ခုနှစ်ရောင်ခြယ်အဆိပ် အသုံးပြုခြင်းလမ်းညွှန်

"ကျွန်တော်တို့ မှားပါတယ် ဆရာအစ်က်ို၊ အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ ကျွန်တော်တို့ တောင်းပန်ပါတယ်။"

ဝံပုလွေဦးခေါင်း ကြေးစားလူသတ်သမားအဖွဲ့ဝင်တွေအားလုံး ဘောင်းဘီထဲ ဆီးတွေနဲ့ရွှဲနေ‌လေသည်၊ တချို့တွေ အော်ဟစ်ကာ ငိုနေကြတယ်၊ လူသစ်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းအားကို အားလုံး ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။

ကျန်းချန် လက်ချောင်းလေး နည်းနည်း လှုပ်လိုက်တာနဲ့၊ သူ့ရှေ့က ဝံပုလွေဦးခေါင်းကြေးစားလူသတ်သမားအဖွဲ့ဝင်အားလုံး အလဲလဲအပြိုပြိုဖြစ်ပြီး ထိုတစ်ဝိုက်ကို သွေးတွေဖုံးလွှမ်းသွားတဲ့နေရာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က မသတ်ရင် မသတ်ဘူး၊ သတ်ရင်လည်း အကုန်လုံးကို သတ်တဲ့ လူစားမျိုးပဲ။"

ကျန်းချန်က 'မင်းငါ့ကို မနှောင့်ယှက်ရင်၊ ငါမင်းကို မနှောင့်ယှက်ဘူး' ဆိုတဲ့ ဆောင်ပုဒ်ကိုနဲ့ ကိုင်စွဲထားသူဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝံပုလွေဦးခေါင်းကြေးစားလူသတ်သမားအဖွဲ့ဝင်တွေက မာန်မာနတစ်ခွဲသားနဲ့ စကားပြောပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လုပ်တာ‌ကြောင့် သူ အန္တရာယ်ကင်းဖို့အတွက် သူတို့ကို သတ်လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။

မဟုတ်ရင်၊ ဒီလူတွေ ပြန်သွားရင် ဝံပုလွေဦးခေါင်း ကြေးစားလူသတ်သမားအဖွဲ့ဝင်ခေါင်းဆောင်ကို သေချာပေါက်ပြောမှာပဲ။ ပြီးတော့ သူ့ကိုလာပြီး သတ်ဖို့ ကြေးစားတွေ ထပ်လွှတ်မှာပဲ။

ဒီလိုဆိုလည်း ဝံပုလွေဦးခေါင်း ကြေးစားလူသတ်သမားအဖွဲ့ကို ကျန်းချန်က မကြောက်သော်လည်း၊ ဒါကြောင့် ဒီမှာရှိတဲ့ တောအုပ်ပျက်စီးသွားရင် တော်တော်လေးကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှောင်ရီရှန်ကလည်း ဒီလိုမျိုး ရုတ်တရက်ဖြစ်လာတဲ့အဖြစ်အပျက်ကြောင့် လန့်သွားပြီး၊ မျက်နှာကဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။ သူမက လူတစ်ယောက်ကိုမှ မသတ်ဖူးဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီလောက်လူ ‌‌တွေအများကြီး သူ့ရှေ့ ရုတ်တရက် သေသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမမှာ အန်ချင်စိတ်ဖြစ်လာတယ်။

ကျန်းချန်က အဆိပ်ပြင်းဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ပေးလိုက်တယ်။ "ရော့ ဒါကို သောက်လိုက်ရင် မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ပြီးသားဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဆရာအစ်ကို... ဆရာအစ်ကိုသိလား..."

ရှောင်ရီရှန်က တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ အဆိပ်ဆေးလုံးကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး၊ သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်ပဲထူးဆန်းနေတယ်။ ဒီကိစ္စကို သူမတစ်ယောက်တည်းသာ သိတယ်၊ ဝမ်ယောင်းဆေးဆိုင်က လူတွေတောင်မှ မသိကြဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီဆရာအစ်ကိုရဲ့ရှေ့မှာတော့ အရာအားလုံးဟာ သိသာနေသလိုပဲ။

ကျန်းချန်က ရှောင်ရီရှန်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ လက်ချည်းသက်သက်နဲ့ ဗလာအဆင့်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ကာ၊ သူမရဲ့ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေတဲ့ အကြည့်က ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ သူပြန်ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့နှစ်‌ယောက်ဟာ မက်မွန်တောထဲမှာ ရောက်ရှိလာကြတယ်။

ရှောင်ရီရှန် ကြက်သေသေသွားရသည်။ သူမက ဒီလိုလှပတဲ့နေရာကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသေးပေ။ သူမသိသေးတဲ့ တခြားမှော်တိရစ္ဆာန်တောင်တန်းနေရာတွေများ ရှိသေးတာလား?

"သခင်၊ ဒီကောင်မလေးက ဘယ်သူလဲ?"

စကားပြောသံကို ကြားရတော့၊ မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းက ခြေလှမ်းကျဲကျဲနဲ့ လမမစလျှောက်လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ရက်စက်တဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြောက်သဖြင့် ရှောင်ရီရှန်ကို ကျန်းချန်ရဲ့ နောက်မှာ ပုန်းအောင်းရင်း သူ့မျက်လုံးအစုံနဲ့ ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ထိုလူကြီးကို စေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်လိုက်တယ်။

"ကျွန်မနာမည်က... ရှောင်ရီရှန်ပါ... မင်္ဂလာပါ..."

"ရှောင်ရီရှန်?" မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ သူ့အတွက်တော့၊ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ အချို့သောကျွမ်းကျင်ပညာရှင်‌တွေကလွဲလို့၊ သူက အခြားဘယ်သူနဲ့မှ မသိချင်ဘူး။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ကျန်းချန်၊ သူ့နာမည်ကတော့..." ကျန်းချန်က မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းကို နာမည်မပေးရသေးဘူးဆိုတာ ပြန်သတိရလာတယ်။

"ဒီ‌နေ့ကစပြီး၊ မင်းကို 'မီးတောက်လေး' လို့ခေါ်မယ်။ အားစိုက်ထုတ်ဖို့လည်း မလိုဘူး၊ ဒုက္ခလည်း မရောက်ဘူး။"

"ဟမ်..." မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းက ခဏတဖြုတ် မှင်တက်မိသွားတယ်။ ဒါက နည်းနည်းလေး ရုတ်တရက်မဆန်ဘူးလား? ဒါပေမယ့် အဓိပ္ပာယ်ရှိနေတော့ လက်ခံလိုက်ပါမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကျွန်တော့်သခင်ပေးတဲ့ နာမည်ပဲ။

"ဆရာအစ်ကို... ကျွန်မကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက်ရော၊ အဆိပ်ဆေးလုံးပေးတဲ့အတွက်ရော ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ညီမ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ မင်းဒဏ်ရာတွေ ပြန်ကောင်းလာရင် ဒီကိုလာလိုက်ပါ။"

ကျန်းချန်က ထိုင်ခုံမှာ အေးစက်စက်နဲ့ ထိုင်ပြီး၊ ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက် သောက်လိုက်တယ်။ ရှောင်ရီရှန်မှာ ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း၊ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အဆိပ်ခန္ဓာကိုယ်က ပေါက်ကွဲလာတဲ့အခါ၊ ဆယ်မိုင်အတွင်းမှာရှိတဲ့ သက်ရှိအားလုံး ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။

ဆယ်နှစ်ကြာ အားစိုက်ထုတ်စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့ ရလဒ်က တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားရင်၊ သူ တကယ်ကို ငိုမိလောက်တယ်။

ရှောင်ရီရှန်က ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး၊ အသံအနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာအစ်ကို၊ ညီမကို ဝံပုလွေဦးခေါင်း ကြေးစားလူသတ်သမားအုပ်စု လိုက်ဖမ်းတာက ကျွန်မရခဲ့တဲ့အခွင့်အရေးတစ်ခုကြောင့်ပါ... ဝမ်ယောင်းဆေးဆိုင်ကိုလည်း ကျွန်မနဲ့ လုံခြုံတဲ့အကွာအဝေးရှိ‌ေအာင် ထားထားတာမို့။ ညီမက ဆရာအစ်ကို ကို ကျွန်မကို လက်ခံပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ ကျွန်မ... ကျွန်မ ဆေးပညာသိပါတယ်..."

"ဒီမှာ ဆရာဝန်တွေ မလိုအပ်ဘူး။ ထွက်သွားပါ။"

ကျန်းချန်က လက်တစ်ချက် ဝေ့ပြလိုက်တယ်။

မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းက တစ်ခုခုကို နားလည်သလိုပဲ၊ ရှောင်ရီရှန်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ သူမကို သစ်ပင်တစ်ပင်နောက်ကို ခေါ်သွားကာ၊ တိုးတိုးတိတ်တိတ် သတိပေးလိုက်တယ်။

"သခင်က စိတ်ရင်းမှန်တဲ့ မိန်းကလေးတွေကို သဘောကျတယ်။ မင်းမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတစ်ခုခု ပေးလိုက်ပါ။ ဝံပုလွေဦးခေါင်း ကြေးစားလူသတ်သမားအုပ်စုက မင်းကို အမြဲတမ်း လိုက်ဖမ်းနေတာ မလိုချင်ဘူးလို့ ကျုပ်ထင်တယ်။"

ရှောင်ရီရှန်က နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ပြီး၊ သူမက တောင်ပေါ်ကို ဆေးပင်တွေ ကောက်ဖို့လာပေမယ့်၊ ဒီနေရာမှာ ဝံပုလွေဦးခေါင်း ကြေးစားလူသတ်သမားအုပ်စုဝင်တွေကို ရှောင်ရှားရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ အခု သူမ ထွက်သွားရင်၊ ထပ်ပြီး လိုက်ဖမ်းရမှာ သေချာတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် ဘယ်သူမှ သူမကို မကယ်တင်နိုင်တော့ဘူး။

ရှောင်ယန်ကလည်း ဘယ်ရောက်မှန်းမသိ၊ ဝမ်ယောင်းဆေးဆိုင်ကိုလည်း သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်နဲ့ အနှောင့်အယှက်မပေးလိုဘူး။

အခု သူမအနေနဲ့မှီခိုလို့ရတာက ဒီဆရာနှစ်ယောက်သာဖြစ်တယ်။

ရှောင်ရီရှန်က သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က တန်ဖိုးအရှိဆုံးပစ္စည်းကို ထုတ်ယူပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ပေးလိုက်တယ်။ "ဆရာကြီး၊ ဒါက တပည့်တော် မတော်တဆ ရလိုက်တဲ့ လျှို့ဝှက် အသုံးပြုနည်းလမ်းညွှန်ပါ၊ နာမည်က 'ခုနှစ်ရောင်ခြယ် အဆိပ်အသုံးပြုနည်းလမ်းညွှန်' လို့ခေါ်ပါတယ်။ အကယ်၍ ဆရာကြီးက ကျွန်မကို ဒီမှာနေခွင့်ပေးမယ်ဆိုရင်၊ ဒီပစ္စည်းက ဆရာကြီးအတွက်ပါပဲ။"

ခုနှစ်ရောင်ခြယ် အဆိပ်အသုံးပြုနည်းလမ်းညွှန်ဟာ ကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ပညာလည်းမဟုတ်၊ သိုင်းအတတ်ပညာလည်းမဟုတ်ပေမဲ့၊ ဒါဟာ ရှားပါးတဲ့ ရတနာတစ်ပါးပါပဲ။

လူအမျိုးမျိုးလက်ထဲမှာ၊ ခုနှစ်ရောင်ခြယ် အဆိပ်အသုံးပြုနည်းလမ်းညွှန်ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုဟာ ကွဲပြားတယ်။

သာမန်လူတွေလက်ထဲမှာ ခုနှစ်ရောင်ခြယ် အဆိပ်အသုံးပြုနည်းလမ်းညွှန်ဟာ တန်ဖိုးမရှိဖြစ်ပြီး၊ ထူးခြားအဆင့် သိုင်းပညာကျင့်ကြံသူအဖို့ ဒီပစ္စည်းဟာသိမ်ငယ်ကောင်း သိမ်ငယ်နေပေလိမ့်မယ်။

အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အဆိပ်ခန္ဓာကိုယ်ရှိသူလက်ထဲမှာတော့၊ ခုနှစ်ရောင်ခြယ် အဆိပ်အသုံးပြုနည်းလမ်းညွှန်ဟာ နတ်ဘုရားကူညီစောင်မသလိုပဲ‌။ အဆိပ်နဲ့ အားဖြည့်ထားတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကျင့်ယူဖို့ 'အဆိပ်မျိုးစုံကျမ်း' က တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိလှတယ်။

ကျန်းချန်က ခုနှစ်ရောင်ခြယ် အဆိပ်အသုံးပြုနည်းလမ်းညွှန်ကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး၊ စိတ်ဝင်တစားဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဒီခုနှစ်ရောင်ခြယ် အဆိပ်လမ်းညွှန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက မမြင့်သော်လည်း၊ လေ့လာဖို့အတွက် တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာပဲ။

"မ‌ဆိုးဘူး၊ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"

အဲဒီမှာ ဆေးပင်အမျိုးမျိုးနဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ရေးသားထားတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒါတွေအားလုံးက အလွန်အဆိပ်ပြင်းတဲ့ အရာတွေပဲ။ ဒါတွေက သုတေသနလုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ။

"ဆရာအစ်ကို၊ သဘောတူပါသလား?"

ရှောင်ရီရှန်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် မေးလိုက်တယ်၊

"ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းက သဘောတူတယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးပါသလဲ?"

ရှောင်ရီရှန်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက တည်ကြည်သွားသည်။

ဒီဆရာအစ်ကိုက သူမကို သတ်ပြီး သူ့ပစ္စည်းတွေကို လိုချင်တာမျိုးလား?

သတ်ပြီး ပစ္စည်းယူတာက ဒီလောကမှာ အမြဲတမ်း အဖြစ်များနေပြီး၊ အမြဲတမ်း အလုပ်ဖြစ်တဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခုပဲ။

တစ်ဖက်က တစ်ချက်ပဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ရင်တောင် သူမအနေနဲ့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတောင် ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်။

ကျန်းချန်က မျက်နှာကို လှည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းပညာတွေ ဒါမှမဟုတ် ရတနာတွေကို လေ့လာရတာ နှစ်သက်တယ်။ မင်းရဲ့ ခုနှစ်ရောင်ခြယ်အဆိပ်လမ်းညွှန်က တကယ်ပဲ နှစ်သက်တယ်။ မင်းဒီမှာနေပြီး၊ ဒီကနေစပြီး မီးတောက်နဲ့အတူ နေလို့ရတယ်။"

"ဒါပေမဲ့၊ စည်းကမ်းချက် သုံးချက် ရှိတယ်။ ပထမတစ်ချက်၊ ဒီမှာရှိတဲ့အရာမှန်သမျှ ဘာမှ မကိုင်ရဘူး။"

"ဒုတိယတစ်ချက်၊ ငါခွင့်ပြုချက်မရဘဲ ထွက်သွားခွင့်မရှိဘူး။"

"တတိယတစ်ချက်၊ ငါမင်းကို ဘာစားခိုင်းခိုင်း မင်းစားရမယ်၊ ဘာမကျေနပ်ချက်မှ မရှိရဘူး။ မင်းသဘောတူရင်၊ မင်း နေလို့ရတယ်၊ မဟုတ်ရင်၊ မင်း ထွက်သွားလို့ရတယ်။"

ကျန်းချန်က ခေါင်းမမော့ဘဲ စာအုပ်ဖတ်နေတာကို ဆက်လုပ်နေတယ်၊ ဘာမှ ဂရုမစိုက်သလိုပဲ နေနေတယ်။

ရှောင်ရီရှန်က ချက်ချင်းပဲ သဘောတူညီပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ဒီဆရာအစ်ကိုမှာ အထင်ကြီးရလောက်တဲ့အင်အားရှိတယ်၊ အကယ်၍သာ သူ့ကို သတ်ချင်ရင်၊ အစတည်းက သူ့ကို ကယ်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာအစ်ကို။"

မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး၊ နေရာအားလုံးနှင့်တကွ သူ၏သားတော် မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့ကလေးအကြောင်းအပါအဝင် ရှောင်ရီရှန်ကို ရှင်းပြလိုက်တယ်။

ရှောင်ရီရှန်က ဦးလေး မီးတောက်ဟာ မကောင်းဆိုးဝါးသတ္တဝါ မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းဖြစ်ကြောင်း သိရတဲ့အခါ အံ့အားသင့်သွားတယ်။ သူ့ရှေ့ရှိ လူကြီးဟာ အဆင့် ၆ မှော်သတ္တဝါ၊ အရိုးမကျန်အောင် သတ်ဖြတ်တတ်တဲ့ မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်း ဖြစ်မယ်လို့ သူမဘယ်တော့မှ မျှော်လင့်မထားမိဘူး... မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းရဲ့ ကျော်ကြားမှုဟာ ဂျီးမားအင်ပါယာတစ်ခုလုံးမှာ အတိုင်းမသိဖြစ်ပြီး၊ အသက်ငယ်ရွယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူအများစုသာ ဒီအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားကြီးမားသူကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မှော်တိရစ္ဆာန်တောင်တန်းဒေသကို လာရဲသူ အနည်းငယ်သာရှိတယ်။

ဒါ့အပြင်၊ အရှေ့တောင်တန်းတစ်ခုလုံးမှာ၊ အကယ်၍သာ မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းက နံပါတ်တစ်လို့ ပြောရင်၊ နံပါတ်နှစ်လို့ ပြောရဲသူ ဘယ်သူမှမရှိချေ။

သို့သော်၊ ကျန်းချန်ရဲ့ စီးနင်းတော်ဖြစ်ပြီးသည့်နောက်၊ မရန်းစေ့ရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့မင်းရဲ့ ပင်ကိုစရိုက်ဟာ ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သွေးဆာနေသော ပုံစံမှ အနည်းငယ် ရည်မွန်သောပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတယ်။