အမှတ်တရများ

ကျန်းပေရန် ရဲ့ အမိန့်ပေးမှုနဲ့ အတူ ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက် ၈၁ ရွက် ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်သွားလိုက်လေသည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေက ဝူချင်းစစ် ရဲ့ အထက်မှာ လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံး အသွင် ပေါင်းစပ်သွားကြလေသည်။

"ဒေါင်..."

ကျယ်လောင်တဲ့ ခေါင်းလောင်းထိုးသံကို ကြားလိုက်ရတော့ ဒယ်အိုးထဲမှာ ထိုင်နေတဲ့ ဝူချင်းစစ် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားလေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းထဲကနေ တစ်စုံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မလို သူ ခံစားလိုက်ရပေမယ့် အဲ့ဒါ ဘာလဲ ဆိုတာ သူ မသိပေ။

ခေါင်းလောင်းသံ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့ အခါ ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ၈၁ ရွက် ပြန်လည် ကွဲထွက်သွားပြီး ဝူချင်းစစ် ဆီ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းတဲ့ မိုးရေစက်တွေလို ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုပြီး တစ်ခုက အသက်ရှိသလိုမျိုး ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ အဓိက သွေးကြောဆုံမှတ် နေရာတွေမှာ တွယ်ကပ်သွားပြီး၊ အဲ့ဒီနောက် မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ရဲ့ အတွင်းနဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ကပ်သွားကြလေသည်။

သူ့အလုပ် ပြီးဆုံးသွားတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ဝူချင်းစစ် ဆီ နောက်တစ်ကြိမ် လျှောက်သွားပြီး အရောင် ၇ မျိုး တောက်ပနေတဲ့ ကျောက်စိမ်း ဆွဲပြား တစ်ခု သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ဒီကျောက်စိမ်း ဆွဲပြားကို အဝါရောင်လော့ ကောင်းကင်ဘုံ နှလုံးသား လို့ ခေါ်လေသည်။

ဒါက ရွှေရောင်ဒယ်အိုး ကျွန်း ပေါ်မှာ ကျန်းပေရန် တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ နှလုံးသား ကျောက်စိမ်း တုံး တစ်တုံးကနေ သူ ထွင်းထုထားတဲ့ ကောင်းကင်တာအို ကျောက်စိမ်း တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ရွှေရောင်ကျီးကန်း ဒယ်အိုး က ရွှေရောင်ဒယ်အိုး ကျွန်း ပေါ်က ကျန်းပေရန် ရဲ့ တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု ဆိုရင် ဒီ ကောင်းကင်ဘုံ နှလုံးသား ကျောက်စိမ်း က ဒုတိယ တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ရတနာ ဖြစ်လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအထဲမှာ ကောင်းကင်တာအို ရဲ့ ချီ အနည်းငယ် ပါဝင်နေလို့ ဖြစ်လေသည်။

ကံဆိုးစွာနဲ့ ဒီ ချီ အငွေ့အသက်က အရမ်း ဖျော့တော့နေလို့သာ၊ မဟုတ်ရင် ရွှေရောင်ကျီးကန်း ဒယ်အိုး ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကျန်းပေရန် ရဲ့ တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြီးမြတ်သော အံ့ဖွယ် ကျောက်စိမ်း ၃ မျိုး ထဲမှာ ကောင်းကင်တာအို ရဲ့ ချီ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းက သေချာပေါက် နံပါတ် ၁ ဖြစ်လေသည်။

ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကံကောင်းခြင်း ရှေ့မှောက်မှာ အနက်ရှိုင်းဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းကတောင် ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ တိမ်တိုက် တစ်ခုလိုပါပဲ။

ကောင်းကင်တာအို ကျောက်စိမ်း က ကျန်းပေရန် အတွက် သိပ်အရေးမပါပေမယ့် ဒီ အဝါရောင်လော့ ကောင်းကင်ဘုံ နှလုံးသား က ဝူချင်းစစ် အတွက် ကံကောင်းခြင်းတချို့ ယူဆောင်လာပေးနိုင်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်လေသည်။

အဝါရောင်လော့ ကောင်းကင်ဘုံ နှလုံးသား ကို ဝူချင်းစစ် ရဲ့ လည်ပင်းမှာ ဆွဲပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဆေးလုံး အဆင်အပြင် ၆ ခု အပြည့် ပါဝင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဆင့်၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ဒါက... ဒီနေ့ရဲ့ အဓိက ဇာတ်ကောင် ဖြစ်လေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး….

"ဂလု..."

မိုးကြိုးမီးလျှံ ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ဆေးလုံး မှာ ဆေးလုံး အဆင်အပြင် တစ်ခုတည်းသာ ပါဝင်ခဲ့တာ ဝူချင်းစစ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီဝိညာဉ်ဆေးလုံးမှာ အဆင်အပြင် ၆ ခု အပြည့် ပါဝင်နေလေသည်။

သူ့အခြေခံ အုတ်မြစ် တည်ဆောက်ဖို့ ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ ဆေးဝါးမျိုး သန့်စင်ပေးခဲ့တဲ့ အစ်ကိုကြီး ကို ဝူချင်းစစ် အတိုင်းအဆမဲ့ ကျေးဇူးတင်နေမိပေမယ့် ပြီးခဲ့တဲ့ အဆင့်တက်တုန်းက မိုးကြိုးမီးလျှံ ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ဆေးလုံး ကြောင့် သူ စုတ်ပြဲလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံကို မမေ့သေးပေ။

'ဆေးလုံး အဆင်အပြင် တစ်ခုတည်းနဲ့တောင် အဲ့လို ဖြစ်ခဲ့ရင် ဆေးလုံး အဆင်အပြင် ၆ ခု ဆိုရင် သေချာပေါက်...'

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ဝူချင်းစစ် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါရမ်းလိုက်ပြီး ဒီအတွေးကို မောင်းထုတ်လိုက်လေသည်။

'အစ်ကိုကြီး ရှိနေသရွေ့ ဒီလို ဒုက္ခ သေးသေးလေးတွေက ဘာအရေးပါလို့လဲ'

"ဖမ်း"

ကျန်းပေရန် ပြောရင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး ကို ဝူချင်းစစ် ဆီ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

ဝူချင်းစစ် ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်လှမ်းကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး ကို ယူလိုက်လေသည်။

"မှတ်ထား မင်း သေခွင့် မရှိဘူး"

ဒီစကား ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် နောက်လှည့်ပြီး မဟာ အစီအရင် ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားလိုက်လေသည်။

အစ်ကိုကြီး ရဲ့ စကားကို ဝူချင်းစစ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်ပြောချင်ပေမယ့် "အောင့်ထား" ဆိုတဲ့ အစ်ကိုကြီး ရဲ့ စောစောက ညွှန်ကြားချက်ကို သတိရလိုက်လေသည်။

ဒါကြောင့် စကားလုံးတွေကို ရင်ထဲမှာပဲ တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းထားလိုက်ပြီး သူ့အဆင့်တက်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အခါမှ အစ်ကိုကြီး ကို ပြောပြဖို့ စီစဉ်လိုက်လေသည်။

"ချင်းစစ် ဆေးလုံး သောက်လိုက်"

သူ့နားနားမှာ အစ်ကိုကြီး ရဲ့ အသံ ကြားလိုက်ရတော့ ဝူချင်းစစ် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး ကို မျိုချလိုက်လေသည်။

"ဘုန်း"

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး က မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းတဲ့ မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဝူချင်းစစ် နာကျင်မှုကို မခံစားလိုက်ရခင်မှာတင် သူ သတိလစ်သွားခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ ပြိုင်တူ မီးတောက်လောင်လာပြီး ရွှေရောင် မီးတောက် တစ်ခု အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး အတွင်းကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

'ဆေးစွမ်းအားက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုပြင်းထန်နေပုံ ရတယ်'

ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဂါထာမန္တန် ချက်ချင်း စတင် ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။

"ကြယ် ၅ ပွင့် တန်းစီပြီး အရပ်မျက်နှာ ၅ ခုကို ထွန်းလင်းစေ"

"မာကျူရီ ဂြိုဟ်က ဘေးအန္တရာယ်ကို တားဆီးပြီး ဂျူပီတာ ဂြိုဟ်က ကြွယ်ဝမှုကို ယူဆောင်လာစေ"

ဂါထာ ရွတ်ဆိုပြီးသွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ကျန်းပေရန် ဝိညာဉ် ဖိနှိပ်ခြင်း ခေါင်းလောင်း တစ်လုံး သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ လှုပ်ခါလိုက်လေသည်။

"ဂလောင် ဂလောင် ဂလောင် ဂလောင် ဂလောင်..."

အရေးတကြီး ခေါင်းလောင်း ထိုးသံနဲ့ အတူ အစီအရင် ခန်းမဆောင် ရဲ့ တောင်၊ မြောက်၊ အရှေ့၊ အနောက် ထောင့်တွေမှာ ရှိတဲ့ ကျောက်ရုပ်တု ၄ ခု ပြိုင်တူ လှုပ်ရှားလာပြီး အလယ်က မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ဆီ သံကြိုးတွေ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ချွင်" "ချွင်" "ချွင်" "ချွင်"

သံချောင်းချင်း ရိုက်ခတ်သံ ၄ သံ ပြိုင်တူ ထွက်ပေါ်လာပြီး သံကြိုး ၄ ချောင်း မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ကို တစ်ချိန်တည်း ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။

"အထွတ်အထိပ် အမိန့်တော် အရ သက်ရှိ ပုံသဏ္ဍာန် ၄ မျိုး ကျေးဇူးတော် ခံစားရစေ"

"သော့ခတ်စမ်း"

သူ့အသံ ဆုံးသွားတာနဲ့ နောက်ထပ် သံကြိုးတွေ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးကနေ ပစ်ထွက်လာပြီး မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ကို အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် ဒီတန်ပြန် အစီအမံတွေကို လုပ်ဆောင်ပြီးတဲ့ အခါမှ မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး အတွင်းက ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေတာ နောက်ဆုံးမှာ နည်းနည်း ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

မဟုတ်ရင် သူက ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တံဆိပ်ကို အချိန်မရွေး ချိုးဖျက်ပစ်နိုင်ပြီး သွေးမြူမှုန် အဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်လေသည်။

ဒါက ဝူချင်းစစ် ရဲ့ အဆင့်တက်ခြင်း အတွက် ကျန်းပေရန် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မဟာ အစီအရင် ဖြစ်လေသည်။

အိမ်တော် ၂၈ လုံး ဝိညာဉ် သော့ခတ်ခြင်း အစီအရင်…

ဒါက သူ ထွင်းထုထားတဲ့ ကြယ်တာရာ ၂၈ ခု နဲ့ တောရိုင်းနယ်မြေ ၈ ခု ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်း အစီအရင် ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကျန်းပေရန် ဖန်တီးထားတဲ့ အစီအရင် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

သူ့မှာ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်း ရှိသည်၊ ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်ခွာမသွားအောင် တားဆီးဖို့ ဖြစ်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိဘူး ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ကောင်းကောင်း သိလေသည်။

ဒါကြောင့် ဝူချင်းစစ် အတွက် သူ ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ အရာတွေထဲမှာ အရေးအကြီးဆုံး အရာ နှစ်ခု ရှိလေသည်။

ပထမ၊ သူ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးမသွားအောင် ထိန်းသိမ်းဖို့။

ဒုတိယ၊ သူ့ ဝိညာဉ်အာရုံ ငြိမ်းသတ်မသွားအောင် ထိန်းသိမ်းဖို့။

ဒါပေမဲ့ ဒါတွေ အားလုံးက ဝူချင်းစစ် အတွက် ကျန်းပေရန် အချိန် ဆွဲပေးနေတာ သက်သက်ပါပဲ။

သူ့ဖွဲ့စည်းပုံကို အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့က နောက်ဆုံးမှာ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်ချက် အပေါ်မှာပဲ မူတည်လေသည်။

မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ရဲ့ တုန်ခါမှုတွေ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားတဲ့ အခါ ကျန်းပေရန် ဝိညာဉ် ဖိနှိပ်ခြင်း ခေါင်းလောင်း ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချထားလိုက်ပြီး စောင်း စားပွဲဆီ လျှောက်သွားကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်လေသည်။

သာယာတဲ့ စောင်းသံ စတင် ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ အမျှ မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ကို လှည့်ပတ်နေတဲ့ ကြာပန်းပုံ ဆီမီးခွက် ၉ ခွက် သူတို့ရဲ့ လည်ပတ်မှုကို ချက်ချင်း နှေးကွေးလိုက်ကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဲ့ဒီအထဲက တစ်ခုက "ဖောက်" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ မီးတောက်လောင်လာခဲ့လေသည်။

...

"ချစ်သား... ချစ်သား... ချစ်သား..."

သူ့နားထဲမှာ ရင်းနှီးတဲ့ အသံ ကြားလိုက်ရတော့ ဝူချင်းစစ် မျက်လုံးတွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်လေသည်။

သူ့ရှေ့က မယုံနိုင်လောက်အောင် ရင်းနှီးနေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ဝူချင်းစစ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"အဖေ... ကျွန်တော် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ဝူချင်းစစ် မျက်လုံးပွင့်လာတာ မြင်တော့ ဝူဖုန်းမျန် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ရှုပ်ပွနေတဲ့ ဆံပင်တွေကို သပ်တင်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး သား သတိရလာတာ ကောင်းပါတယ် သတိရလာတာ ကောင်းပါတယ်"

"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်"

သွေးနဲ့ ချီ တွေ တက်လာတာ ခံစားလိုက်ရပြီး ဝူချင်းစစ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချောင်းဆိုးလိုက်ရာ ကြမ်းပြင်ပေါ် သွေးတွေ အများကြီး အန်ထွက်လာလေသည်။

"ဟူး... ဟူး..."

သွေးအန်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် သူ့အသိစိတ် နည်းနည်း ကြည်လင်လာသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်ရာ သူ့ကို အထင်သေးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေတဲ့ မျက်နှာ တစ်ခု တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ယွမ်ရှင်းထန်"

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ စိတ်က ရှုပ်ထွေးနေသေးပေမယ့် ဒီနာမည် ၃ လုံးက သူ့ပါးစပ်ထဲကနေ အလိုအလျောက် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဝူချင်းစစ် သူ့နာမည် ခေါ်လိုက်တာ ကြားတော့ ယွမ်ရှင်းထန် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဘာလဲ လက်မခံနိုင်ဘူးလား ထပြီး ပြန်တိုက်လေ"

ဒါကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် မတ်တတ်ရပ်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် သူ့အဖေက ပြန်ဆွဲထားလိုက်လေသည်။

"တော်ပါတော့ ရှုံးတာက ရှုံးတာပါပဲ ပြန်ပြီး ပိုလေ့ကျင့်ပါ"

"ရှုံးတာ" ဆိုတဲ့ စကားလုံး ကြားလိုက်ရတော့ ဝူချင်းစစ် ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ ရုတ်တရက် ပြန်သတိရသွားလေသည်။

သူ ယွမ်ရှင်းထန် နဲ့ လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

သူက ၃ နှစ်သား အရွယ်မှာ သူ့အဖေဆီကနေ သိုင်းပညာ စတင် သင်ယူခဲ့ပြီး ၅ နှစ်သားမှာ လျှို့ဝှက်လက်နက် အမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်ခဲ့ကာ ၈ နှစ်သားမှာ သူ့အဖေနဲ့ အတူ သိုင်းလောကထဲ စတင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့လေသည်။

လမ်းခရီး တစ်လျှောက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားပြတွေနဲ့ လူရမ်းကားတွေကို သူ နှိမ်နင်းခဲ့လေသည်။

သူ့ပြိုင်ဘက်တွေက သူ့ထက် အသက် အများကြီး ပိုကြီးရင်တောင် သူ့ရဲ့ မြှားတိုတွေနဲ့ အပ်တွေရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ဒါက ဝူချင်းစစ် ကို အလွန် မောက်မာလာစေခဲ့လေသည်။

အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် နေရာတိုင်းက လူတွေကို သူ စိန်ခေါ်ခဲ့ပြီး ၁၀ လီ ပတ်လည် အတွင်း နာမည်ဂုဏ်သတင်း နည်းနည်းလေး ရှိတဲ့သူ ဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့လေသည်။

တစ်ယောက်မှ သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ဝူဖုန်းမျန် သိသွားတဲ့ အခါ ဒီလောက် မာန်မတက်ဖို့ သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ဆုံးမခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဝူချင်းစစ် က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့" လို့ ပြောပေမယ့် သူ့အဖေ ကွယ်ရာမှာ နည်းနည်းလေးမှ မထိန်းချုပ်ခဲ့ပေ။

သူက အိမ်နီးချင်း မြို့တွေက လူတွေကို စိန်ခေါ်ဖို့ သူရဲကောင်း ဖိတ်စာတွေတောင် ပေးပို့ခဲ့လေသည်။

ဒီနည်းနဲ့ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို လက်ဖဝါးပျံလေး လို့ ခေါ်လာကြသည်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့အဖေရဲ့ နာမည်ပြောင်က လက်ဖဝါးပျံ မို့လို့ပါပဲ။

ဘွဲ့ထူး တစ်ခု ရရှိထားပြီး ဖြစ်လို့ ဝူချင်းစစ် သဘာဝကျကျ ပိုမို ဘဝင်မြင့်လာခဲ့ပြီး တစ်ခါတလေ သိုင်းပညာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လူရှာဖို့ တစ်ယောက်တည်းတောင် ခိုးထွက်တတ်လေသည်။

တစ်နေ့ကျတော့ သူ့အဖေရဲ့ မိတ်ဆွေကောင်း တစ်ယောက် အလည်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

သူ့အဖေက သူ့ကို အစ်ကိုကြီးယွမ် လို့ ခေါ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်က သိုင်းလောကထဲ အတူတူ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ဖူးပုံ ရလေသည်။

မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ တွေ့ကြတဲ့ အခါ အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြီး မိသားစု ကိစ္စတွေ ပြောပြီးနောက် သူတို့ သားသမီးတွေ အကြောင်း ပြောကြတာ ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ပေ။

ဝူချင်းစစ် အကြောင်း ဝူဖုန်းမျန် ပြောတဲ့ အခါ ပြဿနာ ရှာရတာ ကြိုက်တယ်လို့ သူ ဆက်ပြောနေပေမယ့် သူ့လေသံက ဂုဏ်ယူမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူ့အဖေရဲ့ မိတ်ဆွေကလည်း နားထောင်ပြီးနောက် ချီးကျူးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"သူက မင်းငယ်ငယ်တုန်းက ပုံစံမျိုး ရထားတာပဲ"

ဝူဖုန်းမျန် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြန်မေးလိုက်လေသည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ လေးစားရတဲ့ သားလေးရော ဘယ်လိုလဲ ကျွန်တော် ပထမဆုံး မြင်တုန်းက ကောင်လေးက ချောမောပြီး ထူးခြားတဲ့ အငွေ့အသက် ရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ"

"ဟားဟားဟား"

ယွမ်ယီ အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီးဝူ ခင်ဗျား သူ့ကို အဲ့လို မချီးကျူးပါနဲ့ ဒီကောင်လေးက ခင်ဗျားသားထက်တောင် ပိုထိန်းရခက်တယ် ခင်ဗျား အဲ့လောက် ချီးကျူးရင် သူ့အမြီးတောင် ကောင်းကင်ပေါ် ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

"ဟားဟားဟား မရောက်ပါဘူး မရောက်ပါဘူး"

ဝူဖုန်းမျန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"သူ့ခြေလှမ်းတွေ ကြည့်ရတာ အခြေခံတွေ အရမ်း ခိုင်မာတယ် ဆိုတာ ကျွန်တော် ပြောနိုင်တယ် ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် သင်ပေးထားတာလား"

ယွမ်ယီ လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"သူ ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ငါသင်ပေးခဲ့ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူ ကြီးလာတော့ ဒီကောင်လေးရဲ့ ပါရမီက သူ့အဖေအိုကြီးထက် ပိုမြင့်တာ တွေ့ရတယ် သာမန် နည်းစနစ်တွေကို သူ လွယ်လွယ်ကူကူ သင်ယူနိုင်ပြီး အသက်ရှူတဲ့ အခါ ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်..."

"ဝါး"

ဒါကို ကြားတော့ ဝူဖုန်းမျန် အာမေဋိတ် ပြုလိုက်လေသည်။

"ဒီကောင်လေးက ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူနိုင်နေပြီလား"

"ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား ငါ့ကိုတောင် လန့်သွားစေတယ်"

ယွမ်ယီ စကားပြောရင်း သူ့ဂုဏ်ယူမှုတွေက လျှံကျမတတ် ဖြစ်နေသည်၊ သူ့သားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ အပေါ် အလွန် ဂုဏ်ယူနေကြောင်း ရှင်းလင်းနေလေသည်။

"သူရဲကောင်းတွေက ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ ပေါ်ထွက်လာတာပဲ သူရဲကောင်းတွေက ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ ပေါ်ထွက်လာတာပဲ"

ဝူဖုန်းမျန် စကားပြောရင်း ယွမ်ယီ ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ လူငယ်လေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။ "သူ ဂိုဏ်း တစ်ခုခု ဝင်ပြီးပြီလား"

"ဝင်ပြီးပြီ မနှစ်က ပညာရှင် တစ်ယောက် သတိထားမိပြီး တပည့် အဖြစ် လက်ခံလိုက်တယ်"

"အို" ဝူဖုန်းမျန် မျက်ခုံး ပင့်လိုက်လေသည်။

"ဒီလို ပါရမီမျိုးနဲ့ ဆိုတော့ ဖုံးကွယ်သော လမင်းဂိုဏ်း က ပညာရှင် တစ်ယောက်ယောက်က ခေါ်သွားတာများလား"

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး"

ယွမ်ယီ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ဒါကလည်း ကံကြမ္မာ ကိစ္စပါပဲ တစ်နေ့ကျတော့ ကျွန်တော် ဒီကောင်လေးကို ခရီးခေါ်သွားတုန်း ရှန်တိုင်းပြည် က ကြယ် ၇ ပွင့် ဂိုဏ်း က ဓားအစောင့်အရှောက် တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ဆုံခဲ့တယ် သူက ကျွန်တော့်သား ရှင်းထန် ကို မြင်မြင်ချင်း သူ့ပါရမီက အမြင့်ဆုံး အဆင့် ဖြစ်တယ်လို့ ပြောပြီး တပည့် အဖြစ် လက်ခံဖို့ အတင်း ပြောတော့တာပဲ"

ဝူဖုန်းမျန် ရဲ့ ဇဝေဇဝါ အကြည့်ကို မြင်တော့ ယွမ်ယီ က ဦးဆောင် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဒီ ကြယ် ၇ ပွင့် ဂိုဏ်း က ရှန်တိုင်းပြည် ရဲ့ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်း တစ်ခုလေ ဂိုဏ်းချုပ် ကုန်းယန်ယောင် က အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နယ်ပယ် ပညာရှင် တစ်ယောက်ပေါ့"

"ဝါး" ဝူဖုန်းမျန် ထပ်ပြီး တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

ရှန်တိုင်းပြည် အကြောင်း သူ သိပ်မသိသလို ကြယ် ၇ ပွင့် ဂိုဏ်း အကြောင်းလည်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေမယ့်အနက်ရောင်ဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေရဲ့ အလေးချိန်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ လေးစားရတဲ့ သားလေးက တကယ့် အခွင့်အရေးကြီး ရရှိခဲ့တာပဲ"

"ပြောမနေပါနဲ့ ငါ ခင်ဗျားကို ပြောပြမယ် ဒီကောင်လေးက ငယ်ငယ်ကတည်းက ထူးခြားနေတာ သူက..."

အဖေ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ကိုယ့်သားသမီး အကြောင်း ကြွားဝါဖို့ အခွင့်အရေး ရလာတဲ့ အခါ သဘာဝကျကျ ရေပက်မဝင်အောင် ပြောတော့တာပဲ၊ ၃ နှစ်သားမှာ ဂျင် ၁၀၀ လေးတဲ့ ကျောက်တုံး သော့ခလောက်ကို မနိုင်ကြောင်း၊ ၅ နှစ်သားမှာ နံရံတွေ တက်ပြီး ခေါင်မိုးတွေပေါ် လမ်းလျှောက်နိုင်ကြောင်း စသဖြင့်ပေါ့။

ဝူဖုန်းမျန် ကလည်း တော်တော် အရည်အချင်း ရှိတဲ့ နားထောင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး လေးစားရတဲ့ သားလေးက လူတွေကြားထဲက နဂါး တစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း အဆက်မပြတ် ချီးကျူးပေးနေလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ပြောတဲ့သူက သတိမထားမိပေမယ့် နားထောင်တဲ့သူက စိတ်ထဲ ထားနေလေသည်။

ဝူချင်းစစ် က သူ့ရဲ့ အမောက်မာဆုံး အချိန် ဖြစ်နေသည်၊ သူ့အဖေအရင်းက တခြားသူရဲ့ သားကို အဲ့လို ချီးကျူးနေတာ သူ ဘယ်လိုလုပ် နားထောင်နိုင်မှာလဲ။

ဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ လေးစားရတဲ့ သားလေးက ပိုတောက်ပတဲ့ အနာဂတ် ရှိပုံ ရတယ်လို့ ဝူဖုန်းမျန် ပြောတာ ကြားလိုက်ရတဲ့ အခါ သူ နောက်ဆုံးမှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လေသည်။

"အဖေ ဘာလို့ သူများ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချနေရတာလဲ ကျွန်တော်က သူ့အောက် နိမ့်လို့လား"

ဝူချင်းစစ် ဒီစကား ပြောလိုက်တာနဲ့ ရှိနေတဲ့ လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဝူဖုန်းမျန် အမြန် တုံ့ပြန်ပြီး စားပွဲကို ရိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ ဒါ မင်း စကားပြောရမယ့် နေရာ မဟုတ်ဘူး"

ဝူချင်းစစ် ကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ ယွမ်ရှင်းထန် ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ဝူဖုန်းမျန် ဘက် လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဖေ သူ့ကို နေရာမှာတင် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ဘာလို့ မပေးတာလဲ ဒါဆိုရင် ဘယ်သူက..."

"ပါးစပ်ပိတ်ထား" ဝူဖုန်းမျန် က သိသိသာသာ ဒေါသထွက်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"မင်းမှာ ယဉ်ကျေးမှု မရှိဘူး မင်းအခန်းထဲ ပြန်သွားစမ်း"

ဒါပေမဲ့ ဝူချင်းစစ် က မကြားသလို ဟန်ဆောင်ပြီး ယွမ်ရှင်းထန် ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"မင်း ငါ့ကို တိုက်ရဲလား"

ယွမ်ရှင်းထန် ကလည်း လူငယ်လေး တစ်ယောက်ပါပဲ။

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်မှုကို မြင်တော့ သူ ဘယ်လိုလုပ် ငြိမ်နေနိုင်မှာလဲ။ သူ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "တိုက်မယ်လေ"

"မမိုက်မဲနဲ့" ယွမ်ယီ သူ့ကို ချက်ချင်း တားလိုက်လေသည်။

ယွမ်ရှင်းထန် က စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်တာ မြင်တော့ လူကြီးတွေ ဘာပြောပြော ဝူချင်းစစ် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "သွားကြစို့ အပြင်မှာ တိုက်မယ်" ပြောပြီးနောက် သူ အပြင်ဘက် တန်းပြေးသွားလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ" ယွမ်ရှင်းထန် သဘောတူပြီး သူ့နောက် ချက်ချင်း လိုက်သွားလိုက်လေသည်။

"မင်းကောင်စုတ် ဒီကို ပြန်လာခဲ့"

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မျက်စိရှေ့ကနေ အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားတာ မြင်တော့ ဝူဖုန်းမျန် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ဟူး ဒီကောင်စုတ်လေးက ထိန်းချုပ်ရ ပိုပို ခက်လာပြီ အစ်ကိုကြီးယွမ် ကျွန်တော် အရှက်ကွဲရပြီ"

"ဟေး" ယွမ်ယီ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ဘာ အရှက်ကွဲစရာ ရှိလို့လဲ ငါ့ကောင်လေးလည်း အတူတူပါပဲ သူ ငါ့စကား နည်းနည်းမှ နားမထောင်ဘူး..."

"အာ"

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေတုန်း အပြင်ဘက်ကနေ အော်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အဲ့ဒါက ဝူချင်းစစ် ကလွဲပြီး တခြားသူ မဟုတ်ပေ။

"ဒုက္ခပဲ" သူတို့နှစ်ယောက် ပြိုင်တူ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်ပြီး အပြင်ဘက် ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။

ဝင်းထဲ ရောက်တဲ့ အခါ မြေပြင်ပေါ်မှာ သွေးတွေ အန်နေတဲ့ သားဖြစ်သူကို ဝူဖုန်းမျန် တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့ကို ထူပေးဖို့ အမြန် ပြေးသွားလိုက်လေသည်။

ယွမ်ယီ ကတော့ သူ့သားဆီ တည့်တည့် လျှောက်သွားပြီး ကန်လိုက်လေသည်။

"မင်း မိဘစကား နားမထောင်တဲ့ကောင် ဘယ်သူက မင်းကို အဲ့လောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခိုင်းလို့လဲ"

အကန်ခံရပြီးနောက် ယွမ်ရှင်းထန် သူ့အဖေကို ချက်ချင်း ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အဖေ ကျွန်တော်... ဒီကောင်လေးက အဲ့လောက် အလွယ်တကူ ရှုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိလို့ပါ"

"မင်း အတောင်ပံတွေ မာလာပြီပေါ့လေ" ယွမ်ယီ သူ့ကို နောက်ထပ် တစ်ချက် ကန်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

သူ့သားကိစ္စ ဖြေရှင်းပြီးနောက် ယွမ်ယီ ဝူဖုန်းမျန် ဆီ အမြန် လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လိုနေလဲ ခင်ဗျားရဲ့ လေးစားရတဲ့ သားလေး အဆင်ပြေရဲ့လား"

ယွမ်ရှင်းထန် ဒါကို ကြားပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အဖေ ကျွန်တော် ခွန်အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ သုံးလိုက်တာပါ သူ အများဆုံး ရက်အနည်းငယ်လောက်ပဲ အိပ်ရာထဲ လဲနေမှာပါ ဘာမှ မစိုးရိမ်ရပါဘူး"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား မင်းကို စကားပြောခွင့် ပေးထားလို့လား" ယွမ်ယီ ဝူဖုန်းမျန် ကို အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်လိုက်လေသည်။

"ငါ တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့သားက ဆုံးမသွန်သင်မှု ညံ့ဖျင်းပြီး အရမ်း ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ် င့ါမှာ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်း တစ်ရာ ဆေးလုံး ရှိတယ် အဲ့ဒါက အတွင်းဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်တယ် မင်း သားကို မြန်မြန် တိုက်လိုက်"

ဝူဖုန်းမျန် သူ့သားအတွက် ရင်နာပေမယ့် ဘာပြောနိုင်မှာလဲ။ သူ့သားအရင်းက ရန်စခဲ့တာလေ။

သူ့အရည်အချင်းက နိမ့်ကျနေတော့ "သူနဲ့ တန်တယ်" လို့ပဲ ပြောလို့ ရလေသည်။

သူ့ကို နေ့တိုင်း အလိုလိုက်ခဲ့လို့ ဒီလောက် မကြောက်မရွံ့နဲ့ မောက်မာလာရတာ ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း အပြစ်တင်မိလေသည်။

ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်း တစ်ရာ ဆေးလုံး ကို ယူလိုက်ပြီး ဝူဖုန်းမျန် "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး" လို့ ပြောကာ သူ့သားကို တိုက်ကျွေးလိုက်လေသည်။

"ချစ်သား... ချစ်သား... ချစ်သား..."

...

ဒီအမှတ် ရောက်တဲ့ အခါ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်က တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာခဲ့လေသည်။

သူ မှတ်မိသွားပြီ။

ယွမ်ရှင်းထန်

ဒါက ပါရမီ ဆိုတာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အားလုံးကို ကျော်လွန်နိုင်တယ် ဆိုတာ သူ့ကို သက်သေပြခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လေသည်။