မင်းသားလေးနှင့် နဂါးမျိုးနွယ် ၄

“ပျန်းရှောင်ကူး... ဘာတွေ အော်ဟစ်နေတာလဲ!”

မေပယ်ထရီး စာတည်းဌာနအတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

ပျန်းရှောင်ကူးဆိုသည်မှာ ကူးကူး၏ နာမည်အရင်းဖြစ်သည်။

ကန့်ကွက်လိုက်သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်မှာ ကူးကူး၏ ဘေးချင်းကပ်တွင် ထိုင်နေသူဖြစ်ပြီး ကူးကူးတစ်ယောက် ကီးဘုတ်ကို တဖြန်းဖြန်းရိုက်ရင်း အော်ဟစ်နေသည်ကို ကြားရသဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရခြင်းပင်။ ထိုလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်မှာ စာမူတစ်ခုကို စစ်ဆေးနေသော်လည်း စာမူအရည်အသွေးက စိတ်တိုင်းမကျစရာ ဖြစ်နေသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်တိုနေသည့်အချိန်လည်း ဖြစ်သည်။

ကူးကူးက အမြန်တောင်းပန်လိုက်သည် - “ဆောရီးပါ၊ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဓိကကတော့ ဆရာကြီး ဘီ... ဆရာကြီး ဒိုရာဘီက ကျွန်တော့်ဆီ ဗုံးတစ်လုံး ပစ်လိုက်လို့ပါ။ ဒီဗုံးက နည်းနည်းကြီးနေတော့ ကျွန်တော် မခံနိုင်ရည်ရှိ ဖြစ်သွားတာ။”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ?”

ဘေးက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က နားမလည်စွာ မေးသည်။

ကူးကူးက နောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်ပေးကာ “ကိုယ်တိုင်ပဲ ကြည့်လိုက်တော့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘေးကလူက ကူးကူး၏ ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဖိုင်တွဲများကို တစ်ခုချင်း ဖတ်ကြည့်လိုက်သည် - “မင်းသားလေး၊ ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု၊ ရုပ်ဆိုးသော ဘဲကလေး၊ မောင်အလိမ္မာ၏ ဆေးစုတ်တံ၊ ဖားလောင်းလေး အမေရှာပုံတော်... ဒါတွေက စာအုပ်အသစ်တွေလား?!”

ကူးကူးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ဘေးကလူက “ဟား... ဒိုရာဘီက စာအုပ်အသစ်တွေ ထပ်ရေးပြန်ပြီလား?! အဲ့ဒါကို တစ်ခါတည်း အများကြီး ထုတ်ပေးလိုက်တာလား?! ဒါက တကယ့်ကို အလန်းစားကြီးပဲ၊ မင်းက ဘာလို့ ပျော်ရွှင်ပုံမပေါက်တာလဲ?!”

အခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များလည်း ဆူညံသံကြောင့် အားလပ်နေသူများက လှမ်းကြည့်ကြကာ ဘာဖြစ်သလဲဟု မေးကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် အနားသို့ လာကြည့်ကြသည်။

ကူးကူးက “မင်းတို့ သတိမထားမိဘူးလား? နဂါးမင်းသား ၄ မပါဘူး!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘေးကလူက “စာမူရှိနေရင် ရပြီပေါ့! ဒါက ဒိုရာဘီအိမ်ရဲ့ စာမူတွေပဲ! မင်းမလိုချင်ရင် ငါ့ကိုပေး! ဒီစာမူတွေကို ငါစစ်ပေးမယ်၊ မင်းကတော့ နဂါးမင်းသား ၄ ကိုပဲ စောင့်နေလိုက်”

“ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ?! ဒါတွေက ငါ့ဟာတွေ!”

ကူးကူး ချက်ချင်း ပျာယာခတ်သွားကာ ဘေးကလူကို တွန်းထုတ်ပြီး သူမ၏ ကွန်ပျူတာကို ကြက်မကြီး ဥဝပ်သလို ကာကွယ်ထားတော့သည်။

“တောက်...”

ဘေးကလူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် “မင်း အရင်ဘဝက ဘယ်လောက်တောင်ကုသိုလ်တွေလုပ်ခဲ့လို့ ဒိုရာဘီလို ရတနာစာရေးဆရာမျိုးကို ရထားတာလဲ မသိဘူး” ဟု နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများကလည်း “ဟုတ်ပ၊ ဟုတ်ပ” ဟု ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။

ဤ “ဒိုရာဘီ” သည် စာအုပ်များစွာ ရေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ လက်ရာများမှာလည်း အရည်အသွေး အလွန်မြင့်မားလှသည်။ လူငယ်စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုလောကတွင် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သူ မရှိတော့ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ကူးကူးက သူမ၏ ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ကို အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်လို ကာကွယ်ထားစဉ် အခြားသူများက စတင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။ “ဖားလောင်းလေး အမေရှာပုံတော်” နှင့် “ရုပ်ဆိုးသော ဘဲကလေး” စသည့် ခေါင်းစဉ်များမှာ ပုံပြင်များကဲ့သို့ပင်။ “ဒိုရာဘီ” က ပုံစံပြောင်းပြီး ပုံပြင်တွေ ရေးနေတာလား?

စာရေးဆရာ၏ ယခင်လက်ရာများကို ထောက်ထားပြီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက “ဒိုရာဘီ” ၏ ပုံပြင်များအပေါ် သံသယဝင်နေကြသည်။ ဒီလူရေးတဲ့ ပုံပြင်တွေက အဆုံးသတ်ကျမှ မှောင်မိုက်ပြီး ရက်စက်တဲ့ အလှည့်အပြောင်းတွေ ပါလာမလား? အဲ့လိုဆိုရင်တော့ ကလေးလေးတွေအတွက် အရမ်း ရက်စက်ရာ ကျလိမ့်မည်!

သို့သော် ကလေးလေးတွေအတွက် ရက်စက်မည်ဆိုလျှင်တောင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကတော့ အတော်လေး စပ်စုချင်နေကြသည်။

“ပျန်းရှောင်ကူး၊ မြန်မြန် စာမူစစ်စမ်းပါ၊ ငါတို့က မင်းဆီက သတင်းဦးကို စောင့်နေတာ”

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအားလုံးက ကူးကူးကို ထိုသို့ ပြောကြသည်။

ကူးကူးက လက်မထောင်ပြပြီး “အို‌‌ကေ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ဆရာကြီး ဘီ ထံမှ ပြန်စာမလာသေးသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူမသည် စာမူများကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။

သူမသည် ပထမဆုံးအဖြစ် “မင်းသားလေး” ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဇွဲမလျှော့သေးသော စာတည်းဖြတ်သူလေးမှာ လက်တွေ့မကျသော မျှော်လင့်ချက်လေး ထားနေမိဆဲ ဖြစ်သည်။ “နဂါးမင်းသား” က နဂါးဘုရင်တွေနှင့် ပြည့်နေသဖြင့် “မင်းသားလေး” အမည်ရှိ ဤစာအုပ်သည်လည်း နဂါးဘုရင်တစ်ပါးပါးနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်ဟု သူမ တွေးမိသည်။

ဒါဟာ “နဂါးမင်းသား ၄” ဖြစ်နိုင်ပြီး ဆရာကြီး ဘီ က သူမကို စနောက်ချင်လို့ နာမည်ပြောင်းထားတာလား?

ထိုသို့သော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကူးကူး စတင်ဖတ်ရှုတော့သည် -

“ကျွန်တော် အသက် ခြောက်နှစ်အရွယ်တုန်းက စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ အရမ်းလှတဲ့ ပုံတစ်ပုံကို တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒီစာအုပ်က ရှေးဦးတောအုပ်ကြီးအကြောင်း ရေးထားတဲ့ ‘အဖြစ်အပျက်မှန်များ’ လို့ ခေါ်တဲ့ စာအုပ်ပါ။ အဲ့ဒီပုံထဲမှာ မြွေကြီးတစ်ကောင်က တောသားရဲတစ်ကောင်ကို မျိုတော့မယ့်ပုံကို ပြထားတယ်...”

အင်း... ပထမလူ (ကျွန်တော်) နဲ့ ရေးထားတာပဲ။

ဒါဟာ “နဂါးမင်းသား ၃” အစတုန်းကလို နိဒါန်းပိုင်း ဖြစ်ရမယ်။

ဆရာကြီး ဘီ က ဝတ္ထုအစပိုင်းမှာ ဒီလို လှည့်ကွက်တွေ သုံးရတာ ဝါသနာပါတာပဲ။ “နဂါးမင်းသား ၄” ကို ဒီလို ပထမလူနဲ့ စတင်တာက ပြဿနာမရှိပါဘူး။

ကူးကူးက စိတ်ကို ခိုင်ခိုင်ထားလိုက်သည်။ စာမူထဲတွင် ပါဝင်သော ရိုးရှင်းပြီး နားလည်ရခက်သော ပုံကြမ်းလေးများကပင် သူမ၏ စိတ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

သူမ ဆက်လက်ဖတ်ရှုသွားရာ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုက “ကျွန်တော်” ကို နှိုးပြီး သိုးတစ်ကောင် ဆွဲပေးရန် တောင်းဆိုသည့် အပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ၊ ထိုအသံရှင် မင်းသားလေးမှာ လုမင်ကျဲ ဖြစ်ရမည်ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လုမင်ကျဲသည်လည်း “နဂါးမင်းသား” ထဲတွင် အလွန်လျှို့ဝှက်စွာ ပေါ်လာတတ်သူဖြစ်ပြီး မင်းသားလေး ပေါ်လာပုံက ပိုပြီး ဖြူစင်နေသော်လည်း သူက လုမင်ကျဲ မဟုတ်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

လုမင်ကျဲက အမြဲတမ်း ပုံစံတစ်မျိုးတည်း ရှိနေရမယ်လို့ ဘယ်သူသတ်မှတ်ထားလို့လဲ? ဒီဇာတ်ကောင်မှာ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိလာတာက သဘာဝကျပါတယ်။ ပြဿနာမရှိဘူး။

အင်း... ပြဿနာမရှိပါဘူး။

“နဂါးမင်းသား ၃” အစပိုင်းတွင် ပါသော လုမင်ကျဲ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အမြွက်များမှာ ဆရာကြီး ဘီ ၏ လှည့်ကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာကြီး ဘီ က စာရေးဆရာဖြစ်သဖြင့် ဝတ္ထု၏ အရိပ်အမြွက်များကို ဆုံးဖြတ်ရမှာက စာရေးဆရာ၏ အပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးလိုက်သောအခါ ပို၍ပင် ပြဿနာမရှိတော့ပေ။

ကူးကူး ဆက်လက်ဖတ်ရှုသည်။ ဝတ္ထုထဲတွင် ပါဝင်သော ထူးဆန်းသည့် ဂြိုဟ်များ၊ လူများ၊ မြွေများ၊ ပန်းများနှင့် မြေခွေးများကို သူမက တစ်စုံတစ်ရာကို ရည်ညွှန်းသည့် တင်စားချက်များအဖြစ် သဘောထားကာ နားလည်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား တော့သည်။

သူမ၏ ကြိုတင်အစွဲဖြင့် ဖတ်ရှုမှုအောက်တွင် ထိုဖြူစင်သော်လည်း ထက်မြက်သော စကားဝိုင်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် တစ်ခုခုကို တင်စားနေသလို ထင်ရ၏။

ဖတ်ရှုရင်း သူမက အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရန် ကြိုးစားသည်။ နားမလည်သည်များကိုလည်း နောက်ပိုင်းကျမှ ဇာတ်အိမ်အဓိကပိုင်းတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မှတ်သားထားလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ ဆက်လက်ဖတ်ရှုရင်း ကောင်းကင်ပင် မှောင်လာချိန်တွင် စာမူမှာ အဆုံးသို့ ရောက်သွားတော့သည်။

“ကုန်သွားပြီလား?!”

ထိုအခါမှ သူမ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကာ “ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု” ကို ဖွင့်ကြည့်သည်။ အထဲတွင် “ကျွန်တော်” ရှိသည်၊ “ချင်းဝူဖေးရန်” ရှိသည်၊ “ငါ့မှာ ယွမ် ဆယ်သန်း ရှိလား? မရှိဘူး” ဆိုသည့် ဟာသနှောသော စကားများ ရှိသော်လည်း လုမင်ဖေး သို့မဟုတ် လုမင်ကျဲ မပါဝင်ပေ။

“ရုပ်ဆိုးသော ဘဲကလေး” ကို ထပ်ဖွင့်ကြည့်တော့လည်း တကယ့် ဘဲကလေးလေး ဖြစ်နေသည်!

“မောင်မလိမ္မာ၏ ဆေးစုတ်တံ” မှာလည်း မောင်အလိမ္မာပဲ ဖြစ်နေသည်၊ “ဝက်ကလေး သုံးကောင်” မှာလည်း ဝက်ကလေး သုံးကောင်၊ “ဖားလောင်းလေး အမေရှာပုံတော်” မှာလည်း ဖားလောင်းလေးက အမေကို ရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်... နောက်ဆက်တွဲ ဇာတ်လမ်း မရှိပါ!

“ငါက တကယ် အတာပဲ... တကယ်ပါပဲ...”

ကူးကူး မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ အခုမှ သူမ သတိထားမိတော့သည်။ သူမသည် ဝတ္ထုကို စိတ်ဝင်တစား ဖတ်နေမိပြီး “မင်းသားလေး” ကို “နဂါးမင်းသား ၄” ထဲသို့ အတင်းသွင်းရန် ကြိုးစားနေမိသဖြင့် “မင်းသားလေး” ဝတ္ထု၏ စာမျက်နှာပမာဏကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

“မင်းသားလေး” က တကယ်ပဲ “မင်းသားလေး” ဖြစ်ပြီး “နဂါးမင်းသား ၄” နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပေ။

သူမသည် လုအန်းကျီနှင့် စကားပြောသည့် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်ကာ “ဆရာကြီး ဘီ” ကို ဤဝတ္ထုမှာ နောက်ဆက်တွဲ ရှိဦးမလား၊ “နဂါးမင်းသား ၄” တစ်အုပ်လုံး ဆရာ့လက်ထဲမှာ ရှိနေသေးလားဟု အားတင်းကာ မေးရန် ပြင်လိုက်သေးသည်။

သို့သော် စာလုံးအချို့ ရိုက်ပြီးနောက် အဆုံးတွင်တော့ အားလုံးကို ပြန်ဖျက်လိုက်ရသည်။

“ဟူး...”

သူမ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ အမှန်တရားကို လက်ခံပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် လိမ်ညာမနေတော့ပေ။

မှားယွင်းနေသော အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် စာတည်းတစ်ယောက်၏ အတွေ့အကြုံအရ “မင်းသားလေး” သည် တိုသော်လည်း “နဂါးမင်းသား” ထက် ပိုကောင်းသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ဖြစ်ကြောင်း သူမ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

“နဂါးမင်းသား” သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော စီးပွားဖြစ် လက်ရာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဤ “မင်းသားလေး” ဆိုသည့် ပုံပြင်မှာမူ စီးပွားဖြစ် လက်ရာတစ်ခုထက် များစွာ သာလွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤလက်ရာကိုသာ “နဂါးမင်းသား ၄” ၏ နိဒါန်းအဖြစ် သဘောထားမည်ဆိုပါက ထိုလက်ရာအတွက် အလွန်ပင် နှိမ့်ရာကျသွားပေလိမ့်မည်။

သူမ အနည်းငယ် စိတ်မကျေနပ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်တရားပင်။ သူမသာ စောစောက မေးခွန်းကို မေးမိပါက အလွန်ပင် မိုက်မဲရာကျပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ခွဲသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။