တိမ်တိုက်စီးဆင်းရာ စံအိမ်

 

"နေဦး နေဦး ငါ... ငါ့မှာ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ် စဉ်းစားပါရစေဦး ထပ်စဉ်းစားပါရစေဦး"

စစ်တုရင် ခုံ ရှေ့မှာ ရှီဖုန်းလန် ခေါင်းကုတ်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကာ သွေးကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်တဲ့ သူမရဲ့ သံကြိုး နတ်သမီး ကို ဘယ်လို ကယ်တင်ရမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားနေလေသည်။

"စဉ်းစားနေစရာ မလိုတော့ဘူး"

နတ်ဘုရားသတ်နှင်တံ ပုံ ပါဝင်တဲ့ ကတ်ပြား တစ်ချပ် ချလိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီကတ်ပြားနဲ့ ဆိုရင် ငါ နောက်ထပ် ပျက်စီးမှု တစ်ကြိမ် ပေးနိုင်သေးတယ် ဒါ့အပြင် နတ်ဘုရားများ ခန့်အပ်ခြင်း စာရင်း ထဲမှာ နင့်နာမည်ကို ငါ ရေးထားပြီးပြီ ဆိုတော့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို နင် ရှောင်လို့ မရဘူး အရှုံးပေးလိုက်တော့"

ဘုရားသတ် နှင်တံ ပုံ ပါဝင်တဲ့ ကတ်ပြားကို ကောက်ကိုင်ပြီး ခဏလောက် လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် "ဝါး" ခနဲ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကုလားထိုင်ပေါ် ပြန်ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

"မွေးရာပါ ဝိညာဉ် ပုလဲ ၃ လုံး စုမိဖို့ တစ်လုံးပဲ လိုတော့တာ တစ်လုံးတည်းပဲ လိုတော့တာ"

အော်ဟစ်ရင်း ရှီဖုန်းလန် ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ တွန့်လိမ်နေလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ခဏလောက် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်ပြီးနောက် သူမ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အားအင်တွေ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"နောက်တစ်ပွဲ ငါ မဟာဗျူဟာ အသစ် စဉ်းစားမိပြီ"

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန် က ကစားပွဲခုံကို တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အချိန်တန်ပြီ သွားဖို့ ပြင်ဆင်ကြစို့"

"ကောင်းပြီလေ..."

ဒီတစ်ခါတော့ ရှီဖုန်းလန် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လေသည်။

ပထမ အချက် အနေနဲ့ နှုတ်ခမ်းဆူနေလို့ အသုံးမဝင်မှန်း သူမ သိသည်၊ ဒုတိယ အချက် အနေနဲ့ ဒီတစ်ခေါက် သူမက ပေရန်လေး နဲ့ အတူ အပြင်ထွက်ရမှာ ဖြစ်လေသည်။

လမ်းမှာ ကစားလို့ ရတာပဲ၊ ဒါကြောင့် အလျင်လိုစရာ မလိုပေ။

ကျန်းဇီယာ ကစားရုပ်က ပေရန်လေး လက်ထဲ သူ့အလိုလို ခုန်ဝင်သွားတာကို အားကျစွာ ကြည့်ရင်း ရှီဖုန်းလန် သူမရဲ့ သံကြိုး နတ်သမီး ကို ကောက်ယူပြီး ခဏလောက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကာ အိမ်ရောက်ရင် အသက်ဝင်လာအောင် လုပ်မယ့် နည်းလမ်း ရှာရမယ်လို့ တွေးလိုက်လေသည်။

...

"တာ့ဟူလေး အိမ်ကို ကောင်းကောင်း စောင့်နေနော် ဟုတ်ပြီလား"

တာ့ဟူလေး ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ကျန်းပေရန် နောက်လိုက်ပြီး မင်္ဂလာတိမ်တိုက် ပေါ် တက်လိုက်လေသည်။

တိမ်တိုက် စီးပြီး သီးခြား အကာအကွယ် အစီအရင် ထဲ ပြန်ရောက်တဲ့ အခါ ဝူချင်းစစ် နဲ့ ချူယန်ဇယ် တို့က သူတို့ အစ်ကိုကြီး ပြန်လာတာ မြင်ပြီး နှုတ်ဆက်ဖို့ ရှေ့တိုးလာချိန်မှာပဲ သူ့နောက်က တခြား လူတစ်ယောက်ကို သတိထားမိလိုက်ကြလေသည်။

'ခန်းမသခင်ရှီ ပါလား'

ဝူချင်းစစ် ချက်ချင်း မှင်သက်သွားလေသည်။

ဂိုဏ်းထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာခဲ့ပေမယ့် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း ရဲ့ အထူးဆန်းဆုံး ခန်းမသခင်ကို သူ တစ်ကြိမ်သာ မြင်ဖူးခဲ့လေသည်။

အဲ့ဒီ အစည်းအဝေး အတွင်း ခန်းမသခင်တွေ အားလုံးနီးပါး စိတ်အာရုံ လွင့်ပါးနေခဲ့ကြပြီး အစည်းအဝေး ပြီးရင် ဒီ ရေခဲတမျှ အေးစက်ပြီး လှပတဲ့ ခန်းမသခင်ကို ရှုခင်းကြည့်ဖို့ (သို့) လမင်းကြီးကို ကြည့်ရှုဖို့ ဘယ်လို ဖိတ်ခေါ်ရမလဲ ဆိုတာ တစ်ယောက်ချင်းစီ စဉ်းစားနေခဲ့ကြလေသည်။

ပြီးတော့ ဒီ ခန်းမသခင်ရှီက ကောလာဟလတွေ အတိုင်းပဲ အေးစက်လွန်းလှသည်၊ အစည်းအဝေး တစ်ခုလုံး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဘယ်သူမှ သူမ အာရုံစိုက်မှုနဲ့ မထိုက်တန်သလို နေခဲ့လေသည်။

ဒါကြောင့် တစ်ကြိမ်သာ မြင်ဖူးပေမယ့် ဒီ ခန်းမသခင် က သူ့အပေါ် အလွန် နက်ရှိုင်းတဲ့ အထင်ကြီးမှု ထားရှိခဲ့လေသည်။

'အစ်ကိုကြီး ကများ... ဟင်'

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သူ့အစ်ကိုကြီး နဲ့ ဒီ ခန်းမသခင် တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေး အကြောင်း ဇာတ်လမ်းတွေ ဆင်နေတုန်း ရေခဲတမျှ အေးစက်ပြီး မောက်မာတဲ့ ခန်းမသခင်ရှီ က စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေတဲ့ ကလေး တစ်ယောက်လို ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်နေပြီး ဟိုဟာထိ ဒီဟာထိ လုပ်နေတာ သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ပေရန်လေး ဒါ နင်ဆောက်ထားတဲ့ အိမ်အသစ်လား"

ခန်းမသခင်ရှီ က စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြတဲ့ ကလေး တစ်ယောက်လို ပြုမူနေတာ ကြည့်ရင်း ဝူချင်းစစ် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေ မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

'ဒါ မဟုတ်သေးပါဘူး...

ဒါက သူ သိတဲ့ ခန်းမသခင်ရှီ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။

ညီမလေး ဘာလေးများ ဖြစ်နေမလား'

ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ မေးခွန်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဝူချင်းစစ် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အကုန် အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား"

ဒါကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် သူ့ရဲ့ သိချင်စိတ်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်လိုက်လေသည်။

"အကုန် အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ"

"ကောင်းတယ်"

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆေးဖော်ခန်း တံခါးဖွင့်ကာ အထဲကို ချောင်းကြည့်နေတဲ့ ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ နောက်ကို ကျန်းပေရန် လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ခန်းမသခင်ရှီ သူတို့ကို မင်းရဲ့ ပျံသန်းသော စံအိမ် ပေါ် ငါတို့နဲ့ အတူ လိုက်ခွင့်ပြုလို့ အဆင်ပြေမလား"

ရှီဖုန်းလန် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒါပေါ့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး ပေရန်လေး ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေက ငါ့မိတ်ဆွေတွေပဲ သွားကြစို့ သွားကြစို့ ဒါနဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ ဘယ်သွားကြမှာလဲ"

"ခန်းမသခင်ရှီ" ဆိုတဲ့ စကားလုံး သူ့အစ်ကိုကြီး ပါးစပ်က ထွက်လာတာ ကြားလိုက်ရတော့ ဝူချင်းစစ် နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားလေသည်။

သူ့အစ်ကိုကြီး က ဒီလို ခေါ်မှတော့ ဒီ ခန်းမသခင် က... တကယ့် ခန်းမသခင်ရှီ ဖြစ်ရမယ် ဆိုတာ သူ နားလည်လိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ခန်းမသခင်ရှီ က မိန်းကလေးငယ် တစ်ယောက်လို သူ့အစ်ကိုကြီး ကို မေးခွန်းတွေ ဆက်တိုက် မေးနေတာ ကြည့်ရင်း ဝူချင်းစစ် ပုံရိပ် နှစ်ခုကို ဘယ်လိုမှ တွဲကြည့်လို့ မရနိုင် ဖြစ်နေလေသည်။

စကားလုံး ထောင်ပေါင်းများစွာက နောက်ဆုံးမှာ စာကြောင်း တစ်ကြောင်းတည်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

'ထင်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ အစ်ကိုကြီးကတော့ လုပ်ပြီ'

အများကြီး မိတ်ဆက်မနေဘဲ ရှီဖုန်းလန် လူတိုင်းကို ပျံသန်းသော စံအိမ် ပေါ် ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ပေရန်လေး ပေးထားတဲ့ တည်နေရာဆီ ပျံသန်းသွားလိုက်လေသည်။

ပျံသန်းသော စံအိမ် ထဲ ဝင်ရောက်လိုက်တဲ့ အခါ ဝူချင်းစစ် နဲ့ ချူယန်ဇယ်တို့က ဟိုဟိုဒီဒီ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်ကာ နည်းနည်း မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှီဖုန်းလန် ပျံသန်းသော စံအိမ် ကို ထုတ်လိုက်တုန်းက သေးသေးလေးပါ၊ ဒါပေမဲ့ အတွင်းထဲမှာ ဒီလောက် ကျယ်ဝန်းတဲ့ နေရာ ရှိမယ်လို့ သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမယဉ်ဖူးခဲ့ပေ။

လူတိုင်းကို ကြိုက်တဲ့နေရာ ထိုင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် ပေရန်လေး ရဲ့ နားနား ကပ်သွားပြီး တီးတိုး မေးလိုက်လေသည်။

"သူတို့ ကျင့်ကြံခြင်းတုပမှု ကစားတတ်လား"

"မတတ်ဘူး"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဒုတိယထပ်ဆီ ဦးတည်သွားလိုက်လေသည်။

"ဟေး ဟေး ဟေး ပေရန်လေး ဘယ်သွားမလို့လဲ" ပေရန်လေး ထွက်သွားဖို့ ပြင်နေတာ မြင်တော့ ရှီဖုန်းလန် သူ့နောက် အမြန် လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ ကျင့်ကြံခြင်းတုပမှု မကစားတော့ဘူးလား"

"နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့"

"ဒါဆို... ကစားပွဲ ခုံ ပေးခဲ့လို့ ရမလား ငါ သူတို့ကို ဘယ်လို ကစားရမလဲ သင်ပေးလိုက်မယ်"

ကျန်းပေရန် ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ချင်းစစ်"

ဝူချင်းစစ် ကြားလိုက်ပြီး ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြန်ထူးလိုက်လေသည်။

"ရှိပါတယ်"

သူ ပြန်ထူးလိုက်တာနဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်း သူ့ဆီ ပျံဝဲလာတာ ဝူချင်းစစ် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ လက်လှမ်းပြီး လက်စွပ်ကို ဖမ်းယူလိုက်လေသည်။

သူ ဘာမှ မစဉ်းစားရသေးခင်မှာတင် သူ့အစ်ကိုကြီး ဆီကနေ နောက်ထပ် စကားသံ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ခန်းမသခင်ရှီ နဲ့ ပွဲအနည်းငယ်လောက် ကစားလိုက်ကြ"

'ကစားရမယ် ဟုတ်လား...'

ဝူချင်းစစ် နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်၊ "ကစားတယ်" ဆိုတာ အစ်ကိုကြီး ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ သူ မသိပေ။

ဒါပေမဲ့ သူ မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့အစ်ကိုကြီး က အပေါ်ထပ် ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဧည့်ခန်းထဲက တခြား လူ ၃ ယောက်က ပေရန်လေး ပြောတဲ့ "လူသစ်တွေ" ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရတဲ့ အခါ ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ ပါးစပ်က ကျယ်လောင်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ဒုတိယထပ်က စာကြည့်ခန်းကို ရောက်တဲ့ အခါ ကျန်းပေရန် ကြမ်းပြင်ပေါ် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး အရင်တုန်းကလိုပဲ ပျံသန်းသော စံအိမ် ရဲ့ တည်ဆောက်ပုံ တစ်ခုလုံးကို စတင် စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

...

တစ်ရက် အချိန် အမြန် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ကျန်းပေရန် သူ လိုချင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရရှိခဲ့လေသည်။

ပျံသန်းသော စံအိမ် ထဲက အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ခြင်း အစီအရင်တွေကို ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်တုန်းက ကျန်းပေရန် ရဲ့ အတွေးတွေ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့တယ် ဆိုရင် ယန်ကွမ်းချင်း နဲ့ ဆွေးနွေးပြီးနောက် အခုတော့ အဲ့ဒီ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို သူ ရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကျန်ရှိတာက "ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ကြိုးမျှင်" တစ်ခုချင်းစီရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားလည်ဖို့သာ ဖြစ်ပြီး အဲ့ဒါဆိုရင် အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ခြင်း အစီအရင် သဘောတရားကို သူ အပြည့်အဝ သဘောပေါက်သွားမှာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဒီနောက်ဆုံး အဆင့်ရဲ့ ခက်ခဲမှုက အရင် အဆင့်တွေ အားလုံး ပေါင်းထားတာထက် ပိုကြီးမားလေသည်၊ ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် အလျင်လိုဖို့ အစီအစဉ် မရှိပေ။

သူက သက်သောင့်သက်သာ စိတ်ထားနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာဖို့ ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

ရက်အနည်းငယ်လောက် နေရင် အစီအရင် (သို့) ကောင်းကင်ဘုံ ဖုံးကွယ်ခြင်း အမှတ် ၁၀ (သို့) ၂၀ လောက် ဆက်တိုက် ပေါ်လာနိုင်ပြီး ဒီပြဿနာတွေက သူတို့အလိုလို ပြေလည်သွားကောင်း ပြေလည်သွားနိုင်လေသည်။

ပထမထပ်ကို လှေကားကနေ ဆင်းလာပြီး ပင်မ ခန်းမဆောင် ထဲ မရောက်ခင်မှာတင် ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ အော်ဟစ်သံတွေကို ကျန်းပေရန် ကြားလိုက်ရလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး အဲ့ဒီကတ်ပြားကို အဲ့လို သုံးလို့ မရဘူး မင်း ဆွဲထားတဲ့ ကတ်ပြား အသစ် တစ်ချပ်ကို အသုံးမပြုခင် ခုံကို တစ်ပတ် ပတ်ရဦးမယ် ငါက ဘာလို့ တိုက်ရိုက် သုံးလို့ ရတာလဲ ဆိုတော့ ငါ့မှာ ဇာတ်ကောင် ပါရမီ ပါလို့လေ"

"ဟေး ဟေး ဟေး မင်း အဲ့ဒီ နေရာကွက်လပ်ကို ရွှေ့လို့ မရဘူး အဲ့ဒီနေရာကို ပျံသန်းပြီး ဝင်ရမှာ လမ်းလျှောက်လို့ မရဘူး ဘယ်လို ပျံသန်းရမလဲ ဟုတ်လား ပျံသန်းခွင့် ပြုတဲ့ ကတ်ပြား တစ်ချပ် မင်း မဲနှိုက်မိတဲ့ အခါ သိရလိမ့်မယ်"

"ငါ့အလှည့်ပဲ ငါ ကတ်ပြား တစ်ချပ် တိုက်ရိုက် နှိုက်လို့ ရတယ် မမေးနဲ့ ငါ့မှာ ရှိတယ် ဆိုတာသာ သိထား..."

ရှီဖုန်းလန် ဝမ်းသာအားရ ကတ်ပြား နှိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း သူမ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ထိန်းချုပ်လို့ မရနိုင်အောင် တုန်ယင်လာလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ စိတ်ခံစားမှု မပါတဲ့ အသံ တစ်သံ သူမနောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ငါ ဘယ်တုန်းက အဲ့လို စည်းကမ်း သတ်မှတ်ဖူးလို့လဲ"

"ဂလု..."

ကတ်ပြား နှိုက်တော့မယ့် လက်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှီဖုန်းလန် ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေ... ပေရန်လေး ငါ ရှင်းပြပါရစေ"

"အင်း နားထောင်နေတယ်"

"ငါ ဗိုက်နာတယ်"

ပြောပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် ကတ်ပြားတွေကို ပစ်ချပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်လိုက်ပေမယ့် ကျန်းပေရန် က သူမကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်လေသည်။

မလွတ်မြောက်နိုင်မှန်း သိလိုက်တော့ ရှီဖုန်းလန် ချက်ချင်း ခေါင်းကို အုပ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါ မှားသွားပါတယ် ငါ မှားမှန်း သိပါပြီ"

"မလိမ်ဖို့ မင်းကို ဘယ်နှကြိမ် ပြောရမလဲ ဘာလို့ နားမထောင်တာလဲ"

"အူး..."

ရှီဖုန်းလန် ကို ဆူပူပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဝူချင်းစစ် ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အထဲမှာ စည်းကမ်း စာအုပ် တစ်အုပ် ပါတယ် မဟုတ်ဘူးလား မကစားခင် သေချာ မဖတ်ဘူးလား"

ဝူချင်းစစ် က ပွဲကြည့်ကောင်းနေတုန်း ရှိသေးသည်၊ အဆူခံရမယ့် အလှည့်က ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

"ခန်းမသခင်... ခန်းမသခင်ရှီ က စည်းကမ်းတချို့ ရေးမထားဘူးလို့ ပြော..."

စကားတစ်ဝက်မှာ ဝူချင်းစစ် ကို တိတ်တိတ်နေဖို့ ခန်းမသခင်ရှီ က တိတ်တဆိတ် လက်ဟန်ပြပြီး "ရှူး ရှူး ရှူး" လို့ ပါးစပ်က အသံမထွက်ဘဲ လုပ်ပြနေတာ ဝူချင်းစစ် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဗျာများသွားပြီး ဝူချင်းစစ် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ကျွန်တော် ပေါ့လျော့မိပါတယ် အစ်ကိုကြီး ဆူတာ မှန်ပါတယ်"

အစ်ကိုကြီးဝူ တောင်းပန်တာ မြင်တော့ သူ့ဘေးနားက ချူယန်ဇယ် လည်း အမြန် လိုက်လုပ်လေသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်လည်း မဖတ်မိပါဘူး ဆရာ ကျွန်တော့်ကိုလည်း ဆူပါ"

သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ရှီဖုန်းလန် ကို လွှတ်ပေးလိုက်ကာ ကစားပွဲ ခုံရှေ့မှာ ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"လာ မင်းတို့ အားလုံးနဲ့ တစ်ပွဲ ကစားပြီး စည်းကမ်းတွေကို ရှင်းအောင် လုပ်ပေးမယ်"

"ရေး"

ရှီဖုန်းလန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ ထိုင်ခုံမှာ ချက်ချင်း ပြန်ထိုင်လိုက်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် လည်း ရှင်းပြလို့ မရအောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။

သူ့အစ်ကိုကြီး နောက် လိုက်နေတာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ဒီလို ဂိမ်းမျိုး အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေမယ့် အတူတူ ကစားရတာ ဒါ ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန် ဝင်ကစားတာနဲ့ ဝူချင်းစစ် က ရွှေ့ကွက် အနည်းငယ် ကြာတိုင်း ရှီဖုန်းလန် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမကတော့ အပြစ်ရှိသလို ခေါင်းလွှဲသွားပြီး အသံမထွက်တဲ့ သီချင်း တစ်ပုဒ်ကို လေချွန်နေလေသည်။

ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ အဓိပ္ပာယ် မရှိတဲ့ သီးသန့် စည်းကမ်းတွေ မရှိတော့တဲ့ အခါ အရင်က သူတို့ ကစားခဲ့တာ ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှုအတု ဗားရှင်း ဖြစ်ပြီး အခုက လုံးဝ မတူညီတဲ့ ဂိမ်း တစ်ခု ဖြစ်နေသလို ဝူချင်းစစ် နဲ့ ချူယန်ဇယ် နှစ်ယောက်စလုံး ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ရှဲ့လင်းတန်း ကတော့ ဂန္ထဝင် လူသစ် ကစားသမား တစ်ယောက်ပါပဲ။

ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ လုပ်ကြံ စည်းကမ်းတွေ ထားလိုက်ပါတော့၊ ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု ရဲ့ အခြေခံ အကျဆုံး စည်းကမ်းတွေကိုတောင် သူမ နားမလည်ခဲ့ပေ၊ ဒါကြောင့် သူမက ကိုးရိုးကားရား နဲ့ ရှုပ်ထွေးစွာ ကစားခဲ့ပြီး ရရှိတဲ့ ရတနာတွေကိုတောင် အသုံးပြုဖို့ မသိခဲ့ပေ။

ဒါကြောင့် သူမ အတွက်တော့ အဲ့ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ စည်းကမ်းတွေ ရှိသည် ဖြစ်စေ၊ မရှိသည် ဖြစ်စေ သိပ်ကွာခြားမှု မရှိပေ၊ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူမ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ဒါကြောင့် ပထမဆုံး ထွက်သွားရတဲ့ သူ ဖြစ်လာပြီးနောက် သူမ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သခင် ကျွန်မ လက်ဖက်ရည် သွားဖျော်လိုက်ပါ့မယ်"

"အင်း"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ရှဲ့လင်းတန်း လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပြီး ယူလာပေးတဲ့ အချိန်မှာ ပျံသန်းသော စံအိမ် ရပ်တန့်သွားတာ ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ရောက်ပြီလား"

နောက်တစ်လှည့်ကျရင် နေရာကွက်လပ် ဘယ်နှခု ရွှေ့ရမလဲ ရေတွက်နေတဲ့ ရှီဖုန်းလန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အင်း ထန်တိုင်းပြည် ကို ရောက်ပြီ"

"ဒါဆိုရင်... ဒီဂိမ်းကို ကစားရမယ့် အစစ်အမှန် နည်းလမ်းကို ပြရသေးတာပေါ့"

သူ့လက်ထဲက မှော်ရတနာ ကတ်ပြား တစ်ချပ် ထုတ်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ခုံပေါ်က ကျန်းဇီယာ ကစားရုပ်က သူ့ခမောက်ကို အနည်းငယ် မလိုက်ပြီး "ကြင်နာတတ်တဲ့" အပြုံးတစ်ခု ပြသလိုက်လေသည်။

လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် သောက်စာလောက် အချိန် ကြာပြီးနောက်...

ကျန်းပေရန် စားပွဲ ကနေ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့ ဆင်းဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ရှီဖုန်းလန် သူမ ကစားဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရလိုက်တဲ့ သူမလက်ထဲက ကတ်ပြား အနည်းငယ်ကို ကြောင်ငေးကြည့်နေလေသည်။

'အဲ့လို ကစားလို့ ရတာကိုး...'

'ငါ ပညာ တစ်ခု ရသွားပြီ'

"လာလာလာ"

သီချင်းလေး ညည်းရင်း ရှီဖုန်းလန် ကျန်းပေရန် နောက်လိုက်ပြီး အပြင်ထွက်သွားလေသည်။

ကစားပွဲထဲကနေ စောစောစီးစီး ထွက်သွားရတဲ့ ဝူချင်းစစ် နဲ့ ချူယန်ဇယ် တို့က တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကစားပွဲ ခုံနဲ့ ကတ်ပြားတွေကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိမ်းဆည်းကာ သူတို့နောက် လိုက်သွားကြလေသည်။

ပျံသန်းသော စံအိမ် ထဲကနေ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကြီးမားတဲ့ မုခ်ဦးကြီး တစ်ခုနဲ့ အဲ့ဒီနောက်က စည်ကားနေတဲ့ ဈေးတစ်ခုကို ကျန်းပေရန် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ချင်းစစ် ငါတို့ ဘယ်ရောက်နေလဲ သွားစုံစမ်းချေ" ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ချင်းစစ် ပြန်ဖြေပြီး လူအုပ်ထဲ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

ခဏအကြာမှာ သူ ကျန်းပေရန် ဘေး ပြန်ရောက်လာပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ သတင်းပို့လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဒါက တိမ်တိုက်ပြည်နယ် ၊ တာ့ယန်စီရင်စု ထဲက စိမ်းပြာရောင် ကံကောင်းခြင်း မြို့ တဲ့ ဒေသခံတွေက ပြောတယ်"

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် အဖွဲ့ကို ကျပန်း စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ဆီ ခေါ်သွားကာ သီးသန့် အခန်း တစ်ခန်း ရှာပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက်ပေါ် စာရေးလိုက်လေသည်၊ ပြီးတော့ စက္ကူစွန် အဖြစ် ခေါက်ပြီး လွှတ်လိုက်လေသည်။

မကြာခင်မှာပဲ စက္ကူစွန် တစ်ကောင် ကျန်းပေရန် လက်ထဲ ပြန်ရောက်လာလေသည်။

စွန်ကို ဖမ်းယူပြီး အကြောင်းအရာကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ကျန်းပေရန် စားပွဲပေါ်က ဟင်းပွဲတွေကို ဆက်လက် စားသောက်နေလိုက်လေသည်။

နာရီဝက်လောက် အကြာမှာ သီးသန့် အခန်း တံခါး ခေါက်သံ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ဝင်ခဲ့" ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွီ" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ နှင်းဆီသစ်သား တံခါး ပွင့်သွားပြီး ဝင်လာသူတွေက ကူချင်းဟွမ်း နဲ့ လော့ဝမ်ကျိုး တို့ကလွဲပြီး တခြားသူ မဟုတ်ပေ။

"ဂါရဝပြုပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

သူတို့နှစ်ယောက် အခန်းထဲ ဝင်လာပြီး တံခါးပိတ်ကာ ကျန်းပေရန် ကို ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ပင်ပန်းသွားကြပြီ"

ကူချင်းဟွမ်း ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး အတွက် အလုပ်လုပ်ရတာ မပင်ပန်းပါဘူး"

"လာ ထိုင်ကြ" ကျန်းပေရန် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

မထိုင်ခင် ကူချင်းဟွမ်း က ဝူချင်းစစ် နဲ့ တခြားသူတွေကို ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပေမယ့် ခန်းမသခင်ရှီ ကို မြင်တဲ့ အခါ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

အဆင့်မြင့် အစည်းအဝေးတွေ တက်ရောက်ဖူးတဲ့ ဝူချင်းစစ် နဲ့ မတူဘဲ သူက သူမကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ မြင်ဖူးသည် ဖြစ်စေ၊ မမြင်ဖူးသည် ဖြစ်စေ သူ့အစ်ကိုကြီး နဲ့ အတူ ရှိနေနိုင်တဲ့ သူ ဘယ်သူမဆို သူတို့ဘက်တော်သား ဖြစ်မှာ သေချာတာကြောင့် သူ လက်သီးဆုပ် ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

ရှီဖုန်းလန် ချက်ချင်း ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်လေသည်။

'ပေရန်လေး မှာ မိတ်ဆွေ မရှိဘူးလို့ ငါ အမြဲ ထင်ခဲ့တာ

သူ့မှာ ဒီလောက် အပေါင်းအသင်းတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး

ဒါ ကောင်းတယ် အနာဂတ်မှာ ငါနဲ့ ကစားမယ့်လူ ပြတ်လပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး'

ကူချင်းဟွမ်း နဲ့ ယှဉ်ရင် လော့ဝမ်ကျိုး အတွက် မရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာ တစ်ခု ပိုပါနေသည်၊ အဲ့ဒါက ရှဲ့လင်းတန်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် အရေးကြီး ကိစ္စတွေ တင်ပြပြီးမှ မိတ်ဆက်တာ လုပ်ရမှာမို့ သူက သူတို့နှစ်ယောက်ကို လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်ရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

အားလုံး ထိုင်ပြီးတဲ့ အခါ ရှဲ့လင်းတန်း ဝိုင်အိုးကို ချက်ချင်း ကောက်ယူပြီး ကူချင်းဟွမ်း နဲ့ လော့ဝမ်ကျိုး တို့အတွက် ခွက်တွေ ဖြည့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူတို့ခွက်တွေ ပြည့်သွားတဲ့ အခါ ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ပြောပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းပေရန် ဘက် လက်သီးဆုပ်ပြီး ကူချင်းဟွမ်း သတင်းပို့လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော့် စုံစမ်းစစ်ဆေးချက် အရ အစ်ကိုကြီး ရှာနေတဲ့ နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ကြွေရည်သုတ်ဆေး က လက်ရှိမှာ ရန်ဝူစီရင်စု၊ မင်္ဂလာတောင် ခရိုင် မှာ ရှိတဲ့ တိမ်တိုက်စီးဆင်းရာ စံအိမ် သခင်ကြီးရဲ့ တတိယ သား ဝမ်ယွင်ယန် လက်ထဲမှာ ရှိနေပါတယ်"

"ဒီ တိမ်တိုက်စီးဆင်းရာ စံအိမ် သခင်ကြီး က အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တိကျတဲ့ အဆင့်ကိုတော့ မသိရသေးပါဘူး"

ဒါကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဆက်ပြော"

"နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ကြွေရည်သုတ်ဆေး က ဝမ်ယွင်ယန် ရဲ့ ရတနာ ဆိုတာ လျှို့ဝှက်ချက် သိပ်မဟုတ်ပါဘူး သူ တိုက်ခိုက်တဲ့ အခါတိုင်း လုံးဝ မှောင်မိုက်နေတဲ့ နယ်မြေ တစ်ခု သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလင်းရောင် လုံးဝ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လို့ မရနိုင်ပါဘူး"

'နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ကြွေရည်သုတ်ဆေး ထဲက "နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း" ဆိုတာ အဲ့ဒါကို ဆိုလိုတာကိုး'

ဒီမှော်ရတနာရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားလည်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဆက်လက် နားထောင်လိုက်လေသည်။

"ဝမ်ယွင်ယန် က ဒီ နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ကြွေရည်သုတ်ဆေး ကို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သူ့မျိုးနွယ်စု ဆီကနေ ရရှိခဲ့တာ ဖြစ်လို့ အမှောင်ထဲမှာ ရန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ နှလုံးသား နည်းစနစ်တွေနဲ့ သိုင်းပညာ နည်းစနစ် အများအပြားကို သူ ပင်ပင်ပန်းပန်း တတ်မြောက်ထားပါတယ် ဝမ်ယွင်ယန် အတွက် နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ကြွေရည်သုတ်ဆေး က သူ့အသက်လောက် အရေးကြီးတယ်လို့ ပြောလို့ ရပါတယ်"

စာကြောင်း အနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် ဒီတစ်ခေါက် နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ကြွေရည်သုတ်ဆေး ရယူဖို့က အလွန် ခက်ခဲမယ် ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ပြောနိုင်လေသည်။

ပထမတစ်ချက်က တစ်ဖက်လူက အနက်ရောင်ဧကရာဇ် မိသားစု က ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ ထဲက အနက်ရောင်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်လေသည်။

သူ့ရဲ့ အဆက်အသွယ် ကွန်ရက်က ရှုပ်ထွေးပွေလီနေမှာ သေချာလေသည်။

ဒါ့အပြင် ဒီ တတိယ သခင်လေးက နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ကြွေရည်သုတ်ဆေး ကို သူ့အသက်လို သဘောထားပြီး သူ့နည်းစနစ်တွေနဲ့ နှလုံးသား နည်းစနစ်တွေ အားလုံးက အဲ့ဒါကို ဗဟိုပြု တည်ဆောက်ထားတာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့် သာမန် နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဝယ်ယူဖို့ (သို့) လဲလှယ်ဖို့ ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲလောက်လေသည်။

"ဒါဆို ဒီ နေမင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ကြွေရည်သုတ်ဆေး ကို ရယူမယ့် နည်းလမ်း မင်း စဉ်းစားပြီးပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကူချင်းဟွမ်း လက်သီးဆုပ်လိုက်လေသည်။

"ဘယ်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး ရယူသင့်လဲ ဆိုတာ အစ်ကိုကြီး နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ အခုလို လာရောက် ထိန်းချုပ်ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုခဲ့တာပါ"