အနောက်ဘက်ကောင်းကင်နယ်မြေ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ငါဝန်မလေးဘူး

ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦး လေထဲသို့ ပျံတက်လာသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ရှန်းမိသားစု၏ဒုတိယမြောက် ဘိုးဘေးမှာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကို သူ အသေအချာ ယုံကြည်ထားသည်။

အကယ်၍ မသေသေးလျှင်ပင် ဆီကုန်ခါနီး မီးခွက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူ၏စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်မှာ သေချာလှသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းတင်းမင်းဆက်သည် အနောက်ဘက်နိုင်ငံ တော်ဝင်မြို့တော်သို့ ဒူးထောက် အညံ့ခံရမည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် သူတို့သည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများ ဆက်သရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာကို အနောက်ဘက်နိုင်ငံ တော်ဝင်မြို့တော်မှ မျိုးဆက်သစ်များ လေ့ကျင့်ရာ နေရာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ယခုမူ...

သူ ခန်းမထဲကို ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်လိုက်စဉ်မှာပင် လူတိုင်းကို သူ၏အရှိန်အဝါဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာခြင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး နေနှင့် လကိုပင် တောက်ပစေရမည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မည်ဟု။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီး၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး တည့်တည့်မတ်မတ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် ကောင်းကင်မြင့်မှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှက်တကွဲ လဲကျသွားတော့သည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

သို့သော် ဤခဏ၌...

သူသည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

ရှန်းမိသားစု၏ပင်မခန်းမတွင် ထည်ဝါစွာ ရပ်နေသော ထိုပုံရိပ်ကို သူ အဝေးမှပင် မြင်နိုင်သည်။

၎င်းမှာ တောင်တန်းတစ်ခုကဲ့သို့ မတ်စောက်ပြီး တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများကို ဖောက်ထွက်နေသည့် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ပင်။

သူ့ကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်စေသည့်အရာမှာ ရှန်းမိသားစု၏ဒုတိယမြောက် ဘိုးဘေးရုပ်တုနှင့် ထိုလူငယ်၏ရုပ်ရည်မှာ အတော်လေး ဆင်တူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းမိသားစု၏ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင် ရပ်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်လွနလှပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ။"

"အနောက်ဘက်နိုင်ငံက ရှန်းတင်းမင်းဆက်ကို ကျူးကျော်တာက ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုပဲ။ ဘယ်သူမှ တားလို့မရဘူး။ ငါ မင်းကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး၊ မင်းက ရှန်းတင်းမင်းဆက်က လူ မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်။"

ဘိုးဘေးကြီးက အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ခေတ်တစ်ခေတ်၏ဘိုးဘေးကြီးဖြစ်သော သူသည် ဤမျှအထိ သနားစဖွယ် အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံဖူးပါသလော။

လူငယ်တစ်ယောက်၏အရှိန်အဝါကြောင့် သူ မြေပြင်ပေါ်ကို ဒူးထောက် လဲကျသွားရသည်တဲ့လား။

သို့သော် ဤလူက အလွန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းသည်။

ထိုသူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို သူ လုံးဝ အကဲမဖြတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ခန်းမအတွင်းရှိ လူများမှာမူ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်

ခန်းမအတွင်းရှိ အနောက်ဘက်ဒေသမှ ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးမှာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ညာဘက်လက်မောင်းများမှာ လည်ပတ်သွားပြီး အသားစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။

ယခင်လူကဲ့သို့ပင်။

မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။

ရှန်းချန်ကော သူတို့ကို မသတ်ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ ကလေးကို လူကြီးက အနိုင်ကျင့်သလို ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သူ၏အရှိန်အဝါကို အသုံးပြုရုံဖြင့် ဤအဆင့်ရှိ လူများကို သူ သတ်နိုင်သည်။

သူသည် အနန္တအမှောင်ထုအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ကြားမှ ကွာခြားချက်မှာ ဖော်ပြ၍ပင် မရနိုင်ပေ။

"မင်း..." ဘိုးဘေးကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ထိုလူများ၏လက်မောင်းများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အတွင်းရှိ အရိုးများမှာလည်း ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ကြိတ်ခြေခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ဤနည်းလမ်းမှာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ထူးဆန်းကာ အစွမ်းထက်သည်။

ဒီလူက ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေတာလဲ။

ဤခေတ်တွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ နတ်တံတားအဆင့်သာရှိလေ၏။

ယရင်တုန်းကလို အစွမ်းထက်သည့် ဖြစ်တည်မှုမျိုး ပေါ်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အနောက်ဘက်နိုင်ငံတွင် အစွမ်းထက်သော လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိသည်။

ယခုလို ကြောက်မွက်ဖွယ်ကောင်းသော လူမျိုးကို ရှန်းတင်းမင်းဆက်ဆီကို အရောက်မခံနိုင်ပေ။

မဟုတ်လျှင် အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည့် ဗုံးတစ်လုံးဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းကို ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"

သူ၏လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့် အငွေ့အသက်များက ဖြည်းည်းစွာ ပျံ့နှံ့လာပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအားစက်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးက လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီပဲ" ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဘိုးဘေးကြီးသည် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြင်လောကတွင် သူ့ကို လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်၏အစောပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူဟုသာ အမြဲ ထင်မှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးကြီးက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော မျက်လုံးများဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

အမှန်ပင် သူသည် လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်။

အနောက်ဘက်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးတွင် သူသည် ထိပ်တန်း ဖြစ်တည်မှုများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် အမြဲတမ်း လူမသိသူမသိ နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏စစ်မှန်သော အဆင့်ကို သိသူမှာ အနောက်ဘက်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးတွင် လက်ချိုးရေ၍ပင် ရသည်။

သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်ပြီး လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော်တို့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးပါဦး"

"သူ ဘယ်လို ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးလိုက်တာလဲ။ ငါ့လက်မောင်း... အား..."

သူတို့သည် အော်ဟစ်ငိုယိုရင်း ရှန်းချန်ကောကို ရန်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဘုန်း

ရုတ်တရက်...

နောက်တစ်ခဏတွင်

သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် ချုပ်ငြိမ်းသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။

နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦး။

သူသည် ရုတ်တရက် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

မီးခွက်တစ်ခု ငြိမ်းသွားသကဲ့သို့ အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ခေတ္တမျှ လူတိုင်းမှာ ခန်းမအတွင်းရှိ လူငယ်ကိုသာ ကြည့်နေမိကြသည်။

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..." ရှန်းယွဲ့ဖျင် တကယ်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

အဲဒါက လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးလေ။

ရှန်းမိသားစုရဲ့ဒုတိယမြောက် ဘိုးဘေးကလည်း ဒီအဆင့်မှာပဲ ရှိတာ။

ဒါပေမဲ့ ဒီဝတ်စုံဖြူ လူငယ်ရဲ့ လက်ထဲမှာတော့...

အတိအကျ ပြောရလျှင် ဤလူငယ် မညိသို့လုပ်လိုက်သည်ကိုပင် သူတို့ မမြင်လိုက်ရပေ။

လမ်းတွင် သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သော ဤလူငယ်က တကယ်တမ်း မည်သူနည်း။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် အစကတည်းက သူမဟာ ကောချန်ရှန်း အပေါ်တွင် ခင်မင်ရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ရနေခဲ့သည်။

ရှန်းမိသားစုနှင့် ပတ်သက်မှု ရှိသည်လော။

"ယွဲ့ဖျင်... ဒီ... စီနီယာက ဘယ်ကလဲဟင်။" ရှန်းကျန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒုတိယမြောက် ဘိုးဘေးပင် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။

"မင်း... မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ..."

ရှန်းချန်ကော၏မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး အောက်ခြေမမြင်ရသော ရေကန်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူသည် ပင်မခန်းမထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သုံးနှစ်တိုင်တိုင် နေရောင်ခြည်ကို မမြင်ခဲ့ရသော ရှန်းချန်ကောသည် သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်သည်။

နေရောင်ခြည်က သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး သူ့ကို ကောင်းကင်ယံမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။

သူသည် မြင့်မြတ်လွန်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သန့်ရှင်းသော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။

"ငါ ပြောပြီးပြီပဲ... ငါ ရှန်းမိသားစုနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိတယ်လို့။"

"အကယ်၍ အနောက်ဘက်နိုင်ငံကသာ ထပ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းမယ်ဆိုရင် အနောက်ဘက်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ငါ ဝန်မလေးဘူး။"

သူ၏အသံမှာ အေးစက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာ အတော်လေး ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အနောက်ဘက်နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်

ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်တဲ့ စကားလဲ။

သို့သော် ဤနေရာရှိနေသူများမှာ ရှန်းချန်ကော နောက်ပြောင်နေသည်ဟု မထင်ကြပေ။

သူတို့ရင်ထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ခံစားချက်တစ်ခုပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤလူ့တွင် မညိသို့သော စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေသနည်း။

ဤအချိန်၌...

ရှန်းမိသားစု၏အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်...

အိုမင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လာခဲ့သည်။

"လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်က ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်... ဒီအဖိုးကြီး နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် လောင်းကြေးထပ်ရတော့မှာပဲ..."

"ဟင် မဟုတ်ဘူး... ဘာဖြစ်တာလဲ။ အဲဒီ လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်က ကျွမ်းကျင်သူက နောက်ဆုတ်သွားရတယ်... ရှန်းတင်းမင်းဆက်မှာ ဒီလို ကျွမ်းကျင်သူမျိုး ရှိနေတာလား။"

သူသည် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပြီး နောက်ဆုံးထွက်သက်ကိုသာ ထိန်းထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤနောက်ဆုံးထွက်သက်သာ ပျောက်ကွယ်သွားလျှင် သူသည် ထာဝရ ငြိမ်းချမ်းရာသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ဤနေ့သည် တစ်နေ့တွင် ရောက်လာမည်ကို သူ နားလည်ထားသည်။

၎င်းမှာ အချိန်စောခြင်း၊ နောက်ကျခြင်း ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်းတင်းမင်းဆက်တွင် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်တည်မှုမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဒီအငွေ့အသက်က... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲ..."

"ငါ ခံစားရတာက... အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ၏ရင်ထဲတွင် ထင်မြင်ချက်အချို့ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းပင် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ထိုစဉ်က ထိုလူသည် မြူနက်များ၏ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်ပါလား။

သူ သေသွားပြီလေ။

ဒုတိယမြောက် ဘိုးဘေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် ရှန်းချန်ကော၏ ထိုစဉ်က လုပ်ရပ်များကို အမှန်တကယ် မမုန်းတီးခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ မှားယွင်းသော ကိစ္စ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ရှန်းမိသားစုမှာ နောက်ပိုင်းတွင် ကျင့်ကြံသူ မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ရှန်းချန်ကော၏ ထိုစဉ်က လုပ်ရပ်မှာ မမှားခဲ့ကြောင်း သက်သေပင်။

ရှန်းချန်ကောကို မိသားစု၏စည်းလုံးမှုကို တည်ဆောက်ရန်အတွက်သာ အပြစ်သား အဖြစ် ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အနည်းငယ် တောင်းပန်ချင်စိတ်နှင့် လွမ်းဆွတ်မှုကိုပင် ခံစားနေရသည်။

နှမြောစရာကောင်းတာက...

"အစ်ကိုကြီး မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်၌...

ရုတ်တရက် အငွေ့အသက်တစ်ခု ကျရောက်လာပြီး သူ၏မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

"ဒါ နတ်တံတားအဆင့်ပဲ"

"အနောက်ဘက်နိုင်ငံရဲ့ လျှို့ဝှက်နတ်တံခါးအဆင့် ပေါ်လာတာလား။"

"တောက်... ငါ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာမှ ဖြစ်တော့မယ်"