ဦးရေပြား ကျဉ်စေခြင်း

တကယ်တော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဂီတ ပညာရှင် ဖြစ်လာခြင်း ဆိုတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ပညာရပ်က ကျန်းပေရန် အတွက်လည်း အလွန် စိမ်းသက်နေလေသည်။

ပုံရိပ်ယောင် အသံ ဂုဏ်သတ္တိက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဂီတ ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ခြင်းရဲ့ အလွန် အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် အဲ့ဒါက အားလုံး မဟုတ်သေးပေ။

ဒါကြောင့် ရွှေရောင် ပန်းပွင့် ၅ ပွင့် ကို ပုံရိပ်ယောင် အသံ အကြောင်း အခုပဲ သင်ပေးဖို့ ကျန်းပေရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသေးပေ။

အဲ့ဒီအစား သူတို့ကို ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် အရင် ဆက်လက် တည်ဆောက်စေချင်လေသည်။

ဒါ့အပြင် သူ သင်ကြားပေးတော့မယ် ဆိုရင် ရွှေရောင် ပန်းပွင့် ၅ ပွင့်ရဲ့ ဂီတ ပါရမီက တကယ်တမ်း ဘယ်လောက် မြင့်မားလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် တိကျစွာ ဆုံးဖြတ်ဖို့ လိုအပ်လေသည်။

ဒီအတွက် ကျန်းပေရန် က သူ ကိုယ်တိုင် ရေးစပ်ထားတဲ့ သီချင်း တစ်ပုဒ်ကို တူရိယာ အမျိုးမျိုးနဲ့ တီးခတ်ပြပြီး ရွှေရောင် ပန်းပွင့် ၅ ပွင့် ကို နေရာမှာတင် လိုက်တီးခိုင်းခဲ့လေသည်။

ပြီးတဲ့ အခါ ဂီတ ပါရမီနဲ့ ပတ်သက်ရင် ယွီညီအစ်မ ၃ ယောက်က တကယ် အထူးချွန်ဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

ပထမ အချက်၊ သူ ခုနက တီးခတ်လိုက်တဲ့ ဂီတကို သူတို့ အလွယ်တကူ မှတ်မိပြီး တေးသွားကို ပြန်လည် တီးခတ်နိုင်လေသည်။

လျိုဇီကျင်း နဲ့ ဖန်းချိုးယောင် တို့လည်း ဒါကို လုပ်နိုင်ပေမယ့် သူတို့အတွက် နည်းနည်း ရုန်းကန်ရပြီး သူတို့ တီးခတ်မှုက သိပ်မချောမွေ့ပေ။

နောက်တော့ ကျန်းပေရန် အဲ့ဒီသီချင်းကိုပဲ ထပ်တီးပြပြီး ရွှေရောင် ပန်းပွင့် ၅ ပွင့် ကို နောက်တစ်ကြိမ် နားထောင်ခိုင်းလိုက်လေသည်။

ဂီတ ဆုံးသွားတဲ့ အခါ ကြိုတင် အသိပေးခြင်း မရှိဘဲ ကျန်းပေရန် ဒုတိယ အပိုင်း စမ်းသပ်မှုကို စတင်လိုက်ပြီး သူ့ဖျော်ဖြေမှု အတွင်း သူ အနည်းငယ် အပြောင်းအလဲ လုပ်ခဲ့တဲ့ နေရာတွေကို ထောက်ပြခိုင်းလိုက်လေသည်။

ယွီညီအစ်မ ၃ ယောက်က နားထောင်ပြီးတာနဲ့ ဒီမေးခွန်းကို အလွယ်တကူ ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။

ဒါက သူတို့ဟာ ဂီတရဲ့ စည်းချက်နဲ့ သူ့ရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့ဟာ တေးသွား၊ စည်းချက် နဲ့ အသံ အနိမ့်အမြင့် တို့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ကွာခြားချက်တွေကိုလည်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိကြလေသည်။

'ထင်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ... ပုံရိပ်ယောင် အသံ ပါရမီ ပါတဲ့ ဂီတပညာရှင်တွေ ဖြစ်ရတာ တကယ် ထိုက်တန်ပါတယ် ၃ ယောက်စလုံးက ပါရမီရှင် အဆင့်တွေပဲ'

ဂီတ သင်ယူရာမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ သင်ယူနိုင်သူတွေကို ပါရမီရှင်လို့ ခေါ်နိုင်ပြီး လျိုဇီကျင်း နဲ့ ဖန်းချိုးယောင် တို့က ဒီအမျိုးအစားထဲမှာ ပါဝင်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ယွီညီအစ်မ ၃ ယောက်ကတော့ အဲ့ဒီအပေါ်မှာ ထပ်ပေါင်းပြီး အလွန် ပြင်းထန်တဲ့ ဂီတ အာရုံခံစားမှုနဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှု၊ ပြီးတော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အသံ အနိမ့်အမြင့် ခွဲခြားနိုင်စွမ်းတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြလေသည်။

ဒါကြောင့် သူတို့ကို ပါရမီရှင်တွေ၊ လူ တစ်သောင်းမှာ တစ်ယောက်သာ တွေ့ရတတ်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေလို့ ခေါ်နိုင်လေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် သူတို့အချိန်တွေ အားလုံး မြှုပ်နှံထားတဲ့ ကြားကတောင် သူတို့က ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ဂီတ ဖျော်ဖြေမှု အဆင့်အတန်း ပိုင်ဆိုင်ထားတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ကျန်းပေရန် က ရွှေရောင် ပန်းပွင့် ၅ ပွင့် ကို စိတ်ထဲကနေ အကဲဖြတ်နေတုန်း သူတို့ကလည်း တဖန် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အံ့သြနေကြလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ရဲ့ စည်းချက် အာရုံခံစားမှုက အရမ်း ပြင်းထန်တာပဲ..."

"စစ်မှန်တဲ့ ချောမွေ့မှု ဆိုတာ ဒီလို ခံစားရတာကိုး"

"အစ်ကိုကြီး ရဲ့ လက်ချောင်း ခွန်အားက... မယုံနိုင်စရာပဲ"

ဒါပေမဲ့ သူ့နည်းစနစ်နဲ့ ယှဉ်ရင် ရွှေရောင် ပန်းပွင့် ၅ ပွင့် က သူတို့ အစ်ကိုကြီး ရဲ့ စိတ်ခံစားမှု ဖော်ပြနိုင်စွမ်းကို ပိုပြီး အံ့သြနေကြလေသည်။

သူ ပြောတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် အသံ နည်းစနစ်ကို အသုံးမပြုရင်တောင် သူ့ဖျော်ဖြေမှုက သူတို့ ၅ ယောက်လုံးရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို အလွယ်တကူ လှုပ်ရှားစေနိုင်လေသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် သူတို့ကို ငိုစေချင်တဲ့ အခါ ငိုစေနိုင်ပြီး ရယ်စေချင်တဲ့ အခါ ရယ်စေနိုင်လေသည်။

ဂီတရဲ့ အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်ကို သူ ရောက်ရှိနေပြီလို့ ပြောလို့ ရလေသည်။

'အစ်ကိုကြီး က တကယ် အရာအားလုံး သိတာပဲ'

ရွှေရောင် ပန်းပွင့် ၅ ပွင့် စိတ်ထဲကနေ ပြိုင်တူ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်ကြလေသည်။

ယွီညီအစ်မ ၃ ယောက်ရဲ့ ဂီတ ပါရမီကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူတို့ကို ပင်ပင်ပန်းပန်း လေ့ကျင့်ခိုင်းတာက ဖြုန်းတီးရာ ရောက်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒါကြောင့် သူ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့က စပြီး မင်းတို့ နေ့တိုင်း ဂီတ ရေးစပ်ရမယ် အရေအတွက် သတ်မှတ်မထားဘူး အရေးကြီးတာက မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို အဲ့ဒီထဲ ထည့်သွင်းဖို့ပဲ ငါ ပြန်လာတဲ့ အခါ မင်းတို့ လက်ရာတွေကို စစ်ဆေးမယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် တိမ်လိပ်ပြွန် ကို ထုတ်ယူပြီး မင်္ဂလာတိမ်တိုက် တစ်ခု မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့ လင်းတန်း"

"ဟုတ်ကဲ့"

ပြန်ဖြေပြီးနောက် ရှဲ့လင်းတန်း က လျိုဇီကျင်း နဲ့ တခြားသူတွေကို ဦးညွှတ်ပြီး သူမ သခင်ရဲ့ ခြေရာ နောက်လိုက်ကာ တိမ်တိုက်ထဲ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

သူတို့ အစ်ကိုကြီး တိမ်တိုက် စီးပြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အချိန်အကြာကြီး နေမှ ရွှေရောင် ပန်းပွင့် ၅ ပွင့် အနည်းငယ် သတိပြန်ဝင်လာကြလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး က တကယ်ပဲ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်နေတာများလား... ဒီလောကကြီးမှာ သူ မလုပ်နိုင်တာ ဘာရှိသေးလို့လဲ"

သူတို့ အစ်ကိုကြီး ထွက်ခွာသွားတဲ့ ဘက်ကို ငေးကြည့်ရင်း ယွီကွေ့ကျွေး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်" လျိုဇီကျင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ အစ်ကိုကြီး တီးခတ်နေတဲ့ ပုံရိပ်က သူမ စိတ်ထဲမှာ ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်လာနေတုန်းပါပဲ။

"နင်တို့ သတိထားမိကြလား ခုနက အစ်ကိုကြီး တီးခတ်လိုက်တဲ့ သီချင်းတိုင်းကသာ ပြန့်နှံ့သွားရင် သေချာပေါက် ခေတ်အဆက်ဆက် ဂန္ထဝင်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

လျိုဇီကျင်း ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ကျန်တဲ့ ၄ ယောက် နောက်ဆုံးတော့ လက်တွေ့ဘဝထဲ ပြန်ရောက်လာကြလေသည်။

သူတို့ အားလုံး ထောက်ခံလိုက်ကြလေသည်။

"ဟုတ်တယ် လုံးဝပဲ"

"ပြီးတော့ အဲ့ဒါတွေက သီးသန့် အတန်းအစား တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ယွီကွေ့မြောင် က အလေးအနက် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီ တစ်နာရီ အတွင်းမှာ တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့လေသည်။

ဒါကြောင့် ခဏတာ သူတို့ နားထောင်ခဲ့ရတဲ့ သီချင်းတိုင်းက အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပပြီး သူတို့ရင်ထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ခံစားချက်တွေကို အလွယ်တကူ နိုးထစေနိုင်ကြောင်း ဘယ်သူမှ သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။

"ငါတို့ အတူတူ တစ်ပုဒ်လောက် တီးခတ်ကြမလား" ယွီကွေ့ရွှေ အကြံပြုလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ" အားလုံး သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။

မကြာခင်မှာ လှပတဲ့ တေးသွားတွေ မြစ်ကမ်းဘေးက ဇရပ်ငယ်လေး ဆီကနေ နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့လေသည်။

...

ဒီအချိန်မှာ ကျန်းပေရန် မင်္ဂလာတိမ်တိုက် စီးပြီး သူ့ရဲ့ သီးခြား အကာအကွယ် အစီအရင် ထဲ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ဆရာ"

ပန်း အခန်းကို ပြုစုပြီးခါစ ချူယန်ဇယ် ထွက်လာပြီး ကျန်းပေရန် ကို ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ချင်းစစ် အပြင်ထွက်သွားပြီလား" ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ချူယန်ဇယ် လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"နေ့လည်တုန်းက မိတ်ဆွေ တစ်ယောက် လာရှာတယ် ဆိုပြီး အစ်ကိုကြီးဝူ ထွက်သွားပါတယ်"

"အင်း"

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ရှဲ့လင်းတန်း ကို ဆေးဖော်ခန်း ဆီ ခေါ်သွားလိုက်လေသည်။

ရွှေရောင်ကျီးကန်း ဒယ်အိုး ရှေ့မှာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဆေးလုံးတွေ စတင် သန့်စင်ဖို့ အလျင်မလိုသေးပေ။

အဲ့ဒီအစား ဒီကာလ အတွင်း သူ စုဆောင်းထားတဲ့ ရတနာ အနည်းငယ်ကို သူ့ရှေ့မှာ ချထားလိုက်လေသည်။

မြေကမ္ဘာ ဖုံးကွယ်ခြင်း စစ်မှန်သော သလင်းကျောက်၊ မဟာယာန လျှို့ဝှက်ရေစင်၊ ကောင်းကင်တုန်ခါ မီးလျှံ၊ ပုံသဏ္ဍာန် နှစ်မျိုး လျှို့ဝှက် အမွေးအတောင်။

ရွေးချယ်စရာတွေထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ရတနာ ၆ မျိုး ထဲက ၄ မျိုးကို သူ ရှာတွေ့ထားပြီးပြီ ဖြစ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီက အလွန် အသုံးဝင်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့ကြားက ဆက်စပ်မှု ဘာတစ်ခုမှ ကျန်းပေရန် စဉ်းစားလို့ မရသေးပေ။

၃ နှစ် သဘောတူညီချက် အချိန် ရောက်လာမှသာ သူ နားလည်လိမ့်မယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းမိလေသည်။

အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ၃ နှစ် သဘောတူညီချက် ပြည့်ဖို့ နောက်ထပ် နှစ်ဝက်ကျော် လိုသေးပြီး နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ကြွေရည်သုတ်ဆေး အတွက် ခိုင်မာတဲ့ သဲလွန်စ တစ်ခု သူ ရရှိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

အချိန်အရ ဆိုရင် သူ့မှာ လုံလောက်တာထက် ပိုနေသေးလေသည်။

"ဖလူး"

သူ့ကိုယ်သူ ကံဆိုးစေမယ့် စကား ပြောမိလိုက်မှန်း သတိထားမိပြီး ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း တံတွေးထွေးလိုက်လေသည်။

ရတနာ ၄ ခုကို ပြန်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ၃ နှစ် ပြည့်တဲ့ အချိန်မှာ ဘယ်လို အကျပ်အတည်းမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမလဲ၊ ဒီအကျပ်အတည်းက သူ့ကို ဦးတည်မှာလား (သို့) ရှန့်တိုင်းပြည် ကို ဦးတည်မှာလား ဆိုတာ ကျန်းပေရန် မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ပထမ တစ်ခု ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒုတိယ တစ်ခု ဖြစ်ဖြစ် ဘာအတိတ်နိမိတ်မှ ကျန်းပေရန် သတိမထားမိသေးပေ။

'ထားလိုက်ပါ ရောက်လာရင် ရှင်းတာပေါ့

အများကြီး တွေးနေလည်း အလကားပဲ

ဆေးလုံးတွေ ဖော်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ'

သူ မီးမွှေးလိုက်ပြီး ဒယ်အိုးကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေ ထုတ်ယူဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း စနစ်က ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရုတ်တရက် ပြသလာလေသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဆင့်၊ အဆင့်မြင့် ကုသရေး ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး သန့်စင်ပါ။

ဆုလက်ဆောင် - ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား ရွတ်ဆိုသံ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့် ကုသရေး ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး သန့်စင်ပါ။

ဆုလက်ဆောင် - ဒယ်အိုး ၉ လုံး နဂါး ဖြိုခွင်းခြင်း (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ် ကုသရေး ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး သန့်စင်ပါ။

ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အသွေးအမှတ် +၁]

'...'

'ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်မြင့် ထိ ခုန်တက်သွားရတာလဲ'

သူ့ရှေ့က ရွေးချယ်စရာ ၃ ခုကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် နည်းနည်း မှင်သက်သွားလေသည်။

တတိယ ရွေးချယ်စရာက သူ့ကို မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ် ကုသရေး ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး သန့်စင်ခိုင်းနေတာ ဖြစ်လေသည်။

မြေကမ္ဘာအဆင့်တဲ့။ ဒါက နောက်ပြောင်နေတာလား။ အဲ့ဒါက လူသား တစ်ယောက် သန့်စင်နိုင်တဲ့ အရာ ဟုတ်လို့လား။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဆင့်၊ အဆင့်မြင့် ကုသရေး ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး ရဖို့ နည်းလမ်း ရှာတာတောင် ကျန်းပေရန် မနည်း ကြိုးစားရမှာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် နဲ့ အထက် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေက တကယ့်ကို တန်ဖိုး ဖြတ်မရနိုင်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လေသည်။

မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး သန့်စင်ဖို့ ဆိုတာ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး နဲ့ လူသား တို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ပြီးပြည့်စုံစွာ ဟန်ချက်ညီဖို့ လိုအပ်သည်၊ ဆိုလိုတာက သူတို့ဟာ အလွန် ရှားပါးဖို့ ကံပါလာပြီး၊ တစ်လုံး သုံးလိုက်ရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ်လုံး လျော့သွားမယ့် ရှားပါး အရင်းအမြစ်တွေ ဖြစ်လေသည်။

အနက်ရောင်သူတော်စင် တစ်ပါးတောင် ဒီအဆင့် ဆေးလုံးကို ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုဖို့ပဲ သိမ်းထားမှာ ဖြစ်သည်၊ ဘယ်သူကများ ရောင်းဖို့ ထုတ်လာမှာလဲ။

သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရွေးချယ်မှု ၃ ကို ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ကျန်းပေရန် သူ့ဦးရေပြား ကျဉ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူက အဝါရောင်အဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ သန့်စင်ရာမှာ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေမယ့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဆင့် ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဆိုရင်တော့ တသမတ်တည်း မရှိသေးပေ။

မြေကမ္ဘာအဆင့် အတွက် ဆိုရင်တော့... သူ တကယ် ကြိုးစားဖူးပေမယ့် ခက်ခဲမှုက သူ့စိတ်ကူးယဉ်မှု အလွန်မှာ ရှိနေပြီး သူ့ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှာ လုံးဝ မရှိပေ။

"ဟူး..."

နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သူ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ကာ စတင် စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

ပြဿနာတွေထက် အဖြေတွေက အမြဲ ပိုများစမြဲပါ။

ဆေးလုံး တစ်လုံး ဖြစ်မှတော့ သန့်စင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိရမှာပေါ့။

စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အစီအစဉ် တစ်ခု စတင် ရေးဆွဲလိုက်လေသည်။

...

'ရေးဆွဲတာက ငါ့ဖင်ပဲ ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် သန့်စင်ပေးနိုင်မှာလဲ'

သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ကျရှုံးခဲ့တဲ့ ကြိုးစားမှုကို ပြန်တွေးမိရုံနဲ့တင် ကျန်းပေရန် ရဲ့ တည်ငြိမ်မှု ပြိုလဲသွားဖို့ လုံလောက်လေသည်။

ဒါက ဦးနှောက် ခြောက်အောင် စဉ်းစားရုံနဲ့ ပြီးမြောက်နိုင်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။

ကံကောင်းခြင်း နဲ့ အခွင့်အလမ်း တစ်ခုမှ လွဲချော်လို့ မရနိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ နှစ်ခုက သူ အလိုအပ်ဆုံး အရာတွေ ဖြစ်နေပြန်လေသည်။

"ဟူး..."

သူမ သခင်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ရုတ်တရက် ချလိုက်တာ ကြားတော့ ရှဲ့လင်းတန်း သိချင်စိတ်နဲ့ လှမ်းမကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူမ မှတ်မိသလောက် ဆိုရင် သူမ သခင်က ဒီလို သက်ပြင်းချတဲ့ အခိုက်အတန့်မျိုး ရှားပါးလှလေသည်။

လောကကြီးထဲက ဘယ်အရာကမှ သူ့ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်သလို ဖြစ်နေခဲ့တာလေ။

'သခင်မှာလည်း သူ့စိုးရိမ်စရာတွေ ရှိတာပဲ'

ရှဲ့လင်းတန်း စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းလုံး တစ်ခု မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သက်ပြင်းချပြီးနောက် ဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားဖို့ ကျန်းပေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သူ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ဆိုရင် မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ချက်ချင်း သန့်စင်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ့ကို သေအောင် အတင်းအကျပ် ခိုင်းရင်တောင် အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် ရွေးချယ်စရာကို အမြန် ပြီးမြောက်ချင်ရင်တောင် သူ မလုပ်နိုင်ပေ။

အခွင့်အရေး တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းတာကလွဲရင် တခြား နည်းလမ်း မရှိပေ။

ခေါင်းကို နှစ်ခါ ခါလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လေသည်။

အခု သူ သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တာက တခြား ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ဖြစ်လေသည်။

...

နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာ ဆေးရနံ့တွေ သင်းပျံ့နေတဲ့ ကျန်းပေရန် တံခါးဖွင့်ပြီး ဆေးဖော်ခန်း ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ အစ်ကိုကြီး (ဆရာ)"

ဝူချင်းစစ် နဲ့ ချူယန်ဇယ် တံခါးဝမှာ ပြိုင်တူ ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းကြ ငါနဲ့ အတူ ခရီးရှည် ထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ"

ဒါကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ့ရင်ထဲမှာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

'အစ်ကိုကြီး က နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို အသုံးပြုစရာ နေရာ ပြန်ရှိလာပြီ'

သူ့အစ်ကိုကြီး ဆီ သူ့တန်ဖိုးကို သက်သေပြဖို့ ရူးသွပ်လုနီးပါး စိတ်အားထက်သန်မှုနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

အခု သူ့အစ်ကိုကြီး က သူ့ကို အသုံးပြုစရာ နေရာ ပြန်ရှိလာပြီလို့ ကြားလိုက်ရတော့ ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သူ တောင်းဆိုနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး ဆုလာဘ်ပါပဲ။

"ဟုတ်ကဲ့" နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူ ဖြေလိုက်ကြလေသည်။

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဝူချင်းစစ် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ပြင်ဆင်ဖို့ မင်းကို တစ်ရက် အချိန်ပေးမယ် လုံလောက်လား"

ခရီးရှည် ထွက်တာက ချူယန်ဇယ် အတွက် ကိစ္စမရှိပေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ သူ့မှာ ဘာတာဝန်မှ မရှိလို့ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဝူချင်းစစ် က မတူပေ။

သူက အခု စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း မှာ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

မထွက်ခွာခင် သူ ကိစ္စရပ်တွေကို သေချာပေါက် စီစဉ်ဖို့ လိုအပ်လေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ခေါ်သွားဖို့ ကျန်းပေရန် ဘာလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဝူချင်းစစ် အတွက် ဆိုရင် အရင်က ကူချင်းဟွမ်း ကို စေလွှတ်လိုက်တုန်းက အကြောင်းရင်းနဲ့ အတူတူပါပဲ။

သူ့ကို ပိုကြီးမားတဲ့ စင်မြင့် တစ်ခု တွေ့ကြုံခံစားစေဖို့ ဖြစ်လေသည်။

မဟုတ်ရင် သူ ဘယ်တော့မှ အမှီလိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ချူယန်ဇယ် အတွက်ကတော့ "အဆိပ်ကောင် လူသား" အဖြစ် သူ့အမှတ်အသားက အရမ်း ထူးခြားလွန်းပြီး သူက နည်းနည်း ရိုးအတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားခွင့် ပေးဖို့ ကျန်းပေရန် လုံးဝ စိတ်မချပေ။

ဒါကြောင့် သူ့ကို ကူချင်းဟွမ်း ဆီ ခေါ်သွားရမည်။

ဒါမှသာ သူ ကြီးပြင်းလာနိုင်မှာ ဖြစ်သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကူချင်းဟွမ်း ကို ကိစ္စတချို့ ကူညီပေးနိုင်မှာ ဖြစ်လေသည်။

"နေ့ဝက် နေ့ဝက် ဆို လုံလောက်ပါပြီ" ဝူချင်းစစ် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ပြီးရင် ဒီမှာ စောင့်နေကြ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ညွှန်ကြားချက်တွေ ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ရှဲ့လင်းတန်း ကို ခေါ်ပြီး သီးခြား အကာအကွယ် အစီအရင် ထဲကနေ ထွက်ခွာကာ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း ဆီ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

သစ်ခွ ရေစင်အဆောင် ဆီ ရောက်တဲ့ အခါ ကျန်းပေရန် တံခါးခေါက်ပြီး ဝင်လိုက်တာနဲ့ သူ့ဆီ ပြေးလာနေတဲ့ ရှီဖုန်းလန် ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ပေရန်လေး ငါ အကုန် သိမ်းဆည်းပြီးပြီ ဘယ်တော့ သွားကြမလဲ"

ပျော်ပွဲစား ထွက်တော့မယ့် ပုံ ပေါက်နေတဲ့ ရှီဖုန်းလန် ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"အလျင်မလိုပါဘူး နောက်ထပ် နေ့ဝက်လောက် စောင့်ပါဦး"

"အာ..." ရှီဖုန်းလန် အသံဆွဲပြီး ညည်းညူလိုက်လေသည်၊ သူမမျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်မှုတွေ အပြည့်ပါပဲ။

ဒါကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ကတ်ပြား အသစ် တစ်ပုံ ထုတ်လိုက်လေသည်။

"ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု တတိယ အကြိမ်မြောက် ထုတ်ဝေခြင်း ကံစမ်းကြည့်မလား"

ကတ်ပြား အသစ်တွေကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ စိတ်ပျက်မှုတွေ ၉ လွှာသော ကောင်းကင်ဘုံ ဆီ လွင့်စင်သွားလေသည်။

သူမ ခုန်ပေါက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"စမ်းမယ် စမ်းမယ်"

"ဒါဆို သွားကြစို့"

ပြောပြီးနောက် သူ ပန်းခင်းကို ဖြတ်ပြီး ပင်မ ခန်းမဆောင် ဆီ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"ရေး" ရှီဖုန်းလန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တာ့ဟူလေး ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေသည်။

"တာ့ဟူလေး မြန်မြန် လာ မြန်မြန် လာ"

ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု တတိယ အကြိမ်မြောက် ထုတ်ဝေခြင်း မှာ ဇာတ်ကောင် တိုက်ခိုက်မှု အပိုင်းကို ကျန်းပေရန် မြှင့်တင်ထားပြီး မူလ ရိုးရှင်းတဲ့ ကိန်းဂဏန်း နှိုင်းယှဉ်မှု ကနေ ပိုမို ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်တဲ့ ကတ်ပြား တိုက်ပွဲ အဖြစ် ပြောင်းလဲထားလေသည်။

အလားတူပဲ မြေပုံပေါ်မှာနဲ့ ဝင်္ကပါတွေထဲမှာ ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ လက်နက်တွေ၊ ပစ္စည်းတွေ စတာတွေကိုလည်း သက်ဆိုင်ရာ ကတ်ပြားတွေ အဖြစ် ကျန်းပေရန် ဖန်တီးထားလေသည်။

တစ်ပွဲတည်း ကစားပြီးတာနဲ့ ဒီဗားရှင်း အသစ်စက်စက်ကို ရှီဖုန်းလန် လုံးဝ ကြိုက်နှစ်သက်သွားခဲ့လေသည်။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းလေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါး ဒဏ္ဍာရီ ကစားတဲ့ အခါ လူတိုင်း လက်ထဲမှာ ကတ်ပြား ၅ ချပ် ရှိကြလေသည်။

ကံကောင်းစွာ မဲနှိုက်ရတဲ့ အချက်ကို ဖယ်ထားလိုက်ရင် ကတ်ပြားအတွဲရဲ့ အားသာချက်တွေက အကြမ်းဖျင်း တူညီကြလေသည်။

ဒါက ကစားပွဲကို ကစားသမားရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု အပေါ် ပိုမူတည်စေလေသည်။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် အလျှော့မပေးတဲ့ အခါ ရှီဖုန်းလန် က ကံကောင်းစွာ မဲနှိုက်ရမှု (သို့) ပြီးပြည့်စုံတဲ့ စတင် ကတ်ပြားတွေ ရရှိမှု ကနေတဆင့်သာ အနိုင်ရနိုင်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု က မတူပေ။

ကံကောင်းရင် ပြိုင်ဘက်ထက် ကတ်ပြား ၃ ချပ် (သို့) ၄ ချပ် ပိုများပြီး တိုက်ပွဲ စတင်နိုင်လေသည်။

ကတ်ပြားတွေရဲ့ အရည်အသွေးက မြင့်မားရင် လုံးဝ တစ်ဖက်သတ် လွှမ်းမိုးမှု ဖြစ်သွားနိုင်လေသည်။

ဒါက ရှီဖုန်းလန် လို ကံကို အခြေခံတဲ့ ကစားသမား တစ်ယောက်ကို ယခင်က မရှိဖူးတဲ့ အံ့ဖွယ် အတွေ့အကြုံ တစ်ခု ပေးစွမ်းလေသည်။

သူမရဲ့ ပထမဆုံး ပွဲမှာတင် သူမက ဆန်မရှိဘဲ ထမင်းချက်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ အိမ်ရှင်မ တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတဲ့ ကူကယ်ရာမဲ့နေတဲ့ ကျန်းပေရန် ကို သူမရဲ့ သာလွန်တဲ့ ကတ်ပြား အရည်အသွေးတွေ အပေါ် အားကိုးပြီး အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

"ဒါက ပျော်စရာ ကောင်းတယ် ဒါက အရမ်း ပျော်စရာ ကောင်းတာပဲ" ကတ်ပြားတွေကို စုစည်းရင်း ရှီဖုန်းလန် ပြောလိုက်လေသည်။

ဘေးနားက တာ့ဟူလေး လည်း သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် အရမ်း ပျော်စရာ ကောင်းတယ်"

သူမ မနိုင်ပေမယ့် အဆင့်မြင့် ကတ်ပြား တစ်ချပ် မဲနှိုက်ရတဲ့ အခါ သူမ အရမ်း ပျော်ရွှင်ခဲ့ရလေသည်။

ကတ်ပြားတွေ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဒုတိယ အကျော့ စဖို့ ပေရန်လေး ကို တောင်းဆိုဖို့ ရှီဖုန်းလန် ပြင်လိုက်တုန်း ကျန်းဇီယာ လို့ ခေါ်တဲ့ သူ့ကစားရုပ်က စမှတ် နေရာဆီ သူ့အလိုလို လမ်းလျှောက်သွားတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကျန်းဇီယာ က သူ့ငါးမျှားတံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပစ်ချလိုက်ပြီး ကနဦး ပစ္စည်း ကတ်ပြား တစ်ချပ် ဆွဲတင်လိုက်တာကို ကြည့်ရင်း သူမရဲ့ သံကြိုး နတ်သမီး ကို ရှီဖုန်းလန် အားကျစွာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေရန်လေး ငါ့ရဲ့ သံကြိုး နတ်သမီး ကိုလည်း အသက်ဝင်လာအောင် လုပ်ပေးလို့ ရမလား"

"မရဘူး"

ဒီကျန်းဇီယာ ကစားရုပ်က လူနဲ့ ပိုပို တူလာရတဲ့ အကြောင်းရင်း နှစ်ခု ရှိလေသည်။

ပထမ၊ သူက သစ်သားဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နေရာ တစ်ခုထဲမှာ တစ်နှစ်ခွဲ အပြည့် နေခဲ့ရပြီး ဒါက မျှော်လင့်မထားဘဲ သူ့ကို ဉာဏ်ရည် ဖွံ့ဖြိုးလာစေခဲ့လေသည်။

ပြီးတော့ ဒီလို ဉာဏ်ရည်မျိုးက လက်နက်ဝိညာဉ် တစ်ခုနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားကြောင်း ကျန်းပေရန် တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

သူ့မှာ လွတ်လပ်စွာ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး၊ သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မှတ်မိပြီး ပြန်လုပ်နိုင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ဒုတိယ၊ ကျန်းပေရန် က သူ့ကို အမြဲတမ်း ကိုယ်နဲ့မကွာ ထားရှိခဲ့လေသည်။

သန့်စင်သော သစ်သား ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိသူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ကျန်းပေရန် မှာ သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်စွမ်း သဘာဝကျကျ ရှိနေလေသည်။

ပြီးတော့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့ အမျှ ကျန်းဇီယာ က သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို အဆက်မပြတ် အတုခိုးလာတာ ကျန်းပေရန် တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

ဥပမာ ခုနက ငါးမျှားတံ ပစ်ချလိုက်တဲ့ ပုံစံက သူ့စတိုင်နဲ့ အရမ်း တူနေလေသည်။

လောလောဆယ် ကျန်းဇီယာ ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ ကစားရုပ် တစ်ခု အနေနဲ့ပဲ အသုံးပြုလို့ ရနိုင်ပေမယ့် တစ်နေ့ကျရင် မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် ကြိုတင် ခံစားမိလေသည်၊ အဲ့ဒါမှ အရမ်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်လေသည်။