တံခါးဝမှ လူ ၅ ယောက်

ယန်ကျန့်သည် ရှောင်ယန်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချို့လည်း ရရှိလိုက်လေသည်။

မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် လမ်းမပေါ်တွင် လူအုပ်ကြီးကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဘိုင်ရွှေမြို့နယ် အတွင်းပိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအချိန်ထိ သတင်းအစအန မရသေးပေ။

သူမ ပျောက်သွားသည်နှင့် တစ္ဆေကလေးလည်း အတူပါသွားခဲ့သည်။

သူတို့ကို ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ဆိုသည်မှာ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်း နောက်တစ်ဆင့် ဘယ်လို အစီအစဉ် ရှိလဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ယန်က ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ ပိတ်မိနေတဲ့ မြို့ခံတွေကို ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး မနက်တိုင်း ၆ နာရီဆိုရင် သဘာဝလွန်နဲ့ လက်တွေ့ဘဝ နေရာလဲတဲ့အချိန် ဖြစ်တယ် သဘာဝလွန်စွမ်းအင် မြင့်မားတဲ့ တစ္ဆေဆရာက ဒီအတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းပြီး လက်တွေ့ဘဝကို ပြန်သွားနိုင်တယ် ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်ဖူးတယ် ပုံမှန်ဆိုရင် ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းတော့ ဒီအတားအဆီးကို ကပ်သီးကပ်သပ် ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကိုတော့ ခေါ်သွားလို့ မရဘူး"

"သူတို့က ဒီမှာ ပိတ်မိနေပြီး စွမ်းအားကြီးတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအင် မရှိကြဘူး ဒါကြောင့် လက်တွေ့ဘဝကို ပြန်သွားဖို့ အတားအဆီးကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ကြဘူး ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်က သူတို့ကို ဒီမြို့ဆိုးကြီးထဲမှာ မသေဆုံးသွားအောင် အသက်ဆက်ပေးရင်း ဒီမှာပဲ သောင်တင်နေတာ"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်စွမ်းအားက တကယ်ကို အကန့်အသတ် ရှိတယ် အခုရှိနေတဲ့ လူ ၂၀ ကျော်လောက်က ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က စုဆောင်းထားတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ အများစုကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအင်ကြောင့် အသိစိတ်မရှိတဲ့ အနေအထားနဲ့ လမ်းပေါ်မှာ လျှောက်သွားနေကြရတယ် အစကတော့ ဒါဟာ မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းလို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့မိတယ် ကျွန်တော် အတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းလိုက်တာနဲ့ သူတို့ လက်တွေ့ဘဝကို ပြန်ရောက်နိုင်မယ်လို့ ယူဆခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မှားသွားတယ်"

"စောစောက ကျွန်တော် ပြောခဲ့တဲ့ မြို့ထဲက လမ်းမပေါ်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေက အရမ်း ထူးဆန်းတယ် ကျွန်တော်က မြို့ခံအများစုကို အဲဒီမှာ ထားလိုက်တဲ့အခါ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေတွေနဲ့ ဝိညာဉ်တွေက အဲဒီလူအုပ်ထဲ ဝင်ရောကုန်ကြတယ် အခုဆို ဘယ်ဟာက တစ္ဆေ ဘယ်ဟာက ဝိညာဉ် ဘယ်ဟာက သက်ရှိလူသား ဆိုတာ ကျွန်တော် မခွဲခြားနိုင်တော့ဘူး"

ရှောင်ယန်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ့ပုံစံမှာ အလွန် အားကိုးရာမဲ့နေပုံ ရလေသည်။

"ကျွန်တော့်အမှားက အခြေအနေကို အရမ်း ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့ပြီ အခု ကျွန်တော် ကုစားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားထားတယ် အဲဒါကတော့ သက်ရှိတွေအပေါ်မှာ ထားရှိထားတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအင်တွေကို ဖယ်ရှားပြီး သူတို့ကို အသိစိတ်မရှိတဲ့ အနေအထားကနေ နိုးထလာအောင် လုပ်လိုက်ရင် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်က မြို့ခံတွေကို စစ်ထုတ်လိုက်လို့ ရမယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်တာက အန္တရာယ်များတယ်"

"သက်ရှိတွေ နိုးထလာတာနဲ့ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်လို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေတွေက တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်မယ် လူတွေက ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြမယ် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ထဲမှာ လူစုကွဲသွားပြီဆိုရင် သူတို့ကို ပြန်စုစည်းဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်က လူအများကြီးကို ခေါ်ပြီး လက်တွေ့ဘဝနဲ့ သဘာဝလွန်ကြားက အတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းထွက်ခွာနိုင်တဲ့ စွမ်းအင်လည်း မရှိဘူး ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီမှာ သောင်တင်နေရတာ"

သူက လူတိုင်းကို ကယ်ချင်သော်လည်း စွမ်းအင် မလုံလောက်ပေ။ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး ထွက်ခွာသွားရန်လည်း ဆန္ဒမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာတွင် ပိတ်မိနေပြီး ဌာနချုပ်မှ ကယ်ဆယ်ရေးကို စောင့်မျှော်ကာ ပြင်ပအကူအညီဖြင့် ထိုအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယန်ကျန့် ရောက်ရှိလာခြင်းက ရှောင်ယန်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ သည် အလွန် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ သူဆိုလျှင် မနက် ၆ နာရီတိတိတွင် လူတိုင်းကို ခေါ်ဆောင်ပြီး သဘာဝလွန်နှင့် လက်တွေ့ဘဝကြားမှ အတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းကာ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ကောင်းသည်။

"မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ စွမ်းအား မလုံလောက်ဘူး ပြီးတော့ မင်းက အရမ်း သတိထားလွန်းတယ် မြို့ထဲက အန္တရာယ်တော်တော်များများကို ရှောင်ရှားနေတယ် မဟုတ်ရင် မင်း ဒီအချိန်ထိ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပြီ အခု ည ၈ နာရီ ၂၀ ရှိပြီ မနက် ၆ နာရီကျရင် ငါတို့ အစီအစဉ် စမယ်"

"မနက် ၆ နာရီမှာ သဘာဝလွန်နဲ့ လက်တွေ့ဘဝ ပြန်ဆုံတဲ့အချိန်ကျရင် ငါ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်က မြို့ခံတွေကို ခေါ်ထုတ်သွားမယ်"

"ခေါင်းဆောင်ယန် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မယုံတာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီအစီအစဉ်က နည်းနည်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်လွန်းတယ်လို့ ထင်တယ် အကောင်းဆုံးကတော့ အရင်ဆုံး လေ့ကျင့်ကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ် တကယ်လို့ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားရင် လူတိုင်း ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကနေ ထွက်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီကျရင် နောက်တစ်ရက်အထိ ထပ်စောင့်ရလိမ့်မယ် သာမန်လူအများစုက ဒီမှာ နောက်တစ်ရက်အထိ အသက်ရှင်ဖို့ မလွယ်ဘူး"

ရှောင်ယန်က ယန်ကျန့်ကို လူအုပ်စုခွဲပြီး ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှ ခေါ်ထုတ်ရန် အကြံပြုလိုက်သည်။

ပထမအသုတ် အောင်မြင်သည်နှင့် ဒုတိယ၊ တတိယ ရက်များတွင် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ ထိုနေရာတွင် နေလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ အလျင်လိုစရာ မရှိပေ။

"မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ ယုံကြည်ပါတယ် မင်းလည်း ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ယုံကြည်ဖို့ လိုတယ် ငါသာ မလုပ်နိုင်ရင် လက်ရှိ ဌာနချုပ်က ဘယ်ခေါင်းဆောင်မှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

သူ့တွင် ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ တစ္ဆေနယ်မြေ အပိုင်းတွင် သူသည် မည်သည့် တစ္ဆေဆရာနှင့်မဆို ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါပေမဲ့ အစီအစဉ် မစခင် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ငါ ရှာရမယ် ဒါ ငါ့ခရီးစဉ်ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ယန်က မေးသည်။

"တကယ်လို့ မနက် ၆ နာရီမတိုင်ခင် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ရှာမတွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ရှာတာ ငါ ယာယီ ရပ်နားပြီး အစီအစဉ်ကိုပဲ အကောင်အထည်ဖော်မယ် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်က မြို့ခံအများစုကို အရင်ဆုံး ပို့ဆောင်ပေးမယ်"

"ခေါင်းဆောင်ယန် ဒီလိုပြောတော့ ကျွန်တော် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီ"

ရှောင်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် စကားဆုံးသည်နှင့် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကို ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာလား တခြား အဖော်တွေ မပါဘူးလား"

"ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်းပါ တခြားဘယ်သူမှ မပါဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"သဘာဝလွန်စွမ်းအင် ပြင်းထန်တဲ့ အရာတချို့ ဒီလမ်းကြားထဲ ဝင်လာတာ ကျွန်တော် အာရုံခံမိတယ် မိုးရေတိုက်စားမှုကို ကာကွယ်ထားနိုင်တယ်"

ရှောင်ယန်က ဆက်ပြောသည်။

"တကယ်လို့ တစ္ဆေဆရာတွေ မဟုတ်ရင် ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်"

"တစ္ဆေတစ်စု လမ်းကြားထဲ ရောက်နေပြီ"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ရှောင်ယန်က ချက်ချင်းထပြီး စောစောက ဖွင့်ထားသော တံခါးကို သွားပိတ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက ပထမဆုံး ကြုံရတာ မဟုတ်ပေမဲ့ အပြင်က နာရေးတွဲဖက်စာသားက ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကပ်ထားတာ တံခါးပေါ်မှာ ကပ်ထားသရွေ့ အငြိုးကြီးတစ္ဆေ တံခါးဝရောက်ရင်တောင် အခန်းထဲက လူတွေကို မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘူး"

"ခင်ဗျား ဝမ်ရှန်းရှန်းကို သွားရှာမယ်ဆိုရင် ဒီအန္တရာယ် ပြီးမှ သွားဖို့ အကြံပြုချင်တယ် ကျွန်တော်ကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ပေမဲ့ ဒီမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ၂၀ ကျော် ရှိသေးတယ် သူတို့ကို ထိခိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး"

"ငါ အပြင်ထွက်ကြည့်တာ ကောင်းမယ် ထင်တယ် တကယ်လို့ တစ္ဆေတွေ ရောက်လာတာဆိုရင် ငါ့နောက် လိုက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် စောစောက အဝတ်အထည်ဆိုင်မှ တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီကို လုယူခဲ့သည်ကို ပြန်စဉ်းစားမိပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရှောင်ယန်က ပြောသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း တစ္ဆေတော်တော်များများကို ရန်စခဲ့ဖူးပါတယ် အဲဒီတစ္ဆေတွေက တံခါးနားမှာ ခဏလောက် လှည့်ပတ်ပြီးရင် ထွက်သွားကြတာပါပဲ ပြီးရင် အရာအားလုံး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"မင်း ဒီလိုပြောမှတော့ ငါ ဒီမှာပဲ စောင့်လိုက်မယ် ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ ဖြေရှင်းနိုင်တယ် မင်းတို့ကို အန္တရာယ် မဖြစ်စေရပါဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောပြီးနောက် အခန်းထဲရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အာမခံလိုက်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည်လည်း အန္တရာယ်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေခြင်း မရှိဘဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

မကြာမီမှာပင်...

လေးလံသော ခြေသံများစွာ အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက် လမ်းကြားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုခြေသံများသည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး လူအုပ်ကြီး လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ လမ်းကြားထဲတွင် ရှိနေသော တစ္ဆေအရေအတွက် မနည်းကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။

မှိန်ဖျော့နေသော အခန်းထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်မှာ မီးဖိုငယ်လေးမှ မီးတောက်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် ထိုမီးတောက်ငယ်လေးသည် လက်တွေ့ကျသော လုံခြုံမှုထက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်သိမ့်မှုကို ပိုပေးစွမ်းနိုင်သည်။

"သူတို့ အပေါ်တက်လာကြပြီ"

ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးနေသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က တုန်တုန်ရီရီ ပြောလိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော စင်္ကြံလမ်းတွင် ခြေသံများ ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ လူအုပ်စုတစ်စု ဝင်ရောက်လာပြီး လှေကားထစ်များကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တက်လာနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"အရင်အကြိမ်တွေနဲ့ မတူဘူး ဒီတစ်ခါ အပြင်က တစ္ဆေအရေအတွက်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး အရင်ကဆို အများဆုံး ခြေသံ တစ်ခု နှစ်ခုလောက်ပဲ ကြားရတာ"

ဘေးနားရှိ လူငယ်တစ်ယောက်က အံကြိတ်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်ရင်း ယန်ကျန့်ဟု ခေါ်သော လူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အသံထွက်ပြီး မပြောရဲသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ ထိုလူကို အနည်းငယ် အပြစ်တင်မိသည်။

သူသာ မရောက်လာလျှင် ဒီနေ့ သူတို့ ဒီလောက် အန္တရာယ်ကြုံရမည် မဟုတ်ပေ။

"တစ် နှစ် သုံး ငါး ငါးယောက်ရဲ့ ခြေသံ အပေါ်တက်လာနေတယ်"

ရှောင်ယန်က ခြေသံများကို သေချာရေတွက်ပြီးနောက် အရေအတွက်ကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ ၅ ယောက် ဖြစ်သည်။

ဒီအရေအတွက်က တကယ်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ထို့ပြင် ယခုအချိန်တွင် ရှေ့ဆုံးမှ ခြေသံများသည် ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး တတိယထပ်သို့ ဦးတည်လာနေသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အဖြူရောင် နာရေးတွဲဖက်စာသား ရှိနေသော်လည်း ထိုစာသားသည် တစ္ဆေ ၅ ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ မောင်းထုတ်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကိုတော့ ရှောင်ယန် မသေချာပေ။ ယခင်က မစမ်းသပ်ဖူးခဲ့ပေ။

"ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ရှိနေမှတော့ ပြဿနာ မရှိလောက်ပါဘူး"

ရှောင်ယန် စိတ်ထဲ တွေးလိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်အဆင့် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်အပေါ် သူ တော်တော်လေး ယုံကြည်မှု ရှိပြီး ဒီအခြေအနေကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆထားသည်။

"သူတို့ ရောက်လာပြီ"

လျိုချီက တံခါးပေါက်နားတွင် ကပ်ရပ်ရင်း တံခါးကြားမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက် အခြေအနေကို ချောင်းကြည့်နေသည်။

မကြာမီ...

လှေကားထောင့်ကွေ့တွင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တံခါးကြားမှတစ်ဆင့် သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ယောက်သည် လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လာနေသည်။ ထိုလူ၏ ဖြူဆွတ်အေးစက်နေသော လက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒါ သက်ရှိလူသား မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေအစစ်ဖြစ်ကြောင်း လျိုချီ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဝတ်စုံပြည့်နှင့် တစ္ဆေသည် တတိယထပ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

ဒါတင် မကသေးပေ။

ဒုတိယမြောက် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မီးခိုးပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အသက်မဲ့ကာ အေးစက်နေသည်။ သူသည်လည်း အောက်ထပ်မှ တက်လာပြီး တတိယထပ် တံခါးရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

တတိယမြောက် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရင်ဖုံးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ရင်ဖုံးဝတ်စုံမှာ အစိမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး ဆိုးရွားသော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ တတိယထပ်သို့ ရောက်သောအခါ ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြန်သည်။

စတုတ္ထမြောက် ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်...

သို့သော် အပြင်ဘက်တွင် တစ္ဆေများ ပိတ်ဆို့နေသဖြင့် လျိုချီ သေချာ မမြင်ရတော့ပေ။ ပုံရိပ်များကို ကြည့်ပြီး စတုတ္ထမြောက် တစ္ဆေလည်း တတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဟုသာ ခန့်မှန်းရသည်။

"ဒါ အဝတ်အထည်ဆိုင်က တစ္ဆေတွေပဲ ငါ့နောက် လိုက်လာကြတာ သူတို့ တကယ် ဇွဲကောင်းကြတာပဲ"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံး အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်ကြားမှ တံခါးကြားရှိ အပြင်ဘက် အခြေအနေကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ရှောင်ယန် အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဝတ်အထည်ဆိုင် မြို့ထဲက နီယွန်ဆိုင်းဘုတ်နဲ့ ဆိုင်လား ခေါင်းဆောင်ယန် ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအရာကို ဒီအထိ ပါလာအောင် ရန်စခဲ့တာလဲ ဒါ တစ္ဆေမြို့တော်လေ ကျွန်တော် အဲဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ဆိုင်တွေကို ဖြတ်သွားတိုင်း အနားမကပ်ဘဲ ရှောင်နေကျဗျ"

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး ဆိုင်ထဲဝင်ပြီး အဝတ်အစား တစ်ထည် ယူတယ် မီးရှို့တယ် ပြီးတော့ ပြေးထွက်လာတာပဲ ဒီတစ္ဆေတွေက တကယ်ကြီး လိုက်လာမယ်လို့ ထင်မထားဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"..."

ရှောင်ယန် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားလေသည်။

ဒါ ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ပုံကိုင်ပုံတဲ့လား။ ဒီလို တစ္ဆေမြို့တော်ကြီးထဲမှာ ဒီလောက် မိုက်ရူးရဲဆန်ရသလား။ တစ္ဆေသတ်တာ မကြောက်ကြဘူးလား။

"ယန်ကျန့် ကြည့်ရတာ နာရေးတွဲဖက်စာသားက အလုပ်မဖြစ်ဘူး ထင်တယ် အပြင်က တစ္ဆေတွေ ထွက်မသွားကြဘူး"

လျိုချီက အပြင်ဘက် အခြေအနေကို သတင်းပို့လိုက်သည်။ တစ္ဆေ ၅ ကောင် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး တံခါးပေါက်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

"တစ္ဆေ ၅ ကောင် တူတူပေါ်လာတာ သဘာဝလွန်စွမ်းအင်က အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းတယ် နာရေးတွဲဖက်စာသား တစ်စုံတည်းကို အားကိုးတာက အရမ်း ရိုးအလွန်းရာ ကျနေပြီ ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်တို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ရတော့မယ် ထင်တယ်"

ရှောင်ယန် သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် နာရေးတွဲဖက်စာသားကို မျှော်လင့်ချက် အပြည့်အဝ မထားဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"နေဦး နာရေးတွဲဖက်စာသားက သက်ရောက်မှု ရှိပုံရတယ် ပထမဆုံး တစ္ဆေ ထွက်ခွာသွားပြီ"

လျိုချီ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ပထမဆုံး ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ထားသော တစ္ဆေက တံခါးဖွင့်ဝင်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် နာရေးတွဲဖက်စာသားကို မထိခင်မှာပင် တစ္ဆေက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နောက်လှည့်ကာ လှေကားအတိုင်း ပြန်ဆင်းသွားလေသည်။

ခြေသံများ ထပ်မံ ကြားလိုက်ရသော်လည်း ဒီတစ်ခါတော့ အောက်ဆင်းသွားသော အသံ ဖြစ်လေသည်။

"တော်သေးတာပေါ့"

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစု စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

သို့သော် ဝမ်းသာမှုက ၂ စက္ကန့်ပင် မခံလိုက်။ အားလုံး ပြန်လည် တောင့်တင်းသွားကြသည်။

အကြောင်းမှာ ထွက်ခွာသွားသော ခြေသံများသည် ၇ ဆင့် ၈ ဆင့်ခန့် ဆင်းပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားကာ အပေါ်ပြန်တက်လာသော ခြေသံများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေ ပြန်လှည့်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ တစ္ဆေမှာ မီးခိုးပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ထားသော တစ္ဆေ ဖြစ်သွားပြီး ဝတ်စုံပြည့် တစ္ဆေမှာ အခြားတစ္ဆေများ၏ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားသည်။

လျိုချီ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဒုတိယမြောက် တစ္ဆေလည်း အေးစက်သော လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး တံခါးဖွင့်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် နောက်ထပ် ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။

မီးခိုးပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည် တစ္ဆေသည် တံခါးကို မထိခင်မှာပင် နာရေးတွဲဖက်စာသား၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် နောက်လှည့်ပြီး လှေကားအတိုင်း ပြန်ဆင်းသွားသည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အရောက်တွင် ဆင်းသွားသော အသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် အပေါ်ပြန်တက်လာသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ပြန်လှည့်လာတဲ့ အချိန်ကြားက ပိုတိုလာတယ်"

လျိုချီ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိပြီး နောက်လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် တစ္ဆေတွေက တံခါးက နာရေးတွဲဖက်စာသားရဲ့ စွမ်းအင်ကို တမင်တကာ ဖြုန်းတီးပစ်နေကြတာ စောစောက တစ္ဆေက ၇ လှမ်း ဆင်းသွားတယ် ဒီကောင်က ၅ လှမ်းပဲ ဆင်းတယ် ဒီအတိုင်းဆိုရင် ပဉ္စမမြောက် တစ္ဆေက နာရေးတွဲဖက်စာသားရဲ့ အာနိသင်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုပြီး အခန်းထဲ ဝင်လာလိမ့်မယ်"

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး တစ္ဆေ ဝင်လာတဲ့အချိန်ကျရင် ငါ လှုပ်ရှားမယ် အပြန်လမ်းကျရင် အဲဒီဆိုင်ကို ဖြိုချပစ်လိုက်မယ် ဒါမှ သူတို့ နောက်ထပ် ငါတို့ကို မနှောင့်ယှက်တော့မှာ"

ယန်ကျန့်က အေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။