၇ နာရီ
Vol. 97 Ch. 1331
ယန်ကျန့် လူ့အရေပြားကျမ်း ပေါ်တွင် သူ့သေဆုံးမည့် သတင်းအချက်အလက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် ထူးခြားသော သတ္တဝါတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အမျိုးမျိုးသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအတွင်း အလွယ်တကူ သေဆုံးတော့မည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က ကမ္ဘာဟု ခေါ်သော ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် တစ်ရက်ပင် မခံဘဲ ညနေ ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်တွင် သေဆုံးရတော့မည် ဆိုသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။
ရလဒ်သာ မှန်ကန်ခဲ့ရင်...
ဘယ်လို သဘာဝလွန် စွမ်းအားမျိုးက သူ့ကို သတ်နိုင်မှာလဲ။
"ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ နေ့နဲ့ည ပြောင်းလဲတဲ့အချိန်က ညနေ ၆ နာရီ တိတိပဲ အန္တရာယ် ရောက်လာမယ်ဆိုရင် ၆ နာရီက စမှာ ငါ့သေဆုံးချိန်က ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ် ဆိုတော့ ငါ့လက်ရှိ စွမ်းရည်နဲ့တောင် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ ၁၀ မိနစ်ပဲ ခံနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား"
ယန်ကျန့်သည် သူ့သေဆုံးမှု သတင်းအချက်အလက်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့မသွားဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဆန်းစစ်နေသည်။
"S အဆင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်နဲ့ ကြုံရရင်တောင် ငါ ၁၀ မိနစ်အတွင်း မသေနိုင်ဘူး ပြီးတော့ ငါကပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်ပြီး ရှောင်လွှဲလို့မရနိုင်တဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်သေးတယ်"
"ဒါပေမဲ့ လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်က သေဆုံးမှု သတင်းအချက်အလက်ကို သံသယ ဝင်လို့မရဘူး သူက တခြား အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဖော်ပြချင် ဖော်ပြမယ် ဒါမှမဟုတ် ငါ့သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မပြောပြဘဲ နေချင်နေမယ် ဒါပေမဲ့ သေဆုံးတယ်ဆိုတဲ့ ရလဒ်ကတော့ အတုဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး"
"ယန်ကျန့် နင် နေမကောင်းဘူးလား"
ဝမ်ရှန်းရှန်း မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
"ကြည့်ရတာ ငါတို့ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ နေလို့မဖြစ်တော့ဘူး ထွက်သွားမှ ရမယ်"
သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အတွေးက ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှ ထွက်ခွာရန် ဖြစ်သည်။
ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာမှသာ အန္တရာယ်နဲ့ ဝေးကွာနိုင်ပြီး သေဆုံးမှု ရလဒ်ကို အရိုးရှင်းဆုံးနဲ့ အထိရောက်ဆုံး ရှောင်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ဘယ်ကိုလဲ"
ဝမ်ရှန်းရှန်း မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။
ဒီအချိန်မှာ ဘယ်နေရာက လုံခြုံမလဲ။
စဉ်းစားပြီးနောက် သင့်တော်သော နေရာမရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဌာနချုပ်၏ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး ခေါင်းဆောင် မဟုတ်တော့သဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားပါက ကြိုဆိုခံရမည် မဟုတ်ဘဲ သတိထား စောင့်ကြည့်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေစာတိုက် ကို သွားဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ တစ္ဆေစာတိုက်က ထိန်းချုပ်မှု လွတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ကျန်းရှန်ကွမ် ရဲ့ စီမံကိန်းက စတင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး သူသွားရင် ကျန်းရှန်ကွမ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။
အိမ်ပြန်မလား။
အဲဒါ ပိုဆိုးတဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ။
အိပ်မက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်က မပြီးသေးဘူး။ အိပ်မက်ဆိုးတွေ ထပ်မမက်ချင်တော့ဘူး။
စဉ်းစားပြီးနောက်...
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"တာရှန်းမြို့ကို ပြန်ကြတာပေါ့ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီနေရာနဲ့ ပိုရင်းနှီးတယ်"
"ကောင်းပြီ နင့်သဘောပါပဲ"
ဝမ်ရှန်းရှန်း ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကို ရောက်လာရခြင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အခု ယန်ကျန့် ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့ ကိစ္စတွေကို သူ့သဘောအတိုင်း လိုက်နာရုံပါပဲ။
အချိန်မဖြုန်းဘဲ ယန်ကျန့်သည် ဝမ်ရှန်းရှန်းနှင့် တစ္ဆေငယ် ကို ခေါ်ကာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှ ထွက်ခွာပြီး တာရှန်းမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
တကယ်တော့ တာရှန်းမြို့ကလည်း လုံခြုံတာ မဟုတ်ဘဲ အလားအလာရှိတဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပါပဲ။ တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်က မြို့နဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိနေတာပါပဲ။
ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တဲ့ နေရာတစ်ခုက လုံခြုံမှု ခံစားချက်တချို့ ပေးစွမ်းနိုင်တယ်လေ။
မကြာမီ...
တာရှန်းမြို့ရှိ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းတစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်တုန်းက တာရှန်းမြို့မှာ ငါတို့ နေစရာ နေရာမရှိဘူး အိမ်မပြန်ချင်ဘူး အိမ်က မိဘတွေက ငါ့မိဘအရင်းတွေ ဟုတ်မဟုတ် မသေချာဘူး ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာကလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆောက်လို့တောင် မပြီးသေးဘူး ပြီးတော့ အဲဒါ ငါတို့အိမ်မှ မဟုတ်တာ"
ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါ သိပါတယ် ငါတို့ ဒီမှာ ကြာကြာနေမှာ မဟုတ်ဘူး မကြာခင် ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်း ရှာရမယ်"
ယန်ကျန့် ပြောရင်း လူ့အရေပြားကျမ်းကို ထပ်ထုတ်လိုက်သည်။
တာရှန်းမြို့ကို ပြန်ရောက်လာပြီး ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ကနေ ထွက်ခွာလာတဲ့အတွက် ရလဒ် ပြောင်းလဲသွားမလား ဆိုတာ သူ သိချင်သည်။
"ငါက ယန်ကျန့်ပါ ဒီစာကြောင်းကို မင်း မြင်တဲ့အချိန်မှာ ငါ သေဆုံးနေပါပြီ... လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်ကို ပြန်ရောက်လာပြီး အဲဒီနေ့ ညနေ ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်မှာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်"
လူ့အရေပြားကျမ်း တိတ်ဆိတ်မနေဘဲ စာလုံးအသစ်များ ဖော်ပြလိုက်သည်။
သို့သော် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် ရလဒ်က လုံးဝ မပြောင်းလဲပေ။ ယန်ကျန့် သေဆုံးနေဆဲ ဖြစ်ပြီး သေဆုံးချိန်နှင့် နေရာသည်လည်း အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်မှ စာကြောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံး သော့ချက်စာလုံး အနည်းငယ်... ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်၊ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်တွင် သေဆုံးသည်။
"ငါ တာရှန်းမြို့ကို ရောက်နေပြီ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ သေဆုံးမယ်လို့ ပြနေတုန်းပဲ ဒီရလဒ်က လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ သေရင်တောင် တာရှန်းမြို့မှာ သေရမှာ"
"လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်က သတင်းအချက်အလက်သာ မှန်ကန်နေဆဲဆိုရင် ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ"
ယန်ကျန့် ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို အဓိပ္ပာယ် မဖော်နိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အရင်က သူ မသေနိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ မသေနိုင်ဘူးလို့ ယုံကြည်လိုက်ပြီ။
အခြေအနေတွေက ပိုပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်မဲ့လာသည်။
သို့သော် ဤပြောင်းလဲမှုများက ယန်ကျန့်ကို ဝါးတားတား အန္တရာယ် အငွေ့အသက်များ ပေးစွမ်းနေသည်။
လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်က သတင်းအချက်အလက် မရှိရင်တောင် ဒီကမ္ဘာမှာ အကြာကြီး မနေသင့်ဘူးလို့ သူ့စိတ်ထဲက နားလည်နေသည်။ ကြာကြာနေလေ အန္တရာယ် ကြုံရနိုင်လေ ဖြစ်သည်။ ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာရမည်။
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှန်းရှန်း လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်မှ စာလုံးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့် သေဆုံးမည့် သတင်းအချက်အလက်ကို တွေ့သောအခါ သူမ ခေတ္တ ကြောင်သွားပြီး သေဆုံးမည့် နေရာကို မြင်သောအခါ မယုံနိုင်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။
"ငါ နားလည်ပြီ"
ရုတ်တရက်...
ယန်ကျန့် လူ့အရေပြားကျမ်းကို ဆွဲယူပြီး အိတ်ကပ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
"ဘာကို နားလည်တာလဲ"
ဝမ်ရှန်းရှန်း မေးလိုက်သည်။
"လူ့အရေပြားကျမ်းက ဘာလို့ ငါ့ကို ညနေ ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်မှာ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ သေဆုံးမယ်လို့ ပြောလဲဆိုတာ ငါ နားလည်သွားပြီ သတင်းအချက်အလက် မှားနေတာ မဟုတ်ဘူး ငါတို့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံ မှားနေတာ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ အစကတည်းက ဘိုင်ရွှေမြို့နယ် အတိုင်းအတာထဲကနေ ဘယ်တုန်းကမှ မထွက်ခွာခဲ့ရလို့ပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ဒါ တာရှန်းမြို့လေ"
ဝမ်ရှန်းရှန်း တွန့်ဆုတ်နေသည်။
ယန်ကျန့်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဒါက အပေါ်ယံ မြင်ရတဲ့ တာရှန်းမြို့ပဲ တကယ့် ငါတို့က ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်ရဲ့ သဘာဝလွန် နေရာမှာရှိတဲ့ သစ်သားအိမ်လေးထဲမှာ ပိတ်မိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါကြောင့် လူ့အရေပြားကျမ်းက ငါ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်မှာ သေဆုံးမယ်လို့ ပြောတာပေါ့"
"ဒါကြောင့် ဒီကမ္ဘာထဲမှာ ငါတို့ ဘယ်သွားသွား အလကားပဲ ၆ နာရီရောက်ရင် ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ် ပေါ်လာပြီး တစ်နည်းနည်းနဲ့ ငါတို့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်"
"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ငါတို့ ပိတ်မိနေတာ ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိနေတာ"
"ငါ့အထင် ဒီကို ရောက်ဖူးတာ ငါတို့တင် မဟုတ်လောက်ဘူး တခြားလူတွေလည်း ရှိခဲ့မှာပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ လောင်းရဲတယ် သူတို့ တစ်ရက်တောင် အသက်မရှင်နိုင်ဘဲ ပထမညမှာတင် သေဆုံးသွားကြတာ နေမှာ ဒါက ဒီနေရာရဲ့ စည်းမျဉ်း ဖြစ်ပုံရတယ် သက်ရှိတွေကို တစ်ရက်ပဲ အချိန်ပေးတာ"
ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပြောသည်။
"ဒါဆို ၆ နာရီမတိုင်ခင် ထွက်ပေါက် ရှာရမှာပေါ့"
"ဟုတ်တယ် ဒါ ငါတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ ဟောကိန်းအရ ငါတောင် သေမယ်ဆိုရင် မင်းဆို ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်း ရှာမတွေ့ရင် ရလဒ်က ရှင်းနေတာပဲ"
ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ မည်းမှောင်သွားသည်။
လက်ရှိအချိန်က စောသေးသည်။ မနက် ၁၁ နာရီ ကျော်ရုံသာ ရှိသေးသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ သူနှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်း ထွက်ပေါက်ရှာရန် ၇ နာရီ အချိန်ရသေးသည်။
သို့သော် လူ့အရေပြားကျမ်းက ရလဒ်ကို ယန်ကျန့်အား ရဲရဲတင်းတင်း ပြသခဲ့ခြင်းမှာ ဤ ၇ နာရီအတွင်း ယန်ကျန့် ထွက်ပေါက်ရှာတွေ့မည် မဟုတ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
"တစ္ဆေရေကန် နဲ့ ချိတ်ဆက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ်"
ယန်ကျန့် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တစ္ဆေရေကန်ရေ လွှမ်းခြုံခံရသည်နှင့် တကယ့် တစ္ဆေရေကန်နှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်သည်။
ဤအချက်ကို အသုံးပြုပြီး ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေရေကန်မှတစ်ဆင့် သဘာဝလွန် နေရာမှ အခြား မည်သည့်နေရာကိုမဆို ထွက်ပြေးနိုင်သည်။
မကြာမီ...
သူ့ခန္ဓာကိုယ် စိုစွတ်လာသည်။
တစ္ဆေရေကန်၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ရနိုင်ပြီး အနှောင့်အယှက် မရှိပေ။
မကြာမီ ရေများ ယန်ကျန့်၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
တစ္ဆေရေကန်ကို ဖွင့်ပြီး ဒီကနေ ထွက်ခွာဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ်လို့ တွေးလိုက်ချိန်မှာပင်...
နောက်တစ်ခဏတွင်...
ရေစိုရွှဲနေပြီး ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသော အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်၏ လက်မောင်းတစ်ဖက် ရေထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ယန်ကျန့်၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ရေနက်ထဲသို့ အတင်း ဆွဲချလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်းပြီး ထိုလက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ ရေကို ရှောင်ရှားရန် အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရေနက်ထဲ၌ ပြည့်ကျပ်နေသော အမျိုးသမီး အလောင်းကောင်များ ပေါ်လာပြီး မျောပါနေကြသည်။ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။
"ဒါ ငါ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေရေကန် မဟုတ်ဘူး လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေတဲ့ တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ပုံရတယ်"
သူ အနည်းငယ် အကဲခတ်ကြည့်ပြီး အခြေအနေကို အတည်ပြုလိုက်သည်။
တစ္ဆေရေကန်၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် မသိလိုက်ဘာသာ ဒီကမ္ဘာက တစ္ဆေရေကန်နဲ့ ချိတ်ဆက်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါကြောင့် ငါ ဒီမှာ တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မသုံးသင့်ဘူး မဟုတ်ရင် တကယ့် တစ္ဆေရေကန်က ကြားခံနယ်ကနေတစ်ဆင့် ငါ့ကို ရှာတွေ့သွားပြီး ပြဿနာကြီး တက်လိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။ ဒီကမ္ဘာမှာလည်း တစ္ဆေရေကန် ရှိတယ်ဆိုတာ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
အခု သဘာဝလွန် စွမ်းအင်နှစ်ခု ချိတ်ဆက်မိသွားတော့ သူ အရေးနိမ့်သွားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေရေကန်၏ စွမ်းအင် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဒီကမ္ဘာက တစ္ဆေရေကန်ကတော့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အပြည့် ပိုင်ဆိုင်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။
တစ္ဆေရေကန်ကို အားကိုးလို့ မရတော့သလို ထွက်ပေါက်လည်း ရှာမတွေ့သေးပေ။
ယန်ကျန့် အကျပ်ရိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အချိန်ကလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မစောင့်ပေ။
၇ နာရီဆိုတာ မြန်မြန် ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။
အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် လူ့အရေပြားကျမ်း ဟောကိန်းထုတ်ထားတဲ့ အခြေအနေက တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။