ရင်းနှီးသော အဝတ်အစား

ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်၏ ညသည် တဖွဲဖွဲရွာနေသော မိုးရေတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

မှောင်ရိပ်သန်းနေသော လမ်းဘေးတစ်လျှောက်တွင် ရောင်စုံနီယွန်မီးများ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော လမ်းမထက်တွင်တော့ လူအုပ်စုများသည် မိုးရေထဲ၌ ခေါင်းငိုက်စိုက်ဖြင့် လျှောက်သွားနေကြသည်။ နက်ရှိုင်းသော ရေမြောင်းများထဲမှ သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးများက လမ်းသွားလမ်းလာ သက်ရှိများကို ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေကြ၏။ အရာအားလုံးက ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှပြီး လူတိုင်းကို ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်စေသည်။

သို့သော် သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီးမှတော့ မည်သူက အလွယ်တကူ ထွက်ခွာနိုင်မည်နည်း။

ယန်ကျန့်နှင့် လျိုချီတို့သည် မှောင်မည်းနေသော လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်သွားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးခြားမှုများကို အကဲခတ်နေကြသည်။

ထိုနေရာသည် တစ္ဆေမြို့တော်ကြီး ဖြစ်နေချေပြီ။

မည်သည့်အန္တရာယ်မဆို ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူတို့သည် သဘာဝလွန်အရာများကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသော တစ္ဆေဆရာများ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုနေရာတွင် အသက်ရှင်သန်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

နီယွန်မီး တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေသော လမ်းဘေးဆိုင်ခန်းတစ်ခုကို ဖြတ်သွားစဉ် ယန်ကျန့် အနည်းငယ် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

"တည်းခိုခန်း"

နီယွန်ဆိုင်းဘုတ်တွင် ထိုစာလုံး သုံးလုံး ပေါ်နေသည်။ တည်းခိုခန်းတံခါးမှာ ပွင့်လျက်သားရှိပြီး ဝင်ပေါက်တွင် ကောင်တာတစ်ခု ရှိသည်။ ကောင်တာနောက်တွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဆံပင်များ စိုရွှဲနေကာ မိုးမိထားပုံရသည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာ ညိုမဲနေပြီး မတ်တတ်ရပ်နေသော အလောင်းကောင်တစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က ထိုအမျိုးသမီး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားမိသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ရုတ်တရက်...

ထိုအမျိုးသမီးသည် ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ လှည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းသည် အရည်ပျော်ကျနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး အသားစများ တစ်စစီ ပြုတ်ကျနေသည်။ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများတွင် အသက်ရောင် ကင်းမဲ့နေသော်လည်း နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများကမူ အနည်းငယ် ပြုံးနေသယောင် ရှိသည်။

သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးရှိ အမူအရာသည် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"တစ္ဆေလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း တည်းခိုခန်းထဲ မဝင်ဘဲ ဖြတ်ကျော်သွားလိုက်သည်။

သို့သော် မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှတစ်ဆင့် တည်းခိုခန်းထဲရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကို သူ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

တည်းခိုခ ၃ ကျပ်….

၃ ကျပ် ဟုတ်လား…….

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေပိုက်ဆံကို ချက်ချင်း ပြေးမြင်မိလိုက်သည်။ တစ္ဆေပိုက်ဆံတွင်သာ ၃ ကျပ်တန် ငွေစက္ကူ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါ တစ္ဆေတည်းခိုခန်းပဲ ဘယ်သူကများ ဒီမှာ တည်းခိုရဲမှာလဲ"

လျိုချီတစ်ယောက် ကြောက်လွန်းသဖြင့် တုန်ရီသွားသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"တစ္ဆေတည်းခိုခန်းက အန္တရာယ်ကင်းရင် ကင်းနေမှာပါ ဒါပေမဲ့ တည်းခိုချင်ရင် ပိုက်ဆံပေးရလိမ့်မယ် ငါတို့မှာ အခု ပိုက်ဆံမပါဘူး ပြဿနာ မရှာတာ ကောင်းပါတယ်"

နှစ်ယောက်သား သွက်လက်စွာ ဖြတ်လျှောက်သွားကြပြီး ထိုတစ္ဆေတည်းခိုခန်းရှေ့တွင် ကြာကြာမနေချင်ကြပေ။

သူတို့ ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ရှာဖွေရဦးမည် ဖြစ်သဖြင့် အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို စူးစမ်းလေ့လာရင်း အချိန်ဖြုန်း၍ မဖြစ်ပေ။ တွေ့ရှိထားသော အငြိုးကြီးတစ္ဆေ အချို့ကိုလည်း လျစ်လျူရှုထားရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။ ထိုနေရာတွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ များပြားလွန်းသဖြင့် အကုန်လုံးကို ဖြေရှင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဆက်လက်၍ ရှေ့ဆက်သွားကြသည်။

နီယွန်မီးရောင်များ ပိုမိုများပြားစွာ လင်းလက်လာသည်။

နီယွန်ဆိုင်းဘုတ်တွင် စာလုံး ၃ လုံး ပေါ်နေသည်။

ခေါက်ဆွဲဆိုင် …….

ခေါက်ဆွဲဆိုင်မှာ မကြီးလှပေ။ ဆိုင်ထဲတွင် စားပွဲ ၇ လုံးသာ ရှိသည်။ စားပွဲတိုင်းတွင် အရောင်လွင့်နေသော ပန်းကန်ခွက်ယောက်များနှင့် တူတစ်စုံစီ တင်ထားသည်။ သင်္ချိုင်းကုန်းတွင် နေပူလေတိုက် ခံထားရသကဲ့သို့ အရောင်အဆင်း ဖျော့တော့နေ၏။ စားပွဲများ၏ အရှေ့တွင် အနက်ရောင် သုတ်ထားသော ထိုင်ခုံရှည်အိုကြီး တစ်လုံး ရှိသည်။ ထိုအရောင်သည် ခေါင်းတလားပေါ်မှ အနက်ရောင် ဆေးသားကို အမှတ်ရစေသည်။

ခေါက်ဆွဲဆိုင်၏ မီးဖိုချောင်သည် အမှောင်ထုထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း စဉ်းတီတုံးပေါ် ဓားဖြင့်ခုတ်နေသံကို ဝါးတားတား ကြားနေရသည်။

အသံသည် ထိုင်းမှိုင်းပြီး စည်းချက်ကျနေ၏။

"ဒါလည်း ပုံမှန်ဆိုင် မဟုတ်ပြန်ဘူး"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲ တွေးလိုက်သည်။

သူနှင့် လျိုချီတို့သည် ရှေ့သို့ဆက်လျှောက်လာကြသည်။ လမ်းဘေးဆိုင်များကိုသာမက လမ်းလယ်ခေါင်မှ လူများကိုလည်း အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ထိုလူများသည် မိုးရေထဲတွင် ခေါင်းငိုက်စိုက်ချလျက် အသက်ရှိသော လူသေများကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။

ကံဆိုးစွာပင် ထိုမျက်နှာများသည် စိမ်းသက်နေပြီး ဝမ်ရှန်းရှန်း ပါဝင်ခြင်း မရှိပေ။

ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။

ယန်ကျန့်နှင့် လျိုချီတို့သည် ဆက်လက်ရှာဖွေရုံသာ ရှိတော့သည်။

သူတို့သည် နီယွန်မီး တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေသော နောက်တစ်နေရာကို ဖြတ်ကျော်လာကြသည်။ ထိုနီယွန်ဆိုင်းဘုတ်တွင် အဝတ်အထည်ဆိုင် ဟူသော စာသားကို ရေးသားထားသည်။

မူလက ယန်ကျန့်သည် ထိုထူးဆန်းသော ဆိုင်များကို သိပ်ပြီး အာရုံစိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် အဝတ်အထည်ဆိုင်ရှိ သစ်သားစင်ပေါ်တွင် ချိတ်ထားသော အဝတ်အစားတစ်ထည်က ယန်ကျန့်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

ထိုအဝတ်အစားသည် အညစ်အကြေးများ ပေကျံနေသော ရှေးဟောင်းစတိုင် အနက်ရောင် ရင်ဖုံးအင်္ကျီ ဖြစ်သည်။ သစ်သားစင်ပေါ်တွင် ချိတ်ထားသော်လည်း အသက်ရှိသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး သစ်သားစင်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်ကာ အဝတ်အထည်ဆိုင်မှ ထွက်ပြေးချင်နေပုံ ရသည်။

"ဒါက တစ္ဆေကလေးဆီက တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီ မလား"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထိုအဝတ်အစားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အတည်ပြုထားသော ခေါင်းတလားသံ ၃ ချောင်းမှလွဲ၍ သဘာဝလွန်ကမ္ဘာတွင် ထပ်တူညီသော သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ၂ ခု ရှိသည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှားပါးသည်။ အထူးသဖြင့် တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီကဲ့သို့ ပစ္စည်းမျိုး ဆိုလျှင်ပေါ့။ သဘာဝလွန်လောကနှင့် ထိတွေ့ကတည်းက သူ တစ်ထည်သာ မြင်ဖူးခဲ့သည်။ အစ်မဟုန်၏ အနီရောင် ဝတ်စုံ၊ ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ တစ္ဆေမင်္ဂလာဆောင် ဝတ်စုံ နှင့် ဟယ်ယင်အာ၏ အင်္ကျီအဟောင်း စသည့် အဝတ်အစားပုံစံ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများ ရှိသော်လည်း...

အနက်ရောင် ရင်ဖုံးအင်္ကျီကတော့ တစ်ထည်တည်းသော ဖြစ်တည်မှု ဖြစ်ချေသည်။

"မမှားနိုင်ဘူး ငါ တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီနဲ့ အချိန်အတော်ကြာ ထိတွေ့ဖူးတယ် တူတယ်ဆိုရင်တောင် အပေါ်က အညစ်အကြေးတွေအထိ ထပ်တူကျဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါ သေချာပေါက် တစ္ဆေကလေးဆီက အင်္ကျီပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီက တစ္ဆေကလေးဆီကနေ ထွက်လာပြီး ဒီရောက်နေရတာလဲ တစ္ဆေကလေး သေသွားပြီများလား"

တစ္ဆေကလေးသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှ မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သော်လည်း တစ္ဆေအစစ် မဟုတ်သဖြင့် သေဆုံးနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

ထိုစဉ်က တစ္ဆေကလေးကို တစ္ဆေတစ်ကောင်က သတ်ဖြတ်သွားမည် စိုးရိမ်သဖြင့် သူက တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လျိုချီက ယန်ကျန့် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်ပြီး သူ့အကြည့်ရှိရာသို့ လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အဝတ်အထည်ဆိုင်ထဲမှ တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ကြောင်အသွားသည်။

"ဒါ တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီ မဟုတ်လား အရင်က ငါတို့ မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းက ကျန်းရှန်ဘိုင် ဝတ်ခဲ့တဲ့အင်္ကျီလေ သူသေပြီးနောက် ဒီသဘာဝလွန်ပစ္စည်းက မင်းဆီ ရောက်သွားတာမဟုတ်လား ယန်ကျန့် ဘယ်လိုလုပ် ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ"

လျိုချီသည် တစ္ဆေကလေးကို မမြင်ဖူးသဖြင့် တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီနှင့် ပတ်သက်သော နောက်ပိုင်းကိစ္စများကို မသိပေ။

ယန်ကျန့် စကားမပြောဘဲ အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် အဝတ်အထည်ဆိုင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ငါ တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီကို ပြန်ယူရမယ် အပြင်မှာပဲ စောင့်နေ ဒါငါ့ကိစ္စ ဝင်မပါနဲ့"

"ကောင်းပြီ ယန်ကျန့် သတိထားနော် အပြင်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ ချက်ချင်း အသိပေးမယ်"

လျိုချီက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်ပြီး အဝတ်အထည်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

သူဝင်လိုက်သည်နှင့်...အဝတ်အထည်ဆိုင် တံခါးသည် တကျွီကျွီမြည်သံပေးကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိတ်သွားလေသည်။

ဆိုင်ခန်းကျဉ်းလေးထဲတွင် တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီ တစ်ထည်တည်း ရှိသည် မဟုတ်ပေ။ ယန်ကျန့်သည် အခြားအဝတ်အစားများကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေးဟောင်း ဝတ်စုံပြည့်များ၊ မီးခိုးပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည်များနှင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံများ... တစ်ထည်ချင်းစီသည် သာမန်မဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန် အငွေ့အသက်များ ကပ်ငြိနေသည်။ ထိုအဝတ်အစားများသည် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများ ဟုတ်မဟုတ်ကိုတော့ ယန်ကျန့် မသေချာပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားပြီး ယူဆောင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူလက်လှမ်းလိုက်ပြီး တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီကို ထိမိလိုက်ချိန်မှာပင်...

တောင့်တင်းအေးစက်သော အသံတစ်ခု အဝတ်အထည်ဆိုင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာသည်။

"တစ်ထည် ဝယ်ရင် ၁၇ ကျပ်"

၁၇ ကျပ်…

ဒါ ထိုက်ဖိန်မြို့ဟောင်း ရှိ တစ္ဆေလမ်းမ ပေါ်မှ ခေါင်းတလားတစ်လုံး၏ ဈေးနှုန်းနှင့် အတူတူပင်။ အလွန် ဈေးကြီးပေသည်။

"တစ်ထည် ဝယ်ပါ အရမ်း သက်သာပါတယ်"

တောင့်တင်းသောအသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ပိုက်ဆံမရှိဘူး ဒီအင်္ကျီကို ငါ ယူမယ်"

ယန်ကျန့်က အသံကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့၏ မီးလောင်ကျွမ်းထားသော တစ္ဆေလက် ဖြင့် အားကုန် ဆွဲယူလိုက်သည်။

တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီသည် သစ်သားစင်ပေါ်မှ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခွာခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အင်္ကျီက သူ့လက်ထဲ ရောက်သည်နှင့် သဘာဝလွန်နည်းလမ်းဖြင့် ပြန်လည်နိုးထလာပြီး သူ့လက်မောင်းတွင် ကပ်ငြိကာ အသားထဲသို့ စိမ့်ဝင်ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးစားလေသည်။ ယန်ကျန့်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီ၏ နောက်ထပ် အိမ်ရှင်အသစ် ဖြစ်လာစေရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

မီးလောင်ကျွမ်းထားသော တစ္ဆေလက်တွင် တစ္ဆေများကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသော်လည်း တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ဒါက ပုံမှန်ပင် ယန်ကျန့်သည် ယခင်ကလည်း တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားဖူးသည်။

ထိုအင်္ကျီကို လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားစေရန်အတွက် တစ္ဆေ ၃ ကောင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားပမာဏ လိုအပ်ပေသည်။

ယန်ကျန့်က လောလောဆယ် ယင်းကို စိတ်မပူဘဲ တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီကို သူ့လက်မောင်းတွင် ကပ်ငြိခွင့် ပြုထားလိုက်သည်။

တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီ ရပြီးနောက် သူ ဆက်မနေတော့ဘဲ အဝတ်အထည်ဆိုင်မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူရောင်းချသည့် လုပ်ရပ်သည် ထိုအဝတ်အထည်ဆိုင်တွင် အလုပ်ဖြစ်ပုံ မရပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင်...ဆိုင်အတွင်းမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ သေခါနီး လူတစ်ယောက်၏ ညည်းညူသံ၊ သို့မဟုတ် အလောင်းကောင်တစ်ကောင်၏ ရှည်လျားသော အူသံနှင့် တူလှသည်။ ထိုအသံကို ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော်လည်း အန္တရာယ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အာရုံကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အဝတ်အထည်ဆိုင်၏ နံရံများ စတင်ပြိုကျလာပြီး နံရံအရောင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသော အလောင်းကောင်ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

အလောင်းကောင်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျလာပြီး အရိုးများ လိမ်တွန့်သွားသဖြင့် ကျိုးပဲ့သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင်...ဘိလပ်မြေများ ပေကျံနေပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် ယန်ကျန့်က ပိုက်ဆံမပေးဘဲ အဝတ်အစား ယူလိုက်ခြင်းကြောင့် ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့လေပြီ။

ထိုတစ္ဆေ ပေါ်လာသည်နှင့် အပြင်ဘက်ရှိ နီယွန်မီးများ ချက်ချင်း ငြိမ်းသွားလေသည်။

ဆိုင်တံခါးများ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားပြီး ယန်ကျန့်၏ ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်...တစ္ဆေသည် တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်ရင်း ယန်ကျန့်ဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ လာနေသည်။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် တစ္ဆေ အနားမရောက်လာခင်မှာပင်...

ထွက်ခွာရန် ပြင်နေသော ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်ကာ တစ္ဆေမျက်လုံး ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မှိန်ဖျော့နေသော ဆိုင်ခန်းအတွင်းသို့ အနီရောင်သမ်းသော အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သူ့ရှေ့မှ တစ္ဆေသည် တောင့်ခနဲဖြစ်သွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက်...အက်ကွဲနေသော လှံရှည် ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထင်းခုတ်ဓား ပါဝင်သော ဘက်ခြမ်းဖြင့် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

တခဏအတွင်း...တစ္ဆေ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး စေးကပ်ကာ အနံ့ဆိုးထွက်နေသော သွေးများ နေရာအနှံ့ စီးကျလာသည်။ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် အလောင်းကောင်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး လှုပ်ရှားမှုအားလုံး ရပ်တန့်သွားလေသည်။

အလွှာ ၆ ဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေ ၏ ရပ်တန့်မှုနှင့် ထင်းခုတ်ဓား၏ တိုက်ခိုက်မှု ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသော တစ္ဆေဖြစ်ပါစေ ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားရပေမည်။

ယန်ကျန့်သည် မလုပ်လျှင်မလုပ်၊ လုပ်လျှင်တော့ ညှာတာမှုမရှိပေ။

သို့သော် တစ္ဆေကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပြီးသည့်တိုင် အဝတ်အထည်ဆိုင်အတွင်းရှိ သဘာဝလွန် အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။

တံခါးမှာ ပိတ်လျက်သား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ နီယွန်မီးများလည်း လင်းမလာသေးပေ။

"တစ္ဆေ ရှိသေးတာလား"

ယန်ကျန့်သည် ဆိုင်အတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထူးဆန်းသော အဝတ်အစားများ ဖောင်းပွလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော လက်များထဲမှ အေးစက်သော လက်မောင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဝတ်အစားများထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ အစိမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့ တစ္ဆေမီးတောက် များသည် ဆိုင်၏ ထောင့်အနှံ့တွင် တဖျပ်ဖျပ် ပေါ်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တစ္ဆေမီးတောက်များ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးအလင်းရောင်သည် အဝတ်အထည်ဆိုင် တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားပြီး ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အဝတ်အစားများကို ဝါးမြိုလောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော အလောင်းကောင်ပင်လျှင် ဤမျှပြင်းထန်သော တစ္ဆေမီးတောက်ကြောင့် မီးလောင်စာ ဖြစ်သွားပြီး မီးတောက်ကို ပိုမိုပြင်းထန်လာစေသည်။

ထိုသို့ လောင်ကျွမ်းမှုနှင့်အတူ...

အဝတ်အစားများထဲမှ ဆန့်ထွက်လာသော အေးစက်သည့် လက်မောင်းများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားပြီး ဖောင်းပွနေသော အဝတ်အစားများ ပြန်လည်ပြားကပ်သွားလေသည်။

သဘာဝလွန် အရာများ ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။

"ကျွီ..."

သဘာဝလွန် အရာများ ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာမက တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော အဝတ်အထည်ဆိုင်၏ တံခါးသည်လည်း ယခုအခါ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာလေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ခံစားချက်မရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များကို နင်းဖြတ်ကာ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆိုရလျှင်...

ဒီတစ်ကြိမ် တစ္ဆေနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် သူသည် အနိုင်ရသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

အဝတ်အထည်ဆိုင်မှ တစ္ဆေများသည် အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူရောင်းချခွင့် ရှိသော လက်ရှိ ယန်ကျန့်ကို တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ဆေးဆိုင်မှ အဘိုးအိုက ယန်ကျန့်ကို ခေါင်းတလားဆိုင် ဓားပြတိုက်ရန် အကြံပေးခဲ့သည်မှာ မဆန်းပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး အခြားအဝတ်အစားများကို လိုချင်တပ်မက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများကို မက်မောသူ မဟုတ်၊ အထူးသဖြင့် မသိနားမလည်သော သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများကို ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဝတ်အထည်ဆိုင် အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အပြင်တွင် စောင့်နေသော လျိုချီ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် ဝေ့ဝဲရှာဖွေလိုက်ရာ မကြာမီ လျိုချီကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လျိုချီသည် လမ်းလယ်ခေါင်ရှိ လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ရပ်နေသည်။ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိသော အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ငေးငိုင်နေပုံရသည်။

"လျိုချီ ပြန်လာခဲ့ အဲဒီမှာ မနေနဲ့ အဲဒီလူအုပ်ထဲမှာ တစ္ဆေ ရောနေတယ် အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်"

ယန်ကျန့်က တင်းမာစွာ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

လျိုချီသည် ယန်ကျန့်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မယုံနိုင်သလို ခေါင်းလှည့်ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ယန်ကျန့် ငါ အခုပဲ ဒီလူအုပ်ထဲမှာ ငါ့အဘိုးနဲ့ အဘွားကို တွေ့လိုက်ရတယ်"

"မဖြစ်နိုင်တာ မင်း အာရုံမှားနေတာ"

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

လျိုချီက သူ့အဘိုးအဘွားများကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပြီးပြီဟု ယခင်က ပြောဖူးသည်။ သေဆုံးပြီး မြေမြှုပ်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ ထိုနေရာတွင် ရှိနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"တကယ်ပါ ငါ မမှားဘူး အာရုံမှားတာလည်း မဟုတ်ဘူး"

လျိုချီသည် ကိုယ်တိုင် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသော်လည်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေလေသည်။