သေဆုံးမှု အစီရင်ခံစာအသစ်

ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှန်းရှန်း ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကို ရောက်လာမယ်ဆိုတာ အရင်ကတည်းက သံသယ ဝင်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တွေ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ နယ်မြေရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို သူ့ကို လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်လာတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိကိုရှိရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူမက အဲဒီအိမ်လေးကို တိတိကျကျ ဘယ်လို ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ကမ္ဘာလို့ ခေါ်တဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ဒီနေရာထိ လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်လာတာက လူ့အရေပြားကျမ်း ဖြစ်နေမယ်လို့ သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ဘူး။

သူက လူ့အရေပြားကျမ်းကို အမြဲ သတိထားခဲ့လို့ တစ္ဆေငယ် ကို သယ်ခိုင်းထားခဲ့တာ။

လူ့အရေပြားကျမ်းက မူမမှန်တာ တစ်ခုခု ပြတာနဲ့ ပြိတ္တာ ရဲ့ စရိုက်ကို အမွေဆက်ခံထားတဲ့ တစ္ဆေငယ်က လူ့အရေပြားကျမ်းကို တန်းပြီး မျိုချပစ်မှာ သေချာတယ်။

ယန်ကျန့် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်ဖြစ်ပြီး ဖြူစင်တဲ့ မျက်နှာလေးက နေရောင်အောက်မှာ ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။ ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် ရောက်လာတာကိုလည်း အံ့သြပုံမရဘဲ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေသလိုပါပဲ။

"လူ့အရေပြားကျမ်းက သူ့ဘာသာသူ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိဘူး မင်းကို ဒီနေရာ ရောက်လာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ပေးခဲ့ရမယ် မင်း ဘာလို့ အဲဒီ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ ဝင်သွားခဲ့တာလဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ချစ်ရသူတစ်ယောက်ယောက်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းချင်လို့လား"

"မဟုတ်ဘူး ငါ လူတစ်ယောက်ကို ရှာချင်ရုံပါ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ့ကိုလဲ"

"နင့်ကို ရှာဖို့"

"ငါ့ကို ရှာဖို့"

ဒီအဖြေက ယန်ကျန့်ကို ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။

"ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ"

"တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ တစ္ဆေငယ်ရဲ့ လည်ပင်းက ခေါင်းလောင်းထဲကနေ လူ့အရေပြားကျမ်း ပြုတ်ကျလာတယ် တစ္ဆေငယ်က ချက်ချင်း ကောက်ပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ ငါ တားပြီး ယူကြည့်လိုက်တယ် ငါ ထိလိုက်တာနဲ့ လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်မှာ တွန့်လိမ်နေတဲ့ စာလုံးအမည်းတွေ ပေါ်လာတယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံကို သေချာ ပြန်ပြောပြနေသည်။

"ငါက ယန်ကျန့်ပါ ဒီစာကြောင်းကို မင်း မြင်တဲ့အချိန်မှာ ငါ သေဆုံးနေပါပြီ..."

ဝမ်ရှန်းရှန်း ဆက်ပြောသည်။

"ဒါက လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်မှာ ပထမဆုံး ပေါ်လာတဲ့ စာကြောင်းပဲ"

"ပြီးတော့ရော"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား တည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် နားထောင်နေသည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း ဆက်ပြောသည်။

"အစတုန်းကတော့ ငါ သံသယ ဖြစ်မိတယ် ဒါပေမဲ့ သူက နင့်ရဲ့ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေ အားလုံးကို အသေးစိတ် ဖော်ပြနေတော့ ငါ မယုံလို့ မရတော့ဘူး ငါ ဆက်ဖတ်ကြည့်တော့ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်အကြောင်း ရောက်လာတယ် အဲဒီ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်မှာ နင် သေဆုံးခဲ့တယ်တဲ့"

"အဲဒီတုန်းက ငါ တကယ် သေခဲ့တာပါ ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့တယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာတဲ့ နင်က တကယ်ရော နင် ဟုတ်ရဲ့လား နင့်ရဲ့ မူရင်းပုံစံက သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး အခု နင်က တစ္ဆေငယ်လိုပဲ သဘာဝလွန် အရာတစ်ခု ဖြစ်နေမလားဆိုတာ ငါ အတည်ပြုဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်"

"ဒါကြောင့် မင်း ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်က ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ ဝင်သွားတာလား"

"တိုက်ဆိုင်တာလားတော့ မသိဘူး ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေတယ်လေ ငါ လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနောက် လိုက်ပြီး တစ္ဆေငယ်ကို ခေါ်ကာ အတွင်းပိုင်းထိ ဝင်သွားခဲ့တာ"

"ဝိညာဉ်လမ်းမပေါ်မှာ ငါ့ကို တွေ့ခဲ့လား"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ နင့်ကို မတွေ့ဘူး လူ့အရေပြားကျမ်းက ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာကို လမ်းညွှန်ပြတယ် အဲဒီမှာ နင့်ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်တဲ့"

"သစ်သားအိမ်"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

လူ့အရေပြားကျမ်းက တကယ် မလိမ်ခဲ့ဘူး။ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာမှာ ယန်ကျန့် မရှိပေမဲ့ လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က ယန်ကျန့် ရှိနေသည်။ ဒါကြောင့် လူ့အရေပြားကျမ်းက ဝမ်ရှန်းရှန်းကို လှည့်စားပြီး အဲဒီသစ်သားအိမ်ဆီ သွားခိုင်းတယ်၊ ဒုတိယထပ်က တံခါးကို ဖွင့်ခိုင်းတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီကို ရောက်လာစေခဲ့တယ်။

"ဟုတ်တယ် ငါ သစ်သားအိမ်ထဲ ဝင်ပြီး ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားတယ် အဲဒီတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တော့ အိမ်ပြန်ရောက်နေတာ တွေ့လိုက်ရတယ် လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ငါ့အိမ်ကို ပြန်ရောက်နေတာ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီကျမှ ငါ အလိမ်ခံလိုက်ရမှန်း သိလိုက်ရတယ်"

"လူ့အရေပြားကျမ်းက ငါ့ကို အသက်ရှင်နေတဲ့ နင့်ဆီ ခေါ်သွားပေးတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးတဲ့ နင့်ဆီကို ခေါ်သွားတာလေ အဲဒီတုန်းက နင်က ငှားထားတဲ့ တိုက်ခန်းလေးထဲမှာ နေပြီး အတန်းထဲမှာ အိပ်ငိုက်နေတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ ငါနဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်သေးဘူး"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ခေါင်းမော့ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း အလိမ်ခံရမှန်း သိသိချင်း ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကို ပြေးလာခဲ့တာပေါ့ ဘာကိစ္စက မင်းကို ဒီလောက်ထိ လုပ်စေခဲ့တာလဲ"

ယန်ကျန့် ဆက်မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်ကို တကယ် ပြန်ရောက်သွားတာဆိုရင် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုက ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ ၃ နှစ်လောက် နေပြီး အရာအားလုံး မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာတာကို စောင့်တာပဲ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ငါ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်တာ ဒါပေမဲ့ ဒီရောက်လာတော့ နောက်ထပ် လှည့်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်"

"ဒါသာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်ဆိုရင် ငါ့ရောက်ရှိမှုက အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရမယ် ဒါပေမဲ့ ငါ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာတွေက ဘာမှ မပြောင်းလဲဘူး ဒါက အချိန်ကာလဆိုင်ရာ ရှေ့နောက်မညီမှု ဖြစ်နေတယ်"

"ဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ် ငါတို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်ကို ပြန်ရောက်နေတာ မဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်နဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ကမ္ဘာအတုတစ်ခုထဲ ရောက်နေတာပဲ"

ဝမ်ရှန်းရှန်းက အလွန် ယုတ္တိကျကျ သုံးသပ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာက အတုဆိုတာ ငါ သေချာတယ် ဒီကမ္ဘာထဲ ဝင်လာတဲ့သူတွေက အတိတ်မှာ ပိတ်မိနေလိမ့်မယ် ငါ့ဘေးမှာ အစစ်ဆိုလို့ တစ္ဆေငယ် တစ်ကောင်ပဲ ရှိတယ်"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း အမှားလုပ်မိပေမဲ့ အချိန်မီ ပြန်သုံးသပ်နိုင်ခဲ့တယ် အခု မေးစရာ ရှိတာက ဘာလို့ လူ့အရေပြားကျမ်းက မင်းကို အသုံးချပြီး အဲဒီသစ်သားတံခါးကို ဖွင့်ခိုင်းကာ ဒီကို ရောက်လာအောင် လုပ်ရတာလဲ ဆိုတာပဲ"

"မင်းနဲ့ ငါ ရောက်လာတာက မတော်တဆ ဖြစ်ပြီး အရေးမကြီးဘူး အရေးကြီးတာက လူ့အရေပြားကျမ်း ဒီကို ရောက်နေပြီ သူ့ရည်ရွယ်ချက် အထမြောက်သွားပြီ"

"လူ့အရေပြားကျမ်းက မင်းကို ဒီကို ခေါ်လာတာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

ဒီကမ္ဘာက အစစ်လား အတုလား ဆိုတာ သိပ်အရေးမကြီးပေ။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်း လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ လက်ရာတွေ တွေ့နေရတယ်။ ပြီးတော့ ဒီလူ့အရေပြားကျမ်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ ဘာမှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ယန်ကျန့်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကနေ လွတ်မြောက်ပြီး တစ္ဆေငယ်ရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ရှောင်ရှားကာ အခွင့်အရေး ယူပြီး ဒီကို ရောက်လာတယ်ဆိုကတည်းက သူ လုပ်ချင်တာက သာမန် ကိစ္စ မဟုတ်တာ သေချာသည်။

"အဲဒီ လူ့အရေပြားကျမ်းက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အန္တရာယ်များလို့လား"

ဝမ်ရှန်းရှန်း အနည်းငယ် သံသယ ဝင်သွားသည်။

သူမက လူ့အရေပြားကျမ်းနဲ့ ထိတွေ့ခဲ့ပြီး အလိမ်ခံလိုက်ရမှန်း သိပေမဲ့ ကြီးကြီးမားမား ဒုက္ခမရောက်ခဲ့ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် သူမရဲ့ သတိထားမှုက ယန်ကျန့်လောက် မမြင့်မားပေ။

"လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ အန္တရာယ်ကို မင်း ဘယ်လို သတ်မှတ်မလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်တယ် မင်းက သူ့အချက်အလက်တွေကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားရင် သူက စက္ကူစုတ် တစ်ရွက်ပဲ မင်းကို ဘာအန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ သူ့အကြောင်းအရာတွေကို ယုံကြည်ပြီး သူပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်မိရင်တော့ သေချာပေါက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ငါ လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကြောင့် အနည်းဆုံး ၃ ကြိမ်လောက် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် ဒါကြောင့် အတွေ့အကြုံအရ ပြောပြတာ"

ယန်ကျန့် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ငါ မသိခဲ့ဘူး"

"ထားလိုက်ပါတော့ အခုမှ ဒါတွေကို လိုက်ပြောနေတာ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပါဘူး မင်းနဲ့ တစ္ဆေငယ်ကို တွေ့ပြီဆိုတော့ ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်း ရှာရတော့မယ် ဒါနဲ့ လူ့အရေပြားကျမ်း ဘယ်မှာလဲ ငါ ပြန်ယူသွားချင်တယ်"

"ဒီမှာ"

ဝမ်ရှန်းရှန်းက သူမ အဝတ်အစားထဲမှ ရွှေရောင် သေတ္တာလေး တစ်လုံး ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ အလေ့အထကို သူ အတုခိုးထားပုံရသည်။ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေကို ရွှေသေတ္တာထဲ ထည့်သိမ်းတာက အန္တရာယ် ကင်းတယ်လေ။

ဖွင့်လိုက်သောအခါ အညိုရောင် လူ့အရေပြားကျမ်းကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ခေါက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့် ယူလိုက်ပြီး ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိလိုက်သည်နှင့် အစစ်မှန်း သေချာသွားသည်။ အတုလည်း မဟုတ်သလို အစားထိုးထားတာလည်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် တွန့်လိမ်နေသော စာလုံးအမည်းများ အညိုရောင် လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

"ငါက ယန်ကျန့်ပါ..."

စာကြောင်း မဆုံးခင်မှာပင် တွန့်လိမ်နေသော စာလုံးများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"... မင်း ဘာလို့ မသေသေးတာလဲ"

လေသံ ပြောင်းသွားသည်။ အခြား ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုခုက ယန်ကျန့်နှင့် စကားပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့် ရှေ့ရောက်တော့ လူ့အရေပြားကျမ်းက ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘဲ ပုံမှန် ပုံစံအတိုင်း ပြုမူလာသည်။

နှစ်ယောက်သားက မိတ်ဆွေဟောင်းတွေပဲလေ။

ယန်ကျန့်က လူ့အရေပြားကျမ်းကို ကိုင်ထားပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို သေစေချင်လွန်းနေတာလား မင်း ဆက်ဆံဖူးသမျှ လူတွေထဲမှာ ငါက အခက်ခဲဆုံးမို့လား"

လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်တွင် စာလုံးအသစ်များ ထပ်မပေါ်လာတော့ပေ။ တိတ်ဆိတ်နေရန် ရွေးချယ်လိုက်ပုံ ရသည်။

"ပုန်းမနေပါနဲ့တော့ ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ဒီခေါ်လာတာ မင်း ရည်ရွယ်ချက် အထမြောက်သွားပြီဆိုတာ ငါ သိတယ် မင်းရည်ရွယ်ချက် ဘာလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သေချာတယ် တကယ်လို့ အန္တရာယ် ကြုံလာတဲ့အခါ ငါ မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် မင်းကို အရင်ဆုံး ရှင်းပစ်လိုက်မယ်"

"မင်းသာ ငါနဲ့ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားဖို့ အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောပြီးသော်လည်း လူ့အရေပြားကျမ်းက တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

"သေချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား"

သူ မအံ့သြပေ။

သူ လူ့အရေပြားကျမ်းကို ပြန်သိမ်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် စာလုံးများ ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လူ့အရေပြားကျမ်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက ယန်ကျန့်ပါ ဒီစာကြောင်းကို မင်း မြင်တဲ့အချိန်မှာ ငါ သေဆုံးနေပါပြီ... ဒီနေ့ ငါ သဘာဝလွန် အရာတွေ တိုက်စားခံနေရတဲ့ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကို ရောက်လာတယ် ဒါက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ တစ္ဆေငယ်ကို ရှာဖို့အတွက် ငါ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ဝင်သွားခဲ့တယ်... ဝိညာဉ်လမ်းမပေါ် လျှောက်သွားပြီး သစ်သားအဆောက်အအုံ တစ်ခုထဲ ဝင်သွားတယ် စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် ငါ သစ်သားလှေကားအတိုင်း ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားတယ်"

"ငါ သစ်သားတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တော့ ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာတယ် ငါ အတိတ်ကို ပြန်ရောက်သွားတယ် လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က အချိန်ကိုပေါ့"

"ပေါက်ကရတွေ ပြောမနေနဲ့ လိုရင်းကိုပဲ ပြောစမ်း"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

အဆုံးအစ မရှိသော စာလုံးများအောက်တွင် စာသားများ ထပ်မံ တွန့်လိမ်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာသည်။

"ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က တစ်ရက်ကို ရောက်သွားတယ် အများကြီး ကြိုးစားပြီးနောက် ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ တစ္ဆေငယ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ညနေ ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်မှာ ငါ အလိမ်ခံလိုက်ရမှန်း သိလိုက်ရတယ်"

"စကားတွေ ရှည်နေတယ် လိုရင်းကို ပြောပါဆို"

ယန်ကျန့် စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီနေ့ ညနေ ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်မှာ ငါ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာတယ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အနာဂတ်နဲ့ ပတ်သက်နေရင်တောင် လူ့အရေပြားကျမ်း ဖော်ပြတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက မှန်ကန်တယ်ဆိုတာ သူ သိသည်။

ဘာထူးခြားမှုမှ မရှိရင် ယန်ကျန့် ဒီနေ့ညနေ ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်မှာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ သေဆုံးရလိမ့်မယ်။