ဆေးတစ်ထုပ်
Vol. 96 Ch. 1324
ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အေးစက်နေသော အမျိုးသမီးတစ္ဆေ ၃ ကောင်သည် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထိုထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး ၃ ယောက်သည် ဖိနှိပ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံရခြင်းတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိသလောက်ဖြစ်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ခန္ဓာကိုယ် တွန့်လိမ်ပြီး တိုးကပ်လာရန် ကြိုးစားနေသော တစ္ဆေကို ကြည့်ရင်း ယန်ကျန့်သည် သူ့ပတ်လည်တွင် တစ္ဆေမီးတောက် များကို ဝန်းရံထားပြီး မီးတောက်များ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ပုန်းအောင်းကာ လုံခြုံသော အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။
သို့သော် တစ္ဆေသည် လောင်ကျွမ်းနေသော တစ္ဆေမီးတောက်များကြောင့် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။
မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော နှုတ်ခမ်းနီသာ ပါရှိသည့် ထိုတစ္ဆေသည် တစ္ဆေမီးတောက်များကို နင်းဖြတ်ပြီး ဆက်လက် တိုးကပ်လာသည်။
သို့သော် ပိုမို နီးကပ်လာလေ တစ္ဆေမီးတောက်များ ပိုမို လောင်ကျွမ်းလေ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေတစ်ကိုယ်လုံးကို ဝါးမြိုသွားကာ မီးစွဲလောင်လေတော့သည်။
မီးတောက်များက တစ္ဆေကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။
သို့သော် တစ္ဆေသည် လောင်ကျွမ်းနေသော တစ္ဆေမီးတောက်များကို အန်တုပြီး ရှေ့ဆက်တိုးလာနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ခံစားချက်မပါသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေသည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်က ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီဆိုရင် လှုပ်ရှားနိုင်သရွေ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်မည် မဟုတ်ကြောင်း၊ တစ္ဆေမီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေခြင်းက ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို အနည်းငယ်သာ နှေးကွေးစေနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။
သို့သော် သူ့တစ္ဆေမီးတောက်သည် ယခင်က လီကျွင်း အသုံးပြုခဲ့သော တစ္ဆေမီးတောက်နှင့် မတူပေ။
၎င်းတွင် မီးဖိုမီးနှင့် ရောစပ်ထားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်များ ပါဝင်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
တစ္ဆေမီးတောက်များ ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းလာသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝ မီးစွဲသွားပုံရပြီး လှုပ်ရှားမှုများ ပိုမို လေးလံထိုင်းမှိုင်းလာသည်။
နောက်ဆုံးတွင်...
နောက်ဆုံးကျန်သော တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်နှင့် ၇ မီတာ ၈ မီတာခန့် အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူးဆန်းစွာ လိမ်တွန့်နေသော အနေအထားဖြင့် အေးခဲသွားပြီး တစ္ဆေမီးတောက်များ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေသည် ၎င်း၏ ကြည့်ကောင်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် မီးကျွမ်းနေသော အလောင်းကောင် တစ်ခု ဖြစ်သွားလေသည်။
တစ္ဆေ ၃ ကောင်စလုံးကို ယာယီ ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယန်ကျန့် စိတ်လျော့လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသော လျိုချီဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ရှောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရင်ဆုံး စစ်ဆေးလိုက်သည်။
အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးနောက် ရလဒ်မှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ယန်သည် သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ပြန်လည်အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။
တစ်ဖက်တွင် လျိုချီကတော့...
သူ ထိန်းချုပ်ထားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်သည် ရှောင်ယန်ထက် ပိုမို အားကောင်းသဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်။ တစ္ဆေ ၃ ကောင် ဆုတ်ခွာသွားသဖြင့် လျိုချီ၏ အခြေအနေ ယာယီ ကောင်းမွန်လာသော်လည်း ဤအခြေအနေမှာ ခဏတာသာ ခံမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လျိုချီ၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်သည် မကြာမီ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်လာတော့မည်ကို ယန်ကျန့် ခံစားမိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ကယ်လို့ ရနိုင်မလား"
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။
လျိုချီ မသေသေးသဖြင့် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်း ရှာသင့်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လျိုချီသည် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်သို့ သူ့ကို ကူညီရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် ဌာနချုပ်မှ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရရော ယုတ္တိဗေဒအရပါ သူ့ကို ဒီအတိုင်း သေခွင့်ပေးလိုက်၍ မရပေ။
ဒါပေမဲ့...
တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။
သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်ဘဲ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်များ၏ မျှခြေနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။
ယန်ကျန့်အတွက်ပင်လျှင် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရပြီး တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မျှခြေရှာပေးရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။
"ယန်ကျန့် မင်းလား"
လျိုချီ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း စကားပြောရန် ပါးစပ် မရှိတော့သလို ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရန် မျက်လုံးလည်း မရှိတော့ပေ။
သူသည် လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် အားယူကာ စာရေးလိုက်သည်။
ကြမ်းတမ်းသော မြေပြင်က သူ့လက်ချောင်းများကို ပွန်းပဲ့စေပြီး သွေးများ စီးကျလာကာ မြေကြီးပေါ်တွင် စာလုံးများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ငါပါ"
ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သို့သော် လျိုချီ မကြားနိုင်ပေ။ သူ့၏ ပြင်ပအာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် အနံ့ခံခြင်း တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ယန်ကျန့် ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်ပြီး မီးမထွန်းရသေးသော အနီရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်ကို လျိုချီ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
လျိုချီ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ရောက်လာသူမှာ ယန်ကျန့် အစစ်ပင် ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် ဤသို့ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။ သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်သာလျှင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အကြောင်း သိရှိပြီး သတင်းစကားပါးရန် အသုံးပြုလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
"ငါ သေတော့မယ်"
လျိုချီ လက်ချောင်းများဖြင့် ဆက်လက် ရေးသားလိုက်သည်။ ပွန်းပဲ့နေသော အရေပြားများမှ သွေးများ မြေကြီးကို ရဲရဲနီသွားစေပြီး စာလုံးများ ပိုမို ပေါ်လာသည်။
သူ မရပ်တန့်ဘဲ နောက်ဆုံး မှာကြားချက်ကို ထားခဲ့ချင်သဖြင့် ဆက်လက် ရေးသားလိုက်သည်။
"မင်းကို ဒုက္ခပေးမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါသေပြီးရင် ငါ့အမေကို စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး ယန်ကျန့် သူက သဘာဝလွန်ကြောင့် စိတ်ဖောက်ပြန်နေလို့ပါ..."
ယန်ကျန့် စကားမပြောဘဲ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး လျိုချီ ရေးသားသော စာလုံးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖြေရှင်းနည်းများကို စဉ်းစားနေသည်။
အခုချိန်မှာ နောက်ဆုံးစကား ပြောဖို့ စောလွန်းနေသေးသည်။
တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ လက်မလျှော့သင့်ပေ။ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခု ဖြစ်လာမလား ဘယ်သူ သိနိုင်မလဲ။
"အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ ရဲ့ ကျိန်စာက လျိုချီကို ကယ်တင်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျရင် သေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာ ပေါက်ကွဲမှုကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"
ယန်ကျန့် ဤနည်းလမ်းကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။
တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း လျိုချီအတွက် မျှခြေရှာပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကို ယာယီ အသက်ဆက်ပေးထားကာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျိန်စာကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်ကို စဉ်းစားရမည်။
ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းရန် မလွယ်ကူသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်ရန် ရက်အနည်းငယ် အချိန်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။
"နေဦး တေးဂီတသေတ္တာ ကျိန်စာအပြင် နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်"
ယန်ကျန့် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ဆေးဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ မှတ်ဉာဏ် သူ့ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်... တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်ကတည်းက နေထိုင်လာခဲ့သော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး။
ထိုဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဆေးထုပ် ၃ ထုပ် ရရှိခဲ့သည်။
ထိုဆေးထုပ် ၃ ထုပ်သည် အလွန် တန်ဖိုးရှိပုံရပြီး စားသုံးလိုက်ပါက တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထမှုကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သည်။
"ဆေးက အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် အခုပဲ စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်"
ယန်ကျန့်သည် လျိုချီကို အသုံးပြုပြီး ဆေးကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တကယ်လို့ အလုပ်မဖြစ်ရင် တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို အသုံးပြုဖို့ အချိန်မနှောင်းသေးပေ။
ချက်ချင်းပင်...
ရေအိုင်တစ်ခု သူ့ခြေရင်းတွင် ပေါ်လာသည်။
ရေအိုင်သည် နက်ရှိုင်းပြီး မည်းမှောင်နေကာ အမည်မသိ နေရာများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
မကြာမီ...
ဖြူဖပ်ဖြူရော် ရေစိုနေသော လက်မောင်းတစ်ဖက် ရေအိုင်နက်ထဲမှ ရုတ်တရက် ဆန့်ထွက်လာပြီး မျောပါနေသော အလောင်းကောင်တစ်ခုက အဝါရောင် စက္ကူဖြင့် ထုပ်ထားသော ဆေးထုပ်တစ်ထုပ်ကို သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ယူလိုက်ပြီး တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ဆွဲဆုတ်ဖွင့်လိုက်သည်။
အဝါရောင် စက္ကူသည် သာမန် ဆီစိမ်စက္ကူသာ ဖြစ်ပြီး ထူးခြားမှု မရှိသော်လည်း ယန်ကျန့် ဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်းထဲတွင် မီးခိုးရောင် အမှုန့်များ ရှိနေသည်။
သူ လက်ချောင်းဖြင့် အနည်းငယ် ယူပြီး စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း ဘာမှန်း မခွဲခြားနိုင်ပေ။
ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ ပြာမှုန့်တစ်ထုပ်နဲ့ တူပြီး တိုင်းရင်းဆေးနဲ့ မတူပေ။
"ဒီအရာက တကယ်ရော အစွမ်းထက်ရဲ့လား"
ယန်ကျန့် သံသယ ဖြစ်မိသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် စိုးရိမ်နေရမည့်အချိန် မဟုတ်သဖြင့် တစ္ဆေလက် ကို အသုံးပြုကာ ဆေးထုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လျိုချီ၏ ဗိုက်ထဲသို့ အတင်း ထိုးထည့်လိုက်သည်။
လျိုချီတွင် ပါးစပ် မရှိတော့သဖြင့် မစားနိုင်ပေ။ ယန်ကျန့်သည် အစွန်းရောက် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကို ဆေးတိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
"မင်း ငါ့ကို ကယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား အလကားပါပဲ ငါ့ရဲ့ သဘာဝလွန် အခြေအနေက မျှခြေပျက်နေပြီ မင်း မကြာခင် သေတော့မှာ"
လျိုချီသည် ယန်ကျန့်၏ ထူးဆန်းသော လုပ်ရပ်များကို အာရုံခံမိသော်လည်း ယန်ကျန့် သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ရည်ရွယ်သည်ဟု သံသယ မဝင်ပေ။ ယန်ကျန့် သူ့ဗိုက်ထဲ ထည့်လိုက်သော အရာသည် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သေချာပေါက် ယူဆလိုက်သည်။
သို့သော် သဘာဝလွန် မျှခြေပျက်ယွင်းမှုနှင့် တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထမှုတို့သည် အလွယ်တကူ စီမံခန့်ခွဲ၍ ရသော ကိစ္စများ မဟုတ်ပေ။
ဒီအတွေးတွေနဲ့ လျိုချီ ခံစားကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် မယုံကြည်နိုင်စရာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်လာသည်။ လျိုချီသည် သူ့ဗိုက်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု ကပ်ပါးနေသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖောင်းပွလာပြီး အေးစက်မှုနှင့် နာကျင်မှုများ ပျံ့နှံ့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ အံ့သြဖို့ အချိန်မရလိုက်ပေ။
မကြာမီ လျိုချီသည် ဗိုက်ထဲမှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့လာပြီး နေရာအနှံ့ လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
အခြေအနေ ပိုဆိုးလာတော့မယ်၊ ဗိုက်ထဲက ခြောက်ခြားဖွယ် အရာရဲ့ ဝါးမြိုတာ ခံရတော့မယ်လို့ သူ ထင်လိုက်သည်။
မထင်မှတ်ဘဲ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ တိုက်စားသွားချိန်တွင် အတွင်းပိုင်းမှ သဘာဝလွန် မျှခြေပျက်ယွင်းမှုသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ္ဆေများသည် အိပ်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ဒါ သဘာဝလွန် မျှခြေ ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။
အဲဒီအစား ပိုမို အားကောင်းသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေအားလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူ့ဗိုက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သော စွမ်းအင်သည် တည်ငြိမ်ပြီး ထိန်းချုပ်မှု မလွတ်ကင်းသလို သူ့ကို ပြန်လည်တိုက်စားမည့် အန္တရာယ်လည်း မရှိပေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဗိုက်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် စွမ်းအင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဒီခံစားချက်က ဘာကို ပြနေသလဲဆိုတော့ ထိုသဘာဝလွန် စွမ်းအင် မပျောက်ကွယ်မချင်း သူသည် တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမည့် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
"မယုံနိုင်စရာပဲ"
လျိုချီ အံ့သြသွားသည်။
သူ မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးပြီး သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ယန်ကျန့် သူ့ဗိုက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သော အရာက သူ့ကို တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထခြင်းနှင့် သဘာဝလွန် မျှခြေပျက်ယွင်းခြင်း အစွန်းတစ်ဖက်မှ အတင်းအဓမ္မ ပြန်ဆွဲတင်ပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။
ပြဿနာ လုံးဝ ပြေလည်သွားတာ မဟုတ်ပေမဲ့...
အနည်းဆုံးတော့ ရေတိုကာလအတွင်း သေဆုံးမှု ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။
သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီးနောက် လျိုချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မွဲခြောက်သော မီးခိုးရောင်များ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စောစောက သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော မျက်လုံး၊ နားရွက်နှင့် ပါးစပ်များလည်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သူ့ရှေ့တွင် မှောင်မည်းနေသော်လည်း လျိုချီ အလင်းရောင်ကို ပြန်မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
အလင်းရောင်က အစိမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့ဖြစ်ပြီး အထူးတလည် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ့အမြင်အာရုံ ပြန်ကောင်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးကို မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လျိုချီ၏ အမြင်အာရုံ ပိုမို ကြည်လင်လာပြီး သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယန်ကျန့်ကိုပင် မြင်လိုက်ရသည်။
သူ့ပါးစပ်လည်း ပြန်ကောင်းလာပြီး ခံစားမှု ပြန်ရလာသဖြင့် ပါးစပ်ဖွင့်ကာ အသံပြုလိုက်သည်။
"ယန်... ယန်ကျန့်"
လျိုချီ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူ့ပါးစပ်က သိပ်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိသေးသဖြင့် စကားလုံးများကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောရန် ခက်ခဲနေပြီး ထစ်ငေါ့နေသည်။
ယန်ကျန့် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်းအခြေအနေက လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာတယ်ဆိုတော့ ငါလုပ်လိုက်တဲ့ အရေးပေါ် ကုသမှုက အလုပ်ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ မင်း အခု အဆင်ပြေသွားလောက်ပါပြီ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက အဲဒီနည်းလမ်းက သက်ရှိကိုပဲ ကယ်နိုင်တာ သေသူကို မကယ်နိုင်ဘူး ငါ ရှောင်ယန်ကို မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး"
"ရှောင်ယန်"
လျိုချီ၏ ပိုမို ကြည်လင်လာသော မျက်လုံးများက အနီးနားရှိ ရှောင်ယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ သူ့ကို သတ်လိုက်မိတာ ငါ့ရဲ့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်မှုကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ့အဖေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ လောင်းကြေးမထပ်ခဲ့ရင် သူ သေမှာ မဟုတ်ဘူး ဝိညာဉ်တွေကို ခေါ်ထုတ်သွားရင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုတွေ ကြုံရမယ်လို့ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိပေးခဲ့ပေမဲ့ ငါ နားမထောင်ခဲ့ဘူး အခု ငါပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်နဲ့ဆိုရင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့မိတာ"
"ငါ အရမ်း နုံအလွန်းတယ် ဒီနေရာက သဘာဝလွန် အခြေအနေက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ် လမ်းဘေးကနေ မီတာ ၅၀ လောက်ပဲ ငါ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ် ၃ မီတာ ၄ မီတာ၊ မီတာ ၂၀ ဒါမှမဟုတ် မီတာအနည်းငယ်လောက် ပိုနီးကပ်သွားရင် ဘယ်လို ကြောက်စရာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်ဖို့တောင် ခက်ခဲတယ်"
လျိုချီ မြေပြင်ပေါ်မှ ထထိုင်လိုက်သည်။ ခေါင်းအနည်းငယ် ငိုက်စိုက်ကျနေပြီး သေမင်းလက်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခြင်းအတွက် ဝမ်းသာမှု မခံစားရပေ။
သူ ခံစားနေရတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မှု၊ အပြစ်ရှိစိတ်နဲ့ နောင်တရမှုတွေပါပဲ။
"လူတိုင်းက ချစ်ရသူတွေရဲ့ ဝိညာဉ် စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး ငါ အခု ရင်းနှီးတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို သတ်လိုက်မိတာ နောင်တရနေပြီ သူတို့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်း တစ်ခုခုများ တကယ် ရှိနေမလားလို့လေ"
ယန်ကျန့် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
လျိုချီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။
"မင်း ချစ်ရသူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာလား"
"အင်း သေသူတွေက သေပြီးသွားပြီ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာတဲ့သူက မင်း သိတဲ့လူ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာ မမေ့ပါနဲ့ ဒါက သဘာဝလွန် ကမ္ဘာလေ သဘာဝလွန် အရာတွေက အမြဲတမ်း အေးစက်ပြီး ရက်စက်တယ် ဒီလို မျှော်လင့်ချက်မျိုးကို အလကား ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုလို့ ငါ ယုံကြည်တယ် ဒါကြောင့် ငါ အံကြိတ်ပြီး ငါ့အတိတ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တယ် ရင်းနှီးတဲ့ ဝိညာဉ်အားလုံးကို ငါ့လက်နဲ့ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်လိုက်တယ်"
"အဲဒီဝိညာဉ်တွေကို သတ်ပြီးတဲ့နောက် ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာတွေ ထပ်မပေါ်လာတော့ဘူး"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းပြောတာ မှန်ကောင်းမှန်နိုင်ပါတယ် ဝိညာဉ်တွေက သက်ရှိတွေကို ငရဲထဲ ဆွဲချဖို့ပဲ ရှိတာ သက်ရှိတွေက ဝိညာဉ်တွေကို ငရဲထဲကနေ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး နောင်တတွေနဲ့ ရုန်းကန်နေမယ့်အစား မင်းဆီက သင်ခန်းစာယူပြီး နှောင်ကြိုးအားလုံးကို တစ်ခါတည်း ဖြတ်တောက်လိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"
လျိုချီ သဘောပေါက်သွားပုံ ရသည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ငါ့နည်းလမ်းက မှန်ချင်မှ မှန်မယ် မင်းနည်းလမ်းကလည်း မှားချင်မှ မှားမယ် ဒီကိစ္စမှာ အဖြေမရှိပါဘူး ဘယ်သူက သေချာ ပြောနိုင်မှာလဲ... တကယ်လို့ ငါတို့ ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ဒီကနေ တကယ် ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်မှသာ ဘယ်လို ရလဒ်ထွက်လာမလဲ ဆိုတာ သိနိုင်မှာ"
သူ့မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မလုပ်နဲ့"
လျိုချီ ဤအချိန်တွင် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်၏ အတွေးကို ကပျာကယာ တားမြစ်လိုက်သည်။
သူသည် ယခုအခါ ကွယ်လွန်သူ ရှောင်ယန်ကဲ့သို့ပင် ရင်ဆိုင်ရဲခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဝိညာဉ်များကို ခေါ်ထုတ်သွားရဲသည့် သတ္တိ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယန်ကျန့်ကိုလည်း ကြိုးစားခွင့် မပြုရဲပေ။ ယန်ကျန့်လည်း သူ့လိုပဲ နိဂုံးချုပ်သွားမှာ စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ယန်ကျန့် မင်း ငါ့ခြေရာကို နင်းလို့ မဖြစ်ဘူး ငါက စံနမူနာပြ ဖြစ်သွားပြီ ဒီကနေ ဝိညာဉ်တွေကို ခေါ်ထုတ်သွားတာက သဘာဝလွန် စွမ်းအင် ပိုကြီးလေ ပိုလွယ်ကူလေ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း ပိုင်ဆိုင်တဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင် ပိုကြီးလေ မင်း ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ကြုံတွေ့ရမယ့် သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုက ပိုကြောက်စရာ ကောင်းလေပဲ"
"မင်းသာ ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ခေါ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားရင် ဒေသအလိုက် ဘယ်လို ကြောက်စရာ အခြေအနေတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါ တွေးတောင် မတွေးရဲဘူး"
လျိုချီက စောစောက အခြေအနေကို ယန်ကျန့်အား ပြန်ပြောပြပြီး ဤနေရာမှ ဝိညာဉ်များကို ခေါ်ထုတ်သွားခြင်းသည် လူပုဂ္ဂိုလ်အလိုက် ခုခံမှုများ ကြုံတွေ့ရကြောင်း နားလည်စေခဲ့သည်။
"ဩော်... အဲဒီလိုကိုး"
ယန်ကျန့်သည် အကျိုးအကြောင်း သင့်မြတ်သူဖြစ်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လျိုချီ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် ကျရှုံးခဲ့ရသည်ကို နားလည်သွားသည်။
"ရှောင်ယန် အရင်က သုံးသပ်ပြဖူးတယ် ဒီနေရာကနေ ဝိညာဉ်တွေကို ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ဆိုရင် မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းက သာမန် သက်ရှိလူသားတွေကို ဒီထဲ ဝင်ခွင့်ပေးတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်လို့လေ သာမန် သက်ရှိလူသားတွေမှာ သဘာဝလွန် စွမ်းအင် မရှိပေမဲ့ သူတို့က အတားအဆီး အနည်းဆုံး ကြုံရတာဆိုတော့ သာမန်လူတွေကမှ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်"
လျိုချီ ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ လောလောဆယ် ဝိညာဉ်တွေကို ပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး မင်း ကိုယ့်အခြေအနေကိုယ် ပြန်စမ်းသပ်ကြည့် ဘာပြဿနာမှ မရှိရင် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
လျိုချီ ဤအချိန်တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့အခြေအနေကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘာပြဿနာမှ မရှိပေ။
အဲဒီအစား ကံဆိုးမသွားဘဲ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်အသစ် ရရှိလိုက်ခြင်းက ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး အနက်ရောင် သူငယ်အိမ်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ သေမင်းတမန် ဖြူဆွတ်သော အရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဒီမြင်ကွင်းက စောစောက ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး ၃ ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်နှင့် ထပ်တူတူပင်။
သို့သော် သူ လွှဲပြောင်းယူခဲ့သော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်သည် အကုန်လုံး မဟုတ်ဘဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဒါတောင်မှ အငြိုးကြီးတစ္ဆေ ၃ ကောင်ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို လူတစ်ယောက်တည်းဆီ စုစည်းလိုက်တာက လုံလောက်အောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေပါပြီ။
ဒီအရာအားလုံးအတွက် တန်ဖိုး ပေးဆပ်ရဦးမည်။
ဆေးထုပ် အာနိသင် ကုန်သွားတာနဲ့ လျိုချီ နာနာကျင်ကျင် သေဆုံးရလိမ့်မည်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ် အခြေအနေ အရမ်း ကောင်းတယ် ငါတို့ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားကြတော့မလို့လား ရှောင်ယန်ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
လျိုချီက ရှောင်ယန်၏ အလောင်းကောင်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"သူ သေသွားပြီ အခု သူက အလောင်းကောင် တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ် အချိန်မရွေး အငြိုးကြီးတစ္ဆေအဖြစ် ပြန်လည်နိုးထလာနိုင်တယ် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းကတော့ သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး ဒီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်တာပဲ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ တစ္ဆေတွေ ရှားတာမှ မဟုတ်တာ ရှောင်ယန် တစ်ယောက်လောက် တိုးလာတာ ဘာမှ ထူးခြားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ငါ သူ့အလောင်းကို ယူသွားချင်တယ် ဖြစ်နိုင်ရင် သူ့အတွက် ဈာပန လုပ်ပေးချင်လို့ပါ"
လျိုချီ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အငြိုးကြီးတစ္ဆေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စိမ့်ဝင်သွားပြီ တစ္ဆေကို ဒီအလောင်းကောင်ဆီကနေ ခွဲထုတ်လို့ မရတော့ဘူး ယူသွားရင် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ မင်း ပြောမှတော့ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ လျစ်လျူရှုမထားနိုင်ပါဘူး"
ယန်ကျန့်၏ ယုတ္တိကျသော တွေးခေါ်မှုအပေါ် အခြေခံလျှင် ရှောင်ယန်၏ အလောင်းကောင်ကို သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် လျိုချီ၏ အချက်ကလည်း လူမှုဆက်ဆံရေးအရ စဉ်းစားလျှင် မှန်ကန်နေသည်။
ယန်ကျန့်သည် လူမှုဆက်ဆံရေးကို လေးစားသောအားဖြင့် ရှောင်ယန်၏ အလောင်းကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ့ခြေရင်းတွင် စုဝေးနေသော ရေများသည် ရှောင်ယန်၏ အလောင်းကောင်ကို စိုရွှဲသွားစေပြီးနောက် အလောင်းကောင်သည် ရေထဲသို့ ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားကာ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
"ငါ အလောင်းကို သိမ်းလိုက်ပြီ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်က ထွက်သွားပြီးမှ စီစဉ်ဖို့ စဉ်းစားကြတာပေါ့ အချိန်ဖြုန်းလို့ မဖြစ်တော့ဘူး ရှောင်ယန် သေဆုံးသွားတာနဲ့ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ရဲ့ မျှခြေ ပျက်စီးသွားပြီ မြို့ခံအများစု မနိုးထခင် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ရှာပြီး ဒီကနေ အတူတူ ထွက်ခွာရမယ်"
"မဟုတ်ရင် ရှောင်ယန် တစ်ယောက်တည်း သေတာ မဟုတ်ဘဲ နောက်ထပ် လူအများကြီး သေကြလိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် ပြတ်ပြတ်သားသား လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လှံရှည်ဖြင့် ထိုးဖောက်ထားသော အငြိုးကြီးတစ္ဆေကို အဝေးသို့ ချက်ချင်း ပို့လိုက်ပြီး တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။
လျိုချီ နောက်ကျမကျန်ရစ်ရဲဘဲ အမြန် လိုက်ပါသွားသည်။
သူတို့ လမ်းဘေးဘက်သို့ မပြေးကြပေ။ အဲဒါက ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်း ဖြစ်နေလို့လေ။
ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ရှာဖို့ဆိုရင် တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးရဲ့ ခြေရာနောက်ကို လိုက်ပြီး လမ်းကို ဖြတ်ကူးရမည် မဟုတ်ပါလား။
"အဖေ..."
လျိုချီသည် ယန်ကျန့်နောက် လိုက်ရင်း အမြန် ပြေးလွှားနေသည်။ တစ္ဆေမီးတောက်များ ဝန်းရံထားသဖြင့် တစ္ဆေနယ်မြေ ထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝိညာဉ်များကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ရင်းနှီးသည့် မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသေးသည်။
ဒါ သူ့အဖေ ဖြစ်သည်။
ဒီနေရာကနေ သူ ခေါ်မထုတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ မိသားစုဝင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လျိုချီသည် သူ့ကျရှုံးမှုကို လက်ခံလိုက်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်တော့ပေ။ သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်များကြားမှ သူ့အဖေကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ယန်ကျန့်နောက်သို့ မရပ်မနား လိုက်ပါသွားလေသည်။
ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။
သူ လုံလောက်အောင် စွမ်းရည်ပြည့်ဝလာသောအခါ နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားဖို့ ဒီနေရာကို ပြန်လာကောင်း လာပါလိမ့်မည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင် လျိုချီ တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားမှာဖြစ်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ ထပ်မဆွဲထည့်တော့ပေ။
ယန်ကျန့်သည် ဒီအချိန်တွင် တစ္ဆေနယ်မြေကို မသုံးပေ။ ဒီနေရာက သဘာဝလွန် အနှောင့်အယှက်တွေက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် မလိုအပ်သော သဘာဝလွန် သတ္တဝါများ အနားမကပ်နိုင်အောင် လမ်းရှင်းရန်အတွက် တစ္ဆေမီးတောက်ကိုသာ အသုံးပြုလေသည်။
သဘာဝလွန် အနှောင့်အယှက် မရှိသဖြင့် သူတို့၏ ခရီးသည် မြန်ဆန်လှသည်။
လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ် အလွှာပေါင်းများစွာကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။
ယန်ကျန့်နှင့် လျိုချီတို့သည် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ကီလိုမီတာ အများအပြား ပြေးလွှားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်ကမ်းကို မမြင်ရသေးပေ။
သူတို့ မမောပန်းဘဲ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဆက်လက် ပြေးလွှားနေကြသည်။
ရှေ့မှ တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီး ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာများမှာမူ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့လာသည်။
"ဒီလမ်းကြောင်းက တစ်ဖက်ကမ်းကို တကယ် ရောက်ရဲ့လား"
ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့် စိတ်မသန့် ဖြစ်မိသည်။
အရမ်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားရင် လမ်းပျောက်ပြီး ပြန်မလာနိုင်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်တွေနဲ့သာ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ထာဝရ ပိတ်မိသွားမှာကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။
အခု နောက်ဆုတ်ပြီး ပြန်လှည့်လိုက်ရင် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ထာဝရ ဆုံးရှုံးလိုက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆမနေဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်လာသည်။
ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ပြန်ခေါ်လာဖို့အပြင် နောက်ထပ် အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက် ရှိသေးသည်။ တစ္ဆေငယ် နှင့် လူ့အရေပြားကျမ်း ကို ပြန်ယူလာဖို့ပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ခုချင်းစီက အလွန် အရေးကြီးလှသည်။
မဟုတ်ရင် သူ့လိုလူမျိုးက ဒီလို စွန့်စားမှုမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ပေ။