ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း

ရွှေတာရာ ၄,၀၀၀ ဆိုတာ အများကြီးလို့ ထင်ရပေမယ့် ဒါက ၁၀ နှစ်စာ ရရှိမယ့် ပမာဏ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ကုန်ကျစရိတ်ကလည်း ကြီးမားသည်။ ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အစီအရင် တစ်ခုတည်းကတင် ၅ နှစ်တစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လဲလှယ်ပေးရပြီး တစ်ခါလဲရင် ကျောက်တုံး ၅ တုံး ကုန်ကျတာကြောင့် တစ်နှစ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ကုန်ကျနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် ဝိညာဉ်လယ်မြေရဲ့ မြေသြဇာကလည်း ပြဿနာကြီး တစ်ခုပင်။ မြေဆီလွှာ မကောင်းရင် လူတွေ ဗီတာမင် ချို့တဲ့သလိုမျိုး ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေလည်း ကောင်းကောင်း မကြီးထွားဘဲ သေဆုံးသွားတတ်သည်။

အကောင်းဆုံး မြေသြဇာ အရင်းအမြစ်ကတော့ ဝိညာဉ်ဓာတ် ပါဝင်တဲ့ အချဉ်ဖောက် ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်သည်။ ဥပမာ - ဝိညာဉ်ဆန် ရိတ်သိမ်းပြီး ကျန်ခဲ့တဲ့ ကောက်ရိုးတွေ၊ ခရမ်းရွက် ဟယ်ရှိုဝူ အရွက်ခြောက်တွေ၊ ဝိညာဉ်ငါးနဲ့ အသား အကြွင်းအကျန်တွေ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အဓိက မြေသြဇာ အရင်းအမြစ်ကတော့ မွေးမြူထားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းတွေပင်။ ဥပမာ - ဟွမ်ဖူမျိုးနွယ်စုက ဝိညာဉ်ဦးချိုနွားတွေ အများကြီး မွေးမြူထားပြီး နှစ်စဉ် နွားချေး အမြောက်အမြား ထွက်ရှိသည်။ သူတို့က ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်လယ်မြေမှာ သုံးစွဲရုံသာမက ပိုလျှံတာတွေကို ပြန်ရောင်းပြီး ဝိညာဉ်သားရဲ မွေးမြူစရိတ်ကို ကာမိအောင် လုပ်ကြသည်။

ဝိညာဉ်ဦးချိုနွား အသား ဈေးကြီးတာက သဘာဝကျသည်။ မွေးမြူစရိတ်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းလို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ဝိညာဉ်မြက်တွေ အများကြီး ကျွေးရသလို တခါတလေ ဝိညာဉ်ပဲဖတ်တို့၊ ဝိညာဉ်ဆန် ဖွဲနုတို့ ဝယ်ကျွေးရသေးသည်။

ကောင်းကင်အဆင့် မျိုးနွယ်စုကြီးတွေတောင်မှ ဝင်ငွေ အဆက်မပြတ် ရဖို့အတွက် ဘဏ္ဍာရေးကို သေချာ စီမံခန့်ခွဲရသည်။

ထို့အတူ ဝိညာဉ်လယ်မြေကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတာလည်း အလွန် လက်ဝင်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုစည်းဖို့၊ အစီအရင်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့၊ ဝိညာဉ်စမ်းရေ သွယ်တန်းဖို့၊ မြေဆီလွှာ ဖြည့်တင်းဖို့၊ ပိုးမွှားရောဂါ ကာကွယ်ဖို့ စသဖြင့် ကုန်ကျစရိတ်တွေ အများကြီး ရှိသည်။

ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်လယ်မြေကို ကောင်းကောင်း စိုက်ပျိုးနိုင်ရင် အထွက်နှုန်း ကောင်းရုံသာမက မျိုးနွယ်စုရဲ့ အုတ်မြစ်လည်း ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အာရုံလွင့်နေတာကို ပြန်ထိန်းပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒီခရမ်းရွက် ဟယ်ရှိုဝူတွေ ရောင်းရတဲ့ ငွေက မျိုးနွယ်စု စာရင်းထဲမှာ မရှိပါလား"

သူက မျိုးနွယ်စု စာရင်းတွေကို သေချာ စစ်ဆေးဖူးသည်။ ဒီအလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လယ်မြေ ၂ ဧကရဲ့ ဝင်ငွေနဲ့ ထွက်ငွေ စာရင်းကို မတွေ့မိပေ။

"ဒီကိစ္စကို ရှိုကျဲ့ စိတ်ချ" ဝမ်ရှောင်ဟန်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။

"ဒီလယ်မြေ ၂ ဧကရဲ့ စာရင်းကို ငါ့ဘာသာ သီးခြား ကိုင်တွယ်ထားတာ။ တခြား အကြီးအကဲတွေနဲ့ ခေါင်းဆောင်က အချိန်မရွေး စစ်ဆေးလို့ ရတယ်။ တော်ကြာ တဲအိမ်ပြန်ရောက်ရင် ပြပါ့မယ်"

"ထွက်ကုန် တချို့ကို လယ်မြေ ကုန်ကျစရိတ် ကာမိအောင် သုံးတယ်။ နောက်တချို့ကိုတော့ အားဖြည့်ဆေးလုံး အသေးစား၊ ဝိညာဉ်သားရဲ သွေးသားတွေနဲ့ လဲလှယ်ပြီး ရေရှည် သုံးစွဲဖို့အတွက် မျိုးနွယ်စု စာရင်းနဲ့ ဂိုဒေါင်ထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ မျိုးနွယ်စု စာရင်းထဲမှာ ရှင်းလင်းမှုမရှိတဲ့ ဝင်ငွေတချို့ ပါဝင်နေသည်။ ဥပမာ - လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေက တခြား မျိုးနွယ်စုက အကြွေးဆပ်တယ် ဆိုတာမျိုးပေါ့။

အဲဒီတုန်းကတော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ် ထင်ခဲ့ပေမယ့် အခုမှ သဘောပေါက်သွားသည်။ ဒါက ဒီလျှို့ဝှက် ဝိညာဉ်လယ်မြေက ရတဲ့ ဝင်ငွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ လုပ်ထားတာကိုး။ ဒီလယ်မြေ ၂ ဧက ရှိနေတာကို ပိုပြီး လျှို့ဝှက်ထားချင်လို့ ဖြစ်မည်။

"ဦးလေးခြောက်ကို ယုံတာပေါ့" ဝမ်ရှိုကျဲ့က လက်ကာပြရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဦးလေးခြောက် အနေနဲ့ လယ်မြေကို ဆက်ခံ စောင့်ရှောက်မယ့်သူ တစ်ယောက် အမြန်ဆုံး မွေးထုတ်ပေးသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ပါးက နေ့တိုင်း လယ်စိုက်နေရတာ သိပ်ကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

"ဆက်ခံမယ့်သူ မွေးထုတ်ဖို့က လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့..." ဝမ်ရှောင်ဟန် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

"လောလောဆယ် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေထဲမှာ ဝမ်ဇုံးဝေ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်"

ဝမ်ဇုံးဝေ ဟုတ်လား။

ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ယောက်ျားလေးတွေအပေါ် တင်းကျပ်မှုကို ကြည့်ရင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုကောင်မျိုး ပေါ်လာရတာလဲ။ ခုတလောတော့ အထုအရိုက် ခံထားရလို့ နည်းနည်း လိမ္မာနေပုံရသည်။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှောင်ဟန်ရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် လောင်းကစားသမား တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ယုံကြည်နိုင်မှာလဲ။ သူ နောင်တရတယ် ဆိုရင်တောင်မှပေါ့။ ဝိညာဉ်လယ်မြေ ဆိုတာ မျိုးနွယ်စုအတွက် အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ အုတ်မြစ်လေ။ တော်ကြာ အဲဒီခွေးကောင်က လယ်မြေကို ရောင်းစားပစ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

"အဲဒါလည်း အလျင်မလိုပါဘူး။ ပါရမီရှိတဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲက သင့်တော်သူ တစ်ယောက်လောက် ရွေးကြည့်ကြတာပေါ့" ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ရိုးသားပြီး မျိုးနွယ်စုအပေါ် သစ္စာရှိတဲ့သူကို စမ်းကြည့်သင့်တယ်။ ဝိညာဉ်လယ်မြေ စိုက်ပျိုးရေး ဆိုတာက ၁၀ နှစ်၊ ၈ နှစ်နဲ့ တတ်မြောက်နိုင်တဲ့ ပညာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ဇုံးဝေကို ဝိညာဉ်လယ်မြေ ပေးကိုင်ဖို့ ဆိုတာ ဝမ်ရှောင်ဟန် မပြောနဲ့ ဝမ်ရှိုကျဲ့တောင် သဘောတူမှာ မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ရှောင်ဟန်က ပါးစပ်ဟပြီး တစ်ခုခု ပြောမလို့ ပြင်လိုက်သည်။ တကယ်လို့ သူ ဝိညာဉ်အဆင့်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဆိုတာ မေးချင်လို့ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူသာ ဝိညာဉ်အဆင့်ကို မရောက်ရင် မျိုးနွယ်စုက အန္တရာယ် ရှိနေပြီ။

အဲဒီအချိန်ကျရင် မိသားစုနဲ့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ကာကွယ်ဖို့ တခြားနည်းလမ်း ရှာရတော့မည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီဝိညာဉ်လယ်မြေ အပါအဝင် မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှု အများအပြားကိုတော့ ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အခု ဒါတွေ တွေးနေလည်း အလကားပဲ။

"ရှိုကျဲ့... ခရမ်းရွက် ဟယ်ရှိုဝူက ရတဲ့ အမြတ်အစွန်း အများစုကို ဒီအလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လယ်မြေထဲမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတယ်"

ဝမ်ရှောင်ဟန်က နောက်ထပ် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လယ်မြေ တစ်ကွက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

တခြား ဝိညာဉ်လယ်မြေ တစ်ကွက်ကိုလည်း အရွယ်အစား မတူတဲ့ အကွက်ငယ်လေးတွေ ခွဲထားသည်။ အငယ်ဆုံး အကွက်က ၁၀ စတုရန်းမီတာလောက်ပဲ ရှိပြီး အကြီးဆုံး အကွက်ကတော့ သုံးပုံတစ်ပုံ (စတုရန်းမီတာ ၂၀၀ ခန့်) နေရာယူထားသည်။

အဲဒီ အကွက်ကြီးထဲမှာ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် တစ်ပင်တည်း စိုက်ထားပြီး ကြီးမားတဲ့ အရွက်တွေက နေရောင်ခြည်နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို လောဘတကြီး စုပ်ယူနေသည်။

စောစောက ပြောခဲ့သလို ဝမ်ရှိုကျဲ့က ငယ်ငယ်ကတည်းက သားရဲပုံတွေ၊ ဆေးမြစ်ပုံတွေကို အလွတ် ကျက်မှတ်ခဲ့ရသည်။ ဒါကြောင့် ဒါက "ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း"မှန်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ကြီးမားတဲ့ အရွက်တွေကို ကြည့်ရင် ဒီကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းက သက်တမ်း အတော်ရနေပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန် အနှစ် ၁၀၀ ဂျင်ဆင်းဆိုရင် ရွှေတာရာ ဒါဇင်နဲ့ချီ တန်ဖိုးရှိသည်။

ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း ဆိုတာက ဂျင်ဆင်းတွေထဲမှာ ဝိညာဉ်အဆင့် ရှိတဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။ အနှစ် ၁၀၀ သက်တမ်းရှိရင်တောင် ရွှေတာရာ ထောင်ချီ တန်ကြေးရှိသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အများအပြား ဖော်စပ်ရာမှာ ပါဝင်ပစ္စည်း ဖြစ်နေသည်။

ဘိုးဘေးလုံယန် သောက်သုံးခဲ့တဲ့ ကုသရေး ဆေးစွမ်းကောင်း "ကျောက်ဟွာ ဆေးလုံး" ဖော်စပ်ရာမှာလည်း အနှစ် ၂၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း လိုအပ်သည်။ ဒါကြောင့် အလွန် ဈေးကြီးပေမယ့် ကုသနိုင်စွမ်းနဲ့ စွမ်းအင် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်စွမ်းက အလွန် အားကောင်းသည်။

သာမန်လူ တစ်ယောက် သေခါနီး ဆဲဆဲ ဖြစ်နေရင်တောင် ကျောက်ဟွာ ဆေးလုံး တစ်လုံးက အသက်ကယ်ပေးနိုင်သည်။ ဒါပေမဲ့ သာမန် သူဌေးတွေတောင် ကျောက်ဟွာ ဆေးလုံး ဝယ်ဖို့ မတတ်နိုင်ကြပေ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကြည့်လေ ပိုပြီး အံ့ဩလေ ဖြစ်နေသည်။ ဒီကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းက တစ်ခုခု ထူးခြားနေသလိုပဲ။

"ဘိုးဘေးက ပြင်ပနယ်မြေမှာ ဒီကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို တွေ့တုန်းက သက်တမ်း အနှစ် ၅၀၀ နီးပါး ရှိနေပြီ" ဝမ်ရှောင်ဟန်က ရှင်းပြသည်။

"ဒါကြောင့် ဘိုးဘေးက ဒီဝိညာဉ်လယ်မြေမှာ ပြန်စိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ"

အနှစ် ၅၀၀ ဟုတ်လား။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ တကယ် အံ့ဩသွားသည်။ မိသားစုရဲ့ အမွေအနှစ်က တကယ် မသေးပါလား။ တကယ့် ရတနာပဲ။ သူ အကြမ်းဖျင်း သိထားတာက ဒဏ္ဍာရီလာ "ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံး" ရဲ့ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုက အနှစ် ၅၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း ဖြစ်သည်။

ဒီပစ္စည်းရဲ့ တန်ဖိုးက ရွှေတာရာ ၅၀,၀၀၀ အထက်မှာ ရှိလောက်သည်။ တကယ်ပါပဲ... မျိုးနွယ်စု တစ်ခုမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ပါး ရှိနေရင် စုဆောင်းထားတဲ့ အမွေအနှစ်က သာမန် မိသားစုတွေနဲ့ ယှဉ်လို့ မရနိုင်ပါလား။

"ကံဆိုးတာက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လယ်မြေက သူ့အတွက် သိပ်အကျိုးမရှိလှဘူး" ဝမ်ရှောင်ဟန်က လက်လျှော့လိုက်သလို ပြောသည်။

"အခု ကြီးထွားနှုန်းက အရမ်း နှေးကွေးနေတယ်။ ဒီမှာ စိုက်ထားတာ နှစ် ၇၀ ရှိပြီ။ အခုထိ အနှစ် ၅၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် အဖြစ် အသွင်မပြောင်းနိုင်သေးဘူး"

အမ်...

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၇၀ ကတည်းက အနှစ် ၅၀၀ နီးပါး ရှိနေတာကို အခုထိ အသွင်မပြောင်းသေးဘူး ဟုတ်လား။ တကယ် နှေးတာပဲ။ ဝမ်ရှိုကျဲ့လည်း ပြောစရာ စကား မရှိတော့ပေ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တွေက ထူးခြားပေမယ့် သာမန် မိသားစုတွေ တတ်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူးပဲ။

ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တွေရဲ့ သက်တမ်း ဆိုတာက ဘယ်နှနှစ် စိုက်ထားလဲ ဆိုတာနဲ့ တိုင်းတာလို့ မရပေ။ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လယ်မြေမှာ စိုက်ထားတာနဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လယ်မြေမှာ စိုက်ထားတာ ဘယ်တူပါ့မလဲ။

အနှစ် ၁၀၀ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် ဆိုတာက အဲဒီအဆင့်မှာ ဆေးမြစ်က အသွင်ပြောင်းသွားပြီး အသက်ရဲ့ အဆီအနှစ်ရော ဆေးစွမ်းအာနိသင်ပါ နောက်တစ်ဆင့်ကို ခုန်တက်သွားလို့ ခေါ်တာ ဖြစ်သည်။

လူတွေ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကနေ ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ကူးပြောင်းသလိုမျိုးပေါ့။

တန်ဖိုးက အဆမတန် မြင့်တက်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဆေးမြစ် သက်တမ်း မြင့်လေ စိုက်ပျိုးရ ခက်ခဲလေ ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ အာဟာရ လိုအပ်ချက်က ပိုကြီးမားလာလို့ ဖြစ်သည်။ ညံ့ဖျင်းတဲ့ ဝိညာဉ်လယ်မြေက သူ့ကို ကြီးထွားဖို့ လုံလောက်တဲ့ အာဟာရ မပေးနိုင်ပေ။

တချို့ အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်လယ်မြေတွေမှာ ဆိုရင်တော့ ဆေးမြစ် ကြီးထွားနှုန်းက အများကြီး ပိုမြန်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် စိုက်ပျိုး ပြုစုပျိုးထောင်တဲ့အခါ ပုံမှန် နှစ်စဉ် ကြီးထွားနှုန်းထက် မကျော်လွန်တာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ဥပမာ - ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ မြေသြဇာ ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပြီး အနှစ် ၁၀၀ သက်တမ်းရှိ ဆေးမြစ်ကို နှစ် ၅၀ နဲ့ ရအောင် လုပ်တာမျိုးပေါ့။

ဒီလို ဆေးမြစ်မျိုးကို ဈေးကွက်ထဲမှာ "အမြန်စား ဆေးမြစ်"လို့ ခေါ်ပြီး တကယ့် ဆေးစွမ်းနဲ့ တန်ဖိုးက အများကြီး လျော့နည်းသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ မြေသြဇာ အပြင် ဆေးမြစ်ရဲ့ တကယ့် ကြီးထွား သက်တမ်းကလည်း အရေးကြီးသည်။ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဆေးကုန်သည်တွေ၊ ဆေးဆရာတွေနဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တွေက ဒါ အမြန်စား ဆေးမြစ် ဟုတ်မဟုတ် အလွယ်တကူ ခွဲခြားနိုင်သည်။

"ငါ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် နှစ် ၇၀ စိုက်ပျိုးပြီးတဲ့နောက် သူ့သက်တမ်းက ၇ နှစ်လောက်ပဲ တိုးလာတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ကြီးထွားနှုန်း နည်းနည်း မြန်လာပြီ။ နောက်ထပ် နှစ် ၂၀ လောက်ဆိုရင် အနှစ် ၅၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားလောက်တယ်" ဝမ်ရှောင်ဟန်က စိတ်လှုပ်ရှားသလို၊ နှမြောသလို ပြောသည်။

"ကံဆိုးတာက ငါတို့ မိသားစုမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လယ်မြေ မရှိဘူး။ မဟုတ်ရင် သူ ပုံမှန်အတိုင်း ကြီးထွားနိုင်မှာ"

ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လယ်မြေ ဟုတ်လား။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဝမ်ရှောင်ဟန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲ... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ထက်တောင် ပိုပြီး စိတ်ကူးယဉ်ရဲသေးတယ်။

ငါတို့ မိသားစုက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လယ်မြေနဲ့တောင် မနည်း ရုန်းကန်နေရတာကို ထိပ်တန်းအဆင့်ကို မျှော်မှန်းရဲသေးတယ်။

"ရှိုကျဲ့... မူလက ဒီဟာ ရင့်ကျက်လာရင် အရေးပေါ် သုံးဖို့အတွက် မင်းအတွက် သိမ်းထားပေးမလို့" ဝမ်ရှောင်ဟန်က ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မျိုးနွယ်စုက ဒီအပေါ်မှာ အရင်းအမြစ်တွေ၊ လုပ်အားတွေ အများကြီး ရင်းနှီးထားရတာ။ အသွင်မပြောင်းခင် အခု ရောင်းလိုက်ရင် အရမ်း ရှုံးလိမ့်မယ်။ မိသားစုသာ အကျပ်အတည်း မဆိုက်ရင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံးအတွက် ဒါကို ရောင်းဖို့ ဘယ်တော့မှ စဉ်းစားမှာ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီကိစ္စမှာ အဘိုးလေးခြောက် မင်းအပေါ် အပြစ်ရှိသွားပြီ"

"အခု ရောင်းလိုက်ရင် တကယ် အကြီးအကျယ် ရှုံးမှာပဲ" ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဘိုးလေးခြောက်... လောလောဆယ် ဒါကို မသုံးပါနဲ့ဦး။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံး အတွက် ကျွန်တော် တခြားနည်းလမ်း ရှာကြည့်ပါ့မယ်"

"ဘာ..."

ဝမ်ရှောင်ဟန် လန့်သွားသည်။

"ရှိုကျဲ့... မင်း ဘယ်က ငွေတွေရလို့ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံး ဝယ်မှာလဲ"

ကိုးအဆင့် မျိုးနွယ်စု တစ်ခုက ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီ စုဆောင်းမှ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံးစာ ရတာလေ။

ဒီအဆင့်ကို ရောက်နိုင်တဲ့ မိသားစု အများစုက မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းပြီး ရပ်တည်လာနိုင်ကြလို့ ဖြစ်သည်။

တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေ ဆိုရင်တော့ ကံကောင်းပြီး အခွင့်အလမ်းကြီးကြီး မတွေ့ရင် တစ်သက်လုံး ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဆေးလုံး ဝယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ အကယ်ဒမီတွေ၊ ဂိုဏ်းတွေကလည်း အမြစ်မရှိတဲ့ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေကို သတိထားကြသည်။

တစ်ဖက်လူက ပါရမီ အရမ်းကောင်းပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့လို ဘီလူး ပါရမီရှင်မျိုး ဖြစ်နေရင်တောင် အကယ်ဒမီက သေချာ စဉ်းစားပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဦးမည်။ သံသယ ဖြစ်စရာ ရှိရင် စွန့်စားပြီး လက်ခံမှာ မဟုတ်ပေ။

နောက်ခံ မရှိဘူး ဆိုတာက နောက်ခံ အတု ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်သလို အနာဂတ်မှာ သေစေနိုင်တဲ့ ပြဿနာတွေ ရှိလာနိုင်သည်။ ရန်ဘက် အင်အားစုတွေက လွှတ်လိုက်တဲ့ သူလျှို ဖြစ်နေမလား ဘယ်သူ သိမလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ အမုန်းတရားတွေ၊ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ သယ်ဆောင်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အရင်းအမြစ်တွေ ရှာရခက်လွန်းလို့သာ ဝမ်ရှောင်ဟန် ဒီလောက် အံ့ဩသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဘိုးလေးခြောက်... အရင်ဆုံး ဖေယွမ်ဆေးလုံးကို သုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းကောင်း ပြုပြင်ထားပါ။ ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ပြင်ဆင်ထားပါ" ဝမ်ရှိုကျဲ့က တိုက်ရိုက် အဖြေမပေးဘဲ ဘေးကွေ့ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ကံစမ်းကြည့်မလို့။ ကံကောင်းရင်တော့ ဟဲဟဲ..."

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အမြင်မှာတော့ လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေက ဝမ်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးတွေ အသက်နဲ့လဲပြီး ရယူခဲ့တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို လုယူပြီး လက်ရှိ အဆင့်အတန်းကို ရောက်လာကြတာ ဖြစ်သည်။ အခု သူတို့လက်ထဲမှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု "အသီးအပွင့်" တွေ ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရပြီ။

သူ့စရိုက်နဲ့ ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် ကံမစမ်းဘဲ နေမလဲ။

မအောင်မြင်ရင်တောင်မှ ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူတို့ကို ဒီကြွယ်ဝမှု အသီးအပွင့်တွေကို အလွယ်တကူ စားသုံးခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ပေ။