ဗုံးအကြီးစား

ထိုနေ့ညတွင် လုအန်းကျီသည် တီဗွီကြည့်နေရင်း ရှန့်ကျိုးရုပ်သံလိုင်းမှ “မင်းကို မခွဲနိုင်ဘူး” အမည်ရှိ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ၏ ကြော်ငြာကို အမှန်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဇာတ်လမ်းကြော်ငြာတွင် “ပန်းပင်လယ်” သီချင်းကို အသုံးမပြုဘဲ ပို၍ တက်ကြွသော တေးသံတစ်ခုကို အသုံးပြုထားသည်။ သက်ဝင်လှုပ်ရှားသော တေးသံနှင့်အတူ တောက်ပပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော ဇာတ်ကွက်များကို ပြသသွားပြီး မင်းသားနှင့် မင်းသမီးတို့၏ အနီးကပ်ရုပ်ပုံများကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြသခဲ့သည်။ သူတို့သည် တကယ်ပင် ချောမောလှပကြပြီး ဇာတ်လမ်းတွဲ၏ နောက်ဆုံးအမည်စာတန်းမှာလည်း ထူးခြားစွာ ပုံဖော်ထားပြီး တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

ထိုဇာတ်ကွက်များထဲရှိ ကျုံ့ပေါ်၏ ပုံရိပ်မှာ လုအန်းကျီ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ သူသည် အာဏာရှင်ဆန်သော ကုမ္ပဏီဥက္ကဋ္ဌ တစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုးပင် ပေါက်နေသည်။ တကယ်လို့ လုအန်းကျီသာ လူကိုယ်တိုင် မတွေ့ဖူးခဲ့ပါက ဤလူမှာ တကယ်ပင် ဤကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါသော ဟန်ပန်ရှိသူဟု ယုံကြည်သွားမိလိမ့်မည်။

ဤလူက တကယ်ပဲ လူစွမ်းကောင်းပုံဖော်နေတာလား သို့မဟုတ် သရုပ်ဆောင် အရမ်းကောင်းနေတာလား?

ရုပ်သံကြော်ငြာထဲက ရိုးရှင်းသော အခန်းအချို့ကို ကြည့်ရုံနှင့်တော့ လုအန်းကျီ ခွဲခြားရခက်နေသည်။

“မင်းကို မခွဲနိုင်ဘူး” ဇာတ်လမ်းတွဲမှာ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြသတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသွားသည်။ သူ၏ “ပန်းပင်လယ်” သီချင်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းတွဲမျိုးနှင့် တွဲဖက်ထားသလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ရန် ထိုအခါကျလျှင် သေချာပေါက် ကြည့်ရမည်ဟု လုအန်းကျီ စိတ်ထဲမှ တေးထားလိုက်သည်။

ရုပ်သံကြော်ငြာ ပြီးသွားသောအခါ လုအန်းကျီသည် ကျိုကျိုးအထွေထွေရုပ်သံလိုင်း၏ ပထမလိုင်းသို့ ပြောင်းလိုက်ရာ မိုးလေဝသခန့်မှန်းချက်ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မနက်ဖြန် တစ်နေ့လုံး မိုးဆက်ရွာဦးမည် ဖြစ်သဖြင့် အပြင်ထွက်ရန် မသင့်တော်ပေ။

သူ၏ ဖုန်းတွင် မိုးလေဝသ အက်ပ် (ဆော့ဖ်ဝဲ) မရှိသေးသော်လည်း နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွက် မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းပေးသည့် ဝက်ဘ်ဆိုက်များ ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

လုအန်းကျီသည် ဖုန်းဘရောက်ဇာမှတစ်ဆင့် မိုးလေဝသကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ရက်အနည်းငယ်လုံး မိုးရွာမည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချမိသည်။

ကောင်းပါပြီ၊ အိမ်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေရတော့မည်ပေါ့။

ထို့ကြောင့် နောက်ရက်များတွင် လုအန်းကျီသည် ကျန်းဆူရှင်းအတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ဝယ်ပေးခြင်းနှင့် ချန်းချန်းထံ သွားလည်ခြင်းမှလွဲ၍ အိမ်မှာပဲ နေထိုင်ခဲ့သည်။

ဆိုင်ကိုတော့ ဝမ်ဖင်က အမြဲ စောင့်ပေးနေသဖြင့် သူ စိတ်ပူစရာ မလိုပေ။ သူသည် တစ်ခါတရံ ပထမထပ်ရှိ စားပွဲရှည်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်ကာ ယခင်က ဖတ်မပြီးသေးသော သမိုင်းစာအုပ်ကို ဖတ်လိုက်၊ အပြင်ဘက်မှ မိုးသံကို နားထောင်လိုက်၊ ရေနွေးကြမ်းလေး တစ်ခွက်ကို အရသာခံ သောက်လိုက်နှင့် အလွန် စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေသည်။

တစ်ခါတရံတွင် လူအချို့သည် ထီးများကိုယ်စီဖြင့် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာကြပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်စီ ယူကာ လုအန်းကျီ၏ ရှေ့ သို့မဟုတ် နောက်ဘက်တွင် ထိုင်ဖတ်တတ်ကြသည်။ သူတို့သည် လုအန်းကျီကိုလည်း စာဖတ်ရန် လာသော အခြားဖောက်သည်တစ်ဦးဟုသာ ထင်မှတ်ကြသဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မနှောင့်ယှက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေကြသည်။ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်လောက် ဆုံမိမှသာ သူ့ကို သတိပြုမိကြပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဆုံသောအခါတွင်တော့ သူ့ကို မသိမသာ တစ်ချက် ပြန်ကြည့်တတ်ကြသည်။

သူစိမ်းများအဖြစ်သာ ရှိနေကြပြီး မည်သည့် ဆက်ဆံရေးမျှ မရှိကြပေ။

ဒါဟာ လုအန်းကျီ တစ်ချိန်က စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသော ဘဝမျိုး ဖြစ်သည်။ ယခု ထိုအရာက တကယ်ဖြစ်လာပြီဖြစ်သဖြင့် သူ အလွန်ပင် ကျေနပ်မိသည်။

နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူသည် ငွေကြေးပိုင်းဆိုင်ရာ လုံးဝလွတ်လပ်ခွင့် ရရှိပြီး လက်ရှိဘဝကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ကာ၊ ထို့နောက်တွင် ကလေးမလေး ချန်းချန်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး လူလားမြောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လျှင် သူ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာသော ဤဘဝမှာ ပြီးပြည့်စုံပြီဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

လုအန်းကျီ ထိုသို့ တွေးမိသည်။

“နဂါးမင်းသား ၃” မှာ အကြီးအကျယ် အောင်မြင်နေပြီဖြစ်သဖြင့် နောင်တွင် ရရှိမည့် မူပိုင်ခွင့်ခများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ရှိနေပေလိမ့်မည်။ မူပိုင်ခွင့်ကိုသာ ရောင်းချလိုက်ရလျှင် သူ၏ ငွေကြေးလွတ်လပ်ခွင့်မှာ တစ်ဝက်ခန့် ရရှိသွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထို့အပြင် “ပန်းပင်လယ်” နှင့် “နောက်နှစ်တစ်ထောင်ကြာရင်” တို့လည်း ရှိနေသေးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင်လည်း သီချင်းများစွာ ထပ်မံ ထုတ်ဦးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် “မင်းသားလေး” နှင့် “ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု” တို့လည်း ရှိနေသေးသည်။

ခေတ်ရေစီးကြောင်းအတိုင်း ဆိုလျှင် “ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု” ၏ မူပိုင်ခွင့်မှာလည်း ဈေးကောင်းရမည်မှာ သေချာသည်။

မူရင်းလက်ရာကို ကူးယူဖော်ပြသူတစ်ဦး အဖြစ် အမှန်ပင် အောင်မြင်နိုင်သည်ပဲ၊ ချီတျန်၏ ဖျော်ဖြေရေးလောက ဝတ္ထုများက သူ့ကို လိမ်မပြောခဲ့ပေ။

လုအန်းကျီ ထိုသို့ တွေးမိကာ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း စာရေးရန် အချိန်ပိုပေးလိုက်သည်။ တစ်ခါတရံ အပေါ်ထပ်တွင်၊ တစ်ခါတရံ အောက်ထပ်ရှိ စားပွဲရှည်၏ လူမမြင်နိုင်သော အစွန်ဆုံးထောင့်တွင် ထိုင်ကာ “ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု” ကို တစ်လုံးချင်း ရိုက်နှိပ် ရေးသားနေသည်။

သူသည် စာရွက်စာတမ်းအသစ်များ ဖွင့်ကာ ယခင်က ရေးရန် စီစဉ်ထားသော ပုံပြင်တို အချို့ကိုလည်း စတင် ရေးသားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဦးတည်ချက်က ရှင်းလင်းနေသဖြင့် စာရေးရန် စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် မူလက “နဂါးမင်းသား ၃” အရောင်းအေးသွားမှသာ ဤစာအုပ်များကို တင်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုတော့ အများကြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ အရင်ဆုံး ရေးပြီးသားများကို ပို့ထားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားလုပ်စရာ မရှိတာကြောင့် စာမူတွေကို ဘာလို့ ကြန့်ကြာအောင် လုပ်နေတော့မှာလဲ?

တစ်ရက်တွင် စာဖတ်သူတစ်ဦး ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူမသည် ဒဿနိကဗေဒ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ကာ လုအန်းကျီ၏ မျက်စောင်းထိုးတွင် ထိုင်ဖတ်နေသည်။

ထိုသူမှာ ကောလိပ်ကျောင်းသူအရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လှပသော မျက်နှာလေးနှင့် ရိုးသားဖြူစင်သော ပုံစံမျိုး ရှိသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်နေကာ ထုံထိုင်းသူတစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။

လုအန်းကျီ၏ ကီးဘုတ်ရိုက်သံများကြားတွင် သူမ ခဏမျှ စာဖတ်နေသည်။ ပင်ပန်းသွားပုံရသဖြင့် သူမသည် မျက်မှန်ကို ချွတ်ကာ မျက်လုံးများကို ပွတ်ပြီး ကီးဘုတ်ရိုက်သံ ထွက်ပေါ်ရာ လုအန်းကျီဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက “ရှင့် တစ်ခုခု ရေးနေတာလား?” ဟု မေးလိုက်သည်။

လုအန်းကျီ စာရိုက်နေသည်ကို ရပ်လိုက်ပြီး “ဟုတ်ကဲ့။ အားနာပါတယ်၊ ကျွန်တော် နှောင့်ယှက်မိသွားလား?” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိန်းကလေးက ခေါင်းခါပြပြီး “မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ နည်းနည်း စပ်စုချင်လို့ပါ။ ဘာတွေ ရေးနေတာလဲ?” ဟု မေးသည်။

လုအန်းကျီက “ပုံပြင်တိုလေးတွေ ရေးနေတာပါ” ဟု ဆိုသည်။

“ပုံပြင်တိုလေးတွေလား?”

မိန်းကလေးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏ အထင်တွင် ပုံပြင်ရေးသူဆိုသည်မှာ အဘိုးကြီးများသာ ဖြစ်တတ်သော်လည်း သူမရှေ့မှ လူမှာမူ ငယ်ရွယ်ချောမောသူ ဖြစ်နေသည်။ ဤသို့သောသူက ပုံပြင်ရေးနေသည်မှာ ထူးဆန်းနေသည်။

လုအန်းကျီက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး “ဟုတ်ကဲ့၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ?”

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး...”

မိန်းကလေးက မျက်မှန်ကို ပြန်တပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် “ရှင့်ရဲ့ ပုံပြင်ခေါင်းစဉ်ကို ပြောပြလို့ အဆင်ပြေမလား။ ရှင့်ပုံပြင် စာအုပ်ထွက်လာတဲ့အခါ ကျွန်မက စန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်မှာ ပုံပြင်ရေးဆရာ တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့ဖူးတယ်လို့ တခြားသူတွေကို ပြောပြလို့ ရတာပေါ့” ဟု ဆိုသည်။

လုအန်းကျီက ပြုံးလျက် “ပြောပြလို့ ရပါတယ်၊ အခု ကျွန်တော် ရေးနေတာက ‘ဖားလောင်းလေး အမေရှာပုံတော်’ လို့ ခေါ်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“’ဖားလောင်းလေး အမေရှာပုံတော်’...”

မိန်းကလေးက ထိုအမည်ကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ပုံပြင်နာမည်နှင့် အမှန်ပင် တူသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက လုအန်းကျီကို “ကျွန်မ မှတ်ထားပါ့မယ်။ ကံပါရင် ပြန်ဆုံကြတာပေါ့” ဟု ဆိုကာ ထ၍ ထွက်သွားတော့သည်။

လုအန်းကျီကတော့ ဤဆုံတွေ့မှုကို စိတ်ထဲ သိပ်မထားပေ။ သို့သော် ကောင်တာနောက်က ဝမ်ဖျင်ကတော့ လုအန်းကျီနှင့် ထိုမိန်းကလေး၏ စကားပြောသံကို ကြားသွားပြီး အံ့သြသွားသည် - “သူဌေးက တကယ်ပဲ စာရေးဆရာ ဖြစ်နေတာလား!”

လုအန်းကျီက “ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါနဲ့ပဲ ပိုက်ဆံရှာတာပါ” ဟု ဆိုသည်။

ဝမ်ဖျင်က အံ့သြတကြီးဖြင့် “သူဌေးက တော်မှန်း ကျွန်မ သိပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ တော်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး! သူဌေးက ပညာတတ်ပုံ ပေါက်နေတာ မဆန်းပါဘူး၊ စာရေးဆရာ ဖြစ်နေတာကိုး!” ဟု ပြောသည်။

သူမ၏ လုအန်းကျီအပေါ် လေးစားမှုမှာ ပို၍ တိုးလာသည်။ စာအုပ်ရေးနိုင်သော စာရေးဆရာမှာ လေးစားထိုက်သူဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ ရိုးရှင်းသော အတွေးဖြင့် နားလည်ထားသည်။ သူမ၏ မြေးလေး အတုယူရန် နောက်ထပ် စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို တွေ့ပြီဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

လုအန်းကျီသည် “ဖားလောင်းလေး အမေရှာပုံတော်” ကို ရေးပြီးသောအခါ ရပ်လိုက်သည်။ ပြီးစီးသမျှ စာမူများကို အစုလိုက်ပြုလုပ်ကာ ကူးကူးထံသို့ ပို့လိုက်သည်။

ထိုစာမူများထဲတွင် “မင်းသားလေး” နှင့် “ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု” အပြင် “ဝက်ကလေး သုံးကောင်”၊ “ရုပ်ဆိုးသော ဘဲကလေး”၊ “မောင်အလိမ္မာ၏ ဆေးစုတ်တံ”၊ “နှင်းကလေး”၊ “မြင်းကလေး မြစ်ကူးခြင်း” နှင့် “ဖားလောင်းလေး အမေရှာပုံတော်” တို့ ပါဝင်သည်။

“ရုပ်ဆိုးသော ဘဲကလေး” မှာ ဤကမ္ဘာရှိ “အန်ဒါဆင် ပုံပြင်များ” ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသော တစ်ခုတည်းသော အပိုင်းဖြစ်သည်။ လုအန်းကျီမှာ ဘာကြောင့် ကျန်နေခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း “အန်ဒါဆင် ပုံပြင်များ” ထဲတွင် မရှိသဖြင့် သူက ဤဂန္ထဝင်ပုံပြင်ကို ထုတ်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စာမူများ ပို့ပြီးနောက် မကြာခင်မှာပင် ကူးကူး၏ ကျူကျူ (ချက်တင်) အကောင့်လေးမှာ လင်းလာသည်။ လုအန်းကျီ နှိပ်ကြည့်လိုက်ရာ မေးခွန်းသင်္ကေတ အမြောက်အမြားနှင့်အတူ မေးခွန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တက်လာတော့သည်။

ကူးကူး - ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ?!

ကူးကူး - ဒါတွေက အစစ်တွေလား အတုတွေလား?!

ကူးကူး - ဆရာ ဘီ၊ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ဗုံးနဲ့ လာခွဲနေတာလား?

ကူးကူး - ဒီဗုံးက တကယ် အကြီးကြီးပဲ! ဆရာ ဘီ၊ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား!

ကူးကူး - ကျွန်တော် ဇစ်ဖိုင်ကို ဖြည်ကြည့်လိုက်ပြီ! အထဲမှာ စာတွေ အပြည့်ပဲ၊ စာရွက်အလွတ်တွေ မဟုတ်ဘူး?! ဆရာ ဘီ၊ တကယ်ကြီး နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးနော်?!

ကူးကူး - ဆရာကြီး ဘီ၊ ဆရာ တကယ်ပဲ “နဂါးမင်းသား ၄” ကို မရေးတော့ဘူးလား?!