တကယ့်ကို အလုပ်များခြင်း
Vol. 38 Ch. 455
ဝူချင်းစစ် ထထိုင်နိုင်ပြီး သူ့အတွင်းအားကို ပြန်လည် ညှိနှိုင်းနိုင်တဲ့ အခါ ချူယန်ဇယ် ရှေ့ကိုင်းလာပြီး တီးတိုး မေးလိုက်လေသည်။
"အစ်ကိုကြီးဝူ အဲ့ဒီ ပိုးမျှင်တွေက ကျွန်တော့်ဆီ ဘယ်အချိန် ရစ်ပတ်သွားတာလဲ ကျွန်တော် လုံးဝ မမြင်လိုက်ရဘူး မဟုတ်ဘူး ကျွန်တော် ဘာမှ မခံစားလိုက်ရဘူး"
ဝူချင်းစစ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်လုံး ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါက အစ်ကိုကြီး ငါ့အတွက် အထူး လုပ်ပေးထားတဲ့ ထန်မျိုးနွယ်စု လျှို့ဝှက်လက်နက် ၁၈ မျိုးထဲက တစ်ခု ဖြစ်တဲ့ အကြံဉာဏ်မဲ့ ပိုးမျှင် လေ"
"အကြံဉာဏ်မဲ့ ပိုးမျှင်..." ချူယန်ဇယ် နာမည်ကို လိုက်ရွတ်လိုက်လေသည်။
"ဟုတ်တယ် အတွင်းအား မသွတ်သွင်းထားတဲ့ အချိန်မှာ ဒီပိုးမျှင်က အရောင်မရှိ၊ ပုံသဏ္ဍာန် မရှိဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လို လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေမှာ တွယ်ကပ်နေတာ ဒါပေမဲ့ ဒီပိုးမျှင်တွေထဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးဆင်းသွားတာနဲ့ ချက်ချင်း ရေမဝင်၊ မီးမလောင်နိုင်လောက်အောင် ခိုင်ခံ့သွားတာ"
ချူယန်ဇယ် ချက်ချင်း နားလည်သွားလေသည်။
"အော် ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို ထိမှန်သွားတဲ့ မြှားတိုတွေ အားလုံးက ဒီ အကြံဉာဏ်မဲ့ ပိုးမျှင် တွေနဲ့ ရစ်ပတ်ထားတာပေါ့ ဟုတ်လား"
"မှန်တယ်" ဝူချင်းစစ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"ဒါဆို... အဲ့ဒီ ငွေရောင် မီးတောက်ကရော" ချူယန်ဇယ် ထပ်မေးလိုက်လေသည်။
"အဲ့ဒါလည်း ထန်မျိုးနွယ်စု လျှို့ဝှက်လက်နက် ၁၈ မျိုးထဲက တစ်ခု ဖြစ်တဲ့ ကမ်းပါးပွင့်ဖတ် ပဲ အဲ့ဒီ အရိပ်ရုပ်သေး ကိုယ်ပွား ကို မှတ်မိလား"
"မှတ်မိတယ်" ချူယန်ဇယ် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"အဲ့ဒါ ပေါက်ကွဲတဲ့ အချိန်မှာ ကမ်းပါးပွင့်ဖတ် ရဲ့ အစေ့တွေက အထဲမှာ ဝှက်ထားတာ အစေ့တွေက သေးငယ်ပြီး အရမ်း စေးကပ်တော့ မင်းအရေပြား (သို့) အမွေးတွေမှာ အလွယ်တကူ တွယ်ကပ်နိုင်ပြီး သတိထားမိဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတယ်"
"ပြီးတော့ မီးတောက်လောင်တဲ့ အခါ ကျွန်တော့်ဆန္ဒ အရ ပစ်မှတ် တစ်မျိုးတည်းကိုပဲ လောင်ကျွမ်းမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် မင်း လက်သီးထိုးတဲ့ အခါ လက်သီးဆုပ်ထားသလိုမျိုး အရာတစ်ခုတည်း ပေါ်မှာ မီးတောက်ကို စုစည်းပေးမှာ"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ် အမွေးအမျှင်တွေကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့တာလား"
"မှန်တယ် အစောပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုတွေမှာ အရိပ်မဲ့ မြှားတို နဲ့ မင်းမျက်နှာကို ရှပ်ထိအောင် လုပ်ခဲ့တယ် ဒါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အမွေးအမျှင် ကာကွယ်မှု မရှိသရွေ့ မင်းအရေပြားရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဖောက်ထွင်းနိုင်မယ် ဆိုတာ အတည်ပြုပေးလိုက်တာပဲ"
"ဝါး..." နားထောင်ရင်း ချူယန်ဇယ် မျက်နှာပေါ်မှာ လေးစားအားကျတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာပြီး အစ်ကိုကြီးဝူ ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။
"အစ်ကိုကြီးဝူ တိုက်ပွဲ အတွင်းမှာ အများကြီး စဉ်းစားခဲ့တာပဲ"
အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျန်းပေရန် ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်းက ဒီ ထန်မျိုးနွယ်စု လျှို့ဝှက်လက်နက် အနည်းငယ်ကို တော်တော် ကောင်းကောင်း အသုံးပြုခဲ့တာပဲ မင်း ကြိုးစားအားထုတ်ထားတာ ငါ မြင်ရတယ်"
ဒါကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် သူ့အစ်ကိုကြီး ဘက် လက်သီး အမြန် ဆုပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"အစ်ကိုကြီး ဖန်တီးပေးထားတဲ့ ထန်မျိုးနွယ်စု လျှို့ဝှက်လက်နက် အစုံလိုက်က အရမ်း စွမ်းအားကြီးလွန်းလို့ပါ ကျွန်တော်က..."
လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ ဖန်တီးခဲ့တာ မင်း သိမှတော့ အသုံးပြုရ ဘယ်လောက် ခက်ခဲလဲ ဆိုတာလည်း မင်း သိသင့်တယ်"
ဝူချင်းစစ် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။
ဒီ ထန်မျိုးနွယ်စု လျှို့ဝှက်လက်နက် ၁၈ မျိုးကို သူ ပထမဆုံး အသုံးပြုတုန်းက တစ်ခုထက် တစ်ခု ပိုခက်ခဲတယ်လို့ ခံစားရပြီး တကယ်ကို ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်ခဲ့ရလေသည်။
နောက်ပိုင်းမှာ အနည်းငယ်ကို ကျွမ်းကျင်ဖို့ အတွက်ပဲ အချိန် အများကြီး ပေးပြီး လေ့ကျင့်ခဲ့ရလေသည်။
အခုထိ ကျွမ်းကျင်စွာ မသုံးနိုင်သေးတာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးလေသည်။
ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။
"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ပိုရှိပါ ကိရိယာ တန်ဆာပလာတွေ အသုံးပြုရာမှာ မင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ တကယ် ရှိတယ် ဒီလမ်းကြောင်း အတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားရင် မင်း သေချာပေါက် ပိုကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိလိမ့်မယ်"
စိတ်တွင်းမိစ္ဆာ နဲ့ စမ်းသပ်မှု တစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဝူချင်းစစ် အတွက် သူ့အစ်ကိုကြီး ဆီက ဒီချီးကျူးစကားက သေချာပေါက် ခွန်အား ဖြစ်စေလေသည်။
'ငါ... ငါ့မှာလည်း ငါ့ကို ထူးခြားစေတဲ့ အရာ တစ်ခု ရှိတာပဲ'
စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပါးပြင်တွေ နီရဲလာပြီး ဝူချင်းစစ် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်လေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး ရဲ့ ဆုံးမစကားတွေကို ကျွန်တော် မှတ်သားထားပါ့မယ်"
ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ခါးကဓား ကို ချောမွေ့စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။
ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဓား က သူ့သခင် မဟုတ်မှန်း သိလိုက်လေသည်။
လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားတော့မယ့် အချိန်မှာပဲ အရမ်း တည်ငြိမ်ပြီး ရင်းနှီးတဲ့ အငွေ့အသက် တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဓားကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။
"လက်နက်နဲ့ ဝိညာဉ် တစ်သားတည်း ဖြစ်တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေပြီလား"
ဝူချင်းစစ် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ ဓား နဲ့ ကျွန်တော် အခု မယုံနိုင်လောက်အောင် သဟဇာတ ဖြစ်နေပါပြီ အဖုအထစ် မရှိ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ပြီး ခက်ခဲတဲ့ ပြိုင်ဘက် အများအပြားကို အနိုင်ယူရာမှာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်"
ဓားသွားကို လက်ချောင်းနဲ့ ပုတ်လိုက်ပြီး "ဝီ" ဆိုတဲ့ အသံ ကြားရတဲ့ အခါ ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်လေသည်။
"တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ"
ခုနက တိုက်ပွဲမှာ ဝူချင်းစစ် က ကမ်းပါးပွင့်ဖတ် ကို သုံးပြီး ချူယန်ဇယ် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အမွေးအမျှင်တွေကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ကာကွယ်ရေး အလွှာ တစ်ခု ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေမယ့် နှိုင်းယှဉ်မရလောက်အောင် မာကျောတဲ့ အရေပြားနဲ့ လုံးဝ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ ကြွက်သားတစ်ရှူးတွေကို ထိုးဖောက်ဖို့ ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့ ဓားရဲ့ အပိုင်းအစ ၇ ခုက နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးစိုက်သွားပြီး အရေးကြီးတဲ့ အမှတ်တွေကို တည့်တည့် ထိမှန်ခဲ့လေသည်။
ဒါက ချူယန်ဇယ် နဲ့ ဝူချင်းစစ် ရောထွေး တိုက်ခိုက်နေတုန်း ဓားက ခရမ်းရောင် မြူခိုးတွေ ထဲက မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူပြီး စုဆောင်းနေခဲ့လို့ ဖြစ်လေသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူပြီး စုဆောင်းတာက ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အတွက် အခြေခံ လုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ဒါပေမဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခုက သူ့အလိုလို အဲ့လို လုပ်ဆောင်တာ ရှားပါးလေသည်။
မှော်ရတနာ အားလုံးမှာ အသိစိတ် ရှိပေမယ့် လူတွေလိုပဲ အသိစိတ် အဆင့်တွေ ကွာခြားကြလေသည်။
တချို့ မှော်ရတနာတွေက ထူးခြားတဲ့ ဉာဏ်ရည်နဲ့ နိုးထလာပြီး နည်းစနစ် အသစ်တွေ ဖန်တီးရာမှာတောင် သူတို့သခင်ကို ကူညီပေးနိုင်လေသည်။
တချို့ကျတော့ တော်တော် တုံးအပြီး သခင်ရဲ့ အမိန့်တွေကိုသာ နာခံနိုင်ကာ ကိုယ်ပိုင် တွေးခေါ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။
ဓား က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တက်ကြွစွာ စုပ်ယူရုံ သာမက အလွန် ယုတ္တိရှိတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ သိုလှောင်ထားခဲ့ပြီး အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ ဓားသွားထဲမှာ သိုလှောင်ထားတဲ့ မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို ချက်ချင်း ဖောက်ခွဲလိုက်ကာ ချူယန်ဇယ် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ တစ်ရှိန်ထိုး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်စေခဲ့လေသည်။
အလွန် ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ ပြောလို့ ရလေသည်။
'အင်း ငါ ဖန်တီးထားတဲ့ မှော်ရတနာ ဆိုတော့လည်း...'
ကျန်းပေရန် ရဲ့ ချီးကျူးစကားကို ကြားရတော့ ဓားက သိသိသာသာ ပျော်ရွှင်သွားပြီး လေထဲ ပျံတက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြသဖို့ အကြိမ်အနည်းငယ်တောင် လှည့်ပတ်လိုက်သေးလေသည်။
ဒီအချိန်မှာ ဝူချင်းစစ် လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အတွင်းအားကို ညှိနှိုင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။
သူ မတ်တတ်ရပ်ပြီး အစ်ကိုကြီးဘက် လက်သီးဆုပ်လိုက်လေသည်။
"ဒီဓား လို ပြိုင်ဘက်ကင်း မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်တဲ့ အစ်ကိုကြီး ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက ဒီကမ္ဘာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ"
ဓားကို ဝူချင်းစစ် ခါးက ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်းမှာ အခု ကောင်းမွန်တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခု မလိုတော့ဘူး မင်း လိုအပ်တာက နှလုံးသား နည်းစနစ် နဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နည်းစနစ် တစ်ခုပဲ"
လက်ရှိ ဝူချင်းစစ် က အမြောက်ပြောင်း မပါတဲ့ တင့်ကား တစ်စီးနဲ့ တူလေသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေတာ ထင်ရှားပေမယ့် လူတွေကို သူ့သံကြိုးခါးပတ်တွေနဲ့ ကြိတ်ပြီးတော့သာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်၊ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ဖြုန်းတီးမှု တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တွေက ရှားပါးလွန်းသည်၊ အထူးသဖြင့် အဝါရောင်အဆင့် နည်းစနစ်တွေကို ကျန်းပေရန် အထင်မကြီးလို့ ဖြစ်လေသည်။
ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဆင့် နည်းစနစ်တွေက နိုင်ငံကြီး ၆ နိုင်ငံမှာတောင် အဓိက ဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ လျှို့ဝှက် ရတနာတွေ ဖြစ်လေသည်။
ပေါက်ကြားအောင် လုပ်တဲ့ တပည့် ဘယ်သူမဆို ကမ္ဘာမြေ အဆုံးထိ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမှာ ဖြစ်လေသည်။
ဒါကြောင့်လည်း သူ့တပည့်တွေ အတွက် သင့်တော်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တွေကို ကျန်းပေရန် မရှာဖွေနိုင်သေးတာ ဖြစ်လေသည်။
မတတ်နိုင်ပေ။
အရာအားလုံး နီးပါး အကြောင်း သူ နည်းနည်းစီ သိပေမယ့် နှလုံးသား နည်းစနစ်တွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နည်းစနစ်တွေ အကြောင်းကျတော့ သူ တကယ် အနည်းငယ်သာ သိလေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်တိုင် ရေးဖို့ ဆိုတာ... ကိုယ်တိုင် ရေးဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဒါပေမဲ့ အခု ဝူချင်းစစ် က အနက်ရောင်ဘုရင် တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီမို့ အဝါရောင်အဆင့် နှလုံးသား နည်းစနစ် တစ်ခုတောင် မရှိတာက တကယ် လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။
'လက်ရှိ ကိစ္စတွေ ဖြေရှင်းပြီးရင် သင့်တော်တဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခု စဉ်းစားရမယ်'
မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊ ကျန်းပေရန် တကယ် အလုပ်များနေတာကိုး။
တိမ်တိုက် "GTR" တစ်စီး တည်ဆောက်မယ့် သူ့အစီအစဉ်ဟောင်းက အချိန် မရှိလို့ ရပ်ဆိုင်းထားရလေသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ခိုက်နေတုန်း ကောင်းကင်တုန်ခါမီးလျှံကို တွေ့ရှိပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယန်ကွမ်းယွဲ့ ဆီက စာတစ်စောင် ကျန်းပေရန် လက်ခံရရှိခဲ့လေသည်။
အဓိက ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ မြင့်မားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကျန်းပေရန် အံ့သြမနေဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
သူ့အစ်ကိုကြီး ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
"အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ကို လုံလောက်တာထက် ပိုပေးပြီးပါပြီ ကျွန်တော် ဘာမှ မလိုပါဘူး"
ဒါကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"ကောင်းပြီ မင်း ဘာမှ မလိုဘူး ဆိုတော့ ငါ မရှာပေးတော့ဘူး"
'ဗျာ'
ဝူချင်းစစ် မှင်သက်သွားလေသည်။
သူ့အစ်ကိုကြီး က ပြောတဲ့ အတိုင်း တကယ် လုပ်မယ် ဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။
'အစ်ကိုကြီး နဲ့ မလိုအပ်ဘဲ ယဉ်ကျေးနေမိလို့ ခံလိုက်ရပြီ ခံလိုက်ရပြီ'
ဝူချင်းစစ် စိတ်ထဲကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပါးအကြိမ်ကြိမ် ရိုက်လိုက်ပေမယ့် အပေါ်ယံမှာတော့ တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာထားကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက်လေသည်။
"မဆိုးဘူး"
ဝူချင်းစစ် ပျာယာခတ်မသွားတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"မင်း တည်ငြိမ်မှုတချို့ ရရှိလာပြီပဲ"
သူ့အစ်ကိုကြီး က သူ့ကို ချီးကျူးနေတာလား၊ ဝေဖန်နေတာလား ဝူချင်းစစ် မသိတာကြောင့် ခဏတာ ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမလဲ မသိ ဖြစ်နေလေသည်။
သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ချူယန်ဇယ် ဆီ အကြည့် ရွှေ့လိုက်လေသည်။
ဝူချင်းစစ် လိုအပ်တဲ့ အရာတွေက ရှာဖွေရ ခက်ခဲပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ဘာတွေလဲ ဆိုတာ သူ သိလေသည်။
ချူယန်ဇယ် ရဲ့ အခြေအနေကတော့ ပိုရှုပ်ထွေးလေသည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါး တိုက်ကြီး က ကျင့်ကြံသူတွေက အဆိပ်ကောင်ကို ငြင်းပယ်ကြပြီးသား ဖြစ်ပြီး၊ သူက အဆိပ်ကောင်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။
ဒါကြောင့်လည်း ချူယန်ဇယ် ကို တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားခွင့် ကျန်းပေရန် ဘယ်တော့မှ မပေးခဲ့တာ ဖြစ်သည်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက လူတိုင်း နှိမ်နင်းချင်တဲ့ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အရာ တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။
ဒါကြောင့် လူဦးရေ တစ်ခုလုံးက ဆန့်ကျင်နေတဲ့ အတွက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါး တိုက်ကြီး ပေါ်မှာ အဆိပ်ကောင် သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်း တစ်ခု ရှာဖွေဖို့ ဆိုတာ အလွန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ အဆိပ်ကောင် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း ဆိုရင် ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။
မေးတောင် မမေးနိုင်တဲ့ အရာ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ဒါကြောင့် အများကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ချူယန်ဇယ် ကို လွတ်လပ်စွာ ဖွံ့ဖြိုးခွင့် ပြုဖို့သာ ကျန်းပေရန် ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အဆိပ်ကောင် မွေးမြူတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။
အဆိပ်ကောင် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတွေ မရှိရင်တောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်ကောင်တွေက အဆိပ်ကောင်ဘုရင် အဖြစ် အောင်မြင်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့လေသည်။
ဒါ့အပြင် သူက အတွင်းအားကို တကယ် ကျင့်ကြံနိုင်လေသည်။
ဒါကြောင့် သူ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ နှလုံးသား နည်းစနစ် တစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်ရင်။
အဆိပ်ကောင်ဘုရင် ခန္ဓာကိုယ် နဲ့ အဆင့်မြင့် နှလုံးသား နည်းစနစ် ပေါင်းစပ်မှုက ပြင်းထန်တဲ့ မီးပွားတချို့ ဖန်တီးပေးနိုင်လေသည်။
"ကောင်းပြီ ငါ အခု သွားတော့မယ် မင်းတို့နှစ်ယောက် လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမဆောင် ကို ရှင်းလင်းလိုက်ကြ"
"ဟုတ်ကဲ့" ဝူချင်းစစ် နဲ့ ချူယန်ဇယ် ပြိုင်တူ လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြလေသည်။
"သွားကြစို့ လင်းတန်း"
အစီအရင် အပြင်ဘက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း ကို ကျန်းပေရန် လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။
လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ခိုက်မှု အတွင်း သူမ မတော်တဆ ထိခိုက်မိမှာ စိုးရိမ်လို့ စောစောက အပြင်မှာ စောင့်ခိုင်းထားခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
မင်္ဂလာတိမ်တိုက် စီးပြီး ကျန်းပေရန် ထန်တိုင်းပြည် ဘက် ပျံသန်းသွားလိုက်လေသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်မှာ စနစ် ရွေးချယ်စရာ ၈ ခု ပေါ်လာအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် မနက်ဖြန် အဲ့ဒီမြေခွေးအိုကြီးနဲ့ သွားရောက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အားမွေးတဲ့ အနေနဲ့ ကောင်းကင်လွှမ်းမိုးဂိုဏ်း ရဲ့ တောင်ခြေမှာ တစ်ရက် နားဖို့ ကျန်းပေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
လူသားအဆင့် အခန်း တစ်ခန်းထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း က အိပ်ရာခင်းတွေကို ဝီရိယ ရှိရှိ ပြင်ဆင်ပြီး အခန်း တစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်လေသည်။
နောက်ပိုင်း လက်ဖက်ရည် လာပို့တဲ့ စားပွဲထိုးက ဘယ် အလုပ်ရှုပ်တဲ့သူက အခန်း သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်တာလဲ၊ သူတို့ အလုပ် ခက်ခဲအောင် လုပ်နေတာပဲ လို့ တွေးပြီး မှင်သက်သွားလေသည်။
"လက်ဖက်ရည် သုံးဆောင်ပါ ဧည့်သည်တော် လိုအပ်တာ ရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လိုက်ပါ"
ပြောပြီးနောက် စားပွဲထိုး အခန်းထဲက ထွက်သွားလိုက်လေသည်။
စားပွဲထိုး ထွက်သွားတာနဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး လက်ဖက်ရည် ပန်းကန်ခွက်ယောက် အားလုံးကို သုတ်သင်လိုက်ကာ သူမ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ကြွေပုလင်း တစ်လုံး ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။
အဖုံးဖွင့်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ လက်ဖက်ရည် ရနံ့ တစ်ခု အခန်းထဲ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
"သခင် ဒီနေ့ စိမ်းလန်းသော တောင်ထိပ် လက်ဖက်ရည် သောက်မလား"
"အင်း ဖျော်လိုက်လေ" ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
လေကောင်းလေသန့် ရဖို့ ပြတင်းပေါက် ဖွင့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ တစ်ယောက်ယောက် သူတို့ဆီ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပြေးလာနေတာ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။
[ရွေးချယ်မှု ၁ - အဲ့ဒီလူကို ဆဲဆို မောင်းထုတ်လိုက်ပါ။
ဆုလက်ဆောင် - ရှင်းလင်းသော တည်ငြိမ်မှု လျှို့ဝှက် ကျမ်းစာ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]
[ရွေးချယ်မှု ၂ - အဲ့ဒီလူကို စောင့်ပါ။
ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အသွေးအမှတ် +၁]
'ဘုရားရေ... ကျပန်း တည်းခိုခန်း တစ်ခုမှာ တည်းရုံနဲ့ ကံထူးတာလား မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ် ဆုလက်ဆောင်က ဘာလဲဟ'
ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးဆန်းနေပါစေ ကျန်းပေရန် ရွေးချယ်မှု ၂ ကို ချက်ချင်း ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။
[ရွေးချယ်မှု မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ။
ဆုလက်ဆောင် - ဖွဲ့စည်းပုံ +၁]
မကြာခင်မှာပဲ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူတစ်ယောက် ပြေးလာပြီး ပြတင်းပေါက်ကို တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။
အခန်းထဲမှာ လူတွေ ရှိနေတာ မြင်တော့ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက ဓားတို တစ်ချောင်း ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်လေသည်။
"အသံမထွက်နဲ့ မဟုတ်ရင် သတ်ပစ်မယ်"
ဓားတိုလေးကို ကြည့်လိုက်၊ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူကို ကြည့်လိုက်နဲ့ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် ရယ်ချင်စိတ် ဖြစ်လာလေသည်။
အဲ့ဒီအခါမှ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက ထိုအမျိုးသားရဲ့ မျက်နှာကို သေချာ မြင်လိုက်ရပြီး စိတ်ထဲကနေ အံ့သြမသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
'ချောလိုက်တာ'
ဒါပေမဲ့ သူမ ခေါင်းကို နှစ်ခါ အမြန် ခါလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"ဘာကြည့်နေတာလဲ ထပ်ကြည့်ရင် မျက်လုံး ဖောက်ထုတ်ပစ်မယ်"
ကုတင်ပေါ် ထိုင်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြန်မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"ငါ ပြောမယ် နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး ဘာလို့ ညဝတ်စုံ ဝတ်ထားတာလဲ မင်းကို လူမမြင်မှာ ကြောက်လို့လား"
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက သူမ အဝတ်အစားတွေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နည်းနည်း ဒေါသထွက်လာလေသည်။
သူ့ကို ဆဲဆိုဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း အပြင်ဘက်ကနေ အလျင်စလို ခြေသံတွေ ကြားလိုက်ရလေသည်။
သူမ ဓားတိုလေးကို သူတို့နှစ်ယောက်ဆီ ဝှေ့ယမ်းပြပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"နှစ်ယောက်လုံး အသံမထွက်နဲ့"
ဒီအခြေအနေမှာ ကျန်းပေရန် ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရိုးအီနေတဲ့ ဇာတ်ကွက် ၁၈၀ လောက် ချက်ချင်း ပေါ်လာလေသည်။
ဒီလူအ ဘယ်ဇာတ်ကွက်နဲ့ တိုးနေလဲ ဆိုတာပဲ သူ မသိတာ ဖြစ်လေသည်။
"ရှာ သေချာ ရှာကြ အားလုံး"
အပြင်ဘက်က ကြမ်းတမ်းတဲ့ အော်သံတွေကို နားထောင်ရင်း ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
စနစ်က ဒီလူအ ကို အခန်းထဲ ဝင်ခိုင်းမှတော့ သူမ အဖမ်းခံရလို့ မဖြစ်ဘူး ဆိုတာ သေချာလေသည်။
ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက လောကီ ရုပ်ဖျက် ဝတ်စုံ တစ်စုံ ထုတ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူကို ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါ လဲဝတ်လိုက်"
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက သိသိသာသာ အံ့သြသွားပြီးနောက် ဓားတိုလေးကို ဆက်ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"ငါ မင်းကို တကယ် မသတ်ရဲဘူးလို့ ထင်နေတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး မင်း ရဲပါတယ် မင်း လုံးဝ ရဲပါတယ် ငါ သေလောက်အောင် ကြောက်နေပါပြီ"
ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် တံခါးဘက် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။
"အဲ့ဒီလူတွေ မင်းကို ရှာနေကြတာ မဟုတ်လား ဒီအဝတ်အစားတွေ လဲဝတ်လိုက်ရင် သူတို့ မင်းကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"
"မင်းက ၃ နှစ်သား ကလေးကို လာလိမ်နေတာလား" အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက မယုံကြည်ကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။
ခြေသံတွေ ပိုနီးလာတာ ကြားတော့ ကျန်းပေရန် သူမနဲ့ ငြင်းခုန်ရင်း အချိန်ထပ်မဖြုန်းချင်တော့ပေ။
သူ ဝိညာဉ်အာရုံကို တိုက်ရိုက် စုစည်းလိုက်ပြီး [စကားလုံး ဝိညာဉ်] ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။
"လဲလိုက်"
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက ကြားလိုက်ပြီး ခဏ ရပ်တန့်သွားကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ကောင်းပြီ... ငါ သွားလဲလိုက်မယ် ဒါပေမဲ့ မင်း လုံးဝ မချောင်းရဘူးနော်"
ပြောပြီးနောက် သူမ ကုတင် လိုက်ကာတွေ နောက် ဝင်ပုန်းလိုက်လေသည်။
ခဏအကြာမှာ တံခါးကို အရေးတကြီး ခေါက်သံတွေ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ရှဲ့လင်းတန်း မဖွင့်ပေးနိုင်ခင်မှာတင် တံခါးက အတင်း တွန်းဖွင့်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။
'ပုံမှန် စစ်ဆေးတာ ပူးပေါင်းပါဝင်ပေးပါ'
လက်ဖက်ရည် စားပွဲမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျန်းပေရန် က သဘာဝကျကျ အလွန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"အရာရှိမင်းတို့ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ မသိဘူး"
ခေါင်းဆောင် အရာရှိက အခန်းကို စကင်ဖတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ဆီ တည့်တည့် လျှောက်သွားကာ လိုက်ကာကို မလိုက်လေသည်။
ကုတင်ပေါ် ပုန်းနေတဲ့ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက ချက်ချင်း ကြောက်လန့်သွားပြီး သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားလေသည်။
သူမ ဓားဆွဲထုတ်ပြီး အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း အရာရှိက ဟိုဟိုဒီဒီ နှစ်ခါလောက် ကြည့်ပြီးမှ ခေါင်းလှည့်ကာ မေးလိုက်တာ သတိထားမိလိုက်လေသည်။
"ညဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဝင်လာတာ မြင်လိုက်သေးလား"
"မမြင်ပါဘူး" ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။
"ကောင်းပြီ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နောက်ကျရင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူတစ်ယောက် တွေ့ရင် မြို့တော်ဝန်ရုံးကို ချက်ချင်း လာသတင်းပို့ပါ ဆုငွေ ရှိတယ်"
"သေချာပေါက် ပို့ပါ့မယ်"
အဲ့ဒီနောက် ဗီရိုနဲ့ ရေချိုးကန်ကို ရှာဖွေနေတဲ့ တခြား အရာရှိတွေ ပြန်ပြေးလာပြီး သတင်းပို့လိုက်ကြလေသည်။
"သတင်းပို့ပါတယ် ခေါင်းဆောင် ဘယ်သူမှ မတွေ့ပါဘူး"
အရာရှိ ခေါင်းညိတ်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။
"သွားကြစို့"
အရာရှိ အဖွဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် ရှဲ့လင်းတန်း တံခါးကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်လေသည်။
အဲ့ဒီအချိန်မှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက ကုတင်ပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းလာပြီး ကျန်းပေရန် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။
"အဲ့ဒါ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ ဘာလို့ သူတို့ ငါ့ကို မမြင်ရတာလဲ"
သူမ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ကျန်းပေရန် သူမ အဝတ်အစားတွေကို သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ထုတ်ပြီး ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
"ပြန်လဲလိုက်"
"မင်းရဲ့ ဒီဝတ်စုံက မင်း..."
"မရဘူး ပြန်လဲလိုက်"
"ငါ စကားပြောလို့တောင် မပြီးသေးဘူး"
"ဒီဝတ်စုံက ငှားဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ရောင်းဖို့လည်း မဟုတ်ဘူး ပြန်လဲလိုက် ဒါမှမဟုတ် ကျေးဇူးကို ရန်ငြိုးနဲ့ တုံ့ပြန်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား"
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူရဲ့ မျက်နှာ တွန့်ချိုးသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"ငါက မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးချင်ရုံပါ မင်း သဘောမတူမှတော့ ငါ ပြန်လဲလိုက်မယ်"
ပြောပြီးနောက် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူက သူမ အဝတ်အစားတွေကို ယူပြီး ကုတင်ပေါ် ပြန်တက်သွားလေသည်။