← Chapters

လက်ချောင်းတစ်ချောင်း တောက်လိုက်ရုံဖြင့် ကြယ်ရှစ်ပွင့် သိုင်းဧကရာဇ်ကို လွင့်စင်စေခြင်း

Vol. 1 Ch. 8

လက်ချောင်းတစ်ချောင်း တောက်လိုက်ရုံဖြင့် ကြယ်ရှစ်ပွင့် သိုင်းဧကရာဇ်ကို လွင့်စင်စေခြင်း

Vol. 1 Ch. 8

ရှောင်ဇန် သည် သစ်သားသေတ္တာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားပြီး သူ၏စိတ်သည် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ဖခင်၊ ယခင်က ရှောင်မိသားစု၏ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲသည် တစ်ခါက သူ့ကို တိုးရှီးရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်းကို ဘယ်တော့မှ မပြောရန် မှာကြားခဲ့ဖူးသည်။

အကြောင်းမှာ ဤကျောက်စိမ်းသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး၊ အမှားအယွင်းအနည်းငယ်ရှိပါလျှင် ရှောင်မိသားစု ပျက်စီးခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက်၊ သူတစ်ဦးတည်းသာ ကျောက်စိမ်းအကြောင်း သိခဲ့သည်။ အကြီးအကဲနှစ်ဦးပင် ထိုအကြောင်းကို အမှန်တကယ် မသိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ယခုအခါမှာ‌တော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီးဖြစ်‌သော်လည်း၊ သူသည်ပင် အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော်ပြီဖြစ်ကာ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်သာ နေထိုင်ရလောက်တော့သည်။ ဒီမြေကြီးအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ပညာ နှစ်မျိုးသည် ယန်အာအတွက် အလွန်သင့်တော်သည်။ သူတို့နဲ့အတူ၊ ယန်အာ၏ သုံးနှစ်ကတိကို သေချာပေါက်အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးများ သိသိသာသာ များလာမည်မှာ သေချာသည်။

ရှောင်ရှန်းအာသည် စိုးရိမ်သဖြင့် မျက်ရည်ကျလုနီးဖြစ်နေသည်။ သူမသည် အိမ်ကို အမြန်ပြန်လာခဲ့ပြီး၊ မြေကြီးအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းပညာ ဘယ်တစ်ခုကိုမျှ မယူလာခဲ့ပါ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါလျှင် သူမကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ပညာကို အသုံးပြု၍ တိုးရှီးရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်းကို ဝယ်ယူခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်က ရှောင်ဇန်၏စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ပန်းထိုးဝတ်ရုံကို ခါလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ အဆင့်ခြောက် ဆေးလုံးသည် လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ဒီဆေးလုံးကို အံ့ဖွယ်အတားအဆီးဖြတ်ဆေးလုံး (Exquisite Barrier-Breaking Pill) ဟု ခေါ်ပြီး၊ အဆင့်ခြောက် အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးဖြစ်သည်။"

ဆေးဖက်ဝင်သော အနံ့ပြင်းပြင်းသည် သစ်သားသေတ္တာဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ထိုအနံ့ကိုရှူရှိုက်မိသူကို စိတ်ကြည်လင်သွားစေသည်။

ဒီစကားလုံးများ ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ နားထောင်နေသူ အားလုံး ဆူဆူညံညံ ဖြစ်သွားသည်။

ရှောင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲနှစ်ဦးပင် မတတ်နိုင်ဘဲ စုံစမ်းဖို့အတွက် စတင်လိုက်ရသည်။ ယင်းသည် အမှန်တကယ် အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် မတတ်နိုင်ဘဲ ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်သည်။ ဒီလူသည် အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်ဆိုတာကို အရင်က မကြားခဲ့ဖူးပါ။

ယွင်ယွင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်ဟန်ရှိနေပြီး သူတစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ကာ "အဆင့်ခြောက် အံ့ဖွယ်အတားအဆီးဖြတ်ဆေးလုံး တကယ်ဖြစ်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ သိုင်းအရှင် (Dou Ling) အဆင့်အောက် မည်သူမဆို သောက်သုံးပါက ထိုသူတို့၏ စွမ်းအားကို ကြယ်သုံးပွင့်ထိ တိုးစေနိုင်တယ်။ ‌ဒါကို အဆင့်ခုနစ်ဆေးလုံးလို့ ခေါ်ရင်လည်း မမှားပါဘူး။"

ကျန်းမအင်ပါယာ တစ်ခုလုံး၌ အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးကို ချက်လုပ်နိုင်သူမှာ ဆေးဘုရင် ဂူဟီ တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သော်လည်း၊ သူပင်လျှင် အဆင့်ခြောက် အံ့ဖွယ်အတားအဆီးဖြတ်ဆေးလုံးကို ချက်လုပ်နိုင်ရန် စွမ်းအားမရှိပါ။

အကြောင်းမှာ ထိုအဆင့်ရှိသည့် အရာတစ်ခုခုကို ချက်လုပ်လိုသူမည်သူမဆို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ၊ ကောင်းကင်မီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဇန် ၏ နှလုံးက ခုန်လာပြီး သူ ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်။ ယန်အာသည် ဤအဆင့်ခြောက် အံ့ဖွယ် အတားအဆီးဖြတ်ဆေးလုံးကို သေချာပေါက် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။"ဘယ်လိုလဲ?" ကျန်းချန် သည် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောကာ၊ "အဆင့်ခြောက် အံဖွယ် အတားအဆီးဖြတ်ဆေးလုံးကို ထပ်ပေါင်းထည့်ထားတဲ့ မြေကြီးအဆင့် အနိမ့်စား သိုင်းပညာ နှစ်မျိုး။ ဒါဆိုရင် မင်းလက်ထဲက ကျောက်စိမ်းအပိုင်း‌လေးနဲ့ လဲဖို့ လုံလောက်ပြီလား?"

"ဦးလေးရှောင် မလုပ်ပါနှင့်!" ရှောင်ရှန်းအာ သည် အမြန်ဝင်ပြောလိုက်သည်၊ "ကျောက်စိမ်းအပိုင်းလေးက ဘာနဲ့မှနှိုင်းယှဉ်လို့မရပါဘူး။ သိုင်းပညာ နှစ်မျိုးနှင့် အဆင့်ခြောက် အံ့ဖွယ် အတားအဆီးဖြတ်ဆေးလုံးတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပါ။ အကယ်၍သာ ဦးလေးရှောင်က ကျွန်မကို ယုံကြည်ပါလျှင် ဒီကျောက်စိမ်းအပိုင်းလေးကို ရှန်းအာကို ပေးပါ။ ရှန်းအာသည် မိသားစုအကြီးအကဲကို ရှောင်မိသားစုအား မြေကြီးအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းပညာ ဆယ်မျိုးကို ပေးရန် တောင်းဆိုပါမည်။"

အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ကြည့်ရှုကာ ပြက်ရယ်ပြုလိုက်ကြသည်၊ "ရှန်းအာ၊ မင်းစကားအများကြီးမပြောပါနဲ့။ အကယ်၍ မင်းသာ ယခုထုတ်နိုင်ပါက၊ ကျုပ်တို့ သေချာပေါက် ယုံကြည်ပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ မင်းမထုတ်နိုင်ပါက ကျုပ်တို့ အပေးအယူကို ဆက်လုပ်ရပါလိမ့်မယ်။"

"မြေကြီးအဆင့် သိုင်းအတတ်ပညာ၊ ကျန်းမအင်ပါယာ တစ်ခုလုံး ဒီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ ဒါ့အပြင်၊ အဆင့်ခြောက် အံ့ဖွယ်အတားအဆီးဖြတ်ဆေးလုံးကို စားသုံးပြီးသည့်နောက်၊ မိသားစုအကြီးအကဲသည် အချိန်တိုကလေးအတွင်းမှာပင် သိုင်းအရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။ အနာဂတ်မှာ ကျုပ်တို့ ရှောင်မိသားစုသည်လည်း အင်ပါယာမြို့‌တော်ထဲသို့ ရောက်လာနိုင်သည်မဟုတ်ပါလော။"

ရှောင်မိသားစုသည် ဤသေးငယ်သော ဝူတန်မြို့တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ အင်ပါယာမြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်ရန် မှာ လွယ်ကူသောကိစ္စမဟုတ်ပေ။

အကြီးအကဲကြီးသည်လည်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောလိုက်သည်၊ "မိသားစုအကြီးအကဲ၊ ကျုပ်တို့ အားလုံးသည် ရှောင်မိသားစု၏ အတက်အကျများကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့သူတွေပါ။ ယခုချိန်မှာ သိုင်းအရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် အခွင့်အရေးသည် မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ကျုပ်တို့ ဒီလို အခွင့်အရေး‌ကောင်းကို လက်လွတ်အဆုံးရှုံးမခံပါ!"

ရှောင်ဇန်သည်လည်း ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏ ညာဘက်လက်တွင်ကိုင်ထားသော တိုးရှီးရှေးဟောင်း ဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်းပါသော သေတ္တာကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်မှာပင် အမည်းရောင်မြူခိုးသည် ရှောင်မိသားစု၏ အဓိကခန်းမကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အချိန်ခဏတစ်ခုအတွင်း၊ မှောင်မိုက်သောအရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လူသားပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် လုံးဝ အမည်းရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ သူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ ရင့်ပြီး အိုမင်းရင့်‌ရော်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဟ၊ ဒီကောင်လေးက တော်တော်အာရုံခံကောင်းတယ်" ဟု အမည်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူက ရယ်မောပြီးနောက် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်၊ "တချို့အရာတွေကို မင်းက ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ရင် မင်း ဒီလောကကြီးမှာ သွားစရာ နေရာမရှိတော့ဘူး!"

"သိုင်းဧကရာဇ် ?!" ယွင်ယွင် ထလာပြီး သိုင်းဧကရာဇ် ကျွမ်းကျင်သူကို သတိထားပြီး ကြည့်နေသည်။

"ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား?"

ကျန်းချန် သည် နှာရှုံ့လိုက်ပြီး "ငါအမုန်းဆုံးက ခြိမ်းခြောက်တာဆိုတာ မင်းသိလား? မင်းက တကယ်ပဲ ရှေးမျိုးနွယ်စုက ကျွမ်းကျင်သူ ဒီရောက်လာမယ်လို့ ထင်နေတာလား?"

ဒီအရာကို ကြားရသည်နှင့်၊ အမည်းရောင်အရိပ်၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးခဲသွားပြီး၊ သူသည် ရုတ်တရက် ကျန်းချန် ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ရှန်းအာပင် သတိမထားဘဲ သူမ၏ ချယ်ရီသီးနှင့်တူသော နီရဲသည့်နှုတ်ခမ်းများကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်လိုသိလဲ... မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ?!"

ကျန်းချန် သည် လက်ချည်းသက်သက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ အမည်းရောင်အရိပ်၏ လက်တုံ့ပြန်ခွင့်မရခင်ပင် သူ၏လက်ထဲ၌ အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။

"ငါ့နာမည်က ကျန်းချန်၊ ကမ္ဘာကြီးကို ပတ်သွားနေတဲ့ ခရီးသွားတစ်ယောက်ပါ။"

ထိုသို့သော သေးငယ်တဲ့လှုပ်ရှားမှုပင်လျှင် သိုင်းဧကရာဇ် အဆင့်ရှိသော လင်းယင်း (Ling Ying) ကို ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်စေသည်။

ကျန်းချန် သည် သူ့ဘေးနားရှိ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဒါက သူ့ကို ထိတ်လန့်စေပြီး၊ "ဓားကိုင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် သူသည် ကောင်းကင်အောက်ရှိ အရာအားလုံးကို အထင်မြင်သေးပြီး ဓား၏အရှိန်ကို ခံစားမိစေလိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ နည်းနည်း ချို့ယွင်းချက်ရှိ‌နေတယ်။"

ကျန်းချန် ၏ လက်ချောင်း အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ သူ့ရှေ့ရှိ လင်းယင်း သည် ကားတစ်စီးနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ထိန်းချုပ်လို့မရဘဲ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ရှောင်မိသားစု၏ နံရံသုံးချပ်ကို တိုက်မိပြီးနောက် ရှောင်မိသားစုမှ ထွက်ပြေး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အဖိုးလင်း!"

ရှောင်ရှန်းအာသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ အဖိုးလင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ကြယ်ရှစ်ပွင့် သိုင်းဧကရာဇ် အဆင့်တွင်ရှိသော်လည်း၊ သူသည် ရှောင်မိသားစု၏ ပင်မအခန်းမှ အလွယ်တကူ အပစ်ခံလိုက်ရပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိချေ။

သူမရှေ့မှာရှိနေသူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ?

"မိန်းကလေး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက လူတွေကို သီလနဲ့သိမ်းသွင်းတယ်။ အကယ်၍ မိန်းကလေးသာ တခြားဘာလှည့်ကွက်မှ မကစားပါလျှင် ငါက မင်းကို ဒီတိုင်းထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းချန် သည် ရှန်းအာ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အကြည့်ကို တစ်ဖန် ရှောင်ဇန် ပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ရှောင်ဇန်သည်လည်း ထိုသူ၏ စွမ်းအားသည် အထင်သေးဖွယ်ရာမဟုတ်ကြောင်း သိပြီးဖြစ်သဖြင့် သူသည် ရှောင်မိသားစု၏ ကျောက်စိမ်းအပိုင်း‌လေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆက်သလိုက်သည်၊ "ဆရာ ဒီမှာ ကျောက်စိမ်းအပိုင်းလေး..."

ကျန်းချန် သည် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ အတွင်းတွင် တိုးရှီးရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်း ရှိနေသည်ကို မြင်ရသည်နှင့်၊ အားရကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဦးလေးရှောင်။ ဒါဆို ကျွန်တော် သွားပါတော့မယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးယွင် သွားကြရအောင်။"

ထို့နောက်၊ ကျန်းချန် သည် ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး၊ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ကျောဘက်တွင် ထားကာ၊ ညာဘက်လက်တွင် ခေါက်ယပ်တောင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခတ်ကာ၊ ယဉ်ကျေးသော လူငယ်ကလေးတစ်ဦး၏ ပုံစံကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ရုပ်ရည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ၊ သူ့ကိုမြင်ရသော မည်သည့်အမျိုးသမီးမဆို သူမ၏နှလုံးသား ခုန်လာစေနိုင်သည်။

"ထိုသူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ?"

အာကာသဟင်းလင်းပြင် အထက်။

ကျန်းချန် သည် သူ့နောက်ကွယ်ရှိ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းချုပ် ယွင်ယွင်ကို ကြည့်ရန် မျက်နှာကို လှည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ "ဘာဖြစ်သွားတာလဲ၊ မိန်းကလေး ယွင်ယွင် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသလား?" ဟု အနည်းငယ် ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။

ယွင်ယွင် သည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို စူပြီး၊ "ဆရာက ဘယ်အဆင့်လဲဆိုတာ ကျွန်မ အမြဲနားမလည်တာပါ။ ဘာကြောင့် ကြယ်ရှစ်ပွင့် သိုင်းဧကရာဇ် က သင့်နဲ့ တစ်ပွဲတောင် ခံနိုင်ရည်မရှိတာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟား၊ မိန်းကလေးက ဘာကို ဆိုလိုချင်ပါသလဲ။ ငါက ခရီးသွားတစ်ယောက်ဖြစ်ရုံပါပဲ။ ကမ္ဘာကြီးကို ပတ်ပြီး စာအုပ်ပေါင်းများစွာဖတ်ခြင်းဟာ ငါ့ရဲ့စိတ်ထဲ နှလုံးသားထဲကကို လိုချင်တာပါ။ အကယ်၍ မိန်းကလေးက စိတ်ထဲမထားဘူးဆိုရင် ငါနဲ့အတူ နေပြီး ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံနိုင်တယ်။ နောင်တစ်ချိန် မင်း သေချာပေါက် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိလိမ့်မည်။"

ယွင်ယွင် က ခါးခါးသီးသီးပြောလိုက်သည်၊ "ဆရာက ဟာသတွေပြောနေတာပဲ။ ကျွန်မက တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တယ်။ အကယ်၍ ကျွန်မထွက်သွားရင်၊ ကျွန်မရဲ့ တပည့်တွေရဲ့ ကျင့်ကြံလိုစိတ်တွေ ကျဆင်းသွားမယ်မဟုတ်လား?"

ကျန်းချန် သည် ဘာမှမပြောလိုပါ။ သူမ၏လမ်းကို သူမတစ်ဦးတည်းသာ ထိန်းချုပ်လို့ရနိုင်မည်ဖြစ်ပေမဲ့လည်း သူသည် သူမအား အကူအညီအချို့ကို ပေးရဦးမည်ဖြစ်သည်။

သူ့အရင်ဘဝက သူအကြိုက်ဆုံး အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သော တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းချုပ် ယွင်ယွင်က ဦးနှောက်မရှိတဲ့သူပဲ။

သူမ၏ဂိုဏ်းသည် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ဆရာသည်လည်း အသတ်ခံလိုက်ရသော သူမသည် သူမ၏တပည့် နန်လန်ယန်ရန် နှင့်အတူ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံး ပန်းဂိုဏ်းထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ အခြားသူများ၏ မုန်းတီးမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ သူမ၏ဘဝက တကယ်ပင် ဒုက္ခအမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

All Chapters