“ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” ကို ပြန်လည်အသံသွင်းခြင်း

လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိမ့်ကာ “ကောင်းပါပြီ” လို့ ပြန်ပြောလိုက်ကြပါတယ်။

ချန်းချန်းလေးကတော့ နားလည်သည်ဖြစ်စေ၊ နားမလည်သည်ဖြစ်စေ လိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ကလေးသံလေးနဲ့ “ကောင်းပါပြီ!” လို့ လိုက်အော်၏။

လူကြီးသုံးယောက်လုံး ရယ်မောပြီး ချန်းချန်းရဲ့ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ကြပါတယ်။ ကလေးမလေးရဲ့ ဆံပင်ပုံစံဟာ အဲဒီလို အဝိုင်းခံလိုက်ရတဲ့အတွက် ချက်ချင်းပဲ နည်းနည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပါတော့သည်။

“ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” သီချင်းရဲ့ တေးသွားစာရွက်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ဒေါင်းလုဒ် ဆွဲလိုက်ပါတယ်။ စုန့်ရှောင်ချင်က စာရွက်ပေါ်က တေးမှတ်စုတွေကို အစအဆုံး ကြည့်ရှုပြီးနောက် အံ့သြတကြီးနဲ့ “ဟင်း... ဒီသီချင်းက တေးစီစဉ်မှု ပါတာနဲ့ မပါတာ တကယ့်ကို ကွာခြားသွားတာပဲ!” လို့ ပြောသည်။

လုအန်းကျီက “ကြည့်ရုံနဲ့ သိသာလို့လား?” လို့ မေးလိုက်၏။

စုန့်ရှောင်ချင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး “ငါ ဂီတလောကထဲမှာ အကြာကြီး ကျင်လည်ခဲ့တာပဲလေ။ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းက အမြင့်ကြီး မဟုတ်ရင်တောင် တေးသွားတွေကို ဖတ်နိုင်စွမ်းနဲ့ ဂီတကို ခံစားနားလည်နိုင်စွမ်းကတော့ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့တာပေါ့” လို့ ဆိုပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်းလည်း အနားကို တိုးကြည့်လိုက်ပြီး လုအန်းကျီဘက်ကို လှည့်ကာ လေးစားမှုနဲ့ ဂုဏ်ယူမှုတွေ ရောပြွမ်းနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ကျန်းဆူရှင်း ကြည့်နေတာကို မြင်တော့ စုန့်ရှောင်ချင်းက ပြုံးပြီး “ဘာလဲ... နင် မကြည့်ရသေးဘူးလား? နင့်ယောက်ျားက တကယ်ကို တော်တာပဲ!” လို့ စနောက်ပါသည်။

ဒီတစ်ခါမှာတော့ ကျန်းဆူရှင်း ရှက်ပြီး မျက်နှာနီမသွားပါဘူး။ ရီဖင်နေအိမ် အပြင်ဘက်က စီးပွားရေး ရပ်ကွက်မှာ စကားပြောခဲ့တဲ့နေ့ကစပြီး ကျန်းဆူရှင်းရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက အတော်လေး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာပါ။ စုန့်ရှောင်ချင်းတောင်မှ ဒီအမျိုးသမီး ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဘယ်လိုများ အသားထူသွားတာလဲလို့ အံ့သြနေရ၏။

“ကဲ အလုပ်စကြရအောင်!”

စုန့်ရှောင်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ သုံးယောက်သား ပူးပေါင်းပြီး “ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” ကို ပြန်လည် အသံသွင်းခြင်း လုပ်ငန်းကို စတင်ကြပါသည်။

ဒီတစ်ခါ အသံသွင်းတဲ့ အချိန်က အရင်တစ်ခါထက် အများကြီး ပိုကြာပါတယ်။

ပထမအချက်ကတော့ ဒီတစ်ခါမှာ တေးစီစဉ်မှု အပြည့်အစုံ ပါဝင်လာတာကြောင့် အသံသွင်းတဲ့အခါ ထိန်းချုပ်ရမယ့် အချက်တွေ အများကြီး ရှိလာလို့ပါ။ ဒုတိယအချက်ကတော့ တကယ့် သီချင်းအဖြစ် အသံသွင်းတာဟာ နမူနာသွင်းတာနဲ့ မတူလို့ပါပဲ။ သူတို့က လူသုံးယောက်တည်းနဲ့ လုပ်နေတဲ့ စတူဒီယိုလေး ဖြစ်ပေမဲ့ အစစအရာရာ ပြည့်စုံကောင်းမွန်စေဖို့ ကြိုးစားကြ၏။

ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက စုန့်ရှောင်ချင်းရဲ့ အသံသွင်း စတူဒီယိုထဲက စက်ကိရိယာတွေက အဆင့်မြင့်တဲ့အတွက် ထွက်လာတဲ့ ရလဒ်က အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

“ဒါဟာ ငါ့အတွက် တကယ့် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ပထမဆုံး အသံသွင်းပေးရတာမို့လို့ ငါ အလေးအနက်ထားပြီး လုပ်မှာပါ။ ငါတို့ဘာသာ အရင် ကြိုးစားကြည့်မယ်၊ တကယ်လို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်တော့ အပြင်က ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ကူညီခိုင်းမယ်။ နင်တို့ နှစ်ယောက်ကော ဘယ်လိုထင်လဲ?”

စုန့်ရှောင်ချင်းက အလုပ်မစခင်မှာ အဲဒီလို ပြောခဲ့ပါတယ်။

သူမဟာ “ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” သီချင်းကို တကယ်ပဲ ကြိုက်နေပုံရပါတယ်။ မဟုတ်ရင် အခုလို အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

သူမက အပြင်က ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဖိတ်လိုက်လို့ တကယ့် ပညာရှင်တွေ ရောက်လာရင် သူမက ဘေးကနေ ထိုင်ကြည့်နေရုံပဲ ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်နေတာပါ။ ဒီသီချင်း အသံသွင်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ သူမကိုယ်တိုင် ပါဝင်ချင်နေတာ ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် သူမ ကိုယ်တိုင် အရင် ကြိုးစားကြည့်ချင်တာပါ။

လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ကတော့ ဘာမှ မကန့်ကွက်ပါဘူး။ သူတို့က အကူအညီ တောင်းထားရတဲ့သူတွေပဲလေ၊ ဘာလို့ ရွေးချယ်စရာ လိုမှာလဲ?

ဒါပေမဲ့ စုန့်ရှောင်ချင်း အလေးအနက်ထားပြီး လုပ်တဲ့အခါ သူမက အတော်လေးကို ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ စတူဒီယိုထဲမှာ ထိုင်ပြီး အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ အသံသွင်းတာ၊ အသံစစ်ထုတ်တာနဲ့ ဂီတအပိုင်းတွေကို တစ်ပိုင်းချင်း ညှိနှိုင်းတာတွေကို အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါကြောင့်လည်း အလုပ်က နှေးသွားရပါတယ်။ ညနေစောင်းတဲ့အထိ မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်တဲ့ အပိုင်းတွေ၊ မကောင်းသေးတဲ့ အပိုင်းတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်သွင်းပြီး ဆွေးနွေး ညှိနှိုင်းခဲ့ရလို့ အလုပ်က ငါးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ပြီးပါသေး၏။

ညစာကိုတော့ အိမ်အကူက ပြင်ဆင်ပေး၏။ စုန့်ရှောင်ချင်းကတော့ အားအင်တွေ ပြည့်နေပြီး လူအန်းကျီတို့ မိသားစုကို ဒီနေ့ည သူမအိမ်မှာပဲ အိပ်ဖို့နဲ့ ညဘက်မှာ အလုပ်ဆက်လုပ်ကြဖို့ တိုက်တွန်းသည်။

ဒါပေမဲ့ လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့က ငြင်းလိုက်ပါတယ်။ သူတို့က သိပ်ပြီး အလောတကြီး မရှိသလို ညဘက်ကြီးလည်း အလုပ်မလုပ်ချင်ပါဘူး။ စုန့်ရှောင်ချင်းကိုလည်း အနားယူဖို့ ပြောပြီး မနက်ဖြန် စောစော ပြန်လာခဲ့မယ်လို့ ပြောကာ ထွက်လာခဲ့ကြပါသည်။

ချန်းချန်းလေးကတော့ နေ့လယ်ကလည်း မအိပ်ရသလို တစ်နေကုန် စတူဒီယိုထဲမှာ လိုက်ဆော့နေတာကြောင့် ဒီနေ့ညမှာတော့ စောစောလေး အိပ်ငိုက်နေလေသည်။ ကျူးယွမ် ရပ်ကွက်ကို ပြန်တဲ့ အငှားကားပေါ်မှာတင် ကလေးမလေးက ကျန်းဆူရှင်းရဲ့ ပေါင်ပေါ် ခေါင်းတင်ပြီး အိပ်ပျော်သွား၏။

ကံကောင်းတာက ရာသီဥတုက သိပ်မပူသလို ကားထဲမှာလည်း လေအေးပေးစက်ကို အသာလေး ဖွင့်ထားတာကြောင့် ချန်းချန်း ချွေးမထွက်ပါဘူး။

ကျူးယွမ် ရပ်ကွက် အဝင်ဝကို ရောက်တဲ့အခါ ကျန်းဆူရှင်းက ချန်းချန်းကို အကြာကြီး နှိုးပေမဲ့ ကလေးမလေးက နိုးမလာပါဘူး။ ဘာမှမတတ်နိုင်တဲ့အဆုံး လုအန်းကျီကပဲ ကလေးမလေးကို ပွေ့ချီထုတ်လာခဲ့ရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ဦးထုပ်နဲ့ ကလေးမလေးရဲ့ ခေါင်းကို အုပ်ပေးပြီး လေမတိုးအောင် ကာကွယ်ပေးရင်း ရပ်ကွက်ထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။

“ဒါ ချန်းချန်း မေမေ မဟုတ်လား?”

ရပ်ကွက်ထဲက ပန်းခြံနား ရောက်တဲ့အခါ အသံတစ်ခုက ကျန်းဆူရှင်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပါတယ်။

လူအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ရပ်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သားလေးတစ်ယောက်ကို လက်ဆွဲထားတာ တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီ ကောင်လေးက ချန်းချန်းကို မြင်တော့ “ချန်းချန်း ဘာဖြစ်လို့လဲ?” လို့ မေးပါတယ်။

“ချန်းချန်း အိပ်ပျော်နေတာပါ”

ကျန်းဆူရှင်းက ကောင်လေးကို ပြုံးပြီး ဖြေလိုက်ပါတယ်။

ကောင်လေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး “အိပ်ပျော်နေတာလား...” လို့ ပြောပြီး ဘာမှ ထပ်မမေးတော့ပါဘူး။

ကျန်းဆူရှင်းက “ကွန့်ကွန့် မေမေ... လမ်းလျှောက် ထွက်လာတာလား?” လို့ မေးပါတယ်။

အဲဒီတော့မှ လုအန်းကျီက ဒီကောင်လေးဟာ ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ ချန်းချန်းတို့ ခဏခဏ ပြောနေတဲ့ ကွန့်ကွန့် ဆိုတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။

“ဟုတ်ပါရဲ့”

ကွန့်ကွန့် မေမေက ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း လုအန်းကျီကို အကဲခတ်သလို ကြည့်ပြီး “ဒါက ဘယ်သူလဲ?” လို့ မေး၏။

ကျန်းဆူရှင်းက “ဒါက ချန်းချန်းရဲ့ ဖေဖေ လုအန်းကျီ ပါ။ သူ နိုင်ငံခြားကနေ အခုမှ ပြန်ရောက်တာ” လို့ ပြောပါတယ်။ သူမက အခုဆိုရင် လုအန်းကျီကို အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ မရှက်မကြောက် မိတ်ဆက်ပေးနိုင်နေပါပြီ။

လုအန်းကျီက ကွန့်ကွန့် မေမေကို ခေါင်းငြိမ့် နှုတ်ဆက်လိုက်ပါသည်။

ကွန့်ကွန့် မေမေကလည်း လုအန်းကျီကို ပြန်နှုတ်ဆက်ပြီး “ရပ်ကွက်ထဲက လူတွေက မင်းရဲ့ အမျိုးသား ပြန်ရောက်နေပြီလို့ ပြောနေကြတာ ကြားမိသား။ ငါလည်း လာမမေးဖြစ်တာနဲ့... အခုမှ တကယ်ဆိုတာ သိတော့တယ်!” လို့ ပြောပါတယ်။

သူမက လုအန်းကျီကို ကြည့်ပြီး “ချန်းချန်း ဖေဖေက တကယ်ကို ချောမောပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ ပုံစံရှိတာပဲ။ ချန်းချန်းလေး အဲဒီလောက် လှနေတာ မဆန်းပါဘူး! သူ့ဖေဖေနဲ့ တူတာကိုး!” လို့ ချီးကျူးပါတယ်။

လုအန်းကျီက ပြုံးပြီး “ချီးကျူးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကွန့်ကွန့်လေးကလည်း အရမ်း ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ၊ သူ့မေမေနဲ့ တူတာကိုး” လို့ ပြန်ပြောလိုက်ပါသည်။

ကျန်းဆူရှင်းကတော့ ဘေးကနေ ပြုံးပြီး ရပ်ကြည့်နေပါတယ်။ အရင်ကဆိုရင် ရပ်ကွက်ထဲက အသိတွေနဲ့ လူအန်းကျီ ဆုံမိမှာကို သူ အတော်လေး ကြောက်ခဲ့တာပါ။ ဘယ်လို နေထိုင်ပြုမူရမလဲ၊ ဘယ်လို မိတ်ဆက်ပေးရမလဲဆိုတာ စိုးရိမ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီစိုးရိမ်စိတ်တွေ မရှိတော့ဘဲ ကွန့်ကွန့် မေမေက လုအန်းကျီကို ချီးကျူးတာ ကြားရတော့ စိတ်ထဲကနေ တိတ်တိတ်လေး ဝမ်းသာနေမိသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးက နှုတ်ဆက်စကားတွေ ပြောပြီးနောက်မှာတော့ ချန်းချန်းကလည်း အိပ်နေတုန်းမို့ လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ အကြာကြီး မနေတော့ဘဲ အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ချန်းချန်းကို ကုတင်ပေါ်မှာ သိပ်ပြီးတဲ့နောက် လုအန်းကျီလည်း ပြန်လာခဲ့သည်။ ထုံးစံအတိုင်း ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ စာလေးတွေ ပို့ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဂွတ်နိုက် (ကောင်းသောညချမ်းပါ) လို့ နှုတ်ဆက်ကြ၏။

နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာတော့ လုအန်းကျီက ဝမ်ဖင် မနက်စာလာမလုပ်ခင်ကတည်းက ကျူးယွမ် ရပ်ကွက်ကို ရောက်နေပါပြီ။ ကျန်းဆူရှင်း အိမ်မှာပဲ မနက်စာ အတူစားပြီးနောက် အားလုံး စုန့်ရှောင်ချင်း အိမ်ကို သွားကြသည်။

နေ့လယ်အထိ အလုပ်ရှုပ်ပြီးနောက်မှာတော့ “ခရစ်တော်မပေါ်မီက အချစ်” ကို ပြန်လည် အသံသွင်းခြင်း လုပ်ငန်း ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။

“အောင်မြင်သွားပြီ!”

စုန့်ရှောင်ချင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အားရပါးရ ချလိုက်၏။ ကွန်ပျူတာပေါ်မှာ ရာနှုန်းပြည့် ပြီးစီးသွားတဲ့ အသံဖိုင်ကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်နေသည်။

သူတို့ သုံးယောက်သား သီချင်းကို တစ်ခေါက် ပြန်နားထောင်ကြည့်တဲ့အခါ အားလုံး စိတ်ကျေနပ်ကြ၏။ စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဒီသီချင်းက တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ။ အထူးသဖြင့် အစပိုင်းမှာ ပါတဲ့ ထူးထူးခြားခြား အသံတွေကို ရှင် ဘယ်လိုများ စဉ်းစားမိတာလဲ?” လို့ ချီးကျူးပါသည်။

လူအန်းကျီက “ဒီအတိုင်း သဘာဝအတိုင်းပဲ စိတ်ထဲ ပေါ်လာတာပါ” လို့ ဖြေပါတယ်။

စုန့်ရှောင်ချင်း - “...”

ကျန်းဆူရှင်း - “...”

ချန်းချန်း - “ဖေဖေက တကယ်တော်တာပဲ!”

ချန်းချန်းလေး ရှိနေလို့သာ အခြေအနေက သိပ်ပြီး အနေမခက်သွားတာပါ။

ကျန်းဆူရှင်းက “ငါထင်တာကတော့ လုအန်းကျီရဲ့ သီဆိုဟန်က အကောင်းဆုံးပဲ။ တေးစီစဉ်မှုနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အသံက ပိုပြီး လေးနက်လာတယ်။ သူ့အသံက ဂီတတူရိယာ တစ်ခုလိုမျိုး သီချင်းထဲမှာ စီးဝင်သွားသလိုပဲ။ အဲဒီလိုမျိုး အကျိုးသက်ရောက်မှုကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး” လို့ ပြောပါတယ်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဘယ်သူမှ ဒီလိုမျိုး မဆိုဖူးသေးလို့လေ! နင့်ယောက်ျားကတော့ ဂီတလောကမှာ လမ်းစဉ်သစ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်ပြီ ထင်တယ်!”

စုန့်ရှောင်ချင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ကွန်ပျူတာကို မြန်မြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး “ကဲ၊ မြန်မြန် တင်လိုက်ကြရအောင်! ‘ကျန်းဆူရှင်း စတူဒီယို’ ရဲ့ ပထမဆုံး ခြေလှမ်း၊ အမှီအခိုကင်းတဲ့ ဂီတပညာရှင် လူအန်းကျီရဲ့ တရုတ် ရက်ပ် ဂီတသစ် စတင်ခြင်းဟာ ငါတို့ရဲ့ ဒီစတူဒီယို သေးသေးလေးကနေပဲ စတင်တော့မယ်!” လို့ အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။

လုအန်းကျီရဲ့ သီချင်းသစ်ကတော့ အောင်မြင်စွာ အသံသွင်းပြီးသွားပါပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဒီသီချင်းက အင်တာနက်ပေါ်မှာ ဘယ်လောက်အထိ ပေါက်သွားမလဲဆိုတာကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ရမှာ ဖြစ်ပါသည်။ လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ရဲ့ ပတ်သက်မှုကလည်း ရပ်ကွက်ထဲမှာ ပိုပြီး တရားဝင် ဖြစ်လာနေပါပြီ။