အခန်း (၁၄၄)

လီယောင်းသည် ဧရာမတံခါးကြီးများကို တွန်းဖွင့်ကာ ဂူသင်္ချိုင်း၏ အတွင်းဘက်ဆုံး အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော သားရဲအလောင်းထောင်ပေါင်းများစွာမှာ သူမ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည့် တိုက်ပွဲ၏ အကြွင်းအကျန်များအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် အဝင်ဝမှနေ၍ ဂရုတစိုက် လှမ်းဝင်လာစဉ် သူမ၏ ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုများက ဤအခန်းနှင့် သူမ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည့် သားရဲများ ပြည့်နှက်နေသော စင်္ကြံလမ်းများကြားက သိသာထင်ရှားလှသော ကွဲပြားမှုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူမရှေ့တွင် ကျယ်ပြောလှသော အခန်းကြီးရှိနေပြီး ထူးဆန်းစွာပင် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ ရှိမနေပေ။ အလင်းရောင် မှိန်ပျပျသာ ရှိသော်လည်း သူမ၏ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဝါကြောင့် အခန်းတွင်းရှိ အသေးစိတ်အချက်အလက် မှန်သမျှကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

[ဒီနေရာက ဂူသင်္ချိုင်းရဲ့ ပင်မနေရာ ဖြစ်ပုံပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သေချာ လုံခြုံအောင် ပိတ်ဆို့ထားတာက သဘာဝကျပါတယ်]

ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။

လီယောင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။

"အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဲလောက် မကြွယ်ဝဘူးလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာနိုင်မှာလဲ"

[သူတို့က ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီးမှ ဒီကို လာခဲ့ကြတာပါ]

ဧကရီက ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို ရှင်းပြသည်။

"အော်... ဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်သားပဲ"

လီယောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဧကရီက ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

[နောက်ပြောင်တာ ခဏထားဦး။ ဒီနေရာက အမြဲတမ်း အခုလို ဖြစ်နေခဲ့တာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဒီလူ့ပြည်လောကက အဆင့်နိမ့်လောကတစ်ခု မဟုတ်တဲ့အတွက် ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်အထိ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရမယ်။ အကယ်၍ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်အထိ ရှိနိုင်တယ်ဆိုရင် ဒါက တိုက်ကြီးအချို့မှာတင် မဟုတ်ဘဲ တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ ဖြစ်နေရမှာ]

လီယောင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတစ်ခုကြောင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြားကနေ နှောင့်ယှက်နေတာလို့ ပြောချင်တာလား"

ဧကရီသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဤကဲ့သို့သော လီယောင်း၏ ကောက်ချက်ချမှုအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏ သခင်မဖြစ်သူမှာ များသောအားဖြင့် ရိုးအသေသလို ထင်ရသော်လည်း တစ်ခါတရံတွင် မမျှော်လင့်ထားသော ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုကို ပြသတတ်ပေသည်။

[အင်း... ဘယ်သူသိမှာလဲ]

သူမက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

လီယောင်းက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ဧကရီက ဘာလို့ သာမန်လူတစ်ယောက်လို မပြောနိုင်ရတာလဲ။ အမြဲတမ်း ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် အရိပ်အမြွက်တွေ မပြည့်စုံတဲ့ အဖြေတွေနဲ့ ဟန်ကြီးပန်ကြီး လုပ်နေတာပဲ။

ထိုအတွေးများဖြင့် လျှောက်လာရင်း လီယောင်းသည် ဂူသင်္ချိုင်း၏ ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး မဟုတ်သော်လည်း အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယခင်အခန်းများနှင့် မတူဘဲ ဤနေရာတွင် အလင်းရောင်များ လင်းထိန်နေပြီး ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အမိုးခုံးရှိသော အဆောင်ငယ်လေးတစ်ခုအတွင်း တန်ဆာဆင်ထားသည့် ခေါင်းတလားတစ်ခု ရှိနေသည်။ မည်သူမဆို ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီး၏ နောက်ဆုံးနားခိုရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

[ဂရုစိုက်နော်]

ဧကရီက သတိပေးလိုက်ရာ သူမ၏ လေသံမှာ ရုတ်တရက် တည်ကြည်လေးနက်သွားတော့သည်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ဓားကို ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို တိုက်ခိုက်ရန် ကြွက်သားများကို တင်းထားလိုက်သည်။ သူမသည် ခြေလှမ်းများကို အစိုးရမရဘဲ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းဝင်လာပြီး မမျှော်လင့်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုမှန်သမျှကို တုံ့ပြန်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

"မိန်းကလေးငယ်... ဒီလောက်အထိ သတိကြီးမနေပါနဲ့။ ဒီမှာ တခြားဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး"

ခေါင်းတလားထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံမှာ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော်လည်း အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

လီယောင်းမှာမူ ဤသို့ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်သိနေသကဲ့သို့ မည်သည့်အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကိုမျှ မပြပေ။

"ဒါဆို ရှင်ကရော ဘယ်သူလဲ"

သူမက စိန်ခေါ်သလို မေးလိုက်သည်။

ခန်းမကြီးအတွင်း ရယ်မောသံတစ်ခု ပျံ့လွင့်သွားသည်။

"ဟားဟားဟား... အေးလေ ငါရှိနေတာဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်ရှိတယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့"

ထိုအသံက ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခုနက ရှင်ညာပြောလိုက်တာပေါ့"

လီယောင်းက သူမ၏မျက်နှာပေးကို မပြောင်းဘဲ ဖိအားပေးမေးမြန်းသည်။

ထိုအသံမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကာ သိသိသာသာပင် မှင်တက်သွားပုံရသည်။

ဒီကောင်မလေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် ရိုသေမှုကိုပြသပြီး ရတနာတွေ ဒါမှမဟုတ် ပညာရပ်တွေ တောင်းဆိုရမှာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ သူမက စကားလုံးတွေကို တစ်လုံးချင်း လိုက်ပြီး အမှားရှာနေရတာလဲ။

"တကယ်တော့ ငါက ကျန်ရစ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတစ်ခုပဲလေ ဒါကြောင့် ငါ့ကိုယ်ငါ လူတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့မရဘူး"

ထိုအသံက အံကြိတ်သည်းခံရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို ရှင် ခုနကလည်း ထပ်ပြီး ညာပြောလိုက်ပြန်တာပေါ့"

လီယောင်းက အေးစက်စွာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

နောက်ထပ် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။ လီယောင်း၏ စကားကြောင့် ဧကရီပင်လျှင် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး မချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဟားဟားဟား... အသေးစိတ်တွေကို အဲလောက်ကြီး ဂရုမစိုက်ပါနဲ့။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို လူတစ်ယောက်လို့ ခေါ်ဝေါ်တာကို ခံလိုက်ရလို့ ငါက ဝမ်းသာသွားလို့ပါ"

ထိုအသံက အတင်းအကျပ် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဤစကားဝိုင်းမှာ အကျိုးရှိမည့်ဘက်သို့ ဦးတည်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိရှိသွားသဖြင့် သူသည် နည်းဗျူဟာကို ချက်ချင်းပြောင်းလိုက်သည်။

"မိန်းကလေး... နင်က ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ရွှေရောင်အူတိုင်နယ်ပယ်ကို ရောက်နေတာပဲ။ နင့်မှာ တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှိတာပဲ..."

သူက မြှောက်ပင့်စကားများကို မဆုံးခင်မှာပင် လီယောင်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါကို ကျွန်မ သိပြီးသား"

ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်အိုကြီး၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားသဖြင့် ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ လေထုမှာ သိသိသာသာပင် အေးစက်သွားတော့သည်။

"တော်ပြီ ငါ ဆော့မနေတော့ဘူး။ နင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ့ကိုပေးစမ်း"

ထိုအသံက အထင်အရှားဖြစ်သော ဒေါသများဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ခေါင်းတလားအဖုံးမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လီယောင်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

လီယောင်းက တိုက်ခိုက်မှုကို တုန့်ပြန်ရန် သူမ၏ဓားကို အတိအကျ လွှဲယမ်းလိုက်သော်လည်းဓားသွားမှာ ထိုဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို ဘာမှမဖြစ်သလို ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ဘာ..."

သူမ၏မျက်နှာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် အမှန်တကယ် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟားဟား... ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတွေက ငါ့အပေါ်မှာ အလုပ်မလုပ်ဘူးဟ"

ထိုဝိညာဉ်က ပိုမိုနီးကပ်လာရင်း ဝင့်ကြွားလိုက်သည်။

"နင့်ခန္ဓာကိုယ်က ငါ့စိတ်ကြိုက်ဖြစ်ဖို့ နည်းနည်းတော့ သေးနေသေးပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ဒါနဲ့ပဲ ဖြစ်သလို သုံးရမှာပဲ"

ထိုစကားနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ လီယောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

……

"... ဟမ်"

ရှန်းယွီသည် ဧရာမ ရေခဲတုံးကြီးအတွင်း၌ လုံးဝ လှုပ်ရှားမရဘဲ ပိတ်မိနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ရေခဲအကျဉ်းထောင်မှာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ရာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူ၏စိတ်က လိုက်မမှီသေးပေ။

အရာအားလုံး အေးခဲမသွားမီ နောက်ကျောဘက်မှ ရှို့ယင်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်ကို သူ ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။ အချက်အလက်များက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်သွားသည်။ သူမ၏ ဆောင်းရာသီကျိန်စာ သူတော်စင်ခန္ဓာနှင့် ကျိန်စာသင့်နေခြင်းအခြေအနေတို့သည် သူမက သူ့ကို ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် တစ်ခုခုကို လှုံ့ဆော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ကျိန်စာက ငါ့ဆီကို ကူးလာတာလား။

သူသည် ဤရလဒ်အပေါ် အလွန်ပင် စိတ်ပျက်မိသည်။ သူ၏ကံဇာတာမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ဆိုးရွားနေရတာလဲ။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့နေချိန်မှ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဘေးဒုက္ခက ဆိုက်ရောက်လာရသည်။

ခက်ခဲသောအခြေအနေနှင့် ကြုံနေရသော်လည်း ရှန်းယွီသည် မိမိကိုယ်မိမိ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။ သူ၏စိတ်က ရှင်းလင်းစွာ အလုပ်လုပ်နေဆဲဖြစ်ခြင်းက ဤအခြေအနေမှာ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူသည် ရွေးချယ်စရာများကို စဉ်းစားကြည့်ရာ ယင်ယန် ဟန်ချက်ညီခြင်းဆိုသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ အကောင်းဆုံး ထွက်ပေါက်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ရေခဲထဲက လွှမ်းမိုးနေသော ယင်စွမ်းအင်များကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူသည် အပြင်သို့ ခွဲထွက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုစွမ်းအားကို အသုံးမပြုမီ တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ ရေခဲထဲမှတစ်ဆင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စွမ်းအင်များ စီးဝင်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော သူ၏ ဗရမ်းဗတာခန္ဓာနှင့် သာလွန်သောတာအိုခန္ဓာတို့က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိပ်သည်းလှသော ယင်စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် စတင်စုပ်ယူနေခြင်းပင်။

ဤခံစားချက်မှာ ယခင်က ကြုံဖူးသမျှနှင့် မတူပေ။ ၎င်းမှာ သာမန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မဟုတ်ဘဲ အစင်ကြယ်ဆုံးနှင့် အသိပ်သည်းဆုံး ယင်စွမ်းအားများ ဖြစ်သည်။ ရေခဲမော်လီကျူး တစ်ခုချင်းစီတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအင်ပမာဏမှာ သာမန်အားဖြင့် လပေါင်းများစွာ တရားထိုင်မှ ရရှိနိုင်မည့် ပမာဏနှင့် ညီမျှနေသည်။

ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်းမသုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤမျှ ပြီးပြည့်စုံသော ကျင့်ကြံရေး အခွင့်အရေးကို ဘာကြောင့် အလဟဿ အဖြစ်ခံရမှာလဲ ဤရေခဲများမှာ သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်လာသော အလကားရသည့် သိပ်သည်းစွမ်းအင်များပင်။ ထို့အပြင် ယင်ယန် ဟန်ချက်ညီခြင်းအစွမ်းကို သုံးခြင်းမှာလည်း ကိုယ်ပိုင်စွန့်စားမှု ရှိသည်။ သူ့ကို ပိတ်ဆို့ထားသော ယင်စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ၎င်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် ကြိုးစားခြင်းက သူ၏အင်အားများကို လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားစေနိုင်သည်။ အကယ်၍ ပိတ်မိနေစဉ်အတွင်း သူ သတိမေ့သွားပါက အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ချဉ်းကပ်မှုမှာ စွမ်းအင်များကို အရင်စုပ်ယူပြီး ယင်စွမ်းအင် သိပ်သည်းမှုကို အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အထိ လျှော့ချရန်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုမိုယုံကြည်မှုရှိစွာ အသုံးပြုကာ သူ၏ဆရာနှင့် အဒေါ်ဆရာမတို့ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်မသွားမီ မိမိကိုယ်မိမိ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။