ကျရောက်လာတော့မည့် မျောက်နတ်ဆိုးကပ်ဘေး

"ငါ မင်းကို... သတ်မယ်..."

ချန်ကျိ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တင်းမာနေပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီက သူ၏ဓားအိမ်ဖြင့် ချန်ကျိ၏ပါးကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်ချလိုက်ရာ "ဖြန်း" ကနဲ အသံနှင့်အတူ ချန်ကျိတစ်ယောက် ခဏတာ ကြောင်အသွားရသည်။

"ဓားကိုပြန်ကောက်ပြီး မတ်မတ်ရပ်စမ်း။ ရှုံးနိမ့်ပြီးမှ ခြိမ်းခြောက်စကားဆိုနေတာက အပိုပဲ။ မင်းမှာ မင်းအတွက် ထွက်တိုက်ပေးမယ့် အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ယောက် နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေလို့လား"

သူ့ထံသို့ ကန်ပို့လိုက်သော ဓားကိုကြည့်ရင်း ချန်ကျိတစ်ယောက် အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်နေမိသည်။ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သူ ရှန်းယီက ဓားကိုဓားအိမ်ထဲပြန်ထည့်ကာ ကျောခိုင်းထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ရှန်းယီ၏မျက်လုံးထဲတွင် သူသည် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ်ပင် မရှိတော့ခြင်းပင်။

ချန်ကျိသည် မိမိကိုယ်ကို ဤရုံးတော်အတွင်း အစွမ်းအစအရှိဆုံးသူဟု အမြဲယုံကြည်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးနှင့် သီးသန့်တွေ့ဆုံခွင့်ရပြီးနောက် သူ၏အမြင်နှင့် ခွန်အားမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထက် သာလွန်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

ရှန်းယီကို သည်းခံနေရခြင်းမှာလည်း သူ၏အစွမ်းကို ပိုမိုမြှင့်တင်ရန် အချိန်မရသေးသောကြောင့်ဟုသာ ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် လက်တွေ့ဘဝက သူ့ကို ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်တစ်ခု ပေးလိုက်လေပြီ။

အကယ်၍ သူသာ အကြည့်မမှားခဲ့လျှင် ရှန်းယီ၏ ပေါ့ပါးလှသော လှုပ်ရှားမှုများထဲတွင် "နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ခြင်း ဓားသိုင်း"၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသည်။

ထိုအဆင့်မှာ ပင်ကိုစွမ်းရည်ဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် အသွင်ပင်။ ရှန်းယီ၏ ဓားချက်က ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး ခွန်အားပါလှသလို သိုင်းပညာအပေါ် နားလည်မှုမှာလည်း သူထက် များစွာသာလွန်နေခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့... စစ်သူကြီးဆီမှာ သိုင်းပညာသင်ယူခဲ့တာ သုံးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဘယ်လိုလုပ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်သွားရတာလဲ"

ချန်ကျိက ဓားကိုကောက်ယူရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

ရှန်းယီက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော အမှုထမ်းများထံ လျှောက်သွားကာ "သူတို့ ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းတာ့ဟွာက ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် စကားလုံးပင် ရှာမရနိုင်ဖြစ်ကာ "လူ... လူတွေက..."

သူတို့၏ခေါင်းဆောင်သည် ယခင်က အရက်သောက်ခြင်း၊ လောင်းကစားလုပ်ခြင်းနှင့် မိန်းမလိုက်စားခြင်းတို့တွင်သာ နာမည်ကျော်သူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဓားသိုင်းပညာတွင် မည်သည့်အချိန်က ကျွမ်းကျင်သွားသည်ကို သူတို့မသိခဲ့ကြပေ။

ရှန်းယီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး "ငါမေးနေတယ်၊ သူတို့ ဘယ်မှာလဲလို့"

သူ၏ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ချန်ထားခဲ့သော ပြဿနာများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ရှန်းယီ၏ယခင်လူမှာ နတ်ဆိုးများအတွက် လူသားများကို ရှာဖွေပေးရသော "ကြားခံလူ" ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အဝါရောင်အမွေးရှိသော ခွေးနတ်ဆိုးများက လူသားစားရန်သာ အလိုရှိသော်လည်း၊ တစ်ဖက်တွင်မူ မိန်းမပျိုလေးများကို မက်မောသော မျောက်အိုကြီးများ ရှိနေပြန်သည်။

ထိုမျောက်နတ်ဆိုးများသည် သဘာဝအရ အလွန်ရက်စက်ကြပြီး သူတို့ထံ ပို့ပေးလိုက်သော မိန်းကလေးများသည် လပိုင်းအတွင်းမှာပင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရကာ သေဆုံးကြရသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နှစ်ဖက်လုံး၏တောင်းဆိုမှုများက တိုက်ဆိုင်နေသည်။ ယခင် ရှန်းယီသည် မျောက်အိုကြီးများအတွက် မိန်းမပျိုခြောက်ဦး ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး၊ ထိုအထဲတွင် လျှိုမိသားစုမှ မိန်းကလေးတစ်ဦး ပါဝင်နေသည်။

ထိုမိန်းကလေးကို ခွေးနတ်ဆိုးကလည်း မျက်စိကျနေပြန်သည်။

အကျပ်အတည်းဖြစ်လာသောအခါ ယခင် ရှန်းယီသည် ချန်ကျိ၏ညီမဖြစ်သူကိုပါ မျက်စိကျလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမက အခြားမိန်းကလေးများထက် အသက်အနည်းငယ် ပိုကြီးသော်လည်း အဆမတန် ပိုမိုလှပသူဖြစ်သည်။

"တကယ့် လူ့တိရစ္ဆာန်ပဲ" ရှန်းယီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ၏ယခင်ကမ္ဘာတွင် ဒုက္ခပေါင်းစုံကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ကမ္ဘာတွင်မှ ဆင်းရဲဒုက္ခ၏နက်ရှိုင်းမှုကို အမှန်တကယ် သိရှိခဲ့ရသည်။

ကျန်းတာ့ဟွာက သူတို့ခေါင်းဆောင် ရှန်းယီ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်နေသည်ကို သိလိုက်သဖြင့် အမြန်ပင် လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏အနောက်ဘက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းထဲတွင် ကြိုးဖြင့် တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်ခံထားရသော မိန်းကလေးအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သူတို့က အစားမစားရတာ ကြာပြီမို့ နည်းနည်းတော့ ရုပ်ဆိုးနေလိမ့်မယ် ခေါင်းဆောင်။ ဒါပေမဲ့ နှုတ်ခမ်းနီလေး ဘာလေး ဆိုးလိုက်ရင်တော့ ပြန်ကြည့်ကောင်းမှာပါ" အမှုထမ်းတစ်ဦးက သူတို့ အလုပ်မလုပ်ဟု အထင်ခံရမှာစိုးသဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းတာ့ဟွာက ထိုလူကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး "ခေါင်းဆောင်... ဒါက သူတို့မိဘတွေ လက်မှတ်ထိုးထားတဲ့ ကျွန်စာချုပ်တွေပါ။ ကျွန်တော်တို့လည်း သူတို့ကို သနားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြားနည်းလမ်းမှ မရှိတာ..."

ရှန်းယီက ထိုစာချုပ်များကို ယူကြည့်ကာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "သွား... ဆန်၊ ဆီ၊ ဆားနဲ့ ဝက်သား သွားဝယ်ချေ။ အများကြီးဝယ်ခဲ့၊ မြန်မြန်လုပ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ကျန်းတာ့ဟွာက အမြန်လှည့်ထွက်သွားသည်။ ရှန်းယီနှင့် အတူရှိခဲ့သော နှစ်များတစ်လျှောက် သူ့ခေါင်းဆောင်၏ရက်စက်မှုကို သူကောင်းကောင်းသိသည်။

"ငါပြောတာ... ဝယ် ခိုင်းတာနော်" ရှန်းယီ၏အေးစက်သော သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ကျန်းတာ့ဟွာ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး ရှန်းယီ၏ကြည်လင်သော မျက်လုံးများကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

"နားလည်ပါပြီ... ကျွန်တော် ငွေပေးပြီး စနစ်တကျ ဝယ်ခဲ့ပါ့မယ်"

ချန်ကျိက မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် သူ၏ညီမဖြစ်သူ ချန်ကျင်းယွီကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးများကို ဖြည်ပေးလိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေးများထဲတွင် ချန်ကျင်းယွီမှာ အလှဆုံးဖြစ်ပြီး သူမတွင် ပညာတတ်အငွေ့အသက်နှင့် သနားစဖွယ် ဆွဲဆောင်မှုလေး ရှိနေသည်။

ရှန်းယီက အခြားမိန်းကလေးများကိုလည်း လိုက်လံဖြည်ပေးပြီး သူမတို့၏ နဖူးကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမတို့မှာ အစားအစာနှင့် ရေငတ်နေခြင်းမှလွဲ၍ ကြီးကြီးမားမား ဖျားနာခြင်း မရှိကြပေ။

"သခင် ရှန်း..." အသက် (၁၂) နှစ်ခန့်သာရှိသေးသော မိန်းကလေးငယ်လေးမှာ တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

ရှန်းယိက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ယခင် ပုံရိပ်ဆိုးမှာ ကလေးငယ်များအထိ သိနေကြပြီဖြစ်သည်။

သူက မိန်းကလေးငယ်၏ပါးပေါ်မှ ရွှံ့များကို သုတ်ပေးလိုက်ကာ ခေါင်းကို အသာအယာ ပုတ်ပြီး "ခဏနားလိုက်ဦး၊ ငါ မင်းတို့ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးမယ်"

မကြာမီ အမှုထမ်းများက အထုပ်အပိုးများဖြင့် ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ရှန်းယီက ချန်ကျိကို ကြည့်ကာ "တော်ပြီ... ငါတို့ အလုပ်မဆင်းရသေးဘူး။ ဒီပစ္စည်းတွေကို မင်းပဲ ထမ်းခဲ့တော့"။

ချန်ကျိမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်ပင် ရယ်ချင်သွားသည်။ သူ့ညီမကို နှိပ်စက်ထားပြီး ယခု သူကပင် အထုပ်ထမ်းပေးရဦးမည်လော။ သို့သော် ချန်ကျင်းယွီက "အကို... ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။ အကို့အလုပ် အရင်လုပ်ပါ" ဟု တားလိုက်သဖြင့် ချန်ကျိမှာ အောင့်သက်သက်ဖြင့် ပစ္စည်းများကို ထမ်းကာ ရှန်းယီနောက်သို့ လိုက်သွားရလေတော့သည်။