ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာမိတ်

ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ ဂျပန်မြို့လယ်ရှိ လမ်းမတစ်ခု၏ အလယ်တွင် ရပ်နေသည်။

မူလက ထိုနေရာသည် လမ်းသွားလမ်းလာများဖြင့် စည်ကားနေသော်လည်း ယခုအချိန်၌ လမ်းပေါ်တွင် စွန့်ပစ်ထားသော ယာဉ်များမှလွဲ၍ တစ်ကီလိုမီတာ ပတ်လည်တွင် သက်ရှိလူသား တစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ။ ဤလူသူကင်းမဲ့သော ဧရိယာသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာနေသည်။

'နှမြောစရာပဲ ငါ့မှာ ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်သိပ်မရှိဘူး မဟုတ်ရင် အနိုင်ရနိုင်ခြေ ပိုများမှာ'

ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် အချိန်သည် မွန်းလွဲ ၂:၂၉ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီးချင် ပေါ်မလာမီ တစ်မိနစ်သာ လိုတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ မျက်စိရှေ့ရှိ ကမ္ဘာကြီးသည် ပို၍ပို၍ ဝါးတားတား ဖြစ်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် သစ်သားအိမ်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဒီကမ္ဘာကြီး မကြာမီ ပျောက်ကွယ်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူသည် ထိုသစ်သားအိမ် အခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်သွားတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် ထိုနောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်များသည် အန္တရာယ်အများဆုံး အချိန်များ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

အလွန်လျင်မြန်စွာပင် ၂:၃၀ အချိန်ကျရောက်လာသည်။

"ရောက်လာပြီ"

တစ်စက္ကန့်မျှပင် မလွဲချော်ပေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လမ်းမလယ်၌ ရပ်နေသော ယန်ကျန့်သည် သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ကျူးကျော်ခံလိုက်ရသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်၏ အနောက်တွင် ဘတ်စ်ကားအိုကြီးတစ်စီး လေထဲမှ ပေါ်လာသည်။ အဝါရောင် အလင်းတန်းများက သူ့ကို ထိုးထားပြီး ထူးဆန်းအက်ရှသော ဟွန်းသံများ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အဝါရောင် ရှေ့မီးများ၊ အက်ရှထူးဆန်းသော ဟွန်းသံများ... ထိုအရာနှစ်ခုစလုံးတွင် ရှင်းပြ၍မရသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်တစ်ခုခု ပါဝင်နေပုံရသည်။

ယန်ကျန့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ဒီအချိန်တွင် ကြက်သီးမထဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ထိုတစ်ခဏချင်းတွင် သူလည်း စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လှည့်ကြည့်ဖို့ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို နောက်ပြန် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ လှံရှည်မှတဆင့် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဝုန်း"

ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ယန်ကျန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ နံရံကို ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

နံရံ အက်ကွဲသွားပြီး သူ နံရံထဲ မြုပ်ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားနှင့် ထိတွေ့ခြင်း မရှိပေ။

"တုံ့ပြန်မှု ကောင်းသားပဲ လက်ထဲက လက်နက်ကို သုံးပြီး ဘတ်စ်ကားကို တွန်းလှန်လိုက်တယ် တိုက်ရိုက်အတိုက်ခံရမယ့် ဘေးကနေ ရှောင်လိုက်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက လှည့်ကွက် အသေးလေးပါပဲ ဘာမှ ထူးခြားတာ မဟုတ်ပါဘူး"

သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကား ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အေးစက်သော်လည်း အနည်းငယ် အိုမင်းနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောင်ဝှေးကို အားပြုလျက် အဘိုးကြီးချင်သည် ဘတ်စ်ကား မောင်းသူနေရာမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းလာသည်။

ယန်ကျန့် လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိပေ။ သူက ချက်ချင်း ပြန်ထလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ဘီလူးသဘက်အိုကြီးတွေ ဘယ်နှယောက် ခေါ်လာပြန်ပြီလဲ ဒီတစ်ခါ ခင်ဗျားတစ်ယောက်တည်းလို့တော့ မပြောနဲ့နော်"

သူ တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခုနစ်လွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေကို အချိန်မရွေး ဖွင့်လှစ်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

ပြန်လည်စတင်ခြင်း အခြေအနေကို ဝင်ရောက်မှသာ ဤသမ္မတနိုင်ငံခေတ် ဘီလူးသဘက်ကြီးများ၏ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုများကို တွန်းလှန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ယန်ကျန့်သည် တွေ့တွေ့ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရလိမ့်မည်။

ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်လျှင်တောင် လုံးဝ ပေါ့ဆ၍ မရပေ။ အနည်းငယ် အမှားပါသွားသည်နှင့် သေပွဲဝင်ရလိမ့်မည်။

"အခုထိ အသက်ရှင်နိုင်တာကို ကြည့်ရင် မင်း တကယ်ပဲ အတိတ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့တာပဲ ဒီလောက် အသက်အရွယ်လေးနဲ့ မန်ရှောင်တုန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့တယ် တကယ်ပဲ ကြောက်စရာ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒီအတွက် တန်ဖိုးကြီးကြီး ပေးဆပ်ခဲ့ရတယ် မဟုတ်လား ဒါကြောင့် အဲဒီလို အခြေအနေမျိုး ထပ်ဖြစ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အဘိုးကြီးချင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ထပ်ဖြစ်မလား မဖြစ်ဘူးလား ဆိုတာ အခုပြောဖို့ စောပါသေးတယ်"

ယန်ကျန့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးချင်က မျက်လုံးအနည်းငယ် မှေးစင်းသွားပြီး ဘာမှမပြောတော့ပေ။

ထိုအချိန်၌ ရပ်ထားသော ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ နောက်တစ်ယောက် ဆင်းလာသည်။ ထိုသူမှာ တာဟန်မြို့ အခန်း ၃၀၁ မှ မန်ရှောင်တုန်းပင် ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့သော သူဖြစ်သည်။

မန်ရှောင်တုန်း၏ အိုမင်းသော မျက်နှာသည် သုန်မှုန်နေပြီး ခြင်းတောင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ကာ ဘာမှမပြောဘဲ ဆင်းလာသည်။ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်သော အကြည့်တွင် ပြင်းထန်သော အာဃာတနှင့် ရန်လိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရှုံးနိမ့်သူ တစ်ယောက်ပဲ"

ယန်ကျန့် သူမကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် မကြာမီ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဒုတိယမြောက် လူတစ်ဦး ဆင်းလာသည်။ ပုပ်သိုးနေသော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများက မြေမြှုပ်တော့မည့် လူသေကဲ့သို့ မည်းနက်နေသည်။

"သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်း..."

ယန်ကျန့်၏ အကြည့် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ် ဘီလူးသဘက်ကြီး နှစ်ကောင် ပြန်ရောက်လာမည်ကို သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အခြေအနေက ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

အကယ်၍ အဘိုးကြီးချင်၊ မန်ရှောင်တုန်းနှင့် လော်ချန်း သုံးယောက်တည်းဖြင့် သူ့ကို သတ်နိုင်လျှင် ယခင်ကတည်းက အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်မည်။ အဘိုးကြီးချင်က တစ်ကြိမ် ကျရှုံးပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ဒုတိယအကြိမ်တွင် ယခင်ထက် လူပိုခေါ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် တတိယ၊ သို့မဟုတ် စတုတ္ထမြောက် သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ဘီလူးသဘက်ကြီးများ ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ယန်ကျန့် အခိုင်အမာ ယုံကြည်သည်။

ဒါဆို တတိယမြောက်လူက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။

မကြာမီ တတိယမြောက်လူ ပေါ်လာပြီး သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းလာသည်။

သူသည်လည်း ရှေးဟောင်း ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ညိုမည်းသော အသားအရေပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အလောင်းကောင် အစက်အပြောက်များ ရှိနေပြီး ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများတွင် အသက်မဲ့နေသည်။

"တစ္ဆေစာပို့တိုက်က လော်ဝမ်စုန်းလား ဒီကောင်က စာပို့တိုက် မန်နေဂျာ အနေနဲ့ တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကနေ ထွက်လို့မရဘူး မဟုတ်လား ဒါပေမဲ့ သူရောက်လာတယ် ဘတ်စ်ကားနဲ့ ရောက်လာတာပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း မကြာမီ သူ နားလည်သွားသည်။

ဒီကမ္ဘာကြီးတွင် သူ့ကိုသတ်ရန်အတွက် ယုတ္တိမရှိသော အခြေအနေမျိုးစုံ ပေါ်လာနိုင်သည်။ ရရှိထားသော တစ္ဆေမျက်လုံးများ ကြေမွသွားသည်၊ တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ ထွက်ခွာ၍မရသော သူများ ထွက်လာနိုင်သည်၊ ဆီဇာဟိုတယ်တွင် သေဆုံးနေသော အရပ်ရှည်ရှည် အလောင်းကောင်ကြီးပင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ လေးယောက်တည်းလား"

ယန်ကျန့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သတိထားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ အစိုးရိမ်ဆုံးမှာ သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်း မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ လော်ဝမ်စုန်း ဖြစ်သည်။

ဒီကောင်က သေဆုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ်ပြိုကွဲနေသည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းထက်ဆုံး အချိန်တွင် ရှိနေသည်။ သူအသုံးပြုသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်အားလုံးသည် သေစေနိုင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်းများ ဖြစ်သည်။ စည်းမျဉ်း အသက်ဝင်သည်နှင့် ချက်ချင်း သေဆုံးနိုင်ပြီး ပြန်လည်စတင်ရန်ပင် အခွင့်အရေး မရလိုက်ဘဲ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

"ငါတို့ အဘိုးကြီး လေးယောက်နဲ့တင် မင်းကို ခရီးပို့ပေးဖို့ မလုံလောက်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

လော်ဝမ်စုန်း ပြောလိုက်ရာ သူ့အသံသည် လူသေတစ်ယောက်၏ အသံကဲ့သို့ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထို့နောက် အနီးနားရှိ လမ်းမများ၊ ပြတင်းပေါက်များနှင့် ရေမြောင်းဖုံးများပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ မွန်းလွဲ ၂:၃၀ အချိန် ဖြစ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် အလင်းရောင်များသည် ငြိမ်းတော့မည့် မီးခွက်ကဲ့သို့ မှိန်ဖျော့သွားသည်။

"နည်းနည်း လိုနေသေးတယ်လို့ ထင်တယ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား မပြောင်းလဲသော်လည်း ရင်ထဲတွင် တင်းမာနေသည်။

'မန်ရှောင်တုန်းရဲ့ အစားထိုးအရုပ်၊ ရုပ်သေးအရုပ်နဲ့ အဆုံးမဲ့ ကျူးကျော်ခြင်းက အဖွဲ့သားတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး အကာအကွယ် ပေးနိုင်တယ် လော်ချန်းရဲ့ သင်္ချိုင်းမြေက ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် အရာတွေကို မြှုပ်နှံနိုင်တယ် ပြီးတော့ လော်ဝမ်စုန်းက ရှောင်လွှဲမရတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းနိုင်တယ် ဒီသုံးယောက် ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ယှဉ်နိုင်သူ မရှိသလောက်ပဲ စစ်ဆင်ရေးကို ကွပ်ကဲဖို့ ကြိုမြင်နိုင်တဲ့ အဘိုးကြီးချင်ကို ထည့်မပြောနဲ့ဦး'

'အတိတ်ကို ပိတ်လှောင်မယ်၊ ပစ္စုပ္ပန်ကို မြှုပ်နှံမယ်၊ အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်မယ်... ဒီအဘိုးကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို သတ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ'

"ငါလည်း နည်းနည်း လိုနေသေးတယ်လို့ ထင်တယ် အတိတ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲတဲ့ ကိစ္စမျိုး ထပ်မဖြစ်စေချင်တော့ဘူး ဒါကြောင့် ငါ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ခေါ်လာခဲ့တယ်"

အဘိုးကြီးချင်၏ မျက်နှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် စတုတ္ထမြောက် လူတစ်ယောက် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြန်သည်။

ထိုအဘိုးအိုသည် အနက်ရောင် ကျုံးရှန်ဝတ်စုံနှင့် အနက်ရောင် ဖိနပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မျက်နှာတွင် အိုမင်းရင့်ရော်ပြီး အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ကိုယ်နေဟန်ထားက ထူးခြားစွာ မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ လူများကို အသက်ရှူကျပ်စေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်စေသော အာဏာစက်မျိုး ထုတ်လွှတ်နေသည်။ မည်သည့် ထူးဆန်းသော သဘာဝလွန် စွမ်းအင်မျှ သူ့ရှေ့တွင် ဒုက္ခမပေးနိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအဘိုးအို ပေါ်လာသည်နှင့် အနီးနားရှိ မန်ရှောင်တုန်း၊ လော်ချန်း၊ လော်ဝမ်စုန်းနှင့် အဘိုးကြီးချင်တို့ပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

သူသည် ကျောရိုးမဏ္ဍိုင် ဖြစ်ပုံရသည်။

"သရဲအိမ် အဘိုးအို... ကျန်းတုန်းလား"

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်လေးနက်ရုံသာမက အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။

တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ စာပို့တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖူးသောကြောင့် ဒီသရဲအိမ် အဘိုးအို၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပုံကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီလူသည် သဘာဝလွန် အင်အားများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီး တစ္ဆေများကို တိုက်ရိုက် အိပ်ပျော်သွားစေနိုင်သည်။ တစ္ဆေဆရာ အားလုံးကို ထိရောက်စွာ တန်ပြန်နိုင်သည်။

'သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ လေးယောက် စုစည်းနေတယ် ပြီးတော့ အဘိုးကြီးချင် ပါသေးတယ်... သူတို့က ငါ့ကို တကယ်ပဲ အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ'

ယန်ကျန့် တစ္ဆေကလေးက ခုခံနိုင်ပါ့မလားဟု သံသယဝင်လာသည်။

သူ ဘတ်စ်ကားကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ နောက်ထပ် လူဆင်းလာမည့်ပုံ မရှိတော့ပေ။

အစ်မဟုန်၊ ဆီဇာဟိုတယ်မှ ကျန်းချင်းကျစ်နှင့် ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်တို့ ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပုံရသည်။

"မရှိသင့်တဲ့ လူတွေက ဒီကမ္ဘာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားသင့်တယ်"

ဒီအချိန်တွင် ကျန်းတုန်း အမည်ရှိ အဘိုးအိုက ပြောလိုက်ပြီး လက်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် ယန်ကျန့်သည် ဆိုးရွားသော အန္တရာယ်တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခုနစ်လွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

သူက ကျရောက်လာမည့် သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ပြန်လည်စတင်ခြင်း အခြေအနေသို့ ကြိုတင်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

"ငါထင်သားပဲ ဒီလူငယ်လေးက သတိအရမ်းကြီးတယ် စစချင်းမှာပဲ အတိတ်မှာ ပုန်းနေတော့ ငါ့အတွက် ခက်ခဲစေတာပေါ့"

လော်ချန်း၏ မည်းနက်သော မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ခြိမ်းခြောက်ရုံ သက်သက်သာ ရပ်နေသည်။

တစ္ဆေစာပို့တိုက် မန်နေဂျာ လော်ဝမ်စုန်းသည်လည်း တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ယန်ကျန့် အနီးရှိ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များ အားလုံး အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေပြီး ယန်ကျန့် ပြန်လည်စတင်ခြင်းမှ ထွက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထပ်ဆင့် ရှောင်လွှဲမရသော သေစေနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် သဘာဝလွန် အင်အားများကို မြေမြှုပ်ရန် အသင့်ပြင်ထားသော သင်္ချိုင်းမြေ... ဒီလို အခြေအနေမျိုးတွင် ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ခြင်းသည် ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ယန်ကျန့်သည် ယခင်က မန်ရှောင်တုန်းကို အနိုင်ယူပြီး အတိတ်၏ ပိတ်လှောင်မှုကို ဖောက်ထွက်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏ ပြန်လည်စတင်ခြင်းသည် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

သို့သော် ယခုအခါ မန်ရှောင်တုန်း လှုပ်ရှားစရာ မလိုတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းတုန်း ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဘိုးအို၏ လက်က ရှေ့ရှိ အညစ်အကြေးများကို သုတ်သင်လိုက်သကဲ့သို့ မြှောက်လိုက်သည်။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် အင်အားတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ ခုနစ်လွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေထဲ ဝင်ထားတာတောင် ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို မရှောင်နိုင်ဘူးလား။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနီရောင် အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် တစ္ဆေမျက်လုံးများသည် တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားရာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်လုံးတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ တစ္ဆေမျက်လုံးကို စတင်ရရှိခဲ့သည့် အချိန်သို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင် ထို့အပြင် ကျန်ရှိနေသော ထိုတစ္ဆေမျက်လုံး တစ်လုံးသည်လည်း အိပ်ပျော်သွားပြီး ဖွင့်၍မရတော့ပေ။

ထို့အပြင် မီးလောင်ထားသော တစ္ဆေလက်သည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး လောင်ကျွမ်းထားသော လက္ခဏာများ မရှိတော့ဘဲ ဖြူဖျော့ဖျော့သာ ဖြစ်နေသည်။ လောင်ကျွမ်းနေသော တစ္ဆေမီးတောက်သည် တစ်ခဏချင်းတွင် ငြိမ်းသွားပြီး ပြာပုံထဲမှ ပြန်လည်နိုးထရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော မီးပွားလေး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်။

တစ္ဆေအရိပ်ပင်လျှင် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်သွားသည်။

တစ္ဆေအရိပ်၏ သဘာဝလွန် ထောက်ပံ့မှု မရှိတော့သဖြင့် ယန်ကျန့်၏ အသိစိတ် ကျန်ရှိနေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ဒီအချိန်တွင် သူသည် လေဖြတ်နေသော သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးပြူးလျက် ရပ်နေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ကျန်းတုန်းသည် အစစ်အမှန် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖျက်ဆီး၍မရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ယန်ကျန့်ကို ဒီကမ္ဘာကြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို ခရီးပို့ပေးလိုက်ကြ"

ကျန်းတုန်း၏ လေသံက တည်ငြိမ်သော်လည်း အာဏာစက် ပါဝင်နေသည်။ သူက ထပ်မံ လှုပ်ရှားခြင်း မပြုဘဲ လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ယန်ကျန့် အနီးရှိ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များ ချက်ချင်း ပွင့်သွားပြီး အလွှာလိုက် ရှောင်လွှဲမရသော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် မရေမတွက်နိုင်သော သင်္ချိုင်းမြေများ အနီးအနားတွင် ပေါ်လာပြီး အဆုံးမရှိသော သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်စပ်သွားသည်။

တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ လော်ဝမ်စုန်းနှင့် သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်းတို့ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

အရင်သတ်၊ ပြီးမှမြှုပ်... ယန်ကျန့် သေချာပေါက် သေဆုံးစေရန် ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ ခုနစ်လွှာမြောက် တစ္ဆေနယ်မြေ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး သူ၏ မူလ သဘာဝလွန် စွမ်းအင်များ တိတ်ဆိတ်သွားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို အမြောက်ဖြင့် ပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ထိုတစ်ခဏချင်းတွင် ထူးဆန်းအေးစက်သော ကလေးပုံရိပ် မြောက်မြားစွာ ယန်ကျန့်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထူထပ်စွာ စုဝေးကာ မလှုပ်ရှားနိုင်သော ယန်ကျန့်ကို လူအုပ်လှိုင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ ဒီအချိန်တွင် ဤဖုံးလွှမ်းမှုသည် အကာအကွယ် တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးနေပြီး ယန်ကျန့်ကို ထပ်ဆင့် ရှောင်လွှဲမရသော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အရာအားလုံးကို မြှုပ်နှံနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် သင်္ချိုင်းမြေမှ ရှောင်တိမ်းစေလိုက်သည်။

တစ္ဆေကလေး ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ပွင့်နေသော တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များ အားလုံး အပြည့်အဝ ပိတ်သွားပြီး တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက် တစ်ခုစီ၏ အနောက်တွင် တစ္ဆေကလေး ပုံရိပ်များစွာ ရပ်နေကြသည်။

ကျူးကျော်လာသော သင်္ချိုင်းမြေများသည် တစ္ဆေကလေး၏ ခြေရင်းတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းတို့၏ မရေမတွက်နိုင်သော ခြေထောက်သေးသေးလေးများက မြေကြီးကို ဖိနင်းထားပြီး ဘေးကင်းဇုန်တစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ဖန်တီးလိုက်သည်။

သမ္မတနိုင်ငံခေတ် အဘိုးအိုနှစ်ယောက်၏ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုကို တစ္ဆေကလေးက အတင်းအဓမ္မ ခုခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေကလေးများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ယန်ကျန့်သည် ဘေးကင်းစွာ ရှိနေပြီး မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မရရှိပေ။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းသည် အဘိုးအိုများကို အံ့သြစေခြင်း မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို ကြိုသိနေကြသဖြင့် ယန်ကျန့်ကို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ ကြိုးစားသတ်ဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲ ဖြစ်ပုံရတယ်"

အဘိုးကြီးချင်က တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

တစ္ဆေကလေးက သူ့ သဘာဝလွန် ထောက်လှမ်းမှုကို တမင်သက်သက် ရှောင်တိမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် တစ္ဆေကလေး၏ စွမ်းရည်များကို သူ ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာနိုင်ခြင်း မရှိပေ။