မြူခိုးသမုဒ္ဒရာပြင်ပလောကနှင့် နှစ်ပေါင်း ၁၃၀၀

ကြေးမုံအလင်းတောင်၏အရှုပ်အထွေးများမှာ အဆုံးသတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ရှန်းချန်ကောသည် တောင်ပေါ်တွင်သာ နေထိုင်နေရသဖြင့် အတော်လေး ပျင်းရိလာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း အနန္တအမှောင်ထုနယ်ပယ် ၏အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကြေးမုံအလင်းတောင်၏ကိစ္စအဝဝကို စီမံခန့်ခွဲရန်အတွက် ချင်းရွှမ်ကို အာဏာအပြည့်အဝ ပေးအပ်ထားသည်။

ရှန်းချန်ကော၏အမြင်တွင် ချင်းရွှမ်မှာ ပို၍ အားကိုးထိုက်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူကလည်း ဖန်တီးခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် အဖွဲ့အစည်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

အဖွဲ့အစည်းကိုလည်း ဝတ်စုံဖြူအဖွဲ့ ဟု တရားဝင် အမည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် ဝတ်စုံဖြူများကို အလွန်အမင်း လိုအပ်နေပြီး အဆက်မပြတ် စုဆောင်းနေကြသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် တူညီသော ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ခြင်းသည် အဖွဲ့အစည်း၏စည်းလုံးမှုကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

အဝတ်အစားများ မပြောင်းလဲပါက နောင်နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကြာလျှင်ပင် အဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုကြားမှ ကွဲပြားမှုများမှာ အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ကြေးမုံအလင်းတောင်နှင့် ဝတ်စုံနက်အဖွဲ့မှ အဆင့်မြင့်လူကြီးများမှာ ဤပေါင်းစည်းရေးကိစ္စကို တက်ကြွစွာ တွန်းအားပေးနေကြသည်။

မကျေမနပ်ဖြစ်သူများပင်လျှင် ရှန်းချန်ကော၏ အရှိန်အဝါကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှန်းချန်ကောသည် အနက်ရောင်ခေါင်းတလားကြီးကို ကျောပိုးကာ ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသည်။

"နင် ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ၊ဟေးရွှီနယ်မြေထဲကို ဝင်ဖို့လား၊အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ နင် အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" အနက်ရောင်ခေါင်းတလားထဲမှ ကြည်လင်အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှန်းချန်ကောက နတ်ဆိုးကြီးကို ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်ကတည်းက ခေါင်းတလားထဲမှ အမျိုးသမီးမှာ အတော်လေး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် ရှန်းချန်ကောကို ဆွဲဆောင်ဖြားယောင်းခြင်းလည်း သိပ်မလုပ်တော့ပေ။ ယခုမူ ရှန်းချန်ကော ထိုနေရာသို့ သွားနေသည်ကို သိသောကြောင့် သူမက သတိပေးစကား ပြောလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းချန်ကောကတော့ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ ခါလိုက်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ရှိ အလွန်ထူးခြားသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင်၏အက်ကြောင်းများမှာ ထူးဆန်းစွာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဟင်းလင်းပြင် အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်သိပ်သည်းလှသည်။

ရှန်းချန်ကောမှာ ဟင်းလင်းပြင်နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို တတ်မြောက်ထားသူဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။

"ချက်အင်ဝင်မယ်။"

"ချက်အင်ဝင်ခြင်း အောင်မြင်သည်။ ဆုလာဘ် - ရှေးဦးနတ်ဆိုးကျမ်း- ချီကျင့်ကြံခြင်း ကဏ္ဍာ"

"ဟင်"

ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ဆက်စပ်သော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ရှန်းချန်ကော မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ယခုမူ နတ်ဆိုးကျမ်း ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော အချက်အလက်များကို ခံစားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရသော ဆိုးယုတ်ညစ်ထေးသည့် ခံစားချက်တစ်ခု တိုးဝင်လာသည်။

ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် ကောင်းကင်ကို ထောက်ထားပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည့် ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသလိုပင်။

၎င်းမှာ ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ရှန်းချန်ကောသည် အလွန်အမင်း ဖိအားပေးခံလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းပင် မူးနောက်သွားသည်။

ထိုခဏ၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မျက်လုံးကြီးက တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိလိုက်ပုံရသည်။

"ငါနဲ့ ရင်းမြစ်တစ်ခုတည်းလား ဝေဝါးနေတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ... မင်း ဒီပညာရပ်ကို ဘယ်လို တတ်မြောက်တာလဲ၊ ဒါက ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးလဲ"

ထိုမျက်လုံးကြီးမှာ အသိစိတ်အပိုင်းအစတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ရှန်းချန်ကော ရရှိထားသော ကျင့်စဉ်နှင့် ရင်းနှီးနေပုံရသည်။

"ချီ..."

ရှန်းချန်ကောမှာ ထိုမျက်လုံးကြီးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ရှေ့မှအနက်ရောင်မြူခိုးများမှာ ပိုးအိမ်မှ ပိုးချည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

"အနက်ရောင်မြူခိုးတွေက... ချီ ဖြစ်နေတာလား ဘယ်သူ့ရဲ့ ချီလဲ ချီဆိုတာ ဘာလဲ"

သူသည် ချီဆိုသည်မှာ အတိအကျ ဘာလဲဟု မသိသေးသော်လည်း ယခု ချီကျင့်ကြံခြင်း ကဏ္ဍာ ကို နားလည်သွားသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

အကယ်၍ အနက်ရောင်မြူခိုးများကသာ တစ်စုံတစ်ဦး၏အသက်ရှူထုတ်လိုက်သော ချီများ ဖြစ်နေပါက ထိုသူမှာ မည်မျှ စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည်နည်း။

သူသည် ခြေစုံပစ်ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံရင်း နောက်တစ်နေ့ ချက်အင်ဝင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သူ ကျင့်ကြံနေစဉ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောက်ပလာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ပင် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟေးရွှီနယ်မြေများ၏နယ်နမိတ်တွင် ကင်းစောင့်နေသူများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြသည်။

"စွန့်ပစ်နယ်မြေ နံပတ် ၇ ..."

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ အဲဒီမှာ ဘာကြီး ပေါ်နေတာလဲ"

ရှန်းချန်ကော၏ကျင့်ကြံနေသည့် အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလှသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ အရှိန်အဝါပဲ။ စွန့်ပစ်နယ်မြေ နံပတ် ၇ မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်နန်းတော်ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ကြစို့"

ရှန်းချန်ကောသည် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကာကွယ်ထားသော အနက်ရောင်မြူခိုးထူထူကြီးကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် သူ ထပ်မံ ချက်အင်ဝင်လိုက်သည်။

"ချက်အင်ဝင်ခြင်း အောင်မြင်သည်။ ဆုလာဘ် - ရှေးဦးနတ်ဆိုးကျမ်း၊ ချီကျင့်ကြံခြင်း ကဏ္ဍာ ကျင့်ကြံမှု နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ ကို ရရှိသည်။"

ရှန်းချန်ကော၏မျက်လုံးများတွင် နတ်ဆိုးဆန်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။ ထိုခဏ၌ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မျက်လုံးကြီး၏ လွှမ်းမိုးမှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယခင်က သူသည် ၎င်းကို ယာယီသာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော်လည်း ယခုမူ လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် တိုးတက်နေရတာလဲ"

ခေါင်းတလားထဲမှ အမျိုးသမီးမှာ အံ့အားသင့်နေတော့သည်။ ရှန်းချန်ကောတွင် ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေမှန်း သူမ စဉ်းစားမရနိုင်တော့ပေ။

ရှန်းချန်ကောသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အနက်ရောင်မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူသည် ထိုအပေါက်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရှန်းချန်ကော ဆွံ့အသွားသည်။ ဤကမ္ဘာမှာ အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။

ဤနေရာတွင် အနက်ရောင်မြူခိုးများ ကျူးကျော်ထားခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ... မြူခိုးများ မရှိသော ပြင်ပသေမျိုးကမ္ဘာ ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ပျက်စီးမသွားသေးဘဲ တည်ရှိနေဆဲပင်။

သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံကို တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ဖြန့်ကြက်လိုက်သောအခါ ဤနေရာသည် အဆင့်နိမ့်သော သိုင်းလောကတစ်ခုဖြစ်ပြီး အသန်မာဆုံးသူမှာ လွတ်မြှောက်ခြင်းအဆင့် မျှသာ ရှိကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

သူသည် လမ်းမတစ်ခုပေါ်သို့ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ညီမလေး... ဒီနေ့က ဘယ်ခုနှစ်လဲဆိုတာ သိလား"

မိန်းကလေးငယ်မှာ ရှန်းချန်ကောကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် စွဲလန်းသွားတော့သည်။

"အဟမ်း... လူချောလေး... မဟုတ်ဘူး၊ အကို... အခုက အနက်ရောင်မြူခိုးတွေ ကျဆင်းလာပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း ၁၃၀၀ ပါ။ ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း ပြက္ခဒိန်သစ်ရဲ့ နှစ် ၁၃၀၀ လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်လေ။"

နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်

ရှန်းချန်ကော မှင်သက်သွားသည်။မြူခိုးသမုဒ္ဒရာလောကနှင့် ပြင်ပလောကကြားတွင် အချိန်စီးဆင်းမှု ကွာခြားချက်မှာ ဤမျှအထိ ကြီးမားနေသည်လော။

မြူခိုးသမုဒ္ဒရာထဲတွင် သူနေခဲ့ရသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အပြင်လောကတွင်မူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီလော။