ဆရာတော် စစ်မု နှင့် ဆရာတော် ယိရှုး

တောင်သုံးဖက်ကာရံထားသည့် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုအတွင်း...

တောင်ကျစမ်းရေများ တသွင်သွင်စီးဆင်းနေပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည့် ထိုချိုင့်ဝှမ်းလေးမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား လှပလွန်းလှသည်။ တောင်ခြေတွင်တော့ ဝါးအိမ်နှစ်လုံးမှာ ယှဉ်လျက်သား တည်ရှိနေသည်။

ဝါးအိမ်အတွင်း၌...

"ဆရာ... ဦးလေး လေးက မြေခွေးမိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းဖို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားတာဆိုတော့ အန္တရာယ်များမနေဘူးလား? ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ သွားမကူကြဘူးလား"

ကျားလဲ့က မြစ်ထဲမှ အခုလေးတင် ခပ်လာသည့် ရေပုံးကို ရေအိုးထဲသို့ လောင်းထည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

အနီးအနားရှိ ကုလားထိုင်ရှည်ပေါ်တွင် အနားယူနေသည့် ဆရာတော် စစ်မု က တစ်ဖက်သို့ စောင်းငဲ့ကြည့်ကာ စိတ်မရှည်သလို ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကိစ္စ မဟုတ်တာကို ဝင်မပါနဲ့စမ်း။ မင်းရဲ့ ဦးလေး လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မင်းစိုးရိမ်ပေးရမယ့် အဆင့်မျိုး မဟုတ်ဘူး။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ..."

ကျားလဲ့လည်း ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ဆက်မပြောရဲတော့ဘဲ ဝေယျာဝစ္စများကိုသာ ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင်... "ဝုန်းးးး!"

မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။

ကျားလဲ့သည် ဟန်ချက်ပျက်ကာ ရေပုံးနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ရေများလည်း နေရာအနှံ့ ဖိတ်စင်ကုန်သည်။

"ဆရာ... မြန်မြန်ပြေး! ငလျင်လှုပ်နေပြီ!"

ကျားလဲ့က မြေပြင်ပေါ်မှ ကပျာကယာ ထလိုက်ပြီး လယ်ကွင်းများရှိရာသို့ အော်ဟစ်ကာ ပြေးတော့သည်။

ဆရာတော် စစ်မုသည်လည်း မြေတုန်ခါမှုကြောင့် ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ သူက အမြန်ထကာ အိမ်ပြင်သို့ထွက်ပြီး တောင်ထိပ်ဖက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလို ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားမျိုးက... ဒါ ငါ့ညီလေး လုပ်တာလား...?"

...

ဆရာတော် စစ်မုတို့ရှိရာနှင့် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော တောနက်တောင်နက်ထဲတွင်...

နတ်ဆရာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ယောက်သည် ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။

“ဘာတဲ့... 'နှစ်တစ်ထောင်မြေခွေးအို' ဟုတ်လား၊ အသုံးမကျလိုက်တာ! ငါတောင် ကောင်းကောင်းမကစားရသေးဘူး၊ သေသွားပြီ”

မှန်ပါသည်။ ခုနက မြေလှုပ်ခတ်မှုမှာ ထိုလူငယ်ကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စနစ် ရဲ့ တာဝန်ကိုတော့ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။"

ထိုလူငယ်က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ့နာမည်က လင်းယန်ယန်ပါသူက ကမ္ဘာခြားမှ ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ မော်ရှန်းဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် ဆရာတူဦးလေးကိုး နှင့် ဆရာတော် စစ်မု တို့၏ ဆရာ့တူညီငယ် လည်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင်...

"တင်း... ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်။ တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် မြေဆရာအဆင့်လေးသို့ တိုးမြှင့်လိုက်ပါပြီ။ တိုက်ခိုက်မှုအဆင့်ကိုလည်း Lv4 သို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်၍ တစ်ရက်လျှင် ရက်ပေါင်း (၁၀,၀၀၀) စာ ကျင့်ကြံမှု အတွေ့အကြုံများကို အလိုအလျောက် ရရှိပါတော့မည်။"

"တစ်ရက်က ရက်ပေါင်းတစ်သောင်းနဲ့ ညီမျှတယ်၊ အဆင့် (၄) အလိုအလျောက်ကျင့်ကြံမှုစနစ်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"

လင်းယန်ယန်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူက 'ပျင်းရိသူစနစ်'ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ နေ့တိုင်း ပျင်းပျင်းရိရိ နေရုံဖြင့် ကျင့်ကြံမှု အတွေ့အကြုံများ၊ ငွေကြေးများနှင့် ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းရည်များကို အလိုအလျောက် ရရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ရရှိမည့် အတွေ့အကြုံနှင့် ငွေကြေးပမာဏမှာ တိုက်ခိုက်မှုဘဏ်အပေါ်တွင် မူတည်ပြီး၊ ထိုအဆင့် မြင့်လေလေ ရရှိမှု ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။ အဆင့်တိုးရန်အတွက် စနစ်က ပေးအပ်သည့် တာဝန်များကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

စနစ်၏ ဆုလာဘ်များ စတင်ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ လင်းယန်ယန်သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤအဆင့်မြှင့်တင်မှုက ထိုမျှနှင့်တင် ရပ်မသွားခဲ့ပေ။

"ဝုန်းးး!"

ရုတ်တရက်ဆိုသလို စင်ကြယ်လှသော 'ဝိညာဉ်စွမ်းအား' များသည် လင်ယန်ယန်၏ အသိစိတ်အာရုံထဲသို့ တိုးဝင်လာကာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်သည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလာသည်ကို လင်းယန်ယန် သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုစည်းသွားကြသည်။ မကြာမီမှာပင် လင်းယန်ယန်၏ အသိစိတ်အာရုံထက်တွင် ကြည်လင်တောက်ပနေသော 'ဝိညာဉ်အမြုတေ' တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုဝိညာဉ်အမြုတေသည် မူလရှိပြီးသား 'ဓာတ်ကြီးလေးပါး စွမ်းရည်' များနှင့် ယှဉ်တွဲတည်ရှိနေပြီး၊ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ အကြီးမားဆုံးဖြစ်သော မီးဓာတ်နှင့် သစ်သားဓာတ်တို့နှင့်ပင် တူညီနေသည်။

"တင်း... ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်။ အရှင်သည် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ဖြစ်သော 'စိတ်စွမ်းအား' ကို ရရှိသွားပါပြီ။ ၎င်းကို တိုက်ရိုက် အဆင့်သုံး သို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်သဖြင့် စိတ်အာရုံစွမ်းအင်အမျှင်တန်းပေါင်း (၁၂၅) ခုအထိ ခွဲထုတ် အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။"

စိတ်စွမ်းအားဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားတို့၏ အာရုံစွမ်းအား ပင် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်ထက်မြက်သူ အနည်းငယ်သာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အစွမ်းထက် 'ဝိညာဉ်ခန္ဓာ'တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်ခန္ဓာလား၊ ဒီတစ်ခါ ဒီလိုမျိုး စွမ်းရည်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ရာဇဝင်တွေအရတော့ ဒါက 'ဓာတ်ငါးပါး ခန္ဓာ' တွေထက်တောင် ပိုစွမ်းတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

လင်ယန်ယန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဝိညာဉ်ခန္ဓာသည် 'မိုးကြိုးဓာတ်ခန္ဓာ' လောက် ရှားပါးမှု မရှိသော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာမူ မိုးကြိုးဓာတ်ထက်ပင် အနည်းငယ် ပိုမိုသာလွန်လေသည်။

ဒီလိုဖြစ်ရတာကလည်း သရဲတစ္ဆေတွေထဲမှာ 'ဝိညာဉ်ခန္ဓာ' ပိုင်ရှင်အဖြစ် မွေးဖွားလာနိုင်ခြေဟာ လူသားတွေထက် အဆပေါင်း တစ်ထောင်မက ပိုများနေလို့ ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ အရေအတွက်ဟာ 'မိုးကြိုးဓာတ်ခန္ဓာ' တွေထက် အနည်းငယ် ပိုများနေရခြင်း ဖြစ်၏။

အဆပေါင်း တစ်ထောင် ပိုများတယ်ဆိုပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ အလွန်ရှားပါးတဲ့ အခြေအနေများ ရှိနေသေးသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအရေအတွက် အနည်းငယ် ပိုများတဲ့အတွက်ကြောင့်ပဲ ဝိညာဉ်ခန္ဓာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကျင့်စဉ်စနစ်တွေဟာ မိုးကြိုးဓာတ်ခန္ဓာထက်စာရင် အများကြီး ပိုမိုပြည့်စုံနေပြီး အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ဂါထာမန္တန်နဲ့ စွမ်းရည်တွေကလည်း အလွန်ပေါများလွန်း၏။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှာတောင်မှ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် 'ကောင်းကင်အဆင့်' ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျင့်စဉ်နဲ့ ဂါထာတွေ အများကြီး ရှိသည်။

မိုးကြိုးဓာတ်ခန္ဓာအတွက် ကျင့်စဉ် ဆိုတာ လုံးဝမရှိသလောက် ဖြစ်ပေမဲ့၊ နတ်ဆရာတွေ အသုံးပြုတဲ့ ထိပ်တန်းဂါထာ အများစုက မိုးကြိုးဓာတ်ကို အခြေခံတာကြောင့် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ဂါထာ တွေကတော့ အလွန်ပေါများလှသည်။

"အဆင့် (၃) ဆိုရင် စိတ်အာရုံအမျှင်တန်း (၁၂၅) ခုအထိ ခွဲထုတ်နိုင်တယ်ပေါ့၊ အမျှင်တန်း တစ်ခုချင်းစီမှာ ငါ့ဝိညာဉ်အင်အားရဲ့ ၈၀၀ ရာခိုင်နှုန်းရှိတယ်။ အဲ့ဒါဆိုရင် ငါ တစ်ခုခုကို ဆွဲလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ့အင်အားမျိုးရှိတဲ့ လူပေါင်း ၁၂၅ ယောက် ပြိုင်တူဆွဲနေသလိုမျိုး ဖြစ်နေမှာပေါ့"

"အခု ငါ့ရဲ့ အဆင့်က မြေဆရာအဆင့်​လေးဆိုတော့ စိတ်အာရုံအမျှင်တန်းတစ်ခုရဲ့အားနဲ့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ကာယခွန်အားက ပျမ်းမျှအားဖြင့် ပေါင်ချိန် တစ်သိန်း (၁၀၀,၀၀၀) လောက် ရှိနေပြီ။"

"တစ်နည်းပြောရရင် ငါက ပေါင်ချိန် ၁၂ သန်းခွဲကျော်ရှိတဲ့ အရာဝတ္ထုကို တိုက်ရိုက်မတင်နိုင်ပြီပေါ့"

လင်းယန်ယန်က စိတ်ထဲကနေ အသာလေး တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာကနေ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

"ဟာ... ဒါဆိုရင် ငါသာ တောင်တစ်လုံးကို မပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဖျက်စွမ်းအားက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းမလဲ"

"ဒါကို 'ထိုက်ရှန်းတောင်နဲ့ ဖိချခြင်း' လို့ ခေါ်ရမလားပဲ"

လင်းယန်ယန်မှာ တွေးရင်းနဲ့ပင် အသက်ရှူမှားသွားရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက အရင်ဘဝက ဖတ်ခဲ့ဖူးသည့် ဝတ္ထုအချို့ကို သတိရသွားသည်။ 'စိတ်စွမ်းအား' ဆိုသည်မှာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ မျက်စိနဲ့မမြင်နိုင်သည့် စိတ်အာရုံအမျှင်တန်းပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို သုံးပြီး ရုတ်တရက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ထက် အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတောင်မှ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"စိတ်စွမ်းအားရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က မိုးကြိုးဓာတ်ထက် ပိုသာတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

လင်းယန်ယန်က မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဒီကိစ္စပြီးရင်တော့ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ကျင့်စဉ်အချို့ကို ရှာဖွေဖို့ မော်ရှန်းဂိုဏ်းကို အမြန်ပြန်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

လက်ရှိမှာတော့ သူ့ရဲ့ အဆင့် (၄) အလိုအလျောက် သိုင်းကျင့်စဉ်စနစ်က တကယ်ကို လန်းလှသည်။ ကောင်းကင်အဆင့်နိမ့် ဂါထာတစ်ခုကိုတောင် တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အတွင်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျွမ်းကျင်အောင် တတ်မြောက်နိုင်စေသည်။

တချို့ 'ကောင်းကင်အဆင့်ဆရာကြီး' တွေတောင်မှ သူတို့တစ်သက်လုံးမှာ ဂါထာတစ်ခုတည်းကို ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျွမ်းကျင်အောင် မလုပ်နိုင်ကြတာမျိုး ရှိတတ်သည်။ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုသည်မှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်မြင့်လေလေ၊ ထွက်ပေါ်လာသည့် အစွမ်းကလည်း ပိုကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လင်းယန်ယန်၏ အခြားသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များလည်း ဆက်တိုက် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

"တင်း... အလိုအလျောက် ငွေကြေးစနစ် အဆင့် (၃) သို့ မြင့်တက်သွားပါပြီ။ နေ့စဉ် ငွေဒင်္ဂါး (၁၀,၀၀၀) ရရှိပါမည်။ ထို့ပြင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀၀) သို့မဟုတ် အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁) တုံးကိုလည်း ရရှိပါမည်။"

"တင်း... ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်၊ သံဓာတ်ခန္ဓာ အဆင့်ကို အဆင့်(3) သို့ မြင့်တင်လိုက်ပါပြီ။ သံဓာတ်စွမ်းအား တိုးမြှင့်မှု ၈၀၀ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် အထူးကာကွယ်မှုစွမ်းအား ၁၆၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ရရှိပါမည်။"

နက်ရှိုင်းသောသစ်သားဓာတ်တိုက်ခိုက်ရေးစနစ် ကောင်းကင်အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်.. ဤကျင့်စဉ်က ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ငါးပါးဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် 'ဝိညာဉ်ငါးပါးဆရာကြီး' ၏ လက်ထက်ကတည်းက 'မီးလျှံတိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်' နှင့်အတူ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သစ်သားဓာတ်ခန္ဓာ ပိုင်ရှင်တစ်ဦး ကျင့်ကြံပါက ခန္ဓာကိုယ်အဆင့် တက်လာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းအားများလည်း ထပ်တူ တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။"

"တင်း... ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်၊ ကုသိုလ်မှတ် ၆,၈၀၀ ရရှိပါပြီ။"

လင်းယန်ယန်၏ အသိစိတ်ထဲသို့ အကြောင်းကြားချက် သုံးခု ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းတို့ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်ယန်ယန်မှာ မျက်ခုံးပင့်သွားရသည်။

"တစ်ရက်ကို ငွေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းလား ငါတော့ ချမ်းသာပြီဟေ့! ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေတောင် ရသေးတယ်၊ အများကြီးပဲ! ဒါဆိုရင် လူသားလောကမှာတင် မဟုတ်ဘူး၊ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာပါ ငါက သူဌေးကြီး ဖြစ်တော့မှာပေါ့!"

"ပြီးတော့ ဒီ 'နက်ရှိုင်းသောသစ်သားဓာတ် တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်' က 'မီးလျှံတိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်' နဲ့ ဂိုဏ်းတူ ကျင့်စဉ်ဖြစ်နေတာပဲ။ ဝိညာဉ်ငါးပါးဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ဆရာကြီး နာမည်က ဝိညာဉ်ငါးပါးဆရာကြီး တဲ့လား။"

ဒါဆိုရင် အဲဒီဆရာကြီးမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါးခန္ဓာ ငါးမျိုးစလုံး ရှိခဲ့တာပေါ့။ 'နက်ရှိုင်းသောသစ်သားဓာတ် တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်' နဲ့ 'မီးလျှံတိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်' အပြင် တခြား တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ် သုံးခုလည်း ရှိဦးမှာပဲ။ ပြန်ရောက်ရင်တော့ ကျမ်းစာဆောင်က အကြီးအကဲကို သွားမေးကြည့်ရမယ်။"

လင်းယန်ယန်က ထိုသို့တွေးရင်း မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ 'အလိုအလျောက် သိုင်းကျင့်စဉ်စနစ်' ကို အသုံးပြုပြီး 'နက်ရှိုင်းသောသစ်သားဓာတ် တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်' ကို ချက်ချင်းစတင် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

"ဝုန်းးးး!"

အလိုအလျောက် ကျင့်စဉ်စနစ် စတင်လည်ပတ်သည်နှင့်အမျှ မှတ်ဉာဏ်အသစ်များစွာမှာ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယန်ယန်သည် သူ၏ 'ဒန်တျန်'(အတွင်းအားသိုလှောင်တဲ့နေရာ)အတွင်းရှိ သစ်သားဓာတ်ချီစွမ်းအင်များမှာ ယခင်က မီးဓာတ်စွမ်းအင်လောက် မသန်မာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မကြာမီမှာပင် သစ်သားဓာတ်စွမ်းအင်၏ အရှိန်အဝါမှာ မီးဓာတ်စွမ်းအင်နှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့ပြင် ဤစွမ်းအင်နှစ်မျိုးလုံးမှာ မြစ်ဖျားခံရာ အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်သောကြောင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အားဖြည့်ပေးကာ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားမှာ ပိုကြီးမားလာခဲ့သည်။

"ကျင့်စဉ်ငါးမျိုး ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ဒီ 'ဝိညာဉ်ငါးပါး တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း' ကိုသာ အကုန်စုစည်းနိုင်ရင်တော့ အနည်းဆုံး 'ဝိညာဉ်အဆင့်' ထက် မနိမ့်မှာ သေချာတယ်။"

လင်ယန်ယန်မှာ တွေးရင်းဖြင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။ သို့သော် ကျန်ရှိနေသည့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို ရရှိရန်မှာတော့ မလွယ်ကူလှပေ။

"ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်... ဒီမြေခွေးမိစ္ဆာတွေက တကယ်ကို မကောင်းတဲ့ ကောင်တွေပဲ။ အကြွင်းအကျန် အပိုင်းအစလေးတွေကို ရှင်းထုတ်လိုက်တာတောင် ကုသိုလ်မှတ်ခြောက်ထောင်ကျော် ရတယ်။ သူတို့အင်အား အထွတ်အထိပ်မှာရှိတုန်းသာ အကုန်မျိုးဖြုတ်ပစ်နိုင်ရင် ကုသိုလ်မှတ် တစ်သိန်း၊ နှစ်သိန်းလောက် ရမှာလားပဲ? အဲဒီထက်တောင် ပိုဦးမလားမသိဘူး"

ကုသိုလ်မှတ်များကို ကြည့်ရင်း လင်းယန်ယန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည်။ ကုသိုလ်မှတ်များများ ရလေလေ၊ ထိုမြေခွေးမိစ္ဆာများက လူသားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် အရေအတွက် များလေလေ ဖြစ်သည်။

စနစ်ရဲ့ တာဝန် မရှိရင်တောင်မှ ဒီတာဝန်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲကို သူရှာရဦးမည်။ အကြောင်းမှာ ကုသိုလ်မှတ်များမှာ အလွန်ပေါများလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒီတာဝန်မှာ နောက်ဆက်တွဲ ရှိဦးမည်ဟု သူယုံကြည်နေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သည့် မြေခွေးမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် လူသားများကို အစားအစာအဖြစ် သဘောထားသည့် အခြားသော 'မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု' များ ရှိနေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာတွေအတွက် လူသားကို စားရခြင်းက နေ့စဉ်ဘဝ ဖြစ်သော်လည်း လူသားတွေအတွက်တော့ ထိုမိစ္ဆာတွေအားလုံးမှာ အသေထိုက်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

"စနစ်... ငါ့ရဲ့ အခြေအနေပြဇယား ကို ဖွင့်စမ်း!"

သူက စနစ်ကို တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဝုန်းးး!"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်စိရှေ့၌ အလင်းတန်းများဖြင့် ဖော်ပြထားသော ပုံရိပ်ယောင် ဇယားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အခြေအနေပြဇယား

* အမည်: လင်းယန်ယန်

* အဆင့် : ကောင်းကင်ဘုံမြေဆရာအဆင့်လေး

* အရည်အချင်းအဆင့်: မြေကမ္ဘာအဆင့်အမြင့်ဆုံး

* ကျင့်စဉ်များ : နက်ရှိုင်းသောသစ်သားဓာတ်တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်, မီးလျှံတိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်

* ဂါထာမန္တန်များ : ကောင်းကင်မီးတောက် လက်ဝါးတံဆိပ်တော် , မီးလျှံလှုပ်ရှားမှု လျှပ်ပြက်သုံးထောင်, ဝိညာဉ်ဖျောက်စနစ် , ဝိညာဉ်ငါးပါး ဓားသိုင်

* တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ: အလိုအလျောက်ကျင့်ကြံမှု (Lv4), အလိုအလျောက် ငွေကြေးစနစ် (Lv3), အလိုအလျောက် သိုင်းကျင့်စဉ်စနစ် (Lv4)

* အထူးစွမ်းရည်များ: စိတ်စွမ်းအား ( Lv3), မီးဓာတ်ခန္ဓာ (Lv3), သစ်သားဓာတ်ခန္ဓာ (Lv3), ရေဓာတ်ခန္ဓာ (Lv2), သံဓာတ်ခန္ဓာ (Lv3)

* လက်နက်: ဓာတ်ငါးပါး နက်ရှိုင်းသော ကောင်းကင်ဓား

* ကုသိုလ်မှတ် : ၁၄,၄၀၀

* ငွေကြေး: ၁၇,၃၅၄ ဒင်္ဂါး

ဒေတာတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ လင်းယန်ယန် ဒီတစ်ခေါက် ရရှိခဲ့တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေဟာ ဘယ်လောက် ကြီးမားလဲဆိုတာ သိသာလှသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် 'စိတ်စွမ်းအား' ပေါ်ထွက်လာခြင်းက လင်ယန်ယန်အတွက် အစွမ်းထက်သော ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာစေသည်။

"စိတ်စွမ်းအား အသုံးပြုသူတွေအတွက် အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ 'မှော်လက်နက်'အချို့ကို သန့်စင်ဖို့ အချိန်ရှာရဦးမယ်။"

လင်ယန်ယန်၏ အစီအစဉ်မှာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် 'ပျံလွှားဓားမြှောင်' များကို အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအားရှိသူတိုင်း ဤလက်နက်ကို အကြိုက်ဆုံးဖြစ်နေခြင်းအတွက် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိရမည်ဟု သူတွေးလိုက်မိသည်။

ထိုသို့တွေးရင်း လင်ယန်ယန်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ဝုန်းးး!"

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားတော့သည်။

"ရှူးးးး"

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တုန်ခါသွားပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပျက်အစီးများကြားမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တောအုပ်အတွင်း လောင်မြိုက်နေသော အပြာရောင်မီးတောက်များမှာလည်း ချက်ချင်းငြိမ်းသတ်သွားပြီး ချိုင့်ဝှမ်းလေးမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

...

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် လူရိပ်နှစ်ခုမှာ ချိုင့်ဝှမ်းအဆုံးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာကြသည်။

"ဆရာ... ဒါ ဆရာ့အိမ်လား၊ ကြည့်ရတာ တကယ်လှတာပဲ!"

ပန်းပွင့်ပုံ ဂါဝန်လေး ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ သူမရှေ့ရှိ လှပသော ချိုင့်ဝှမ်းလေးကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အေးပေါ့... ဒါ ဆရာ့ရဲ့ အိမ်ပေါ့၊ ဆရာ ခရီးထွက်သွားတဲ့ ဒီနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဘာမှမပြောင်းလဲသေးပါလား!"

မိန်းကလေးငယ်ရဲ့ ဘေးမှာရှိနေတဲ့ ဆံပင်ဖြူဖြူနဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးအိုကြီးယီ့ရှိုး က တဟားဟားရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒီလူနှစ်ယောက်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကတည်းက ခရီးထွက်သွားခဲ့တဲ့ ဆရာတော် ယိရှိုးနှင့် သူ အသစ်စက်စက် လက်ခံထားတဲ့ တပည့်မလေး ချင်းချင်း တို့ပဲ ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့... နောက်မှ အဲဒီကောင်လေး ကျားလဲ့နဲ့ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်!"

ဆရာတော် ယိရှိုးကပြုံးလိုက်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းအနက်ပိုင်းဆီကို အမြန်လျှောက်သွားတော့သည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ဝါးအိမ်လေးဆီကို ပြန်ရောက်လာကြ၏။

"ချင်းချင်း... အိမ်သန့်ရှင်းရေး မလုပ်ခင် ခဏစောင့်ဦး။ လာ... ဆရာ မင်းကို ကျားလဲ့နဲ့ သွားမိတ်ဆက်ပေးမယ်။"

ဆရာတော် ယိရှိုးက သူ့ရဲ့ အထုပ်အပိုးတွေကို ချထားပြီး ချင်းချင်းကို လှမ်းပြောလိုက်ကာ စိတ်မရှည်သလိုနဲ့ အိမ်အပြင်ဘက်ကို တန်းထွက်သွားတော့သည်။

"ဆရာကတော့ တကယ်ပဲ... ဒီ 'ကျားလဲ့' ဆိုတဲ့လူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ကိုပဲ ဇွတ်အတင်းဖြစ်နေတော့တာပဲ"

ချင်းချင်းဟာ ထွက်ခွာသွားတဲ့ ဆရာ့၏ ကျောပြင်ကိုကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ တပည့်ဖြစ်လာကတည်းက ဆရာတော် ယိရှိုးဟာ ကျားလဲ့အကြောင်းကို ခဏခဏပြောလေ့ရှိပြီး အမြဲတမ်းလည်း ချီးကျူးတတ်သည်။

အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ဒီကောင်မလေးကတော့ သူမရဲ့ ဆရာမှာ တခြားရည်ရွယ်ချက် (ဥပမာ- လူပျို၊ အပျို သဘောမျိုး) ရှိမရှိဆိုတာကိုတော့ ထည့်မတွေးမိချေ။ သူမ ခံစားရတာကတော့ ဆရာဟာ သူမထက် ကျားလဲ့ကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံတယ်လို့ပဲ ထင်နေမိခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့လည်း ဆရာ့အပေါ် ကျေးဇူးသိတတ်တဲ့စိတ်နဲ့ သူမလည်း ဆရာ့နောက်ကို အမြန်လိုက်သွားပါတော့သည်။