ဒုတိယမြောက် စာရွက်

"အဝတ်အစား အရင်ဝတ်လိုက်ဦး ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ လျှောက်သွားမနေနဲ့ မဟုတ်ရင် လူတွေက ငါ့ကို ကလေးအနိုင်ကျင့်နေတယ်လို့ ထင်နေဦးမယ်"

ယန်ကျန့် အဝတ်အစား တစ်ထည်ရှာပြီး တစ္ဆေငယ် ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

တစ္ဆေငယ်သည် ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် လျှောက်သွားနေသဖြင့် မြို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသည်။

ယန်ကျန့်ဆီမှာ တစ္ဆေဝတ်ရုံ ရှိပေမဲ့ အဲဒါက တစ္ဆေရေကန် ထဲမှာ ရောက်နေတာလေ။ လောလောဆယ် သူက ကိုယ်ပိုင် ရေကန်ရေနဲ့ ချိတ်ဆက်လို့ မရသေးတော့ တစ္ဆေဝတ်ရုံကို ပြန်မယူနိုင်ဘူး ဖြစ်နေသည်။

"အလကားပါပဲ သူက အဝတ်အစား ဝတ်ရတာ မကြိုက်ဘူး အမိန့်ပေးထားတဲ့အချိန် ပြည့်တာနဲ့ အဝတ်အစားကို ချွတ်ပစ်လေ့ရှိတယ် ဟို အဝတ်အစား တစ်ထည်တည်းကိုပဲ ချွတ်လို့မရလို့ ဝတ်ထားခဲ့တာ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ ဝတ်ရုံ ဘယ်လို ပျောက်သွားတာလဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြန်ဖြေသည်။

"လူ့အရေပြားကျမ်း ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ ငါ အဲဒီဝတ်ရုံကို အဝတ်အထည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ ၁၀ ကျပ်နဲ့ ရောင်းလိုက်တာ"

ပြောရင်းဖြင့် သူမ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ပြလိုက်ရာ ရောင်စုံ ငွေစက္ကူ တစ်ရွက် ပေါ်လာသည်။

ဒါ ၃ ကျပ်တန် ငွေစက္ကူ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်က ဘယ်နိုင်ငံပိုင် ငွေကြေးမှ မဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန် လောကမှာသာ ရှိတဲ့ တစ္ဆေပိုက်ဆံ ဖြစ်သည်။

"ကျန်တဲ့ ၇ ကျပ် ဘယ်ရောက်သွားလဲ"

ယန်ကျန့် အံ့သြသွားသည်။ တစ္ဆေဝတ်ရုံ ပျောက်ဆုံးရခြင်း အကြောင်းရင်းက ပိုက်ဆံလိုလို့ ထူးဆန်းတဲ့ အဝတ်အထည်ဆိုင်မှာ ရောင်းလိုက်ရတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ဖြစ်နေတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ အဝတ်အထည်ဆိုင်က တကယ် နှလုံးသားမရှိပါဘူး။

ဝယ်ဈေးက ၁၀ ကျပ်တည်း ပေးပြီး ယန်ကျန့်ကိုကျတော့ ၁၇ ကျပ်နဲ့ ပြန်ရောင်းတယ်လေ။ ၇ ကျပ်တောင် အမြတ်တင်စားတာ။

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပြောသည်။

"ကျန်တဲ့ ၇ ကျပ်ကို တခြားဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဝယ်ဖို့ သုံးလိုက်တယ်"

"ဘာ လျှို့ဝှက်ချက်လဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"သေဆုံးသူတွေကို လမ်းမပေါ်ကနေ ထွက်ခွာခွင့်ပြုပြီး လက်တွေ့ဘဝကို ပြန်ရောက်စေကာ ပြန်လည်အသက်ရှင်စေမယ့် လျှို့ဝှက်ချက်လေ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဝိညာဉ်တွေက လမ်းမပေါ်ကနေ ထွက်လို့မရဘူး သူတို့ကို ခေါ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ဘယ်သူမဆို ကံဆိုးမိုးမှောင် ကျလိမ့်မယ် ရှောင်ယန် အရင်က ကြိုးစားဖူးသလို လျိုချီလည်း ကြိုးစားဖူးတယ်... ပထမလူက သေသွားပြီ ဒုတိယလူက သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ကံကောင်းလို့ ငါ အချိန်မီ ရောက်သွားပြီး ကယ်လိုက်နိုင်တာ နှစ်ယောက်စလုံးက ထူးချွန်တဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေချည်းပဲ"

"ငါ သိပါတယ် ရှောင်ယန်က ဝိညာဉ်တွေကို ခေါ်ထုတ်သွားတာ ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလဲ ဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြဖူးတယ် ဒါကြောင့် ငါ တွေးမိတယ် တကယ်လို့ လမ်းမပေါ်မှာ နင့်ဝိညာဉ်ကို တွေ့ရင် ငါ ဘယ်လို ပြန်ခေါ်လာရမလဲလို့ပေါ့"

ဝမ်ရှန်းရှန်းက ဆက်ပြောသည်။

"ငါ နည်းလမ်းကောင်း မတွေ့ခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်က ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ နည်းလမ်း ရှိတယ် အဲဒီနည်းလမ်းအတွက် တစ္ဆေပိုက်ဆံ ၇ ကျပ် လိုတယ် ငါ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိလို့ တစ္ဆေငယ်ရဲ့ အဝတ်အစားကို ရောင်းလိုက်ရတာပဲ"

"ပိုက်ဆံရပြီးနောက် ၇ ကျပ် ပေးပြီး နည်းလမ်းကို ဝယ်လိုက်တယ် ရိုးရှင်းပါတယ် လူ့ဆံပင်ကို ကြိုးကျစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်ကာ ခေါ်ထုတ်သွားရုံပဲ"

"ကံကောင်းတာက ငါ့ဆံပင်က လုံလောက်အောင် ရှည်တယ်လေ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များကို ကိုင်လိုက်ရာ အတွင်းထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ကျစ်ဆံမြီး နှစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။ ကျစ်ဆံမြီးက မထူသော်လည်း လုံလောက်သည်။

"ဆံပင်ကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်တွေကို ခေါ်ထုတ်သွားရမယ် ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး နားလည်သွားသည်။

ဝိညာဉ်တွေက သူတို့နောက် လိုက်ဖို့ဆိုရင် သက်ရှိတွေနဲ့ ထိတွေ့မှု ရှိဖို့ လိုအပ်သည်။

ဒါကြောင့် တိုက်ရိုက် နည်းလမ်းက လက်ချင်းချိတ်တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ လက်ချင်းချိတ်တာက အစွန်းရောက် အန္တရာယ်တွေကို ယူဆောင်လာတယ်။ ဆံပင်ကို အသုံးပြုတာက အန္တရာယ်မရှိဘဲ အခြေအနေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မလား။

ယန်ကျန့် သံသယ ဖြစ်မိသည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း ဆက်ပြောသည်။

"ဆံပင်နဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ချည်နှောင်တာကလည်း အန္တရာယ် ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက အန္တရာယ်ကို သိသိသာသာ လျော့နည်းစေတယ်"

"ငါ သဘောပေါက်ပြီ အရင်တုန်းက လျိုချီ ခန့်မှန်းခဲ့ဖူးတယ် သာမန်လူတွေက ဝိညာဉ်တွေကို ခေါ်ဆောင်ရင် အန္တရာယ် နည်းနိုင်တယ်လို့လေ တကယ်လို့ မင်းက ဆံပင်ကို အသုံးပြုပြီး မင်းရဲ့ သာမန်လူ ဆိုတဲ့ အချက်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် အလုပ်ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံး အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင် ဤစကားဝိုင်းသည် ဘိုင်ရွှေမြို့နယ်တွင် ပိတ်မိနေသော ဝိညာဉ်များကို ပြန်လည်အသက်သွင်းမည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို အတည်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် မသိရသေးပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ အကောင်းဆုံး ယူဆချက် တစ်ခုပါပဲ။

ထိုအချိန်တွင်...

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောသကဲ့သို့ပင် အဝတ်အစား ဝတ်ပြီး မကြာခင်မှာပင် တစ္ဆေငယ်သည် ယန်ကျန့်၏ အမိန့်ပေးချိန် ကုန်ဆုံးသွားသဖြင့် မသိစိတ် အလိုအရ အဝတ်အစားများကို ဆွဲချွတ်လိုက်ရာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် သေမင်းတမန် အရောင်ရှိသော အရေပြား ပေါ်လာသည်။

အသုံးမဝင်ကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် ယန်ကျန့် ဆက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ အဝတ်အစား တစ်ထည်ပဲလေ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒီကနေ ထွက်သွားပြီးမှ တစ္ဆေငယ်ကို တစ္ဆေဝတ်ရုံ ပြန်ဝတ်ခိုင်းလိုက်မည်။

အခု အရေးကြီးတာက ဒီကနေ ဘယ်လို ထွက်ပြေးပြီး လွတ်မြောက်မလဲ ဆိုတာပါပဲ။

လူ့အရေပြားကျမ်းက အခု တိတ်ဆိတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပေါ်နေသော တွန့်လိမ်နေသည့် စာလုံးအမည်းများ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ညနေ ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်တွင် သူ သေဆုံးမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ အသက်ရှင်ရန် အချိန် ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယန်ကျန့်ကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူ့သေဆုံးမည့် သတင်းအချက်အလက်ကို သိရသော်လည်း ယန်ကျန့် မစိုးရိမ်ပေ။

သူ ပိုစိတ်ပူတာက သူ ဒီမှာ ဘယ်လို သေဆုံးမလဲ ဆိုတာပဲ။

တကယ်လို့ လူ့အရေပြားကျမ်းကနေတစ်ဆင့် သူ့သေဆုံးမှု ဖြစ်စဉ်ကို သိရရင် ယန်ကျန့် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည်။

သို့သော် လူ့အရေပြားကျမ်းက ထုတ်မပြသဖြင့် ယန်ကျန့်အတွက် အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များ လစ်ဟင်းနေသည်။

"၆ နာရီမတိုင်ခင် ထွက်သွားမယ့် နည်းလမ်း မရှာတွေ့ရင် ငါတို့ ဒီမှာ တကယ် သေဆုံးသွားနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ မျက်နှာထား ဂရုမစိုက်သလို ရှိသော်လည်း မျက်လုံးများထဲတွင် အပြစ်ရှိစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါ့အမှားကြောင့် နင် ဒုက္ခရောက်ရတာပါ ငါ့ကို လိုက်မရှာရင် နင် ဒီကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မင်းအမှား မဟုတ်ပါဘူး သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တိုင်းမှာ အန္တရာယ် ရှိတာချည်းပါပဲ လူ့အရေပြားကျမ်းက အခွင့်အရေး စောင့်နေတာ မင်းက သူ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ဘူး မင်းတင် မဟုတ်ပါဘူး အခြေအနေတချို့အောက်မှာဆိုရင် ငါလည်း လူ့အရေပြားကျမ်းကို ဂရုစိုက်ရတာပဲ ဖြစ်ပြီးတာတွေ ဖြစ်ပြီးပြီ ထပ်ပြောနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး အခု ငါတို့မှာ ထွက်သွားဖို့ ဘယ်လို ရွေးချယ်စရာတွေ ရှိလဲဆိုတာ သေချာ စဉ်းစားကြရအောင်"

သူ ဆက်လက် စဉ်းစားနေသော်လည်း အဖြေရှာမတွေ့သေးပေ။

အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက် မရှိဘဲ အချိန်ကလည်း အကန့်အသတ် ရှိနေသဖြင့် လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က ကမ္ဘာအကြောင်းကို စုံစမ်းလေ့လာလို့ မရနိုင်ပေ။ အင်အားရှိသော်လည်း အသုံးပြုစရာ နေရာမရှိ ဖြစ်နေသည်။ ရောက်ရောက်ချင်း ပြန်လည်စတင်ခြင်းလုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါကို ကြည့်ရင် ဒီကနေ ထွက်ခွာဖို့ ဘယ်လောက် ခက်ခဲလဲဆိုတာ သိသာသည်။

"နေဦး"

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့် လက်ထဲမှ လူ့အရေပြားကျမ်းကို ကြည့်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။

"အကြံရပြီလား"

ဝမ်ရှန်းရှန်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ငါတို့ဆီက လူ့အရေပြားကျမ်းက အပြင်ကနေ ယူလာတာ ဒါက တကယ် လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ် ဟုတ်မဟုတ် မသေချာပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ ယခင် စုံစမ်းမှုတွေအရ ဒီမှာရှိတဲ့ တစ္ဆေတွေနဲ့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက အပြင်မှာလည်း ရှိနေတယ် ဆိုလိုတာက ဒီကမ္ဘာမှာ နောက်ထပ် လူ့အရေပြားကျမ်း တစ်ခု ရှိနေတယ်"

"ဒီ လူ့အရေပြားကျမ်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိရင် နောက်တစ်ခုက မတူညီနိုင်ဘူး"

ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားသည်။

"နင်ပြောတာ ဟုတ်တယ် အဲဒါ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ နောက်ထပ် လူ့အရေပြားကျမ်းက ဒီကနေ ဘယ်လို ထွက်ခွာရမလဲ ဆိုတာ ပြောပြချင် ပြောပြလိမ့်မယ်"

"လူ့အရေပြားကျမ်းအပြင် တစ္ဆေဗီရို လည်း ရှိသေးတယ် အဲဒါက ဒုတိယ ရွေးချယ်စရာပေါ့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ လူ့အရေပြားကျမ်းကို ဘယ်မှာ ရှာမလဲ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းကို သွားမယ်"

"ဖန်ကျင်း လား"

ယန်ကျန့် ဘယ်သူ့ကို သွားရှာမလဲဆိုတာ ဝမ်ရှန်းရှန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်း တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် လူ့အရေပြားကျမ်း၏ ပထမဆုံး ပိုင်ရှင်သည် ယန်ကျန့် မဟုတ်ဘဲ ထိုစဉ်က အတန်းဖော် ဖန်ကျင်း ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ရှန်းရှန်း ကောင်းစွာ သိသည်။

အခု တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ် မဖြစ်ပွားသေးပေမဲ့ ဖန်ကျင်းဆီမှာ လူ့အရေပြားကျမ်း မရှိဘူးလို့ အာမ မခံနိုင်ဘူးလေ။ သူ့ဆီမှာ မရှိရင်တောင် သဲလွန်စတွေတော့ သေချာပေါက် ရှိမှာပဲ။

မကြာမီ...

သူနှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်း တစ္ဆေနယ်မြေ ကို အသုံးပြုပြီး အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်း၏ စာသင်ဆောင် အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

ရင်းနှီးသော စာသင်ဆောင်သည် ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ အတိတ်က အမှတ်တရများကို နိုးထစေခဲ့သည်။

အာရုံစိုက်မခံရစေရန် ယန်ကျန့်သည် အတန်းထဲ တိုက်ရိုက်မသွားဘဲ စင်္ကြံလမ်းတွင် ပေါ်လာသည်။

ဒီအချိန်က စာသင်ချိန်ဖြစ်လို့ စင်္ကြံလမ်းမှာ လူရှိနေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သူနှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်း အထပ်ဝက် တက်ပြီး အတန်းရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဆရာတစ်ယောက် စင်မြင့်ပေါ်တွင် စာသင်နေသည်ကို မြင်နေရသည်။ ကျောင်းသားအများစုက စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြပြီး နောက်ဆုံးတန်းမှ ကျောင်းသား အနည်းငယ်သာ စားပွဲပေါ်မှောက်ပြီး ပျင်းရိစွာ အိပ်ပျော်နေကြသည်။

ယန်ကျန့် ဆရာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေအရိပ် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားပြီး ဆရာ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ဒါတွေအားလုံး ပြီးသွားတော့ ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်း တံခါးတွန်းဖွင့်ပြီး အတန်းထဲ ဝင်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား ရုတ်တရက် ရောက်လာခြင်းက လူအများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်နဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်းပါလား ဘာလို့ အခုမှ လာကြတာလဲ"

"ယန်ကျန့်က ပိုချောလာသလိုပဲ သူ့ဆွဲဆောင်မှုက မတူတော့ဘူး"

"မင်း မျက်စိကန်းနေတာလား ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပိုလှလာတာပါ သူ့အသားအရေက ဖြူဝင်းနုဖတ်နေတာပဲ အားကျစရာကြီး"

စာသင်နေသော ဆရာက ဤအချိန်တွင် ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ့မှာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့ ဒီနေ့သင်ခန်းစာ ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်မယ် ကျန်တဲ့အချိန် ကိုယ့်ဘာသာ စာလေ့လာကြပါ ယန်ကျန့်နဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်း ကိုယ့်နေရာကိုယ် ပြန်ထိုင်ကြ နောက်တစ်ခါ နောက်မကျစေနဲ့"

ပြောပြီးနောက် ဆရာသည် အတန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး အတန်းကို ယန်ကျန့်လက်ထဲ အပ်လိုက်သည်။

အခြားကျောင်းသားများက ဒါကို ကျင့်သားရနေသကဲ့သို့ စာပြန်ကျက်နေကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်း ဒီကိုလာတာ စာသင်ဖို့ မဟုတ်ပေ။ ယန်ကျန့်သည် စားပွဲတွင် ထိုင်နေသော ဖန်ကျင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်"

ယန်ကျန့် သူ့ဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန်ကျင်း လန့်သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...

ယန်ကျန့် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဖန်ကျင်း၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ထိုင်ခုံမှ အလွယ်တကူ မလိုက်သည်။

စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တစ္ဆေအရိပ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားပြီး မှတ်ဉာဏ်များကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း ယန်ကျန့်က ဒီလောက်တောင် သန်မာနေပြီလား လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို မလိုက်တာ ဖန်ကျင်း ဘာဖြစ်တာလဲ ယန်ကျန့်ကို ရန်စမိလို့လား ငါတို့အတန်းမှာ ယန်ကျန့်က ရန်ဖြစ်ရင် တော်တယ်ဆိုတဲ့ နာမည်ကြီးတာ သူ မသိဘူးလား"

ကျောက်လေ့ အဝေးကနေ အာမေဋိတ် သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရန်ဖြစ်တော်တော့ ဘာလုပ်ရမှာလဲ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်မှာ အုတ်ခဲ ပိုသယ်နိုင်မှာမို့လို့လား သူ့စာမေးပွဲ ရမှတ်တွေက အမြဲ အောက်ဆုံးပဲလေ ဒီတစ်ခါ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲမှာ သူ သွားပြီ"

"စာမေးပွဲအကြောင်းတော့ မသိဘူး ဖန်ကျင်းကတော့ ဒီတစ်ခါ သွားပြီလို့ ထင်တယ်"

စကားသံများကြားတွင် ယန်ကျန့်သည် ဖန်ကျင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူနေပြီး ဖန်ကျင်း၏ မျက်လုံးများ မည်းနက်သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲတွင် ခဲနေသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။

"ယန်ကျန့် နင် ဘာလုပ်နေတာလဲ ရန်ဖြစ်ပြန်ပြီလား ဖန်ကျင်းကို အောက်ပြန်ချလိုက်စမ်း ကြားလား"

ကျောင်းသူတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ငေါက်ပြီး ယန်ကျန့်ကို တားဆီးရန် အမြန် လျှောက်လာသည်။

သူမ နာမည်က ဆုလေ့ ဖြစ်ပုံရသည်။ စာတော်ပြီး ချောမောလှပကာ အတန်းခေါင်းဆောင်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆုလေ့ ရောက်လာသည်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်း သူမကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"နင် ဝင်မပါတာ ကောင်းမယ် ယန်ကျန့်နဲ့ ငါက ဖန်ကျင်းကိုပဲ လိုချင်တာ တခြားလူတွေနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

ဆုလေ့ မျက်လုံးပြူးပြီး အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းနဲ့ ယန်ကျန့် ဆက်ဆံရေးက ဒီလောက်ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အခုချိန်မှာ ယန်ကျန့်ကို ဒီလောက် ကာကွယ်ပေးနေတယ်လေ။

"သတင်းထူးပဲဟေ့ ယန်ကျန့်နဲ့ ဝမ်ရှန်းရှန်း ဆက်ဆံရေးက ရိုးပုံမရဘူး သူတို့ ကြိုက်နေကြတာလား"

ပြဇာတ်ကြည့်နေသော ကျောင်းသားအများစု အော်မေးလိုက်ကြသည်။

"ဆုလေ့ သူ့ကို မကြောက်နဲ့ ငါ နင့်ဘက်က ရှိတယ်"

ကျောင်းသားအချို့လည်း ရင်ဘတ်ထုပြီး သူမကို ထောက်ခံကြောင်း ပြသလိုက်ကြသည်။

"ဆုလေ့က ဘာမို့လို့လဲ ယောက်ျားစစ်စစ် တစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား မြောင်ရှောင်ရှန်း ကို စမ်းခိုင်းကြည့်ပါလား သူက ပိုရင်းနှီးတာပဲ"

အလွန် မောက်မာသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အိပ်ပျော်နေသော ကျန်းဝေ ဘယ်အချိန်က နိုးလာမှန်း မသိဘဲ ကုလားထိုင်ပေါ် မတ်တတ်ရပ်ကာ အခြားသူများကို ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုနေသည်။

"ဖန်ကျင်းက ဖန်ကျင်းပါပဲ အထိုးခံပါစေ ငါ သူ့ကို စိတ်ကုန်နေတာ ကြာပြီ ကျောင်းဆင်းရင် လမ်းပိတ်ပြီး ရိုက်မလို့ လုပ်နေတာ ယန်ကျန့် စိတ်ကြိုက်သာ လုပ် ဆေးဖိုး ငါ ရှင်းမယ်"

"ကျန်းဝေ တော်ပါတော့ အခြေအနေ ပိုဆိုးအောင် မလုပ်ပါနဲ့"

အတန်းဖော်တချို့ ဝင်တားကြသည်။

"ဆူညံလိုက်တာ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား အေးစက်နေပြီး ဖန်ကျင်းကို ဘေးသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လိုက်သည်။

ဖန်ကျင်း မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်နေသော်လည်း ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ယန်ကျန့်ကို တစ္ဆေမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။

"မင်း... မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

ယန်ကျန့် ပြန်မဖြေဘဲ မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

"တစ်ပေါင်း တစ် ဘယ်လောက်လဲ"

"သုံး"

ဖန်ကျင်း တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားပြီး အာရုံခံစားမှု ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"လူ့အရေပြားကျမ်း တွေ့ပြီ"

ယန်ကျန့် ဖန်ကျင်းကို ဆက်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် လူ့အရေပြားကျမ်း၏ ခြေရာကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ လူ့အရေပြားကျမ်းက ဖန်ကျင်းဆီမှာ မရှိဘဲ သူ့အိမ်မှာ ရှိနေသည်။

ဖန်ကျင်းက လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ ထူးဆန်းမှုတွေကို သတိမထားမိသေးဘူး။