ထပ်တလဲလဲ သေဆုံးမှု အစီရင်ခံစာများ

ဖန်ကျင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ခိုးယူပြီးနောက် ယန်ကျန့် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က ကမ္ဘာတွင် လူ့အရေပြားကျမ်း ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်ရှန်းရှန်းနှင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ကျောင်းမတက်တော့ဘူးလား"

ကျန်းဝေ ကပျာကယာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ကျောင်းပြေးမယ်ဆိုရင် ငါ့ကိုပါ ခေါ်သွားလေ ငါ့ကို ထားမခဲ့နဲ့"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူလည်း နောက်ကနေ လိုက်လာခဲ့သည်။

"ငါ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတချို့ လုပ်စရာ ရှိလို့ အပျော်သွားတာ မဟုတ်ဘူး မင်း အတန်းထဲမှာပဲ နေပြီး စာသင်တာ ပိုကောင်းမယ်"

ယန်ကျန့် အပြင်ထွက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကလည်းကွာ ဒီလောက် အေးစက်မနေပါနဲ့"

ကျန်းဝေ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး နောက်က လိုက်လာသည်။

သို့သော် အခန်းတံခါးဝမှ ထွက်လိုက်သည်နှင့် သူ ကြောင်အသွားသည်။

အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့၏ ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး စင်္ကြံလမ်းတွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။

"ဒီလောက်မြန်မြန် ထွက်သွားစရာ လိုလို့လား"

ကျန်းဝေ ရေရွတ်လိုက်သည်။ အလွန် စိတ်ပျက်သွားပြီး အတန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အတန်းထဲမှ အခြားကျောင်းသားများသည် စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အသည်းအသန် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သို့သော် ထိုအရာများသည် ယန်ကျန့်နှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က အတန်းဖော်များသည် ရင်းနှီးနေသော်လည်း ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရေးမပါသော အမှတ်တရများသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှင့် အတိတ်ကြောင်း ပြန်ပြောရင်း အချိန်ဖြုန်းနေမည် မဟုတ်ပေ။ သူ့ရည်မှန်းချက် ပြည့်မြောက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားမည် ဖြစ်သည်။

အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့ တာရှန်းမြို့ရှိ လူနေအိမ်ရာ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မကြာမီ...

ယန်ကျန့် တစ္ဆေနယ်မြေ ကို အသုံးပြုပြီး တိုက်ခန်းတစ်ခုရှိ အိမ်တစ်အိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အခန်းထဲတွင် လူမရှိပေ။ ဖန်ကျင်း၏ မိဘများ အလုပ်သွားနေလောက်ပြီး အိမ်မှာ ရှိမနေကြပေ။ ဒါက ကောင်းတဲ့အချက် ဖြစ်ပြီး ပြဿနာ အရှုပ်အရှင်း ကင်းစေသည်။

"လူ့အရေပြားကျမ်းက ဖန်ကျင်းရဲ့ အိမ်မှာ ရှိတာလား"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ စာအုပ်စင်တစ်ခုပေါ်တွင် အကြည့် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဤစာအုပ်စင်ပေါ်တွင် စာအုပ်မျိုးစုံ ပြည့်နှက်နေသည်။ နာမည်ကြီး စာရေးဆရာများ၏ လက်ရာများ၊ သမိုင်း၊ စာပေနှင့် ခေတ်ဟောင်းစာအုပ် အနည်းငယ်ပင် ပါဝင်သည်။ အိမ်ရှင်က စာဖတ်ရတာ ဝါသနာပါပြီး စာအုပ်အမျိုးမျိုး စုဆောင်းရတာ နှစ်သက်မှန်း သိသာသည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းက အကဲခတ် တော်သည်။

ရှင်းနေတာက ဒီအခန်းထဲမှာ လူ့အရေပြားကျမ်း သိမ်းထားနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နေရာက ဒီစာအုပ်စင်ပဲ ဖြစ်မယ်။

"ဒီစာအုပ်စင်ပေါ်မှာ ရှိလောက်တယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မှန်တယ် လူ့အရေပြားကျမ်းကို ဒီစာအုပ်စင်ပေါ်မှာ ဖွက်ထားတာ"

ပြောရင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလိုက်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး ဖြင့် စကင်န်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ စာအုပ်စင်ပေါ်မှ ထူထဲသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ယူလိုက်သည်။

ဤစာအုပ်သည် တရုတ်စာလုံးအဟောင်းများဖြင့် ရေးသားထားပြီး အတော်လေး ဟောင်းနွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထုတ်ဝေခဲ့ပုံရပြီး ယခင်ပိုင်ရှင်က ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသဖြင့် ပျက်စီးမှု မရှိသလောက်ပင်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...

ယန်ကျန့် လက်ထဲမှ စာအုပ်သည် လျင်မြန်စွာ ဆွေးမြေ့ပြီး အက်ကွဲလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

ထူထဲသော စာအုပ်သည် သူ့လက်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အညိုရောင်သမ်းကာ ဝါနေသော စာရွက်တစ်ရွက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်များ၏ ထိတွေ့မှုကို မခံရဘဲ မပျက်မစီး ကျန်ရစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"လူ့အရေပြားကျမ်း"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ရှိသော စာရွက်နှင့် ထပ်တူတူပင်ဖြစ်၏။

"အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားပုံရတယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ပြောသည်။

"ဒီကမ္ဘာမှာ ငါတို့ကို တားဆီးနိုင်တဲ့အရာ သိပ်မရှိပါဘူး ဒါပေမဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်နဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ကမ္ဘာအတုတစ်ခုက အရာအားလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် ပြီးပြည့်စုံအောင် တုပနိုင်ရတာလဲ ဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်နေပြီ ဒီမှာ ကြာကြာနေလေလေ ဒါက အတုမဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာအစစ် ဖြစ်နေမလားလို့ သံသယ ဖြစ်လေလေပဲ"

"ငါလည်း အဲဒီလို ခံစားရတယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

ဒါက အတိတ်ကမ္ဘာမှာ လမ်းပျောက်ဖို့ ပိုလွယ်ကူစေပြီး ပြန်မနိုးထချင်အောင် ဖြစ်စေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကမ္ဘာမှာ အတုအယောင် ဆိုတာ ရှာမတွေ့လို့ ဖြစ်၏။

ယန်ကျန့်သည် လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က လူ့အရေပြားကျမ်းကို ကိုင်ထားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လက်ထဲမှ အေးစက်သော စာရွက်သည် မူမမှန်မှု မရှိဘဲ အရာအားလုံး တည်ငြိမ်နေသဖြင့် ဤလူ့အရေပြားကျမ်း တကယ် အသုံးဝင်ပါ့မလားဟု သံသယ ဖြစ်စရာ ကောင်းနေသည်။

"လာပြီ"

တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ယန်ကျန့် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က လူ့အရေပြားကျမ်းသည် နှစ်ရှည်လများ အိပ်ပျော်နေမှုမှ နိုးထလာသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသော စာလုံးအမည်းများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် စာလုံးများသည် ထူထပ်ပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသဖြင့် ဖတ်၍မရသော်လည်း မကြာမီ ဆက်လက် တွန့်လိမ်ကာ တဖြည်းဖြည်း တရုတ်စာလုံးအဟောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

စောစောက စာအုပ်ထဲမှ စာလုံးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မကြာမီ တရုတ်စာလုံးအဟောင်းများသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း စတင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရင်းနှီးသော ရိုးရှင်းသည့် တရုတ်စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ငါ့နာမည်က... ယန်ကျန့်ပါ ဒီစာကို မင်း မြင်တဲ့အချိန်မှာ ငါ သေဆုံးနေပါပြီ..."

လူ့အရေပြားကျမ်း၏ သဘာဝလွန် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရင်းနှီးသော 'ငါ' ပြန်လည်ပေါ်လာပြန်ပြီ။

"သတင်းအချက်အလက်တွေ ပျောက်သွားပြီလား"

ယန်ကျန့် ဆက်ဖတ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ ပထမစာကြောင်းပြီးတာနဲ့ တခြား တွန့်လိမ်နေတဲ့ စာလုံးတွေ အကုန်လုံး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သတင်းအချက်အလက်အသစ် ထပ်မပေါ်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါတို့ဆီက စာရွက်လိုပဲ သူလည်း ကူညီဖို့ ငြင်းဆန်နေတာလား"

ဝမ်ရှန်းရှန်း မေးလိုက်သည်။

"မသေချာဘူး စောင့်ကြည့်ရအောင် တကယ်လို့ အသုံးမဝင်ရင် မီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ နက်တဲ့ မြေအောက်ထဲ မြှုပ်ပစ်လိုက်မယ် ဘယ်တော့မှ ပြန်ရှာမတွေ့စေရဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားဆုံးသည်နှင့်...

လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က စာရွက်ပေါ်တွင် စာလုံးအသစ်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

"... ငါ မတော်တဆ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ကမ္ဘာအစစ် မဟုတ်မှန်း ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိတယ် အေးချမ်းပုံရတဲ့ ဒီကမ္ဘာက တကယ်တော့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ် ညနေ ၆ နာရီမတိုင်ခင် ဒီကနေ ထွက်ခွာပြီး ကိုယ့်ကမ္ဘာကို ပြန်သွားဖို့ နည်းလမ်း ရှာရမယ်"

"အခု မနက် ၁၁ နာရီခွဲပြီ ငါ့မှာ ကျန်တဲ့အချိန် နည်းနေပြီ ဒီကနေ ထွက်ခွာမယ့် နည်းလမ်းကို သိနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေတဲ့ တစ္ဆေဆရာအိုကြီးတွေကို ရှာဖွေဖို့ ငါ့အတိတ် အတွေ့အကြုံတွေကို အသုံးချဖို့ ကြိုးစားနေတယ်"

"၁၁ နာရီ ၄၀ မိနစ်မှာ ထိုက်ဖင်း ရှေးဟောင်းမြို့ကို ရောက်သွားတယ် ဒါပေမဲ့ အချိန်တော်တော်ကြာအောင် ရှာဖွေပေမဲ့ ငါလိုချင်တဲ့ အဖြေကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး"

"၁၂ နာရီ ၁၀ မိနစ်မှာ တစ္ဆေစာတိုက် ကို သွားပြီး စာတိုက်မှူးကို ရှာဖို့ ကြိုးစားတယ် ဒါပေမဲ့ လော့ဝမ်ဆုန်း ဆိုတဲ့ အဘိုးအိုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ကျန်းရှန်ကွမ် နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတယ် တစ္ဆေစာတိုက်မှာ သူနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမဲ့ လော့ဝမ်ဆုန်းက ကျန်းရှန်ကွမ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"သူတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းတိုက်တာကို ငါ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး ငါ ကျရှုံးသွားပြီး တစ္ဆေစာတိုက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်..."

"ဟမ်"

ဒါကို ဖတ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လူ့အရေပြားကျမ်း၏ ဟောကိန်းအရ သူသည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ကျန်ရစ်ခဲ့သော တစ္ဆေဆရာအိုကြီးများထံမှ ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ရလဒ်က ရှင်းလင်းသည်။ တစ္ဆေစာတိုက်တွင် ယန်ကျန့် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ကျန်းရှန်ကွမ်နှင့် လော့ဝမ်ဆုန်းတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

"ငါ တကယ်ပဲ သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်တာလား"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

သူ့ခန့်မှန်းချက်အရ သူက အဲဒီနှစ်ယောက်ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိသင့်သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ တကယ်တမ်းကျတော့ သူက ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေစာတိုက်မှာ အသတ်ခံလိုက်ရတာတဲ့လား။

ကြည့်ရတာ လော့ဝမ်ဆုန်းက ငါ နားလည်ထားသလောက် မရိုးရှင်းဘူး ထင်တယ်။

အသက်ရှင်နေတဲ့ လော့ဝမ်ဆုန်းက သေပြီးနောက်ထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းနေတာလား။

ဒါမှမဟုတ် တိုက်ပွဲနေရာက တစ္ဆေစာတိုက် ဖြစ်နေလို့ သူတို့ အားသာချက် ရသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

သေဆုံးမှု သတင်းအချက်အလက် ပေါ်လာပြီးနောက် စာရွက်ပေါ်မှ စာလုံးများ စတင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး 'ငါ' အသစ် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။

"ငါက ယန်ကျန့်ပါ ဒီစာကို မင်း မြင်တဲ့အချိန်မှာ ငါ သေဆုံးနေပါပြီ... လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ကမ္ဘာကို မမျှော်လင့်ဘဲ ပြန်ရောက်လာတာက ဘယ်လို ထွက်ပြေးရမလဲဆိုတာ တွေးစရာ ဖြစ်လာတယ် ငါက အတိတ်က တစ္ဆေဆရာအိုကြီးတွေဆီက အကူအညီ တောင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ကံဆိုးစွာနဲ့ ကျရှုံးခဲ့တယ် တစ္ဆေစာတိုက်ကို လုံးဝ မသွားသင့်ဘူး မဟုတ်ရင် ကျန်းရှန်ကွမ်နဲ့ လော့ဝမ်ဆုန်း ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်တာ ခံရပြီး သေလိမ့်မယ်"

"ငါ အတွေးပြောင်းလိုက်ပြီး ၁၂ နာရီ ၂၀ မိနစ်မှာ ဌာနချုပ်ကို သွားတယ် ဝင်ရောက်ဖို့ ကမ်းလှမ်းချက်နဲ့အတူ အဘိုးကြီးချင် နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်"

"အဘိုးကြီးချင်က လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်တုန်းက အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာမယ့် နည်းလမ်းကို မေးပေမဲ့ သူက ငြင်းဆန်ပြီး ဒီကမ္ဘာရဲ့ အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ ငါ့ကို ဆက်နေခိုင်းတယ် ညနေ ၆ နာရီရောက်ရင် မကြုံစဖူး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာမို့လို့ ဒါတွေ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ သိနေတယ်"

"ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက် တခြားနည်းလမ်း ရှာဖို့ ဌာနချုပ်ကနေ ထွက်ခွာဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး အဘိုးကြီးချင်က ငါ့ကို ဌာနချုပ်မှာ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်တယ်"

"၆ နာရီမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ စတင်လာတယ်"

"၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်မှာ ငါ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်..."

နောက်ထပ် သေဆုံးမှု သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။

ဒီတစ်ခါ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေစာတိုက်မှာ မသေဘူး၊ အဘိုးကြီးချင် လက်ချက်နဲ့လည်း မသေဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးကြီးချင်က ဌာနချုပ်မှာ အတင်းအဓမ္မ ပိတ်လှောင်ထားလို့ ထွက်မရဘဲ နောက်ဆုံး အချိန်ကုန်သွားပြီး သေဆုံးသွားရတာ။

"ဆက်လုပ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား တင်းမာနေပြီး လူ့အရေပြားကျမ်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီ လူ့အရေပြားကျမ်းအသစ်က သူ့အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ဟောကိန်းထုတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေသည်။

ဒီ လူ့အရေပြားကျမ်းအသစ်က ယန်ကျန့်နဲ့ အရမ်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိသည်။ ကနဦး ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ချင်ပုံရပြီး အနာဂတ် ဖြစ်ရပ်မှန်သမျှကို တောက်လျှောက် ဟောကိန်းထုတ်ပေးနေကာ တိတ်ဆိတ်မနေပေ။

ယန်ကျန့် သူ့ကို မြေအောက်ထဲ မြှုပ်ပစ်လိုက်ပြီး ဘယ်တော့မှ နေရောင် မမြင်ရတော့မှာကို ကြောက်လို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။