← Chapters

လူသုံးယောက် တစ်အုပ်စု

Vol. 95 Ch. 1318

လူသုံးယောက် တစ်အုပ်စု

Vol. 95 Ch. 1318

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရစ်ဝဲနေသော အငြိုးကြီးတစ္ဆေ ၅ ကောင်သည် အိမ်ထဲရှိ လူတိုင်းအပေါ် ကြီးမားသော ဖိအားကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ပို၍ပင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ဤအငြိုးကြီးတစ္ဆေ ၅ ကောင်သာ တံခါးဖွင့်ပြီး အခန်းထဲ ဝင်လာပါက လူအများစု သေဆုံးကြမည်ဖြစ်ပြီး လူနည်းစုသာ အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မည် ဆိုသည်ကို လူတိုင်း နားလည်ထားကြသည်။

တစ္ဆေများကို ဆွဲဆောင်လာသော တရားခံဖြစ်သည့် ယန်ကျန့်ကို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားက စိတ်ထဲတွင် အပြစ်တင်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် အသံထွက်၍ပင် ဒေါသကို မထုတ်ဖော်ရဲကြပေ။ ယန်ကျန့်ဆိုသူမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိထားကြသဖြင့် သူ့ကို စော်ကားမိပါက သေခြင်းဆိုးဖြင့် သေရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ တတိယမြောက် တစ္ဆေ ပြန်ဆင်းသွားသော ခြေသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

လျိုချီ စောင့်ကြည့်ထားသည့်အတိုင်းပင် တံခါးပေါ်ရှိ နာရေးတွဲဖက်စာသား၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် တတိယမြောက် တစ္ဆေအပေါ်တွင် ပိုမို အားနည်းလာခဲ့သည်။ ၃ ဆင့်မျှသာ ဆင်းပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ မကြာမီ ပြန်တက်လာသော ခြေသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စတုတ္ထမြောက် တစ္ဆေအလှည့်တွင် လွှမ်းမိုးမှုမှာ ပိုမိုလျော့နည်းသွားပြီး လှေကားတစ်ထစ်မျှသာ ဆင်းပြီးသည်နှင့် ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။

သို့သော် တစ္ဆေ ပြန်လှည့်လာသောအခါ တံခါးရှေ့တွင် မရပ်တော့ဘဲ အခြားတစ္ဆေများ၏ နောက်တွင် တန်းစီရပ်နေပြန်သည်။

ဤအတိုင်းပင် ဆက်လက်ဖြစ်ပျက်နေသည်။

ပဉ္စမမြောက် တစ္ဆေအလှည့်ရောက်သောအခါ နာရေးတွဲဖက်စာသား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ဤတစ္ဆေဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားမှာ မီးခိုးပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည် ဖြစ်သည်။ ဒီဇိုင်းမှာ ရှေးဆန်သော်လည်း အသစ်စက်စက် ချုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အညစ်အကြေးနှင့် ဟောင်းနွမ်းမှု လုံးဝ မရှိပေ။

"တစ္ဆေ လာနေပြီ"

လျိုချီ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ယန်သည်လည်း တံခါးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

မှိန်ဖျော့သော အခန်းထဲတွင် မီးဖိုငယ်လေးတစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အလင်းရောင်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မီးဖိုထဲရှိ မီးတောက်များ ဆက်လက်တောက်လောင်နေသော်လည်း အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာလည်း ဒီဂရီအနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသည်။ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာပြီး မည်သူမဆို တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို ခံစားမိနိုင်ပေသည်။

လူတိုင်းကို အချိန်အကြာကြီး ကာကွယ်ပေးထားခဲ့သော တံခါးသည် ယခုအခါ မငြိမ်မသက် တုန်ခါနေပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တုန်ခါမှုနှုန်း ပိုမို ကြီးမားလာသည်။

"တံခါးပေါ်က နာရေးတွဲဖက်စာသားက လုံးဝ အာနိသင် ကုန်တော့မယ် အားလုံး သတိထားကြ"

လျိုချီ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရဲရင့်ချင်ယောင်မဆောင်ရဲတော့ဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်လိုက်သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အငြိုးကြီးတစ္ဆေ ၅ ကောင် ရှိနေသည်။ ထိုအရာသည် မည်သည့် တစ္ဆေဆရာမှ တစ်ကိုယ်တည်း မရင်ဆိုင်နိုင်သော စိန်ခေါ်မှု ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ရှိနေသော်လည်း မည်သူကမျှ ကြားညှပ်မခံချင်ကြပေ။

"ကျွီ..."

တံခါး အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားပြီးနောက် သဘာဝလွန်စွမ်းအင်သည် အပြင်ဘက်မှ အငြိုးကြီးတစ္ဆေများကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် တုန်ခါမှု ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး တံခါး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာလေသည်။

တချို့က အော်ဟစ်ချင်ကြသော်လည်း ပါးစပ်ကို တင်းကျပ်စွာ အုပ်ထားပြီး အသံမထွက်အောင် ထိန်းထားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့် ရှိနေသည်။

ကြောက်လွန်း၍ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ထူးဆန်းသော စူးစမ်းလိုစိတ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်စေခဲ့သည်။

ထိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ခြင်းက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရစေသည်။

ဟောင်းနွမ်းပြီး ပုံစံမျိုးစုံရှိသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူ ၅ ယောက်သည် အေးစက်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်ရင်း သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အလောင်းကောင်များကဲ့သို့ ရပ်နေကြသည်။ တံခါးဝတွင် အထင်ရှားဆုံးမှာ မီးခိုးပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ထားသော အနည်းငယ်ဝဖြိုးသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့မျက်နှာမှာ ထူးကဲစွာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ ဗလာဖြစ်ကာ ထုံထိုင်းနေသည်။

တစ္ဆေလား။

မီးဖိုမှ ငြိမ်းလုနီးပါး အလင်းရောင်အောက်တွင် လူအများအပြားသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ တစ္ဆေများကို မြင်လိုက်ကြရသည်။

"အား"

ကြောက်ရွံ့မှုက လူများကို တည်ငြိမ်မှု ကင်းမဲ့စေခဲ့သည်။ တချို့က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး အများစုကတော့ ကြောက်လွန်း၍ အသံပင် မထွက်ရဲကြပေ။

သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုနှင့်အတူ မီးခိုးပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည်နှင့် တစ္ဆေသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်တို့သည် ယန်ကျန့်ကို အပြည့်အဝ အားမကိုးဘဲ လှုပ်ရှားရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...ယန်ကျန့်သည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

အက်ကွဲနေသော လှံရှည်သည် ဘယ်အချိန်က ထုတ်လိုက်မှန်းမသိ သူ့လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လေတိုးသံ တရွှီရွှီနှင့်အတူ အငြိုးကြီးတစ္ဆေ အခန်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ပျံဝဲလာသော လှံရှည်သည် တစ္ဆေ၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး နောက်ဘက် စင်္ကြံနံရံတွင် ပြင်းထန်စွာ စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

'ဒုန်း' ခနဲ ကျယ်လောင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နံရံ အက်ကွဲသွားသည်။

သို့သော် နံရံကပ်သွားသော တစ္ဆေသည် လှုပ်ရှားမှု မရပ်တန့်ပေ။ မငြိမ်မသက် ရုန်းကန်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလောင်းကောင်သံချောင်း ၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာသည်။ တစ္ဆေ၏ ခေါင်းမှာ မပြည့်စုံတော့သော်လည်း လွတ်မြောက်လာသည်နှင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

အနည်းငယ် ဝဖြိုးပြီး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်နေသော မျက်နှာသည် ပြန်လည် ပကတိအတိုင်း ဖြစ်သွားသည်။

"မစိုက်ဝင်ဘူးလား မဖြစ်နိုင်တာ"

လျိုချီ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး မယုံနိုင်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါ အလောင်းကောင်သံချောင်းလေ။ ပြိတ္တာကြီး တောင်မှ အစိုက်ခံရသေးတာ ဒီအငြိုးကြီးတစ္ဆေကို ဘယ်လိုလုပ် မထိန်းချုပ်နိုင်ရတာလဲ။

"ဩော်... ဒါကြောင့်ကိုး တစ္ဆေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရေးမကြီးဘူး အဓိကက အဲဒီအဝတ်အစားပဲ"

ယန်ကျန့်သည် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

အလောင်းကောင်သံချောင်း မထိန်းချုပ်နိုင်သော တစ္ဆေဟူ၍ မရှိပေ။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်...

အခြားတစ္ဆေများလည်း ကပ်ပါလာပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

"ငါ ရှင်းလိုက်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့တိုးသွားပြီး လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်ကို ဝင်မပါရန် ပြောလိုက်သည်။

သူ အနားရောက်သွားသည်နှင့် ခြောက်ခြားဖွယ် တစ္ဆေမီးတောက် များသည် သူ့ပတ်လည်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့မှ အငြိုးကြီးတစ္ဆေများကို ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ဝါးမြိုလောင်ကျွမ်းလိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် တစ္ဆေမီးတောက်များသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အငြိုးကြီးတစ္ဆေ ၅ ကောင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အားလုံးကို မီးအလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

မီးတောက်များ တဖျပ်ဖျပ် လောင်ကျွမ်းမှုနှင့်အတူ သဘာဝလွန် အဝတ်အစားများ အောက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မီးစွဲလောင်သွားပြီး တစ္ဆေမီးတောက်များအတွက် လောင်စာဖြစ်ကာ ဆက်တိုက် လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မီးတောက်များကြားမှ အငြိုးကြီးတစ္ဆေများသည် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့ဆက်မတိုးတော့ပေ။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လျင်မြန်စွာ မီးကျွမ်းပြီး ပြိုကွဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် အဝတ်အစားများထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

သဘာဝလွန်အရာများ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး ပြန်ထွက်မလာရဲတော့ပေ။

သို့သော် မီးတောက်များထဲတွင် ထူးဆန်းသော အဝတ်အစား ၅ ထည်သည် မီးလောင်မည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ လေထဲတွင် လွင့်မြောနေကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အငြိုးကြီးတစ္ဆေများ ခိုအောင်းရာ အဝတ်အစားများသည် ယခုအခါ တစ္ဆေရင်ဖုံးအင်္ကျီ နှင့် အလားသဏ္ဍာန် တူနေသည်။ တစ္ဆေမီးတောက်များ မည်မျှ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းစေကာမူ ၎င်းတို့ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။

"တစ္ဆေမီးတောက် ပျောက်သွားတာနဲ့ ဒီအဝတ်အစားထဲက တစ္ဆေတွေက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြန်ထွက်လာကြလိမ့်မယ် ဒီလိုတစ္ဆေမျိုးတွေကို သေချာ ထိန်းချုပ်ထားမှ ရမယ်"

ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။

ဒီတစ်ခါ သူက အငြိုးကြီးတစ္ဆေများကို ထည့်စရာ ပုံး ယူမလာခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် တစ္ဆေရေကန် နှင့် ချိတ်ဆက်ပြီး ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီး ချုပ်နှောင်ထားနိုင်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေရေကန်၏ အငြိုးကြီးတစ္ဆေများကို ချုပ်နှောင်နိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အတွင်းမှ တစ္ဆေများကို မသန့်စင်ပစ်ပါက ချုပ်နှောင်နိုင်စွမ်း အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် လောလောဆယ် ယန်ကျန့် ဒါကို ဂရုမစိုက်နိုင်ပေ။ တစ္ဆေရေကန် သန့်စင်ခြင်း ကိစ္စကို နောက်မှ ဖြေရှင်းမည်။

ရေအိုင်တစ်ခု သူ့ခြေရင်းတွင် စုဝေးလာပြီး အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသော စိုစွတ်သည့် တစ္ဆေလက်များသည် ရေအနက်ပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောက်များကြားမှ လောင်ကျွမ်းနေသော အဝတ်အစားများကို ဖမ်းဆုပ်ကာ တစ္ဆေရေကန်ထဲသို့ ဆွဲချလိုက်သည်။

တစ္ဆေမီးတောက်များ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရသော ထူးဆန်းသည့် အဝတ်အစားများသည် ရုန်းကန်ခြင်း၊ ခုခံခြင်း မပြုနိုင်ကြပေ။

နောက်ဆုံးတွင် အားလုံး ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လွယ်ကူစွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

"ဒါပဲလား တစ္ဆေ ၅ ကောင်တောင် ရှိတာလေ"

ရှောင်ယန် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေပြီး သူ့မျက်စိသူပင် မယုံနိုင်သလို ဖြစ်နေသည်။

အစက ယန်ကျန့်၏ အလောင်းကောင်သံချောင်း မအောင်မြင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ အန္တရာယ်များသော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က နည်းဗျူဟာ ပြောင်းလိုက်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။

အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

"တစ္ဆေရေကန်နဲ့ တစ္ဆေမီးတောက် ပေါင်းစပ်မှုက သာမန် အငြိုးကြီးတစ္ဆေတွေ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလေ"

လျိုချီ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ရိုးရှင်းတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ ဒီအရာတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့် သဘာဝလွန်စွမ်းအင်ကို ကိုယ်စားပြုနေတာလေ။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"တစ္ဆေအနည်းငယ်လောက်ကို ကိုင်တွယ်ရတာ မခက်ပါဘူး ပြဿနာက ဒီတစ္ဆေမြို့တော်ကြီးထဲမှာ ဒီလောက်ပဲ ရှိတာမှ မဟုတ်တာ တကယ်လို့ အရမ်းများလာရင် ငါတောင် အကုန်ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ အာမ မခံနိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအကျပ်အတည်းကို ယာယီ ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်ပြီ"

ရှောင်ယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လျိုချီက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

"အဲဒါ အမှန်ပဲ"

သူက အတော်လေး မြန်မြန်ဆန်ဆန် လက်ခံလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်က သေချာမှု မရှိဘဲ ဆိုင်က တစ္ဆေတွေကို သွားမစဘူးဆိုတာ သိနေတယ်လေ။

အငြိုးကြီးတစ္ဆေများကို တစ္ဆေရေကန်ထဲ နှစ်မြှုပ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့် ဘာမှ ဆက်မပြောဘဲ အခန်းထဲမှ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"ငါ ဆွဲဆောင်လာတဲ့ အန္တရာယ်ကို ရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို လုပ်ဖို့ သွားသင့်ပြီ ဝမ်ရှန်းရှန်းကို တွေ့သည်ဖြစ်စေ မတွေ့သည်ဖြစ်စေ ၆ နာရီတိတိကျရင် ငါတို့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်မယ်"

ပြောရင်းဖြင့် သူသည် အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာကာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်၏ ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်သို့ ပြန်သွားရန် လှေကားမှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို တွေ့ဖူးတယ် တကယ်လို့ သူ့ကို ရှာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ကူညီနိုင်တယ် သူက တစ္ဆေမိုးရေရဲ့ စွန်းထင်းမှုကို ခံထားရတယ် သဘာဝလွန် အနှောင့်အယှက် နည်းသွားရင် သူ့နေရာကို ကျွန်တော် ဝါးတားတား အာရုံခံနိုင်တယ် ဒါကြောင့် ဒီခရီးစဉ်မှာ ကျွန်တော် ခေါင်းဆောင်ယန်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

ရှောင်ယန်က ပြောသည်။

"မင်း လိုက်လာရင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ရှောင်ယန် ပြန်ဖြေသည်။

"တံခါးက နာရေးတွဲဖက်စာသားတွေက အာနိသင် ရှိပါသေးတယ် စောစောကလို အခြေအနေမျိုး မကြုံရသရွေ့တော့ ပြဿနာ မရှိလောက်ပါဘူး အဲဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုးကလည်း ရှားပါတယ် အခု ဖြေရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် ခဏလောက် ထွက်သွားဖို့ ယုံကြည်မှု ရှိတယ်"

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ ၃ ယောက် အတူတူ သွားကြတာပေါ့"

လျိုချီက အကြံပြုလိုက်သည်။

"မြန်မြန်သွားပြီး မြန်မြန်ပြန်လာကြတာပေါ့"

ရှောင်ယန်က အခန်းထဲရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ရှောင်ယန်ကို မသွားစေချင်ကြောင်း အထင်သား ပေါ်နေသော်လည်း ယန်ကျန့်၏ ကိစ္စကို စောစော ဖြေရှင်းနိုင်မှသာ လူတိုင်း၏ အန္တရာယ် လျော့နည်းမည်ဟု သူ ယူဆသည်။

တကယ်လို့ ယန်ကျန့်သာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ပြီး အစီအစဉ် မအောင်မြင်ခဲ့ရင် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေက ပြင်းထန်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်ကို ကူညီခြင်းသည် လူတိုင်းကို ကူညီခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ ဒီမှာ နေခဲ့ရင်တောင် စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ပေးရုံကလွဲပြီး ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။ နာရေးတွဲဖက်စာသား မတားဆီးနိုင်သော တစ္ဆေများကို သူလည်း တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်သလို နာရေးတွဲဖက်စာသား တားဆီးနိုင်သော တစ္ဆေများကိုလည်း သူက ဝင်ပါစရာ မလိုပေ။

"ဒါဆို အချိန်မဖြုန်းဘဲ သွားကြစို့"

ယန်ကျန့်က အောက်ထပ် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယန်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမှ အခန်းထဲက မထွက်ဖို့ အမြန် မှာကြားလိုက်သည်။

သို့သော် ဒါက သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူများသည် အသက်ရှင်နေထိုင်နည်း ဗျူဟာအချို့ကို နားလည်ထားကြပြီး အခန်းထဲမှ အလွယ်တကူ ထွက်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

မကြာမီ ၃ ယောက်သား အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာပြီး လမ်းကြားထဲမှ ထွက်ကာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်၏ ပင်မလမ်းမကြီးများပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။

လမ်းမပေါ်ရှိ အခြေအနေသည် ယခင်နှင့် မပြောင်းလဲသေးပေ။

"ဘိုင်ရွှေမြို့နယ် အတွင်းပိုင်းထဲကို ဆက်ဝင်ကြမယ်"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများဖြင့် ဧရိယာကို စကင်န်ဖတ်ကြည့်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့သဖြင့် လူအုပ်စီးဆင်းမှုကို ဆန့်ကျင်ပြီး သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးများသည် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို အာရုံခံနိုင်သော်လည်း ဤနေရာရှိ သဘာဝလွန် အနှောင့်အယှက်များက ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သူ့အမြင်အာရုံများကို လိမ်ပါစေပြီး အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အလုပ်မဖြစ်အောင် လုပ်ထားပေသည်။

All Chapters