မင်းတို့နှစ်ယောက် သေချာ တိုက်ကြစမ်း

"ချွင် ချွင် ချွင် ချွင် ချွင် ချွင် ချွင်..."

ဝူချင်းစစ် ဒီစမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မလား ဆိုတာ ကျန်းပေရန် စိုးရိမ်နေတုန်း မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ကို ချည်နှောင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ် သော့ခတ် သံကြိုး ၂၈ ချောင်း ပြင်းထန်စွာ စတင် တုန်ခါလာလေသည်။

'အရမ်း ကောင်းတယ်'

စောင်းတီးရင်း ကျန်းပေရန် ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် စမ်းသပ်မှုရဲ့ အခက်ခဲဆုံး အပိုင်းကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီ ဆိုတာ သူ သိလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျန်းပေရန် က သူ့ဂီတ ပုံစံကို အားပေးလှုံ့ဆော်မှု ကနေ တည်ငြိမ်အေးဆေးမှု အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သေချာ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

...

မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး အတွင်းမှာ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ အသိစိတ် နိုးထလာပေမယ့် သူ မျက်လုံး မဖွင့်နိုင်ပေ။

သူ့မျက်လုံးတွေ ဘယ်မှာ ရှိနေလဲ သူ မသိဘူး၊ ဒါမှမဟုတ်... သူ့မျက်လုံးတွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လောက်လေသည်။

အမြင်အာရုံ တင်မကဘဲ အကြားအာရုံ၊ အရသာခံအာရုံ၊ အထိအတွေ့အာရုံ စတာတွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း ဝူချင်းစစ် တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ခံစားချက်က ထူးဆန်းနေလေသည်။

သူ နိုးနေမှန်း သိပေမယ့် ဘာမှ မခံစားရပေ။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး အဆုံးမရှိတဲ့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဝူချင်းစစ် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေတုန်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတဲ့ အေးစက်စက် နာကျင်မှု တစ်ခု သူ့ကို ရုတ်တရက် လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနာကျင်မှုက ဝူချင်းစစ် ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေလေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ကမ္ဘာကြီးက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှု သက်သက် မဟုတ်တော့လို့ပါပဲ။

အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုက အိမ်ပြန်လမ်းကို လမ်းပြပေးနေတဲ့ လမ်းကြောင်း တစ်ခုနဲ့ တူနေပြီး သူ ဇဝေဇဝါ လိုက်ကြည့်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှု ပိုပြင်းထန်လာတာနဲ့ အမျှ ဝူချင်းစစ် သူ့ "ခြေလှမ်း" တွေကို စတင် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ပြန်လမ်းကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ရှာဖွေလေ ရှေ့ခရီးလမ်းက အအေးဒဏ် သက်သက် ဖြစ်နေတာ တွေ့ရှိရလေသည်။

သူ နောက်ပြန်လှည့်ချင်ပေမယ့် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး အအေးဒဏ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ရှေ့တိုးလို့ မရ၊ နောက်ဆုတ်လို့ မရတဲ့ အခြေအနေမှာ သာယာတဲ့ စောင်းသံ တစ်ခု ဒီအေးစက်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သူ့ကို ကြီးမားတဲ့ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု ယူဆောင်လာပေးလေသည်။

'အစ်ကိုကြီးပဲ'

အစ်ကိုကြီး က သူ့ကို လမ်းပြပေးနေမှန်း သိလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ရင်ထဲက စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူ့ ခြေလှမ်းတွေကို မိုက်ကန်းစွာ အရှိန်မမြှင့်တော့ဘဲ ရပ်တန့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာလိုက်လေသည်။

အချိန် ဘယ်လောက်ကြာသွားမှန်း မသိတဲ့ နောက်မှာ စောင်းသံက ပိုပို ကြည်လင်လာတာ ဝူချင်းစစ် စတင် ခံစားလာရလေသည်။

ပြီးတော့ ဒီဂီတသံက ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတာ မဟုတ်ဘဲ တိကျတဲ့ ဦးတည်ချက် တစ်ခုဆီကနေ လာနေတာ ဖြစ်လေသည်။

'အဲ့ဒါပဲ'

စောင်းသံ နောက်လိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ် ရူးသွပ်စွာ စတင် ပြေးလွှားလိုက်လေသည်။

ပြေးလွှား နေစဉ် အတွင်း ဝိုင်ရနံ့၊ စိုစွတ်မှု၊ အရောင်အသွေးတွေနဲ့ ပိုပို စစ်မှန်လာတဲ့ နာကျင်မှု ခံစားချက်တွေကို ဝူချင်းစစ် အဆက်မပြတ် အာရုံခံလာရလေသည်။

"အာ..."

မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး အတွင်းကနေ ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ကြေငြာလိုက်သလိုပါပဲ။

သူ ပြန်လာပြီ။

မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး အထက်က မူလ အရွယ်အစားထက် တစ်ဝက်လောက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့ ကြာပန်းပုံ ဆီမီးခွက်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် စောင်းတီးနေတဲ့ လက်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"သူ့အသက်က တကယ် မာတာပဲ"

'မဟုတ်ဘူး အဲ့ဒါ မမှန်ဘူး

ဒါက ကံကောင်းခြင်း လို့ ခေါ်တဲ့ အရာ ဖြစ်လောက်တယ်'

မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဝိညာဉ် ဖိနှိပ်ခြင်း ခေါင်းလောင်း ကို ကောက်ယူကာ လှုပ်ခါလိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ် သော့ခတ် သံကြိုး ၂၈ ချောင်း ပြိုင်တူ ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားပြီး အတွင်းထဲက ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ ကပ်နေတဲ့ မီးကျွမ်းနေတဲ့ အနက်ရောင် ပုံရိပ်ကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားပြီး ကျန်းပေရန် သူ့လက်ညှိုးနဲ့ နှစ်ချက် ပုတ်လိုက်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"နိုးပြီလား"

"ကလစ်..."

ပြတ်သားတဲ့ အသံနဲ့အတူ ဝူချင်းစစ် မျက်နှာပေါ်က သွေးကွက် အလွှာလိုက်တွေ အက်ကွဲပြီး ပြုတ်ကျလာကာ အောက်က ဖြူဖွေးတဲ့ အသားအရေကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော် အိပ်ရတာ အရမ်း သက်သောင့်သက်သာ ရှိခဲ့တယ်"

"ဒါဆို အိပ်ရာက မြန်မြန် ထတော့"

"ဟုတ်ကဲ့"

အသံနိမ့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သွေးကွက်တွေ အားလုံး ကွဲကြေသွားကာ ခန္ဓာကိုယ် အသစ်စက်စက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်လေသည်။

မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒယ်အိုး ထဲကနေ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ် သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက လက်ဖက်ခြောက်ရောင် ဝတ်ရုံ တစ်ထည် ထုတ်ကာ ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

ရှေ့တိုးလာပြီး သူ့အစ်ကိုကြီး ရှေ့မှာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ကာ လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဘဝအသစ် ပေးသနားတဲ့ ကျေးဇူးအတွက် ချင်းစစ်..."

"တော်ပြီ ဒီစကားတွေ ငါ မကြားချင်ဘူး ဆိုတာ မင်း သိသားနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့" ဝူချင်းစစ် တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့ အဆင့်တက်ခြင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီတစ်ခေါက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သူ့အပိုင် မဟုတ်သလို သူ မခံစားရတော့ပေ။

အဲ့ဒီအစား အတွင်းထဲမှာ ပါဝင်နေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရလေသည်။

သူ့ကိုယ်သူတောင် ကြောက်ရွံ့သွားစေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီး တစ်ခုပါပဲ။

"ခုနက စိတ်တွင်းမိစ္ဆာ နဲ့ တွေ့ခဲ့လား" ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် ခေါင်းငုံ့ပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့..."

"ငါ့ကို ပြောပြစရာ မလိုဘူး"

ကျန်းပေရန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"စိတ်တွင်းမိစ္ဆာ ဖြစ်ပေါ်လာရင် မင်း ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြေရှင်းနိုင်တယ် တခြားသူတွေရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ တိုက်တွန်းမှုတွေက မင်းကို ပိုရှုပ်ထွေးစေလိမ့်မယ် ငါ မင်းကို တစ်ခုပဲ ပြောချင်တယ် နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်မတက်ခင် မင်းရဲ့ စိတ်တွင်းမိစ္ဆာ ကို ရင်ဆိုင်ပြီး ကျော်ဖြတ်ရမယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် ခဏ မှင်သက်သွားပြီး ခိုင်မာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

သူ့ စိတ်တွင်းမိစ္ဆာ က ဘာလဲ ဆိုတာ ဝူချင်းစစ် ကောင်းကောင်း သိလေသည်။

သူ့အစ်ကိုကြီး သာ အချိန်မီ ပေါ်မလာခဲ့ရင် အနက်ရောင် မီးတောက်တွေရဲ့ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ် ဆိုတာလည်း သူ သိလေသည်။

သူ့ အိပ်မက်ထဲမှာ တွေးခဲ့သလိုပါပဲ။

သူက ပုံမှန်လိုပဲ သူ့အစ်ကိုကြီး ကို ခြွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်ခဲ့ပေမယ့် သူ့အစ်ကိုကြီး စကားတွေရဲ့ နက်နဲတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့သေးပေ။

အဲ့ဒီစကားက သူ့ရင်ထဲကို စူးတစ်ချောင်းလို စိုက်ဝင်နေတုန်းပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်တော့။

ဒီပြဿနာကို သူ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ပြီး ကိုယ်ပိုင် အဖြေ ရှာဖွေပါ့မည်။

သူ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ထွက်မပြေးတော့ပေ။

သူ့ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ ဝူချင်းစစ် ကို စစ်ဆေးပြီး အနက်ရောင်ဘုရင် အဆင့် ၁ နယ်ပယ်မှာ ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရတဲ့ အခါ ကျန်းပေရန် ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း တော်တော် ကောင်းကောင်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့တယ် မင်း အနက်ရောင်ဘုရင် အဆင့် ၅ လောက် တန်းရောက်သွားမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ ငါ့စကားကို မင်း နှလုံးသွင်းထားပုံ ရတယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ရဲ့ စကားလုံးတိုင်းကို ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ မှတ်သားထားပါတယ် ဘာပဲလုပ်လုပ် အခြေခံ အုတ်မြစ် တည်ဆောက်ဖို့က အရေးအကြီးဆုံး ဆိုတာ အစ်ကိုကြီး ပြောခဲ့ဖူးတယ် အလျင်လိုရင်... အမှားပါတတ်တယ်"

"မှန်တယ်"

ကျန်းပေရန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ပခုံးကို နှစ်ချက် ထပ်ပုတ်လိုက်လေသည်။

"မင်း ကြီးပြင်းလာပြီ မင်း တကယ် ကြီးပြင်းလာပြီ"

"အတည်ပြုပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

ကျန်းပေရန် ဖျော့တော့စွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းကိုယ်မင်းလည်း ပိုပြီး အတည်ပြုပေးသင့်တယ် ငါ အတည်ပြုပေးတာကိုပဲ အမြဲ မစောင့်နဲ့"

ဝူချင်းစစ် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

"အိပ်မက်" ထဲက အစ်ကိုကြီး ရဲ့ စကားတွေ သူ့နားထဲ ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။

"မင်း မှတ်ထားရမယ် ငါ့ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ မင်းကိုယ်မင်း အတွက် မင်း သန်မာလာရမယ်"

ဒါပေမဲ့ ဝူချင်းစစ် လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး ဒီတစ်ခါတော့ ပုန်ကန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

'မဟုတ်ဘူး သန်မာလာဖို့ ကျွန်တော့် ရည်ရွယ်ချက်က အစ်ကိုကြီး ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ပဲ'

'ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းကိုလည်း ကျွန်တော် ရှာဖွေသွားမယ်'

"အပြင်ထွက်တော့ ဒီနေရာကို ငါ ရှင်းလင်းလိုက်ဦးမယ်"

အစ်ကိုကြီး ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ကူညီဖို့ နေခဲ့ရင် အနှောင့်အယှက်ပဲ ဖြစ်မယ် ဆိုတာ ဝူချင်းစစ် သိတာကြောင့် "ဟုတ်ကဲ့" လို့ ဖြေပြီး အစီအရင် ခန်းမဆောင် ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီးဝူ"

အစီအရင် ခန်းမဆောင် အဝင်ဝမှာ ချူယန်ဇယ် နဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း တို့က ဝမ်းသာအားရ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်ကြလေသည်။

ဝူချင်းစစ် ပြုံးပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ဘက် လက်သီးဆုပ်လိုက်လေသည်။

ဒါကို မြင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် ဂါရဝပြုပြီး ပြိုင်တူ ပြောလိုက်ကြလေသည်။

"အနက်ရောင်ဘုရင် နယ်ပယ်ကို အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့တဲ့ အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ် အစ်ကိုကြီးဝူ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီလေးချူ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီမလေးရှဲ့"

ဂါရဝ ပြန်ပြုပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် တစ်ခုခု သတိရသွားသလို မေးလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီမှာ စောင့်နေတာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ"

ချူယန်ဇယ် စိတ်ထဲကနေ ရေတွက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"၆ နာရီလောက် ရှိပြီ ထင်တယ်"

'၆ နာရီပဲ ရှိသေးတာလား'

ဝူချင်းစစ် မှင်သက်သွားလေသည်။

အချိန်တွေ အများကြီး အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားပြီလို့ သူ တကယ် ခံစားခဲ့ရသည်၊ ဘယ်လောက်ကြာလဲ ဆိုရင် သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ကြီးပြင်းလာသလို ခံစားခဲ့ရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ၆ နာရီပဲ ကုန်ဆုံးသွားမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

အစ်ကိုကြီးဝူ မှင်သက်နေတာ မြင်တော့ ချူယန်ဇယ် သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်လေသည်။

"တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"

"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး"

ဝူချင်းစစ် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

သူတို့ ၃ ယောက် ခဏလောက် စကားစမြည် ပြောပြီးနောက် အစီအရင် ခန်းမဆောင် တံခါး ပွင့်လာခဲ့လေသည်။

ထွက်လာတဲ့ ကျန်းပေရန် ကို သူတို့ ၃ ယောက် အမြန် လှည့်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး"

"ဆရာ"

"သခင်"

သူတို့ ၃ ယောက် ရှေ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြီး ကျန်းပေရန် ဝူချင်းစစ် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အားကို စမ်းသပ်ချင်လား"

ဒါကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် အနည်းငယ် မတုန်ယင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဒါပေါ့ သူ စမ်းသပ်ချင်တာပေါ့။

အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်ပြီး ကတည်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားရပြီး အတွင်းထဲက မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားလို့ သူတောင် မမှတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။

နေရာလွတ် တစ်ခု ရှာပြီး အကုန် ထုတ်လွှတ်ပစ်ချင်နေပေမယ့် ဒီဆန္ဒကို သူ ဖိနှိပ်ထားခဲ့လေသည်။

အခုတော့ သူ့ရဲ့ အတွေးလေးတွေကို အစ်ကိုကြီး ဆီကနေ လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ မှင်သက်နေတဲ့ မျက်နှာထားကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန် သူ့အဖြေကို မစောင့်ဘဲ ချူယန်ဇယ် ကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ယန်ဇယ် မင်း အစ်ကိုကြီးဝူ နဲ့ တိုက်ခိုက်ရမယ် ငါ ကြည့်နေမှာမို့ အားနာစရာ မလိုဘူး"

ချူယန်ဇယ် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

သူလည်း စွမ်းအားအပြည့် တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲကို တောင့်တနေခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

သင့်တော်တဲ့ ပြိုင်ဘက် မရှိခဲ့တာ၊ ပိုမှန်အောင် ပြောရရင် ဆရာ စီစဉ်ပေးမယ့် ပြိုင်ဘက်ကို သူ စောင့်နေခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

အခု ဒီအခိုက်အတန့် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ ဆိုတော့ သူ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။

မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ လက်ပွတ်နေတဲ့ တပည့်နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမဆောင် ကို သွားပြီး အရင် ပြင်ဆင်လိုက်ဦးမယ် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးမယ့် အချိန်လောက် ကြာရင် လာခဲ့ကြ"

"ဟုတ်ကဲ့" နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူ ပြောပြီး လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြလေသည်။

ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက အခု တော်တော် အံ့သြစရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု တချို့ မလုပ်ရင် လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမဆောင် လွယ်လွယ်ကူကူ ပျက်စီးသွားနိုင်တာကြောင့် ကျန်းပေရန် အစီအရင် တစ်ခု အရင် တပ်ဆင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးမယ့် အချိန် အကြာမှာ ချူယန်ဇယ် နဲ့ ဝူချင်းစစ် လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမဆောင် ကို အချိန်မီ ရောက်လာကြလေသည်။

အခန်းထဲမှာ ကြေးရုပ်တု အနည်းငယ် ပိုရောက်နေတာ မြင်တော့ အစ်ကိုကြီး အစီအရင် တပ်ဆင်ပြီးပြီ ဆိုတာ သူတို့ သိလိုက်ကြလေသည်။

လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမဆောင် အလယ် ရောက်လာတဲ့ နှစ်ယောက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျန်းပေရန် တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်လေသည်။

"စလိုက်ကြ"

"အစ်ကိုကြီး ကြိုတင် တောင်းပန်ပါတယ်"

ချူယန်ဇယ် အရင် လက်သီးဆုပ်လိုက်လေသည်။

"လာလေ"

ဝူချင်းစစ် အား ၁ သောင်း ဓား ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အတွင်းအားကို လှည့်ပတ်လိုက်လေသည်။

"ဘုန်း"

အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ ကျယ်လောင်တဲ့ ပေါက်ကွဲသံနဲ့ အတူ ခရမ်းရောင်သမ်းနေတဲ့ မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီး ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

မဟုတ်ဘူး... မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထက် မိုးကြိုး တိမ်တိုက် နဲ့ ပိုတူလေသည်။

ဒီအခြေအနေက ဝူချင်းစစ် ကိုယ်တိုင်ကို အံ့သြစေရုံ သာမက ကျန်းပေရန် တောင် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး သောက်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် က စစ်မှန်သော မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ မူလက ထင်ထားခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဝူချင်းစစ် ဆီက ပေါက်ကွဲထွက်လာတာက မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေလေသည်။

ဒီရလဒ် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်း နှစ်ခုကို ကျန်းပေရန် စဉ်းစားမိလိုက်လေသည်။

ပထမ တစ်ခုက ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး က သူ ကိုယ်တိုင် ပြုပြင်မွမ်းမံထားတာ ဖြစ်လို့ပါ။

နောက်ဆုံးမှာ အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး မဟုတ်တော့ဘဲ သူ့ကိုယ်ပိုင် သီးသန့် ဆေးလုံး ဖြစ်နေနိုင်လေသည်။

ဒုတိယ တစ်ခုက ဝူချင်းစစ် က အနက်ရောင်ဘုရင် အဆင့်တက်နေစဉ် အတွင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိုးကြိုး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဆေးလုံး ကို သောက်သုံးခဲ့လို့ပါ။

သူတို့နှစ်ခု ကြားမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ဒီလို ဖြစ်လာစေတာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဒါပေါ့ အကြောင်းရင်း နှစ်ခုစလုံး ပါဝင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝူချင်းစစ် ဆီကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ ဒီ မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် က သာမန် မဟုတ်ကြောင်း၊ သာမန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လောက် ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်တော့ကြောင်း ကျန်းပေရန် ခံစားမိလေသည်။

ခဏတာ တုန်လှုပ်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် ဒီ မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

ဒီကြိုးစားမှုနဲ့ အတူ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုး တိမ်တိုက်က လေထိုးလိုက်သလို ချက်ချင်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး အသက်ရှူချိန် တစ်ချက် အတွင်းမှာတင် လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

သူ့မြင်ကွင်း တစ်ခုလုံး ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်နဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားတာ ခံစားလိုက်ရပြီး ကျန်းပေရန် ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားလေသည်။

'ထင်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ တော်တော် ထူးခြားတာပဲ'

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဆိုတာ ကျင့်ကြံသူတွေ သူတို့ရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို လှည့်ပတ်တဲ့ အခါ "အထူး ပြုလုပ်ချက် ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပြီး ယေဘုယျ အားဖြင့် ဟိတ်ဟန်ထုတ်တာကလွဲရင် တခြား လုပ်ဆောင်ချက် မရှိပေ။

သို့သော် "အထူး ပြုလုပ်ချက်" တွေက လူတွေကို ရိုက်နှက်ဖို့ အသုံးပြုတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် အခု ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ "အထူး ပြုလုပ်ချက်" တွေက စစ်မှန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို ကျန်းပေရန် မျက်မြင်တွေ့ရှိနေရပြီ ဖြစ်လေသည်။

မှန်ပါတယ်

ဝူချင်းစစ် ဆီက ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ ဒီ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုး တိမ်တိုက် က မြင်သာထင်သာ ရှိပြီး ထိတွေ့လို့ ရလေသည်။

အဲ့ဒီအထဲမှာ ရပ်နေရင်း ကြီးမားတဲ့ မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို သာမက မုန်တိုင်း ကျရောက်တော့မယ့် ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်ကိုပါ ကျန်းပေရန် ခံစားနေရလေသည်။

သူ့မျက်လုံးတွေထဲ ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သွတ်သွင်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ရဲ့ မြင်ကွင်း ပြန်လည် ရှင်းလင်းသွားလေသည်။

ချူယန်ဇယ် ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပေါင်းစပ်မျက်လုံးတွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေါင်းပေါ်မှာ အင်တင်နာ နှစ်ချောင်း ထွက်လာကာ မြင့်မားတဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ တုန်ခါနေတာ သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေနေမှန်း ထင်ရှားလေသည်။

ဝူချင်းစစ် လည်း သူ့ရဲ့ မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးလာတာကို ရှင်းပြလို့ မရအောင် တုန်လှုပ်နေပေမယ့် သေချာတဲ့ အရာ တစ်ခု ရှိလေသည်။

အဲ့ဒါက ဒီ မိုးကြိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် သန်မာစေနေတာ ဖြစ်လေသည်။

'နောက်ကျရင် အစ်ကိုကြီး ကို နာမည်အသစ် ပေးခိုင်းရမယ်'

ဒီအတွေး ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် အား ၁ သောင်း ဓား ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ချူယန်ဇယ် ဆီ ပြေးဝင်သွားလိုက်လေသည်။

'မြန်လိုက်တာ'

ဒိုင်လူကြီး အနေနဲ့ ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် က သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ် အပေါ် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မှန်း သူ သိပေမယ့် အဲ့ဒီ အမြန်နှုန်းက ကျင့်ကြံခြင်း နိမ့်တဲ့ တပည့်တွေကိုပဲ အများဆုံး တုန်လှုပ်စေနိုင်မှာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန် ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ သူ့အမြန်နှုန်းက နှေးကွေးနေတုန်းပါပဲ။

သို့သော် ဒီတစ်ခေါက် ဒီ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုး တိမ်တိုက် ထဲမှာ ဝူချင်းစစ် ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အမြန်နှုန်းက တကယ် တော်တော် မြန်ဆန်လေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းပေရန် ဆီကနေ အသိအမှတ်ပြု စကား တစ်ခွန်း ရရှိခဲ့လေသည်။

'အမြန်နှုန်း အရ ဆိုရင် ဒီကောင်လေး နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်မီသွားပြီ'

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် တိုက်ခိုက်မှုက တကယ် အရမ်း မြန်ဆန်လေသည်၊ မြန်လွန်းလို့ ချူယန်ဇယ် အာရုံခံမိပေမယ့် တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန် မရှိလိုက်ပေ။

"ချွင်"

ဝူချင်းစစ် သူ့ဓားနဲ့ ချူယန်ဇယ် ရဲ့ ပခုံးကို ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ဓား က ခန္ဓာကိုယ် အမွေးအမျှင်တွေရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ချူယန်ဇယ် ရဲ့ အရေပြားက အလွယ်တကူ တားဆီးလိုက်ပြီး တစ်လက်မရဲ့ အပိုင်းအစလောက်တောင် ထိုးဖောက်မဝင်နိုင်ခဲ့ပေ။

'ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား'

ဒီဓား က သူ့နဲ့ အတူ အခက်အခဲ အများအပြား ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး သူ့အစ်ကိုကြီး ကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ပေးထားတာ ဖြစ်လေသည်။

အခုဆို အဆင့်မြင့် အဝါရောင်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး လက်နက်ဝိညာဉ်တောင် နိုးထနေပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ချူယန်ဇယ် ကို နည်းနည်းလေးမှ မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဝူချင်းစစ် ဓားကို ပြန်မဆွဲထုတ်နိုင်ခင်မှာတင် ချူယန်ဇယ် ရဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

အား ၁ သောင်း ဓား နဲ့ အထိုးခံရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ သူ့ပခုံးပေါ်က အမွေးတွေ မြင်သာတဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ ကြီးထွားလာပြီး ဓားသွားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ချူယန်ဇယ် လှည့်ပြီး ဝူချင်းစစ် ဆီ ပြင်းထန်တဲ့ လက်သီး တစ်ချက် ထိုးလိုက်လေသည်။

ဒီလက်သီးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို အာရုံခံမိပြီး ဝူချင်းစစ် ဓားကို ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်ကာ အရင်ကထက် ပိုမြန်တဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ မီတာ ၁၀၀ ကျော် အကွာအဝေးထိ ဆုတ်ခွာသွားလိုက်လေသည်။

အား ၁ သောင်း ဓား ကို စစ်နိုင်ပစ္စည်း အဖြစ် ချူယန်ဇယ် ယူတော့မယ့် အချိန်မှာပဲ "ချွင်" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ဓားက အပိုင်းအစ ၇ ပိုင်း အဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး လေထဲ ပျံတက်ကာ မိုးကြိုး တိမ်တိုက် ထဲ အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားတာ သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ချူယန်ဇယ် လိုက်မဖမ်းတော့ပေ။

အဲ့ဒီအစား နောက်ထပ် မျက်လုံး တစ်လုံး သူ့လည်ပင်း နောက်ဘက်မှာ ပွင့်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ၃၆၀ ဒီဂရီ ကွယ်ဝှက် နေရာ မကျန် သတိရှိရှိ စောင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ချွင်"

ဒီအချိန်မှာ ချူယန်ဇယ် သူ့ညာလက်မောင်းကို တစ်ခုခု လာထိမှန်တာ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

ချက်ချင်း ဆိုသလိုပဲ "ချွင် ချွင် ချွင်" အသံတွေ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အသီးသီးကနေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဒီအဆင့် ရောက်တော့ လူအ တစ်ယောက်တောင် အစ်ကိုကြီးဝူ က သူ့ကို လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေနဲ့ ပစ်ခတ်နေမှန်း သိနိုင်လေသည်။

ဒီလျှို့ဝှက်လက်နက်တွေက အရောင်မရှိ၊ ပုံသဏ္ဍာန် မရှိ ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံး ၃ လုံးနဲ့တောင် သူ မမြင်ရတာပဲ ရှိလေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားသာ မမြင့်မားရင် ပျားအုံလို ဖြစ်သွားတာ ကြာပြီ ဖြစ်လေသည်။

'အစ်ကိုကြီးဝူ က တကယ် အံ့သြစရာ ကောင်းတာပဲ'

စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ချူယန်ဇယ် မျက်လုံးတွေနဲ့ စောင့်ကြည့်တာကို လက်လျော့လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံဖို့ နောက်ထပ် အင်တင်နာ နှစ်ချောင်း ထုတ်လိုက်လေသည်။

"ရွှပ်..."

အဲ့ဒီအချိန်မှာ လေထု တုန်ခါမှုကို အာရုံခံမိပြီး ချူယန်ဇယ် ရဲ့ အင်တင်နာတွေ လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

'အဲ့ဒီမှာ'