ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုနှင့် သေဆုံးခြင်း

အချိန်သည် နေ့လည် ၁ နာရီ ကျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ သည် တာရှန်းမြို့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး တစ္ဆေအရိပ် ၏ အသိစိတ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကာ ဒီကမ္ဘာက လူတွေရဲ့ စိတ်ထဲက သူ့အကြောင်း မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖျက်ပစ်နေသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်က သိပ်ပြီး ထိရောက်မှု မရှိလှပေမဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ အကူအညီနဲ့ တစ်နာရီမပြည့်ခင်မှာပဲ မြို့ထဲက အသိမိတ်ဆွေ အများစုရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အတိုင်းအတာကို ပြောင်းလဲပြီး သူ့ဇာတိမြေဘက်သို့ ဦးတည်ကာ ထိုနေရာရှိ ဆွေမျိုးများ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖျက်ပစ်ရန် စီစဉ်နေသည်။

သို့သော် ဒီအချိန်မှာ အိမ်မှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပျက်နေတယ် ဆိုတာကို သူ မမေ့သေးပါဘူး။

ထိုအချိန်တွင်...

ပုဂ္ဂလိက လေယာဉ် အများအပြားသည် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများမှ တာရှန်းမြို့ဘက်သို့ ဦးတည် ပျံသန်းလာနေကြသည်။

"ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာကြပြီလား တပြိုင်တည်း ဒီလောက် အများကြီး ရောက်လာတာ ဌာနချုပ်က ငါ့ကို တော်တော် အထင်ကြီးတာပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး အဝေးက ကောင်းကင်ယံမှာ တာရှန်းမြို့ လေဆိပ်ဘက် ဦးတည်လာနေတဲ့ လေယာဉ်တွေကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထွက်ခွာချိန်တွေ မတူပေမဲ့ လေယာဉ်တွေက တာရှန်းမြို့ကို တပြိုင်တည်း ရောက်ရှိလာကြတာ ကြိုတင်စီစဉ် တွက်ချက်ထားတာ သေချာသည်။

လေယာဉ်တွေ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ဆင်းသက်လာသည်။

မကြာမီ ဌာနချုပ် လက်အောက်ခံ တစ္ဆေဆရာများ လေယာဉ်ပေါ်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆင်းလာကြသည်။

ဒီစစ်ဆင်ရေးကို ဦးစီးတဲ့သူကတော့ ကျောက်ကျန်ကော် ပါပဲ။

သူ့မျက်နှာထားက အလွန် လေးနက်နေပြီး လူအင်အား အားသာချက် ရလို့ ဝမ်းသာမနေဘဲ ယန်ကျန့်ကို တိုက်ခိုက်မယ့် ဒီစစ်ပွဲမှာ ဌာနချုပ်အနေနဲ့ တစ္ဆေဆရာ ဘယ်လောက် ဆုံးရှုံးရမလဲ ဆိုတာကို စိုးရိမ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို မဖြစ်မနေ ကိုင်တွယ်ရတော့မည်။

"ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ယန်ကျန့်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် သူ့ကို သဘာဝလွန် လောကရဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်လို့ မသတ်မှတ်ပါနဲ့ အရင်တုန်းက သူက ဌာနချုပ်မှာ လူအများကြီးရှေ့မှာ သူငယ်ချင်းများအသင်း က ဖန်ရှီမင် ကို အလွယ်တကူ သတ်ပြခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ အားလုံး စည်းလုံးပြီး သူ့ကို အတူတူ ရင်ဆိုင်ကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

လေယာဉ်ပေါ်က ဆင်းဆင်းချင်း ကျောက်ကျန်ကော် ခြေလှမ်းရပ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

သူ့အသံက လေဆိပ်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်။

"ဖန်ရှီမင်ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့ ဒီ ယန်ကျန့်က သေလူ ဖြစ်သွားပါပြီ"

ပြောလိုက်သူမှာ လျိုစန်း ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာ ဝါဖျော့ဖျော့ပေါ်တွင် ရက်စက်ပြီး အေးစက်သော အမူအရာ ရှိနေသည်။ သူ့နောက်က လေယာဉ်ပေါ်မှာတော့ ခြောက်ခြားဖွယ် စက္ကူအရုပ်တွေ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယန်ကျန့်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် လျူစန်းက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားထားပြီး ရရှိနိုင်သမျှ စက္ကူအရုပ်တွေ အကုန်လုံး သယ်လာကာ သူ့ကိုယ်ပွား အစစ်ကလည်း ပါလာသည်။

"ကြွားမနေပါနဲ့ ငါ ယန်ကျန့်နဲ့ တိုက်ဖူးတယ် သူ တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတာ တစ္ဆေ ၂ ကောင် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေတောင် သူ့ရှေ့ရောက်ရင် ပြန်မတိုက်နိုင်ဘဲ အလွယ်တကူ ရှုံးသွားတာ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရသလိုပဲ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တယ်"

ကျန်းရှန်ဘိုင် လည်း ရောက်နေပြီး မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာဖြင့် ကိုယ်တွေ့ အတွေ့အကြုံကို ပြန်ပြောပြနေသည်။

"ဘယ်လောက်ပဲ အန္တရာယ်ရှိရှိ စွမ်းအားကြီးကြီး သူ့ကို မြန်မြန်သတ်ပြီး ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်ရမယ် လူတစ်ယောက်တည်းအတွက်နဲ့ အားလုံးရဲ့ အချိန်ကို ဖြုန်းနေတာ မတန်ဘူး"

ချန်ယီ က လေယာဉ်ပေါ်က ဆင်းရင်း စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ချန်ယီ စိတ်လျှော့ပါ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့ လူစုံရင် အတူတူ လှုပ်ရှားကြတာပေါ့"

လီကျွင်း က ဘေးကနေ ဝင်ထိန်းပေးလိုက်သည်။

ဆုဖန် ဆိုတဲ့ တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်က ပြောသည်။

"ယန်ကျန့်ရဲ့ တည်နေရာကို တွေ့ပြီ သူ ရှန်ထုန်တာဝါရဲ့... အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ ရှိနေတယ် တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးရင် သူ့ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ဝင်တိုက်လို့ ရတယ်"

"မင်း အတွေးလွန်နေပြီ ငါတို့ တာရှန်းမြို့ထဲ ဝင်လိုက်ကတည်းက သူ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲ ရောက်နေပြီ သူ ငါတို့ကို သတိထားမိပြီးလောက်ပြီ"

ရုပ်ရည် သာမန်ကာလျှံကာသာ ရှိပြီး မှတ်မိဖို့ ခက်ခဲသော လူတစ်ယောက်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီလဲ့ဖိန်သည် တာချွမ်းမြို့မှ အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး မြို့ထဲဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ခုခု မှားနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

"မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံထားတဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ ဟုတ်လား မင်း နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ကော်ဖန် က သံသယ မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလူကို မသိပေမဲ့ မရင်းနှီးတဲ့ တစ္ဆေဆရာကလည်း ဌာနချုပ် ခေါင်းဆောင်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်မယ်လို့ ယူဆလိုက်သည်။

"သူပြောတာ အမှန်ပဲ ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက တာရှန်းမြို့ကို လွှမ်းခြုံထားပြီးသား သူ့စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ငါတို့ လေယာဉ်ပေါ်မှာ ရှိနေတုန်းကတည်းက လှုပ်ရှားလို့ ရပေမဲ့ ငါတို့ကို အောင်မြင်စွာ စုဝေးခွင့် ပေးလိုက်တာ အံ့သြစရာပဲ"

နေကာမျက်မှန် တပ်ထားသော ကောင်းမင် က အဝေးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ့မြင်ကွင်းထဲတွင် ကမ္ဘာကြီးသည် မှောင်မည်းနေခြင်း မရှိဘဲ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သို့သော် ဒီတစ္ဆေနယ်မြေ အတွင်းမှာ လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက် နဲ့ တူတဲ့ အစိမ်းရောင် မီးတောက်တွေ တဖျပ်ဖျပ် လောင်ကျွမ်းနေတာကို ကောင်းမင် တွေ့လိုက်ရသည်။ မီးတောက်တွေကို တမင်တကာ ဖိနှိပ်ထားပြီး အပြင်ဘက်ကို မပျံ့နှံ့အောင် ထိန်းထားတာက သူ့ကို စိတ်မသန့် ဖြစ်စေသည်။

"သူ ငါတို့ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ဖမ်းချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချောမောခန့်ညားသော လူတစ်ယောက် ပြုံးပြီး ပေါ်လာသည်။ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝန်းရံနေသည်။

ဒီလူက တာတုန်းမြို့ တာဝန်ခံ ဝမ်ချားလင်း ဖြစ်သည်။

ဌာနချုပ်ရဲ့ ဒီလှုပ်ရှားမှုက တစ္ဆေဆရာ အများအပြားကို တာရှန်းမြို့ဆီ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး အများစုက ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးကြတာဖြစ်လို့ အချင်းချင်း မရင်းနှီးကြပေ။

"အားလုံးပဲ အသင့်ပြင်ထားကြပါ ယန်ကျန့်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မယ့် အစီအစဉ်က ၁၀ မိနစ်အတွင်း စတင်တော့မှာပါ"

ကျောက်ကျန်ကော်က လေးနက်ပြီး တင်းမာသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သတိထားလွန်းနေတာပဲ"

တစ်ယောက်ယောက်က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ကျောက်ကျန်ကော်ရဲ့ အစီအစဉ်က ရှုပ်ထွေးနေတယ်လို့ ထင်ပေမဲ့ တရားမျှတတယ်လို့လည်း ခံစားရသည်။

ဘယ်သူမှ မကန့်ကွက်ကြဘဲ ဌာနချုပ်မှ တစ္ဆေဆရာများသည် ဆက်လက် စုဝေးပြီး ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ဒီမြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံး က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။

"လူစုံပြီဆိုတော့ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြတာပေါ့ သူတို့ အပြည့်အဝ စုစည်းပြီး ပြင်ဆင်ပြီးသွားရင် ကိုင်တွယ်ရ ပိုခက်လိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး အနည်းငယ် လှည့်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင်...

အစိမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးမှ အရာအားလုံးကို မီးလောင်ကျွမ်းစေတော့သည်။

"သတိထား ယန်ကျန့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု လာနေပြီ"

လေဆိပ်တွင် ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ နေကာမျက်မှန် တပ်ထားသော ကောင်းမင်၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့မြင်ကွင်းထဲတွင် လွှမ်းမိုးထားသော အေးစက်သည့် မီးတောက်များ သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာနေပြီး အနားမရောက်ခင်မှာပင် ဖော်ပြမရနိုင်သော ပူလောင်မှု ခံစားချက် ပေါ်ပေါက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သူတင်မကဘူး အားလုံး ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် မီးတောက်များက အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ခဏအတွင်းမှာပင် လေဆိပ်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားလေသည်။ စုဝေးနေကြသော တစ္ဆေဆရာများသည် မီးလောင်တိုက်သွင်းခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်မသိ ဖြစ်နေကြသည်။

"အား"

သနားစရာကောင်းသော အော်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကော်ဖန်သည် သဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ တစ္ဆေမီးတောက်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အစိမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့ မီးတောက်များကြားတွင် သူ ရုန်းကန်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် လျင်မြန်စွာ မီးကျွမ်းလာသည်။ တစ္ဆေမီးတောက်သည် အရေပြားကိုသာမက အတွင်းပိုင်းကိုပါ လောင်ကျွမ်းစေပြီး သူ့ကို လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဘာ"

ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေတဲ့ လူတိုင်း ရင်ထိတ်သွားပြီး ကျောရိုးထဲ စိမ့်သွားသည်။

"ကော်ဖန်"

ဘေးနားမှ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ကျုံးရှန် သည် အံ့သြဒေါသထွက်ပြီး ကယ်တင်ချင်သော်လည်း သူလည်း မီးတောက်များ ဝိုင်းရံခြင်း ခံထားရသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း ဒီမီးက လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်နဲ့ တူပေမဲ့ ပိုပြင်းထန်တယ် အားလုံး သတိထားကြ..."

စိတ်တိုလွယ်သော ချန်ယီသည် ဒီသဘာဝလွန် စွမ်းအင်ကို မှတ်မိပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သော်လည်း စကားမဆုံးခင်မှာပင် မီးတောက်များ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အခြားသူများက သူ မီးတောက်များကြားတွင် ရုန်းကန် လိမ်တွန့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း မကြာမီ ရုန်းကန်မှုများ သေးငယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်သေးရုပ်ကဲ့သို့ မတ်တတ်ရပ်လျက် ကျန်ရစ်ကာ ခြောက်ခြားဖွယ် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသည်ကို ခွင့်ပြုထားလိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော လူ့အရေပြား တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကော်ဖန်နှင့် ချန်ယီတင် မဟုတ်ပါဘူး။ အခြား တစ္ဆေဆရာများလည်း ဒီအခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့နေရသည်။

သူတို့သည် မီးပင်လယ်ထဲ ရောက်နေပြီး ပူလောင်မှုကြောင့် အရေပြားများ နီရဲလာကာ မီးခိုးများ ထွက်လာပြီးနောက် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးကျွမ်းနေသော အလောင်းကောင်များ ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်များသည် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ဖို့ မလုံလောက်ပေ။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ"

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ကျောက်ကျန်ကော် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ ဌာနချုပ်မှ တစ္ဆေဆရာများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မီးလောင်သေဆုံးနေသည်ကို ကြည့်ပြီး စိုးရိမ်ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် နည်းလမ်းကောင်း မစဉ်းစားမိပေ။

"ယန်ကျန့်က စောစောက အားကုန် မသုံးခဲ့တာပဲ"

ကျောက်ကျန်ကော် စိတ်ပျက်နေသည်။ ဒီစစ်ဆင်ရေးက အရမ်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားတယ်လို့ ခံစားရပြီး ပိုသတိထား၊ ပိုဂရုစိုက်ခဲ့သင့်တယ်လို့ တွေးမိလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ထွက်ခဲ့စမ်း"

ထိုအချိန်တွင် လျူစန်း ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။ သူ့ကို ဝန်းရံထားသော စက္ကူအရုပ်များသည် မီးတောက်များကို တားဆီးပေးပြီး လုံခြုံမှု ပေးသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်ထားသဖြင့် စွမ်းအားကြီးသော ကတ်များ ရှိလျက်နဲ့ အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ အလွန် မွန်းကြပ်နေသည်။

ယန်ကျန့်က လူတိုင်းကို ဒီလိုပဲ အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်တော့မယ်လို့ ထင်ထားပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ ယန်ကျန့်က မီးတောက်များကြားမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းတို့ တာရှန်းမြို့ကို မလာသင့်ဘူး ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ ဒီကမ္ဘာမှာ မင်းတို့က မောင်းနှင်ခံရတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေပဲ ပထမလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေ ပါလာပေမဲ့ မျက်နှာမပြဘဲ နေနေရင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်လိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ် မီးတောက်များကြားတွင် ပေါ်လာသည်။

"ယန်ကျန့်"

လျူစန်း မီးတောက်များကြားမှ ပုံရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ စက္ကူအရုပ်များ၏ ကာကွယ်မှုအောက်မှ ပြေးထွက်ကာ သူ့ဆီသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

မီးတောက်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်စားပြီး ကပ်ထားသော အဝါရောင် စက္ကူများ မီးလောင်ကာ အလွှာလိုက် ကွာကျသွားရာ ပိန်လှီပြီး သက်မဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဒီအလောင်းကောင် ပေါ်လာတာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က မီးတောက်တွေ နောက်ဆုတ်သွားပြီး အနားမကပ်နိုင်တော့ပေ။

"စက္ကူအရုပ်တွေထဲမှာ ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အလောင်းကောင်အိုကြီးလား ဒါကို သုံးပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်တာလား လိုပါသေးတယ်"

ယန်ကျန့်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျူစန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ့နောက်ခံကို ဒီလူက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိသွားတယ်။

သူ အာရုံလွင့်နေစဉ် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်တစ်ခု နီးကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"မဟန်တော့ဘူး"

လေတိုးသံ တစ်ခု နားထဲတွင် ကြားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲနေသော လှံရှည် တစ်ချောင်း အနောက်ကနေ ပျံဝဲလာကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး မြေကြီးနဲ့ တပါတည်း စိုက်ချလိုက်သည်။

"ဒီလို ဒဏ်ရာမျိုးက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး"

လျူစန်း လှံရှည်ကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ရုန်းကန်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်း သူ ကြောင်သွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နာခံမှု မရှိတော့ဘူး... သူ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘူး။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

အမည်းရောင် တစ္ဆေလက် တစ်ဖက် လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး လျူစန်း၏ မျက်နှာကို အုပ်လိုက်သည်။

အားဖြင့် ဆွဲခွာလိုက်သည်။

လျူစန်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ကွာကျသွားသည်။ လူ့အရေပြားနှင့် အဝါရောင်စက္ကူ ရောစပ်ထားသော မျက်နှာဖုံးသည် ကြမ်းတမ်းပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေသည်။

"မင်းကို သတ်ရတာ သိပ်မခက်ပါဘူး"

ယန်ကျန့်က လျူစန်း၏ မျက်နှာကို မီးတောက်များထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ထည့်လိုက်ရာ လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"တွေ့ပြီ"

ရုတ်တရက်...

သူစိမ်းတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ် ရုတ်တရက် နီးကပ်လာသည်။ လောင်ကျွမ်းနေသော အနံ့ဆိုးတစ်ခု လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့လာပြီး ရှောင်လွှဲလို့မရနိုင်သော သေစေနိုင်သည့် သဘာဝလွန် စွမ်းအင်တစ်ခု ပါလာကာ ယန်ကျန့်၏ အသက်ကို ချက်ချင်း ယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...

ရှေ့မှ ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ် လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ဘာ"

လီလဲ့ဖိန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ လှည့်စားခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဆိုတာကိုပေါ့။

ယန်ကျန့်က ဒီနေရာမှာ ရှိမနေခဲ့ဘူး။

"မင်းကို ကြိုတင် ကာကွယ်ထားပြီးသားပါ လီလဲ့ဖိန် အခု မင်းသွားရမယ့် လမ်းကို ပို့ပေးမယ်"

နောက်တစ်ခဏတွင်...

လျူစန်း၏ အလောင်းကောင်ပေါ်မှ အက်ကွဲနေသော လှံရှည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထင်းခုတ်ဓား တစ်ချောင်း နေရာအစားထိုး ပေါ်လာသည်။ လီလဲ့ဖိန်ခေါင်းလှည့်ရုံ ရှိသေးသည် သူ့ခေါင်းသည် လည်ပင်းမှ ပြတ်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျသွားလေသည်။

"မင်း ငါ့ကို တကယ် မှတ်မိနေတာလား"

ပြုတ်ကျသွားသော လီလေဖင်း၏ ခေါင်းသည် မသေသေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ် လျင်မြန်စွာ ဝေဝါးလာသည်။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို မေ့ပစ်ဖို့ ကြိုးစားပြီး တခြားနည်းလမ်းနဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

"မင်း ပြန်စဖို့ လုပ်တာ နှေးလွန်းတယ်"

ယန်ကျန့် လက်လွှတ်ချလိုက်ရာ အက်ကွဲနေသော လှံရှည် ပြုတ်ကျလာပြီး အလောင်းကောင် သံချောင်း သည် ဝေဝါးနေသော လီလေဖင်း၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

မေ့လျော့ခြင်း ချက်ချင်း ကျရှုံးသွားပြီး မျက်လုံးပြူးကာ နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားလေသည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

ထိုအချိန်တွင် အခြားအသံတစ်သံက ယန်ကျန့်ကို တားဆီးရန် အော်လိုက်သော်လည်း အသံကျယ်ရုံသာ ရှိပြီး မည်သည့် နည်းလမ်းမှ ထုတ်မသုံးနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လီကျွင်းသည် တစ္ဆေမီးတောက်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လျစ်လျူရှုပြီး မီးတောက်များကြားမှ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ထပ်တူနီးပါး တူညီတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအင် ၂ ခုကြောင့် လီကျွင်းက ဒီမီးပင်လယ်ထဲမှာ ဘာမှ မဖြစ်တာလား"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်က လီကျွင်းက အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ် တစ္ဆေမီးတောက်ကြောင့် မီးလောင်မသေအောင် ကာကွယ်နိုင်ရုံပဲ ရှိတာ ငါ့ကို လာတိုက်ဖို့ကတော့ ဝေးပါသေးတယ်"

ယန်ကျန့် လီကျွင်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ဒီတစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ လမ်းပျောက်ဖို့ သေချာနေပြီး သူ့ကို ထိတွေ့ဖို့ အရည်အချင်းတောင် မရှိဘူး။

ဒီတစ်ခေါက် တကယ် ဖြေရှင်းရမှာက တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်။

တာတုန်းမြို့ တာဝန်ခံ ဝမ်ချားလင်း

ဒီအချိန်က ဝမ်ချားလင်းက ၃ နှစ်အကြာက ဝမ်ချားလင်းနဲ့ အင်အားချင်း တူညီတယ်။ မိသားစု ကျိန်စာကို အမွေဆက်ခံထားပြီး ကွယ်လွန်သူ အဘိုးအဘွားတွေနဲ့ မိဘတွေက နောက်က လိုက်နေကြတယ်။

အနည်းဆုံးတော့ ဝမ်ချားလင်း သေဆုံးသွားတာနဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်မှု ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်။