အခန်း (၁၄၀)

အကြီးအကဲဟွမ်၊ လျူမိန်လင်းနှင့် အကြီးအကဲကောင်းတို့သည် အတူတကွ ထိုင်နေကြသည်။ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် အေးချမ်းနေပုံရသော်လည်း သူတို့ကြားမှ တင်းမာမှုမှာ သိသိသာသာပင် ခံစားနေရသည်။ အကြီးအကဲကောင်း၏ အကြည့်များမှာ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကြားတွင် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဟိုရောက်ဒီရောက် ဖြစ်နေသည်။ သည်းမခံနိုင်စရာကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုအတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိကို စုစည်းလိုက်သည်။

"တကယ်တော့လေ..."

သူက စကားစလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် အဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

အကြီးအကဲကောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး ပုခုံးများမှာလည်း အရှုံးပေးသည့်အလား တွန့်ကျသွားတော့သည်။ သူသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ကာ ရှေ့ဆက်ဖြစ်လာမည့် အခြေအနေများတွင် ကြည့်ရှုသူသက်သက်အဖြစ်သာ မိမိ၏ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ရလေသည်။

အကြီးအကဲဟွမ်က မိန်လင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ပြုံးယောင်သန်းလျက် "အော်... ဒါဆို ရှင်က မိန်မိန် ပေါ့။ ရှင့်အကြောင်းတွေ အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်"

"ရှင်ကတော့ ဂျူနီယာညီမလေးပေါ့လေ"

မိန်လင်းကလည်း ဟန်ဆောင်အပြုံးဖြင့်ပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ရှင့်အကြောင်းလည်း ကျွန်မ အများကြီး ကြားထားပြီးသားပါ"

စိတ်ထဲတွင်မူ မိန်လင်းမှာ သူမ၏ တုန်လှုပ်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

ဒီလူက တကယ်ကြီး အိမ်ထောင်ကျသွားတာလား။ ငါက သူကို အခြောက်လို့ ထင်နေတာ ဟု တွေးရင်း အကြီးအကဲကောင်းကို စူးစမ်းစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဤအခြေအနေကို အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်လုံးဝိုင်းလေးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည့် ရှို့ယင်းက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"မမမိန်မိန်... ဒါကို သုံးပွင့်ဆိုင်အချစ်လို့ ခေါ်တာလားဟင်"

သူမက အမှန်တကယ် သိလိုစိတ်ဖြင့် ခေါင်းလေးစောင်းကာ မေးလိုက်သည်။

မိန်လင်း၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားတော့သည်။

"ဘာ... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ဘာသုံးပွင့်ဆိုင်လဲ"

သူမက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်ပြီးမှ အမြန်ပင် တည်ငြိမ်အောင် ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ သူမသည် ဝတ်စုံကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်လိုက်ပြီး ရှို့ယင်းကို အတင်းအကျပ် အရှိန်အဝါ သုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"သွား... ကိုယ့်ဘာသာ သွားဆော့ချေ။ လူကြီးတွေ စကားပြောနေကြတာ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရှို့ယင်းက ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပင် သဘောတူလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ လျှောက်သွားတော့သည်။

မိန်းကလေးငယ် စကားသံမကြားရလောက်သည့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်သွားသောအခါ မိန်လင်းသည် အကြီးအကဲကောင်းထံသို့ အကြည့်ကို ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ တင်းမာသွားသည်။

"ဒါနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး..."

သူမက ထိုဘွဲ့အမည်ကို သရော်သလို အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်နဲ့စာရင် ရှင် ပိုပြီး အားနည်းသွားပုံရတယ်နော်"

အကြီးအကဲကောင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ငါလည်း အိုလာပြီလေ။ လူငယ်လေးတွေကိုပဲ အလှည့်ပေးလိုက်တာပါ"

မိန်လင်းက သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ အိုပြီ ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူက အသက် ၃၀၀ ပတ်ဝန်းကျင်ပဲ ရှိသေးသည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် အကောင်းဆုံးအရွယ်သာ ရှိသေးသည်။

ပြီးတော့ သူပြောတဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ဆိုတာကရော ဘယ်သူ့ကို ပြောတာလဲ။

"ဟွန်း"

သူမက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လက်ပိုက်လိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းကသာ ရှင် ကျွန်မရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံခဲ့ရင် ဒီလိုတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်

ဘူး"

သူမသည် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ကာ လေသံကို ပြင်းထန်လိုက်သည်။

"ရှင့်ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်လာရင်တော့ ဖြောင့်မတ်သော မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံဖို့ သူ့ကို နားချလိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ ရှင့်တို့ဂိုဏ်း ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အကြီးအကဲဟွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ အန္တရာယ်ရှိစွာ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ငါတို့ဂိုဏ်းက နင့်အကူအညီ လိုနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

သူမက အသံကို တစ်ဆင့်ချင်း မြှင့်ကာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"နင်တို့လို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်လှချည်ရဲ့ဆိုတဲ့ ဂိုဏ်းဂဏကောင်တွေဆီက အကူအညီကို ယူမယ့်အစား ငါတို့ အသေခံလိုက်မယ်"

"နင် ဘာပြောလိုက်တယ်"

မိန်လင်းသည် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အပူလှိုင်းများကဲ့သို့ တုန်ခါနေတော့သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်ကလည်း မကြောက်မရွံ့ဘဲ ရင်ဆိုင်ရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ မိန်လင်းက ရွှေရောင်အူတိုင် ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေတော့ ဘာဖြစ်သလဲ။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေထဲတွင် လာရောက် စော်ကားနိုင်သည်ဟု ထင်နေတာလား။ ထို့အပြင် ဤအမျိုးသမီးမှာ ဂိုဏ်း၏ အစီအရင် တိုက်ခိုက်မှုနယ်ပယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အကြီးအကဲဟွမ်မှာ ထိုအစီအရင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် လက်ယားနေမိသည်။

"ပျိုမေတို့ရယ်... စိတ်လျှော့ကြပါဦး"

အကြီးအကဲကောင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ကာပြရင်း ကြားဝင်စေ့စပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ရှင် ဖယ်နေစမ်း"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံးက သူ့ကို လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အကြီးအကဲကောင်းမှာ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်များဖြင့် ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်လိုက်ရသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မည်မျှအထိ အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျသွားခဲ့ရသလဲဟု ပြန်လည်ဆင်ခြင်နေမိသည်။ သူ့လိုလူတစ်ယောက်ကို ဤမျှအထိ မလေးမစား လုပ်နိုင်ကြတာလား။ သူသည် ဘိုးဘေးများကို မျက်နှာပျက်စေခဲ့ပြီ။ သူ၏တပည့် ရှန်းယွီမှာမူ သူ့ကဲ့သို့ ကံကြမ္မာမျိုးနှင့် မကြုံပါစေနှင့်ဟု သူ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေမိတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ မိုးပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက နင့်ကို ကြောက်နေမယ်လို့ ထင်သလား"

အကြီးအကဲဟွမ်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟွန်း အဆင့် ၅ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို နင်တို့က ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ"

မိန်လင်းက ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။ "တခြား အဆင့် (၅) ရှိတဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ဂိုဏ်းတွေ

တောင်မှ ဝူမင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်ကို မယှဉ်နိုင်ကြဘူး"

ဤစကားများမှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း အကြီးအကဲဟွမ် သိသည်။ ဝူမင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို စိန်ခေါ်ရန်မှာ သူတို့အတွက် ရည်မှန်းချက် ကြီးမားလွန်းသည်ကိုလည်း သူမ နားလည်သည်။ သို့သော် လီယောင်း အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ ယုံကြည်ချက်မှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲပင်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ အသေအချာ ယုံကြည်ထားသည်။

"သူတို့ မယှဉ်နိုင်တာနဲ့ ငါတို့ကရော မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

သူမ၏ အသံတွင် ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

မိန်လင်းသည် စူးရှသော လှောင်ရယ်သံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"နင်တို့ဂိုဏ်းက အခု အဆင့် ၇ ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်လာပြီဆိုပေမဲ့ အဆင့် ၅ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်"

ထိုသို့ပြောကာ ရယ်လွန်း၍ ထွက်လာသော မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။ သတင်းက ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီလား။

"နင်တို့အနေနဲ့ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဝူမင်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ပဲ လုပ်သင့်တယ်။ အဲဒါမှ အနည်းဆုံးတော့ နင်တို့ဂိုဏ်းကို ကယ်တင်နိုင်မှာ"

မိန်လင်းက ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဖြောင့်မတ်သော မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်းပဲ ဟု အကြီးအကဲဟွမ်က ခါးသီးစွာ တွေးလိုက်မိသည်။ သူတို့က စေတနာအရင်းခံဖြင့် လုပ်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ဘက်ကို ဖယ်ရှားလိုသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ အရာအားလုံးက သူတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက်သာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှုအတတ်ပညာ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် အဆင့် ၈ ဆေးလုံးများကို မယုံနိုင်လောက်အောင် လွယ်ကူစွာ ဖော်စပ်နိုင်လာသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ သူ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ တစ်ရာခိုင်နှုန်းအပြည့် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ တက်လှမ်းသွားသဖြင့် အဖိုးတန်ကုန်ကြမ်းများ လေလွင့်ဆုံးရှုံးမှု လုံးဝမရှိတော့ပေ။ ဤသို့ ကျွမ်းကျင်မှုအသစ်ကို ရရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် နောက်ဆုတ်နေရန် အကြောင်းမရှိတော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နေ့စဉ် သွေးမျိုးဆက် လှုံ့ဆော်မှုများအတွက် အဆင့် ၈ ကုထုံးဆေးလုံး အရေအတွက် ၃၀၀ ကို သွက်လက်စွာပင် ဖော်စပ်လိုက်တော့သည်။

ဤဆေးလုံးများသည် လာမည့်သုံးရက်စာအတွက် လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။ သုံးရက်ခန့်ကြာလျှင် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှုအတတ်မှာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ ထပ်မံတိုးတက်သွားမည်ဟု သူ တွက်ချက်ထားသည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုပုံစံကို သတိပြုမိထားသဖြင့် ဆေးလုံးထုတ်လုပ်မှုကို ဤပမာဏ၌ပင် တမင်ကန့်သတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် တစ်ဆင့်တက်တိုင်း အောင်မြင်မှုနှုန်း တိုးတက်ရုံသာမက အရင်းအမြစ်များကို အသုံးချနိုင်စွမ်းမှာလည်း သိသိသာသာ ကောင်းမွန်လာသည်။ ယခုအခါ တူညီသောရလဒ်ရရန် ယခင်ကထက် ဆေးပင်အရေအတွက် နည်းနည်းဖြင့် ဖော်စပ်နိုင်လာပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့် ၈ နှင့် အဆင့် ၇ ကဲ့သို့ ရှားပါးကုန်ကြမ်းများကို အသုံးပြုရာတွင် အလွန်ပင် အားသာချက်ရှိလှသည်။

"ဒီလို ထိရောက်မှုမျိုး ဆက်ပြီးတိုးတက်နေမယ်ဆိုရင်..."

သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများကြားရှိ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပုံဖော်ထားသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို စူးစမ်းရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"နောက်ဆိုရင် ဂိုဏ်းအတွက် အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးတွေကို အရင်းအမြစ်အများကြီး မကုန်စေဘဲ ဖော်စပ်ပေးနိုင်တော့မှာပဲ"

မိမိအတွက် လိုအပ်သောပမာဏကို ဖော်စပ်ပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ဂိုဏ်းသားများအားလုံး အကျိုးရှိစေရန် အဆင့်နိမ့်ဆေးလုံးများကို စတင်ဖော်စပ်တော့သည်။ ဂိုဏ်းတွင် ဆေးလုံးပမာဏ အတော်အသင့် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ပိုလျှံနေသော ဆေးလုံးများသည် တန်ဖိုးရှိသော ကုန်သွယ်ရေး ငွေကြေးများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ၎င်းတို့ကို အဆင့်မြင့်ဆေးပင်များနှင့် ပြန်လည်လဲလှယ်နိုင်ပြီး ထိုဆေးပင်များမှတစ်ဆင့် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသော ဆေးလုံးများကို သူ ထပ်မံဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု တိုးတက်လာသည့်အကြောင်းကို အဒေါ်ဆရာမအား ပြောပြရန်လည်း မှတ်သားထားလိုက်သည်။

သူမအနေဖြင့် အဆင့်မြင့်ဆေးပင်များကို ယခုအထိ မဝယ်ယူသေးခြင်းမှာ သူ၏ အတတ်ပညာတိုးတက်မှုကို မသိသေးသောကြောင့်ဖြစ်မည်ဟု သူ တွေးတောမိသည်။

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လာပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ဆေးလုံးထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖော်စပ်ပြီးစီးသွားသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူ စိတ်ဝင်တစား စမ်းသပ်လိုနေသည့် လက်နက်

သွန်းလုပ်ခြင်း အလုပ်သို့ ကူးပြောင်းလိုက်သည်။

သူ၏ ပန်းပဲအတတ်မှာ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် အလတ်စားနယ်ပယ်သို့ ဝင်

ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဤတိုးတက်မှုက သူ့ကို ဝိညာဉ်လက်နက်များသွန်းလုပ်နိုင်သော စွမ်းရည်ကို ပေးအပ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်များသာ ဖြစ်ဦးမည်ဆိုသော်လည်း ၎င်း၏ အရေးပါမှုမှာ ပြောမပြနိုင်လောက်အောင်ပင်။ မှော်လက်နက်နှင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တို့၏ စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ ဖယောင်းတိုင်မီးနှင့် မီးပုံကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

"ငါသာ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို အများကြီး ထုတ်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်..."

သူသည် ကုန်ကြမ်းများကို စုဆောင်းရင်း တွေးတောနေမိသည်။

"ငါတို့ဂိုဏ်းက စွမ်းအားနယ်ပယ် အသစ်တစ်ခုထဲကို ရောက်သွားမှာပဲ"

ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက သူတို့ဂိုဏ်းမှာ အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ခံရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဝူမင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ စုပေါင်းအင်အားကို မယှဉ်နိုင်စေဦးတော့ အနည်းဆုံးတော့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ခုခံကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲကြီး တစ်ယောက်၏ အခန်းကဏ္ဍကို မည်မျှအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံယူမိသွားတာလဲဟု တွေးတောရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို အမှန်တကယ်ပင် ဂရုစိုက်လာမိပြီဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လက်နက်များ သွန်းလုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုခက်ခဲလှသည်။ ကုန်ကြမ်းများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ယခင်ကထက် ပိုမိုတိကျရန် လိုအပ်သလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းရာတွင်လည်း အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်ရသည်။ အာရုံအနည်းငယ် လွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွန်းလုပ်မှုမှာ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားတတ်သည်။ နေ့လယ်စာစားချိန် ရောက်

သည့်တိုင်အောင် သူသည် လက်နက် ၁၀ ခုသာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှန်းယွီမှာ စိတ်မပျက်ပေ။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးနေ့သာ ရှိသေးသည်။ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့်အတူ ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ရာနှင့်ချီသော လက်နက်များကို ဖန်တီးနိုင်လာပေလိမ့်မည်။ သူသည် လက်နက်တစ်ခုကို မိမိအတွက် သိမ်းဆည်းထားပြီး ကျန်ရှိသော လက်နက်များကိုမူ အကြီးအကဲများအကြား ခွဲဝေပေးနိုင်ရန် အဒေါ်ဆရာမထံသို့ အပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း ဝိညာဉ်ကြောဂူအတွင်းမှ အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ အပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ နုနယ်သော မျက်နှာပေါက်ရှိသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုထဲမှ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩတကြီး ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

"ဟာ... လူတစ်ယောက် ထွက်လာပြီ"

ရှို့ယင်းက ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။