ရပ်တန့်သွားသော မိုး

သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပျောက်ဆုံးနေသော ဝိညာဉ်များကို ခေါ်ထုတ်သွားရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုသော တစ္ဆေဆရာများအတွက်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

လျိုချီ ပိုင်ဆိုင်ထားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်သည် ရှောင်ယန်ထက် ပိုမို အားကောင်းသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် သူ ကြုံတွေ့နေရသော အန္တရာယ်သည် ရှောင်ယန်ထက် များစွာ ကြီးမားနေပြီး သူတို့၏ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ကာ အားကိုးရာမဲ့သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။ သူတို့ မည်မျှပင် မလိုလားသော်လည်း ပျောက်ဆုံးနေသော ဝိညာဉ်များကို ခေါ်ထုတ်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း လက်တွေ့တရားက သက်သေပြနေပြီ ဖြစ်သည်။

သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အရေးပါသော သေဆုံးပြီးသူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်းသည် လျိုချီ မပေးဆပ်နိုင်သော တန်ဖိုးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ယန်သည် လျိုချီကို လက်လျှော့ရန်နှင့် ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်ရန် ဖျောင်းဖျနေသည်။

သူတို့ ကျရှုံးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထိုလမ်းကြောင်းသည် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့တွင် ထိုပျောက်ဆုံးနေသော ဝိညာဉ်များနှင့်အတူ ထူးဆန်းသော လမ်းမကြီးပေါ်မှ ထွက်ခွာနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

"ယန်ကျန့်ဆိုရင် လုပ်နိုင်မလား မဟုတ်ဘူး သူလည်း လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး သဘာဝလွန် စွမ်းအင် ပိုကြီးလေ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အန္တရာယ်က ပိုကြီးလေပဲ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်တဲ့ သာမန်လူတွေကမှ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ပြန်ခေါ်လာနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်"

ရှောင်ယန်သည် ယန်ကျန့်ကို ပြေးမြင်မိသော်လည်း ယန်ကျန့်ပင်လျှင် အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ပျောက်ဆုံးနေသော ဝိညာဉ်များကို ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်သူမှာ စွမ်းအားကြီးသော တစ္ဆေဆရာ မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု မြင့်မားသော သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ယန် ဆက်လက် တွေးတောနေရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

အကြောင်းမှာ ကြီးမားသော အန္တရာယ် ရောက်ရှိနေပြီး အငြိုးကြီးတစ္ဆေများသည် သူတို့ကို ဝိုင်းရံကာ ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှောင်ယန်၌ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ကံတရားကိုသာ ပုံအပ်လိုက်ရတော့သည်။ သူ လျိုချီကို သတိပေးချင်သည်။ ထိုသို့ လုပ်မှသာ သူတို့ အသက်ရှင်ခွင့် ရနိုင်ပေမည်။

"လျိုချီ မင်း တွေဝေနေတုန်းလား အချိန်မရှိတော့ဘူး"

သူ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေလေသည်။

အကြောင်းမှာ လျိုချီ၏ လက်သည် ပျောက်ဆုံးနေသော ဝိညာဉ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး လွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင်ပင် သူ လက်မလွှတ်ချင်ပေ။

သူ့အတွက် တချို့လူများသည် ကိုယ့်အသက်ထက် ပိုအရေးကြီးနေပြီး ဘာမဆို ပေးဆပ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကာ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမထားရှိပေ။

"ငါ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကို လွှတ်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီအခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်လို့လား လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး တစ္ဆေက ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်နေတာ ဝိညာဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ တစ္ဆေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ရပ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး တကယ်လို့ ငါတို့သာ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ရင် ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းမယ့် လမ်းကြောင်းက ရှင်းလင်းသွားလိမ့်မယ်"

"ရှောင်ယန် မင်းကို ဒီကိစ္စထဲ ဆွဲထည့်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အသက်နဲ့ရင်းပြီး လောင်းကြေးထပ်ချင်တယ်"

လျိုချီ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားချင်ပြီး နောက်မဆုတ်ချင်ပေ။

နောက်ဆုတ်လိုက်လျှင် တစ်သက်လုံး နောင်တရနေရမည်ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ဒီနေရာကို ထပ်လာရဲမည့် သတ္တိ ရှိတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားနေရသည်။

ရှောင်ယန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် လျိုချီ၏ အတွေးကို သူ နားလည်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်က သူ ရွေးချယ်ခဲ့သည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ရွေးချယ်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က သူ ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း လျိုချီကတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ငါ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့ ဒါ ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပါပဲ ဒီခရီးစဉ်မှာ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ဖို့ သဘောတူကတည်းက ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးကို ငါ နားလည်ပြီးသားပါ"

ရှောင်ယန် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ရအောင် အရင်တုန်းက ငါ မလုပ်ရဲခဲ့တာကို အခု မင်း လုပ်ရဲဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ"

လျိုချီ စကားအများကြီး မပြောဘဲ တစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်...

တိုတောင်းသော်လည်း လျင်မြန်သော အပြန်အလှန် ပြောဆိုမှုအပြီးတွင် ထိုထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး ၃ ယောက်သည် သူတို့နှစ်ယောက်ကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမနှင့် ဒုတိယ အမျိုးသမီးတို့သည် အေးစက်သော လက်များကို အသီးသီး ဆန့်ထုတ်လိုက်ကြရာ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် စင်တီမီတာ အနည်းငယ်သာ ကွာဟမှု ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုအကွာအဝေးသည် သက်ရှိလူသားတစ်ယောက် ဖြတ်သန်းသွားရန် လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်တို့ ထွက်ပြေးချင်လျှင်ပင် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"တစ္ဆေရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို ငါ့ဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက် ငါ ခံယူထားတဲ့ ကျိန်စာနဲ့ ဒီကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ကို အားပျော့သွားအောင် လုပ်မယ် တကယ်လို့ ငါ တောင့်ခံနိုင်ပြီး အသက်ရှင်ရင် ငါ အောင်မြင်လိမ့်မယ် မဟုတ်ရင်တော့ ငါ ချက်ချင်း သေသွားလိမ့်မယ်"

လျိုချီ၏ မျက်လုံးများ ပြတ်သားနေသည်။ သူ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ သူ သိသည်။ ဒါက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ် မဟုတ်ဘဲ ရွေးချယ်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အငြိုးကြီးတစ္ဆေများ လက်ချင်းချိတ်ပြီး ဝိုင်းရံလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်...

လျိုချီလည်း လက်လှမ်းလိုက်သည်။

မျက်နှာပေါ်တွင် နှုတ်ခမ်းနီသာ ပါရှိသော အငြိုးကြီးတစ္ဆေကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသော ထိတွေ့မှုတစ်ခုသည် သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းရန် လုံလောက်ပေသည်။

နွေးထွေးမှု မရှိသော အေးစက်သည့် လက်မောင်းကို ထိလိုက်သည်နှင့် လျိုချီသည် သူ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဝိညာဉ်အတွက် သူ့ကန့်သတ်ချက်ကို စတင်စိန်ခေါ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

အငြိုးကြီးတစ္ဆေ ၃ ကောင် လက်ချင်းချိတ်ပြီး စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်သွားသောအခါ ရှောင်ယန် ရုတ်တရက် တွေဝေမေ့မြောသွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။ သူ့ ပါးစပ်၊ မျက်လုံးနှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာပြီး သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဤကဲ့သို့သော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို သူ မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် လျိုချီနှင့် ရှောင်ယန်တို့ ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်ကြီးမားသည့် တိုက်ပွဲအကြောင်းကို မသိရှိပေ။

ယန်ကျန့်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး နောက်သို့ လိုက်ပြီး လမ်းကို ဖြတ်ကူးကာ ပျောက်ဆုံးနေသော ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ တစ္ဆေမီးတောက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး နှောင်ကြိုးအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်များကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသဖြင့် သူ့ခရီးလမ်းသည် အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း အသက်အန္တရာယ် မရှိပေ။

သို့သော် လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းသို့ သွားသော ခရီးသည် အဆုံးအစ မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ပြီး လမ်းဘေးတွင် အမှတ်အသားပြနိုင်သော အဆောက်အအုံ တစ်ခုမျှ မတွေ့ရပေ။

သူ လမ်းပျောက်နေပုံ ရသည်။

"လျိုချီနဲ့ ရှောင်ယန်သာ ဉာဏ်ကောင်းရင် ဒီအချိန်လောက်ဆို သူတို့ လုံခြုံရေးအတွက် နောက်ပြန်လှည့်လောက်ပြီ"

သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် စောစောက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုပြီး တစ်ယောက်တည်း ဆက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ယန်ကျန့် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကို လွှမ်းခြုံထားသော မိုးသည် ဘယ်အချိန်က ရပ်သွားမှန်း မသိဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

"မိုးတိတ်သွားပြီလား သူတို့ဘက်မှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ ရှောင်ယန်ဆိုတဲ့လူ အန္တရာယ် ကြုံတွေ့သွားပြီလား"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေမိုးရေ သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရပ်တန့်၍ မရကြောင်း သိထားရန် လိုသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရပ်တန့်သွားပါက ဤနေရာတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော အသက်ရှိသည့် လူသေများသည် သဘာဝလွန် ထိန်းသိမ်းမှု မရှိတော့ဘဲ နိုးထလာကြလိမ့်မည်။ နိုးထလာသည်နှင့် သူတို့သည် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှ သာမန် မြို့ခံများသာ ဖြစ်သွားကြပြီး ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတို့က သူတို့ကို ဝါးမြိုသွားကာ အသက်ဆက်ရှင်ရန် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးသွားစေလိမ့်မည်။

"ယာယီပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ တကယ်လို့ ပြန်မရွာရင် ငါ့ တစ္ဆေမျက်လုံး ကို သုံးပြီး တတ်နိုင်သလောက် လူတွေကို ကယ်ရတော့မယ်"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲ တွေးလိုက်သည်။

သူ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဝိညာဉ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤနယ်ပယ်မှ ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေနေသည်။

သူ့ထင်မြင်ယူဆချက်သည် အတော်လေး မှန်ကန်ပေသည်။

ရှောင်ယန် အမှန်တကယ် ကံဆိုးသွားခဲ့လေသည်။

မိုးတိတ်သွားရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ရှောင်ယန်သည် စောစောက တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

တိတ်တဆိတ် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး မျက်လုံး၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးအနည်းငယ် စီးကျလာရုံသာ ရှိသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးစက်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရှိနေပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တောင့်တင်းလာသည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် သေဆုံးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ယခင်က ထိန်းသိမ်းထားသော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားရစမြဲ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ရှောင်ယန် ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေသည် ပြန်လည်နိုးထသည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၌ မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိသေးပေ။