နောက်ကျမှ ရောက်လာသော မီးတောက်

"ငါ ကျရှုံးသွားပြီလား"

ထိုအချိန်တွင်...

ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် မငြိမ်မသက် ဝိညာဉ်များ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။ လမ်းနှင့် မနီးမဝေးတွင် အသက် ၂၀ အရွယ်ခန့်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားလေသည်။

သူ့အသားအရေသည် လျင်မြန်စွာ မည်းနက်လာပြီး မျက်နှာအသွင်အပြင်များ ဝေဝါးလာကာ ပျောက်ကွယ်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

သို့သော် လဲကျသွားသော လျိုချီသည် သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးတစ္ဆေကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးတစ္ဆေ ၃ ကောင်သည် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျကာ ကြည့်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ရှိကြသည်။ ခေါင်းကိုသာ ဖုံးထားလိုက်လျှင် အလှမယ်များဟု ထင်ရလောက်ပေသည်။ သို့သော် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ တစ်ယောက်တွင် ဖြူဆွတ်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံသာ ပါရှိပြီး နောက်တစ်ယောက်တွင် နီရဲတောက်ပသော နှုတ်ခမ်းတစ်စုံ၊ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်တွင် ဖြူဖပ်ဖြူရော် နားရွက်တစ်စုံသာ ပါရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး ၃ ယောက်သည် လက်ချင်းချိတ်ကာ လျိုချီနှင့် လဲကျနေသော ရှောင်ယန်တို့ကို အလယ်တွင် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်တစ်ခုသည် တစ္ဆေဆရာများကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိအောင် ဖိနှိပ်ထားလေသည်။

ရှောင်ယန် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လျိုချီလည်း မကြာမီ လိုက်ပါသွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် အမျိုးသမီးတစ္ဆေ ၃ ကောင်ထံမှ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းယူရန် ကိုယ်ပိုင်ကျိန်စာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအင်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လွှဲပြောင်းယူနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် လက်ချင်းချိတ်ထားသော အမျိုးသမီးများ၏ သေမင်းတမန် တိုက်ခိုက်မှုကို လျိုချီ မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ မသေဆုံးသေးခြင်းမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်က ပြန်လည်ခုခံနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက လျိုချီသည် တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးမည် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်လာသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကြောင့် သေဆုံးမည် ဖြစ်သည်။ လမ်းကြောင်း နှစ်ခုစလုံးသည် သေလမ်းသာ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယလမ်းဟူ၍ မရှိပေ။

သို့သော် ထိုအခြေအနေရောက်နေသည့်တိုင် လျိုချီ၏ လက်တစ်ဖက်သည် အခြားလူတစ်ယောက်ကို ခေါင်းမာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါက ဝိညာဉ်တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ဒါက ရွာထဲမှာ သူ့ကိုကယ်ရင်း အသေဆိုးနဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ရတဲ့ သူ့အဖေ ဖြစ်သည်။ ထိုနောင်တက သူ့ကို နှိပ်စက်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် သူ့အဖေကို ပြန်ခေါ်လာကာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှ ထွက်ခွာပြီး ဤကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိစေချင်သည်။

"ငါ မလုပ်နိုင်တော့ဘူး အဖေ့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းမပေးနိုင်တော့ဘူး"

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း အဖေဖြစ်သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း အားအင်များ ကုန်ဆုံးလာသည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး အမြင်အာရုံများ လျင်မြန်စွာ ဝေဝါးလာကာ အကြားအာရုံလည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်လာသည်။

သူ စကားပြောချင်သော်လည်း ပါးစပ် ဘယ်နားရောက်နေမှန်း မသိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် လျိုချီ၏ မျက်လုံး၊ ပါးစပ်နှင့် နားရွက်များ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ရှောင်ယန် တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့အမှားကြောင့် မင်း သေသွားရတာ ငါလည်း မကြာခင် မင်းနောက် လိုက်လာတော့မှာပါ"

လျိုချီ ရင်ထဲတွင် မလိုလားအပ်မှုနှင့် နာကျင်မှုများ ရောပြွမ်းနေသည်။

သူ့၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် သူ သေဆုံးရရုံသာမက တာဝန်ခံ ရှောင်ယန်ပါ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ရှောင်ယန် သေဆုံးသွားသဖြင့် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှ မြို့ခံများသည် အသက်ရှင်သော လူသေအဖြစ် ထိန်းသိမ်းပေးထားသည့် တစ္ဆေမိုးရေကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်သည် အကြီးအကျယ် သေဆုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပေတော့မည်။ အရာအားလုံးသည် သူ့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုချီသည် ကိုယ့်သေခြင်းတရားအတွက် ရှက်ရွံ့မိသည်။ ပိုကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်စရာတွေ ရှိလျက်နဲ့ အဆိုးဆုံးကို ရွေးချယ်မိခဲ့လို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျိုချီ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်...

သူ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဝိညာဉ်သည် လျိုချီ သူ့ကို ဒီလမ်းပေါ်ကနေ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသလိုလို၊ သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့်...

မူလက သက်မဲ့ဖြစ်ပြီး ငြိမ်သက်နေသော ဝိညာဉ်သည် ရုတ်တရက် လည်ပင်းကို လှည့်ကာ လျိုချီကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အေးစက်သော လက်မောင်းကို ခါရမ်းလိုက်ရာ လျိုချီ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကာ လမ်းမ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လျှောက်သွားလေသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ လက်ချင်းချိတ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ္ဆေ ၃ ကောင်သည် ထိုဝိညာဉ်ကို မတားဆီးဘဲ သူတို့၏ လက်မောင်းအောက်မှ ဖြတ်သန်းခွင့် ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဝိညာဉ် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် လျိုချီ၏ အဖေနှင့် ထပ်တူတူဖြစ်နေသော မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း စိမ်းသက်လာပြီး အခြားတစ်ယောက်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကာ ထူးဆန်းပြီး အေးစက်သွားသည်။ လမ်းပေါ်ရှိ အခြား လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ်များနှင့် တူညီသွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်သည် အခြား ပျောက်ဆုံးနေသော ဝိညာဉ်အုပ်စုကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။

လျိုချီ၏ အမြင်အာရုံ လုံးဝ ဝေဝါးသွားပြီဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဘာကိုမျှ မမြင်ရတော့သော်လည်း လက်လွှတ်မခံဘဲ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော ဝိညာဉ် ရုန်းထွက်သွားသည်ကိုတော့ ခံစားမိလိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ ခါးသီးစွာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ ပါးပြင်သာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး အသံထွက်မလာတော့ပေ။

"ဒါ ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဝဋ်ကြွေး ဖြစ်လောက်တယ် အဖေတောင် ငါ့ကို စွန့်ပစ်သွားပြီ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့တာ မှားယွင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်လို့ သူ ထင်သွားတာလား ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးသူရဲ့ ဝိညာဉ်က ငါ့အပေါ် အရမ်း စိတ်ပျက်သွားတာလား"

သူ ဒီလိုပဲ တွေးနေမိသည်။

ဒီနေရာက ဝိညာဉ်က သူ့အဖေ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မယ်၊ သို့မဟုတ် ဘယ်သူမဆို ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုတာကို လျိုချီ သတိမထားမိတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဝိညာဉ်ကို ကိုယ့်ဆွေမျိုးလို့ ထင်ရင် ဆွေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သလို မထင်ရင်လည်း ဒီနေရာမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သွားမှာပါ။

မှိန်ဖျော့သော မီးခိုးရောင် အငွေ့အသက်များသည် လျိုချီ၏ မျက်နှာကို တိုက်စားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပါးစပ်နှင့် မျက်လုံးများ မရှိတော့သလို နားရွက်များလည်း ဘယ်အချိန်က ပျောက်သွားမှန်း မသိတော့ပေ။

နှာခေါင်းနှင့် မျက်ခုံးမွှေးများသာ ကျန်ရစ်ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ရယ်စရာ ကောင်းနေသည်။

ပါးစပ်မရှိတော့သဖြင့် သွေးမထွက်တော့သော်လည်း နှာခေါင်းမှ ပျစ်ချွဲသော သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျနေပြီး သူ့အသိစိတ်လည်း သွေးများနှင့်အတူ ရောပါသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သို့သော် လျိုချီ၏ အသိစိတ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး အချိန်တွင်...

မသေခင် စိတ်ကူးယဉ်မိတာများလား။

သူ့နှာခေါင်း လှုပ်ရှားသွားပြီး လေထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော အနံ့ဆိုးတစ်ခု ရလိုက်သည်။

အလောင်းကောင် မီးရှို့ခံရသလို အနံ့မျိုး ဖြစ်၏။

ကြည့်ရတာ ဒီလောင်ကျွမ်းနေတဲ့ အနံ့ဆိုးက စိတ်ကူးယဉ်တာ မဟုတ်ပုံရသည်။

လျိုချီသည် သူ့အရေပြားပေါ်တွင် ပူလောင်သော ခံစားမှုကိုပါ ရရှိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ မီးကြီးလောင်ကျွမ်းနေပြီး သူလည်း မီးထဲတွင် ပါဝင်နေသည်ဟု သံသယ ဖြစ်မိလိုက်သည်။

သို့သော် လျိုချီ မမြင်ရသဖြင့် ဒီခံစားချက် မှန်မမှန် ဆုံးဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။

သူ့ကျရှုံးမှုကို လက်ခံလိုက်ပြီး သေမင်းကို စောင့်မျှော်နေလိုက်သည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ...မှိန်ဖျော့နေသော အသိစိတ်သည် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာသည်ကို လျိုချီ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

သူ့စိတ်ထဲ သံသယ ဖြစ်မိသည်။

လျိုချီ၏ ခံစားမှု မှားယွင်းမနေပေ။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးကြီးလောင်ကျွမ်းနေသည်မှာ အမှန်ပင်။ အစိမ်းရောင် တစ္ဆေမီးတောက် များသည် ခြောက်ခြားဖွယ် အေးစက်နေပြီး သဘာဝလွန် အရာများကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်။

တစ္ဆေမီးတောက်၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြီးမားလှသည်။

လမ်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားအောင် လောင်ကျွမ်းပစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသကဲ့သို့ မီးအလင်းရောင်သည် မျက်စိတစ်ဆုံး ကျယ်ပြန့်နေပြီး အဆုံးအစ မရှိပေ။

ထိုမီးတောက်များ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင်...

ယန်ကျန့်သည် ခံစားချက်မရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ဆီသို့ ချီတက်လာနေသည်။ မြေပြင်ကို ခိုင်မာစွာ နင်းလျှောက်ပြီး အက်ကွဲနေသော လှံရှည် ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မီးတောက်များကြားမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော တစ္ဆေများကို ရှင်းလင်းနေသည်။

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ လျိုချီနဲ့ ရှောင်ယန် ဒုက္ခရောက်နေကြပြီ စောစောက မိုးတိတ်သွားတုန်းက ငါ ချက်ချင်း တွေးမိပြီး စိတ်မချလို့ ပြန်လာကြည့်တာ ဒါပေမဲ့ ငါ နောက်ကျသွားပုံရတယ် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး တစ္ဆေလက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားကြပြီ ထင်တယ်"

သူ့အကြည့်က အေးစက်နေပြီး မီးတောက်များကို ကျော်လွန်ကာ လမ်းပေါ်ရှိ အခြေအနေကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး ၃ ယောက်သည် လက်ချင်းချိတ်ပြီး ရှောင်ယန်နှင့် လျိုချီကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

နှစ်ယောက်သား မြေပြင်ပေါ်တွင် အသက်မဲ့စွာ လဲလျောင်းနေကြပြီး သူတို့၏ အခြေအနေမှာ သာမန် အလောင်းကောင်များထက်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။

ဒီအခြေအနေက တစ္ဆေ သတ်ဖြတ်ခံရသူတွေနဲ့ အလွန် တူညီနေသည်။

ယန်ကျန့် ဆက်လက် တိုးကပ်သွားသည်။

သို့သော် အမျိုးသမီးတစ္ဆေ ၃ ကောင်သည် လက်ချင်းချိတ်လျက် ရပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

မီးတောက်များသည် ထိုတစ္ဆေ ၃ ကောင်အပေါ် ကျရောက်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေမီးတောက်သည် တစ္ဆေများ၏ ကျောဘက်ကိုသာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျော်လွန်ကာ ဝါးမြိုခြင်း မပြုနိုင်ပေ။

အေးစက်သော လက်မောင်း ၆ ဖက်သည် စက်ဝိုင်းပုံစံ ပြုလုပ်ထားပြီး ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသဖြင့် တစ္ဆေမီးတောက်ပင် တိုက်စား၍ မရနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့် ရောက်ရှိလာခြင်းက အငြိုးကြီးတစ္ဆေများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သကဲ့သို့ ရှိသည်။

ကျောဘက်တွင် မီးလောင်နေသော တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ဖြူဖပ်ဖြူရော် နားရွက်သည် ယန်ကျန့်၏ ခြေသံကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ကောင် လှည့်ကြည့်သည်နှင့် ကျန် ၃ ကောင်လည်း လိုက်ကြည့်ကြသည်။

"ငါ့ကို သတိထားမိသွားပြီလား"

ယန်ကျန့် ခြေလှမ်း ရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား တည်သွားသည်။

သို့သော် တစ္ဆေများ မလှုပ်ရှားကြပေ။

ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ယန်ကျန့် ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လျိုချီ၏ အလောင်းကောင်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လွှတ်မပေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"တစ္ဆေက ငါ့ကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဒီအနေအထားအတိုင်း ဆက်ရှိနေတယ်ဆိုတော့ လျိုချီ မသေသေးတာများလား..."

သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

လျိုချီ မသေသေးမှသာ တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှု ဆက်လက်ရှိနေမည် ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားသော်လည်း မတိုက်ခိုက်ရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် ယန်ကျန့် တွေဝေမနေတော့ဘဲ တစ္ဆေများရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မုဆိုးနှင့် သားကောင် နေရာချင်း လဲလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံဘဲ တစ္ဆေများကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် လက်ချင်းချိတ်ထားသော တစ္ဆေ ၃ ကောင်သည် ယန်ကျန့် အနားရောက်လာသည်အထိ မလှုပ်ရှားကြပေ။

အရာအားလုံး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် တစ္ဆေသည် လျိုချီကို မသတ်ရသေးသရွေ့ နောက်တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

လျိုချီ အသက်ရှင်နေရခြင်းမှာ သူ့တွင် စွမ်းအားကြီးသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင် ရှိလို့မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေများ၏ စွမ်းအင်ကို သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းယူပြီး ထိန်းချုပ်မှုကို အားနည်းစေသော အထူးကျိန်စာကြောင့် ဖြစ်သည်။ လွှဲပြောင်းမှု မပြည့်စုံသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ပြီး အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီအထူးကျိန်စာသာ မရှိရင် သူ့ကံကြမ္မာက ရှောင်ယန်လိုပဲ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမှာ သေချာသည်။

ယန်ကျန့် ရောက်ရှိလာသော်လည်း တစ္ဆေ မလှုပ်ရှားသဖြင့် အသေပစ်မှတ် ဖြစ်သွားသည်။

လက်ထဲမှ အက်ကွဲနေသော လှံရှည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

နားရွက်လှုပ်ရှားခဲ့သော တစ္ဆေသည် သံချေးတက်နေသော အလောင်းကောင် သံချောင်း ဖြင့် အေးစက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိုးဖောက်ခံရသည်နှင့် တပြိုင်နက် သဘာဝလွန် ဂုဏ်သတ္တိများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လဲကျသွားလေသည်။

အေးစက်သော လက်ချင်းချိတ်ထားမှု ပြေလျော့သွားပြီး အားမရှိတော့ပေ။

တစ္ဆေတစ်ကောင် လျော့သွားသဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော ပိတ်ဆို့မှု ပျက်ပြယ်သွားလေသည်။

ဝိုင်းရံမှု ပျက်ပြယ်သွားသည်နှင့် လျိုချီ၏ အသိစိတ် သိသိသာသာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားကာ အာရုံခံစားမှု အချို့ ပြန်ရလာသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို ယန်ကျန့် မြင်လိုက်ရတော့ သူ့ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်လိုက်သည်။

ရှောင်ယန်ကို ကယ်လို့မရတော့ပေမဲ့ လျိုချီကိုတော့ သေမင်းလက်ထဲကနေ ပြန်ဆွဲတင်နိုင်ခဲ့ပုံရသည်။

လျိုချီ၏ ပုံစံမှာ သနားစရာ ကောင်းနေသော်လည်း အသက်ရှင်နေသရွေ့ အရာအားလုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်လေသည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းပြီး လက်ချင်းချိတ် တိုက်ခိုက်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်နှင့် ကျန်ရှိသော ထူးဆန်းသည့် အမျိုးသမီး ၂ ယောက်သည် ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်လာကြသည်။

မျက်လုံးသာပါသော တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုဖြူဆွတ်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

နောက်ထပ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကတော့ တောက်ပသော နှုတ်ခမ်းနီများ ဟသွားပြီး သွယ်လျကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း အေးစက်ဆိုးရွားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်ရင်း ယန်ကျန့်အား နမ်းရှိုက်ချင်သကဲ့သို့ တရွေ့ရွေ့ တိုးကပ်လာသည်။

အငြိုးကြီးတစ္ဆေ၏ အနမ်းခံရခြင်းသည် ရိုမန်းတစ်ဆန်သော တွေ့ဆုံမှု မဟုတ်ဘဲ သေစေနိုင်သော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။

ယန်ကျန့် လှုပ်ရှားချင်သည်။

သို့သော် သူ့အသားအရေပေါ်တွင် မွဲခြောက်သော မီးခိုးရောင် အလွှာတစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းသော အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

"နောက်ထပ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်လား"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံး အနည်းငယ် လည်ပတ်သွားပြီး ထိုဖြူဆွတ်သော မျက်လုံးများကို ပြန်လည် စူးစိုက်လိုက်သည်။

ဖြူဆွတ်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ် ထင်ဟပ်နေသည်။

သို့သော် မကြာမီ...

အစိမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့ မီးတောက်တစ်ခု ထိုမျက်လုံးများပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

မီးတောက်၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုက ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ်ကို ဝါးသွားစေသည်။

ယန်ကျန့်၏ တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်း ပြန်လည် လှုပ်ရှားနိုင်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်...

ထင်းခုတ်ဓား ကျရောက်သွားသည်။

ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး၏ လည်ပင်း ပြတ်ရှသွားပြီး လေးလံသော ခေါင်းတစ်လုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားကာ ဘေးတစ်ဖက်သို့ ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ္ဆေမီးတောက်သည် ခေါင်းကို ကူးစက်လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မီးတောက်များ တစ်ဖန် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာသည်။

"တစ္ဆေ ၃ ကောင် ပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်တာက တကယ် အန္တရာယ်များတယ် ဒါပေမဲ့ အခု မပြည့်စုံတော့ဘူး"

ယန်ကျန့် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် တွန့်လိမ်ပြီး ဆွဲဆောင်နေသော တစ္ဆေသည် ဆက်တိုက် တိုးကပ်လာသော်လည်း ယခုအခါ အကွာအဝေး ခြားသွားလေသည်။

ဒီလို နောက်ဆုတ်လိုက်ခြင်းက တစ္ဆေအနေနဲ့ ယန်ကျန့်ကို မနမ်းနိုင်တော့ဘူး ဆိုတဲ့ သဘော ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေသည် လက်မလျှော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်ရင်း ဆက်လက် တိုးကပ်လာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။