တစ်ရာ့ခုနစ်ပိုင်းအထိ စုတ်ဖြဲလိုက်

နေကိုးစင်းသည် ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလာပြီး ငရဲဘုံမှ မြင်ကွင်းဆိုးကြီးသည် တစ်ခဏချင်း အတွင်းမှာပင် ရိုက်ခတ်လာပြီး ဂြိုဟ်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးကာ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆိုက်ရောက်လာသည့်အလားပင်။

ထိုအခိုက်တွင် သူတော်စင် သော်ပေါင်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏အပြုံးများမှာလည်း အေးခဲသွားကာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်!

“ဧကရာဇ် ကိုးပါးရဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ... ဒါက တကယ်ကို ဧကရာဇ် ကိုးပါးပဲ”

သူတို့အရှေ့ရှိ ဤထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်ရပ်ကိုးခုစလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာက အမုန်းတီးဆုံးဖြစ်သော၊ မျက်စိထဲက အဖုအထစ်ဖြစ်နေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကိုးဦး၏ စွမ်းအားများပင် ဖြစ်သည်။

*သူက တကယ်ပဲ ဧကရာဇ်ကိုးပါးလား*

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် ဧကရာဇ် ကိုးပါးစလုံးမှာ လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေတော့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာကို အံ့အားသင့်မှုများစွာနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာ ပေးခဲ့သောသူမှာ အမှန်စင်စစ် လူတစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်နေသည်။

*ဒါက*

*ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ*

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေလေသည်။ သူ၏နှလုံးသားထဲမှ တုန်လှုပ်မှုမှာ သောင်းကျန်းနေသော ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် မလုပ်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေမိသည်။

သူ တကယ့်ကို ကြောက်ရွံ့သွားခြင်းပင်။

သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ လူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ် ကိုးပါးပင် ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာမှ အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းပစ်ချင်နေသော လူကိုးဦးမှာ လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမှာ… ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာ၏ ယန်စွမ်းအင်အားလုံးကို ဤလူတစ်ယောက်တည်းကပင် ဝါးမြို စုပ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသတင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာအတွက် အလွန်ဆိုးရွားသော သတင်းပင်။

အကြောင်းမှာ ဧကရာဇ် ကိုးပါးထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီသည်ပင် ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာကို ခေါင်းခဲစေခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်စေခြင်း၊ မုန်းတီးစေခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့စေခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဘာမှမတတ် နိုင်ခဲ့သော သက်ရှိများ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်။

ဤလူကိုးဦးမှာ တစ်ဦးတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသောအခါ အင်အားကိုးခုမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ် သွားသည့်အလားပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤလူတစ်ယောက်တည်း၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေမည်နည်း။

မူလက ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာသည် ထိုဒုက္ခပေးလှသော ကိုးဦးစလုံး ကွယ်လွန်သွားကြပြီဟု ထင်မှတ်ကာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ သူတို့သည် သေဆုံးမသွားခဲ့သည့်အပြင် ထိုကိုးဦးစလုံးမှာ လူ့လောကထဲ၌ပင် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေကြသေးသည်။ ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးတည်းပင် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာကို ခေါင်းခဲစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဆိုလျှင် ကိုးဦးစလုံးဆိုပါက ဘယ်လို ဖြစ်မည်နည်း။

ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာသည် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများထဲသို့ နစ်မွန်းသွားပေတော့မည်။

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီနေလေသည်။ သူ၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ အရသာကို သူ မြည်းစမ်းလိုက်ရသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါမယုံဘူး၊ မင်း ငါ့ကို လိမ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် အထပ်ထပ် အခါခါ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမြင်နေရသည့် အရာကို သူ လက်မခံနိုင် တော့ချေ။ ဤမြင်ကွင်းမှာ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ယဲ့ဖန်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လျှောက်လှမ်းလာစဉ် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုံရိပ်ကိုးခု ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ လုံးဝ ကွဲပြားနေကြသည်။ လုယာ တောက်ကျွင်း၊ ကျူလုံဧကရာဇ်၊ ရီဟွမ်နှင့် ရှင်းခုံးမိုတီ။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာကာ ယဲ့ဖန် နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထပ်တူကျသွားလိုက်၊ ပြန်ခွဲထွက်သွားလိုက်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ထပ် သွားလိုက်နှင့် သံသရာလည်နေကြလေသည်။

သူသည် အားအကောင်းဆုံးသော အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်ကိုးဦး၏ ကိုယ်ပွားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အလား ထိုဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လျှောက်လှမ်းနေပြီး သူတို့၏ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လမ်းစဉ်ပေါင်းများစွာကို နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အတိုင်းပင်။

သူသည် သူတော်စင် သော်ပေါင်ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ယုံကြည်ဖို့ မလိုဘူး၊ သေဖို့ပဲ လိုတယ်”

“ဝုန်း”

ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကြယ်တာရာများ နေရာလွဲချော်ကုန်ကာ ကြယ်စုတန်းများ တုန်ရီလာပြီး အဆုံးမရှိသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများက သူတော်စင် သော်ပေါင်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။

“ငါ မယုံဘူး၊ ငါ မယုံဘူး”

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် ကြုံးဝါးရင်း ယဲ့ဖန်ကို ဟန့်တားရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မှော်ရတနာအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

မှော်ရတနာတိုင်းမှာ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို သိပ်သည်းစွာ ဖုံးလွှမ်းထားကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြိုလဲပျက်စီးစေလျက်၊ မဖျက်ဆီးနိုင်သော သူတော်စင်အရှိန်အဝါများမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရူးအမူး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ ယဲ့ဖန် ရှိရာသို့ ဝုန်းခနဲ ကျဆင်းလာကြသည်။

သို့သော် ယဲ့ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်မူ ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်ရပ်ကိုးခုစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူနှင့်အတူ တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသွားကာ၊ ကျယ်ပြောလှပြီး ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအားများ၊ မရပ်တန့်နိုင်သော အင်အားများနှင့် မောက်မာဝင့်ကြွားသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းကြောင့် ကြယ်တာရာများ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများက အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွှမ်းမိုးသွားကာ သူ၏ ဝင့်ကြွားသော အရှိန်အဝါမှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။

ထိုခဏ၌ သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်ရပ်ကိုးခုစလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက် တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာအားလုံးကို ဒေါသတကြီး ခါထုတ်ပစ်ကာ ၎င်းတို့ကို လုံးဝ တသီးတခြားတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်လေသည်။ ထိုရတနာများမှာ လျှပ်စီးအတားအဆီးကို ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

သူတော်စင် သော်ပေါင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ပြိုင်ဘက်မှာ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်မျှသာ ရှိသော်လည်း သူ၏ မှော်လက်နက် တိုက်ခိုက်မှုများကို မည်သို့များ တောင့်ခံထားနိုင်ရသနည်း။

“ငါမင်းကို ပြောပြီးသားပဲ၊ မင်း ငါ့ကို ဒီဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ မတိုက်ခိုက်သင့်ဘူးလို့။ ဒီနေရာက ငါ့ရဲ့ အိမ်ကွင်းပဲ၊ ကောင်းကင်ယံမှာရှိတဲ့ ကြယ်တာရာ အားလုံးကို ငါအသုံးချနိုင်တယ်”

ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်ရပ်ကိုးခုစလုံးသည် ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ပေါင်းစည်းသွားပြီး၊ ကွဲပြားသော စွမ်းအင်ကိုးခုမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားရာမှ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ နေနှင့်လကို တုန်လှုပ်စေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲပစ်နိုင်မည့် အလားပင်။

ဟင်းလင်းပြင်၏ စွမ်းအားများသည် ယဲ့ဖန်ထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး စီးဝင်လာပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ အစွမ်းအစအားလုံးကို ထုတ်ဖော်နိုင်စေခဲ့သည်။ ထိုအခါ သူသည် ကိုယ်ပွားကိုးခုနှင့် ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်ရပ်အားလုံးကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာ၏ ယန်စွမ်းအင် များမှာလည်း အဆုံးမရှိ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်း ခံနေရသည်။

“ချွင်”

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးဖြင့် မှော်ရတနာများကို ဝုန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုအသံမှာ နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကွဲသံများနှင့် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မှော်ရတနာများ၏ မျက်နှာပြင်ထက်တွင် အက်ကြောင်းများ ချက်ချင်းပေါ်လာပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ၊ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အားလုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားလေတော့သည်။

သူတော်စင် သော်ပေါင်မှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ မှော်ရတနာတစ်ခုကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းပစ်နိုင်ရန် ဤလက်ဖဝါးရိုက်ချက်မှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေရသနည်း။ သူကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ လူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဧကရာဇ် ကိုးပါး ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် ကိုးပါးသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

“မင်း ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာဆီ တက်လို့မရဘူးကွ”

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်။ သူ ယဲ့ဖန်ကို ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာသို့ တက်လှမ်းခွင့် ပေး၍ မဖြစ်ချေ။

*ဒီကောင်က ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာကို မီးလောင်ပြင် ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မှာ သေချာတယ်*

သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခက်ခဲခဲ တည်ဆောက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် ယဲ့ဖန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးသွား ပေလိမ့်မည်။

“ဝုန်း”

မှော်ရတနာ အားလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ဝင်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အဆုံးမရှိသော အကာအကွယ် အလွှာကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များနှင့် သန့်စင်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂြိုဟ်အဖွဲ့အစည်းများမှာလည်း ဤဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ် သွားကြသည်။

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် ယဲ့ဖန် ရှိရာသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာပြီး လက်ဖဝါးရိုက်ချက်များကို တရစပ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ တာအိုကို မှော်လက်နက်များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ယဲ့ဖန်ကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်၍ တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

“သေစမ်း၊ သေလိုက်စမ်း”

သူတော်စင် သော်ပေါင်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုလုံးမှာ ဒေါသမာန်ဟုန် များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် အမြောက်ဆန်များဖြင့် ပစ်ပေါက်နေသည့်အလား အံ့ဩဖွယ် အဖျက်စွမ်းအင် ရှိသော စွမ်းအားကြီးမားသည့် တိုက်ကွက်များဖြင့် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ယဲ့ဖန်ကမူ သူ၏လက်သီးကို အသာလှုပ်၍ ရှေ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

“ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း”

စွမ်းအား နှစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ထိုစွမ်းအားများမှာ ဖုန်မှုန့်ကလေးများကဲ့သို့ သေးငယ်ပုံရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဖျက်ဆီးအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ တွင်းနက်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီး ကြယ်ပေါင်းသောင်းချီကို တစ်ခဏချင်း အတွင်း အမှုန့်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

အတိုင်းအဆမဲ့သော ခွန်အားပင်။

သူတော်စင်တစ်ဦး၏ နည်းလမ်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။

သူတော်စင် သော်ပေါင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ရဆိုးနေလေသည်။ အကြောင်းမှာ ဧကရာဇ် ကိုးပါး စလုံးသည် သူတော်စင်တစ်ဦးကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အားအကောင်းဆုံးသော ဧကရာဇ်များအဖြစ် ကျော်ကြား ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လူကိုးယောက်က သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ယဲ့ဖန်၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ အပြည့်အဝ ပြန်လည်မကောင်းမွန်သေးသော်လည်း သူတော်စင် သော်ပေါင်အတွက်မူ အလွန်ပင် ခက်ခဲနေလေပြီ။

သွေးမြူတိမ်တိုက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ယဲ့ဖန်နှင့် သူတော်စင် သော်ပေါင်တို့ နှစ်ယောက်လုံးသည် ရူးသွပ်သည့်အဆင့်အထိ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး၊ မိမိတို့၏ လက်များမှ ခံစားနေရသည့် ပြင်းပြထန်လှသော နာကျင်မှုများကိုပင် လုံးဝဥပေက္ခာပြုကာ အစွမ်းကုန် အားထုတ်၍ အရူးအမူး တိုက်စစ်ဆင်နေကြသည်။

ဤသည်မှာ သာမန် အသွေးအသားချင်း တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ နိယာမတရားချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်ဦးကို ဗဟိုပြု၍ မိုင်တစ်ရာအတွင်းရှိ ကြယ်တစ်ပွင့်မျှပင် ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိဘဲ အားလုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွပျက်စီးကုန်တော့သည်။

“ဒီနေ့တော့ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူက ပိုသာသလဲ၊ ဘယ်သူက အသက်ရှင်ပြီး ဘယ်သူက သေမလဲဆိုတာ အဆုံးအဖြတ် ပေးကြတာပေါ့”

သူတော်စင် သော်ပေါင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းပြသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာကတည်းက သူသည် ဧကရာဇ် ကိုးပါးထဲမှ တစ်ဦးဦးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် တောင့်တ ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် အချိန်မှား၍ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ သူ မွေးဖွားလာချိန်တွင် ဧကရာဇ် ကိုးပါးစလုံးမှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူ၏ ထိုဆန္ဒမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်ဝခဲ့လေပြီ။

“ဝုန်း”

သူတော်စင် သော်ပေါင်၏ မှော်ရတနာများ အားလုံးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အသက်ဝင်လာကြပြန်သည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်များမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး မီးတောင်ပေါက်ကွဲသည့်အလား စွမ်းအားများ ပွင့်ထွက်လာကာ ယဲ့ဖန်ကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်ရန် ရည်ရွယ်၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ဟိန်း စေလျက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေတော့သတည်း။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖန်သည်လည်း ပေါ့ဆရဲခြင်းမရှိဘဲ စကြာဝဠာဓားကို ထုတ်ကာ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လွှဲယမ်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းဓားချက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေပြီး ဧရာမ အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာစေခဲ့သည်။

ထိုအက်ကြောင်းကြီးသည် စွမ်းအင်တန်းများအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်လေတော့သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဧကရာဇ် ကိုးပါး ဆိုတဲ့အတိုင်း မင်းက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ။ မင်းကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ သတ်လို့ရသွားရင် ငါတောင် ပျင်းနေဦးမယ်”

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် ယုတ်မာသောအပြုံးကို ပြုံးလိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်ကို မကောင်းသော အကြံအစည်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏အကြည့်မှာ ယဲ့ဖန်ကို စဉ်းတီတုန်းပေါ်က ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သဘောထား နေသည့်အလားပင်။

“ဝုန်း”

သူ စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ စူးရှလှသော အစွမ်းမှာ ထာဝရကာလကိုပင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်မည့်အလား ရှိနေပြီး သူတော်စင် သော်ပေါင် ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေသည်။

“ရွှစ်”

သူတော်စင် သော်ပေါင်၏ ပခုံးမှ သွေးစများ ပန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပါက ထိုဓားချက်သည် သူ့ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားလက်နက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။ သူ စုဆောင်းထားသမျှသော ရတနာများ အားလုံးထက် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိပြီး ပိုမိုအစွမ်းထက်လှသည်။ ၎င်းသည် မှော်ရတနာ အလွှာပေါင်းများစွာကို ဖောက်ထွက်ပြီး သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ့ကို အငိုက်မိသွားစေခဲ့သည်။

“ကဲ... အခုရော ပျင်းစရာကောင်းသေးရဲ့လား?”

ယဲ့ဖန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“ခွေးသူတောင်းစား”

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် ဆဲရေးလိုက်ရင်း လျှပ်စီးလက်သည့်အလား ပြေးဝင်သွားသည်။ ယခုအခါ သူသည် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မှော်ရတနာများစွာကို အသုံးပြု၍ လမ်းတစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အတိုင်းအဆမရှိသော မှော်စွမ်းအားများကို လက်ဖဝါးထဲတွင် စုစည်းလိုက်သည်။

သူသည် ယဲ့ဖန်အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏လက်ဖဝါးဖြင့် ဒေါသတကြီး ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ကြီးမားလှသော စွမ်းအားအားလုံးသည် ဤလက်ဖဝါးရိုက်ချက်ထဲတွင် စုစည်းနေပြီး၊ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာ အားလုံးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ချေဖျက်ပစ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ယဲ့ဖန်သည်လည်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ သူ့အရှေ့မှလူသည် သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မှော်ရတနာ ရာပေါင်းများစွာ၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ရာပေါင်းများစွာက သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းကူညီနေသည်နှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူလှပေသည်။

“ဝုန်း”

ယဲ့ဖန်မှာ ရိုက်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ အရိုးများမှာ ကျိုးတော့မည့်အလား တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်ဟည်း သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ဖန်၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစများ ချက်ချင်း စီးကျလာလေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတော်စင်သည် ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားလေသည်။

“ကြီးမြတ်လှတဲ့ ဧကရာဇ် ကိုးပါး ဆိုတာလဲ ဒီလောက်ပါပဲလား”

*ဧကရာဇ် ကိုးပါး ဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်သလဲ၊ လူကိုးယောက်က တစ်ယောက်တည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်း သွားတော့ရော ဘာထူးသလဲ၊ နောက်ဆုံးတော့လဲ သူ့လက်ထဲမှာတင် ကျရှုံးနေရတာ မဟုတ်လား*

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာတွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ သူ၏ အစွမ်းသတ္တိနှင့် နည်းလမ်းများမှာ ခုခံရန် အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် ကျော်ကြားလှသည်။ သူတော်စင်များပင်လျှင် သူ့ကို ရန်သူအဖြစ် မသတ်မှတ်လိုကြချေ။

ယဲ့ဖန် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။ ၎င်းမှာ သူတော်စင် သော်ပေါင်ကိုယ်တိုင်က မြင့်မြတ်သော လက်နက် တစ်ခုမှ အသွင်ပြောင်းလဲလာသူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် မူလက ကမ္ဘာဦးအစထဲက ဖြစ်ပေါ်လာသော ကမ္ဘာဦး ခေါင်းလောင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာဦးစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလကတည်းက ခုခံကာကွယ်သည့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ဝိညာဉ်အဖြစ် အသွင် ပြောင်းသွားပြီးနောက်တွင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ ပို၍ပင် သန်မာလာခဲ့သည်။

သူသည် မြင့်မြတ်သောလက်နက်မှ အသွင်ပြောင်းလာသူ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ မှော်ရတနာ အမျိုးမျိုးနှင့် သဘာဝအလျောက် နီးစပ်နေပြီး၊ မှော်ရတနာ ရာပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသုံးအဆောင်များအဖြစ် အသုံးချနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

“ယဲ့ဖန်၊ မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် ဘယ်နှစ်ယောက်ကို ငါသတ်ခဲ့သလဲလို့ မင်းငါ့ကို မေးခဲ့တယ်မဟုတ်လား၊ အခု ငါမင်းကို ပြောပြမယ် ... အဲဒီ ပုရွက်ဆိတ်လို လူသားတွေကတော့ အနည်းဆုံး သောင်းနဲ့ချီရှိလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်တွေကတော့ ၁၀၇ ယောက် ရှိတယ်”

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ယဲ့ဖန်၏ ဒေါသကို ဆွပေးရန်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရန်စလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါက မင်းကို အပိုင်းအစပေါင်း ၁၀၇ ပိုင်းဖြစ်အောင် ဆွဲဖြဲပစ်ရမှာပေါ့”

“မင်းကလား၊ စောစောလေးတင် မင်း ဘယ်လို ရှုံးနိမ့်သွားတယ်ဆိုတာ မေ့သွားပြီလား၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဘယ်နှစ်ချက်လောက် ထပ်တောင့်ခံနိုင်ဦးမယ် ထင်လို့လဲ”

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏နောက်ကွယ်တွင်မူ များပြားလှသော မှော်ရတနာများသည် ကြယ်တာရာများအလား တဖျတ်ဖျတ်တောက်ပနေပြီး စူးရှတောက်ပြောင်သော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် ယဲ့ဖန်ကို အနိုင်ယူရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာ လိုတော့သည်ဟု သူက ယုံကြည် ထားသဖြင့် သူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် ဝင့်ကြွားလာခဲ့သည်။

“ယဲ့ဖန် ... ခေတ်တွေ ပြောင်းသွားပြီ။ မင်း တစ်ယောက်တည်း စိုးမိုးခဲ့တဲ့ ခေတ်ကြီးက ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တာ ကြာလှပြီ၊ အခု မရှိတော့ဘူး”

“အခု သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးနဲ့ ဝိညာဉ်တွေအားလုံးဟာ ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာရဲ့ သနား ကြင်နာမှု အောက်မှာပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့ကို ရန်မူတဲ့သူက သေဖို့ပဲ ရှိတယ်၊ မင်းလဲ ချွင်းချက်မဟုတ်ဘူး”