ညီငယ်လေးက ဒီလောက်တောင် လူကြိုက်များနေတာလား?
Vol. 1 Ch. 4
တကယ်တော့ သူတို့တွေအနေနဲ့ ဒီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တွေကို မှတ်မိနေကြတာက သူတို့ အမြဲသုံးနေကျဖြစ်တဲ့ တာအိုဆရာအတတ်ပညာ တွေနဲ့ ဗုဒ္ဓကျင့်စဉ် တွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ကို လှုံ့ဆော်အသုံးပြုနိုင် လို့ပဲဖြစ်သည်။
ထိုကြောင့် သူတို့က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ အလွန်ရင်းနှီးနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ဟာ အဲဒီစွမ်းအင်တွေကို လှုံ့ဆော်အသုံးချနိုင်ရုံသာရှိပြီး စွမ်းအင်တွေကို စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်တာ သို့မဟုတ် မိမိတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စုပ်ယူတာမျိုးတော့ မလုပ်နိုင်ကြပေ။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်ဖို့အတွက်ဆိုရင် အဲဒီစွမ်းအင်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ လိုအပ်သည်။
ထို့အပြင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာဟာ အဲဒီ ကျင့်ကြံသူ မှာ သက်ဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမျိုးအစားနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာရှိနေတယ်ဆိုတာကို အသေအချာ သက်သေပြနေခြင်းဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မဆင်မခြင် စုပ်ယူမိပါက ထိုစွမ်းအင်များက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တိုက်ရိုက်သောင်းကျန်း ဖျက်ဆီးပစ်မည် ဖြစ်သောကြောင့် အခြေအနေဆိုးရွားပါက ချက်ချင်းသေဆုံးသည်အထိ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် မီးဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားပါက ကျင့်ကြံသူကို တိုက်ရိုက်လောင်ကျွမ်း သွားစေမည်ဖြစ်သည်။ ရေဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဆိုလျှင်လည်း ဆဲလ်များအတွင်းရှိ စိုထိုင်းမှုအားလုံးကို စုပ်ယူသွားပြီး လူကို အလောင်းခြောက်ဖြစ်သွားစေမည်။ လေဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသာ ဝင်ရောက်သွားပါက ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
လင်းယန်ယန် အနေဖြင့် လေဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဤမျှအထိ အရူးအမူး စုပ်ယူနိုင်ခြင်းမှာ သူ၌ 'လေဓာတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ' သာ မရှိပါက 'ကောင်းကင်ဆရာ' အဆင့်ရှိသူပင်လျှင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အသားစင်းကော ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ကျွန်တော်က ငြင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ရပါဘူး!"
လင်းယန်ယန်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ သူသက အခုလေးတင်မှ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို နိုးထစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟုလည်း ဘယ်လိုမှ ပြော၍မရနိုင်ပေ။
"အောမိတော်ဖော်.. ဆရာတော်လင်းယန်ယန်ရဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လွန်းလှပါတယ်။ ဒီအဘိုးကြီးကို တကယ်ပဲ မျက်စိပွင့်သွားစေတယ်။ မကြာခင် အနာဂတ်မှာ တစ်လောကလုံးက ဆရာတော်လင်းယန်ယန်ရဲ့ ခေတ်ဖြစ်လာတော့မှာပဲ!"
ဆရာတော် ယိရှိုးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သက်ပြင်းချရင်း ချီးကျူးလိုက်ပါတော့သည်။
"မဟုတ်တာ... ဒါ ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီငယ်လေ! ဒါနဲ့ ညီငယ်... မင်း အခုလေးတင် အဆင့်တက်သွားတယ်ဆိုတာကော? ပြောစမ်းပါဦး၊ မင်းရဲ့ အဆင့်က အခုအတိအကျ ဘယ်လောက်လဲ? ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ကို ဖုံးကွယ်မထားနဲ့တော့နော်!"
ဆရာတော် စစ်မုက အစပိုင်းတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် ပုံစံပြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လင်းယန်ယန်ကို မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ 'လေဓာတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ' ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုတွေကို ကြည့်ရင် သူဟာ အနည်းဆုံးတော့ မြေကမ္ဘာဆရာ အဆင့် ၃ လောက်တော့ ရောက်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား?
အသက် ၁၈ နှစ်နဲ့ မြေကမ္ဘာဆရာ အဆင့် ၃ ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့တင် ရင်ခုန်စရာ ကောင်းလှသည်။
ဆရာတော် ယိရှိုးနဲ့ ကျားလဲ့တို့ကလည်း လင်းယန်ယန်ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြစဉ်မှာပင် -
"ကျွန်တော် အခုမှ မြေကမ္ဘာဆရာ အဆင့် ၅ ကို ရောက်သွားတာပါ!" လို့ လင်းယန်ယန်က ပြန်ဖြေလိုက်ပါသည်။
လင်းယန်ယန် က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်မထားတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူလည်း ပြောလိုက်ရော ဆရာတော် ယိရှိုး နဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံးဟာ ဆွံ့အမှင်တက်ပြီး မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်ကုန်ကြတော့သည်။
အချိန်တွေဟာ တရွေ့ရွေ့နဲ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ညနက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
"ဆရာ... ဒီအုန်းသီးခွံတွေကို ဘယ်ကရတာလဲ? ပြီးတော့ ဆရာလုပ်နေတာက ဘာကြီးလဲဟင်? ကြည့်ရတာ တစ်မျိုးကြီးပဲ!"
ဧည့်ခန်းထဲမှာ ကျားလဲ့က ဆရာတော် စစ်မုကို စူးစမ်းသလို ကြည့်နေ၏။ ဆရာတော် စစ်မု ကတော့ အုန်းသီးခွံ နှစ်ခြမ်းထဲကို ဂွမ်းတွေထည့်ပြီး တစ်ခုခုကို အသည်းအသန် လုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျားလဲ့ကတော့ အဲဒီ ပုံစံကြီးကို ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီလို့ ခံစားနေရသည်။
"မင်းကလည်း... ဒါက နားကြပ် တွေလေကွ၊ နားကြပ်တွေ... နားလည်လား!" ဆရာတော် စစ်မုက စိတ်မရှည်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဘာလို့ နားကြပ်တွေ လုပ်နေတာလဲ ဆရာ" ကျားလဲ့က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတုန်းပင်။
"ဘာတွေ လျှောက်မေးနေတာလဲ? ဘိုးဘေးနတ်စင်ကို အမွှေးတိုင် ထွန်းပြီးပြီလား? ကန်တော့ပြီးပြီလား? မြန်မြန်သွားစမ်း!"
ကျားလဲ့ရဲ့ အမေးကို ကြားတော့ ဆရာတော် စစ်မုက ချက်ချင်းပဲ နှာခေါင်းရှုံ့လိုသည်။ “ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား၊ မင်းရဲ့ အဲဒီ 'ကွယ်လွန်သူ အဘိုးကြီး' (ဆရာတော် ယိရှိုး) ရဲ့ ဆူညံသံတွေကြောင့်ပေါ့ကွ”
"ဪ... ဒါနဲ့ ညီငယ်၊ ငါ မေ့တော့မလို့။ မင်း 'နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း အတတ်ပညာ' ကို မသင်ရသေးဘူး မဟုတ်လား"
ရုတ်တရက် ဆရာတော် စစ်မုရဲ့ မျက်လုံးတွေ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အနီးအနားမှာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ရေးနေတဲ့ လင်းယန်ယန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတော့သည်။ တကယ်တော့ သူ သေသေချာချာ မကြည့်မိလို့ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သေချာသာ ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် လင်းယန်ယန် ရေးနေတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ဟာ 'ကောင်းကင်အဆင့် အနိမ့်စား' ဖြစ်နေတာကို တွေ့ပြီး သူ လန့်ဖျပ်သွားမှာ အသေအချာပဲဖြစ်သည်။
လင်းယန်ယန်အတွက်တော့ ဒါက အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိသေးလို့ အရည်အသွေးမီရုံလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုပေမဲ့ သာမန်လူတွေအတွက်တော့ ဒါဟာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုပဲဖြစ်သည်။
"နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း အတတ်ပညာလား? အဲဒါတော့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မသင်ရသေးဘူး!"
လင်းယန်ယန်က မျက်ခုံးလေးပင့်ပြီး စိတ်ဝင်တစား ပြန်ဖြေလိုက်ပါတော့သည်။
ယခုခေတ် မော်ရှန်း ဂိုဏ်းရဲ့ 'နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း အတတ်ပညာ' ဟာ နတ်မင်းတွေကို တိုက်ရိုက် ပင့်ဖိတ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ ငရဲပြည် မှာ ရှိနေကြတဲ့ မိမိတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဆရာသခင် တွေကိုသာ ပင့်ဖိတ်နိုင်ပါသည်။
ထို့အပြင် အဲဒီအတတ်ပညာကို သုံးဖို့ဆိုရင် 'ငရဲသုံး ငွေစက္ကူ' အမြောက်အမြားရဲ့ အကူအညီလည်း လိုအပ်သည်။
ထူးခြားချက်တစ်ခုကတော့ ဒီငွေစက္ကူတွေဟာ ဆိုင်မှာ ရောင်းနေတဲ့ သာမန်စက္ကူတွေ မဟုတ်ချေ။ လူ့ပြည်မှာရှိတဲ့ 'ယင်ငွေတိုက်ဌာန' ရဲ့ 'ယင်တမန်' တွေ ကိုယ်တိုင် ရိုက်နှိပ်ထားတဲ့ ငွေစက္ကူတွေမှသာ 'ယင်' နဲ့ 'ယန်' (ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်း) ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်သည်။
ဒီငွေစက္ကူမျိုးတွေဟာ 'ယင်ယန်စွမ်းအင်' တွေ အားကောင်းလှတဲ့အတွက် ငွေစက္ကူတွေ အများကြီး မီးရှို့လေလေ၊ ပင့်ဖိတ်လိုက်တဲ့ ဘိုးဘေးဆရာသခင်ရဲ့ စွမ်းအားက ပိုပြီး အားကောင်းလေလေ ဖြစ်ပါသည်။
အမှန်စင်စစ် မည်သည့် ဘိုးဘေးဆရာသခင် ကို ပင့်ဖိတ်နိုင်မည်ဆိုသည်မှာ နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း အတတ်ပညာ ကို မည်မျှအထိ ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ထားသလဲဆိုသည့်အပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။
သီအိုရီအရဆိုလျှင် 'နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း အတတ်ပညာ' ကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်ပါက ၎င်း၏စွမ်းပကားမှာ ကောင်းကင်အဆင့် နတ်ဆရာအတတ်ပညာများထက်ပင် များစွာသာလွန်နိုင်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် .မြေကမ္ဘာဆရာ အဆင့် ၅" ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် 'ဝိညာဉ်အဆင့်' အတတ်ပညာများကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့်တိုင် အလောင်းဘုရင် တစ်ကောင်ကို သတ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ဘိုးဘေးဆရာသခင်တစ်ဦးကို ပင့်ဖိတ်နိုင်ပြီး ကျင့်ကြံသူကလည်း ထိုစွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဆိုပါက အလောင်းဘုရင်ကိုပင် အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။
"ဟားဟားဟား... သွားကြစို့၊ သွားကြစို့! ဒီနေ့တော့ အစ်ကိုကြီးက မင်းကို ဝိညာဉ်ပင့်ဖိတ်နည်း သင်ပေးမယ်။"
လင်းယန်ယန် က မသင်ရသေးကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ဆရာတော် စစ်မုက ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတော့သည်။ စကားအဆုံးတွင် သူသည် လင်းယန်ယန်ကို ဘိုးဘေးနတ်စင်ခန်းမ ဆီသို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။
အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ကျားလဲ့ က အမွှေးတိုင်ထွန်းပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အချို့ကို ထုတ်ယူကာ ဘိုးဘေးဆရာသခင်များ၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားပြား များထဲသို့ ထည့်သွင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားပြားအားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရွှံ့ရုပ်တုတစ်ခုရှိပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများစုမှာ ထိုရုပ်တုအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်းခံနေရပါသည်။
ဤရွှံ့ရုပ်တုမှာ ဆရာတော် စစ်မု အဓိက ကိုးကွယ်ပူဇော်သည့် ဘိုးဘေးဆရာသခင် ဖြစ်သည်။ လင်းယန်ယန် ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤဘိုးဘေးမှာ မော်ရှန်း ဂိုဏ်း၏ (၁၀) ဆက်မြောက် တပည့်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
အချိန်ကာလကို တွက်ချက်ကြည့်ပါက ဤဘိုးဘေးဆရာသခင်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၁,၅၀၀ ကျော်က နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်းသိရသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ရှေးကျသည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ လူတိုင်းသိကြသည့်အတိုင်း ဘိုးဘေးဆရာသခင်သည် ပို၍ရှေးကျလေလေ၊ ပို၍အစွမ်းထက်နိုင်ခြေ ရှိလေလေ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဘိုးဘေးများသည် ငရဲပြည်တွင်လည်း ဆက်လက်ကျင့်ကြံနိုင်သကဲ့သို့၊ ရှေးခေတ်ကာလများတွင် ကမ္ဘာလောက၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပိုမိုသိပ်သည်းကြွယ်ဝခဲ့သောကြောင့် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများလည်း ပိုမိုပေါများခဲ့၍ ဖြစ်သည်။
အမှန်တော့ ဘိုးဘေးဆရာသခင်ကို မိမိစိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ကိုးကွယ်၍ မရနိုင်။ နှစ်စဉ်ပြုလုပ်မြဲဖြစ်သော ဘိုးဘေးပူဇော်ပွဲ အခမ်းအနားတွင် မည်သည့်ဘိုးဘေးက မိမိ၏ ပူဇော်မှုကို လက်ခံသလဲဆိုသည့်အပေါ်တွင် အဓိက မူတည်သည်။ မိမိ၏ပူဇော်မှုကို လက်ခံသော ဘိုးဘေးများထဲမှ အစွမ်းအထက်ဆုံးနှင့် အရှေးကျဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကို ရွေးချယ်ကိုးကွယ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် အခြား ဘိုးဘေးဆရာသခင်များအတွက်လည်း ဝိညာဉ်အမှတ်အသားပြားများကို တစ်ပြိုင်တည်း ထားရှိနိုင်ပါသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိပင့်ဖိတ်လိုက်သော ဘိုးဘေးမှာ အလုပ်ရှုပ်နေပါက အခြားသော ဘိုးဘေးများကို ဆက်လက်ပင့်ဖိတ်နိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မှသာ နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း မအောင်မြင်၍ အသတ်ခံရမည့်ဘေးမှ ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ရှေးယခင်က ကောလာဟလတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်မှာ -
လူတစ်ဦး၏ ကုသိုလ်တရားက ပိုမိုကြွယ်ဝလေလေ၊ ထိုသူသည် ယင်နှင့်ယန် (ရှင်သန်ခြင်းနှင့်သေဆုံးခြင်း) ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ပိုမိုရရှိလေလေ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတစ်ဦးတွင် ကြီးမားသော 'ကံတရား' ရှိပါက နတ်ပင့်ဖိတ်ချိန်တွင် သူ၏ ဆုတောင်းလွှာမှာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ဘိုးဘေးဆရာသခင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
၎င်းသည် နတ်ပင့်ဖိတ်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုကိုပင် လျှော့ချပေးနိုင်ပြီး 'ငရဲသုံး ငွေစက္ကူ' ပမာဏ တူညီသည့်တိုင် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ဘိုးဘေးကို ပင့်ဖိတ်ရန် ကူညီနိုင်စေသည်။
"ညီငယ်... ဒါတွေကတော့ နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်းရဲ့ အခြေခံ သတိထားရမယ့် အချက်တွေပဲ။"
"ဒါတွေကတော့ 'နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း အတတ်ပညာ' အတွက် လိုအပ်တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ သင်္ကေတ တွေနဲ့ မန္တန်တွေပဲ။ သေချာကြည့်ထားဦး။ မင်း ဒါကို တတ်သွားပြီဆိုရင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝိညာဉ်ပင့်ဖိတ်ခြင်းကို စမ်းကြည့်လို့ရပြီ"
ဆရာတော် စစ်မု က သတိထားရမယ့် အချက်တွေကို ရှင်းပြပြီးနောက် လင်းယန်ယန် လက်ထဲကို စာအုပ်တစ်အုပ် ကမ်းပေးလိုက်တော့သည်။
လင်းယန်ယန်က စာအုပ်ကို သေသေချာချာ ဖတ်ရှုပြီးနောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ 'အလိုအလျောက် ကျင့်ကြံမှုစနစ်' ကို သုံးပြီး စတင်လေ့လာတော့သည်။
Level 4 အထိ မြင့်တက်သွားတဲ့ အလိုအလျောက် ကျင့်ကြံမှုစနစ်ဟာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသည်။ တစ်ရက်ကို အတွေ့အကြုံ ရက်ပေါင်းတစ်ထောင်နှုန်းနဲ့ဆိုရင် တစ်နာရီအတွင်းမှာတင် နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်စာ ကျင့်ကြံမှုအတွေ့အကြုံကို ရရှိနိုင်သည်။
လင်းယန်ယန် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးကို ဖတ်ပြီးသွားတဲ့ နာရီဝက်အကြာမှာတော့ စာအုပ်ထဲမှာပါတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေနဲ့ လိုအပ်တဲ့ နတ်ဆရာအတတ်ပညာ အားလုံးကို ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ကျွမ်းကျင်တဲ့အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ တကယ်တော့ ခက်ခဲမှုအဆင့်အရ ပြောရမယ်ဆိုရင် 'နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း အတတ်ပညာ' ဟာ မြေကမ္ဘာအဆင့် အနိမ့်စား အတတ်ပညာတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
ဒီပညာရဲ့ တကယ့်အခက်အခဲက ဂိုဏ်းရဲ့ အစဉ်အလာ အမွေအနှစ် အပေါ်မှာ မူတည်နေတာဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးဆရာသခင်က ကျင့်ကြံသူကို သဘောကျခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုတဲ့ အချက်အပေါ်မှာလည်း မူတည်နေသည်။
မော်ရှန်း ဂိုဏ်းဟာ အဓိကကျတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်သလို မော်ရှန်းဂိုဏ်းကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ဘိုးဘေးဟာလည်း ပိုမိုအစွမ်းထက်တဲ့ ဂိုဏ်းကနေ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်ပြီး သူတို့ဟာ 'ရှန်းချင်း' မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ ဖြစ်ကြသည်။
ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီအစဉ်အလာအတိုင်း အဆင့်ဆင့် လိုက်နာကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် သီအိုရီအရ 'ရှန်းချင်း' ဘိုးဘေးဆရာသခင်ကြီး (အကြီးဆုံးဆရာထဲက တစ်ပါး) ကိုတောင် ပင့်ဖိတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ"
ဒီအချိန်မှာတော့ လင်းယန်ယန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းပြောလိုက်သည်။
"ဖတ်လို့ ပြီးသွားပြီလား၊ ပြီးရင်တော့ သေသေချာချာ လေ့လာဦး။ ငါတောင်မှ စတတ်ဖို့ သုံးလလောက် အချိန်ယူခဲ့ရတာ။ ညီငယ်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင်တော့ အများဆုံး တစ်လလောက်ဆို ရလောက်မှာပါ!"
ဆရာတော် စစ်မုက ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ လင်းယန်ယန်ကတော့ ဒီစကားကို ကြားရတာ နည်းနည်း အားနာသွားခဲ့ရသည်။ တကယ်တော့ စတင်တတ်မြောက်တဲ့ အရှိန်နှုန်းနဲ့ တွက်မယ်ဆိုရင် သူ့အနေနဲ့ တစ်နှစ်စာလောက် အတွေ့အကြုံကို ရပြီးနေပြီဖြစ်သည်။
"အဟမ်း... အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက... ကျွန်တော် တတ်သွားပြီလို့ ပြောတာပါ"
လင်းယန်ယန်က အားနာနာနဲ့ပဲ ပြောလိုက်သည်။
"ဘာပြောတယ်"
ဆရာတော် စစ်မုမှာ အသက်ရှူမှားသွားပြီး မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။
"ကျွန်တော် စမ်းကြည့်လိုက်မယ် အစ်ကိုကြီး၊ ဒါဆိုရင် အစ်ကိုကြီးလည်း မြင်ရတာပေါ့!"
လင်းယန်ယန် က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘိုးဘေးနတ်စင်ခန်းမထဲကနေ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းအချို့ကို တိုက်ရိုက်ယူကာ ရင်ပြင်ထဲက မြေကွက်လပ်တစ်ခုဆီကို ဦးတည်သွားတော့သည်။ နောက်မှာတော့ လင်းယန်ယန်ရဲ့ လက်တွေဟာ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်တဲ့ ပုံစံမျိုး တွေကို လျင်မြန်စွာ စတင်ဖော်ဆောင်လိုက်တော့သည်။
"ဝုန်းးးး!!!"
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ လက်ဖဝါးများထဲမှ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့သင်္ကေတ များအဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။
"ဟားး... သူက နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း မန္တန်သင်္ကေတတွေကို တကယ်ပဲ သင်ယူတတ်မြောက်သွားတာပဲ။ ပြီးတော့ ဒါက အခုမှစလေ့လာတဲ့ အဆင့်မျိုးနဲ့ လုံးဝမတူဘူး"
ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေတဲ့ ဆရာတော် စစ်မု မှာတော့ အံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှူမှားသွားရတော့သည်။ ဒီအချိန်ကျမှ သူ နားလည်သွားတာက... လင်းယန်ယန်ကို ပညာသင်ပေးဖို့ သူပြောတုန်းက ဆရာကြီးကိုး ရဲ့ မျက်နှာက ဘာလို့ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်သွားရသလဲဆိုတာ။
'တောက်... ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးက လူတွေကို စိတ်ဓာတ်ကျအောင် လုပ်ဖို့ သက်သက်ပဲ!' လို့ သူ စိတ်ထဲက ရေရွတ်မိလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ငါနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်၏၊ ငါသည်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်၏။ နတ်မင်းတို့သည် ငါ့ထံသို့ ကြွမြန်းကြကုန်လော့၊ ငါသည်လည်း နတ်မင်းတို့ထံသို့ ရောက်ရှိစေသတည်း။ အနှစ်သာရစွမ်းအင်များ တစ်ပေါင်းတည်း စုစည်းစေ၊ နတ်စွမ်းအင်များ အုပ်စုလိုက် စုရုံးစေ။ အမှောင်ထု၏ နက်ရှိုင်းရာအရပ်မှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက ဆရာသခင်ကို ကူညီမစ စေသတည်း။"
"ခေါ်သံကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ရောက်ရှိစေ၊ ပင့်ဖိတ်သံကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ဆင်းသက်စေ..." လင်းယန်ယန်က နတ်ပင့်ဖိတ်ခြင်း မန္တန်ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်တော့သည်။
ထိုခဏမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ အဆောင်လက်ဖွဲ့သင်္ကေတများ အားလုံးမှာ အရူးအမူး တုန်ခါလာတော့သည်။
ထို့နောက် လင်းယန်ယန်က သူ၏ လက်အင်္ကျီအတွင်းမှ ငရဲသုံး ငွေစက္ကူ အထပ်လိုက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ပက်ကြဲလိုက်တော့သည်။
ဤငွေစက္ကူများမှာ ဆရာတော် စစ်မု ၏ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ သူ "မသိမသာ နှိုက်ယူလာခဲ့သော" ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။
"ဟားး! ဒီကောင်လေးကတော့ ဖြုန်းတီးလိုက်တာ၊ တစ်ခါတည်းနဲ့ အများကြီး ပက်ကြဲလိုက်တာပဲ"
ဆရာတော် စစ်မုခများ ချက်ချင်းပင် ရင်ထဲ၌ နှမြောတသဖြစ်သွားရသည်။ ဤငွေစက္ကူများမှာ ငွေဒင်္ဂါး ၃၀၊ ၄၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် နတ်ပင့်စမ်းသပ်မှုအတွက်ဆိုလျှင် ဤပမာဏ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။
အမှန်တော့ သူသည် ဘိုးဘေးဆရာသခင်ကို ပင့်ဖိတ်ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခိုင်းမည်မဟုတ်ပေ။
"ဝုန်းးးး!!!!"
ငွေစက္ကူများအားလုံး ပက်ကြဲလိုက်သည်နှင့်အမျှ ထိုစက္ကူများထဲမှ 'ယင်ယန်စွမ်းအင်' အမြောက်အမြား ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ငွေစက္ကူအားလုံးက အဆောင်လက်ဖွဲ့သင်္ကေတ များအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။
ထိုသင်္ကေတများသက အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင် ၏ နက်ရှိုင်းရာအရပ်ဆီသို့ ဆက်သွယ်ပေးသည့် လမ်းကြောင်းများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အောင်မြင်ပြီ!!!"
ဒါကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ လင်းယန်ယန်ကလည်း အမွှေးတိုင်အစည်းကြီးကို မီးညှိလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ဆီကို ဦးတည်ကာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးညွှတ်အလေးပြုလိုက်သည်။
"အကျွန်ုပ်သည်... အမွှေးတိုင်ထွန်းညှိ၍ 'ကုသိုလ်တော်အရာရှိ တမန်တော်' နှင့် ဆုတောင်းလွှာများ ပေးပို့သည့် 'နတ်မင်းကြီး' တို့ကို ပင့်ဖိတ်ပါ၏။ ဤပင့်ဖိတ်သံကို ကြားသည်နှင့် ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့သို့ အမြန်ဆုံး ကြွမြန်းတော်မူကြပါ။"
"အမွှေးတိုင်ကို မြှောက်၍ ပူဇော်ပါ၏၊ 'ကိုးထပ်ကောင်းကင် နတ်သမီး' ၊ အဆက်ဆက်သော ဆရာသခင်ကြီးများနှင့် နတ်ဗြဟ္မာအပေါင်းတို့အား ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့သို့ ဆင်းသက်ကြွမြန်းတော်မူပါရန် ရိုသေစွာ ပင့်ဖိတ်အပ်ပါသည်!!"
တစ်ပြိုင်တည်းမှာပင် သူက နောက်ဆုံးမန္တန်ဂါထာကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်တော့သည်။
"ဝုန်းးးး!!!!"
ရုတ်တရက်ဆိုသလို တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး လင်းယန်ယန် ထွန်းညှိထားသော အမွှေးတိုင်တိုင်းမှာ အသက်ဝင်လာသည့်အလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သင်္ကေတများ ဆက်သွယ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းများအတွင်းသို့ ထိုးဝင်သွားကြတော့သည်။
"ဟာ... မဟုတ်မှလွဲရော? အမွှေးတိုင် ၁၈ တိုင်စလုံးက အလုခံလိုက်ရတာလား? ငါ့ညီငယ်က ဒီလောက်တောင် လူကြိုက်များနေတာလား?"
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ဆရာတော် စစ်မုမှာတော့ မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားရပါတော့သည်။