တိုးရှီးရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်း

ဝူတန်မြို့၊ ရှောင်မိသားစု။

ဂယ်လ်ဘီသေဆုံးပြီးချိန်မှစ၍ သူတို့မိသားစုပိုင်ဆိုင်သော ဈေးကွက်နယ်မြေအားလုံးသည် ရှောင်မိသားစုနှင့် အော်ပါးမိသားစုတို့၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဝူတန်မြို့တွင် အဓိကမိသားစုကြီးနှစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ရှောင်မိသားစုသည် ရှင်သန်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့သည် အော်ပါးမိသားစုဝင်များ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရံဖန်ရံခါ ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှောင်ဇန်သည် ရှောင်မိသားစု၏ မိသားစုအကြီးအကဲအဖြစ် အမြဲတစေ ရှေ့ဆက်ကာ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို တားဆီးပေးလေ့ရှိသည်။

"ဟီးဟီး၊ ရှန်းအာ၊ ဒီတစ်ကြိမ်ပြန်ရောက်လာပြီးရင် ဘယ်လောက်ကြာကြာနေဖို့ စီစဉ်ထားသလဲ?"

ပြောသူမှာ တန်ဖိုးကြီးမီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော အသက်အလတ်လူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ အားပါပါနဲ့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ထူထဲသော မျက်ခုံးနှစ်ခုက ရဲရင့်မှုကို ပေါင်းစပ်ပေးနေသည်။

ထိုသူမှာ ရှောင်မိသားစု၏ မိသားစုကြီးမှူး၊ ရှောင်ယန်၏ မွေးဖခင်၊ ရှောင်ဇန် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ ခရမ်းရောင်စကတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အေးစက်စက်နှင့် အရာရာကို လျစ်လျူရှုတတ်သော၊ သေမျိုးကမ္ဘာမှ အစိမ်းရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်နှင့်တူသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးသည် မိုးမခအရွက်ကဲ့သို့၊ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ နက်မှောင်ရှည်လျားသော ဆံပင်ကို ခရမ်းနုရောင်ခေါင်းစည်းကြိုးဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်း ချည်နှောင်ထားကာ၊ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကွေးကောက်မှုများမှတစ်ဆင့် ခါးထိ ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေသည်။

သူမ၏ ဖြူစင်သော လက်ကောက်ဝတ်များတွင် အစိမ်းရောင်ခေါင်းလောင်းကလေးများ နှစ်ခုချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ သူမပုံစံက ပန်းချီကားထဲက ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဦးလေးရှောင် က ဘာလို့ ဒီမှာရောက်နေတာလဲ?" ရှောင်ရှန်းအာ က ချိုသာစွာ မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အစက ရှောင်ယန်အစ်ကို ပြန်လာပြီလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ အတွက်ပဲ ပြန်လာဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ။"

ရှောင်ယန်ကို မေးရာတွင် ရှောင်ဇန်သည် ခေါင်းကိုခါရမ်းကာ " ရှန်းအာဆီက တစ်နှစ်လုံး သတင်းစကား မကြားရဘူး။ သူ မှော်တိရစ္ဆာန်တောင်တန်းကို သွားတယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တကယ့်အခြေအနေမှန်ကို ငါမသိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒီအကြောင်းကို ပြောရာတွင်၊ ရှောင်ဇန် သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ သားအားလုံးထဲတွင်၊ ရှောင်ယန်ကို အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် ဘဝအတက်အကျမျိုးစုံကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် နန်လန်ယန်ရန်နှင့်လည်း လက်ထပ်မှုဖျက်သိမ်းခဲ့ပြီး သုံးနှစ်ကတိကို သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ရှန်းအာဟာ အရမ်းကို သည်းခံလွန်းသည်။

ပြီးတော့ ငါဖေဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ကို ဘာမှ ကူညီမပေးနိုင်ဘူး...

ရှောင်ရှန်းအာက သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်၊ " ဦးလေးရှောင် စိတ်မပူပါနဲ့။ အစ်ကို ရှောင်ယန် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ကျွန်မ သူ့ကို ယုံကြည်တယ်။"

"အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေကွာ။"

ရှောင်ဇန် က ထူးဆန်းသော ဟန်ဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ တစ်ခုခုထပ်ပြောဖို့ ဟန်ပြင်စဉ် သူ့တပည့်တစ်ဦး စိုးရိမ်တကြီး ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အကြီးအမှူး! မကောင်းတော့ဘူး! တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက လူတွေ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ!"

ဒီစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ရှောင်ဇန် သည် မတတ်သာဟန် ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်သည်။ ဒီလူတွေက ဘယ်တော့မှ ရပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့သည်သုံးနှစ်ကတိကို မကြာသေးမီကမှ အတည်ပြုခဲ့ပြီး၊ ယခုတော့ ထပ်မံ၍ တံခါးခေါက်လာကြပြန်သည်။ သူတို့သည် ရှောင်မိသားစုကို တကယ်ပဲ အားနည်းသူအဖြစ် ထင်နေကြသလား?!

ရှောင်ရှန်းအာ ၏ နုနယ်သောမျက်ခုံးကို အနည်းငယ်တွန့်လိုက်ပြီး၊ သူမသည် အလိုလို မေးလိုက်သည်၊ "ခုလာတဲ့သူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ?"

"ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပါ။ ယောက်ျားက ချောပြီး မိန်းမက လှတယ်။ ပြီးတော့ မိန်းမက သူ့နာမည်ကို တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယွင်ယွင် လို့ မိတ်ဆက်ပါတယ်။"

'ယွင်ယွင်' ဟူသော နာမည်ကို ကြားရသည်နှင့်၊ ရှောင်ဇန် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ခါသွားသည်။ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသောရာထူးကို ကိုင်စွဲထားပြီး ကျန်းမအင်ပါယာ၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူဆယ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ယွင်ယွင် သည် တကယ်ပဲ သူတို့ရှောင်မိသားစုထံ ရောက်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

သူတို့သည် သဘောတူညီချက်ကို ဖယ်ဖျက်လိုကြတာလား?

ရှောင်ဇန် ကြောင်ကြည့်နေစဉ် ရှောင်ရှန်းအာက နှစ်သိမ့်မှုပေးလိုက်သည်၊ "အဆင်ပြေမှာပါ ဦးလေးရှောင်။ သွားကြည့်ရအောင်။ ရှန်းအာ ဒီမှာရှိတယ်။"

ရှောင်ဇန်သည်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တကယ်ပဲ ဒီမိန်းကလေး ရှိနေပါလျှင် တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းချုပ် ယွင်ယွင်သည်ပင် သူတို့ကို အထင်သေးဝံ့မည်မဟုတ်ပါ။

ရှောင်မိသားစု၏ အဓိကခန်းမအတွင်း။

ယွင်ယွင်သည် ခုံတစ်ခုံပေါ်တွင် ကျကျနနထိုင်နေပြီး၊ ကျန်းချန် မှာမူ လက်ဖက်ရည်သောက်ကာ စာအုပ်ဖတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ခြုံပြောရလျှင် သူသည် စာကြမ်းပိုးနှင့် အနည်းငယ်ဆင်သော်လည်း၊ ကျန်းချန်အတွက်မူ ဤသည်မှာ သူ၏စွမ်းအားတိုးတက်စေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

မကြာခင်မှာပင် ရှောင်ဇန်၊ ရှောင်ရှန်းအာနှင့် ရှောင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲအချို့တို့ ပြေးလာကြသည်။ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းချုပ် ယွင်ယွင်ကို မြင်သည်နှင့်၊ သူတို့သည် လက်အုပ်ချီကာ ဦးညွှတ်ကြသည်၊ "တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းချုပ် ယွင်ယွင် ကို ကြိုဆိုပါတယ်၊။ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းချုပ် ယွင်ယွင် သည် ရှောင်မိသားစုသို့ ဘာအကြောင်းဖြင့် လာရောက်ရပါသလဲ?"

ယွင်ယွင် သည် သူမ၏ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်လှုပ်ရှားစေပြီးလျှင် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လှုပ်ရှားမှုပြုကာ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "ဤလူကြီးမင်းက ရှောင်မိသားစုကို ရှာဖွေလိုခြင်းကြောင့် ကျွန်မမှာ သူနှင့်အတူလိုက်ပါလာခြင်းသာဖြစ်ပါသည်။"

"အို?" ရှောင်ဇန် က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ဒုက္ခမပေးသရွေ့၊ အခြားအရာအားလုံးမှာ သေးငယ်သောကိစ္စများသာဖြစ်သည်။

"ဒီဘက်က ညီလေးက ဘာအကြောင်းဖြင့် ရောက်ရှိလာပါသလဲ?"

"ကျွန်တော် ရှောင်မိသားစုပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို လိုချင်ပါတယ်" ဟု ကျန်းချန် က ချိုသာစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ပစ္စည်းတစ်ခုလား?"

အကြီးအကဲများသည် အပြန်အလှန် ကြည့်ရှုကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အတွေးတချို့ ရှိနေသည်။ သူတို့ရှောင်မိသားစုသည် အားနည်းလာနေသော မိသားစုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ မိမိတို့ပေးနိုင်သည်မှာ နက်နဲတဲ့အဆင့် သိုင်းပညာများသာဖြစ်ပြီး၊ အဆိုပါပညာများမှာ မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အရာများသည် သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေမည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။

ရှောင်ဇန်သည်လည်း နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်သွားပြီး၊ မသိစိတ်က စေ့ဆော်သဖြင့် မေးလိုက်လေသည်၊ "ညီလေး မင်းပြောသော ပစ္စည်းက ဘာလဲ?"

"ကျောက်စိမ်းလည်ဆွဲ။"

ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ရှောင်ဇန်နောက်တွင် ရပ်နေသော ရှောင်ရှန်းအာ၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ရုတ်တရက် လှည့်ပြီး ခုံပေါ်တွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသော ကျန်းချန် ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကျောက်စိမ်းလည်ဆွဲ..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး မေးပါရစေ..."

"ရှောင်မိသားစု၏ ကျောက်စိမ်း - မိသားစုကြီးမှူးတစ်ဦးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်ထိုက်သော ကျောက်စိမ်းလည်ဆွဲ။"

ကျန်းချန်သည် သူ့လက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချထားလိုက်ပြီး၊ ရှောင်ရှန်းအာ ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့်ပုံစံကို ကြည့်ရန် မျက်နှာကို လှည့်လိုက်သည်။ ဒီမိန်းကလေးကို နီးနီးကပ်ကြည့်ရာ သူမက တကယ်ပင် လှသည်။ ရှောင်ယန် က သူမကို ဒီလောက်ဂရုစိုက်သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

ရှောင်ဇန်သည် ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်ကို မသိချင်ဟန်ဆောင်ကာ၊ "ညီလေး မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? ကျုပ်တို့မှာ ကျောက်စိမ်းလည်ဆွဲမရှိဘူး။ ညီလေး မင်းသိတာများ မှားနေလား?"

တစ်ဖက်သားက ငြင်းဆန်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းချန် သည် ရှောင်ဇန်ထံ မြန်မြန်လျှောက်သွားပြီး၊ သူ၏ ညာဘက်လက်ကို နဖူးပေါ်သို့ နူးညံ့စွာ တင်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင်၊ ရောထွေးနေသော မှတ်ဉာဏ်များသည် စနစ်ထဲသို့ ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ စီးဝင်လာပြီး၊ ရှောင်ဇန် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း ဖြစ်ရပ်အရာအားလုံးသည် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်တိုက်ပေါ်လာသည်။

အပြည့်အဝစွမ်းအားရှိမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်၊ ပုန်းကွယ်ခြင်းသည် အသုံးမဝင်ပါ။ ရိုးရှင်းသော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခုပြီးနောက်၊ တိုးရှီးရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်း၏ တည်နေရာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒပ်၊ ဒပ်၊ ဒပ်... ရှောင်ဇန် သည် ခြေလှမ်းများစွာ နောက်သို့ လျှောက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံး၌ ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရပြီး လုံးဝခုခံနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။

ကျန်းချန်သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို လှုပ်လိုက်ပြီး၊ ကျောက် ထည့်သွင်းထားသော အထူးသေတ္တာတစ်လုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်လာသည်။ သေတ္တာသည် အဆန်းပြားလှပြီး၊ သူ၏ပတ်လည်တွင် နဂါးနှင့် ခရုသင်းပုံတူများ ထွင်းထားကာ၊ ရှေးဟောင်းသိမ်မွေ့သော စွမ်းအင်ကို အနည်းငယ် ထုတ်လွှင့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်‌နေသည်။

ရှောင်ဇန်သည် ထိုင်မရတော့ပါ။ သူသည် တိုးရှီးရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်းပါဝင်သော သေတ္တာကို ဆွဲယူကာ၊ သူ၏ရင်ဘတ်နှင့် ခိုင်မြဲစွာ ဖက်ထားပြီး၊ "ဆရာ လုံးဝမဖြစ်ဘူး!" ဟု တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်မှုကို မဖန်တီးရန်ဟူသော သူ၏အခြေခံမူကို ထိန်းသိမ်းရင်း၊ ကျန်းချန် သည် ရှောင်ဇန် ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုပဲ၊ "ဦးလေးရှောင်၊ ဒီပစ္စည်းကို သိမ်းထားခြင်းဟာ နောက်ဆုံးမှာ မင်းအတွက် ဘေးဒုက္ခဖြစ်လာမယ်။ မင်းမှာထားရင် ရှောင်မိသားစုပျက်စီးရလိမ့်မယ်" ဟု ချိုသာသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။" ရှောင်ရှန်းအာ က ရှေ့တိုးလာပြီး မေးခွန်းသုံးခုကို အဆက်မပြတ် မေးလိုက်သည်၊ "ရှောင်မိသားစုက ဘယ်လိုပျက်စီးမှာလဲ? မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ၊ မင်းရဲ့ အဲဒီအစွမ်းနဲ့ ဘယ်လိုဆက်စပ်မှုရှိလဲ၊ ပြီးတော့ ရှောင်မိသားစုရဲ့ ကျောက်စိမ်းလည်ဆွဲအကြောင်း ဘယ်လိုသိလဲ?"

"မင်းဟာ ငါ့ရဲ့အထောက်အထားကို သိထိုက်တဲ့အဆင့် မဟုတ်သေးဘူး။ မင်းအဖေဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းရဲ့ မိသားစုအကြီးအကဲတွေဖြစ်ဖြစ် လာမယ်ဆိုရင် သိလောက်မယ်။ မင်းနဲ့ မတန်ဘူး။"

ကျန်းချန် သည် သိုင်းအတတ်ပညာ ကျင့်စဉ် စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး၊ စားပွဲပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထားလိုက်သည်။ "ရှောင်ဦးလေး၊ ကျွန်တော် ကျန်းချန်ဟာ စစ်တိုက်ခြင်းကို မကြိုက်ဘူး၊ စီးပွားရေး လုပ်ရတာကို ပိုကြိုက်တယ်။ ရှောင်မိသားစုရဲ့ ကျောက်စိမ်းကို အရမ်းကြိုက်တယ်။ ဒီမှာ မြေကြီးအဆင့် အနိမ့်စား သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ် နှစ်မျိုးရှိတယ်၊ မင်းတို့ ရှောင်မိသားစုအတွက် အလွန်သင့်တော်တယ်။"

မြေကြီးအဆင့် အနိမ့်စား သိုင်းပညာ နှစ်မျိုးကို မြင်ရသည်နှင့်၊ ရှောင်မိသားစု အကြီးအကဲများ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ သူတို့ရှေ့ရှိ လူငယ်သည် ဤမျှလောက်ရက်ရောလိမ့်ဖြစ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပါ၊ မြေကြီးအဆင့် သိုင်းပညာများကို ပေးအပ်နိုင်ခြင်းသည် မည်မျှပင်ရက်ရောမှုရှိသနည်း။

"ဦးလေးရှောင် မလုပ်ပါနှင့်။ ဒီကျောက်စိမ်းလည်ဆွဲဟာ အလွန်ထူးခြားမှုရှိပြီး၊ သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပါ။ အကယ်၍ ဦးလေးရှောင်က ကျွန်မကို ယုံကြည်ပါက၊ ကျွန်မဆီမှာ ထားနိုင်ပါတယ်။"

ရှောင်ဇန် သည် အခက်အခဲတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်တိုင်း အခြေအနေကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို မသိတော့ပါ။