အေးစက်သော မိုးစက်များ

မှောင်လာသောအခါ လုအန်းကျီသည် အိမ်၌ရှိနေစဉ် ကူးကူးထံမှ ကျူကျူပေါ်တွင် စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိသည် - “ဆရာကြီး ဘီ၊ တကယ် အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်”

လုအန်းကျီက “အတော်အသင့်ပါပဲ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကူးကူးက ဘာကြောင့် ဤသို့ပြောသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူမသည် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကို ဖတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသည်။ “မင်းသားလေး” သို့မဟုတ် “ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု” ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“မင်းသားလေး” ဖြစ်ဖို့ ပိုများမည်ဟု သူ ထင်သည်။

ထို့နောက် ကူးကူးက နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ပို့လာရာ ထိုစာထဲတွင် ကြည်လင်ပြတ်သားမှု မရှိသော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ပါဝင်သည်။ ဓာတ်ပုံမှာ ထီးအစွန်းတစ်ဖက်ကို ရိုက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထီးအပြင်ဘက်တွင် လမ်းမီးတိုင်များအောက်၌ အေးစက်ပြီး တလက်လက် တောက်ပနေသော မိုးစက်တန်းများကို တွေ့ရသည်။

ဓာတ်ပုံ ပွင့်လာရန် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာသွားပြီးနောက် ၎င်း၏အောက်တွင် နောက်ထပ် စာတိုတစ်စောင် ရောက်လာပြန်သည် - “အေးစက်ပြီး သည်းထန်တဲ့ ဒီမိုးက အခု ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားလိုပါပဲ”

လုအန်းကျီ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။ ဒီလူက ဘယ်လို စာပေဝါသနာပါတဲ့ လူငယ်လေးလို ဟန်ဆောင်နေတာလဲ? သူက ချက်ချင်းပင် စာပြန်ပို့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - “မင်းသာ ထီးကို ဖယ်လိုက်ရင် အေးစက်တဲ့ မိုးစက်တွေက မင်းမျက်နှာကို တဖြန်းဖြန်း လာရိုက်လိမ့်မယ်”

ကူးကူး - “...”

လုအန်းကျီက မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ - “မင်းမှာ အင်တာနက် အသုံးပြုခွင့် (ဒေတာ) တွေ အများကြီး ရှိနေတာလား? အပြင်ရောက်နေတာတောင် ပုံတွေ ပို့နေတယ်”

ကူးကူးက ပြန်ဖြေသည် - “ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကျိုကျိုးသံလမ်း ဆက်သွယ်ရေးကလည်း ဖုန်းလိုင်းအသစ်တွေ (သရီးဂျီ) ထုတ်ထားပြီး အထူးပရိုမိုးရှင်း လုပ်နေတာဆိုတော့ အရမ်း သက်သာတယ်။ ကျွန်တော်က ကျိုကျိုးသံလမ်း ကတ်တစ်ခု ဝယ်ထားတာဆိုတော့ ဒေတာတွေ အလုံအလောက် ရှိတယ်!”

ကျိုကျိုးသံလမ်း ဆက်သွယ်ရေးသည်လည်း ဤကမ္ဘာရှိ ဆက်သွယ်ရေး အော်ပရေတာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ချိုင်းနားမိုဘိုင်းလ်နှင့် အဆင့်အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖုန်းလိုင်းအသစ် (သရီးဂျီ) ဖြန့်ကျက်မှုတွင် ကျိုကျိုးတျန့်ယီထက် တစ်လှမ်း နောက်ကျနေခဲ့သည်။

လုအန်းကျီသည် ကျိုကျိုးတျန့်ယီနှင့် ဖုန်းလိုင်းအသစ် (သရီးဂျီ) ပက်ကေ့ဂျ်ကို ရယူပြီးနောက် ကျိုကျိုးသံလမ်း၏ လိုင်းအသစ်ကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် သိပ်ပြီး သတိမထားမိတော့ပေ။ ကျိုကျိုးသံလမ်းကလည်း ယခုအခါ လိုင်းအသစ် ထုတ်ထားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဖျတ်ခနဲ စိတ်ကူးတစ်ခု ရလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစိတ်ကူးမှာ ဝေဝါးနေပြီး သူ သေသေချာချာ ဆုပ်ကိုင်၍ မရသေးပေ။

လုအန်းကျီက မေးလိုက်သည် - “မင်း ‘ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု’ ကို ဖတ်ပြီးပြီလား? အဲ့ဒါကြောင့် စိတ်ညစ်နေတာလား?”

ယခုတစ်ခေါက် သူပို့လိုက်သော စာမူများဖြစ်သည့် “မင်းသားလေး” နှင့် “ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု” နှစ်ခုစလုံးမှာ အလွန်မရှည်လှပေ။ အာရုံစိုက်ပြီး အမြန်ဖတ်လျှင် အခုအချိန်ဆိုလျှင် တစ်အုပ်လုံး ပြီးသွားနိုင် ပေသည်။

ပြီးတော့ “မင်းသားလေး” က အဲ့လောက် စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ဇာတ်လမ်းမျိုး မဟုတ်သဖြင့် ကူးကူး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ “ပထမဆုံး ရင်းနှီးသော ထိတွေ့မှု” ကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု လုအန်းကျီက သဘာဝအတိုင်း တွေးမိခြင်း ဖြစ်သည်။

ကူးကူးက ပြန်ဖြေသည် - “မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် ‘မင်းသားလေး’ ကို ဖတ်တာ”

လုအန်းကျီ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည် - “’မင်းသားလေး’ ဖတ်ပြီးတာတောင် စိတ်ဓာတ်ကျနေတာလား? မင်း တကယ်ပဲ စိတ်ကျရောဂါ ရှိနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်?!”

ကူးကူး - “...”

ကူးကူး - “မဟုတ်ပါဘူး ဆရာကြီး ဘီ၊ ဆရာက ဘယ်လိုများ တွေးလိုက်တာလဲ?”

ကူးကူး - “ကျွန်တော်က ဆရာ့ရဲ့ ‘မင်းသားလေး’ ကို ‘နဂါးမင်းသား ၄’ ရဲ့ နိဒါန်းပိုင်းလို့ ထင်နေတာ၊ ဖတ်ပြီးမှ မဟုတ်မှန်း သိလိုက်ရလို့ပါ။ ကျွန်တော် အလိမ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရလို့...”

လုအန်းကျီ လန့်သွားသည် - “’မင်းသားလေး’ နဲ့ ‘နဂါးမင်းသား ၄’ ကို ဆက်စပ်ဖို့ မင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားနေတာလဲ?!”

ကူးကူး - “ကျွန်တော့်ဦးနှောက်က အပေါက်မရှိပါဘူး!”

လုအန်းကျီ ထိုစကားကြောင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။ “ဦးနှောက်ထဲ အပေါက်ရှိတယ်” ဆိုသည့် အသုံးအနှုန်းမှာ ဤကမ္ဘာတွင် ရေပန်းမစားသေးပေ။ သူက အမှတ်မထင် ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း စာတည်းဖြတ်မလေးက ဤမျှအထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ကူးကူး - “ဆရာကြီး ဘီ၊ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို တကယ် ဒုက္ခပေးတာပဲ!”

လုအန်းကျီက မေးခွန်းသင်္ကေတ ပို့လိုက်သည် - “မင်းကိုယ်မင်း လိမ်မိတာပဲ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ?”

ကူးကူး - “ဟဲဟဲ!”

ကူးကူး - “ဆရာက အရင်တုန်းက ‘နဂါးမင်းသား ၄’ ကို မရေးတော့ဘူးလို့ ခဏခဏ ပြောခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဒီနေ့ကျမှ ဒီစာမူတွေကို ရုတ်တရက် ပို့ပေးတယ်လေ။ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို တမင် လမ်းမှားအောင် လုပ်တာလို့ ထင်ပါတယ်”

လုအန်းကျီက အာမေဍိတ်သင်္ကေတ ပို့ကာ ညည်းတွဲလိုက်သည် - “မင်းနဲ့ ပြောရတာ တကယ် အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးပဲ!”

ကူးကူး - “ဒီအကြောင်းတွေ မပြောတော့ဘူး ဆရာ ဘီ၊ ကျွန်တော် ကားပေါ်က ဆင်းတော့မယ်၊ အိမ်နီးနေပြီ။ ကျုံ့ပေါ်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းအသစ် ‘မင်းကို မခွဲနိုင်ဘူး’ က ပြတော့မယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ပြန်ကောင်းအောင် အဲ့ဒါ ကြည့်ရမယ်၊ တာ့တာ”

လုအန်းကျီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး စာရိုက်လိုက်သည် - “မင်းက ကျုံ့ပေါ်ရဲ့ ပရိသတ်လား?”

ကူးကူး - “ဟုတ်တယ်၊ မရဘူးလား?”

လုအန်းကျီ - “ရတာပေါ့၊ ဘာလို့ မရမှာလဲ?”

ကူးကူး - “စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ ဘီ၊ ကျွန်တော်က ဆရာ့ရဲ့ ပရိသတ် အရင်ဖြစ်ပြီးမှ ကျုံ့ပေါ်ရဲ့ ပရိသတ် ဖြစ်တာပါ”

လုအန်းကျီက “ဘယ်သူက ဂရုစိုက်လို့လဲ” ဟု ပြန်ပြောရန် ပြင်စဉ် ကူးကူးထံမှ နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ရောက်လာသည် - “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုကြေးငွေတွေ၊ ရာထူးတိုးတာတွေနဲ့ လစာတိုးဖို့အတွက်က ဆရာ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာကိုး”

လုအန်းကျီသည် “ဘယ်သူက ဂရုစိုက်လို့လဲ” ဆိုသည့် စကားလုံးများကို တိတ်တဆိတ် ပြန်ဖျက်လိုက်သည်။

စာလုံးတွေ ဖျက်ပြီးကာရှိသေး ကူးကူးထံမှ စာပြန်ရောက်လာပြန်သည် - “နောက်တာပါ။ တကယ်ပါ ဆရာ ဘီ၊ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဆရာ့ရဲ့ ပရိသတ်ပါ၊ အထူးသဖြင့် ဒီနေ့ ‘မင်းသားလေး’ ကို ဖတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာပေါ့။ ဆရာ ဘီ၊ ဆရာက ပါရမီ အရမ်းရှိတာပဲ၊ ကျုံ့ပေါ်က ဆရာ့လောက် ပါရမီ မရှိပါဘူး”

လုအန်းကျီက ပြန်ဖြေသည် - “ဟဲဟဲ!”

သူတို့က နယ်ပယ်ချင်းတောင် မတူတာပဲ၊ ဘာကို နှိုင်းယှဉ်နေတာလဲ?

ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ကို မြှောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမည်။

ကူးကူးက နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ပို့သည် - “တကယ်ပါ ဆရာ ဘီ၊ ဆရာ့ရဲ့ ရေးသားမှုက အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ ကျုံ့ပေါ်တောင် ဆရာ့ရဲ့ ပရိသတ် ဖြစ်နေနိုင်တယ်!”

လုအန်းကျီက ထပ်ပို့သည် - “ဟဲဟဲ!”

ကူးကူးက အာမေဍိတ်သင်္ကေတ တစ်ခု ပြန်ပို့ပြီးနောက် အိမ်ပြန်၍ တီဗွီကြည့်နေပြီ ဖြစ်ရမည်။

လုအန်းကျီလည်း ဧည့်ခန်းရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် သွားထိုင်ကာ တီဗွီဖွင့်လိုက်ပြီး ကျုံ့ပေါ်၏ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ မည်သို့ရှိသည်ကို ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ပြောရရင် သူ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာကတည်းက ခရီးတွေပဲ သွားနေခဲ့ရပြီး ဒီကမ္ဘာက ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲတွေကို သေသေချာချာ မကြည့်ဖြစ်ခဲ့ပေ။

အခုတော့ သူနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ ပြတော့မည်ဆိုတော့ ဒီကမ္ဘာက ဇာတ်လမ်းတွဲတွေရဲ့ အရည်အသွေးကို သူ ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကျန်သေးသဖြင့် ရှန့်ကျိုးရုပ်သံလိုင်းတွင် ကြော်ငြာများ ပြနေသည်။

“တီး...တီး”

သူ့ဖုန်းက ရုတ်တရက် တုန်ခါလာသည်။

လုအန်းကျီ ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းဆူရှင်းက စာတိုတစ်စောင် ပို့ထားခြင်းဖြစ်သည် - “ကျုံ့ပေါ်ရဲ့ ဇာတ်လမ်း ပြတော့မယ်၊ ရှင် ကြည့်နေလား?”

လုအန်းကျီက စာပြန်လိုက်သည် - “ကိုယ် တီဗွီဖွင့်ထားပြီ။ မင်းကော?”

ကျန်းဆူရှင်း - “ချန်းချန်း ဒီမှာရှိနေတာ၊ ကျွန်မ ဘယ်လိုကြည့်မလဲ? ဇာတ်လမ်းပြီးရင် ကျွန်မကို ပြောပါဦး၊ ဇာတ်သိမ်းသီချင်း နားထောင်ဖို့ တီဗွီဖွင့်လိုက်မယ်။ ကျုံ့ပေါ်က ကျွန်မကို ပြောပြတယ်၊ ရုပ်သံလိုင်းက ဇာတ်သိမ်းသီချင်းကို ပြောင်းလိုက်တယ်တဲ့။ မူလက ‘ပန်းပင်လယ်’ ကို ဇာတ်လမ်းတွဲရဲ့ နောက်ဆုံးပိုင်းတွေကျမှ သုံးဖို့ စီစဉ်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ရုပ်သံလိုင်းက ဇာတ်လမ်းကို စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက်မှာ ‘ပန်းပင်လယ်’ ကို တစ်ဇာတ်လမ်းတွဲလုံးရဲ့ ဇာတ်သိမ်းသီချင်းအဖြစ် ပြောင်းလိုက်တယ်တဲ့။ ဒီည အဲ့ဒါကို ကြားရလိမ့်မယ်”

သူမကတော့ ကူးကူးနဲ့ လုံးဝကွဲပြားသည်။ စာတိုတစ်စောင်ရဲ့ စာလုံးရေကို ပြောချင်သမျှကို စာပိုဒ်ရှည်ကြီး တစ်ခုတည်းမှာ အကုန်ရေးလိုက်သည်။

လုအန်းကျီ - “ကျုံ့ပေါ် အသံသွင်းထားတဲ့ သီချင်းတွေကို ကိုယ်တို့ နားထောင်ပြီးပြီပဲ၊ ဒါက မလိုအပ်တော့ဘူး မဟုတ်လား?”

ကျန်းဆူရှင်း - “ဘယ်လိုလုပ် တူမှာလဲ? အဲ့ဒါတွေက သူ အသံသွင်းထားတာပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်လွှင့်တာလေ!”

လုအန်းကျီသည် ကျန်းဆူရှင်းထံမှ စာကိုကြည့်ကာ မသိမသာ ပြုံးမိသွားပြီး စာရိုက်လိုက်သည် - “ကောင်းပါပြီ၊ ခဏနေရင် ကျွန်တော် ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်”

ကျန်းဆူရှင်း - “အင်း”

ခဏအကြာတွင် ကျုံ့ပေါ် သရုပ်ဆောင်ထားသော “မင်းကို မခွဲနိုင်ဘူး” ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲသည် တရားဝင် စတင်ပြသတော့သည်။

အစပိုင်း သီချင်းမှာ ရိုးရှင်းပြီး တက်ကြွသော်လည်း အလွန် သာမန်ကာလျှံကာ ဖြစ်နေကာ မှတ်သားလောက်စရာ မရှိပေ။

ထို့နောက် ဇာတ်ကွက်များ စတင်လာသည်။ မင်းသားနှင့် မင်းသမီး ပေါ်လာပုံ၊ ဇာတ်လမ်း နောက်ခံ အခြေအနေ၊ သူတို့၏ ပထမဆုံး မတော်တဆ ဆုံတွေ့မှုနှင့် အထင်လွဲမှုများ... လုအန်းကျီ၏ အမြင်တွင် ဇာတ်ကွက်မှာ အလွန် ရိုးအီနေသော်လည်း ဇာတ်ကောင် ပုံဖော်မှုတွင် အောင်မြင်ပြီး ဇာတ်ရှိန်တက်ပုံမှာ မြန်ဆန်ကာ စနစ်တကျ ရှိသဖြင့် အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရမည်။

လုအန်းကျီကိုယ်တိုင်ကတော့ အဲ့ဒီလို ဇာတ်လမ်းမျိုး သိပ်မကြိုက်သော်လည်း ဇာတ်လမ်းမှာ အားသာချက်များ ရှိနေကြောင်းနှင့် ကျုံ့ပေါ်၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းထဲက အာဏာရှင်ဆန်သော ကုမ္ပဏီဥက္ကဋ္ဌ ပုံစံမှာ တကယ်ပင် ခန့်ညားလှပလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကြောင့် ကူးကူးတစ်ယောက် ဤလူ၏ ပရိသတ် ဖြစ်သွားသည်မှာ မဆန်းပေ။

လုအန်းကျီသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရေတစ်ခွက် ငှဲ့သောက်ရင်း ဇာတ်လမ်းကို ကြည့်နေသည်။ အပိုင်းတစ်ခု ပြီးတော့မည်ဟု ခန့်မှန်းရသောအခါ သူသည် ကျန်းဆူရှင်းထံ ဖုန်းဆက်ကာ ပြီးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူ ခန့်မှန်းတာ စောသွားခဲ့သည်။ ခဏ ထပ်စောင့်ပြီးနောက်မှသာ ဇာတ်လမ်းမှာ ပြီးသွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ “ပန်းပင်လယ်” သီချင်း၏ အစပိုင်း တေးသံမှာ ဇာတ်သိမ်းစာတန်းများ၊ တည်းဖြတ်ထားသော ဇာတ်ကွက်များနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။