အခန်း (၃၂၆-၃၃၀)

အပိုင်း ၃၂၆ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ခြင်း

"စီလင် ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါတို့တပ်စုကို အမြန်ရွေးသင့်တယ်။"

ပိုင်စီလင်၏ စကားသည် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဝမ်ချောင်ဆီမှ သူတို့ရှေ့ရှိ ခြောက်ဆယ်သော မြင်းစစ်သည်များဆီသို့ ချက်ချင်းပြန်လည်လာစေခဲ့သည်။

သူတို့သုံးယောက်သည် သူတို့၏မြင်းများကို ရှေ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မောင်းနှင်လိုက်ကြပြီး လျင်မြန်စွာဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်စုကို ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

သာမန်တောင်ကုန်းတစ်ခုကိုဖြတ်ကျော်ကာ ဝမ်ချောင်သည် သူ့မြင်းတပ်သား အယောက်နှစ်ဆယ်ကို တိကျသည့်ပုံစံဖြင့် သူတို့ကို စီစဉ်လိုက်ကာ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုစတင်ခဲ့သည်။

တပ်ဖွဲ့တစ်ခုအပေါ် ကွပ်ကဲမှုရရှိပြီးနောက် လူတစ်ယောက်ပထမဆုံးလုပ်ရမည့်အရာမှာ တပ်သားများ၏ ထူးခြားသော စရိုက်လက္ခဏာများကို နားလည်သဘောပေါက်စေရန် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။

သို့မှသာ တပ်သားများအား သူတို့၏ အားသာချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ တိကျသောအခန်းကဏ္ဍများနှင့် တာဝန်များကို ပေးအပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စစ်တပ်ထဲတွင် စံသတ်မှတ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ ကွပ်ကဲသူတစ်ဦးသည် သူ့ဖမ်းဆုပ်မှုထဲတွင် သူ့တပ်သားတိုင်း၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်လက္ခဏာများ ရှိနေရပေလိမ့်မည်။ ဤနည်းဖြင့်သာလျှင် စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုတွင် သူ့တပ်စု၏ အကြီးမားဆုံးသော အလားအလာကို ထုတ်ပြနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုသည်မှာ ဝမ်ချောင် ယခုလုပ်ဆောင်နေသော အရာဖြစ်သည်။

သူ့အပြုအမူများနောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းအရင်းကို နားလည်သောကြောင့် နှစ်ဆယ်သော စစ်သည်များသည် သူ့ကို ပို၍ပင် လေးစားလာခဲ့ကြသည်။

"ဘယ်သူက ငါးယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ ဆယ်‌ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တွေလဲ။"

ဝမ်ချောင်သည် တပ်သားများရှေ့ရပ်လျက် ပဲ့တင်ထပ်အောင်ကျယ်လောင်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဖွဲ့စည်းပုံသည် အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားခဲ့ပြီး မြင်းတပ်သား သုံးဦးသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

"ကွပ်ကဲသူကို တင်ပြပါတယ် ကျွန်တော်က ငါးယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ပါ။"

"ကွပ်ကဲသူကို တင်ပြပါတယ် ကျွန်တော်က ဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ပါ။"

"ကွပ်ကဲသူကို တင်ပြပါတယ် ကျွန်တော်က ဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ပါ။"

ဤလူသုံးယောက်သည် သူတို့၏ လက်များကို ရင်ဘတ်ရှေ့ထားလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ရာထူးများကို တင်ပြလိုက်ကြသည်။

"ဒီတပ်စုမှာ ငါးယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာလား။"

ဝမ်ချောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ စံသတ်မှတ်ချက်များအရ တပ်သားနှစ်ဆယ်ပါသော တပ်စုတစ်ခုတွင် ငါးယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လေးယောက်နှင့် ဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက်ရှိသင့်သည်။

"ကွပ်ကဲသူကို တင်ပြပါတယ် ကျွန်တော်တို့ ဒီတပ်စုထဲကို အရင်ရာထူးတွေကနေ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရတာပါ။"

ဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က တင်ပြလိုက်သည်။

ထိုစကားများသည် ဝမ်ချောင်ကို အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။ သူတို့၏ စည်းချက်ကျသော လှုပ်ရှားမှုများမှနေ၍ သူတို့သည် အဖွဲ့တစ်ခုတည်းမှ လာခဲ့ကြသည်ဟု ဝမ်ချောင် တွေးထင်ထားခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်းတို့အားလုံးက အရင်က ဘယ်ကနေ လာခဲ့ကြတာလဲ။ မင်းတို့ရဲ့ အရင်ရာထူးကို တစ်ယောက်ချင်းတင်ပြကြစမ်း။"

ဝမ်ချောင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာသည့်အရာမှာ ဝမ်ချောင်ကို ပို၍ပင် အံ့သြသွားစေခဲ့သည်။ ဤရဲမက်နှစ်ဆယ်သည် အမှန်ပင် မတူညီသည့် စစ်တပ်ငါးခုရှိ မတူညီသည့် တပ်စုဆယ်ခုမှ လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ပိုင်ထင်ကာကွယ်ရေးအိမ်တော်မှ လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာ အရှေ့ပိုင်းကာကွယ်ရေးအိမ်တော်မှ ဖြစ်ကြကာ၊ အချို့မှာ အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးအိမ်တော်နှင့် အခြားဒေသများမှ မြို့စောင့်တပ်များမှလည်း လာခဲ့ကြသည်။

ဤယာယီတပ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းရန် သူတို့ကို သူတို့၏ယခင်ရာထူးများမှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်မှာ နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် ချခဲ့သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ပုံပေါ်သည်။

'မဟာထန်ရဲ့ စစ်တပ်တွေက အရမ်းကောင်းကောင်းကြီး လေ့ကျင့်ထားခဲ့ကြတာလား။'

ဝမ်ချောင်သည် ဤတွေ့ရှိမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူယခင်ဘဝတွင် သူတို့နှင့် သူ စတင်ထိတွေ့ချိန်က မဟာထန်၏ စစ်တပ်များသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ပေးထားခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိသေးသည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ တော်ဝင်ရုံးတော်နှင့် မဟာထန်တစ်ခုလုံးကို ရောင့်ရဲကျေနပ်သည့် လေထုက ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သော်လည်း တင်းကျပ်လှသည့် စစ်အုပ်ချုပ်မှုနည်းစနစ်က ရာစုနှစ်များစွာကြာအောင် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကျင့်သုံးနေဆဲဖြစ်ပုံပေါ်သည်။

အနည်းဆုံး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကပ်ဆိုးမကျရောက်မီ မဟာထန်စစ်တပ်သည် မြင့်မားသော စည်းကမ်းသေဝပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားပုံရသည်။

ဤအချက်ကို ရှာတွေ့လိုက်ခြင်းက ဝမ်ချောင်ကို အနည်းငယ်နားလည်သွားစေသည်။ သူသည် ဤအချိန်ကာလတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းပေသည်။ သူသည် ဤစစ်သည်များကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်ခဲ့လျှင် မဟာထန်၏ ရှင်ကျန်ရစ်မှုအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီးမားမားရှိပေလိမ့်မည်။

"ငါးယောက် လေးဖွဲ့ခွဲပြီး ပုံမှန်စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုစမယ်။"

ဝမ်ချောင် မိန့်ကြားလိုက်သည်။

ပို၍ပဲ့ကိုင်နိုင်ရန်အတွက် ဝမ်ချောင်သည် တပ်စုကို ပို၍သေးငယ်သည့် အပိုင်းလေးပိုင်းခွဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

အုပ်စုဖွဲ့မှုများကို မြင်းတပ်သားများ၏ တစ်ဦးချင်း အားသာချက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်က ဝမ်ချောင်ကို အပိုင်းတစ်ခုစီအတွက် မတူညီသည့် အားသာချက်များ လိုအပ်သော သီးခြားတာဝန်များကို ပေးအပ်နိုင်စေကာ တပ်စု၏ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်ကို အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်စေမည်ဖြစ်သည်။

ဒီးဒါဒါ

ကွင်းထဲတွင် အုပ်စုလေးခု ချီတက်လိုက်သည်နှင့် ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်ကြီးသည် နေရာကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဤပုံမှန်စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုမှတဆင့် ဝမ်ချောင်သည် တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ထူးခြားသော စရိုက်လက္ခဏာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖောက်မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့သည် လျင်မြန်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး အခြားသူများကို အလွယ်တကူ ကျော်တက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤသို့သော တပ်သားများကို ‌အကောင်းဆုံးနေရာချထားရန်နည်းလမ်းမှာ ရန်သူကို မျှားခေါ်ရန်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သာလွန်သော အလျင်ကြောင့် ရန်သူများ လိုက်မမီနိုင်ဘဲ လိုအပ်ပါက သူတို့သည် သူတို့၏ မြင်းများကို နောက်ပြန်လှည့်ကာ ထိုးစစ်ဆင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ တနည်းအားဖြင့် သူတို့သည် အချိန်နှင့်တပြေးညီ စစ်ရေးသတင်းများကို ပေးပို့ရန် ကင်းထောက်များအဖြစ်လည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူတို့ကို ပထမအဖွဲ့တွင် ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ကြီးမားသည့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ခွန်အားကို စစ်မြင်းအပေါ် ထိန်းချုပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် တဟုန်ထိုးတိုက်ခိုက်မှုတွင် သူတို့ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။ ဤလူများသည် ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် တပ်စုကို ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်သူများ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် သူတို့သည် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများအတွက် စစ်ကူများအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်နိုင်ပေသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူတို့ကို ဒုတိယအုပ်စုတွင် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ပင်ကိုယ်အားဖြင့် အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အား နှစ်ခုလုံး ညီတူမျှတူဖြစ်နေသည့် လူများလည်း ရှိကာ သူတို့ကို ငါးစာနှင့် ထိုးစစ်ဆင်မှု နှစ်ခုစလုံးကို ပြုလုပ်စေနိုင်သည်။ သူတို့သည် တပ်စု၏ ပင်မကျောရိုးဖြစ်ကြပြီး အသေအပျောက် တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာပါက ပထမနှင့် ဒုတိယ အပိုင်းရှိ တပ်သားများ၏ နေရာကို ရယူရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြပေသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူတို့ကို တတိယအပိုင်းတွင် နေရာချထားလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသည့် လူများကို စတုတ္ထအပိုင်းတွင် ထားလိုက်သည်။

ဤလူများသည် ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိကြသော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် လုံလုံလောက်လောက် ကျွမ်းကျင်ဆဲဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဤအုပ်စုကို သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အဲဖက်ကို သွား။"

"မင်းနဲ့ မင်းနဲ့လည်း ဒီနေရာတွေကို ယူ။"

ဝမ်ချောင်သည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့ပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်မှုအပြီးတွင် သူသည် သူတို့ကိုကွဲပြားသော အပိုင်းလေးပိုင်းအဖြစ် ဖွဲ့စည်းမှုပြီးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် နောက်ထပ် မြင်းတပ်သားသုံးယောက်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ငါးယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ တာဝန်ကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့တပ်စုကို ဖွဲ့စည်းလို့ ပြီးသွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် လူနှစ်ဆယ်သာ ဖြစ်ကြသေးသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူတို့သည် အလွန်ကွဲပြားသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် တပ်စုဖြစ်ပြီး လိုအပ်သည့်အချိန်တိုင်း သူ့အမိန့်ကို ထမ်းဆောင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည့် တပ်စုတစ်ခုဖြစ်သည်။

'အခု နောက်ဆုံးအဆင့်အတွက်'

ဝမ်ချောင် တွေးလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲသည် တပ်ဖွဲ့များကို လေ့ကျင့်ရန် အကောင်းဆုံး အထောက်အကူဖြစ်သည်။ မင်းဆက်များ သို့မဟုတ် ခေတ်များ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အသန်မာဆုံးသောတပ်များသည် ဓါးမီးပွားများနှင့် သွေးမိုးတို့ဖြင့် ယဉ်ပါးနေကြသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူများ အမြဲဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ကပ်ဘေးခေတ်တွင် မဟာထန်သည် အားနည်းလာခဲ့သော်လည်း သူ့တပ်များသည် ယခင်ကထက် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အသန်မာဆုံးဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် စစ်တပ်၏ တည်ဆောက်ပုံသည် ကြီးမားသော ပြုပြင်မွမ်းမံမှု ပြုလုပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သူသည် အခြားကမ္ဘာမှ အသိပညာဖြင့် စစ်တပ်၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို မြှင့်တင်ရန် ၎င်း၏ ထိုးစစ်ကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန်အတွက် အလံအချက်ပြမှုများကို တီထွင်ခဲ့သည်။

သူတို့ကို ဝမ်ချောင်သင်ပေးမည့်အရာသည် လူနှစ်ဆယ်တပ်စု၏လိုအပ်ချက်များနှင့်ကိုက်ညီလိုက်ဖက်အောင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အလံအချက်ပြမှု၏ ရိုးရှင်းသည့် ပုံစံဖြစ်သည်။

မတူညီသောတာဝန်များယူထားသည့် အထူးပြုအဖွဲ့လေးခုနှင့် ဆက်သွယ်ရေးအတွက် ရိုးရှင်းပြီး ထိရောက်မှုရှိသော အလံအချက်ပြမှုတစ်ခု။ ဤသည်က ဤရဲမက်နှစ်ဆယ်ပါရှိသော တပ်စုကို ယခင်ကထက် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား ကျော်လွန်သွားစေပေလိမ့်မည်။

ဆယ်ယောက်တပ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်နှင့် ငါးယောက်အုပ်စုခေါင်းဆောင်လေးယောက်တို့ကို အလံအချက်ပြမှု၏ ရိုးရှင်းသော ပုံစံကို သင်ကြားပေးပြီးနောက် သူတို့ရှေ့ရှိ လူငယ်ကို ကြည့်သော စစ်သည်များ၏ မျက်လုံးများသည် ယခင်ကထက် လုံးဝခြားနားသွားခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ဝမ်ချောင် ပထမဆုံးရောက်လာခဲ့သောအခါ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ အခြားသခင်လေး၊ သခင်မလေးများနှင့် မတူညီဘဲ စစ်တပ်၏ အရေးကိစ္စများကို သိနေသော သူ့အသိပညာကြောင့်သာ သူတို့ သူ့ကို လေးစားခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် အလံအချက်ပြခြင်းကို လေ့လာပြီးချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် တောက်ပလာခဲ့ကြသည်။ ဤအချိန်တွင် သူတို့ရှေ့ရှိ အလွန့်အလွန်တော်သော လူငယ်လေးသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို သူတို့ အလွန်သိချင်လာကြသည်။

"အရှင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို သိခွင့်ရှိမလား။"

ဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်သည် ရှေ့ထွက်လာခဲ့ပြီး လေးစားစွာမေးလိုက်သည်။ စစ်တပ်၏ ဝါရင့်စစ်မှုထမ်းတစ်ယောက် အနေဖြင့် အလံအချက်ပြမှု၏ အရေးပါမှုကို သူ ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။

စစ်မြေပြင်တွင် အခွင့်အရေးများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်လာပြီး ပျောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် အချိန်သည် သော့ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုရိုးရှိခဲ့သည်။ အနည်းငယ်နောက်ကျခြင်းသည် ကြီးမားသော ခြားနားသည့် ရလဒ်ကို ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

စစ်တပ်၏ ကွပ်ကဲမှုဖွဲ့စည်းပုံသည် မျိုးဆက်များတစ်လျှောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံလာခဲ့သောကြောင့် ၎င်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ဆောင်ရွက်ရန်မှာ လွယ်ကူသော လုပ်ဆောင်ချက်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ အလံအချက်ပြခြင်းသည် ပြောဆိုဆက်သွယ်ရာတွင် ရိုးရှင်းပြီး ထိရောက်သည်။ စစ်မြေပြင်တွင် အံ့ဩဖွယ်ရာများ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ သံသယဝင်မိသည်။

"ငါ့နာမည်က ဝမ်ချောင်။ ငါက စစ်သူကြီးဝမ်ယန်ရဲ့ သားတစ်ယောက်ပဲ။"

စစ်သည်များ၏ အတွေးကို သိသောကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် သူတို့ကို ရိုးရိုးသားသား ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းက... ဝမ်သခင်လေးလား။"

မေးခွန်းမေးခဲ့သည့် ဆယ်ယောက်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်သံများ တပ်စုထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် သူတို့၏ အသက်များကို စတေးထားခဲ့ကြသည့် ရဲမက်များအနေဖြင့် တော်ဝင်ရုံးတော်ရှိ နိုင်ငံရေးအကြောင်းကို အနည်းငယ်သာ နားလည်ကြသည်။ သို့သော် မည်သို့ဆိုစေကာမူ ဒေသဆိုင်ရာ တပ်မှူးများကိစ္စနှင့် စပ်လျဉ်းသည့် ကိစ္စကြီးသည် သူတို့၏ နားများသို့ ရောက်ရှိခဲ့သေးသည်။ ထို့အပြင် ဝမ်ကလန်သည် လေးစားထိုက်သော မြို့စားကြီးကျူးဖြစ်စေ သို့မဟုတ် စစ်သူကြီးဝမ်ယန်ဖြစ်စေ စစ်တပ်နှင့် ရှုပ်ထွေးသည့် ဆက်နွယ်မှုများလည်းရှိသည်။

"မင်းတို့ သိထားရင်ရပြီ။ ဒါကို ဖြန့်ကျက်စရာမလိုဘူး။"

ဝမ်ချောင် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူ့နာမည်ကိုထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ စစ်သည်များ၏အကြည့်များတွင် အပြောင်းအလဲများကို ကောင်းစွာ သိမြင်ခဲ့သည်။ စစ်တပ်ထဲတွင် ဝမ်ကလန်သည် ကြီးမားသည့် ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်ပုံပေါ်သည်။

"နားလည်ပါပြီ။ အရှင် စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ရမလဲ သိပါတယ်။"

ဝမ်ချောင်သည် ထိုကဲ့သို့ ထင်ရှားကျော်ကြား‌သော စစ်တပ်ကလန်တစ်ခုမှ လာခဲ့သောကြောင့် သူ့တွင် ဤမျှထိရောက်သော အလံအချက်ပြမှု တစ်စုံရှိသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်တော့ပေ။ စစ်သည်များသည် အလံအချက်ပြမှု၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအသစ်ကို ဝမ်ကလန်အား အလိုလို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

"တခြားလူတွေက အရှင်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်ဒြပ်ကို မသိကြသေးဘူးလား။"

ဆယ်ယောက်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက်တွေးမိလိုက်သောကြောင့် မေးလိုက်သည်။ မသိမသာဖြင့် သူ့အကြည့်သည် တောင်တန်း၏ အခြားအစွန်းတစ်ဖက်တွင် ရှိ‌နေသည့် ရှုကန်းနှင့် အခြားသူများဆီသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သည့် အခြေအနေမှ ဆုံးဖြတ်ရလျှင် ဝမ်ချောင်နှင့် အခြားသူများကြား ဆက်ဆံရေးသည် အရမ်းကြီး ကောင်းပုံမပေါ်ပေ။

"ဒါက သေးငယ်တဲ့ နားလည်မှုလွဲတာလေးပါ။ စိုးရိမ်စရာမရှိဘူး။"

ဝမ်ချောင် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

ဝမ်ချောင် ပြောလိုက်သော်ငြားလည်း ရှုကန်းနှင့် အခြားသူများရှိရာအရပ်သို့ ကြည့်နေကြသည့် စစ်သည်များ၏ မျက်လုံးများတွင် ရန်လိုမှုများ ရှိနေကြသေးသည်။

ဝမ်ကလန်သည် စစ်တပ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ လေးစား‌ခံခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် မြို့စားကြီးကျူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ တည်ဆောက်ခဲ့သော ဝမ်ကလန်၏ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ဂုဏ်သတင်းကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပါက ဤ'နားလည်မှုလွဲခြင်း'သည် တစ်ဖက်လူများဖက်မှ အမှားတစ်ခုဖြစ်မည်ကို သူတို့ သံသယအနည်းငယ်ရှိကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ပြန်မသွားခင် နည်းနည်းကြာအောင် လေ့ကျင့်မယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအပေါ် မင်းတို့ရဲ့ အားထုတ်မှုတွေကို အာရုံစိုက်ထားပါ။"

ဝမ်ချောင် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်"

မကြာမီ စစ်သည်များသည် နောက်တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်လိုက်ကြသည်။ ဤဝါရင့်စစ်မှုထမ်းများသည် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်ထားခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုရမည်။ အနည်းငယ်လေ့ကျင့်ရုံမျှဖြင့် သူတို့သည် ဝမ်ချောင်၏ အလံအချက်ပြခြင်းကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ ခွန်အားများအနေဖြင့်...

သူတို့ချီတက်ချိန်အတွင်း စစ်မြင်းများ၏ ခွာများအောက်မှ ထိတွေ့ကိုင်တွယ်ရနိုင်လုနီးပါးရှိသော ချီစက်ကွင်းများကို ကြည့်ကာ ဝမ်ချောင်သည် တိုက်ပွဲများတွင် သူသည် ကွပ်ကဲမှုသက်သက်သာ တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်တွင်သာ ထိုင်နေရမည်ကို နားလည်လိုက်သည်။

အပိုင်း ၃၂၇ စစ်ဆင်ရေးစတင်ခြင်း

ဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သာမန်စစ်သည်များဖြစ်စေ ဤစစ်သည်များသည် သူ့ထက်သာလွန်သော ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ဝါရင့်စစ်မှုထမ်း နှစ်ဆယ်စလုံးသည် အစစ်အမှန်သိုင်းပညာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည်။

လေ့ကျင့်ရေးတပ်သားများမှ လွဲ၍ မဟာထန် တရားဝင်စစ်တပ်တစ်ခုတွင် တာဝန်ကျနေသော စစ်သားများအားလုံးသည် အစစ်အမှန်သိုင်းပညာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည်။

ပြောစရာမလိုအောင်ပင် ဤဝါရင့် စစ်မှုထမ်းများသည် စစ်တပ်ထဲတွင် အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာအောင် နေခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အတွက် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီ၏ ခွန်အားကို စိုးရိမ်နေစရာမလိုပါချေ။

"သူ ဘယ်လိုအမှိုက်တွေ လုပ်နေတာလဲ။"

"သူက သူ့ကိုယ်သူ တိုက်ပွဲတစ်ခု တိုက်ခိုက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ရဲမက်နှစ်ဆယ်က သေးငယ်တဲ့အုပ်စုဖြစ်နေပြီ သူက အဲဒါကို ပိုပြီး သေးငယ်အောင် ခွဲထုတ်ဖို့တောင် ကြိုးစားနေသေးတယ်လား။"

"သူလုပ်ပါစေ အဲကောင်က အသိဉာဏ်မဲ့တဲ့ အရူးတစ်ယောက်ပဲဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။ ငါတို့ ဒီတာဝန်အတွက် သူ့အပေါ်မီခိုလို့ မရနိုင်တော့မယ့် ပုံပဲ။ ခဏနေ သူ့ကို နောက်မှာပဲ ဖယ်ထားမယ်။ သူက ငါတို့ကို ဆွဲချမသွားဖို့ပဲ ‌မျှော်လင့်တယ်။"

"ဟူးးး ဒီရဲမက်နှစ်ဆယ်က မှားယွင်းတဲ့လူနဲ့ အတူသွားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မိလို့ ကံမကောင်းကြဘူး။ ဒီလို ဖြုန်းတီးမှု..."

ဝမ်ချောင်သည် သူ့ရဲမက်များကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေချိန်တွင် အခြားသုံးယောက်သည်လည်း သူတို့၏ အသင်းများကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလို့ ပြီးသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ လက်ထဲတွင် အားလပ်ချိန်ရှိနေသောကြောင့် သူတို့သည် ဝမ်ချောင်က ဘာတွေလုပ်နေသလဲဆိုသည်ကို လေ့လာရန် သူတို့၏ အာရုံများကို ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ မြင်ကွင်းကို တောင်ကုန်းငယ်က ပိတ်ဆို့နေသောကြောင့် သူတို့သည် တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ပခုံးပေါ်မှသာ လှမ်းမြင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အဖွဲ့လေးဖွဲ့တို့သည် ထိုနေရာအနှံ့ ကျပန်းပျံ့နှံ့နေပုံရပြီး ပရမ်းပတာမြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။ အမှန်ပင် သူ့အပေါ် သူတို့သုံးယောက်၏ အထင်အမြင်သေးမှုသည် နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

အစကတည်းက သူတို့သည် ဝမ်ချောင်ကို သူ၏ နှိမ့်ကျသောဇစ်မြစ်ကြောင့် မလိုမုန်းထားနေခဲ့ကြပြီဖြစ်ပြီး သူ့အပြုအမူများက သူတို့၏အမြင်များကို ပို၍သာ အားဖြည့်စေခဲ့ပုံရသည်။

"ပြင်ဆင်မှုတချို့လုပ်ထား ငါတို့ မကြာခင် ထွက်ခွာကြမယ်။ သူက ခဏကြာ ပြန်မလာခဲ့ရင် ငါတို့တွေ သူ မပါဘဲ ထွက်ခွာကြတာပေါ့။"

ရှုကန်းသည် သူ့မြင်းကိုလှည့်လိုက်ပြီး သူ့တပ်စုကို စုဝေးရာနေရာသို့ ဦးဆောင်လိုက်သည်။ သူ့ကို ပေးအပ်ထားသည့် လူအင်အားမှာ အကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း ဤသည်က တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်သည့် သူ့ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်နေဆဲပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

တောင်ကုန်းငယ်လေး၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှုကန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသည့်အလား ဝမ်ချောင်သည် သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြစ်မြောက်ခွင့်မပေးခဲ့ပေ။

နောက်ထပ်အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ထိုးစစ်ဆင်ခြင်းတည်ဆောက်ပုံကို အနည်းငယ်စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်ကြီးကို သူတို့နောက် ချန်ထားခဲ့ကာ သူသည် သူ့တပ်သားများကို ရှုကန်း၊ ဟွမ်ရုံတု၊ ပိုင်စီလင်တို့ စောင့်နေကြသည့် စုဝေးရာနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"မင်း အချိန်ဖြုန်းလို့ပြီးပြီလား။"

ဟွမ်ရုံတုသည် ဝမ်ချောင်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး အထင်သေးစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"အင်း"

ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ သူနှင့် စကားများမနေတော့ပေ။ သူ့ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ရဲမက်နှစ်ဆယ်တို့သည် အခြားမြင်းစီးသူရဲများဘေးတွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။

"ဟမ်"

ထိုသုံးယောက်သည် ဝမ်ချောင်၏တုံ့ပြန်မှုကို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြပြီး အဝေးသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ပခုံးတွန့်ကာ တပ်ဖွဲ့ရှေ့တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေလေသည်။

ဟူးလားလား

လက်ဖက်ရည်သောက်ချိန်တစ်ဝက်အကြာလောက်တွင် စစ်တပ်ထဲတွင် သုံးလေ့ရှိသော ရွှေရောင်နှုတ်သီးရှိသည့် လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်သည် လဟာပြင်ကို ထိုးဖောက်ကာ ကောင်းကင်ထက်မှ သက်ဆင်းလာခဲ့သည်။

ဤစစ်ဆင်ရေးကို တာဝန်ယူထားသည့် လက်ထောက်ကျန်းလင်သည် ချက်ချင်း သူ့မြင်းကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လိုက်ပြီး လင်းယုန်ငှက်ကို ဖမ်းရန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် လင်းယုန်ငှက်၏ ခြေထောက်ရှိ ဝါးကျည်တောက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဝမ်ချောင်နှင့် အခြားသူများရှိရာဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့ပြီး တင်ပြလိုက်သည်။

"တော်ဝင်ရုံးတော်က တာဝန်အတွက် မြန်မြန်ထွက်ခွာဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို အမိန့်တွေပေးလာတယ်။ တာဝန်ရဲ့ အသေးစိပ်အချက်အလက်တွေနဲ့ မြေပုံက ဒီထဲမှာပါ။"

မှီခိုသူများဘုရင့်အမှုထမ်းမှ အရာရှိများသည် မြောက်မြားစွာသော တပ်များပေါ်တွင် ရာချီသောစုဝေးရာနေရာများကို ခွဲဝေပေးရန် တာဝန်ယူထားခဲ့ကြသည်။ ဤအချိန်တွင် ကျန်းလင်ကဲ့သို့သော လက်ထောက်များစွာတို့သည် သူတို့တာဝန်အတွက် အသေးစိပ်အချက်အလက်များ ရောက်လာရန် စောင့်နေခဲ့ကြသည်။

တာဝန်သည် ကျပန်းခွဲဝေပေးထားခဲ့ပြီး သူတို့သည်ကြီးမားသည့်စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုပုံစံပေါ်ရန် အတူတကွ ချိတ်ဆက်နေခဲ့ကြသည်။ ဤတာဝန်များသည် စစ်မှုထမ်းဌာနမှ လာခဲ့သော်လည်း တာဝန်တစ်ခုစီကို မည်သူက ထမ်းဆောင်မည်ကို သူတို့ပင် မသိခဲ့ကြပေ။

စစ်ဆင်ရေး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သေချာစေရန်အတွက် တပ်ဖွဲ့တိုင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ယူမှုများကိုသာ သတင်းရကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အရေးကြီးသော စစ်ရေးသတင်းကို ရန်သူသူလျှိုများလက်သို့ မရောက်စေရန် ဟန့်တားစေသည်။

【ပထမတာဝန်တွင် သင်သည် ဤလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဓားပြများအားလုံးကို ရှင်းပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အနက်မှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်၍မရပေ။ အကယ်၍ သင်သည် ဤတာဝန်တွင် စစ်သည်ခြောက်ဦးထက် ကျော်လွန်ပြီးသေဆုံးစေခဲ့ပါက သင်ချက်ချင်းပြန်ဆုတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဤတာဝန်ကို ကျရှုံးမှုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ 】

ရှုကန်းသည် မှတ်စုပါ အကြောင်းအရာကို ဖတ်လိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုစာကို ဟွမ်ရုံတုထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဟွမ်ရုံတုက စာကို ပိုင်စီလင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စာသည် ဝမ်ချောင် လက်ထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ပိုးထည်လမ်းမသည် အလွန်ကျဉ်းမြောင်းပြီး လပေါင်းများစွာကြာသော ခရီးဖြင့် မဟာထန်နှင့် အနောက်တိုင်းဒေသတို့ကို ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းရှည်ကြီးဖြစ်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သဲကန္တာရများ၊ တောင်တန်းများ၊ လွင်ပြင်များကဲ့သို့သော လွင်တီးခေါင်နေရာများစွာရှိသည်။

လမ်းမကြီး၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းကို လုံးဝစောင့်ကြပ်ထားခြင်းမရှိသောကြောင့် ဤလမ်းတစ်လျှောက် သွားလာနေသော ကုန်သည်များကို ဓားပြများ ကြားဖြတ် လုယက်ရန် လွယ်ကူလွန်းလှသည်။

သို့တိုင် မဟာထန်သို့ခရီးထွက်လာကြသော ဟူလူမျိုးကုန်သည်များသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာများစွာကို သူတို့နှင့်အတူ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှင့်အတူ သယ်ဆောင်လာသည့် ကုန်ပစ္စည်းများမှာ ပုလဲများ၊ မဟူရာများ၊ ကျောက်မျက်အရိုင်းတုံးများ၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ၊ ရွှေများနှင့် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပါရှားအကမယ်များ ကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများဖြစ်ကြသည်။

ဤပစ်မှတ်များသည် အလွယ်တကူဖြင့် တောပုန်းဓားပြများကို အလွန်ဆွဲဆောင်နေခဲ့ကြသည်။ အောင်မြင်သော စီးနင်းမှု တစ်ကြိမ်သာ ပြုလုပ်ရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ရိုးသားသော နည်းလမ်းဖြင့် မရရှိနိုင်သော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ပိုးထည်လမ်းမသည်လည်း များစွာသော တောပုန်းဓားပြများနှင့် သူခိုးများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ စစ်ဆင်ရေးများသည် သူတို့အား ဆန့်ကျင်ရန် မကြာခဏ ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ချမ်းသာသော ဟူကုန်သည်များသည်လည်း ဓားပြများက သူတို့၏ မုန့်အပိုင်းအစကို လာရောက်လုယူသည်ကို နာခံစွာ ထိုင်စောင့်မနေခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို စောင့်ရှောက်ရန် အားကောင်းသောကျွမ်းကျင်သူများကို ငှားရမ်းထားခဲ့ကြသောကြောင့် ထိုဓားပြများအား အောင်မြင်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

သို့သော် အန္တရာယ်များနှင့် ခက်ခဲမှုများက ပါဝင်နေခဲ့သော်ငြားလည်း ကြီးမားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာ၏ ဆွဲဆောင်မှုသည် အလွန်မှ ကြီးမားနေခဲ့သည်။ ဓားပြများသည် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် နောက်ထပ်လူများသည် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး မကြာမီ သူတို့‌၏နေရာကို ယူကြပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ထိုသည်မှာ အားလုံးသာဖြစ်ခဲ့ပါက...

ပိုထည်လမ်းမပေါ်ရှိ အခြေအနေသည် အလွန်တရာမှ ရှုပ်ထွေးလှသည်။ အစပိုင်းတွင် ဓားပြအများစုသည် ဟန်ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် မကြာမီတွင် သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်ကြသော ဟူ၊ ပါရှားနှင့် အာရပ်လူမျိုး အချို့တို့သည်လည်း လမ်းပေါ်ရှိ နေ့စဉ်သွားလာနေသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတောင်ကြီးကို သတိပြုမိသွားခဲ့ကြပြီး သူတို့သည်လည်း ပါဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ဟူ၊ အာရပ်၊ ပါရှားနှင့် ဟန်တို့သည် သတင်းကွန်ရက်ကို မျှဝေခဲ့ကြပြီး ကုန်သည်ယဥ်တန်းများကို ဝင်ရောက်စီးနင်းရန် အချင်းချင်း ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေကြသည်ကို ကြိမ်ဖန်များစွာ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အဆင့်များသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး သူတို့ပစ်မှတ်များ၏ နယ်ပယ်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် စစ်ဆင်ရေးများသည် အာရပ်များနှင့် ပါရှားများဆီသို့ အဓိက ဦးတည်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သူတို့၏ ပစ်မှတ်ကြားတွင် ခွဲခြားမနေတော့ပေ။ ဟူဖြစ်စေ ဟန်ဖြစ်စေ သူတို့အတွက် ထူးခြားမနေတော့ပေ။

ထို့အပြင် နောက်ဆုံးတွင် တော်ဝင်ရုံးတော်အရာရှိများ၏ ပစ္စည်းတစ်ခုကို လုယက်ရဲသော ဓားပြအုပ်စုတစ်ခုပင် ရှိလာခဲ့သည်။

တော်ဝင်ရုံးတော်တစ်ခုလုံးသည် ထိုကိစ္စအပေါ် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်မှသာ သူတို့သည် ဤကိစ္စကို လေးနက်စွာ စတင်ရှုမြင်လာခဲ့ကြပြီး ယာယီရှင်းလင်းရေးများ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က ဝမ်ချောင်သည် ဓားပြတိုက်ခံခဲ့ရသော ကုန်သည်အနည်းငယ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ထိုဓားပြများအကြောင်း ပြောသောအခါ သူတို့ မည်မျှ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး စိတ်ထိခိုက်နေခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိသေးသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဝမ်ချောင်သည် ယာယီရှင်းလင်းရေးတွင် ပါဝင်လာခဲ့ပုံရသည်။

'ဒါက မှီခိုသူများဘုရင့်အမှုထမ်းက အရာရှိတွေ ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်နေခဲ့တယ် ဆိုတာကို ရှင်းပြလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါတို့ဆီကို တပ်စုတွေ ဘာလို့ ပေးအပ်ခဲ့တာလဲဆိုတာကို ရှင်းပြလိုက်တာပဲ။'

ဝမ်ချောင် အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။

သူမှတ်မိသည်ကို အခြေခံရလျှင် ပိုးထည်လမ်းမသည် တိုင်းတစ်ပါးကုန်သည်များ အဓိကအသုံးပြုသည့် လမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် မှီခိုသူများဘုရင့်အမှုထမ်းလက်အောက်ရှိ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ပိုးထည်လမ်းမပေါ်ရှိ ဓားပြများကို ယာယီရှင်းလင်းခြင်းများကိုလည်း သူတို့ တာဝန်ယူခဲ့ကြသည်။

ရိုးသားစွာဆိုရလျှင် ဓားပြများကို သုတ်သင်ခြင်းသည် ပြဿနာကြီးတစ်ခုမဟုတ်ပေ။ အဆုံးတွင် ဓားပြများသည် မည်မျှအားကောင်းပါစေ သူတို့သည် ဖွဲ့စည်းထားသော စစ်တပ်တစ်ခုကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် ပါဝင်နေသည့် စစ်သည်အများစုသည် တိုက်ပွဲအများစုကို တွေ့ကြုံခဲ့ကြသော ဝါရင့်စစ်မှုထမ်းဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း သတိထားရမည့်အရာမှာ တာဝန်တွင် ပါဝင်နေသည့် လိုအပ်ချက်များဖြစ်ကြသည်။ တာဝန်မှ လွတ်မြောက်သူ မရှိစေရ၊ အသေအပျောက် ခြောက်ဦးထက် မပိုစေရ။ ဤသတ်မှတ်ချက်များသည် တာဝန်ကို ပုံမှန်ထက် ပိုမိုခက်ခဲစေသည်။

အတိတ်တွင် ရှင်းလင်းမှုများစွာ ရှိခဲ့သော်ငြားလည်း ပိုးထည်လမ်းမတစ်ဝိုက်တွင် ယောင်ပေပေလုပ်ဝံ့ကြသူများသည် သဘာဝအားဖြင့် စွမ်းရည်အတော်အတန်ရှိကြပြီး အတိတ်တွင် သူတို့ထဲမှ သိသာသည့် ပမာဏသည် အရာရှိများနှင့်လည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အလွှာပေါင်းစုံမှ လာခဲ့ကြပြီး သူတို့တစ်ဦးစီတွင် ထူးခြားသော စွမ်းရည်များ ရှိသည်။

ထို့အပြင် သူတို့ထဲမှ အချို့သည် စစ်တပ်အဆင့် ဒူးလေးများကိုပင် ကိုင်စွဲထားခဲ့ကြပြီး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏အဖွဲ့ဝင်များသည် ဒါဇင်များစွာမှ တစ်ထောင်နီးပါးအထိ ရှိနိုင်သည်။

ဤသို့သော အခြေအနေများကြောင့် အသေအပျောက်များကို ကာကွယ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဤအခြေအနေနှစ်ခုကို ချမှတ်ထားခြင်းကြောင့် ဤအချိန်တွင် ရှင်းလင်းရေးတွင် ပိုမိုနက်နဲသောအရာတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။

"လက်ထောက်ကျန်း တော်ဝင်ရုံးတော်က အသေအပျောက်ကို နည်းစေချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်တော် နားလည်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဓားပြတစ်ယောက်ကိုတောင် မလွတ်မြောက်စေရဘူးဆိုတာက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဆုံးမှာ တောင်တန်းရဲ့ ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အရ သူတို့တစ်ယောက်ကိုမှ ထွက်ပြေးတာကနေ တားဆီးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာပဲ။ မျှော်လင့်ချက်တွေက မပြင်းထန်လွန်းဘူးလား။"

ရှုကန်းသည် ဆိုးရွားသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရှင် တကယ်တော့ ဒါရဲ့နောက်ကွယ်မှာ အကြောင်းပြချက်ရှိပါတယ်။"

ကျန်းလင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီဓားပြတွေက ပေါင်းပင်တွေနဲ့ မခြားဘူး။ သူတို့ကို အမြစ်ကနေ ရှင်းမပစ်ခဲ့ရင် သူတို့က နောက်ထပ်လူတွေကို ခေါ်ဆောင်ပြီး သူတို့ရဲ့စခန်းတွေကို ပြန်တည်ဆောက်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါက ပိုးထည်လမ်းမတလျှောက် ဓားပြအဖွဲ့အများစု ပေါ်ပေါက်လာပုံပဲ။"

"တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့သွားစေချင်ရင် ကျွန်တော်တို့က သူတို့ရဲ့ အမြစ်ကနေ တူးထုတ်မှရမယ်။ သူတို့ကို ထိထိရောက်ရောက် ခြိမ်းခြောက်ဖို့ သူတို့ရဲ့ အသက်ရှုပေါက်တစ်ခုတောင် ချန်ခဲ့လို့မရဘူး။ ဒီလိုမှသာ အနာဂတ်မှာ ဒီလမ်းကြောင်းနောက်ကို လိုက်လျှောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို နှစ်ခါပြန်စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့က ဒီလောက်ထိ မအောင်မြင်နိုင်ရင် ဒီစစ်ဆင်ရေးက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ယူဆနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ တစ်ခုခုဆိုရင်တောင် ကျွန်တော်တို့က ဓားပြအရေအတွက်ကို တိုးလာနေစေတာပဲ။"

ရှုကန်း၊ ဟွမ်ရုံတုနှင့် ပိုင်စီလင်တို့သည် တစ်‌ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ပိုးထည်လမ်းမပေါ်ရှိ စစ်ဆင်ရေး၏ ခက်ခဲမှုသည် သူတို့မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုနေခဲ့ပုံရသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဤအရာကို မျှော်လင့်ထားသည့်အလား ဝမ်ချောင်သည် ဤအပြောင်းအလဲကြောင့် အရမ်းအံ့ဩမနေခဲ့ပေ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး။ ဒီလမ်းတစ်လျှောက်မှာရှိကြတဲ့ ဓားပြအများစုက ပူးပေါင်းမနေကြဘူး နောက်ပြီး သူတို့ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ခွန်အားကလည်း အသေးအဖွဲ့ပဲ။ သူတို့က ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ကိုရှာဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့မှုမှာပဲ အာရုံစိုက်ရမှာပါ။"

ကျန်းလင် ထည့်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

ဟူးးး

ကျန်းလင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှုကန်းနှင့် အခြားသူများသည် စိတ်သက်သာရကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"ဒါက ငါ့ကို အရမ်းအံ့အားသင့်စေတာပဲ။ ဆိုတော့ ဒါက ဒီလိုမျိုးပေါ့။ အဲဒါက လွယ်ပါတယ် ငါတိုတွေ ညလယ်မှာ လှုပ်ရှားရုံပေါ့။ ဓားပြတွေက နေ့ဘက်မှာ ပျံ့ကျဲနေနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် ညဘက်မှာ သူတို့က သူတို့ရဲ့ အသိုက်ကို သေချာပေါက်ပြန်လာမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် သူတို့ အနားယူရမယ့် အချိန်လည်း ဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် သူတို့ကို အလစ်အငိုက်ဖမ်းမိနိုင်လောက်တယ်။"

ရှုကန်းသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော စစ်ဆင်ရေးထဲသို့ မပါဝင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူသည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းများမှ လက်ရွေးစင်များထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်နေသေးသည်။ သူသည် အစီအစဉ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲနိုင်ခဲ့သည်။

ဘာသာပြန်သူမှတ်ချက်- ဟူက ဟန်မဟုတ်တဲ့ တိုင်းတစ်ပါးသားတွေ အားလုံးကို ခြုံငုံပြီးခေါ်ဆိုထားတာပါ။ ဟူထဲမှာ ပါရှားလည်းပါနိုင်တယ်၊ အာရပ်လည်းပါနိုင်တယ်၊ ဂိုဂူလျောတွေလည်းပါနိုင်တယ် စသဖြင့်ပေါ့။

အပိုင်း ၃၂၈ ပါးနပ်သော ပိုင်စီလင်

"အရှင် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ကျန်းလင် တုံ့ပြန်လိုက်ကာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။ ရှုကန်း အဆိုပြုထားသော အစီအစဉ်နှင့်ပတ်သက်၍ သူ့တွင် စိတ်ထင့်ခြင်းမရှိပေ။ လုံ့ဝေလေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ တပ်သားများသည် စစ်မြေပြင်တွင် အတွေ့အကြုံမရှိကြသော်လည်း ထိုသည်က သူတို့သည် လုံးဝအတွေ့အကြုံနုနယ်ကြသူများဖြစ်ကြသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

အဆိုပြုထားသော အကြံသည် အလုပ်ဖြစ်ဆဲဖြစ်သည်။

ရှုကန်းသည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဝမ်ချောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မသိမသာခနဲ့လိုက်ခြင်းနှင့်အတူ သူသည် သူ့မြင်းကို မောင်းနှင်လိုက်သည်။

"ခဏနေစစ်ဆင်ရေးမှာ မင်း ငါတို့နောက် လိုက်စရာမလိုဘူး။ မင်း ငါတို့ကို ဆွဲမချမိအောင် အနောက်မှာပဲ စောင့်နေရမယ်။"

"ကျွန်တော်က ကောင်းပါပြီတဲ့ဗျာ"

ဝမ်ချောင် သာမန်သာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မထုံတက်သေးတုံ့ပြန်မှုသည် ရှုကန်းကို အနည်းငယ်ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူအပေါ် သူ၏သာလွန်သော အဆင့်အတန်းဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းထားရန် ရွေးချယ်ဆဲပင်။

ဝမ်ချောင်က အမှားမလုပ်ထားသရွေ့ ရှုကန်းသည် သူ့ကို ရန်စရန် သို့မဟုတ် စိန်ခေါ်ရန် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ။ တာဝန်များတွင် ထိုသို့သော ကိစ္စရပ်များကို အလေးအနက်ထား စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မင်း အဲ့လိုက ပိုကောင်းမယ်။"

ရှုကန်းသည် ဝမ်ချောင်ကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်သည့် လူများကို အချက်ပေးလိုက်သည်။

"ထွက်ခွာကြမယ်။"

မြင်းစစ်သည် အယောက်နှစ်ဆယ်စီကို ဦးဆောင်ကာ ရှုကန်း၊ ဟွမ်ရုံတုနှင့် ပိုင်စီလင် တို့သည် အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်ကြသည်။

မြင်းခွာသံသည် ဝမ်ချောင်အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မာစုန့်ဟုအမည်ရသော ဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် ရှေ့ထွက်လာခဲ့ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသော ရှုကန်းနှင့် အခြားသူများရှိရာအရပ်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အရှင် ဘာလို့ သူတို့ကို ပြန်ခံမပြောခဲ့တာလဲ။ အနောက်ဘက်လမ်းကြောင်းမှာရှိတဲ့ ဓားပြတွေကို သုတ်သင်တာက သူတို့ထင်သလောက် မလွယ်ကူဘူး။ အဲလောက်သာလွယ်ကူနေရင် ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ရှင်းပစ်ပြီးတော့ ကြာလောက်ပြီ။"

ဝမ်ချောင်သည် လေးစားခံထိုက်သော စစ်တပ်ကလန်တစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မတတ်နိုင်သော်လည်း ဤအခြားခေါင်းဆောင်များသည် သူ့ရှေ့တွင် အလွန်မှ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူနေကြသည်ဟု တွေးထင်လိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါ သူတို့လုပ်ချင်တာကို လုပ်နိုင်တယ်။"

ဝမ်ချောင်သည် မပြောင်းမလဲဖြင့် လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် ရှုကန်းနှင့် အခြားသူများသည် ဝမ်ချောင်ကို အတွေ့အကြုံမရှိသည့် အရူးတစ်ယောက်အဖြစ် တွေးထင်ထားခဲ့ကြဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် သူ့တံဆိပ်ကို ယခုထုတ်ပြခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သည် သူက သူတို့ကို သူ့ဂုဏ်ဒြပ်မှတဆင့် ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု တွေးထင်ကြပေလိမ့်ဦးမည်။

နံရံကို တိုက်မိမှသာ သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှ ဆောင်ရွက်ရန် သူ့အတွက် အရမ်းနောက်ကျလိမ့်ဦးမည်မဟုတ်ပေ။

"မင်း ဒီတာဝန်မှာ အရင်က ပါဝင်ခဲ့ဖူးလား။"

ဝမ်ချောင်သည် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အရှင်"

မာစုန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုအများစုကလည်း အရင်က ဒီတာဝန်မှာ အကြိမ်တော်တော်များများ ပါဝင်ခဲ့ကြပါတယ်။"

"အိုး"

ဝမ်ချောင် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ လက်ထောက်ကျန်းပင်လျှင် ဓားပြများနှင့်ပတ်သက်သည့် အခြေအနေကို မသိပုံရသော်လည်း မာစုန့်သည် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် အနည်းငယ်သိပုံရသည်။

"ဒါဆို လက်ရှိအခြေအနေက ဘာလဲဆိုတာ မင်းသိလား။"

ဝမ်ချောင် မေးလိုက်သည်။

မာစုန့်သည် ပြန်မဖြေမီ တစ်ခဏတွေးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်တွေကို ကျွန်တော် သိပ်မသေချာဘူး။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်လောက်က အရာရှိတွေဟာ အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးအိမ်တော်ကို သွားရာလမ်းကြောင်းမှာ ဓားပြ‌ရှင်းလင်းရေးတွေကို ဆောင်ရွက်နေခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီရှင်းလင်းမှုတွေက ကြားထဲမှာ အချိန်အတော်ကြာ တန့်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လလောက်က ဒီဒေသမှာ ဓားပြတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက ထူးထူးခြားခြား တိုးလာတဲ့ပုံပဲ။"

"အိုး"

ဝမ်ချောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီဒေသမှာ ဓားပြအရေအတွက်က တစ်ခါတစ်လေမတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်လောက်တော့ဘူး ဟုတ်လောက်လား။"

"အခြေအနေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် အရမ်းမသေချာဘူး ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့လဝက်က စစ်ဆင်ရေး‌တစ်ခုမှာ ကျွန်တော်တို့ ဓားပြအဖွဲ့တစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ဖမ်းမိခဲ့တယ် ပြီးတော့ သူပြောတာတွေအရ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို ဓားပြအဖွဲ့တွေ စုစည်းပြီး ကြီးမားတဲ့မဟာမိတ်တစ်ခုဖွဲ့ဖို့ သူတို့ကို ရက်ရက်ရောရောကမ်းလှမ်းလာတယ် လို့ ပြောခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ ဖော်ပြချက်အရ သူတို့နဲ့ ဆက်သွယ်လာတဲ့လူက မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားပြီး သာလွန်တဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်တဲ့ ဒါပေမယ့် သူတို့က သူ့ရဲ့နောက်ခံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြဘူး။"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ပြောခဲ့တာက အဲလူဟာ ဟူ ဒါမှမဟုတ် ဟန်လူမျိုးတို့နဲ့ မတူဘဲ အလွန်ပုတဲ့ အရပ်အမောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့တယ် တဲ့။ ဒါ့အပြင် သူက အားကောင်းတဲ့ မြင်းနို့နံ့ကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားတယ် တဲ့။ ဒါတွေဟာ အနောက်အရပ်က တိဗက်လူမျိုးတွေနဲ့ လက္ခဏာရပ်တွေပဲ။"

"တိဗက်လူမျိုးတွေလား။ ဝူရှန်းက တော်တော်လေးဝေးပါတယ် တိဗက်တွေကလည်း သူတို့ရဲ့ ကုန်းပြင်မြင့်တွေကနေ ထွက်ခွာတာ ရှားပါးတယ် ဒါကြောင့် သူတို့က အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ဒေသရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နဲ့ မရင်းနှီးလောက်ဘူး။ တိဗက်လူမျိုးတွေ ဒီမှာရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

ဝမ်ချောင် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် တိဗက်လူမျိုးများကို အနည်းငယ်သိထားသည်။ တိဗက်လူမျိုးများသည် ဟန်အများစုထက် အရပ်ပိုပုသည်မှာမှန်သော်လည်း ယင်းက သူတို့၏စစ်သည်များ၏ ရက်စက်မှုကို ဟန့်တားစေခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ သူတို့၏ ရဲမက်များသည် ကောင်းကင်မြှုပ်နှံခြင်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းကို ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံးအမှတ်သင်္ကေတမှာ သူတို့ကိုင်ဆောင်ထားသော တစ်ဖက်သွားဓားမောက်ရှည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို မည်သည့်ပြိုင်ဘက်ကိုမဆို သူတို့၏ထိပ်မှ နှစ်ပိုင်းခွဲ၍ ခုတ်ဖြတ်နိုင်စေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ စစ်တပ်အနည်းငယ်သာ တိဗက်မြင်းတပ်ကို မြင့်မားသည့် ကုန်းပြင်မြင့်မှ တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ဖြုတ်ကာ တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

အသန်မာဆုံး ခံစစ်တိုက်ပွဲချီစက်ကွင်းပင်လျှင် စစ်တပ်တစ်ခုအား တိဗက်လူမျိုးများ၏ ရက်စက်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမှ တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း တိဗက်လူမျိုးများသည် ဟန်နှင့် အလွန်ဆင်တူသော စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခု ရှိခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းပေသည်။ မိမိ၏ မွေးရပ်မြေကို နက်ရှိုင်းစွာ ချစ်မြတ်နိုးကြသည်။

သူတို့သည် ကုန်းပြင်မြင့်က မည်သည့် နယ်မြေထက်မဆို သာလွန်သည်ဟု အမြဲတမ်းခံယူထားခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် တိဗက်လူမျိုးများသည် မြို့တစ်မြို့ကို ဖြိုနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သည် သူတို့၏ ကုန်းပြင်မြင့်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်သွားပေလိမ့်ဦးမည်။ ဤသည်က ဤနေရာတွင် ဟူ၊ အာရပ်၊ ပါရှား၊ စင်ဒူ၊ ဂိုဂူလျောနှင့် နန်ကျောက်လူမျိုးများရှိသော်လည်း ဤဒေသတွင် တိဗက်လူမျိုးများကို မတွေ့ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းလည်းဖြစ်သည်။

ဤသည်က မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသည် တိဗက်လူမျိုးတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် အလားအလာမရှိဟု ဝမ်ချောင် ထင်နေရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို အတိအကျအတည်မပြုနိုင်ပါဘူး နောက်ပြီး ဒါက ဓားပြခေါင်းဆောင်ရဲ့ စကားဖြစ်တယ်။ အဲဒီနောက်မှာ စစ်မှုထမ်းဌာနက လူတွေက သူ့ကို ခေါ်သွားခဲ့ကြတယ် အဲဒီကတည်းက ကျွန်တော် ဘာသတင်းမှ မကြားခဲ့ရတော့ဘူး။"

မာ‌စုန့် ပြောလိုက်သည်။

ရှင်းလင်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်များတွင် စစ်အရာရှိများစွာ ပါဝင်ခဲ့ကြပြီး မာစုန့်သည် သူတို့ထဲမှ မထင်မရှား စစ်သည်တစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် ဤကိစ္စအကြောင်းကို ဤလောက်အထိ သိထားနိုင်ခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် ၎င်းသည် သူ့တာဝန်ယူမှု၏ အဓိကနယ်ပယ်မဟုတ်ပေ။

"ငါနားလည်ပြီ"

ဝမ်ချောင်သည် တဖြည်းဖြည်းအတွေးနက်သွားခဲ့ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တိဗက်လူမျိုးတွေ... လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လက..."

သူ့မှတ်ဉာဏ်များမှတဆင့် ရှာဖွေကာ ဝမ်ချောင်သည် ဝူရှန်းမှ သံတမန်အုပ်စုတစ်ခုသည် မဟာထန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည် ဟူသော လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် ကြားခဲ့ရခြင်းကို ဝိုးတဝါးအမှတ်ရလာပုံပေါ်သည်။

သို့သော်လည်း မဟာထန်တွင် သံတမန်အုပ်စုများ ရှိနေခြင်းမှာလည်း ရှားပါးသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

'ငါ့မှာ ခို မရှိတာ နှမြောစရာပဲ။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ ဂိုဂူလျောတွေပါဝင်နေမလားဆိုတာ စုံစမ်းပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို တောင်းဆိုနိုင်မှာ'

ဝမ်ချောင် တွေးလိုက်သည်။

ဤတာဝန်၏ သဘောသဘာဝသည် တစ်ယောက်ကို ဘာကိုမှ ယူဆောင်လာခွင့် ပြုမထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ စာပို့ခိုလည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် တာဝန်များတွင် ပါဝင်သူများကို ပြင်ပအခြေအနေနှင့် ကင်းကွာနေရမည်ဟု မျှော်မှန်းထားခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းများရှိ နည်းပြဆရာများလည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

ကျားးး

ဝမ်ချောင်သည် သူ့ပေါင်များကို ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီး မကြာမီ သူ့တပ်စုကို ရှေ့သို့ ဦးဆောင်လိုက်သည်။

ညရောက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံသည် ကြယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မြို့တော်နှင့် လီနှစ်ရာအကွာအဝေး လုံ့ယုန် အနီးဒေသတစ်ခုရှိ အကွေ့အကောက်ရှိသောသစ်ပင်၏အကိုင်းအခက်များအောက်တွင် ရှုကန်း၏ လူနှစ်ဆယ်ပါသော တပ်စုသည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် လူတစ်ဆယ်ဝန်းကျင်သာပါရှိပြီး သိပ်မသန်မာသော ဓားပြအုပ်စုငယ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားခဲ့ကြသည်။

တစ်နေ့တာအတွက် သူ့ပထမဆုံးရန်သူအုပ်စုကို ကြည့်ကာ ရှုကန်းသည် သူ့စစ်သည်များကို စမ်းကြည့်ရန် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

ဂုဏ်သရေရှိ ကလန်မှ လာခဲ့သော်ငြားလည်း ဤသည်မှာ သူသည် လက်ရွေးစင်စစ်သည်နှစ်ဆယ်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ရသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ သူသည် မတတ်နိုင်ဘဲ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

"ငါ သူတို့ကို သွားရှင်းလိုက်မယ် ဒါကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လျှောက်မသွားနဲ့ ဒီမှာပဲနေ။ ဒီစကားတွေကို ငါပြောတဲ့အခါ မင်းကို အထူးရည်ညွှန်းတယ်။ မင်း ငါတို့ရဲ့ စစ်ဆင်ရေးကို မထိခိုက်စေဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။"

ရှုကန်းလှည့်လိုက်ပြီး ကျန့်တစ်ဆယ်အဝေးရှိ ဝမ်ချောင်၏ မည်းမှောင်သောအသွင်သဏ္ဍာန်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုရှု ကျွန်တော် ဘယ်မှ မသွားပါဘူး။"

ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးသည့် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ့ထိုးနှက်ချက်များသည် ဘာမှမရှိသည့်လေထုအပေါ် ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ ရှုကန်း အလွန်မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဝမ်ချောင်ကို တစ်လျှောက်လုံး ရန်စရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုလူသည် သူ့ထောင်ချောက်ထဲသို့ အလွယ်တကူ မကျဆင်းခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်လူသည် အမှန်ပင် သူ့ကို ဘယ်နေရာကမှ ထိုးနှက်ခွင့်မပေးခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က ထိုပုံစံပြုမူလေ ရှုကန်းသည် သူ့ကို ပို၍ မကျေမနပ်ဖြစ်လေပင်။

"ဟမ် ငါ့ရဲ့သတင်းကောင်းကို စောင့်နေ။"

ရှုကန်းသည် သူ့တပ်စုကို တောထဲသို့ ဦးဆောင်သွားခဲ့ပြီး လျှောတိုက်သွားနေသည့် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူတို့သည် သစ်တောများအလယ်တွင် ရန်သူအသိုက်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။

ရှုကန်းဦးဆောင်သည့် မြင်းစစ်သည်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် သွက်လက်ပြီး စည်းလုံးကြသည်။ တောထဲရှိ အမျိုးမျိုးသော အတားအဆီးများသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဟန့်တားနိုင်ပုံမပေါ်ပေ။ ဤသည်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်ချောင်သည်လည်း ချီးကျူးစကားဆိုလိုက်မိသည်။

၎င်းသည် အဓိက လမ်းမမှနေ၍ ဓားပြအသိုက်ဆီသို့ နာရီဝက်ကြာသွားရသည်။ ရှုကန်း၏ တပ်စုသည် အမှောင်ထုသစ်တောထဲ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင် မျက်စိမှိတ်လိုက်တော့သည်။

ဟှားးး

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်၏ ကြာချိန်လောက်တွင် အကွာအဝေးတစ်ခုမှ အရိပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကုန်းအလယ်တွင် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နာကျင်စွာအော်ဟစ်သံများ လေထဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"စစ်သည်တွေရောက်နေကြပြီ။ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ထွက်ပြေးကြ..."

ထိုစိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး ကြောက်လန့်နေသည့် အသံသည် တိတ်ဆိတ်နေသော ညနက်တွင် ထူးကဲစွာ ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ဤသို့သော အကွာအဝေးမှပင် သူတို့သည် ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရဆဲပင်။

တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များနှင့် ကျယ်လောင်သော မြင်းဟီသံများကြားတွင် တိုက်ခိုက်နေကြသည့် စစ်သားများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဓားပြများ ဘက်ပေါင်းစုံသို့ ထွက်ပြေးနေသည်ကို ယောင်ဝါးဝါး မြင်နိုင်ပေသည်။

"ရှုကန်း ကျရှုံးသွားတာလား။"

ထိုတောင်သို့ ကြည့်လိုက်ကာ ဟွမ်ရုံတုနှင့် ပိုင်စီလင်တို့၏ မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားခဲ့ကြသည်။ ရှုကန်း၏အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားခဲ့သည်ကို ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိနိုင်သေးပေ။

ဓားပြများ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် စစ်သားများထက် နိမ့်ကျနိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်ပါက သူတို့၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် သူတို့ကို လိုက်ဖမ်းရန် ခက်ခဲပေသည်။

ပိုဆိုးသည်မှာ လက်ထောက်ကျန်းပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင်ဓားပြများသည် အဖွဲ့အမျိုးမျိုးကွဲပြားနေခဲ့‌ကြသော်လည်း သူတို့သည် အစိုးရစစ်သည်များနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စများတွင် အထူးစည်းလုံးညီညွတ်ကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက် နှစ်ယောက် လွတ်မြောက်ခဲ့လျှင်ပင် သတင်းသည် ဓားပြအားလုံးဆီသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်သိပ်ကြာမည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ တာဝန်က ဓားပြတစ်ဦးမှ ထွက်ပြေးခွင့်မပြုရန် တောင်းဆိုရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူတို့သည် ဆိုးရွားသည့် စတင်မှုဖြင့် စတင်ခဲ့ပုံရသည်။ သူတို့၏ နောက်ပိုင်းတိုက်ခိုက်မှုသည် ချောမွေ့တော့မည်မဟုတ်ပေ။

သစ်ပင်များ၏အရိပ်များကြားတွင် ဝမ်ချောင်သည် တောက်ပသည့် မီးရောင်များကို ကြည့်ပြီး အဝေးမှပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်နေသံများကို အပြုံးမပျက် နားထောင်နေခဲ့သည်။

"သူကျရှုံးမယ်ဆိုတာ နင်သိနေတာလား။"

အသံတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ဝမ်ချောင်၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်တွင် သူ့ရှေ့၌ ချောမောလှပသည့် ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အမှောင်ထုကြားတွင် ပိုင်စီလင်သည် ထူးဆန်းသည့် အမူအရာဖြင့် ဝမ်ချောင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ခရီးတလျှောက်လုံးတွင် သူတို့သုံးယောက်သည် သူ့ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေခဲ့ကြသောကြောင့် သူတို့သည် သူနှင့် ပြောဆိုဆက်ဆံရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ကြပေ။

ဤသို့ဖြင့် ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က ပိုင်စီလင်နှင့် ကောင်းမွန်စွာ စကားစမြည်ပြောသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘာအကြောင်းပြောနေတာလဲ။ မင်းဆိုလိုတာကို ငါ နားမလည်ဘူး။"

ဝမ်ချောင်သည် မသိနားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"အဲလိုလား။"

ပိုင်စီလင်သည် ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာက သူမသည် ဝမ်ချောင်၏ စကားကို မယုံကြည်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

အပိုင်း ၃၂၉ သဘောထားကွဲလွဲခြင်း

သို့သော် မကြာမီ ပိုင်စီလင်သည် သူမ၏ မူလနေရာသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဟွမ်ရုံတုသည် သူမနှင့် ဝမ်ချောင်ကြားရှိ အပြန်အလှန်ပြောစကားများကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"မင်း အဲကောင်လေးနဲ့ ဘာအကြောင်းသွားပြောခဲ့တာလဲ။"

ဟွမ်ရုံတု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"

ပိုင်စီလင်သည် ဟွမ်ရုံတုကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူမ၏ တပ်စုဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဟွမ်ရုံတုသည် သူမ၏ အေးစက်စက်တုံ့ပြန်မှုကြောင့် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သည်းမခံနိုင်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သို့သော် မကြာမီ သူ့အကြည့်များသည် တောင်ပေါ်ရှိ ပြင်းထန်စွာတောက်လောင်နေသော မီးတောက်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ဝမ်ချောင်သည် ပိုင်စီလင်နှင့် ကိစ္စကြောင့် အံ့အားသင့်နေဆဲဖြစ်သည်။

'အဲ့အမျိုးသမီး...သူမက နည်းနည်းလေး ပါးနပ်လွန်းမနေဘူးလား။ သူမတစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒါက သူမရဲ့ အလိုလိုသိစိတ်အပေါ် အခြေခံထားခဲ့တာလား။'

ဝမ်ချောင်သည် သူ့နေရာမှနေ၍ မရွေ့လျားတော့သည့် ပိုင်စီလင်ကို အကဲခတ်လိုက်ကာ တွေးလိုက်သည်။

ပိုင်စီလင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ့ကို အာရုံစိုက်လာမည်ဟု ဝမ်ချောင် မထင်ထားခဲ့ပေ။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ ဝမ်ချောင်သည် သူက သူ့အစစ်အမှန်ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြနိုင်သည့် မည်သည့်ဟာကွက်ကိုမျှ ဖော်ပြခဲ့မိသည်ဟု မထင်ပေ။ သူ့နေရာမှနေ၍ ဤကိစ္စသည် မိန်းမပျိုတစ်ယောက်၏ မယုံနိုင်စရာကောင်းသည့် အလိုလိုသိစိတ်၏ ရလဒ်တစ်ခုဖြစ်ဖို့များသည်။

'လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွေက မိန်းမပျိုတွေဟာ တကယ့်ကို သာမန်ထက်ထူးခြားကြတယ်။'

ဝမ်ချောင် တွေးလိုက်မိသည်။ ဒုတိယအစ်မ ဝမ်ကျူးယန်၊ နယ်စားငယ်ရီနှင့် မင်းသမီးနီဟွမ်တို့သည် ထိုကဲ့သို့ဖြစ်ကြပြီး ယခုထိုစာရင်းတွင် ပိုင်စီလင် ပါ ပါ၀င်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ပိုင်စီလင်၏ အစောပိုင်းစကားများကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ သူမသည် သူ့ကို ယခင်က တစ်နေရာရာတွင် တွေ့ဖူးခဲ့သကဲ့သို့ ပြောသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် သူမကို ယခင်က မတွေ့ခဲ့ဖူးသည်မှာ ဝမ်ချောင် သေချာပေသည်။

'ငါ သူမကို အရင်က တကယ့်ကို လျှော့တွက်ထားခဲ့မိတာပဲ။'

‌ဝမ်ချောင် တွေးလိုက်သည်။

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် မီးတောက်သည် တောက်လောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ တာဝန်တစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သင့်သော်လည်း ရှုကန်းသည် အုပ်စုဆီသို့ ပြန်မလာမီ တစ်နာရီလောက် အချိန်ယူခဲ့သည်။

တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါတွင် သူ့အဝတ်အစားမှာ အနက်ရောင်ပြာများနှင့် မီးစွဲရာများဖြင့် ထင်ရှားနေသည်။ သို့သော် ထိုအရာထက်ပင် သူ့မျက်နှာသည် ပို၍ မည်းမှောင်နေခဲ့သည်။

"အရှင်..."

ကျန်းလင်သည် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် မြင်းကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လိုက်သည်။ သို့သော် ရှုကန်းသည် မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။

"မေးစရာမလိုဘူး ဒါက ကျရှုံးမှုတစ်ခုပဲ။ သူတို့ထဲက နှစ်ယောက် လွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်။"

ရှုကန်းသည် ဆိုးရွားသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အခြေအနေအားလုံးကို သုံးသပ်ထားခဲ့သည်ဟု တွေးတောကာ သူသည် စိတ်ချလက်ချ ချီတက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ အရာအားလုံးသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ့ဝိုင်းရံထားခြင်းမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည့် ဓားပြများကို သူ့အရှုံးအား ကုစားနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ သူတို့ကို လိုက်ဖမ်းရန် သူသည် အချိန်တစ်နာရီလုံးလုံးအသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ည၏ အမှောင်ထု ထို့အတူ ရှုပ်ထွေးလှသည့် မြေအနေအထားတို့သည် သူ၏ အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးများဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

သူသည် အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သော်ငြားလည်း ဓားပြနှစ်ယောက်သည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့တုန်းပင်။

အမှန်တွင် ရှုကန်းသည် ထိုရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲတွင် ဒဏ်ရာပင် ရခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဓားပြများကြောင့်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဓားပြများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်ရှာနေချိန်တွင် သူ့မြင်းသည် ဟန်ချက်ပျက်သွားသောအချိန် ထက်ရှသည့် ဆူးပင်များကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရှုကန်းသည် သူသည် ‌ဓားပြအားလုံးကို သုတ်သင်ခဲ့သည်ဟု လိမ်ပြောချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် မဟာထန်၏ စစ်သည်အယောက်နှစ်ဆယ်တို့သည် သူ့နောက်တွင် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် သူ ထိုသို့လုပ်၍ မရပေ။

"ဒီအရာကြောင့် စိတ်ညစ်နေဖို့ မလိုဘူး။ ငါတို့ရှေ့မှာ တခြားဓားပြအဖွဲ့တွေအများကြီးရှိပါသေးတယ်။ အခွင့်အရေးအများကြီးကျန်သေးတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွေမှာ ပိုပြီး ဂရုစိုက်ရုံပဲ။"

ကျန်းလင် သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် တော်ဝင်ရုံးတော်သည် သူတို့ကို ဤတာဝန်ပေးအပ်လိုက်ချိန်က ဤကျောင်းသားများသည် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်းပင်။

ဤအရာကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ကျန်းလင်သည် ရှုကန်း၏ ကျရှုံးမှုကြောင့် စိတ်ပျက်သည့်ပုံမပေါ်ပေ။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ ယခုသည် စောသေး၏။ သတင်းက အခြားနေရာသို့ မရောက်မီ ဤအချိန်တိုတိုကို အသုံးချကာ သူတို့အဖွဲ့သည် အနောက်အသိုက်သို့ လျင်မြန်စွာ ချီတက်လိုက်ကြသည်။

ရှုကန်းသည် ပြီးခဲ့သည့် ကျရှုံးမှုမှ တနုံ့နုံ့ဖြစ်နေသေးပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အမိန့်များကိုပင် စောင့်မ‌နေတော့ဘဲ တောင်ပေါ်သို့ သူ့တပ်စုကို ဦးဆောင်ချီတက်လိုက်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် သင်ခန်းစာမှ အမှားများကို လေ့လာထားခဲ့သောကြောင့် ရှုကန်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အထူးဂရုစိုက်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်နာရီကြာပြီးနောက် သူသည် လူတိုင်းရှေ့သို့ ပို၍ပင်ဆိုးရွားသည့် အမူအရာဖြင့် ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဂရုစိုက်ခဲ့သော်လည်း ဓားပြနှစ်ယောက်သည် သူ့ပိတ်ဆို့မှုမှ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သေးသည်။

ရှုကန်းသည် ယခင်က ဤသို့သောရှင်းလင်းမှုတွင် မပါဝင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်မဟုတ်‌ပေ။ သို့သော် အနောက်ပိုင်းလမ်းမတစ်လျှောက်ရှိ ဓားပြများသည် အလွန်တရာမှ ဉာဏ်များလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဒေသမြေပြင်အနေအထားနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု၊ ၎င်းကိုအသုံးချရာတွင် ကျွမ်းကျင်မှု၊ စစ်သည်များနှင့် ရင်ဆိုင်တွင် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံ၊ ငါးများကဲ့သို့ပင်... ရှုကန်းက သူတို့အပေါ် မည်မျှပင်ခက်ခက်ခဲခဲ ဖမ်းချုပ်ထားနေပါစေ သူတို့သည် သူ့လက်များကြားမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုရှာနိုင်ခဲ့တုန်းပင်။

"သေလိုက်ပါတော့ကွာ"

ရှုကန်း၏ မျက်နှာသည် မတော်မတရားမဲမှောင်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤတာဝန်၏ ခက်ခဲမှုကို လျှော့တွက်ခဲ့‌သောကြောင်း သူ့အပေါ်သာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဟွမ်ရုံတုသည် သူ့မြင်းသို့ ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လာလိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုရှု ဘာလို့ ငါ့ကို မကြိုးစားကြည့်ခိုင်တာလဲ။"

"မလိုဘူး။ လုံ့ဝေလေ့ကျင့်ရေးစခန်းရဲ့ လက်ရွေးစင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှုကလန်ရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီဓားပြတွေလောက်ကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ မယုံဘူး။"

အကယ်၍ တစ်ခုခုဆိုပါက ပြီးခဲ့သည့် ကျရှုံးမှုနှစ်ခုသည် ရှုကန်း၏ ခေါင်းမာမှုကိုသာ ပို၍ တိုးလာစေခဲ့ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသည် ယခုလက်လျှော့လိုက်ပါက သူသည် ဘယ်တော့မှ ဤအရှက်ရမှုကို ဖယ်ရှားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

အမှောင်ထုကိုဖြတ်၍ အနောက်ဘက်သို့ ခရီးသွားရင်း နောက်ဆုံး တတိယမြောက်ဓားပြသိုက်သို့ ရောက်သောအခါ ရှုကန်းသည် တွေဝေမနေဘဲ ချက်ချင်း ချီတက်လိုက်သည်။

သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် များစွာ သတိထားလာခဲ့သည်။ သူတို့၏ လုပ်ငန်းစဉ်တွင် မီးတောက်များ သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲသံများ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ဓားပြတစ်ယောက်က နွယ်ပင်များမှတဆင့် ချောက်ကမ်းပါးသို့ ဆင်းသွားခဲ့ပြီး တောင်ကြားထဲ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ရှုကန်းသည် နေရာတွင်ပင် ပေါက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဓားပြများလွတ်မြောက်ခြင်းသည် သူတို့၏ ခြေရာကို ဖော်ထုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သံသယရှိစရာမလိုအောင်ပင် ဤအရာသည် သူနောက်တစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

ကံခေခြင်းသည် သုံးကြိမ်ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားသွားခဲ့သည်။ ဤအရာများဖြင့် ရှုကန်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်သည် တရားဝင်အဆုံးသတ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"ညီအစ်ကိုရှု ဒါက ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် ရှင်းလင်းရေးကို ဦးဆောင်တာဖြစ်လို့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက ရှိနိုင်ပါတယ်။ မင်းအနားယူပြီး ငါ့ဆီကို လွှဲထားလိုက်ပါ။"

ဟွမ်ရုံတုသည် ရှုကန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ့မျက်လုံး၏ အနက်ပိုင်းတွင် လှောင်ပြောင်လိုသည့် အရိပ်အယောင်ကို မြင်နိုင်ပေသည်။

ရှုကန်းသည် လုံ့ဝေလေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ လာခဲ့ပြီး သူ့ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း ဟွမ်ရုံတုထက် မြင့်ပေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဟွမ်ရုံတုသည် သူ့ကို လွန်လွန်ကျူးကျူး မျှော်မှန်းထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သုံးကြိမ်ဆက်တိုက်ကျရှုံးခြင်းသည် ထိုလူ့အပေါ် သူ့သဘောထားကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူအပေါ် သူ့လေးမှုများ ယုတ်လျော့လာခဲ့ပြီး ပမာမခန့်ပြုမှုက ထိုနေရာတွင် အစားထိုးလာခဲ့သည်။

ဟွမ်ရုံတုသည် ၎င်းကို သတိမပြုမိကောင်း မပြုမိနိုင်သော်လည်း သူ့သဘောထားပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ့အမူအရာများမှတဆင့် ပြသနေခဲ့သည်။

ရှုကန်းသည် ထိုကွဲပြားမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းခံစားနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူမည်မျှ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေပါစေ ဤအချိန်တွင် သူ ပြောနိုင်သည့်အရာ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံးလိုက်ကာ သူသည် သူ့မြင်းကို ဘေးသို့ မောင်းနှင်ရန်သာ တတ်နိုင်သည်။

မိုးသောက်ချိန်မရောက်မီ အချိန်အချို့ကျန်သေးသည်။ လီနှစ်ဆယ်လောက် ခရီးသွားပြီးနောက် သူတို့သည် စတုတ္ထမြောက်ဓားပြအသိုက်စခန်းသို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ ဟွမ်ရုံတုသည် သူ့မြင်းစစ်သည်နှစ်ဆယ်သကို တောင်ပေါ်သို့ ဦးဆောင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ဟွမ်ရုံတုသည် သူ့တပ်စုနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူနှင့် ရှုကန်းအကြား ခြားနားသည့်အရာမှာ သူ့တပ်စုတွင် ဒဏ်ရာရသူအချို့ပင် ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟွမ်ရုံတု၏ အမူအရာမှ လူတိုင်းသည် သူသည်လည်း ကျရှုံးခဲ့သည်ကို သိမြင်နိုင်ကြသည်။

"မင်းတို့ ဘာကိုကြည့်နေကြတာလဲ။ ထောင်ချောက်တစ်ခုထဲကျတာက အဲလောက်အမြင်ကပ်ဖို့ကောင်းလို့လား။"

ဟွမ်ရုံတုသည် သူ့လူများကို ဘေးဖက်သို့ ဆုတ်ခိုင်းပြီး ဒေါသတကြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပတ်ရမ်းလိုက်သည်။ ဓားပြများသည် သူတို့အသိုက်ဆီသို့ လာရာ လမ်းတစ်လျှောက် ထောင်ချောက်များဆင်ထားသည်အထိ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ခြေလှမ်းတစ်ချက်မှားသွားသဖြင့် ဟွမ်ရုံတုနှင့် သူ့မြင်းတို့သည် သူတို့ထဲမှတစ်ခုကို အသက်ဝင်စေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သေစေသည်အထိ မပြင်းထန်သည်မှာ ကံကောင်းသည်။ သို့သော ရလဒ်အနေဖြင့် အသိုက်ရှိ လူများကို သတိပြုမိသွားစေခဲ့သည်။

ဟွမ်ရုံတုသည် ကြီးမားသည့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သော်လည်း ရန်သူကိုပင် ရင်ဆိုင်မတွေ့နိုင်ခဲ့‌ပေ။

"ဟမ် ငါက ဒီမှာ မင်း ဘယ်လောက် စွမ်းဆောင်နိုင်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေတာ။"

သဘာဝအားဖြင့် ရှုကန်းသည်လည်း သူ့ကို နှိမ်ချရန် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်မှပင် စစ်မှုထမ်းဌာနမှ သတ်မှတ်ထားခဲ့သော ရိုးရှင်းလွယ်ကူပုံရသည့် လိုအပ်ချက်များသည် သူတို့တွေးထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ရှုပ်ထွေးကြောင်း သူတို့ တဖြည်းဖြည်းသဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု ခွန်အားဖြင့် ဓားပြများကို အနိုင်ယူရသည်မှာ ပြဿနာတစ်ခုမဟုတ်ပေ။ ပြဿနာမှာ သူတို့အားလုံးကို အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ခြင်းတွင် ရှိနေသည်။

ပဉ္စမမြောက် ဓားပြအသိုက်သည် စတုတ္ထမြောက်အနီးတွင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုးစစ်ဆင်ရန် တာဝန်ယူရသူမှာ ပိုင်စီလင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထပ်၍ စစ်ဆင်ရေးသည် ကျရှုံးခြင်းဖြင့် လုံးလုံးလျားလျားအဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

စစ်ဆင်ရေးငါးခု လူငါးယောက်၊ သို့သော် တစ်ခုတစ်လေပင် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ လက်ထောက်ကျန်းလင်ပင်လျှင် နှစ်သိမ့်စကားပြောရန် စကားလုံးပျောက်ရှနေခဲ့သည်။

ဤလုံ့ဝေနှင့် ရှန်းဝေမှ ကျောင်းသားများသည် အတွေ့အကြုံနုနယ်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ ကိစ္စများသည် ဤအတိုင်းဆက်သွားပါက အောင်မြင်မှု အခွင့်အလမ်းများသည် လက်တွေ့တွင် အချည်းနှီးဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူတို့သည် နောက်ဆက်တွဲ တာဝန်များတွင်လည်း ပါဝင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လွတ်မြောက်သွားသူများသည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းပြီး သေဆုံးသူ၏ ကွက်လပ်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် လူများစုစည်းရန် အချိန်ကြာမြင့်မည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ပိုးထည်လမ်းမသည် ဘယ်သောအခါမှ မပြတ်လပ်သည့် အရာတစ်ခု ရှိခဲ့ပါက ၎င်းသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ရှာဖွေရန် စွန့်စားလိုသော လူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် နေထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီ လှုပ်ရှားရန် မသင့်တော်တော့ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့တပ်တွေကို ပြန်ဖွဲ့စည်းရအောင်။ စိတ်ပျက်စရာ မလိုပါဘူး၊ မနက်ဖြန်ညမှာ ငါတို့ရဲ့ စစ်ဆင်ရေးကို အမြဲတမ်း ဆက်လုပ်နိုင်ပါတယ်..."

သို့သော် ကျန်းလင်စကားမဆုံးမီမှာပင် စူးရှသည့် အသံတစ်ခုက ရုတ်ချည်းကြားဖြတ်လိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး မင်း ဘာကို ရယ်နေတာလဲ။ ငါတို့ကို လှောင်နေတာလား။"

ရှုကန်းသည် ရုတ်တရက် ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

"ငါ ရယ်ခဲ့မိတယ်လား။"

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် သူ့လက်မဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ တစ်လျှောက်လုံး သူလုပ်နေခဲ့သည်မှာ သူ့မြင်းပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

'ရှုကန်းက ငါ သူ့ကို လှောင်နေတယ်လို့ ဘယ်အချိန်တုန်းက မြင်တွေ့ခဲ့တာလဲ'

"ဟမ် မင်း ငြင်းရဲသေးတာလား။"

ရှုကန်းသည် ထိုအကြောင်းကို ပိုတွေးလေ သူ ပို၍ ဒေါသထွက်လာခဲ့လေပင်။ သူ၏ ကြီးမားသောမာနတရားသည် သူ့ကျရှုံးမှုအတွက် သူ့ကို အကြီးအကျယ် ရှက်ရွံ့စေခဲ့ပြီး သူသည် လူတိုင်းက သူ့ကို လှောင်ရယ်နေကြသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သာမန်အကြည့်တစ်ချက်ပင်လျှင် သူ့အရေပြားပေါ်၌ အပ်ချောင်းများကဲ့သို့ သူ့ကို ခံစားရစေသည်။ ဤအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်က သူ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ခြင်း ဟုတ်၏ မဟုတ်၏ ဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် အရေးမပါတော့ပေ။

"ငါတို့က အသုံးမကျဘဲ မင်းက ငါတို့ထက် ပိုအသုံးကျလိမ့်မယ်လို့ မင်း တွေးနေတာမလား။ ဟမ်ငါက မင်းရဲ့ ဒီအတွေးလေးကို ဖောက်မမြင်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်းက မင်းကိုယ်မင်း အထင်ကြီးနေတာကြောင့် ဘာလို့ မင်းကိုယ်တိုင် သွားပြီး မကြိုးစားကြည့်ရတာလဲ။ မင်းက ဘယ်လောက်အထိ ရှိန်ဖို့ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါတို့ကို ပြလိုက်စမ်းပါ။"

ရှုကန်း အေးစက်စွာ သရော်လိုက်သည်။

"ငါတွေးခဲ့တာလား။"

ဝမ်ချောင်သည် ပြောစရာစကားမဲ့သွားခဲ့ကာ မေးလိုက်သည်။ ထိုသို့သော အတွေးများသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ဘယ်တုန်းကမှ မပေါ်လာခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုသည်ကို မည်သည့်ပုံစံဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည်နည်း။ သို့သော် မည်သို့ဆိုစေကာမူ ရှုကန်းသည် ဤကိစ္စအပေါ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့ပြီးဖြစ်ပုံပေါ်ကာ စကားလုံးများက သူ့စိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

"ကောင်စုတ်လေး မင်းက မင်းကိုယ်မင်း သောက်ရမ်းအထင်ကြီးနေတာပဲ။"

ဟွမ်ရုံတု ဘေးမှနေ၍ သရော်လိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ဟွမ်ရုံတု၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို အလွန်အမင်းမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် စစ်ဆင်ရေးကို ဆောင်ရွက်တော့မှသာ ဤကိစ္စထဲတွင် ရှုပ်ထွေးပွေလီမှုများ ပါဝင်နေသည်ကို သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဟွမ်ရုံတုသည်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်မှ လောင်ကျွမ်းနေသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့အားလုံး ကျရှုံးခဲ့လျှင် ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူတို့လေးယောက်တွင် ဝမ်ချောင်သာ ယခုတိုင် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု မဆောင်ရွက်ခဲ့သေးခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသို့သော အချက်များကြောင့် ဟွမ်ရုံတုသည် ရှုကန်းနှင့် တစ်ဖက်တည်းရပ်တည်ရန် ချက်ချင်းရွေးချယ်လိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး မင်းခေါင်းထဲ အဲဒါတွေတွေးနေမယ့်အစား မင်းက ဘယ်လောက်အသုံးကျသလဲဆိုတာ ငါတို့ကို သက်သေပြပါလား။"

ဟွမ်ရုံတု ခနဲ့တဲ့တဲ့ပြောလိုက်သည်။

အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ပိုင်စီလင်သည် တစ်ခုခုပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ လက်ထောက်ကျန်းလင်သည် ပြောင်းလဲသွားသည့် အခြေအနေကြောင့် အနည်းငယ်စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။

"အရှင်တို့ ငါတို့ စည်းလုံးနေဖို့ အရေးကြီးတယ်။ နောက်ဆက်တွဲတာဝန်တွေမှာ မင်းတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမယ့် နေရာအများကြီးရှိသေးတယ်။ မိုးသောက်နေပြီဆိုတော့ တိုက်ခိုက်မှုတွေလုပ်ဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး ဒါကြောင့်.."

ကျန်းလင်သည် တင်းမာသောလေထုကို သက်သာရာရစေမည့်မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူတို့ကြားတွင် အလျင်အမြန်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လုံးဝမထင်မှတ်ထားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ"

နက်ရှိုင်းသော်လည်း အားမာန်ပြည့်ဝသည့် အသံတစ်ခုသည် ကျန်းလင်၏ စကားကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။

အပိုင်း ၃၃၀ ကြက်သေသေနေခဲ့ကြသော ရှုကန်းနှင့် ဟွမ်ရုံတု

တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်မှုကြီးစိုးသွားခဲ့၏။

ကျန်းလင်သည် သူ့နောက်ရှိလူငယ်ကို တုန်လှုပ်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှုကန်း၊ ဟွမ်ရုံတုနှင့် ပိုင်စီလင်တို့်သည်လည်း သူ့စကားကြောင့် အံ့ဩနေခဲ့ကြသည်။

အမှန်တွင် ရှုကန်းနှင့် ဟွမ်ရုံတုတို့သည် သူတို့၏ ဒေါသများကို ဝမ်ချောင်အပေါ် ဖောက်ထုတ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုငတိက အမှန်တကယ် သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မည်သူသိမည်နည်း။

မမျှော်လင့်ထားသည့် ပြောင်းလဲသွားသည့် အခြေအနေကြောင့် သူတို့သုံးယောက်သည် တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ကြသည်။

"ကောင်စုတ်လေး မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ။"

ရှုကန်းသည် သူ့မြင်းကို ဝမ်ချောင်ဆီသို့ မောင်းသွားခဲ့ပြီး သူ့ကို စူးရှသည့် မျက်လုံးဖြင့် အကဲခတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်ထိတိုင် သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်ထံမှ သူကြားခဲ့ရသည်ကို သူ မသေချာသေးပေ။

"ကောင်းပြီ လို့ ပြောလိုက်တာလေ ဓားပြတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ငါ့တပ်စုကို ငါဦးဆောင်မယ်။"

ဝမ်ချောသည် မထုံတတ်သေး အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ အငြင်းပွားမှုမှ လုံးဝရှောင်ဖယ်မနေခဲ့ပေ။

"ဒါပေမယ့်..."

လက်ထောက်ကျန်းလင်သည် ဝမ်ချောင်ကို ဖျောင်းဖျတားဆီးရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။ သို‌သော် သူသည် ယေဘုယျကျသည့် စကားလုံးများကို မရှာနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟားဟားဟား ကောင်းပြီ။ မင်းမှာ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံတယ်။"

ဝမ်ချောင်ဆီမှ အတည်‌ပြုစကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ရှုကန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းက အထင်ကြီးဖို့ကောင်းတာကြောင့် မင်းရဲ့ အောင်ပွဲကို ငါမျှော်နေမယ်။"

သူ ထိုစကားကို ပြောလိုက်စဉ် မကျေမချမ်းဖြစ်ပြီး ရန်လိုသော အလွှာတစ်ခုသည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

"အရှင် ဒါက လှုပ်ရှားဖို့အချိန်ကောင်းမဟုတ်ဘူး။"

ဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး တိုက်တွန်းရန် သူ့မြင်းကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ရှုကန်းသည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း သူမှန်သောအချက်တစ်ခုရှိသည်။ နေ့ဖက်တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် ညဖက်တိုက်ခိုက်ခြင်းက အောင်မြင်ရန် သေချာပေါက် ပို၍ အလားအလာရှိသည်။

"ထပ်မပြောနဲ့ သွားကြစို့။"

ဝမ်ချောင်သည် သူ့တပ်စုကို သူ့နောက်လိုက်ရန် ညာဖက်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်ပြီး ဦးဆောင်လိုက်သည်။ သူ့နောက်ရှိ ဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်သည် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဝမ်ချောင်နောက်သို့ လိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြဆဲပင်။

"အရှင် အခုက နေ့ဘက်ရောက်နေပြီ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်နိုင်ချေရှိမှာလဲ။ သူတို့ရန်စတာကို အရှင် တုံ့ပြန်စရာမလိုပါဘူး။"

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်သည် သူ့နောက်မှနေ၍ ပြောလိုက်သည်။

ဤစစ်ဆင်ရေးတွင် ကျရှုံးမှုသည် ကြီးမားသည့် ပြဿနာတစ်ရပ်မဟုတ်‌ပေ။ မဟာထန်စစ်တပ်၏ ခွန်အားအရ ထိုဓားပြများသည် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု လုံးဝမဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင် ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သော စကားကြောင့် သူသာ အရှုံးဖြင့် ပြန်လာခဲ့ပါက သူသည် သေချာပေါက် အရှက်ခွဲခံရပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ဝမ်ချောင်၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ကြိုတင်၍ မသိခဲ့ပါက သူတို့သည် ဤကိစ္စအပေါ် အရမ်းကြီး စိုးရိမ်နေမည်မဟုတ်ပေ။ အားလုံးပြီးနောက် ဝမ်ချောင်၊ ရှုကန်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ ယာယီကွပ်ကဲသူများသာ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ သဘောထားကွဲလွဲခြင်းထဲသို့ သူတို့ ဝင်ပါစရာမလိုပေ။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ဝမ်ကလန်မှလာခဲ့ပြီး မြို့စားကြီးကျူ၏ မြေးဖြစ်ကာ စစ်သူကြီးဝမ်ယန်၏ အငယ်ဆုံးသားဖြစ်သည်ကို သိရှိပြီးနောက် ထိုကိစ္စအပေါ်သူတို့၏ အမြင်များ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် သူတို့လေးစားရသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် သူတို့ရှေ့အရှက်ခွဲခံရသည်ကို မမြင်တွေ့လိုပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သူတို့ကိုလည်း အရှက်ခွဲနေခြင်းဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် လမ်းဘေးရှိ စိမ်းစိုသည့် သစ်တစ်ပင်အောက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ‌ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ တကယ်လို့ မင်းတို့က မိုးသောက်ချိန်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သာတာဆိုရင် မင်းတို့ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။"

စစ်သည်များ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိုးရိမ်နေသည့် အကြည့်များနှင့် ဆန့်ကျင်ကာ သူ့တွင် တည်ငြိမ်သည့် အပြုံးတစ်ခုရှိနေခဲ့သည်။

"ဒါကို တွေးကြည့်။ ငါတို့ကတောင် နေ့ဖက်မှာ အောင်မြင်ဖို့အခွင့်အရေးအရမ်းနည်းတာကို စဉ်းစားမိခဲ့ရင် ဓားပြတွေက မိုးသောက်ချိန်ကို ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ကြမယ်လို့ မင်းတို့ထင်လဲ။"

"ဒါက..."

လူဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်သည် တစ်ခဏမျှ ကြက်သေသေသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဝမ်ချောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားခဲ့ကြသည်။

"ဓားပြတွေက နောက်ဆုံးမှာ ဓားပြတွေပါပဲ။ စစ်တပ်မှာ ငါတို့ရဲမက်တွေဟာ မိုးလင်းတာနဲ့ ချက်ချင်း နေရာယူကြရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဓားပြတွေမှာ အဲလိုစည်းကမ်းဥပဒေရှိမယ်လို့ မင်းထင်လား။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သန့်စင်ပြီး တစ်နေ့တာအတွက် ကာကွယ်ရေးတွေ မစီစဉ်ခင် ထမင်းခဏစားမယ်လို့ မထင်ဘူးလား။"

ဝမ်ချောင်သည် မာစုန့်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မာစုန့် မင်းဟာ အရင်က ရှင်း‌လင်းရေးတွေမှာ အတော်အသင့်ပါဝင်ခဲ့တယ်။ ဓားပြတွေက အဲလိုစည်းကမ်းရှိကြတယ်လို့ မင်းထင်လား။"

"သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဘုံရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိတဲ့အတွက်ကြောင့် အတူတကွစုစည်းနေကြတဲ့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အုပ်စုတွေသာသာပဲ။"

မာစုန့်၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။

ထင်ရှားကျော်ကြားသည့် စစ်တပ်ကလန်၏ မျိုးဆက်တစ်ယောက် မြို့စားကြီးကျူ၏ မြေးဆိုသည့်အတိုင်းပင်။ သူ့တွေးများသည်ပင် သာမန်လူများနှင့် ကွဲပြားနေခဲ့သည်။ အမှန်ပင် စည်းကမ်းသည် ဓားပြဂိုဏ်းအများစုတွင် ဆိုးရွားစွာ ကင်းမဲ့နေသည့် အချက်တစ်ချက်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်‌၌ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အောင်မြင်နိုင်ဖွယ်မရှိဟု စစ်တပ်ကပင်လျှင် ထင်နေခဲ့ပါက ဓားပြများသည် ပို၍ပင်ပေါ့လျော့သွားဖွယ်ရှိသည်။

အကယ်၍ တစ်ယောက်သည် ဤရှုထောင့်မှနေ၍ ထိုကိစ္စကို ရှုမြင်ခဲ့ပါက အောင်မြင်ရန်အခွင့်အလမ်းသည် ညဘက်တိုက်ခိုက်ခြင်းထက်ပင် ပို၍မြင့်မားသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။

မာစုန့်သည် ဝမ်ချောင်က နေထွက်လာသော်လည်း စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရန် ဘာကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

"ဟားဟား အခု မင်းနားလည်သွားပုံပဲ။"

ဝမ်ချောင်သည် မာစုန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်‌မောလိုက်သည်။ ဤလူဆယ်ယောက်တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် အလွန်မှ ပါးနပ်လှသည်။ ဤစစ်ဆင်ရေးပြီးနောက် ဤလူကို သူ့လက်အောက်သို့ ပို့ဆောင်ရန် စုန့်ဘုရင်နှင့် သူ့အဆက်အသွယ်များကို အသုံးချရပေမည်။

သူသည် ဆယ်ယောက်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာဖြစ်သည်ကို စဉ်းစားလိုက်ပါက ပြဿနာတစ်ခုမဖြစ်လောက်ပေ။ ယခုအချိန်အထိ သူပြသခဲ့သည့် လိမ္မာပါးနပ်မှုများအရ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုအပြီးတွင် ထိုလူသည် လူဆယ်ယောက်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးထက် သာလွန်ကောင်းမွန်လာမည်ကို ဝမ်ချောင် သေချာပေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အနာဂတ်ကိစ္စဖြစ်ပြီး မာစုန့်ကို ထိုအကြောင်းအား ပြောပြရန် သူ့တွင် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။

ဤအတွေးများသည် သူ့စိတ်ထဲပေါ်လာပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် လျင်မြန်စွာဖြင့် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ ခဏနေ ငါတို့ တိုက်ခိုက်မှုစတင်ကြမယ်။ ခုလောလောဆယ် ငါတို့လှုပ်ရှားတဲ့အခါ အသံမထွက်စေဖို့ မင်းတို့ရဲ့ အဝတ်စတွေကို နည်းနည်းဖြဲလိုက်ပြီး မင်းတို့မြင်းရဲ့ ခွာတွေမှာ စည်းလိုက်ပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်"

...

ခဏကြာပြီးနောက် ပြင်ဆင်မှုအားလုံး ပြုလုပ်ပြီးသောအခါ ဝမ်ချောင်သည် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အချက်ပြလိုက်သည်။ သူ့ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် တစ္ဆေများကဲ့သို့ အဖွဲ့လေးဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာဖြင့် တောအုပ်ထဲ တိုးဝင်သွားခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ချောင်သည် လျင်မြန်စွာဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။ နာရီဝက်ထက် အနည်းငယ်ပိုကြာပြီးသောအခါ သူသည် သူ့နောက်ရှိ မြင်းစစ်သည်နှစ်ဆယ်နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"မင်း ရှင်းလင်းလို့ ပြီးသွားခဲ့ပြီလား။"

ရှုကန်းသည် သူ့မြင်းကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လိုက်ပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အင်း ပြီးသွားပြီ။"

ဝမ်ချောင်သည် သာမန်ကာလျှံကာ ပြုံးလိုက်ခြင်းနှင့်အတူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဟွမ်ရုံတုသည်လည်း သူ့မြင်းကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အောင်မြင်မှုတစ်ခုလား။"

"အင်း အောင်မြင်မှုတစ်ခုပါ။"

ဝမ်ချောင် နောက်တစ်ကြိမ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်း ဘယ်သူ့ကို အရူးလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။ မင်းက ဓားပြအသိုက်ထဲကို သွားတာ နာရီဝက်ပိုပိုလောက်လေးပဲရှိသေးတယ် ဒါပေမယ့် မင်းက မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက အောင်မြင်မှုတစ်ခုလို့ ပြောရဲတယ်လား။ ငါတို့ကို မင်းက အရူးတွေလို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား။"

ရှုကန်းဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ့စစ်ဆင်ရေးများသည် တစ်နာရီထက်ပိုကြာခဲ့ပြီး တစ်ချို့အကြိမ်များတွင် နှစ်နာရီနီးပါးပင် ရောက်ခဲ့သည်။ သို့တိုင် ဝမ်ချောင်သည် နာရီဝက်ထက်အနည်းငယ်သာပို၍ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ပြောစရာမလိုအောင်ပင် သူသည် ဓားပြများအားလုံးကို ရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး နေ့ခင်းဘက်တွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

ထိုသည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ထိုကဲ့သို့ ဗြောင်လိမ်ဗြောင်စား‌ပြောရန်မှာ သူသည် သူတို့ကို အရူးများအဖြစ် ယူဆထားသည်လော။

"ငါကလည်း အမှန်တရားကို ပြောနေတာပါ။ ဒီတာဝန်ကို လက်ထဲမှာပဲ အပြီးသတ်ခဲ့တာ။ မင်း ငါ့ကို မယုံရင် ငါ ဘာမှမတတ်ဘူး။"

ဝမ်ချောင် ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး ဒီနေရာမှာ လိမ်ညာနေတာတွေ ရပ်လိုက်ဖို့ ငါ မင်းကိုအကြံပေးချင်တယ်။ ဒီတာဝန်ကို စစ်မှုထမ်းဌာနကနေ ပေးအပ်ထားခဲ့တာ မင်းသိတယ်မဟုတ်လား။ တစ်ယောက်ရဲ့လုပ်ငန်းတာဝန်ပြီးမြောက်မှုတွေကို လိမ်ညာပြီး တင်ပြတာရဲ့အကျိုးဆက်တွေကိုမင်းသိလား။"

ဟွမ်ရုံတု တင်းမာစွာ သတိပေးလိုက်သည်။ ရှင်းလင်းစွာဖြင့် သူသည် ဝမ်ချောင်၏ စကားကိုမယုံကြည်ပေ။

"ကျန်းကျာ၊ ကျန်းရီ ထွက်လာခဲ့။ ငါမင်းတို့ကိုမေးမယ် မင်းတို့ ဓားပြအဖွဲ့ကို တကယ်ရှင်းခဲ့သလား။"

ဤအချိန်မှာပင် လက်ထောက်ကျန်းလင်သည်လည်း အခင်းဖြစ်ရာနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး စစ်သည်များကို ခက်ထန်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူတို့ထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးစစ်ဖက်ဆိုင်ရာအရာရှိအနေဖြင့် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပြီး သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ဖြေရှင်းရန်မှာ သူ့တာဝန်ဖြစ်သည်။

နာမည်အခေါ်ခံလိုက်ရသည့် မြင်းစစ်သည်နှစ်ဦးသည် ရှေ့ထွက်လာခဲ့ကြပြီး လေးနက်စွာဦးညွတ်လိုက်ကြကာ စိတ်ပါလက်ပါပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

"လက်ထောက်ကျန်းကို တင်ပြပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဓားပြဂိုဏ်းကို တကယ်ပဲ ရှင်းပစ်ခဲ့တာပါ နောက်ပြီး သူတို့တစ်ယောက်မှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပါဘူး။"

ဤအချိန်တွင် ကျန်းလင်ပင်လျှင် ပြောစရာစကားမရှိတော့ပေ။

မစ်ရှင်ပြီးသည်နှင့် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းများသို့ ပြန်သွားကြမည်ဖြစ်သည့် ဝမ်ချောင်၊ ရှုကန်း၊ ဟွမ်ရုံတုတို့နှင့် မတူဘဲ ဤလူများသည် တပ်ထဲရှိ စစ်သည်များဖြစ်ကြပြီး သူတို့ကို စစ်ရေး၍ပဒေများဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားခဲ့သည်။

အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အရေးမပါဆုံးသော ကိစ္စများတွင်ပင် စစ်ထောက်လှမ်းရေးကို မမှန်မကန် သတင်းပို့ခြင်းကို ဖမ်းမိပါက ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခံရပေလိမ့်ဦးမည်။

ထို့ထက်ပို၍ သူတို့တွင် ဝါရင့်စစ်မှုထမ်းများအနေဖြင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာလည်းရှိသည်။ တစ်ယောက်၏ အောင်မြင်ပြီးမြောက်မှု‌အပေါ် လိမ်လည်ခြင်းသည် သူတို့ ရှုံ့ချကြသည့် အရာဖြစ်သည်။

သူတို့ပင်လျှင် ဝမ်ချောင်က မစ်ရှင်ကို အောင်မြင်ခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့ပါက ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုတော့ပေ။

"လီကွမ်၊ စုန့်ကျူး တက်သွားပြီး စစ်ဆေးလိုက်။ ဓားပြတွေက တကယ်ပဲ သုတ်သင်ခံလိုက်ရသလားဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်။"

ရှုကန်းသည် သူ့လူဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့်သာ ဝမ်ချောင်ကို ယုံကြည်ရန် သူ့အတွက် ခက်ခဲနေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်"

မြင်းစစ်သည်နှစ်ယောက်တို့သည် သူတို့၏မြင်းများကို စီးနှင်းလျက်တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့ကြသည်။ နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် သူတို့ ပြန်လာခဲ့ကြပြီး သူတို့နှင့်အတူ ပါလာသည့် သတင်းက ရှုကန်းကို ကြက်သေသေသွားစေခဲ့သည်။

အသိုက်ထဲရှိ ဓားပြအားလုံးတို့သည် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ ကံဆိုးမိုးမှောင်မကျမီ သူတို့ထဲမှ အချို့သည် အိပ်နေခဲ့ကြပြီး အချို့သည် ရေချိုးနေခဲ့ကြကာ အချို့သည်တော့ထမင်းဟင်းချက်နေခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတစ်ခုလုံးသည် ပြန့်ကျဲနေသည့် အိုးခွက်များဖြင့် ရှုပ်ပွနေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ထားသည့် အရိပ်အယောင်မရှိပေ။

ဝမ်ချောင်သည် အမှန်တကယ် အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းပင်။

မမျှော်လင့်ထားသည့် ရလဒ်ဖြင့် တွေ့ကြုံလိုက်ရသောအခါ ရှုကန်းနှင့် ဟွမ်ရုံတုတို့ ကြက်သေသေသွားခဲ့ကြသည်။ အမှန်တရားသည် ရှင်းလင်းလှသည်။ သူတို့ ယုံကြည်ချင်သည်ဖြစ်စေ မယုံကြည်ချင်သည်ဖြစ်စေ ဝမ်ချောင်သည် ဓားပြအဖွဲ့တစ်ခုကို သုတ်သင်ခဲ့သည်။

သူတို့လေးယောက်ထဲတွင် ဝမ်ချောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသာလျှင် အောင်မြင်မှုဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ကံကောင်းသွားတာဖြစ်မယ် နောက်ပြီး ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဓားပြတွေက အားနည်းကြတာဖြစ်နိုင်တယ်။"

ဝမ်ချောင် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားများကို နားထောင်ကာ ရှုကန်းနှင့် ဟွမ်ရုံတုတို့ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ပိုင်စီလင်သည် ဝမ်ချောင်ကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့ကို အကဲခတ်ရန် ကြိုးစားနေပုံပေါ်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်ပါ။"

"နောက်တစ်ခါ မင်းဘယ်လောက်ကောင်းနိုင်လဲ ကြည့်ရအောင်။"

ရှုကန်းနှင့် ဟွမ်ရုံတုတို့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူတို့ခေါင်းများကို အဝေးသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ခွန်းဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ သူတို့ထက်ငယ်ရွယ်သော လူတစ်ယောက်က သူတို့ထက်ပိုကောင်းသည်ကို မယုံကြည်ချင်ခဲ့ကြပေ။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ရှင်းပြချက်သည် သူတို့အား နှစ်သိမ့်မှုအချို့ရစေသည်။

သူတို့သည် သူက ကံကောင်းခြင်းမျှသာဖြစ်သည်ဟု ပို၍ယုံကြည်လိုကြသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ဝမ်ချောင်နှင့် ရှုကန်းအကြား ရန်လိုမှုကို မလျော့ပါးစေခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝမ်ချောင်ကို ပို၍ပင်ရန်ငြိုးထားကာ အမြင်ကပ်စေခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းခရီးတွင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ဝမ်ချောင်နှင့်ပို၍ပို၍ ဝေးကွာလာကြသည်။ သူတို့သည် ဖြစ်နိုင်လျှင် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေးကို ရှောင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ တပ်စုများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခပ်ဝေးဝေးတွင် တပ်စွဲထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို ဖယ်ကျဉ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

...

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်းကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ညဘက်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"ကောင်စုတ်လေး မင်းအရင်သွားသင့်တယ်။"

ရှုကန်းသည် သူကိုယ်တိုင်ဆောင်ရွက်ရမည့်အစား အခွင့်အရေးကို ဝမ်ချောင်ဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးသည်မှာ ရှားပါးသည်။ သူသည် အရူး မဟုတ်ပေ။ တစ်ရက်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် စစ်သည်များက နယ်မြေရှင်းလင်းရေးလုပ်ဆောင်နေသည်ဟူသော သတင်းကို ဓားပြများ အားလုံးသိပြီးဖြစ်နိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အောင်မြင်ရန် အခွင့်အလမ်းသည် သေချာပေါက် နည်းပါးပေလိမ်မည်။ ဤသို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် ရှုကန်းသည် ဝမ်ချောင်က ထိုနေ့ကလောက် ကံကောင်းလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

"အမှန်ပဲ ငါတို့နှစ်ယောက်က မနေ့ညက အရင်သွားခဲ့ကြတယ်။ အခု မင်းရဲ့အလှည့်ပဲ။"

ဟွမ်ရုံတုသည် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ယခင်ကလောက် ကံကောင်းဦးမည်လား ဆိုသည်ကို သူ ကြည့်ချင်ပေသည်။