အထွတ်အထိပ် မူလစိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်

အနောက်ဘက်ကောင်းကင်မင်းဆက် သည် သူတို့အား လာရောက်အရိုအသေပြုကြသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

အနောက်ဘက်ကောင်းကင်မင်းဆက် အကြွင်းမဲ့အာဏာရရှိပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့စဉ်က လူပေါင်းထောင်သောင်းချီ၍ ကိုးကွယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်မှာ ကြီးကျယ်သော ဂုဏ်သတင်းနှင့် ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ အနောက်ဘက်ကောင်းကင်မင်းဆက်၏ဟန့်တားနိုင်စွမ်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ရှန်းတင်းမင်းဆက် သည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာတော့သည်။

မင်းဆက်ပေါင်း တစ်သောင်းမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ လာရောက် အရိုအသေ ပြုကြသည်။

ဤအခြေအနေသည် အိမ်ထဲသို့ ဝံပုလွေကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ခြင်းနှင့် တူနေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်ကြီးသည် အိမ်ထဲတွင် ရပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အနောက်ဘက်ဒေသ ပြိုလဲသွားပြီး မကြာမီမှာပင်...

မင်းဆက်အသီးသီးမှ ပညာရှင်များသည် ရှန်းမိသားစု၏မဟာဘိုးဘေးကြီးကို ဂါရဝပြုရန် ရှန်းတင်းမင်းဆက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

"ကျန်းယွင်မင်းဆက်ရဲ့အရှင်သခင်နဲ့ အကြီးကဲတို့က ရှန်းမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို ဂါရဝပြုရန် ရောက်ရှိလာပါပြီ"

"မြေအောက်နတ်ဘုရားအင်ပါယာ၏ အရှင်သခင်နဲ့ အကြီးကဲတို့က ရှန်းမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို ဂါရဝပြုရန် ရောက်ရှိလာပါပြီ၊ ရှန်းမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်မှာ အောင်မြင်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သအပ်ပါတယ်"

"..."

ခဏချင်းမှာပင် ရှန်းတင်းမင်းဆက်တစ်ခုလုံး အလွန်အမင်း စည်ကားသိုက်မြိုက်သွားသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။

ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသော အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလျက် ရဲရင့်တက်ကြွနေကြသည်။ သာမန်ပြည်သူများပင်လျှင် ကျန်းမာရွှင်လန်းနေကြပုံရသည်။

ယနေ့ ရှန်းတင်းမင်းဆက် ရရှိနေသော ဂုဏ်ရောင်ကို သူတို့ နားလည်ကြသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ထိုဖြစ်တည်မှုကြီးက သူတို့အား ပေးသနားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းမိသားစု၏ မဟာဘိုးဘေးကြီး။

ရှန်းချန်ကော

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၃၀၀ က ရှန်းမိသားစုတစ်ခုလုံးကိုစွန့်ပယ်ခဲ့ရသော ရှန်းမိသားစု မဟာဘိုးဘေးကြီးသည် ယနေ့တွင် ဤမျှ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော ပုံစံဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ ထင်ထားမိပါ့မလဲ။

သူသည် လောကကို လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်အက်မော်တယ်ဂိုဏ်း ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ကာ လူပေါင်းထောင်ချီ၏ ဦးညွှတ်ခြင်းကို ခံယူနေရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် သခင်ကြီးများကို ဘေးဖယ်ထုတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ရှန်းမိသားစု၏ မဟာဘိုးဘေးကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ဤနေရာတွင် နေရသည်မှာ အလွန်ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဘဝသည် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလွန်းနေသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် အမြဲတမ်း တင်းမာနေသော အခြေအနေနှင့် အချိန်မရွေး အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နိုင်သည့် ခံစားချက်မျိုးဖြင့် နေသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင်... ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် သူ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနိုင်သော်လည်း ရုတ်တရက် အနားယူလိုက်သောအခါ အစပိုင်းတွင် သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး လွတ်လပ်သည်ဟု ခံစားရနိုင်သည်။

သို့သော် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယခု ရှန်းချန်ကော ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင် တစ်ကိုယ်လုံး နေရထိုင်ရ ခက်လာတော့သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ ချက်အင် ယစနစ်ကို စမ်းသုံးနေတာ ကြာပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက သာမာန်ကမ္ဘာ ဖြစ်နေတော့ ဒီမှာရတဲ့ ဆုတွေက အဆင့်နိမ့်လွန်းပြီး အသုံးမဝင်ဘူး။ ဒီမှာရတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေကလည်း သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်လောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှန်းချန်ကော၏မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"အခုအချိန်မှာ တိုင်းပြည်ပေါင်း ထောင်ချီက လာရောက် အရိုအသေ ပြုနေကြတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ငါသာ ချက်အင်ဝင်လိုက်ရင်..."

...

"ရှန်းတင်းမင်းဆက်ရဲ့အရှင်သခင်နဲ့ ရှန်းမိသားစု ဒုတိယဘိုးဘေးတို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အောက်ဘက်၌ မင်းဆက်အသီးသီးမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ပုံရိပ်တိုင်း၏မျက်ဝန်းများတွင် ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှန်းမိသားစု၏ ဒုတိယဘိုးဘေးသည်ပင် နတ်တံတားနယ်ပယ် ၏ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ရှန်းမိသားစုသည် ထာဝရ တည်တံ့အောင်မြင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ကြရသည်။

ထိုဖိအားမှာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လွန်းလှသဖြင့် လူတိုင်း ဒူးထောက် အညံ့ခံချင်စိတ်များ ပေါက်လာကြသည်။

"ဒါက..."

သူတို့၏မျက်နှာထားများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရုတ်တရက် နန်းတော်အတွင်း၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် အစွန်းအထင်းမရှိသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါနေသည်။

သူ၏မျက်ခုံးများသည် ထက်မြက်ပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် တောက်ပနေပြီး သူ့ကို သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ကာ ထူးကဲသော ပုံစံမျိုး ဖြစ်စေသည်။

"ရှန်းမိသားစု မဟာဘိုးဘေးကြီး"

သူတို့သည် ဤဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို ယခင်က မမြင်ဖူးကြသော်လည်း သူ့အကြောင်း ကြားဖူးကြသည်။

သူသည် အစွန်းအထင်းမရှိသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျောပေါ်တွင် ထူးခြားသော ဓားသုံးလက်ကို လွယ်ထားသည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၃၀၀ က ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အသက် ၂၀ အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နုပျိုနေသည်။

အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့၏မျက်ဝန်းများတွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒီလူ တကယ် ပေါ်လာတာပဲ။

မူလက သူတို့သည် ရှန်းမိသားစု မဟာဘိုးဘေးကြီးကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြချေ။

သို့သော် သူ တကယ် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

လူတိုင်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

"ကျန်းယွင်အင်ပါယာက ရှန်းမိသားစု မဟာဘိုးဘေးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"..."

ရုတ်တရက် လူတိုင်း မိမိတို့၏အမည်များကို အော်ဟစ် မိတ်ဆက်ကြတော့သည်။

သူတို့သည် သူတို့ထက် ငယ်ရွယ်ပုံရသော ဤလူငယ်ကို သူတို့၏ အမည်များကို မှတ်မိစေချင်နေကြပုံရသည်။

ရှန်းချန်ဖုန်း နှင့် မင်းဆက်၏ အရှင်သခင်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။

လူအများ လာရောက် အရိုအသေ ပြုကြခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ ရှန်းချန်ကောကြောင့်၊ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကမ္ဘာကို အနိုင်ယူနိုင်သော ရှန်းမိသားစု မဟာဘိုးဘေးကြီးကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နားလည်လိုက်ကြသည်။

"ချက်အင် ဝင်မယ်။"

"ချက်အင် အောင်မြင်ပါသည်။ သင်သည် အထွတ်အထိပ် စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် ကို ရရှိလိုက်ပါသည်။"။

အထွတ်အထိပ် စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် ဒါ ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးလဲ။

ရှန်းချန်ကော ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။ သူသည် အောက်ဘက်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်နှာများ နီရဲနေသော မင်းဆက်အသီးသီးမှ ပညာရှင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ သေချာ အာရုံစိုက်ပြီး နားလည်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အထွတ်အထိပ် မူလစိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်လား

လူထု၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူခြင်း၊ လူအများက မိမိ၏နာမည်ရင်းကို ရွတ်ဆိုခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အပြန်အလှန် တောက်ပခြင်း... ငါသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်လာစေမည့် နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤအရှင်သခင်များ (သို့မဟုတ်) အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ရှန်းချန်ကော၏အမည်ကို သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ ရိုးသားစွာ ရွတ်ဆိုသောအခါ အလွန်အားနည်းသော စိတ်စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပြီး ထိုစိတ်စွမ်းအားသည် အထွတ်အထိပ် စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်အတွက် အာဟာရပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီးနောက် ရှန်းချန်ကော၏ စွမ်းအားသည် ပိုမို အားကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းထဲတွင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ ပါဝင်နေပုံရသော်လည်း ရှန်းချန်ကောအနေဖြင့် ထိုအဆင့်ထိ မရောက်သေးချေ။

ရှန်းချန်ကော စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဤကျင့်စဉ်သည် အလွန် အစွမ်းထက်ပုံရသည်။

အက်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံမှ ကံကောင်းခြင်းများကို ရယူကြသည်။

ဤနည်းစနစ်ကမူ လောကရှိ အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူများထံမှ အာဟာရများကို ရယူခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနည်းစနစ်သည် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော အခြားနည်းစနစ်တစ်ခုနှင့် ဖြည့်စွက်အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း ရှန်းချန်ကော ခံစားမိလိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကော၏ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာပြီး လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် နန်းတော်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း ပေပေါင်း တစ်သိန်းခန့် မြင့်မားကာ ခန့်ညားထည်ဝါနေသယောင် ထင်ရပြီး လူတိုင်းကို ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ ပေးစွမ်းနေသည်။

အစစ်မှန်ဟန်ထုတ်ခြင်းမန္တန်

"ဘိုးဘေးကြီးက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ"

လူအုပ်ကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ရှန်းချန်ကော၏ ပုံစံသည် အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါလွန်းသဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖျောက်ဖျက်မရသော အမှတ်တရတစ်ခု ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရှန်းချန်ကော ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အစစ်မှန်ဟန်ထုတ်ခြင်းမန္တန် နှင့် အထွတ်အထိပ် စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းပင်။

၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဖန်တီးပေးလိုက်သော စုံတွဲများသဖွယ်ပင်။

ထို့နောက် သူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ရှန်းချန်ကောသည် ရှန်ချန်ဖုန်း ထံသို့ရောက်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီး... တကယ်ပဲ သွားတော့မှာလား။"

ရှန်ချန်ဖုန်းသည် တွန့်ဆုတ်နေသည်။

သူသည် ရှန်းချန်ကောနှင့် နှစ်ပေါင်း ၁၃၀၀ ကြာ ကွဲကွာခဲ့ရသည်။

ယခုမှ ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရသော်လည်း ရှန်းချန်ကောသည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လည် ထွက်ခွာတော့မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ရှန်းချန်ကော ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

သူ ထွက်ခွာပြီး မြူးခိုးသမုဒ္ဒရာကမ္ဘာသို့ ပြန်တော့မည်။ ဤနေရာသည် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော်လည်း သူ့အတွက် မသင့်တော်ဟု ရှန်းချန်ကော ခံစားရသည်။

သူသည် ပိုမိုမြင့်မားသော ရည်မှန်းချက်များနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားသင့်သည်။

ရှန်းချန်ကောသည် အစပိုင်းတွင် ဤနေရာမှ ဘဝကို နှစ်သက်ခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နေရထိုင်ရ ခက်လာခဲ့သည်။

"ငါသွားပြီးရင် လောကထဲမှာ ငါ့ရဲ့ရုပ်တုကို တည်ဆောက်လိုက်ပါ။ ငါ အဲ့ဒါကို အသုံးပြုစရာ ရှိတယ်။" ရှန်းချန်ကော ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အလင်းတန်းများ ဝဲပျံလာပြီး သူ့ကို သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ကာ ထူးကဲသော ပုံစံ ပေါက်စေသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

ရှန်းချန်ဖုန်းသည် အပြည့်အဝ နားမလည်သော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ရှန်းချန်ဖုန်းကို မဟာကပ်ဘေးဓား နှင့် ကြက်သွေးရောင်လျှပ်စီး အပါအဝင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားသိုင်းအချို့ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း မရှိတော့သည့် လက်ရှိခေတ်ကာလတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားသိုင်းသည် ရှားပါးရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သာမန် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားသိုင်းကပင် သွေးမုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ ဤသတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားသိုင်းနှစ်ခုသည် ရှန်းချန်ဖုန်းကို လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာစေရန် လုံလောက်သည်။

"မင်း ငါနဲ့အတူ မလိုက်ချင်တာ သေချာရဲ့လား။" ရှန်းချန်ကောက ထပ်မေးလိုက်သည်။

ရှန်းချန်ဖုန်းက ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေး၊ ချွေး နဲ့ မျက်ရည်တွေအားလုံးက ရှန်းမိသားစုထဲမှာ ရှိနေတာပါ။ ကျွန်တော်သာ ဒီမှာ မနေခဲ့ရင် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။"

သူသာ ထွက်သွားလျှင် ရှန်းမိသားစု ဘာဖြစ်သွားမည်ကို ရှန်းချန်ဖုန်း သိသည်။

ခန့်မှန်းကြည့်ရသလောက် သူ ထွက်သွား၍ မရပေ။

ရှန်းချန်ကော ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ်ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သော်လည်း မြူခိုးသမုဒ္ဒရာအတွက်မူ ခဏတာမျှသာ ရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။