မငြိမ်မသက် ဝိညာဉ်ဖြင့် ခရီးနှင်ခြင်း

လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်တို့သည် စိတ်ထဲမှ ဆွဲငင်နေသော နှောင်ကြိုးကို မဖြတ်တောက်နိုင်ကြဘဲ လမ်းမပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ်များ၏ ဖြားယောင်းမှုကို ခံလိုက်ကြရသည်။ သူတို့သည် လောင်းကြေးထပ်ပြီး ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ခေါ်ထုတ်သွားကာ ကောလာဟလများ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြချင်နေကြသည်။ တကယ်ပဲ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာနိုင်မလား ဆိုသည်ကို သိချင်နေကြသည်။

လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ဆိုတာ တကယ်ပဲ လွယ်ကူပါ့မလား။

သဘာဝလွန်လောကတွင် အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးအရာမှာ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး သေသူကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။

မူလက အမြင်ကျယ်ကျယ် ကြည့်တတ်ခဲ့သော လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန် နှစ်ယောက်စလုံးသည် ယခုအခါ ယန်ကျန့်နှင့် ပြန်လည်ပူးပေါင်းရန်၊ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှ မြို့ခံများကို ကယ်တင်ရန် ဆိုသည့် အတွေးများကို လုံးဝ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်သား ပူးပေါင်းပြီး မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော်၊ ခန္ဓာကိုယ် အေးစက်နေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ဝိညာဉ်သည် ခုခံခြင်းမရှိဘဲ လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ လျိုချီ ခေါ်ဆောင်ရာ နောက်သို့ လိုက်ပါလာသည်။ အငြိုးကြီးတစ္ဆေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လျိုချီကို တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသလို အခြား ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများကိုလည်း ဆင့်ခေါ်ခြင်း မရှိပေ။

အရာအားလုံး ချောမွေ့နေပုံရသည်။

အခြား လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ်များပင်လျှင် မသိစိတ်ဖြင့် လမ်းဖယ်ပေးကြပြီး လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်ကို ထွက်သွားရန် လမ်းဖွင့်ပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ရှေ့ဆက်လျှောက်နေသရွေ့ အရာအားလုံး မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ရှောင်ယန်သည် ယခုအချိန်တွင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့စိတ်က တော်တော်လေး တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ထိုနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ဆိုတာ ဒီလောက် လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ နားလည်ထားသဖြင့် အထူးသတိထားနေသည်။

ရှောင်ယန်က သတိပေးလိုက်သည်။

"ငါ အရင်က ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ခေါ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားဖူးပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး လူတိုင်း ဒီလိုလုပ်ရင် အန္တရာယ်တူတူ ကြုံရမလားဆိုတာတော့ ငါ မသေချာဘူး ငါ သတိပေးနိုင်တာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ် လမ်းဘေးနဲ့ နီးလာလေလေ အခြေအနေတွေက ပိုပြီး ထူးဆန်းလာလေလေပဲ အခု ဝိညာဉ်တွေအားလုံးက ငါတို့ကို လမ်းဖယ်ပေးပြီး ကူညီနေသလို ဖြစ်နေတာကို မယုံလိုက်နဲ့ မကြာခင် မင်း နားလည်လာလိမ့်မယ် ဒါတွေအားလုံးက ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှု သက်သက်ပဲ"

"ငါ နားလည်ပါတယ် ငါ့စိတ်ကို ပြင်ဆင်ထားပါတယ်"

လျိုချီ ခေါင်းညိတ်ပြီး သတိပေးချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။ အများကြီး ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီဖြစ်လို့ သူဟာ အရင်ကလို နုံအတဲ့ ကျောင်းသားလေး မဟုတ်တော့ဘူးလေ။

နှစ်ယောက်သား စကားပြောရင်း သွက်လက်စွာ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

မကြာမီ...

ဝိညာဉ်များ လိုလိုလားလား ရှင်းပေးထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လာရင်း အဝေးမှ လမ်းဆုံးတွင် နီယွန်မီးများ တဖျပ်ဖျပ် လင်းနေသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။

နီယွန်မီးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်စေပြီး လမ်းဘေးရှိ အရောင်တောက်တောက် စက္ကူပန်း များကို ဝါးတားတား မြင်နေရသည်။

"တွေ့ပြီ လမ်းဆုံးရောက်ရင် ငါတို့ ဒီလမ်းပေါ်ကနေ ထွက်လို့ရပြီ"

လျိုချီ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဒီမှာ လမ်းပျောက်တော့မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့ပေမဲ့ ထွက်ပေါက်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူးလေ။

လမ်းကြောင်း ရှိပြီဆိုတော့ သူ ရှေ့ဆက်တိုးဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ယန်က မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

သူလည်း အရင်က ဒီလိုအခိုက်အတန့်မျိုး ကြုံခဲ့ဖူးသည်။ မျှော်လင့်ချက်က လက်တစ်ကမ်းမှာ ရှိနေပေမဲ့ နောက်ဆုံးကျမှ ကျရှုံးသွားခဲ့ရသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သူနဲ့ လျိုချီ ပူးပေါင်းပြီး ဒီကျိန်စာကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေကြသည်။

မကြာမီ...

လျိုချီ၏ မျက်နှာထား ပျက်ယွင်းသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ဦးစွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူ ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ့အဖေနှင့် ထပ်တူတူသော ဝိညာဉ်သည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ခြေလှမ်း နှေးကွေးလာသည်။ မဟုတ်ဘူး... ခြေလှမ်း နှေးသွားတာ မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် လေးလံလာတာ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော ခုခံမှုတစ်ခုက ဝိညာဉ်ကို ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်အောင် တားဆီးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ထိုခုခံမှုသည် လျိုချီထံသို့ ကူးစက်လာပြီး သူ့၏ သွက်လက်သော ခြေလှမ်းများကို ယခုအခါ ပင်ပန်းခက်ခဲစေသည်။

နွံအိုင်နက်ကြီးထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ မြန်မြန် မရွေ့လျားနိုင်တော့ပေ။

"ခုခံမှုတစ်ခုက ငါ့ကို ရှေ့ဆက်မသွားနိုင်အောင် တားဆီးနေတယ် ပိုနီးကပ်လေလေ ခုခံမှုက ပိုကြီးလာလေလေပဲ ရှောင်ယန် မင်းပြောတဲ့ မူမမှန်မှုတွေ ပေါ်လာပြီ"

လျိုချီက မျက်နှာပျက်ပျက်နှင့် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ကို ကိုင်မထားသော ရှောင်ယန်ကတော့ ဒါကို လုံးဝ မခံစားရပေ။

"ငါ မင်းကို ကူညီမယ်"

ပြောရင်းဖြင့် သူက ဝိညာဉ်၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ့လက် ထိလိုက်သည်နှင့်...

ရုတ်တရက်...

သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်နေသော ဝိညာဉ်သည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဖွင့်ကာ မယုံကြည်နိုင်စရာ ထူးဆန်းသော စူးစူးဝါးဝါး အော်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအသံတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော နာကျင်မှုများ ပါဝင်နေပြီး ရှောင်ယန်၏ အထိအတွေ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်၏ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ မည်းနက်လာပြီး ပုပ်ပွကာ ပြိုကွဲလာသည်။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် ဒီဝိညာဉ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ဒီအဖြစ်အပျက်ကြောင့် ရှောင်ယန် ကြောက်လန့်တကြား လက်လွှတ်လိုက်ရသည်။

လက်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်၏ ပါးစပ် ချက်ချင်း ပိတ်သွားပြီး အော်သံ ရပ်တန့်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးမှုလည်း ရပ်တန့်သွားပြီး အချိန်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

"လူနှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ခေါ်သွားတာမျိုး အရင်က မရှိဖူးဘူး အခုကြည့်ရတာ ဝိညာဉ်ရဲ့ မိသားစုဝင်ကပဲ ခုခံမှုမရှိဘဲ ခေါ်သွားလို့ရမယ့်ပုံပဲ ဒုတိယလူက ဝင်ကူညီရင် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် ဝိညာဉ်က လုံးဝ သေဆုံးသွားနိုင်တယ် ဒါက ဒီဝိညာဉ်လမ်းမရဲ့ စည်းမျဉ်း ဖြစ်လောက်တယ်"

ရှောင်ယန်က တည်ငြိမ်စွာ သုံးသပ်ပြီး ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ လုပ်ရတော့မယ် တခြားအန္တရာယ်တွေ ပေါ်လာရင်တော့ ငါ ကူညီနိုင်ပါတယ်"

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး ငါ ဒီအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ"

လျိုချီ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရှေ့ဆက်တိုးရန် ပိုမို ခက်ခဲလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ့၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ဝိညာဉ်၏ သေမင်းတမန် ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်မှုနှင့် အေးစက်မှုတို့သည် ကြီးမားသော ခုခံမှုနှင့်အတူ လျိုချီထံသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးစက်လာသည်။

ဤသဘာဝလွန် စွမ်းအင်သည် ကျိန်စာတစ်ခုမှ မြစ်ဖျားခံသည်။

လျိုချီ ခံယူထားသော ကျိန်စာသည် အခြားသူများထံမှ မည်သည့် သဘာဝလွန် အစိတ်အပိုင်းကိုမဆို သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းယူနိုင်သည်။ သဘာဝလွန် အစိတ်အပိုင်း ပိုမို အစွမ်းထက်လေ ထိတွေ့ချိန် ပိုကြာလေ ဖြစ်ပြီး သာမန်လူများအတွက် အလွန် အန္တရာယ်များသည်။ လျိုချီက သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် ခဏအတွင်းမှာပင် သက်ရှိ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ဥပမာ - ကျန်းမာရေး၊ အမြင်အာရုံ၊ အရသာခံအာရုံ၊ သက်တမ်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

တိတိကျကျ ပြောရရင် သူက တခြားသူတွေဆီက သက်တမ်းကို ဆက်တိုက် လွှဲပြောင်းယူပြီး သူ့အသက်ကို အကန့်အသတ်မရှိ ရှည်စေနိုင်လေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီ သက်တမ်း အယူခံရတဲ့သူကတော့ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဒါက သီအိုရီ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ္ဆေများနှင့် ပတ်သက်သူများအတွက် အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်စရာမှာ သက်တမ်း ကိစ္စ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေနိုးထမှု ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေ နိုးထလာသည်နှင့် သက်တမ်းရှည်ခြင်းက အရာမဝင်တော့ပေ။

ထို့ပြင် အရာအားလုံးကို လွှဲပြောင်းယူ၍ မရပေ။ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများ ဆုံးရှုံးသွားတတ်သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်တွင် သက်တမ်း နှစ် ၁၀၀ ရှိလျှင် လျိုချီထံသို့ နှစ် ၃၀ သာ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ပျောက်ဆုံးသွားသည် သို့မဟုတ် ဤကျိန်စာ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်က သိမ်းယူသွားသည် ဖြစ်နိုင်သည်။

အလားတူပင် သဘာဝလွန် အစိတ်အပိုင်းများကို လွှဲပြောင်းရာတွင်လည်း ဆုံးရှုံးမှု ရှိသည်။ သို့သော် ဆုံးရှုံးမှု ပမာဏမှာ ပုံသေမရှိဘဲ ပါဝင်ပတ်သက်နေသော သဘာဝလွန် စွမ်းအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အဆင့်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤလွှဲပြောင်းမှုသည် သဘာဝလွန် အစိတ်အပိုင်းကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် အားနည်းစေသော်လည်း အားနည်းသွားသော သဘာဝလွန် အစိတ်အပိုင်းသည် လျိုချီအပေါ် ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေဆဲပင်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤကျိန်စာကို ခံယူထားသော လျိုချီသည် ယင်းကို ကောင်းစွာ အသုံးချပြီး အခြား အငြိုးကြီးတစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဆင်ပြေတယ် ငါ လုပ်နိုင်တယ်"

လျိုချီ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ခုခံမှု အများကြီး လျော့နည်းသွားတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုလွယ်ကူသွားသည်။

သူ ဝိညာဉ်ကို ပြန်ဆွဲပြီး ခြေလှမ်း သွက်လိုက်သည်။

အကွာအဝေး လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်။

ခန့်မှန်းရသလောက် သူတို့ ဒီလမ်းမပေါ်ကနေ ထွက်ခွာဖို့ မီတာ ၅၀ အောက်သာ လိုတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အခြား ထူးခြားမှုများ ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။

မှိန်ဖျော့သော ထောင့်တစ်နေရာတွင် သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်လာပြီး လျိုချီကို စိုက်ကြည့်ကာ လျင်မြန်စွာ တိုးကပ်လာသည်။

ငြင်းလို့မရနိုင်အောင်ပင် ဒါ အငြိုးကြီးတစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

သွေးရောင်လွှမ်းသော တစ္ဆေသည် လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာပြီး ထူးဆန်းသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှောင်ထုထဲတွင် မြေပြင်ပေါ်၌ လျင်မြန်စွာ တွားသွားနေသည်။

တစ္ဆေ အနားမရောက်သေးပေ။ အမှန်တကယ်တော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးသည်။

ရုတ်တရက်...

အမာရွတ်များပြည့်နေပြီး အနည်းငယ် ပုပ်ပွနေသော လက်မောင်း ၂ ဖက်သည် ဝိညာဉ်တစ်ကောင်၏ နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့ဆက်တိုးနေသော လျိုချီကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

အရာအားလုံးက ရုတ်တရက်လွန်းလှသည်။

ဝိညာဉ်ကို ရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်ဖို့ အာရုံစိုက်နေသော လျိုချီအတွက် တုံ့ပြန်ချိန် မရှိလိုက်ပေ။

"ဒါ အရင်က ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ တစ္ဆေပဲ တောက် ဒီလိုအချိန်ကျမှ"

လျိုချီ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ့အလိုဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ပြီး ယိုင်နဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားပြီး ကြီးမားသော အားတစ်ခုဖြင့် နောက်သို့ အဆွဲခံလိုက်ရသည်။ မရပ်မနား နောက်ပြန် ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံနေရသည်။

မူလက ရှေ့ဆက်တိုးရန် ခုခံမှု ကြီးမားနေသည့်အထဲ ယခု တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ မိုးခါးရေသောက်ရသည့်အပြင် ဝမ်းပါလျှောသလို ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ယန် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူ့လက်များ မိုးရေစိုရွှဲနေသကဲ့သို့ စိုစွတ်နေပြီး အမာရွတ်များပြည့်ကာ အနည်းငယ် ပုပ်ပွနေသော လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ကြီးမားသော ဆွဲအား ချက်ချင်း သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။

လျိုချီ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး။

လက်များသည် သံခြေချင်းများကဲ့သို့ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"မရဘူး ဒီတစ္ဆေက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး ငါ အတင်း တွန်းလှန်လို့ မရဘူး"

ရှောင်ယန် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဆူးတွေကို ကိုင်ထားရသလို ခံစားရပြီး သူ့လက်တွေမှာ အခုဆိုရင် ခြစ်ရာတွေ ပြည့်နေပြီ။

ထို့နောက် ခြစ်ရာများသည် လျင်မြန်စွာ ညိုမဲလာပြီး ပုပ်ပွကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စတင်ပျံ့နှံ့လာသည်။

သူက သာမန် မြို့တာဝန်ခံ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းအဆင့် သဘာဝလွန် စွမ်းအင်မျိုး မပိုင်ဆိုင်ပေ။ တစ္ဆေမိုးရေ ဖြင့် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ် မြို့ခံများကို အသက်ရှိသော လူသေအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခြင်းကပင် အတော်အတန် ဟုတ်နေပြီ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် အဆောက်အအုံများအတွင်း ပုန်းအောင်းနေပြီး နာရေးတွဲဖက်စာသား ကဲ့သို့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းများကို အားကိုးကာ တစ္ဆေများကို ခုခံလေ့ရှိပြီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု အလွန်နည်းပါးသည်။

ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံး အချက်က...

လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားစဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော သဘာဝလွန် အင်အားသည် ဒီလောက် မပြင်းထန်ခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ်ပင် လူတိုင်း ကြုံတွေ့ရသော အခြေအနေများ မတူညီကြပေ။

သဘာဝလွန် စွမ်းအင် ပိုအားကောင်းလေ အန္တရာယ် ပိုများလေ ဖြစ်သည်။

"ငါ လုပ်လိုက်မယ်"

လျိုချီက အခွင့်အရေးယူပြီး ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်သည် တစ်ခုတည်း မဟုတ်မှန်း သိနေသည်။

ဝါးတားတား တစ္ဆေပုံရိပ်တစ်ခု သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ဤတစ္ဆေသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေပြီး ပစ်တိုင်းထောင်ရုပ်ကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် တစ္ဆေပုံရိပ်သည် အမာရွတ်များပြည့်နေသော လက်မောင်းများကို ဖိချလိုက်သည်။

ထိုလက်မောင်း ၂ ဖက် စတင်လိမ်တွန့် ပုံပျက်လာပြီး အရိုးကျိုးသံများ သူ့နားထဲတွင် ကြားလိုက်ရသည်။

လျိုချီ၏ မျက်နှာ ပိုမို ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်လာပြီး ယိမ်းထိုးနေသော တစ္ဆေပုံရိပ်မှာ ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။ အချိန်မရွေး လဲကျတော့မည့်အလား ပိုမို ယိမ်းထိုးလာသည်။

ယိမ်းထိုးမှု ပိုကြီးလာလေ သဘာဝလွန် အကြောက်တရား ပိုတိုးလာလေ ဖြစ်သည်။

အမာရွတ်များပြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပုပ်ပွနေသော လက်မောင်းများသည် လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်တို့၏ သဘာဝလွန် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို မခံနိုင်တော့ပေ။

နောက်ဆုံး အရိုးကျိုးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်မောင်း ၂ ဖက် လုံးဝ ကျိုးသွားပြီး လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားသည်။

လျိုချီကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်များ အားပျော့သွားပြီး လွှတ်လိုက်ရသည်။

လျိုချီ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး တစ္ဆေ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ ကပျာကယာ ရုန်းထွက်ကာ ဝိညာဉ်ကို ထိုလက်မောင်းများမှ ဆွဲခွာပြီး ရှေ့ဆက်သွားလိုက်သည်။

သူ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်နှင့်...

လက်မောင်းများအပေါ်တွင် ယိမ်းထိုးနေသော တစ္ဆေပုံရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားပြီး မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ရှောင်ယန်က ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

လမ်းလျှောက်ရင်း ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူ့လက်ဖဝါးများတွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားသော်လည်း သွေးမထွက်ဘဲ ပုပ်ပွနေသော ဒဏ်ရာများသာ ကျန်ရစ်သည်။

သို့သော် သဘာဝလွန် မိုးရေများ ဆေးကြောပေးလိုက်သောအခါ ဒဏ်ရာများ အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီး အနည်းဆုံးတော့ ပုပ်ပွမှု ပိုမဆိုးလာတော့ပေ။

"တစ္ဆေကို ခေတ္တ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီ နောက်က လိုက်မလာတော့ဘူး ငါတို့ အခွင့်အရေးရတုန်း ဒီကနေ အမြန်ပြေးထွက်ကြရအောင်"

လျိုချီ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူ အတော်လေး နေရခက်နေသည်။

ဝိညာဉ်များ၏ ကြီးမားသော ခုခံမှုကို တောင့်ခံရင်း ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေကို မောင်းထုတ်ရန် သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်ရသည်။ အဆိုးဆုံးမှာ တစ္ဆေက သူ့ကို မီတာ ၂၀ ခန့် နောက်ပြန်ဆွဲခေါ်သွားသဖြင့် လမ်းဘေးနှင့် ပိုဝေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယန် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အကြောင်းမှာ ကျန်ရှိသော မီတာ ၅၀ ကို ဖြတ်ကျော်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူ ကြိုတင်နိမိတ် ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ...

ကြိုတင်နိမိတ် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်သည်။

လျိုချီ ယခင်နေရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှေ့လမ်း ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။

လက်ချင်းချိတ်ထားသော လူ ၃ ယောက် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာနေကြသည်။

အမျိုးသမီး ၃ ယောက်သည် ရုပ်ရည်တူညီသော်လည်း အားလုံးတွင် မပြည့်စုံသော မျက်နှာအသွင်အပြင်များ ရှိကြသည်။ တစ်ယောက်တွင် မီးခိုးရောင် မျက်လုံးတစ်စုံ၊ နောက်တစ်ယောက်တွင် နှုတ်ခမ်းနီရဲရဲ ဆိုးထားသော နှုတ်ခမ်း၊ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်တွင် ဖြူဆွတ်နေသော နားရွက်တစ်စုံ ရှိသည်။

"ဒါတွေက ဝိညာဉ်တွေ မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေတွေ"

လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်တို့ ကြောင်အသွားကြသည်။

"သူတို့ကို မတိုက်ခိုက်နဲ့ ဒီအကောင်တွေကို ရှောင်ကွင်းသွားကြမယ်"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ပထမ အမျိုးသမီး၏ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးများ မသိမသာ လှုပ်ရှားသွားပြီး နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း...

ရှောင်ယန်သည် အေးစက်သော အန္တရာယ်တစ်ခု သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မူလက သူသည် တစ္ဆေ ၃ ကောင်နှင့် အကွာအဝေး တစ်ခုတွင် ရှိနေသော်လည်း ရုတ်တရက်...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း...

တစ္ဆေ ၃ ကောင်သည် ရှောင်ယန်နှင့် လျိုချီ ဘေးပတ်လည်တွင် ပေါ်လာပြီး ကပ်ငြိသွားမတတ် နီးကပ်သွားသဖြင့် နှစ်ယောက်သား အလိုလို နောက်ဆုတ်လိုက်ရာ ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးများ၏ လက်များနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားကြသည်။

ဘေးနားရှိ တစ္ဆေများသည် မသိမသာ လက်များ မြှောက်ကာ တန်းတန်းဆန့်ထုတ်ထားပြီး သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

ခြောက်ခြားဖွယ် အေးစက်မှုက သူတို့ကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။

သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ပထမနှင့် တတိယ တစ္ဆေများ ရှေ့တိုးလာပြီး သူတို့၏ နေရာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ လက်များကို မဖြစ်နိုင်သော ထောင့်ချိုးများဖြင့် မြှောက်ပြီး ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

"မဟန်တော့ဘူး ဖောက်ထွက်ကြ ဒီတစ္ဆေ ၃ ကောင် ငါတို့ကို ဝိုင်းမထားစေနဲ့"

လျိုချီ၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲမှ အန္တရာယ် ရောက်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်၏ အလိုစိတ်က ပြောပြနေသည်။ ဤတစ္ဆေ ၃ ကောင်သာ အောင်မြင်သွားပါက သူတို့ အလယ်တွင် ပိတ်မိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း။

ရှောင်ယန်သည် သူ့သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အပေါ်မှ သဘာဝလွန် မိုးရေများ ရပ်တန့်သွားသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး ၃ ယောက် ပတ်လည်တွင် မိုးရွာနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

သဘာဝလွန် မိုးရေသည် အပြင်ဘက်တွင် လုံးဝ သီးခြားဖြစ်သွားသည်။

လျိုချီလည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ယိမ်းထိုးနေသော တစ္ဆေပုံရိပ် သူ့ရှေ့တွင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။

ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော တစ္ဆေသည် ပစ်တိုင်းထောင်ရုပ်ကဲ့သို့ ပြန်လည် ယိမ်းထိုးလာသည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ယိမ်းထိုးနေသော တစ္ဆေသည် ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး ၃ ယောက်၏ လက်မောင်းများနှင့် တိုက်မိသောအခါ မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။ အဲဒီအစား လက်မောင်းတွေက တစ္ဆေကို ပြန်ရိုက်ခတ်လိုက်သဖြင့် ယိမ်းထိုးမှုနှုန်း လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားသည်။

ဒါပေမဲ့ လုံးဝ အရာမဝင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီးများ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရန် လက်လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသည်။

"တိုးထွက်လို့ ရမလား"

ရှောင်ယန် ထပ်မံ ကြိုးစားကြည့်သည်။

သူ ခါးကိုင်းပြီး ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး ၃ ယောက်၏ လက်မောင်းအောက်မှ လျှိုဝင်ကာ ဝိုင်းရံမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်...

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ့အသိစိတ် ဝေဝါးသွားပြီး ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး ၃ ယောက်၏ ဝိုင်းရံမှု အလယ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အလကားပါပဲ။

ထိုအချိန်တွင်...

လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်တို့၏ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်နှင့် မျက်လုံးများမှ သွေးများ စတင်စီးကျလာပြီး သူတို့၏ အသက်စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ယိုစိမ့်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆိုရလျှင် ဒါသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားခြင်းကြောင့်...

တစ္ဆေ၏ ကွေးနေသော လက်မောင်းများသည် လုံးဝ ထိတွေ့ ပိတ်မိတော့မည် ဖြစ်ပြီး စင်တီမီတာ အနည်းငယ်သာ ကွာဟမှု ကျန်ရှိတော့သည်။

"နောက်ကျသွားပြီ အခု ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး"

လျိုချီ တုန်ရီသွားသည်။

သူ ဆုံးဖြတ်ချက် မှားခဲ့ပြီ။

သူသာ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ခဲ့ရင် အသက်ရှင်နိုင်မှာ။

သို့သော် အစပိုင်းတွင် သူရော ရှောင်ယန်ပါ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့၊ အရင်ကလို တစ္ဆေကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကျရှုံးခဲ့တယ်။

အဲဒါကြောင့် လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားရတာ။

အဓိက အကြောင်းရင်းက လျိုချီ နောက်မဆုတ်ချင်ခဲ့လို့ပဲ။ မီတာ ၂၀ လောက် နောက်ဆုတ်ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်ပေါက်နဲ့ မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တာလေ။ ထပ်ပြီး နောက်ဆုတ်လိုက်ရင် ဝိညာဉ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ခေါ်ပြီး အသက်သွင်းနိုင်တော့မလဲ။

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ထွန်းလိုက်"

လျိုချီ မျှော်လင့်ချက် မကုန်သေးပေ။ အနီရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင် ထုတ်လိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်လောင်း တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလို သဘာဝလွန် ပစ္စည်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာ သဘာဝပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ မီးမလောင်နိုင်တာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ လောင်ကျွမ်းလို့ မရသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ..."

လျိုချီ ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။

ရှောင်ယန်က လျိုချီကို ပိတ်ဆို့ထားသော တစ္ဆေသည် ထင်ထားတာထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက် မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဒီမှာ သေသွားလိမ့်မယ် ဒီတစ္ဆေက ငါတို့ကို ဝိညာဉ်နဲ့အတူ အရှင်ထွက်သွားခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး မြန်မြန်လုပ် အချိန်မရှိတော့ဘူး"

အရင်တုန်းကလိုပါပဲ။

အခြေအနေ ဆိုးရွားလာတဲ့အခါ ဆုံးဖြတ်ချက် ချရတော့သည်။