အခန်း (၁၄၂)

လီယောင်းသည် သူမထံသို့ ခုန်အုပ်လာသော နောက်ထပ် သားရဲတစ်ကောင်ကို ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းချလိုက်သည်။ သူမ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင်မူ ရာနှင့်ချီသော ထိုကဲ့သို့ သတ္တဝါဆန်းများ၏ အလောင်းများမှာ ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေတော့သည်။ သူမသည် ဓားသွားပေါ်တွင် ကပ်ညှိနေသော ပျစ်ချွဲလှသော သွေးစက်များကို ခါထုတ်ရန် ဓားကို ဘေးသို့ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီကောင်တွေ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ"

သူမက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါက လူသားပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်း မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ သားရဲတွေပဲ ပြည့်နေရတာလဲ"

[ဒီဂူသင်္ချိုင်းက သိပ်ပြီး လုံခြုံအောင် ဖုံးကွယ်ထားတာ မဟုတ်တော့ သားရဲအသေးလေးတွေ အထဲကို ခိုးဝင်ပြီး မျိုးပွားနေကြတာ ဖြစ်နိုင်တာပဲ]

ဧကရီက ရှင်းပြလိုက်သည်။

[ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကလည်း လေ့ကျင့်ခန်းကောင်းတစ်ခုပဲပေါ့]

ဧကရီ၏ စကားကြောင့် လီယောင်းမှာ ပုခုံးများ တွန့်ကျသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်မှာပေါ့။ ကျွန်မ စီနီယာအစ်ကိုကြီးနဲ့ မတွေ့ရတာ အခုဆိုရင် ၃၀ နာရီ၊ ၅၈ မိနစ်နဲ့ ၂၂ စက္ကန့် ရှိနေပြီ"

သူမက ညည်းညူလိုက်တော့သည်။

ဧကရီက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

[အင်းလေ... နင်က သူ့အကြောင်းပဲ တွေးမနေဘဲ ဒီသားရဲတွေကိုသာ အာရုံစိုက် သတ်မယ်ဆိုရင် အဲဒီလောက် ကြာမှာ မဟုတ်ဘူး]

သူမက စိတ်ကုန်လက်ကုန်ဖြင့် ထောက်ပြလိုက်သည်။

[ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်သာ သတ်နေလိုက်တော့။ ငါတော့ သွားနားပြီ]

ထိုသို့ပြောကာ လီယောင်း၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"ဟွန်း... ဘယ်သူကများ အကူအညီ တောင်းနေလို့လဲ"

လီယောင်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ မခံချင်စိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ မာန်တင်းမှုမှာ ကြာရှည်မခံလိုက်ပေ။ သားရဲတစ်ကောင်က သူမ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက် ခုန်အုပ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော တုံ့ပြန်မှုဖြင့် လှည့်ကာ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ထိုသတ္တဝါမှာ လေထဲမှာတင် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ကျွန်မ နည်းနည်းတော့ အကူအညီ လိုတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

သူမက မတတ်သာဘဲ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

ဧကရီ၏ မြင့်မြတ်သောအာရုံ အကူအညီ မပါဘဲ လာမည့်အန္တရာယ်များကို သိရှိနိုင်ရန် လီယောင်းသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ချီအာရုံခံမှုကိုသာ အားကိုးရတော့သည်။ သူမမှာ ရွှေရောင်

အူတိုင် အဆင့်သို့ လုံးလုံးလျားလျား မရောက်သေးသဖြင့် ချီအာရုံခံမှုကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဖြန့်ကျက်ထားရန်မှာ သိသိသာသာ အားစိုက်ထုတ်ရလေသည်။

အတွေးထဲတွင် နစ်မျောနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် တည်တင်းသွားပြီး မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ပြူးကျယ်သွားသည်။

"တောက် ငါ သတိလွတ်သွားတာပဲ"

သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်ဆန်လာပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် ဒြပ်စင်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးပတ်လမ်းများ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"ဘယ်က မြေခွေးမကများ ငါ့စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို ထိရဲတာလဲ"

သူမက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ ဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး သူမသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ဒုံးပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

သူမ၏ တောက်ပသော ခန္ဓာကိုယ်မှ လျှပ်စစ်တံခွန်များမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ဖြာထွက်လာပြီး မီတာတစ်ရာ ပတ်လည်ရှိ သားရဲအားလုံးကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် တိုက်ပွဲမြေပြင်မှာ ရှင်းလင်းသွားပြီး ရန်သူများ ရှိခဲ့သော နေရာများတွင် မီးခိုးတလူလူနှင့် ကျင်းကြီးများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"အစီအစဉ် ပြောင်းလိုက်ပြီ။ ဒီနေရာကို သုံးရက်အတွင်း အပြတ်ရှင်းမယ်"

လီယောင်းက ပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌မူ ဧကရီသည် ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကို အမှန်

တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စွာ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို ထိလိုက်တာလား"

သူမက နားမလည်နိုင်စွာ တွေးတောမိသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"

ဧကရီသည် လီယောင်းကို မည်သည့် နိမိတ်ဖတ်အတတ်မှ မသင်ပေးခဲ့ဖူးချေ။ သင်ပေးခဲ့လျှင်ပင် ရှန်းယွီကဲ့သို့ လူမျိုးအကြောင်းကို လီယောင်းက ကြိုတင်သိမြင်နိုင်ပါ့မလား။ ဒါမှမဟုတ်...

ရှန်းယွီက အစားအသောက်များ လာချပေးသောအခါ မိန်လင်းသည် သူမရှေ့ရှိ သေသပ်လှပစွာ စီစဉ်ထားသော ဟင်းလျာများကို ကြည့်ကာ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲကြီးသည် ဟင်းချက်အတတ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်အစားအစာကို ယခင်က တစ်ကြိမ် မြည်းစမ်းဖူးသော်လည်း ဤအဆင့်အတန်းမျိုးနှင့် အလှမ်းဝေးလှသည်။

ဟင်းပွဲများမှ ဖြာထွက်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သိသာထင်ရှားလွန်းသဖြင့် ပန်းကန်များအပေါ်တွင် တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသည်ကိုပင် မြင်နေရသည်။ မွှေးပျံ့လှသော ရနံ့များတွင်လည်း ရှားပါးဆေးပင်များ၏ ရနံ့နှင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ သဘာဝအဆီအနှစ်တို့မှာ ကျွမ်းကျင်စွာ ပေါင်းစပ်ထားကြောင်း သိသာလှသည်။

သူမသည် ပထမဆုံးတစ်လုပ်ကို စားရန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာလည်း တူကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။ ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အပူချိန်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုးကျသွားပြီး စားပွဲအနားသတ်များတွင် နှင်းခဲများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာကာ သူတို့၏ အသက်ရှူသံများမှာ မြူခိုးများကဲ့သို့ မြင်တွေ့လာရသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်သည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်ကို သူမ သိသည်။

မိန်လင်းက ခေါင်းကို ချက်ချင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရှို့ယင်းသည် သူတို့ထံသို့ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ရှန်းယွီထံသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မိန်လင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တင်းမာသွားပြီး ဘာလုပ်ရမည်ကို ခေတ္တ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။ ဆောင်းရာသီ ကျိန်စာမှာ ထပ်မံ ထကြွလာပြန်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။ မိန်းကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါမှာ ပူပြင်းသော လေလှိုင်းများ၏ ပြောင်းပြန်ပုံစံကဲ့သို့ပင် လေထုကို မြင်သာထင်သာအောင် ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။

မိန်လင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရှို့ယင်းကို ကြားက ဖြတ်တားရမလား။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ သူမကိုယ်တိုင် ကျိန်စာ၏ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တည့်တည့်ဝင်သွားခြင်း ဖြစ်ရာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် အသက်အန္တရာယ်ပင် ရှိနိုင်သည်။ သို့သော် မိန်းကလေးမှာ ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲကြီးထံသို့ တည့်တည့် ဦးတည်နေခြင်းဖြစ်ရာ ဤသည်ကို သူတို့အဖွဲ့၏ တမင်တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် အထင်မှားသွားကြမလား။ အကယ်၍ အထင်လွဲသွားပါက ညှိနှိုင်းမှုများ ချက်ချင်း ပျက်ပြားသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ စိတ်အဆင့်မှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများထက် အဆပေါင်းထောင်ချီ၍ မြန်ဆန်စွာ တွေးတောနိုင်သော်လည်း မိန်လင်းသည် အချိန်များ ကုန်ဆုံးနေပြီဟု ခံစားနေရသည်။ သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အေးခဲနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဝတ်စုံပေါ်တွင် နှင်းခဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း လေးလံထိုင်းမှိုင်းလာသည်။ အကယ်၍ သူမ နောက်ထပ် ခဏမျှ ထပ်မံ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပါက ရောက်ရှိလာသော ရေခဲများမှာ သူမကို လုံးဝ လှုပ်ရှားမရအောင် ချုပ်နှောင်ထားပေလိမ့်မည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် မိန်လင်းသည် အကြီးအကဲဟွမ်နှင့် အကြီးအကဲကောင်းတို့၏ ကောင်းလာများကို ဆွဲကိုင်ကာ သူမ၏ ရွှေရောင်အူတိုင် စွမ်းအားရှိသမျှ အကုန်သုံး၍ နောက်သို့ အနောက်ဘက်သို့ အရှိန်အကုန်တင်ကာ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ သူမအတွက်မူ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေရသည်ထက် ပျစ်ခဲနေသော ပျားရည်ထဲတွင် အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို အတင်းဆွဲခေါ်နေရသကဲ့သို့ အလွန်ပင် နှေးကွေးလေးလံနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

နောက်ထပ် နှလုံးခုန်သံတစ်ချက်အကြာတွင် သူတို့ ခုနက ရပ်နေခဲ့သော နေရာမှာ ဧရာမ ပုံဆောင်ခဲ ရေခဲတုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထိုကြည်လင်နေသော ရေခဲအကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ ရှန်းယွီနှင့် ရှို့ယင်းတို့မှာ သူတို့၏ အမူအရာများအတိုင်း အေးခဲနေကြသည်။ ရှန်းယွီ၏ မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားသော ပုံစံဖြစ်

ပြီး ရှို့ယင်းမှာမူ သူ့ကို နောက်ကနေ ဖက်ထားရင်း ကလေးတစ်ယောက်လို ပျော်ရွှင်နေသော ပုံစံဖြစ်သည်။ ထိုရေခဲတုံးကြီးမှာ မည်သည့် လေပူဖောင်း သို့မဟုတ် အပြစ်အနာအဆာမျှ မရှိဘဲ ပကတိ ကြည်လင်တောက်ပနေလေသည်။

ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်မှုများ ငြိမ်သက်သွားပြီး လွင့်ပျံနေသော နှင်းမှုန်များနှင့် ဖုန်မှုန့်များ အနည်ထိုင်သွားသောအခါမှ အကြီးအကဲဟွမ်နှင့် အကြီးအကဲကောင်းတို့မှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ အရာအားလုံးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်ရာ မိန်လင်းက သူတို့ကို ဘေးကင်းရာသို့ အတင်းဆွဲမထုတ်ခင်အထိ သူတို့၏ အာရုံခံစားမှုများမှာ အန္တရာယ်ကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

အကြီးအကဲဟွမ်၏ အကြည့်မှာ ရေခဲပိတ်မိနေသော ရှန်းယွီထံသို့ ကျရောက်သွားသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ရှုံ့တွသွားတော့သည်။ သူမသည် စကားတစ်လုံးမျှ မဟဘဲ ဂိုဏ်း၏ အစီအရင်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ ရှုပ်ထွေးလှသော အမိန့်ပေးစေခိုင်းမှုများကို ပြင်ဆင်နေပြီး အစီအရင်၏ အစွမ်းကုန် စွမ်းအားကို အချိန်မရွေး ထုတ်လွှတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘာသဘောလဲ"

သူမက မထိန်းနိုင်တော့သော ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ ဒါက အထင်လွဲတာပါ"

မိန်လင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ကာပြရင်း အသည်းအသန် တားမြစ်လိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန်အေးစက်နေသော်လည်း သူမ၏ နဖူးတွင်မူ ချွေးစေးများ ထွက်နေသည်။

"ဘာကို အထင်လွဲတာလဲ"

အကြီးအကဲဟွမ်က ပြန်အော်လိုက်သည်။

"နင်တို့က ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲကြီးကို တည့်တည့်ပစ်မှတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တာပဲ။ ဘာကို အထင်လွဲစရာ ရှိသေးလို့လဲ"

သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ တုန်ရင်နေပြီး ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော အစီအရင်ကို အစပျိုးရန် စက္ကန့်ပိုင်းသာ လိုတော့သည်။

"စိတ်လျှော့စမ်း"

အကြီးအကဲကောင်းက အကြီးအကဲဟွမ်၏ ပုခုံးပေါ်သို့ လက်တင်ကာ တားမြစ်လိုက်သည်။ "တကယ်လို့ သူမက သူ့ကို ဒုက္ခပေးချင်တာဆိုရင် ငါတို့ကို ဘေးကင်းအောင် ကယ်ထုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမကို အရင် ရှင်းပြခွင့် ပေးလိုက်ပါဦး"

အကြီးအကဲဟွမ်၏ အနေအထားမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသော်လည်း အစီအရင်ကိုမူ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားဆဲပင်။

အကြီးအကဲကောင်းသည် သူ၏ အကြည့်ကို မိန်လင်းထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုံမှန် ဖော်ရွေတတ်သော အမူအရာမှာ ယခုအခါ အေးစက်ပြီး ပြတ်သားသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအပြောင်းအလဲမှာ သိသာလွန်းလှသဖြင့် မိန်လင်းပင်လျှင် ဗီဇအရ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိသည်။

"မင်း ရှန်းယွီကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးလို့ ငါ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်"

သူက ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ရင်တော့... ငါတို့ကြားက အတိတ်က ဆက်ဆံရေးတွေကိုတောင် ငါ ထည့်တွက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

မိန်လင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်က ရေခဲများနှင့် မဆိုင်သော အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ စွမ်းအားများမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူပြောသော စကားလုံးများမှာ ချီဖိအားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူပြောသည့်အတိုင်း အတိအကျ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟူသော ပြတ်သားမှုကြောင့် ပိုမို လေးနက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။