လူအုပ်ကြီး တိုးဝှေ့နေသော မြို့

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်ဟာ ကျန်းတုန်းရဲ့ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံထားရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သဘာဝလွန် စွမ်းအင်အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်က မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ တစ္ဆေကလေး ပေါ်လာခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေပုံရိပ်တွေက သူ့ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ အေးစက်လှတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ လွှမ်းခြုံနေပေမယ့် သူဟာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေစာပို့တိုက်က လော်ဝမ်စုန်းနဲ့ သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်းတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေဟာ အောင်မြင်စွာ ဟန့်တားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

မဟုတ်ရင် သူဟာ အခုအချိန်မှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းကို မွေးမြူဖို့အတွက် ငါအခုထိ တောင့်ခံထားခဲ့တာ... ဒါကြောင့် ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့... ရန်သူကို အပြတ်ရှင်းဖို့ ငါမတောင်းဆိုဘူး၊ အချိန်ဆွဲပေးဖို့ပဲ လိုတယ်... အချိန်တန်တာနဲ့ ငါတို့ ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာပြီး ဘေးကင်းသွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ခက်ခဲစွာ ပါးစပ်ဟပြီး ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ္ဆေကလေးက လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်သွားပြီး ဒီနေရာကနေ တဖြည်းဖြည်း ဝေးရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးနေသည်။

ဒီနေရာမှာ ဆက်နေနေတာက အသုံးမဝင်တော့တဲ့အပြင် တစ္ဆေကလေးအတွက် အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်ကျန့် သေသွားရင် တစ္ဆေကလေးလည်း သူ့နောက်က ပျောက်ကွယ်သွားမှာ ဖြစ်သည်။

'ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ် ဘီလူးသဘက်ကြီးတွေရဲ့ ရှေ့မှာ ငါ့ကို ခိုးထုတ်သွားဖို့ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ ခက်လိမ့်မယ်'

ယန်ကျန့်ဟာ တစ္ဆေကလေးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်ပြီး ဒါဟာ လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်မဟုတ်မှန်း သိလိုက်သည်။

သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်းရဲ့ သင်္ချိုင်းမြေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာရှိ အဆုံးမရှိသော သင်္ချိုင်းကုန်းဟာ မည်သည့် တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့မဆို ယှဉ်နိုင်သည်။ ယန်ကျန့်သာ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ရင် ချက်ချင်း မြေမြှုပ်ခံရလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူဟာ အခုအချိန်မှာ တောင့်တင်းနေတဲ့ အလောင်းကောင် တစ်လောင်းလို ဖြစ်နေပြီး ဘာမှမလုပ်နိုင်သလို တစ္ဆေကလေးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း ဝင်မရှုပ်ပေ။ ဒီအချိန်မှာ သူဟာ တစ္ဆေကလေးကို အမိန့်တွေ လျှောက်ပေးလို့ လုံးဝ မဖြစ်ပေ။

လူ့အရေပြားကျမ်းကို စားသုံးထားတဲ့ တစ္ဆေကလေးဟာ အနာဂတ်ကို ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ကြိုမြင်နိုင်သည်။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းဆောင်ရည်တွေက ယန်ကျန့်ထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

'ဒါပေမဲ့ ဒီနာရီပိုင်းအတွင်းမှာ တစ္ဆေကလေးက တစ္ဆေဘယ်နှကောင် စားခဲ့ပြီး အခု ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားမလဲဆိုတာ ငါ မျှော်လင့်နေတယ်... သူ ပေါ်လာနိုင်တယ်ဆိုကတည်းက အသက်ရှင်မယ့်လမ်းကို သူ ရှာတွေ့ထားလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်... တကယ်လို့ သေချာပေါက် သေမယ့်လမ်းပဲ ရှိရင် သူ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး'

ယန်ကျန့်ဟာ မျှော်လင့်ချက်ရော စိုးရိမ်စိတ်ပါ ဒွန်တွဲပြီး တွေးနေမိသည်။

တစ္ဆေကလေးနဲ့ သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ဘီလူးသဘက်အိုကြီး လေးယောက်၊ အဘိုးကြီးချင်တို့ရဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုဟာ အမြဲတမ်း မြင်တွေ့နိုင်တဲ့ မြင်ကွင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဒီလို ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ကမ္ဘာမှာပဲ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဒီအချိန်မှာ။

တစ္ဆေကလေးရဲ့ အရေအတွက်က ဆက်တိုက် တိုးပွားနေပြီး သူ့ရဲ့ သဘာဝလွန် ကျူးကျော်မှုက တစ်မြို့လုံးကို ဝါးမြိုနေသည်။ လူတွေကို ကြားခံအဖြစ် သုံးပြီး အတိတ်ကနေ ပစ္စုပ္ပန်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျူးကျော်ဖို့ အချိန်သိပ်မရခဲ့ပေမယ့် ယန်ကျန့်က ငါးမိနစ်လောက် အချိန်ရအောင် လုပ်ပေးခဲ့ပြီး စောစောကလည်း အနည်းငယ် အချိန်ဆွဲနိုင်ခဲ့သည်။

စုစုပေါင်း ခြောက်မိနစ်ခန့် ရှိသည်။

ခြောက်မိနစ်စာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်တဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"တစ္ဆေကလေး တစ်ကောင်တည်းက ထူးခြားကောင်း ထူးခြားနိုင်ပေမယ့် တကယ့် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ယန်ကျန့်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထား... သူ သေသွားတာနဲ့ အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီ"

မန်ရှောင်တုန်းက သူမရဲ့ အိုမင်းတဲ့ မျက်နှာမှာ ရက်စက်တဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ သူမ ပြောတာ မှန်သည်။ တိုက်ခိုက်မှုဟာ ယန်ကျန့်အပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်သင့်သည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် ဒီတစ္ဆေကလေးက တကယ်ပဲ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး... သူ့ဆီကနေ ငါ ရင်းနှီးနေတဲ့ အနံ့တစ်ခု ရနေတယ်"

သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်းက တစ္ဆေကလေးရဲ့ ညိုမည်းနေတဲ့ အသားအရေကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးချင်ကတော့ "ငါ အနာဂတ်နဲ့ ချိတ်ဆက်လို့ မရတော့ဘူး... ငါတို့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေ ပိတ်ဆို့ခံထားရတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်မှာ ငါတို့တွေ ရှုံးနိမ့်သွားပြီလား မသေချာဘူး..."

သူဟာ တော်တော်လေး ဆိုးရွားတဲ့ ရလဒ်တစ်ခုကို ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ... ကျန်းတုန်း ကိုယ်တိုင် ပါဝင်နေတာပဲ၊ ရှုံးနိမ့်ဖို့ဆိုတာ မရှိနိုင်ဘူး"

မန်ရှောင်တုန်းက ရှေ့ဆုံးက ကျန်းတုန်းကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိကြောင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး သူ့ရဲ့ ထွက်ပြေးမယ့်လမ်းကို ပိတ်ထားလိုက်... သူ လွတ်မသွားအောင်"

ဒီအချိန်မှာ တစ္ဆေစာပို့တိုက်က လော်ဝမ်စုန်းက လူသေတစ်ယောက်ရဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

သူ ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ အေးစက်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပြန့်နှံ့သွားပြီး သဘာဝလွန် ထိတ်လန့်မှုတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

မြေပြင်တွေ စတင် ပြိုကျလာပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ အပေါက်ကြီးတွေက တံခါးတွေလို ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အထဲမှာတော့ မှောင်အတိကျနေပြီး ဘယ်ကို ဦးတည်နေမှန်း မသိရပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မြင့်မားတဲ့ အဆောက်အအုံ နံရံတွေက အလွှာလိုက် ကွာကျလာပြီး တံခါးပုံသဏ္ဍာန်တွေ ပေါ်ထွက်လာသည်။

တံခါးပုံသဏ္ဍာန်တွေဟာ အစီအရီ ရှိနေပြီး အဆောက်အအုံ တစ်ခုတည်းမှာတင် ရာနဲ့ချီ ရှိနေသည်။

ဒါ့အပြင် အကျိုးသက်ရောက်မှုဟာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အံ့ဩစရာ အမြန်နှုန်းနဲ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် တစ်မြို့လုံးဟာ "တံခါး" တွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားပြီး လွတ်မထွက်နိုင်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေ၊ လှောင်အိမ်တွေနဲ့ တူနေသည်။

လော်ဝမ်စုန်းဟာ မြို့ရဲ့ တံခါးတွေကို သုံးပြီး ယန်ကျန့် ထွက်ပြေးမယ့် အခွင့်အရေးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ပစ်ဖို့ ကြံရွယ်ထားသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ စတင် လှုပ်ရှားတာနဲ့ ယန်ကျန့်ကို ဝိုင်းရံထားတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေကလေးတွေက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

တစ္ဆေကလေးတွေ အားလုံးဟာ မန်ရှောင်တုန်းဆီကို လှည့်လိုက်ကြပြီး ထူးဆန်းစွာပဲ ပါးစပ်တွေ ဟကာ နာမည်တစ်ခုကို အော်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

"မန်ရှောင်တုန်း"

ထိုအသံဟာ အလွန် ထူးဆန်းသည်။ တခြားသူတွေရဲ့ နားထဲမှာတော့ တစ္ဆေရဲ့ ခေါ်သံ ဖြစ်ပေမယ့် မန်ရှောင်တုန်းရဲ့ နားထဲမှာတော့ အလွန် နူးညံ့တဲ့ ခေါ်သံတစ်ခုလို ခံစားရသည်။

"မန်ရှောင်တုန်း..."

"မန်ရှောင်တုန်း..."

တစ္ဆေကလေးတွေ အားလုံး အော်ခေါ်လိုက်ကြသည်။ ထိုအသံတွေဟာ အလွှာလိုက် ထပ်နေပြီး တစ်မြို့လုံးမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကြားရတဲ့သူတွေဟာ ကြက်သီးထပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်လောက်တဲ့ အသံမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဒါ မကောင်းဘူး" အဘိုးကြီးချင်ရဲ့ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

ဒီ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုဟာ မပြင်းထန်ပေမယ့် သူတို့လို အဆင့်အတန်းရှိသူတွေကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ဒါပေမဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေတွေက မန်ရှောင်တုန်းရဲ့ နာမည်ကို အော်ခေါ်နေတာက အလွန် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

"ဂရုမစိုက်နဲ့... ဒါက ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး" မန်ရှောင်တုန်းက အေးစက်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

သူမ အခု သေသွားရင်တောင် အတိတ်ကနေ နောက်ထပ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာဦးမှာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ကျန်းတုန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူဟာ မန်ရှောင်တုန်းရဲ့ ဘေးမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာမှာ ရပ်နေရုံနဲ့တင် ထူးဆန်းတဲ့ အသံတွေဟာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး အသံလွင့်သွားသလို ဖြစ်သွားပြီး "တစ္ဆေသံဖြင့် ခေါ်ခြင်း" တိုက်ခိုက်မှုဟာ အစွမ်းမဲ့သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေဟာ ကျန်းတုန်းရဲ့ အနီးအနားမှာပဲ ဖြစ်သည်။ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သဘာဝလွန် အသံတွေက ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေသံဖြင့် ခေါ်ခြင်း" အသံတွေ ပဲ့တင်ထပ်နေတုန်းမှာပဲ မြို့ထဲမှာ အံ့ဩစရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အပေါက်တွေ ပြည့်နေတဲ့ လမ်းမတွေပေါ်မှာ တစ္ဆေကလေးတွေဟာ လေထဲကနေ ဆက်တိုက် ပေါ်လာပြီး လမ်းမတွေကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ အနီးနားက ဆိုင်တွေ၊ အဆောက်အအုံတွေ၊ ပြတင်းပေါက်တွေထဲမှာလည်း တစ္ဆေကလေးတွေ ပေါ်လာပြီး တစ်မြို့လုံးကို သူတို့တွေ သိမ်းပိုက်လိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။

"ဒီလောက် အရေအတွက် တိုးလာတာဟာ ယုတ္တိမရှိဘူး... သူဟာ အဆုံးမဲ့ ကျူးကျော်ခြင်း စွမ်းရည်ကို ခိုးယူထားရင်တောင် ဒီလောက် အမြန်နှုန်းနဲ့ မတိုးပွားနိုင်ဘူး" အဘိုးကြီးချင်က မျက်လုံးမှေးပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေကလေး ပြသနေတဲ့ အလားအလာက တကယ်ပဲ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ မသိတာက တစ္ဆေကလေးဟာ အဆုံးမဲ့ ကျူးကျော်ခြင်း တစ်ခုတည်းနဲ့ အရေအတွက် ပွားနေတာ မဟုတ်ပေ။ ငတ်မွတ်နေသော တစ္ဆေကြီးရဲ့ မျိုးပွားခြင်း နည်းလမ်း၊ တစ္ဆေတမန်တော်ရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်း နည်းလမ်းနဲ့ အခြားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ အားလုံးကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီစွမ်းအားတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ငါးမိနစ်အတွင်းမှာတင် တစ္ဆေကလေးရဲ့ အရေအတွက်ဟာ အံ့ဩစရာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"လော်ဝမ်စုန်း"

"လော်ချန်း"

...

ထို့နောက်မှာတော့ တစ္ဆေကလေးတွေဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေကို အော်ခေါ်လိုက်ကြသည်။ ထိုအသံတွေဟာ မန်ရှောင်တုန်းရဲ့ နာမည်နဲ့အတူ ရောယှက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့ အော်ခေါ်နေတုန်းမှာ တစ္ဆေကလေးတွေ အားလုံးဟာ အဆုံးမရှိတဲ့ လူလှိုင်းကြီးတစ်ခုလို ရှေ့ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးဝင်လာကြသည်။

အခုဆိုရင် ယန်ကျန့် ဝိုင်းရံခံနေရတာ မဟုတ်တော့ဘဲ သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ဘီလူးသဘက်အိုကြီးတွေ ဝိုင်းရံခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါတို့တွေကို မသတ်နိုင်မှန်း သိလျက်နဲ့ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေတာပဲ... ဒီတစ္ဆေကလေးဟာ မန်ရှောင်တုန်းရဲ့ လက်ထဲက အစားထိုးအရုပ်တွေကို ကုန်အောင် လုပ်ချင်နေတာ ဖြစ်မယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုတွေက အရမ်းနှေးလွန်းတယ်"

သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်းက သူ့ရဲ့ မည်းနက်တဲ့ မျက်လုံးတွေကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့ သင်္ချိုင်းမြေတွေက အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး လမ်းမတွေကို မြှုပ်နှံလိုက်ကာ တစ္ဆေကလေးတွေရဲ့ လူလှိုင်းကြီးကို ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

အရေအတွက် တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ သူတို့ကို ဖြုတ်ချဖို့ မလုံလောက်တာ သေချာသည်။

ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

သင်္ချိုင်းမြေတွေက ရှေ့ဆုံးက တစ္ဆေကလေးတွေကို အလွယ်တကူ မြှုပ်နှံလိုက်ပေမယ့် နောက်ထပ် တစ္ဆေကလေးတွေက မြေကြီး အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်လာပြီး သင်္ချိုင်းမြေကို ရွှံ့ဗွက်တွေလို နင်းခြေသွားကြသည်။ သူတို့တွေဟာ သင်္ချိုင်းမြေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်းက သဘာဝလွန် အရာအားလုံးကို မြှုပ်နှံနိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ သင်္ချိုင်းမြေဟာ အခု အစွမ်းမပြနိုင်တော့တာကို မြင်ပြီး အလွန် အံ့ဩသွားသည်။

တစ္ဆေတမန်တော်ကို စားသုံးထားတဲ့ တစ္ဆေကလေးတွေဟာ အခုဆိုရင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီလောက်များပြားတဲ့ တစ္ဆေကလေးတွေ စုဝေးလိုက်တဲ့အခါ သူတို့ ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ ဖိနှိပ်မှုဟာ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်။ သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်းတောင် သူတို့ကို မမြှုပ်နှံနိုင်တော့ပေ။ အဲဒီအစား တစ္ဆေကလေးတွေရဲ့ လူလှိုင်းကြီးဟာ အဆုံးမရှိတဲ့ သင်္ချိုင်းကုန်းကြီးတစ်ခုလို ဖြစ်လာပြီး ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ် ဘီလူးသဘက်ကြီးတွေကို ပြန်ပြီး မြှုပ်နှံတော့မယ့်အတိုင်းပင်။

သူ့ဘေးက အဘိုးကြီးချင်လည်း တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သိလိုက်သည်။

သူ အနာဂတ်ကို ကြိုမမြင်နိုင်တာဟာ အနှောင့်အယှက် ခံထားရလို့ မဟုတ်ဘဲ အနာဂတ်မှာ သူတို့တွေ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားတာကို ပြသနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမည်။

နေရာတိုင်းမှာ မှောင်အတိကျပြီး အေးစက်နေကာ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ အားနည်းပုံရတဲ့ တစ္ဆေကလေးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက အခုတော့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ ခံစားချက်ကြီးကို ပေးနေသည်။

ဒီလို သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်မျိုးဟာ သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"မတားနိုင်တော့ဘူး... လော်ဝမ်စုန်း၊ သူတို့ကို ခရီးပို့ပေးလိုက်တော့" လော်ချန်းရဲ့ အသံဟာ အက်ရှနေပြီး သူဟာ ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သင်္ချိုင်းမြေဟာ တစ္ဆေကလေး အားလုံးကို မမြှုပ်နှံနိုင်ပေမယ့် အနည်းငယ်တော့ ထိရောက်မှု ရှိနေသေးသည်။ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ တစ္ဆေကလေး အရေအတွက် နည်းနည်း လျော့သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို လျော့သွားတာဟာ တိုးလာတာနဲ့ ယှဉ်ရင် သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်လိုပါပဲ။ သူက တစ္ဆေကလေး ဆယ်ဂဏန်းလောက်ကို မြှုပ်နှံလိုက်တိုင်း နောက်ထပ် ရာနဲ့ချီတဲ့ တစ္ဆေကလေးတွေက ရှေ့ကို တိုးဝင်လာကြသည်။

ဒီလို သဘာဝလွန် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှာ သူဟာ အားနည်းချက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လော်ချန်း အကူအညီ မတောင်းနိုင်ခင်မှာပဲ တစ္ဆေစာပို့တိုက် မန်နေဂျာ လော်ဝမ်စုန်းလည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ တစ်မြို့လုံးက ထူးဆန်းတဲ့ တံခါးတွေ အားလုံး ပွင့်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ အလွှာလိုက် ကျရောက်လာသည်။ ဝိညာဉ်ဆိုး တစ်ကောင်တောင် ဒီတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်။

သေချာပေါက် ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။

လူအုပ်ကြီးထဲက တစ္ဆေကလေး အများအပြားဟာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားပြီး မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်က အပေါက်ကြီးတွေလို ဖြစ်နေတဲ့ တံခါးတွေကလည်း တစ္ဆေကလေးတွေကို ဝါးမြိုသွားသည်။

အထဲကို ကျသွားတဲ့ တစ္ဆေကလေးတိုင်းဟာ ချက်ချင်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဖြစ်နေရင်တောင် တစ္ဆေကလေး အများအပြားဟာ ဆက်ပြီး တိုးဝင်လာနေတုန်းပဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့တွေ ပူးပေါင်းပြီး အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုပဲ တားဆီးနိုင်ပြီး တစ္ဆေကလေး အရေအတွက်ကတော့ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေကလေးတွေဟာ သာမန် တစ္ဆေတွေ မဟုတ်လို့ပဲ။ တစ်ကောင်ချင်းစီက အလွန် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ တကယ်လို့ သူတို့တွေဟာ သာမန် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကနေ ပေါ်လာတဲ့ တစ္ဆေတွေသာဆိုရင် သင်္ချိုင်းစောင့် လော်ချန်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် တစ်မြို့လုံးက တစ္ဆေတွေကို မြှုပ်နှံနိုင်မှာ ဖြစ်ပြီး ဒီလို ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ အခြေအနေမျိုး ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပေ။

"သူတို့ကို လျှော့မတွက်နဲ့... ဒါတွေဟာ သာမန် တစ္ဆေကလေးတွေ မဟုတ်ဘူး... အမှားတစ်ခု လုပ်မိတာနဲ့ ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ သေသွားနိုင်တယ်"

ကျန်းတုန်းက ဒီအချိန်မှာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံဟာ အေးစက်ပေမယ့် အာဏာစက် ပါဝင်နေသည်။

သူ့ရဲ့ ထက်မြက်တဲ့ အမြင်နဲ့ တစ္ဆေကလေးတွေရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းပုံကို သူ သိလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သူ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ တစ္ဆေကလေး အုပ်စုလိုက်ကြီးဟာ ပြိုလဲသွားပြီး တချို့ဆို အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အခြေအနေဟာ ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားပြီး ဒီလိုသာ ဆက်ပြီး သုတ်သင်နေမယ်ဆိုရင် မြို့ထဲက တစ္ဆေကလေးတွေ တကယ်ပဲ ရှင်းလင်းသွားနိုင်မည်။

ဒါပေမဲ့ အခြေအနေ ကောင်းလာပြီလို့ ထင်ရတဲ့အချိန်မှာပဲ မမျှော်လင့်ထားတာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်နေတဲ့ တစ္ဆေစာပို့တိုက် မန်နေဂျာ လော်ဝမ်စုန်းဟာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ့ရဲ့ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုတွေ ရပ်တန့်သွားကာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူ သေသွားပြီ။

ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲနဲ့ သူ ရုတ်တရက် သေသွားတာ ဖြစ်သည်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

သူ့ဘေးက လော်ချန်းဟာ တိုက်ခိုက်နေတာကို အာရုံစိုက်နေတဲ့အတွက် ဘာဖြစ်သွားမှန်း သတိမထားမိပေ။

အဘိုးကြီးချင်က သူ့ရဲ့ တောင်ဝှေးကို အားပြုပြီး လျှောက်လာရာ သူ့မျက်စိရှေ့မှာ သဘာဝလွန် ပြန်လည်စတင်ခြင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သေသွားတဲ့ လော်ဝမ်စုန်းဟာ မျက်လုံးပြန်ပွင့်လာပြီး သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ္ဆေကလေးမှာ သက်တမ်းတိုစေတဲ့ ကျိန်စာ ပါနေတယ်... သူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေတုန်းမှာ ငါတို့ရဲ့ သက်တမ်းက မသိမသာ လျော့နည်းသွားတာပဲ... သူက ငါတို့ကို ထိန်းချုပ်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ထားတာပဲ..."

"သဘောပေါက်ပြီ... မင်း ဘာလို့ စောစောက ရုတ်တရက် သေသွားတာလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်" လော်ချန်း နားလည်သွားသည်။

"ဒါဆို ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့"

ကျန်းတုန်းက ဒီအချိန်မှာ ပြောလိုက်ပြီး လမ်းတစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ကာ ယန်ကျန့်ဆီကို ဦးတည်ပြီး တိုးဝင်လိုက်သည်။

တခြားသူတွေလည်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းတွေက တိုတောင်းလှသည်။ ပြန်လည်စတင်ခြင်းတွေနဲ့ ပြန်လာနိုင်ရင်တောင် ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် သူတို့တွေပဲ အရင် သေရမှာ ဖြစ်သည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ သူတို့ဟာ ယန်ကျန့်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး သတ်ရလိမ့်မည်။

တစ္ဆေကလေးတွေကလည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။

မြို့ရဲ့ ထောင့်တိုင်းကနေ ပိုပြီး များပြားတဲ့ တစ္ဆေကလေးတွေ ထွက်လာပြီး သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေကို အော်ခေါ်ကာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှေ့ဆုံးက ကျန်းတုန်းကတော့ အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်။ သူဟာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး တစ္ဆေကလေးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့တင် တားဆီးထားသည်။

သာမန်ဆိုရင်တော့ တစ္ဆေကလေးတွေဟာ ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ် အဘိုးကြီးတွေကို စောစောကတည်းက ရှင်းပစ်လိုက်နိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။