← Chapters

အခက်ကြုံနေတဲ့ မိန်းမလှလေးကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်း

Vol. 7 Ch. 64

အခက်ကြုံနေတဲ့ မိန်းမလှလေးကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်း

Vol. 7 Ch. 64

ရက်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ

ချန်နင်နယ်မြေ တဝိုက်မှာ ကမောက်ကမ အခြေအနေတွေ အများကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့က တစ်ရက် နှစ်ရက်ခြား တစ်ခါ ဝမ်ရှိုရီဆီကနေ ချန်နင်နယ်မြေမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေလဲ ဆိုတာကို အစီရင်ခံတဲ့ စာတွေ ရရှိနေသည်။ မြို့စောင့်တပ်က ကောင်းကင်အဆင့် မျိုးနွယ်စုကြီး နှစ်ခု၊ ချန်နင်ရွှီမျိုးနွယ်စုလို ဝိညာဉ်အဆင့် မျိုးနွယ်စုကြီးတွေနဲ့ ချန်ကုန်သည်အဖွဲ့တို့ ပါဝင်တဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ သဘောတူညီမှု ရယူပြီး ဘေးဒုက္ခ ကယ်ဆယ်ရေးအတွက် မြို့တွင်းက ဂိုဒေါင်တွေကို စတင် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီ ဆိုတဲ့ သတင်းလည်း ပါသည်။

ဒါပေမဲ့ မြို့စောင့်တပ်က လူဦးရေ တစ်သိန်းကျော်ကို တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးရမှာ ဖြစ်ပြီး နေ့စဉ် စားနပ်ရိက္ခာ လိုအပ်ချက်က နက္ခတ်တာရာ ပမာဏလောက်ထိ များပြားလှသည်။

သတ္တိကောင်းတဲ့ ကုန်သည်တချို့က အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရိက္ခာတွေကို လှောင်ကာ မြို့သူမြို့သားတွေကို ဈေးငါးဆ၊ ခြောက်ဆလောက် တင်ရောင်းဖို့ ကြိုးစားကြသည်။ ဒါပေမဲ့ မြို့စောင့်တပ်က သူတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ကွပ်မျက်လိုက်ရုံသာမက လှောင်ထားတဲ့ ရိက္ခာတွေကိုပါ သိမ်းဆည်းပြီး ပြည်သူပိုင် လုပ်လိုက်သည်။

ကောလာဟလတွေအရတော့ ဒီဘေးဒုက္ခက လုံကျိုးစီရင်စုရဲ့ တခြားဒေသတွေအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီဖြစ်လို့ မြို့တွင်း အငတ်ဘေးကို ဖြေရှင်းဖို့ တခြားနေရာကနေ ရိက္ခာသယ်ယူဖို့ ခက်ခဲနေပြီး စီရင်စုတစ်ခုလုံး အငတ်ဘေး ဆိုက်တော့မယ်လို့ ဆိုကြသည်။ လုံကျိုးစီရင်စု ဆိုတာက လူဦးရေ တစ်သန်းကျော် ရှိတဲ့ နေရာမို့ အငတ်ဘေး ဆိုက်ရောက်ခြင်းက သေချာပေါက် ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လုံကျိုးစီရင်စုရဲ့ ယေဘုယျ အခြေအနေက အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိ ယိုယွင်းလာတာ ထင်ရှားနေသည်။

အခုဆိုရင် ကောလာဟလတွေနဲ့ အတင်းအဖျင်းတွေက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသည်။ တချို့က ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီက ပြင်ပကနေ လုံလောက်တဲ့ ရိက္ခာ မရှာနိုင်ဘူးလို့ ပြောကြသည်။ တချို့ကတော့ မြို့စောင့်တပ်က မြို့တွင်း ရိက္ခာ လုံလောက်ဖို့အတွက် အစောင့်တွေကို လွှတ်ပြီး ရိက္ခာ လိုက်သိမ်းခိုင်းနေတယ်လို့ ပြောကြသည်။

အကြီးမားဆုံး ကောလာဟလကတော့ ချန်လုံဧကရာဇ်မင်း နတ်ရွာစံတော့မှာ ဖြစ်ပြီး မဟာချန်အင်ပါယာကြီး နိဂုံးချုပ်တော့မယ် ဆိုတဲ့ သတင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဒီပိုးမွှား ဘေးဒုက္ခက နိမိတ်ပြတာလို့ ဆိုကြသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ခမျာ ချွေးစေးတွေတောင် ပြန်လာရသည်။ အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးလာရင် သရဲသဘက်တွေ၊ မိစ္ဆာကောင်တွေ ထွက်လာတတ်တယ် ဆိုတာ တကယ်ပဲကိုး။

ဒါပေမဲ့ ချန်လုံဧကရာဇ်မင်း သေတော့မယ်လို့ ပြောရဲတဲ့ လူတွေကိုတော့ မြို့စောင့်တပ်က ချက်ချင်းဖမ်းဆီးပြီး မြို့တံခါးဝမှာ ချိတ်ဆွဲကာ နှိပ်စက် ကွပ်မျက်ခဲ့သည်။

ဝမ်ရှိုရီရဲ့ စာထဲမှာတော့ အခြေအနေကို အရိပ်အမြွက်လောက်ပဲ ရေးထားပြီး စာလာပို့တဲ့ တမန်က ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို နှုတ်နဲ့ သတိထားပြီး ပြောပြရသည်။

အတိုချုပ်ပြောရရင်... ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ။

ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ဒီလို ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အခြေအနေကြားမှာ အပေါ်ယံတော့ ရိုးသားဟန် ဆောင်နေရသည်။ သူတို့ အခွန်ဆောင်ရသလို ရိက္ခာလည်း ထောက်ပံ့ပေးရသည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ ရိက္ခာ လျှော့ပေးချင်ရင်တောင် လုပ်လို့ မရပေ။

တပ်စောင့်အဖွဲ့ ဒုတိယတပ်မှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ဝမ်တင့်ကျူတောင်မှ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ မျက်နှာလိုက်ဖို့ မရဲပေ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မြို့စောင့်တပ်က ရိက္ခာကောက်ခံမှု အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူလွှတ်ထားတာမို့ ဘယ်သူက မျက်နှာလိုက်ရဲမှာလဲ။

ဒီနှစ် နွေရာသီ အခွန်ကောက်ခံမှုမှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုဆီကနေ ရိက္ခာ အတော်များများ ပါသွားသည်။

ကောက်ပဲသီးနှံတွေကို မြင်းလှည်းတွေနဲ့ တင်းဖူကူးတို့ဆိပ်ကမ်းဆီ သယ်ယူသွားပြီး မြို့စောင့်တပ် တမန်တွေက ကြီးကြပ်သည်။ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက စပါးတွေကို တစ်အိတ်ချင်းစီ ချိန်တွယ်ပြီးမှ သင်္ဘောပေါ် တင်ကြသည်။

အဓိက လယ်ယာကြီး ၃ ခုမှာ စာရင်းအရ မြေကောင်း ဧက ၇,၆၅၀ ရှိပြီး တစ်ဧကကို ဂျုံစပါး ၃,၀၆၀ တင်းနှုန်းနဲ့ အခွန်ဆောင်ရသည်။ ကံကောင်းတာက ပျားကိစ္စကလွဲရင် ဒီနှစ် အထွက်နှုန်း ကောင်းမွန်သည်။ မိုးဦးကာလမှာ မိုးကောင်းပြီး မိုးလယ်နဲ့ မိုးနှောင်းကာလမှာ နေရောင်ခြည် ကောင်းကောင်း ရတာကြောင့် ဂျုံစပါး ရင့်မှည့်ဖို့ အလွန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် လယ်ယာကြီး ၃ ခုရဲ့ စုစုပေါင်း ဂျုံစပါး အထွက်နှုန်းက ၂၆,၀၀၀ တင်းကျော် ရှိပြီး တစ်ဧကကို ပျမ်းမျှ သုံးတင်းခွဲလောက် ထွက်ရှိတာမို့ သီးနှံအထွက်ကောင်းတယ်လို့ ပြောလို့ရသည်။

နွေရာသီ အခွန်၊ ပိုးသတ်ဆေးဖိုး၊ မျိုးစေ့နဲ့ ထွန်ယက်ခ၊ သီးစားခတွေ နုတ်ပြီးရင်တောင် အသားတင် အမြတ် ၁၄,၅၀၀ တင်းလောက် ကျန်သေးသည်။ တကယ်တမ်း လက်ကျန်က ဒီပမာဏထက် ပိုများသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပိုးသတ်ဆေး အခွန်လိုမျိုး အရင် ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ရွှေတာရာနဲ့ ပေးချေထားပြီးသား ဖြစ်သလို နောက်ထပ်လည်း ပိုးသတ်ဆေး ထပ်ဝယ်စရာ မလိုတော့လို့ ဖြစ်သည်။ ဒါက တစ်ရာသီစာ ဝင်ငွေသာ ရှိသေးသည်။

စကားမစပ်... အဘိုးလေး ၄ ယောက်က အရင်တုန်းက အလိမ်ခံရပြီး ပိုးသတ်ဆေးတွေ အများကြီး လှောင်ထားမိပေမယ့် ပိုးကျတဲ့ ရာသီမှာ ဈေး ၃ ဆ တင်ရောင်းလိုက်တာကြောင့် ငွေတွေ အများကြီး မြတ်လိုက်ကြသည်။

ဒါကြောင့် စတုတ္ထအကြီးအကဲ ဝမ်ရှောင်ကျီ တစ်ယောက် အတော်လေး ဂုဏ်ယူနေသည်။ သူက သူ့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ အမြော်အမြင် ကြောင့် မိသားစုအတွက် မဟာစီးပွား ရှာပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှု လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုပြီး လူတိုင်းကို ကြွားလုံးထုတ်နေတော့သည်။

ကိုယ်ပိုင် လယ်ယာတွေအတွက် နွေရာသီ အခွန်ကလွဲရင် တခြား လုပ်ငန်းတွေ အားလုံးက နှစ်သစ်ကူး မတိုင်ခင် အခွန်ဆောင်ရသည်။ ပြီးတော့ ထွက်ကုန်တွေက ကောက်ပဲသီးနှံ မဟုတ်တာကြောင့် အခွန်ကို ရိက္ခာနဲ့ ပေးစရာ မလိုပေ။

ဒါ့အပြင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အောက်မှာ ရှိတဲ့ နယ်မြေတွေဆီကနေလည်း အခွန်ကောက်ခံသည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုက သေးငယ်တာကြောင့် သူတို့ စီမံအုပ်ချုပ်မှု အောက်မှာ ပြည်သူတွေ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မြေကောင်း ၁၆,၀၀၀ ဧကလောက်သာ ရှိပြီး ငါးပုံတစ်ပုံ အခွန်စနစ်နဲ့ ကောက်ခံသည်။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူတို့ နယ်မြေထဲက ကိုယ်ပိုင် လယ်သမားတွေအတွက် စိတ်ပူမိသည်။ သူတို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုက ပြင်ပက လူတွေလောက် မများပေမယ့် အတော်လေး နစ်နာခဲ့ရသည်။

ဒါကြောင့် သူတို့ဆီကနေ လေးပုံတစ်ပုံ အခွန်ပဲ ကောက်ခံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒါက မင်းမှုထမ်း အခွန်အမျိုးအစား ဖြစ်ပြီး ကြေးပြားကြီးတွေနဲ့ အစားထိုး ပေးဆောင်လို့ ရသည်။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ရိက္ခာ ၆,၄၀၀ တင်း ကောက်ခံရရှိပြီး အကုန်လုံးကို လှည်းတွေနဲ့ တင်းဖူကူးတို့ဆိပ်ကမ်းဆီ သယ်ယူကာ သင်္ဘောကြီးတွေနဲ့ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

မိသားစုရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ဝမ်ရှိုကျဲ့က စည်ကားနေတဲ့ တင်းဖူကူးတို့ဆိပ်ကမ်းမှာ ရပ်ပြီး ခံစားချက်တွေ ပြင်းထန်နေသည်။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ အခွန်ကောက်ခံရရှိတဲ့ အကျိုးအမြတ်က ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ သူတွေနဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ လယ်သမားတွေ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ကိုင်ရတာထက် အများကြီး သာလွန်နေသည်။

ကောလာဟလတွေအရ ဒီရိက္ခာတွေကို စီရင်စု မြို့တော်ဆီ သယ်သွားမှာ ဖြစ်ပြီး တချို့တဝက်ကတော့ အထက်လူကြီးတွေကို ကယ်ဆယ်ဖို့ ဖြစ်လောက်သည်။ အဲဒီက လူတွေရဲ့ နေထိုင်မှု ဘဝက ဖင်းအန်းမြို့နယ်ထက် အများကြီး သာလွန်တယ် ဆိုတာ သတိချပ်သင့်သည်။

ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒါကလည်း လှောင်ပြောင်စရာ ကောင်းတဲ့ အချက်တစ်ခုပါပဲ။

ဒါ့အပြင် ဒီရိက္ခာသင်္ဘောတွေ သယ်ဆောင်သွားတာကြောင့် ရိက္ခာပြတ်လပ်နေတဲ့ ဖင်းအန်းမြို့နယ်ရဲ့ အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားလိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ပိုင် လယ်သမားတွေအတွက် ပိုခက်ခဲလိမ့်မည်။ သူတို့က စုဆောင်းထားသမျှ ငွေတွေကို လယ်မြေ ဝယ်တာ၊ သားသမီး ပညာရေးအတွက် သုံးတာ၊ ဒါမှမဟုတ် မင်္ဂလာဆောင်၊ နာရေး စတဲ့ လူမှုရေး ကိစ္စတွေမှာ သုံးစွဲထားကြတာကြောင့် ဒီအကျပ်အတည်းက သူတို့အတွက် အထူး ခက်ခဲစေလိမ့်မည်။

သီအိုရီအရတော့ ကိုယ်ပိုင် လယ်သမားတွေရဲ့ နေထိုင်မှု ဘဝက ကောင်းမွန်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ စားသုံးမှု အဆင့်အတန်းက သာမန် လယ်သမားတွေထက် အများကြီး မြင့်မားသည်။ ဆီ၊ ဆား၊ ငံပြာရည်၊ ရှာလကာရည်၊ အဝတ်အစား၊ အစားအသောက်၊ နေထိုင်ရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနဲ့ မင်္ဂလာကိစ္စတွေမှာ ကုန်ကျစရိတ် ပိုများသည်။

ပြီးတော့ ကိုယ်ပိုင် လယ်သမား အများစုက ငွေနည်းနည်း စုမိတာနဲ့ လယ်မြေ ချဲ့ထွင်တာ၊ အိမ်ဆောက်တာ၊ သားသမီး ပညာရေးမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာတွေ လုပ်လေ့ရှိသည်။ ဒါတွေက ငွေအများကြီး ကုန်ကျတာကြောင့် သူတို့ဆီမှာ လက်ကျန်ငွေ သိပ်မရှိတတ်ကြပေ။

ပုံမှန် အခြေအနေမှာဆိုရင် ဒါက ပြဿနာ မဟုတ်ပေမယ့် မထင်မှတ်ဘဲ ဒီတစ်ခါ ပိုးမွှားဘေးဒုက္ခက ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့လည်း...

ကိုယ်ပိုင် လယ်သမား အနည်းငယ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေ အများစုက ခက်ခဲပင်ပန်းပေမယ့် နောက်တစ်ရာသီ ရိက္ခာထွက်တဲ့အထိ တောင့်ခံနိုင်ကြသည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲမှာ ပြဿနာ ရှာမယ့်သူ တချို့ ရှိနေသည်။

သဘာဝ ဘေးဒုက္ခ (သို့) လူလုပ် ဘေးဒုက္ခ ကြုံရတိုင်း လောဘကြီးပြီး အာဏာရှိတဲ့ လူတချို့ အမြဲ ပေါ်လာတတ်သည်။ သူတို့က ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ပြည်သူတွေရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို ဝါးမြိုကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြီးပွားအောင် လုပ်တတ်ကြသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အဆက်မပြတ် အခွန်လာဆောင်နေတဲ့ လျိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ယာဉ်တန်းတွေကို အဝေးကနေ လှမ်းကြည့်ရင်း မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ အရင်တုန်းကတော့ သူက လျိုနဲ့ ကျောက် ဆိုတဲ့ ဝံပုလွေလို မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုရဲ့ ပုံစံနဲ့ ကောလာဟလ တချို့ကို အခြေခံပြီး ခန့်မှန်းခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ထောက်လှမ်းရေး လုပ်ငန်းတွေ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ခိုင်လုံတဲ့ သတင်းအချက်အလက် တချို့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ နားထဲ ရောက်လာသည်။ တစ်ဖက်လူတွေ တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားမှုကြီး တစ်ခု လုပ်တော့မယ် ဆိုတာ သူ အတည်ပြုနိုင်သလောက် ဖြစ်နေပြီ။

...

ဖင်းအန်းလျိုမျိုးနွယ်စု။

လျိုမျိုးနွယ်စု ပင်မအိမ်တော် ခန်းမဆောင်ထဲမှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လျိုရှန်းယဲ့က မျိုးနွယ်စုဝင်တွေနဲ့ ထူးချွန်တဲ့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ် လျိုယုံးကျိုး အပါအဝင် လူအများအပြားရဲ့ အစီရင်ခံစာတွေကို နားထောင်နေသည်။

သူ့မျက်မှောင်တွေ ကြုတ်သွားပြီး "ချန်နင်ဆွန်းမျိုးနွယ်စုက ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါတို့ကို ဂျုံတင်း ၁၅,၀၀၀ ချေးပေးမယ်၊ ဆောင်းဦး ရိတ်သိမ်းချိန်ကျရင် ဆန်တင်း ၃၀,၀၀၀ ပြန်ဆပ်ရမယ်လို့ ကတိပေးထားပြီးသား မဟုတ်လား။ အခုကျမှ ဘာလို့ ကတိဖျက်တာလဲ။ ဒီလောက် လေလွင့်အမြတ် ရနေတာတောင် မလုံလောက်သေးဘူးလား"

"ချန်နင်ဆွန်းမျိုးနွယ်စု ပြောတာကတော့ သူတို့လည်း ပိုးသတ်ဆေးတွေ အလုအယက် ဝယ်လိုက်ရလို့ ထွက်ကုန်တချို့ကိုပဲ ကယ်တင်နိုင်လိုက်တယ်တဲ့"

အသက် ၅၀ အရွယ် မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဆွန်းမျိုးနွယ်စုလည်း အတော်လေး အထိနာသွားတယ်လို့ ပြောပါတယ်"

"သူတို့ ဘယ်လောက် လိုချင်တာလဲ"

လျိုရှန်းယဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်နေသည်။ ဒီတစ်ခါ လျိုမျိုးနွယ်စု အတော်လေး အထိနာထားသည်။ ဒီဆုံးရှုံးမှုကို ပြန်မဖြည့်နိုင်ရင် အကြီးအကျယ် နစ်နာလိမ့်မည်။

မျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ မျက်နှာတွေလည်း မကောင်းကြပေ။

"ဆွန်းမျိုးနွယ်စုက ရိက္ခာ အဆမတန် ပြန်မလိုချင်ဘူးတဲ့။ ရိက္ခာဈေး ကစားတာက ဥပဒေနဲ့ မညီဘူး။ ပစ္စည်းချင်း လဲလှယ်တာ ပိုကောင်းတယ် ဆိုပြီး ငါတို့ဆီကနေ မြေကောင်း ၁,၅၀၀ ဧက လိုချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်"

မြေကောင်း ၁,၅၀၀ ဧက ဟုတ်လား။

လျိုရှန်းယဲ့ မျက်နှာက ဖြူလိုက် စိမ်းလိုက် ဖြစ်သွားပြီး မူးမေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"သူတို့ ရူးသွားပြီလား။ ရိက္ခာ ၁၅,၀၀၀ တင်းနဲ့ မြေ ၁,၅၀၀ ဧက လဲမယ် ဟုတ်လား"

သူတို့ လျိုမျိုးနွယ်စုက ဘိုးဘေးတွေ လက်ထက်ကတည်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့တာမှ မြေကောင်း ၁၀,၀၀၀ ဧက ကျော်ကျော်ပဲ ရှိတာ။

ဒီတောင်းဆိုချက်က သူတို့ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မြေရဲ့ ခုနစ်ပုံတစ်ပုံ ရှိပြီး ရက်စက်လွန်းရာ ကျသလို အဆများစွာ ပိုမြတ်နေသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ဒီကိစ္စကို လက်လျှော့လိုက်ကြမလား" မျိုးနွယ်စုဝင်က လက်လျှော့လိုက်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ မူလ အစီအစဉ်အရဆိုရင် မြေကောင်း ၂,၀၀၀ ဧက လောက်ပဲ သိမ်းပိုက်လို့ ရမှာ။ အခု ဆွန်းမျိုးနွယ်စုက ဒီလို လုပ်လိုက်တော့ ကျွန်တော်တို့မှာ နာမည်ပျက်ပဲ ကျန်ခဲ့ပြီး သူများအတွက် မင်္ဂလာဝတ်စုံ ချုပ်ပေးသလို ဖြစ်မနေဘူးလား"

"လက်လျှော့လို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ လျိုမျိုးနွယ်စု ဒီတစ်ခါ အရမ်း နစ်နာထားတယ်။" လျိုရှန်းယဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရက်စက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာသည်။

"ဒီတစ်ခါ အကုန်ပုံအောပြီး မြေ ၃,၀၀၀ ဧက သိမ်းပိုက်နိုင်အောင် လုပ်ရမယ်။ ပေါင်နှံရပါစေ... ငွေချေးရပါစေ... သူများနဲ့ လဲလှယ်ရပါစေ... ငါတို့ အမြတ်ကြီးကြီး ရအောင် ယူရမယ်"

သူ့အစ်ကိုကြီး လျိုရှန်းဟောက်က ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ရောက်နေပြီး အရင်းအမြစ် လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးသည်။ သူသာ ဝိညာဉ်အဆင့် ရောက်သွားရင် မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင် နှစ်ယောက် ရှိလာမှာဖြစ်ပြီး ဆွန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်။

လျိုရှန်းယဲ့က ငွေကြေး စီမံခန့်ခွဲရာမှာ တော်ပြီး ပြားစေ့ကအစ စိစစ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ဘယ်တော့မှ အရှုံးမခံပေ။ ဒါ့အပြင် မျိုးနွယ်စုက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၅၀ လုံးလုံး ကြိုးကြိုးစားစား စည်းစိမ်တွေ စုဆောင်းလာခဲ့တာ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ယောက် မွေးထုတ်ပေးဖို့ မဟုတ်လား။

"ခေါင်းဆောင်... ဒီလောက် ကြီးကြီးမားမား လှုပ်ရှားရင် ပြည်သူတွေ မကျေမနပ် ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလား" မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။

"ပြီးတော့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင် ရှိနေလို့ ဒီတစ်ခါ ဘေးဒုက္ခ မကြုံရဘူး။ သူတို့ဆီမှာ ပိုလျှံနေတဲ့ ရိက္ခာတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲ။ သူတို့များ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး..."

"သူတို့ မလုပ်ရဲပါဘူး" လျိုရှန်းယဲ့က ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောသည်။

"ငါတို့ လျိုမျိုးနွယ်စုက ကျောက်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းထားတာ။ အားနည်းတဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ဘယ်လိုလုပ် လှုပ်ရှားရဲမှာလဲ။ ပြီးတော့ ငါ ကြားတာက ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ပိုလျှံတဲ့ ရိက္ခာတွေကို အရှေ့ဆိပ်ကမ်းဆီ ပို့ပြီး ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ဈေးကြီးကြီး လဲလှယ်လိုက်ပြီတဲ့။ ပါးနပ်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ... သူတို့ လက်ထဲက ပိုလျှံနေတဲ့ ရိက္ခာတွေက နောက်ရာသီကျရင် ဒီလောက် ဈေးကောင်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ"

"ခေါင်းဆောင်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သေချာနေတာလဲ" မျိုးနွယ်စုဝင်က စူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်သည်။

"လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင် မိသားစုတိုင်း ပိုးသတ်ဆေး နှစ်ဆ သုံးဖို့ မလိုဘူးလေ"

"ငါ့ဆီ သတင်း ရောက်ပြီးပြီ။ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီက မျိုးဆက်သစ် ပိုးသတ်ဆေးကို စတင် တီထွင်နေပြီတဲ့။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ တောင်းပန်မှု အနေနဲ့ နောက်ရာသီ ပိုးသတ်ဆေးကို ဘေးဒုက္ခ ခံစားခဲ့ရတဲ့ မိသားစုတွေဆီ မူရင်းဈေးရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ပဲ ဖြန့်ဝေပေးမယ်တဲ့"

ဒီသတင်းက အတော်လေး လျှို့ဝှက်ပေမယ့် အစည်းအဝေး ခန်းမထဲမှာ ရှိတဲ့ လူတွေ အားလုံးက လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တွေမို့ သတင်းပေါက်ကြားမှာကို မကြောက်ပေ။

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး" မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက သဘောတူလိုက်ကြသည်။

"ဆွန်းမျိုးနွယ်စုက အရမ်း လောဘကြီးလွန်းတာပဲ"

အစကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ လျိုယုံးကျိုးက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ဦးလေးတို့... ကျွန်တော့်မှာ ဆွန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းစရာ မလိုတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကျွန်တော့် ငါးဖမ်းလှေက မြစ်ဘေးမှာ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ မိန်းမလှလေး တစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်..."

မိန်းမလှလေးအကြောင်း ပြောလိုက်တာနဲ့ လျိုယုံးကျိုးရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ထိန်းချုပ်မရတဲ့ ရမ္မက်ဆန္ဒတွေ၊ စွဲလမ်းမှုတွေနဲ့ ရူးသွပ်မှုတွေ ပြည့်နှက်လာတော့သည်။

...

All Chapters