ရက်စက်သော နည်းလမ်း

အချိန် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာသည်။

ယန်ကျန့် ဒုတိယမြောက် လူ့အရေပြားကျမ်း ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က ကမ္ဘာတွင် ပိတ်မိနေပြီး ထွက်ပေါက်ကို အလွယ်တကူ ရှာမတွေ့နိုင်သေးပေ။

လူ့အရေပြားကျမ်းက သူ့သေဆုံးမှုကို အကြိမ်ကြိမ် ဟောကိန်းထုတ်ပြနေသဖြင့် သူ့အတွက် လမ်းမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဟောကိန်းတိုင်းက ညနေ ၆ နာရီ ၁၀ မိနစ်ထက် ငါ ပိုအသက်မရှင်နိုင်ဘူးလို့ ပြနေတယ် ဆိုလိုတာက ၆ နာရီကျော်တဲ့အထိ ဒီကမ္ဘာမှာ ဆက်နေတဲ့ ဘယ်သူမဆို သေဆုံးဖို့ သေချာနေပြီ ငါ အသက်ရှင်ချင်ရင် ၆ နာရီမတိုင်ခင် ထွက်သွားမယ့် နည်းလမ်း ရှာရမယ် ဒါပေမဲ့ ဟောကိန်းတိုင်းမှာ ငါ့အတွေ့အကြုံကို သုံးပြီး ဒီကမ္ဘာက လူတွေဆီကနေ အကူအညီတောင်းဖို့ ကြိုးစားတိုင်း ကျရှုံးနေတယ်"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နင် ဘာတွေးမိလို့လဲ"

ဘေးနားရှိ ဝမ်ရှန်းရှန်းက မေးလိုက်သည်။

"ထွေထွေထူးထူးတော့ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီကနေ ထွက်ခွာဖို့အတွက် အဓိက လိုအပ်ချက်က တခြားသူတွေဆီက အကူအညီ မတောင်းဖို့ပဲ ဖြစ်လောက်တယ် ဒီကမ္ဘာက 'လူ' တွေမှာ ပြဿနာ ရှိနေတယ် ငါတို့အပေါ် ပြောပြလို့မရနိုင်တဲ့ ရန်လိုမုန်းတီးမှုတွေ ရှိနေသလိုပဲ တစ္ဆေဆရာ ပိုစွမ်းအားကြီးလေ ရန်လိုမှုက ပိုပြင်းထန်လေပဲ"

"ပုံမှန် အခြေအနေဆိုရင် ဌာနချုပ်က အဘိုးကြီးချင်က ငါ့ကို သေချာပေါက် ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ဘူး သူက ငါ့အဖေနဲ့ ပတ်သက်မှုတချို့ ရှိပြီး သံယောဇဉ် ထားဦးမှာ ဒါပေမဲ့ လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ ဟောကိန်းထဲမှာကျတော့ သူက ငါ့ကို ဌာနချုပ်မှာ အတင်းအဓမ္မ ပိတ်လှောင်ထားပြီး ညနေ ၆ နာရီအထိ ထားကာ သေခိုင်းခဲ့တယ်"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ခေါင်းငုံ့ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။

"နင်ပြောမှပဲ သတိရတော့တယ် အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းတုန်းက အတန်းဖော် တော်တော်များများက ငါ့အပေါ် သဘောမကျကြဘဲ ဆုလေ့ ဘက် ယိမ်းနေကြတယ် တကယ်တမ်းကျတော့ ကျောင်းတုန်းက ငါက ဆုလေ့ထက် ပိုနာမည်ကြီးတာ"

"ဒါပေမဲ့ ကျန်းဝေ ကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အဲဒါက တချို့ကိစ္စတွေမှာ သူ မပါဝင်လို့ သတ်မှတ်ရ ခက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့ယူဆချက် မှားမယ် မထင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ကို ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာဖို့ အကူအညီ မပေးနိုင်ဘူးလေ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မှားတယ် ဒီအချက်ကို သိလိုက်တာက အကျပ်အတည်းကို စတင်ဖြိုခွင်းလိုက်တာပဲ ဒီကမ္ဘာက 'လူ' တွေမှာ ပြဿနာ ရှိနေရင် ဒီကမ္ဘာက 'ပစ္စည်း' တွေမှာရော ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူးလား ငါတို့လက်ထဲက ဒုတိယမြောက် လူ့အရေပြားကျမ်းက ငါတို့ကို ကူညီနေပေမဲ့ မူရင်း လူ့အရေပြားကျမ်းထက် ပိုကြီးမားတဲ့ ရန်လိုမှု ရှိနေနိုင်တယ်"

"လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်က ဟောကိန်းဆိုတာတွေက ငါတို့အချိန်ကို ဖြုန်းနေတာ သက်သက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ် သူ့အပေါ် မျှော်လင့်ချက်ထားပြီး ထွက်ပြေးမယ့် နည်းလမ်းကို လွဲချော်သွားစေချင်တာ နေမှာ"

"ငါ့ယူဆချက်သာ မှန်ရင် ဒီကနေ ထွက်ခွာဖို့က အချိန်နဲ့ သက်ဆိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် ထွက်ပြေးဖို့ အချိန်လိုအပ်တယ် ကြာလေ ကောင်းလေပဲ မဟုတ်ရင် အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"တစ္ဆေငယ် ဒီကို လာခဲ့"

ရုတ်တရက် သူ့လေသံ ပြောင်းသွားပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်... အပြာရောင်သမ်းနေသော အသားအရေရှိသည့် အေးစက်ပြီး ကိုယ်လုံးတီး ကလေးတစ်ယောက် ဘယ်နေရာကမှန်းမသိ ပြေးထွက်လာသည်။

တစ္ဆေငယ် ယန်ကျန့်ရှေ့ ရောက်လာပြီး ခေါင်းလေး စောင်းကာ ဖြူဆွတ်သော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ယန်ကျန့် လက်ထဲမှ လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်က လူ့အရေပြားကျမ်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ တစ္ဆေငယ်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"စားလိုက်"

"နင် ဘာလုပ်တာလဲ"

ဝမ်ရှန်းရှန်း နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒီကမ္ဘာက လူ့အရေပြားကျမ်းက အရာအားလုံး သိနေပြီး ငါတို့အပေါ် ပြင်းထန်တဲ့ ရန်လိုမှု ရှိနေကာ ထိန်းချုပ်လို့ မရနိုင်မှတော့ တစ္ဆေငယ်ကို ကျွေးလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ် တစ္ဆေငယ်မှာ ပြိတ္တာ ရဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ် သူ စားလိုက်တဲ့ ဘယ်တစ္ဆေမဆို ပဟေဠိ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလို စုပ်ယူခံလိုက်ရမှာပဲ"

"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် တစ္ဆေငယ်က လူ့အရေပြားကျမ်းကို စားလိုက်တာနဲ့ လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ သဘာဝလွန် ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ရရှိသွားပြီး ငါတို့ဘက်ပါတဲ့ လူ့အရေပြားကျမ်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်တာက အန္တရာယ် ရှိတယ် အရာအားလုံးသိတဲ့ လူ့အရေပြားကျမ်းကို စားပြီးရင် တစ္ဆေငယ်က ဉာဏ်ရည် ရရှိသွားမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်... ပြိတ္တာ စရိုက်ရှိပြီး ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေငယ်က အလွန် အန္တရာယ်များပြီး ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားနိုင်တယ် အဲဒါက ငါ့လိုအပ်ချက်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

"ဒီကမ္ဘာရဲ့ သဘာဝလွန် ဂုဏ်သတ္တိတွေက ဒီမှာပဲ ရှိနေမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ် ငါတို့ ထွက်သွားတာနဲ့ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"

ပစ်ပေးလိုက်သော လူ့အရေပြားကျမ်းသည် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ယန်ကျန့်က အားနှင့် လမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း လေထဲတွင် ယုတ္တိမတန်စွာ ကွေ့သွားပြီး ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ မျောပါသွားသည်။

ရှင်းနေတာပဲ။ တစ္ဆေငယ်ရဲ့ ဝါးမြိုတာ မခံချင်လို့ ဒီကနေ ထွက်ပြေးချင်နေတာ။

"အလကား ရုန်းကန်နေတာ"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေ ဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

တစ္ဆေငယ် နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ့တွင် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ ဂုဏ်သတ္တိ အချို့ ရှိသဖြင့် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ အတွင်း လွတ်လပ်စွာ ပေါ်လာနိုင်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

တစ္ဆေငယ် လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး မည်းနက်ကာ ကြီးမားသော ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် မျောပါနေသော လူ့အရေပြားကျမ်းကို ဝါးတောင် မဝါးဘဲ တစ်ကိုက်တည်း မျိုချလိုက်လေသည်။

အခုမှ နိုးထလာပြီး ထူးဆန်းမှုတွေ ထုတ်ပြနေတဲ့ ဒီကမ္ဘာက လူ့အရေပြားကျမ်းသည် ယန်ကျန့်ကို လှည့်စားခွင့်တောင် မရလိုက်ဘဲ အစာ ဖြစ်သွားရလေသည်။

တစ္ဆေငယ်၏ ဗိုက် အနည်းငယ် ဖောင်းလာပြီး ပြည့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် ပြိတ္တာ စရိုက်ရှိသော တစ္ဆေငယ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် အလားအလာများကို စတင်ပြသလာသည်။

ဖောင်းနေသော ဗိုက် လျင်မြန်စွာ ပြန်ချပ်သွားပြီး မျိုချလိုက်သော လူ့အရေပြားကျမ်းသည် လျင်မြန်စွာ ချေဖျက်ခံလိုက်ရကာ တစ္ဆေငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားလေသည်။

တစ္ဆေငယ် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသော်လည်း အရောင်အဆင်း ပြောင်းလဲလာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အပြာရောင်သမ်းသော အမည်းရောင်များ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အညိုရောင်ဖျော့ဖျော့ အရောင်ဖြင့် အစားထိုးလာသည်။ သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်၏ အရောင်နှင့် ပိုတူလာပြီး အသေကောင်နှင့် မတူတော့ပေ။

ပြိတ္တာတစ်ကောင်က စားလိုက်တဲ့ အငြိုးကြီးတစ္ဆေရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြသတာက အဆန်း မဟုတ်ပါဘူး။

"အောင်မြင်သွားပြီ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ဆင့်က တစ္ဆေငယ်မှာ လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ အနာဂတ် ဟောကိန်းထုတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိမရှိ စမ်းသပ်ရမယ်"

သူ အမိန့်ပေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်...

ရုတ်တရက်...

လူခေါ်ခေါင်းလောင်း မြည်လာသည်။

"ဟမ်"

ယန်ကျန့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အိမ်ရာစီမံခန့်ခွဲရေးမှ လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်း ၂ ဦး ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အနှောင့်အယှက် မရှိအောင် ပိုတိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာ ရှာမှ ဖြစ်မယ်"

သူ ဖန်ကျင်း၏ အိမ်တွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ ဝမ်ရှန်းရှန်းနှင့် တစ္ဆေငယ်ကို ခေါ်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် မြို့ထဲမှ လူသူကင်းမဲ့သော ပန်းခြံတစ်ခုသို့ သွားလိုက်သည်။

ပန်းခြံနားတွင် နေထိုင်သူ နည်းပါးပြီး ကြားရက်ဆိုလျှင် လူမရှိသလောက်ပင်။ ရံဖန်ရံခါ စနေ တနင်္ဂနွေမှသာ လမ်းလျှောက်သူ အနည်းငယ် ရှိတတ်သည်။

"ပြောစမ်း ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာမယ့် နည်းလမ်းက ဘာလဲ"

သူ တစ္ဆေငယ်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

တစ္ဆေငယ် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော်လည်း ဖြူဆွတ်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ဉာဏ်ရောင် တဖျပ်ဖျပ် လက်လာသည်။ ထုံထိုင်းပြီး ထူးဆန်းနေခြင်း မရှိတော့ဘဲ စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ တစ္ဆေငယ် ပြဿနာ တက်သွားပြီလား"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေမျက်လုံးကို အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ အက်ကွဲနေသော လှံရှည် ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

မူမမှန်တာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် တစ္ဆေငယ်ကို ချက်ချင်း သံရိုက်ထည့်ပြီး သတ်ပစ်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါ သနားညှာတာရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူးလေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံး ရလဒ် ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

မကြာမီ...တစ္ဆေငယ် စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။ ခြေဗလာဖြင့် ပန်းခြံနားရှိ သဲကွင်းပြင်သို့ ပြေးသွားပြီး ဘေးနားမှ သစ်ကိုင်းခြောက် တစ်ခု ကောက်ကာ သဲပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ရေးသားလိုက်သည်။

လက်ရေးက ရုပ်ဆိုးပြီး တွန့်လိမ်ကာ ပုံပျက်နေသဖြင့် ဖတ်ရခက်လှသည်။ လူ့အရေပြားကျမ်းပေါ်က စာလုံးတွေနဲ့ တူနေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေငယ်က အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကို ရေးသားနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ယန်ကျန့် ဘေးတွင် ရပ်ပြီး အာရုံစိုက် ကြည့်နေသည်။

သို့သော် ရေးထားသည်ကို လုံးဝ ဖတ်၍ မရနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ရေးသားပုံက စည်းစနစ်မကျဘဲ ဒီမှာတစ်ချက်၊ ဟိုမှာတစ်ချက် ခြစ်ထားသဖြင့် ပြီးခါနီးမှသာ စာကြောင်း ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် မလောပေ။ အချိန်စောသေးသည်။ နေ့လည် ၁၂ နာရီပဲ ရှိသေးသည်။ သူ့မှာ ၆ နာရီ အချိန်အပြည့် ကျန်သေးသည်။ ဒီစာကြောင်း တစ်ကြောင်း ရေးဖို့ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာစရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...

ရုတ်တရက်...

ကျယ်လောင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်ဘက် ရဟတ်ယာဉ် တစ်စီး တာရှန်းမြို့ဘက်မှ ပျံသန်းလာသည်။

"ဟမ်"

ယန်ကျန့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်တွင် လူ ၂ ယောက် ပါလာသည်။ တစ်ယောက်က ကျိုးကျန့် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် ကျောက်ခိုင်မင် ဖြစ်နေသည်။

ရဟတ်ယာဉ် နိမ့်ဆင်းလာပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေးထားသော စာလုံးများကို တိုက်ခတ် ဖျက်ဆီးတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

ယန်ကျန့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံကာ လေပြင်းများ တစ္ဆေငယ်၏ ရေးသားမှုကို မနှောင့်ယှက်နိုင်အောင် ကာကွယ်လိုက်သည်။

မကြာမီ...

ရဟတ်ယာဉ် အမြင့် လုံလောက်စွာ နိမ့်ဆင်းလာသောအခါ ကျိုးကျန့်နှင့် ကျောက်ခိုင်မင်တို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ကြသည်။

နှစ်ယောက်သား မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ယန်ကျန့်ဆီ လျှောက်လာကြသည်။

"ငါ ဒီမှာ ရှိနေတာတောင် မင်းတို့က ဘယ်လိုလုပ် ငါ့တည်နေရာကို အချိန်မီ တိတိကျကျ ရှာတွေ့နိုင်ရတာလဲ"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးကျန့် အော်ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် မင်း လွန်နေပြီ ဌာနချုပ် ပြောတာ မှန်တယ် မင်းက အလွန် အန္တရာယ်များတဲ့သူပဲ အချိန်မရွေး လူတွေကို သေစေနိုင်တယ် မင်းက တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ အတန်းဖော်တွေကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့ စောစောကတင် မင်းအတန်းဖော် ဖန်ကျင်း မင်းကြောင့် သေသွားပြီ"

"သူက သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကြောင့် သေသွားတာ မင်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူးလို့ ငြင်းမနေနဲ့"

ဖန်ကျင်း သေသွားပြီလား။

ဘေးနားမှ ဝမ်ရှန်းရှန်း ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ ယန်ကျန့် သူ့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်အပေါ် ယုံကြည်မှုကြောင့် ဝမ်ရှန်းရှန်း ကောင်းကောင်း သိသည်။ တကယ်လို့ ယန်ကျန့်က ဖန်ကျင်းကို သတ်ချင်ရင် အတန်းထဲမှာ ရှိတုန်းက သတ်ခဲ့မှာ၊ အခုမှ သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

"မင်း ဖန်ကျင်းကို သတ်ခဲ့ရုံတင်မကဘူး သူ့အိမ်ကနေ တစ်ခုခု ယူသွားသေးတယ်လို့ ကြားတယ် ဒါကြောင့် မင်းက လောဘကြောင့် လုပ်တာလို့ သံသယ ဖြစ်စရာ ပိုကောင်းနေပြီ"

ကျိုးကျန့်က ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို သတိပေးခဲ့ပြီးပြီ ဒါ ငါ့နယ်မြေ တာရှန်းမြို့ ဌာနချုပ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနိုင်သလို ကိစ္စတချို့မှာလည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရမယ် သဘာဝလွန် စွမ်းအင်တွေကို ထိန်းချုပ်ရမယ် ပြီးတော့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုံးဝ မလုပ်ရဘူး ဆိုတဲ့ အချက်တွေ မင်း လိုက်နာရမယ်"

"အခုကြည့်ရတာ မင်း လမ်းမှား ရောက်နေပြီ"

"အန္တရာယ်ရှိတဲ့သူကို ထိန်းချုပ် ကွပ်ကဲသင့်တယ် ယန်ကျန့် မင်းရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်က ထူးခြားတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ် ဒါကြောင့် မင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး စစ်ဆေးခံဖို့ လိုက်ခဲ့ပါ"

ကျောက်ခိုင်မင်က အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ယန်ကျန့်အပေါ် ရန်လိုနေသော လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောတာ မှန်ပုံရသည်။ ဒီကမ္ဘာက သူ့ကို မကြိုဆိုဘူး။

သို့သော် ယန်ကျန့် ပြုံးလိုက်သည်။ အေးစက်သော အပြုံး မဟုတ်ဘဲ ရှင်းပြရခက်အောင် ပျော်ရွှင်နေသော အပြုံးမျိုး ဖြစ်သည်။

"ငါ နားလည်ပါပြီ ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာမယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခါနီးပြီ ဆိုတာနဲ့ ဒီကမ္ဘာက ခုခံမှုတွေ ပေါ်လာတော့တာပဲ ဒီလို ဖြစ်လေလေ ငါ လမ်းမှန်ပေါ် ရောက်နေတယ်ဆိုတာ ပိုသေချာလေလေပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီခုခံမှုက သေးငယ်ပုံရတယ် အနည်းဆုံးတော့ ၆ နာရီ မတိုင်ခင်အထိ ခုခံမှုက သိပ်ကြီးမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် အဘိုးကြီးချင်တို့လို ဘီလူးကြီးတွေ တိုက်ရိုက် မလာဘဲ မင်းတို့ ရောက်လာတာပေါ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်တွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ကမ္ဘာ ဖြစ်ရင်တောင် ကမ္ဘာကြီး လည်ပတ်မှု စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်လေ ယုတ္တိ ရှိရမယ် မဟုတ်ရင် ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ တည်ရှိမှုက ပြဿနာ ရှိသွားမှာပေါ့"

ထိုအချိန်တွင်...

တစ္ဆေငယ်သည် သဲပြင်ပေါ်တွင် ရေးသားနေပြီး နှောင့်ယှက်မှု မရှိသဖြင့် အဓိက သတင်းအချက်အလက်ကို ဖော်ပြတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့် ငါတို့ကြားမှာ ကွာဟချက် ရှိမှန်း သိပေမဲ့ ငါ မင်းကို တားဆီးရလိမ့်မယ်"

ကျိုးကျန့်သည် အရာအားလုံးကို စွန့်စားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာသည်။ ပိန်ချုံးနေသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဗိုက်က အနည်းငယ် ဖောင်းပွနေသည်။

ကလေးတစ်ယောက်၏ ပုံသဏ္ဍာန် ဗိုက်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုကလေးသည် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံ ပေါက်ကာ အော်ဟစ်ပြီး ဖောက်ထွက်ရန် ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ကျိုးကျန့်၏ ဗိုက် ရုတ်တရက် ကွဲထွက်သွားပြီး အပြာရောင်သမ်းနေသော အမည်းရောင် လက်သေးသေးလေး တစ်ဖက် ဆန့်ထွက်လာကာ ရှည်ထွက်လာပြီး ယန်ကျန့်ဆီသို့ လှမ်းလိုက်သည်။

သူ တကယ်ပဲ ယန်ကျန့်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမယ့် အန္တရာယ်ကို စွန့်စားလိုက်တာပဲ။

"ပြည့်ဝမှု မရှိသေးတဲ့ ကြီးထွားဆဲ ပြိတ္တာ တစ်ကောင်က ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား တည်ငြိမ်နေပြီး ထိုလက်ကို သူ့အား ဖမ်းဆွဲခွင့် ပြုလိုက်သည်။

သူ အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။ ထိုအဆင့် သဘာဝလွန် စွမ်းအင်က သူ့ကို အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ကျိုးကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မယုံနိုင်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။

ကျောက်ခိုင်မင်က မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရှေ့က ယန်ကျန့်ကို သတ်ပေးပါ"

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ ၏ ကျိန်စာအောက်တွင် ရောက်နေပြီး လူသတ်ခြင်း အပါအဝင် ဘာမဆို လုပ်ပေးနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင် သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် တန်ဖိုးအနေဖြင့် ဆုတောင်းပြီးနောက် ဆွေမျိုးတစ်ယောက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်ကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် ကျိုးကျန့် ဘယ်က ခေါ်လာမှန်း မသိသော ကျောက်ခိုင်မင်သည် ဆွေမျိုးတစ်ယောက်၏ အသက်ကို တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ စွန့်လွှတ်ကာ သတ်ဖြတ်ရန် ဆုတောင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူတို့ တကယ် ငါ့အသက်ကို လိုချင်နေတာပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဟို ဌာနချုပ်တုန်းက ကျောက်ကျန်ကော်နဲ့ တခြားသူတွေက သူ့ကို မရင်ဆိုင်ရဲကြပေမဲ့ တစ္ဆေငယ်က လူ့အရေပြားကျမ်းကို စားလိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ မယုံနိုင်စရာ ကိစ္စတွေ ဖြစ်ပျက်လာပြီ။

သူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေးထားသော စာလုံးများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သတင်းအချက်အလက်က ပြည့်စုံသွားပြီ။

တစ္ဆေငယ်က သဲပြင်ပေါ်တွင် ဤစာကြောင်းကို ရေးထားသည်။

"ညနေ ၆ နာရီ မတိုင်ခင် မှတ်ဉာဏ်ထဲက ရင်းနှီးတဲ့သူတွေကို သတ်ပစ်ပါ ဒါက ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ"

"ဒါကြောင့်ကိုး အဲဒီလို ဖြစ်နေတာကိုး"

ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ယန်ကျန့် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ကျိုးကျန့်၏ ဗိုက်ထဲမှ ဆန့်ထွက်လာသော တစ္ဆေလက်ကို သူ ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး အားဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေကလေး စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ကလေးတစ်ယောက် မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျပြီး ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ကျိုးကျန့်က သနားစရာကောင်းအောင် အော်ဟစ်ပြီး နာကျင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည်။ သူ့ဗိုက် လုံးဝ ကွဲထွက်သွားပြီး မည်းနက်သော သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း အတွင်းကလီစာများကို မတွေ့ရပေ။

ထိုအတွင်းကလီစာများကို တစ္ဆေကလေးက ကြာကတည်းက စားသုံးပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ ထင်းခုတ်ဓား ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အပြာရောင်သမ်းနေသော အမည်းရောင် တစ္ဆေကလေးသည် ချက်ချင်း ရုန်းကန်အော်ဟစ်မှု ရပ်တန့်သွားပြီး ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသဖြင့် နှစ်ပိုင်းပြတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး မလှုပ်ရှားတော့ပေ။

ထင်းခုတ်ဓားက တစ္ဆေကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်လိုက်သဖြင့် ယာယီ လှုပ်ရှားမရ ဖြစ်သွားစေသည်။

"မှတ်ဉာဏ်ထဲက ရင်းနှီးတဲ့သူတွေကို သတ်တာက ဒီကမ္ဘာနဲ့ နှောင်ကြိုးတွေကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်တာပဲ ဒီလိုလုပ်မှသာ ဒီကမ္ဘာနဲ့ ခွဲထွက်လို့ ရမှာ အသိမိတ်ဆွေတွေ များလေလေ ဒီကမ္ဘာနဲ့ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ နှောင်ကြိုးတွေ ပိုများလေလေဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ချည်နှောင်မှုက ပိုတင်းကျပ်လေလေပဲ ရင်းနှီးတဲ့သူ တစ်ယောက်ချင်းစီက ငါ့ကို ရစ်ပတ်ထားတဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းလို ဖြစ်နေပြီး ဒီထူးဆန်းတဲ့ ကမ္ဘာကြီးနဲ့ မြဲမြံစွာ ချည်နှောင်ထားတာ"

"ဒါကြောင့် ငါ လုပ်ရမှာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ခက်ခဲသော်လည်း သူ လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဒါပေမဲ့ အရမ်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

ရင်းနှီးသူတိုင်းကို ကိုယ့်လက်နဲ့ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်ဖို့ လူတိုင်းက ရက်စက်နိုင်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလေ။