အခန်း (၂၄၃-၂၄၄)

၂၄၃)။

ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို သတ်ချင်စိတ်သည် ဟုန်ယွိအတွက် ပထမဆုံး သို့မဟုတ် ဒုတိယအကြိမ် မဟုတ်တော့ချေ။

ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ပြေးချိန်တွင် သူသည် ချန်ယင်းရှာနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် အတူပူးပေါင်းကာ သိုင်းသူတော်စင် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးပင်လျှင် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို အပြင်းထန် ဒဏ်ရာရခံပြီး၊ ဖြည်းဖြည်း တိုက်ခိုက်နိုင်မည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး မဟုတ်ပါက သိုင်းသူတော်စင်ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မှော်ပညာရပ်များကို ဟစ်ကြွေးသံတစ်ချက်ဖြင့် ဖြိုခွဲပစ်နိုင်သည်။ သူ၏ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပင် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး ခန္ဓာကိုယ် အနီးသို့ မကပ်ရောက်နိုင်ချေ။ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။

သာမန် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များသည် သိုင်းသူတော်စင်များကို ရှောင်ရှားရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ တိုက်ခိုက်ရန် နည်းလမ်း မရှိချေ။

သိုင်းသူတော်စင်ရှိရာအရပ်သို့ တစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများပင် နီးကပ်မလာနိုင်ချေ။ ဤစကားသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နှင့် သိုင်းသူတော်စင် အကြား ကွာခြားချက်ကို အခြေခံအားဖြင့် ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ် ကျင့်ကြံသူတစ်ပိုင်းနှင့် ညီမျှနေပြီ။ ထို့ပြင်, သူသည် အတိတ်ဗုဒ္ဓကျမ်းကို ကျင့်စဉ်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေး၏ မယိမ်းမယိုင်သော စိတ်ဆန္ဒကို စုပ်ယူကာ၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် အဆုံးစွန်အထိ သန့်စင်ထားသည်။ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ပါက ပြိုင်ဘက်၏ သွေးချီကြောင့် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဟု ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။

သို့သော် ယုံကြည်ချက်သည် ယုံကြည်ချက်သာ။ လက်တွေ့ တိုက်ပွဲဖြင့် စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်သေးသည်။

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် တော်ဝင်ချန် ကောင်းကင်နိုင်ငံမြေပေါ် ခြေချပြီးနောက် ဟုန်ယွိ တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်မည့် ပထမဆုံးပစ်မှတ် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် သူ့ထံမှ သိုင်းသူတော်စင်များကို မည်သို့မည်ပုံ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို သင်ယူလေ့လာမည်။ ယင်းက နောင်တွင် ချန်ပီယံမြို့စားနှင့် တိုက်ခိုက်ရာ၌ ပိုမို လွယ်ကူစေလိမ့်မည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်သည်။ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည်လည်း သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ပထမဆုံး ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ကိုင်တွယ်ကာ တန်ဖိုးရှိသော အတွေ့အကြုံ များစွာကို ရရှိလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် တော်ဝင်ချန်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးလာနောက်၊ သူသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် ဟုန်ခမ်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရွှေ့ယန်ခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး စံအိမ်နောက်ကျောရှိ ဟိုင်ဇီရေကန်သို့ လျှို့ဝှက်ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိတွင် အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းတော် သူတော်စင် တူယွမ်ထံမှ သိမ်းဆည်းရရှိခဲ့သော မူလသွေးဝိညာဉ် ကော်ဇောပျံနှင့် စကြာဝဠာအိတ် ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့အတွက် သွားလာလှုပ်ရှားရန် အလွန်အဆင်ပြေသည်။ သူသည် ယုံကြည်ရသော လက်ပါးစေ အနည်းငယ်ကို စကြာဝဠာအိတ်ထဲ ထည့်ကာ မူလသွေးဝိညာဉ်ကော်ဇောပျံပေါ် ထိုင်လိုက်ရုံဖြင့် တခဏတာ အတွင်း နန်ကျိုးကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ဟုန်ယွိ။ မင်းပါလား။”

ဟုန်ခမ်းကိုယ်တိုင်လည်း သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်း မြင်ရချိန်တွင် သူသည် အံ့အားသင့်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်လာပြီး မျက်နှာပေါ် ရက်စက်သော အပြုံး ပေါ်လာသည်။ ရေပြင်ပေါ် ကြာရှည်ရပ်နေသော ဟုန်ယွိကို ခွဲခြားသိရှိပြီးနောက် အဆုံးတွင် သူ၏ပုံစံကို မှတ်မိလိုက်သည်။

ဟုန်ခမ်းသည် ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်နှင့် ဝေးကွာနေသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ။ သူသည် ဟုန်ယွိကို တစ်ကြိမ်သာ တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးပြီး၊ လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ် သို့မဟုတ် ခြောက်နှစ်ခန့်က အစီအရင်ခံစာ တင်ပြရန် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိစဉ်က ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် ထည့်မထားခဲ့ချေ။

သူသည် ဝူဝမ်မြို့စား၏ ပထမဇနီး၏ တရားဝင်သား ဖြစ်ပြီး၊ စောစီးစွာ အောင်မြင်မှု ရရှိကာ နယ်စပ်အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိကဲ့သို့ တရားမဝင်သားတစ်ယောက်ကို အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်မည်နည်း။

ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်တွင် ညီအစ်ကိုနှမ များစွာ ရှိသည်။ ဟုန်ယွိကို အာရုံစိုက်ရသည်အထိ အလှည့် မရောက်ခဲ့ချေ။

“ဘာလဲ၊ ဟုန်ခမ်း။ မင်းက ကိုယ်ညီဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘူးလား။ မင်း ဘယ်သူမှန်း ငါ သိတယ်။ မင်း မြို့တော်ကို အလုပ်အစီအရင်ခံစာ တင်ပြဖို့ ပြန်လာတုန်းကအချိန်ကို မှတ်မိသေးလား။ အဲဒီတုန်းက ငါက အသက်ခုနစ်နှစ်အရွယ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ မင်းနဲ့ မင်းအမေက ငါ့အမေကို ဆူပူ ကျိန်းမောင်းခဲ့တယ်။ မင်း မမှတ်မိရင်တောင် ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေတယ်။ မအံ့သြပါနဲ့။ ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေ ပြန်လည် တွေ့ဆုံကြတာဆိုတော့ အတိတ်ကြောင်းတွေကို သဘာဝအတိုင်း ပြန်ပြောင်းပြောဆိုရမယ် မဟုတ်လား။”

ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရှင်းလင်းပြတ်သားသည့် လူသားပုံစံ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ရေပြင်ပေါ် လှိုင်းတစ်ချက်မျှ မခတ်ဘဲ ရပ်နေလေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ် ကျင့်ကြံသူတစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သည်။ အတွေးများဖြင့် ပျံသန်းလာချိန် ယန်လေပြင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး အရိုးထဲအထိ အေးစက်စိမ့်ဝင်သော ယင်လေပြင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။

လေပြင်း တိုက်ခတ်ချိန် အာရုံခံစားကောင်းမွန်သော သိုင်းသခင်များပင် စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ခံစားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် ပေါ်ထွက်လာချိန် အဖြူရောင် ပညာရှင်ဝတ်ရုံနှင့်အတူ ပိတ်စဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသည်။ သူ့အဝတ်ရုံစများက လေမိုးထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေပြီး မိုးစက်များ ကျရောက်ကာ တစ်စက်ချင်းစီ စီးကျနေပါသည်။ အရာအားလုံးသည် အစစ်မှန်နှင့် အလွန်တူညီပြီး အတုဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မခံစားနိုင်ပေ။

ဟုန်ယွိသည် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ သူသည် ဟုန်ခမ်းကို ကြည့်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက် အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ၊ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး အတိတ်ကို ပြန်ပြေင်းပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောသည်။

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ ပါးစပ်ဖြင့် ခေါ်ဆိုရသော အစ်ကိုဖြစ်သူကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ။

ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်တစ်ခုလုံးတွင် ဟုန်ယွိကို အနည်းငယ် သနားခဲ့သူ ဟုန်ရွှေ့ကျောင်းတစ်ယောက် သာ ရှိသည်။ ကျန်ရှိသော ညီအစ်ကို ဆယ်ခြောက်ယောက်နှင့် ညီမ ခြောက်ယောက်သည် ဟုန်ယွိ ကို ညီအစ်ကိုအဖြစ် မဆက်ဆံခဲ့ချေ။ အစေခံ သို့မဟုတ် ကျွန်ကဲ့သို့ ကြည့်ခဲ့ကြသည်။

ဤအစ်ကိုဖြစ်သူ ဟုန်ခမ်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်ပြီး တွေ့ဆုံရခဲသည်။

ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်သည် ဧကရာဇ်နန်းတော် မဟုတ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် စည်းကမ်း တင်းကြပ်သည်။

“ဟုန်ခမ်း၊ မင်း ငါ့ကို ဆဲဆိုခဲ့တဲ့ စကားတိုင်းကို ငါ ကြားယောင်နေမိတယ်။ မင်း ငါ့ကို ဆဲဆိုတာက ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်, အစ်ကိုကြီးဆိုတော့ ပိုအရေးပါတယ်။ ငါလည်း မင်းကို လေးစားပြီး ပြန်ငြင်းခုန်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့်, ငါ့အမေကို ဆဲဆိုတာကိုတော့ ငါ သည်းမခံနိုင်ဘူး။”

ဟုန်ယွိက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“သခင်လေးယွိ၊ မင်းနဲ့ သခင်လေးခမ်းတို့က ညီအစ်ကိုတွေ မဟုတ်လား။ အခု မင်းက တာအိုပညာမှာ ကြီးကြီးမားမား အောင်မြင်မူရခဲ့ပြီး သခင်လေးခမ်းရဲ့အသက်က သခင်လေးလက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ဒါပေမယ့်, ညီအစ်ကိုတစ်ဦးကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်တာက ရှေးကျမ်းစာတွေအရဆို တိရစ္ဆာန်တွေထက်တောင် ဆိုးရွားတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ သခင်လေးအနေနဲ့ နှစ်ကြိမ် စဉ်းစားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ သခင်လေးက ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့တယ်။ ဒီနိယာမကို သေချာပေါက် နားလည်မယ် ထင်ပါတယ်။ တာအိုပညာ ကျင့်ကြံခြင်းဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နှလုံး အခြေအနေ အားလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်တယ်။ တကယ်လို့, သခင်လေးသာ သခင်လေးခမ်းကို ထိခိုက်စေမယ်ဆိုရင်, နောင်နှစ်တစ်ရာ နောက်ပိုင်း သခင်လေးစိတ်ထဲမှာ နှလုံးသားနတ်ဆိုး ဖြစ်ပေါ်လာမှာ မကြောက်ဘူးလား။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ရေပြင်ပေါ် ရပ်နေသော ဟုန်ယွိကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာက မကြုံစဖူး လေးနက်သည့် အမူအရာကို ဖော်ပြနေသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်တစ်ချက် လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး သူ ဘာတွေးနေမှန်း မည်သူမှ မသိနိုင်ချေ။

မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားချိန်မှာ ဝူအိမ်တော်ထိန်းက စကားလုံးတစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

“အိုး။ ဒီလိုလား.., တကယ်လို့, ကျုပ် ဟုန်ခမ်းကို အန္တရာယ်ပြုခဲ့ရင် ခင်ဗျား ကျုပ်ကို တားမှာလား။” ဟုန်ယွိသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်နှာကို အပြုံးမပါသော အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကျွန်အိုကြီးက သခင်လေးယွိနဲ့ သခင်လေးခမ်းတို့ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်မယ့် အန္တရာယ်ဆိုးကြီးကို သေချာပေါက် တားဆီးရလိမ့်မယ်။” ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်ခုံးများက တုန်ခါသွားသည်။

“ခင်ဗျား ကျုပ်ကို တားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။” ဟုန်ယွိက ခေါင်းခါသည်။ “ဟုန်ရွှန်ကျိ ကိုယ်တိုင် လာရင်တောင် ကျုပ်ကို တားနိုင်မယ် မထင်ဘူး။ ပြီးတော့, ဝူအိမ်တော်ထိန်း၊ ခင်ဗျား, ဟုန်ခမ်းကို ဒီလောက် ကာကွယ်ပေးနေတယ်။ ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘာလို့ မစိုးရိမ်တာလဲ။ အခုတစ်ကြိမ် ကျုပ်က ဟုန်ခမ်းကိုသတ်ဖို့ ရောက်လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားကို သတ်ဖို့ ကျုပ် ရောက်လာခဲ့တာ။ ဟုန်ခမ်းကိုတော့ သူ့သိုင်းပညာကို ဖျက်ဆီးပြီး ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်မှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ခိုင်းလိုက်မယ်။”

“ဟုန်ရွှန်ကျိက သူ့သားကို လုံခြုံဘေးကင်းပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေစေချင်တဲ့အတွက် ခင်ဗျားကို အထူး စေလွှတ်ပြီး၊ ကျုပ်ကို ဖမ်းဆီးပြီး သိုင်းပညာ ဖျက်ဆီးဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။ သဘာဝအတိုင်း ကျုပ်ကလည်း သူ့ကို စိတ်ပျက်စေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ ဟုတ်တယ်မလား။”

ဟုန်ယွိသည် ဤစကားကို မယုံနိုင်လောက်အောင် အလွန် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိသည် သူ့သိုင်းပညာကို ဖျက်ဆီးပြီး ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်တွင် ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လုံခြုံစွာ ထည့်သွင်းပြီး ပြုစုပျိုးထောင်လိုသည်။ ဟုန်ယွိသည် သူ့ဆန္ဒကို သဘာဝအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်။ ဟုန်ခမ်း၏ သိုင်းပညာကို ဖျက်ဆီးပြီး ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်တွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ခိုင်းရမည်။

ဤသည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ဆန္ဒနှင့် ကိုက်ညီသည်။

“ကျုပ်ဟုန်ယွိက ကျုပ်အစ်ကိုကို သဘာဝအတိုင်း သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်အဖေ့ရဲ့ဆန္ဒကို လိုက်နာရမယ် မဟုတ်လား။ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၊ ခင်ဗျား ဘယ်လို ထင်သလဲ။ ဒီအကြံက ကောင်းတယ် မဟုတ်လား။” ဟုန်ယွိသည် သူ့ကို တည့်တည့် ကြည့်ကာ ဒေါသကြောင့် သွေးအန်ချင်စရာကောင်း သည့် လေသံဖြင့် ပြောသည်။

“ဟုန်ယွိ၊ မင်း အတင့်ရဲလိုက်တာ။ မင်းက အဖေ့နာမည်ကို ပါးစပ်ဖျားကနေ ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒါက တကယ်ကို လေးစားမူကင်းမဲ့တာပဲ”

ဟုန်ယွိ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဟုန်ခမ်းက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အဖြူရောင် သွားများ တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အမျက်ဒေါသ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရက်စက်သော အငွေ့အသက် ခပ်မှိန်မှိန် ထုတ်လွှတ်သည်။

“သခင်လေးခမ်း၊ မလှုပ်ရှားနဲ့။ သခင်လေးယွိက သခင်လေးကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်။ အခု သခင်လေးရဲ့ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမူက မဟာဆရာသခင်အဆင့် ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး လက်သီးဆန္ဒကို စုစည်းထားနိုင်ပေမယ့် သခင်လေးယွိရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးဘူး။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းက လက်ကို မြှောက်ကာ ဟုန်ခမ်းကို တားသည်။

“ဟမ့်၊ သူ ကျုပ်ကို တကယ်ကို ဘာမဆိုလုပ်နိုင်မယ်လို့ ကျုပ် မယုံဘူး။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ တားဆီးခံရချိန်မှာ ဟုန်ခမ်း၏ မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် နီရဲလာပြီး၊ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို အပ်ဖြင့် ထိုးစိုက်ခံရသည့်အလား သွေးများစီးကျလာသည်။

သူသည် ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်၏ တရားဝင်သားဖြစ်သည့်အပြင် ဧကရာဇ်နန်းတော်၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ။ ယခု ဤ တရားမဝင်သား ဟုန်ယွိသည် သူ့ထံ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်နေသည်။ သူ မည်သို့ ခံနိုင်မည်နည်း။

ငယ်စဉ်ကတည်းက သူသည် သူ့ထက် ဆယ်နှစ်ကျော် ငယ်သော ဤညီငယ်ဟုန်ယွိကို အထင်သေးခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ ယခုအခါ အသက်ဆယ်ခြောက်နှစ် ဖြစ်ပြီး၊ သူအသက်က နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် ရှိပြီ။ သူသည် ဟုန်ယွိထက် ဆယ့်နှစ်နှစ် ကြီးသည်။ ဟုန်ယွိ ကလေးအရွယ် ဖြစ်နေချိန်မှာ, သူသည် တပ်များကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်နေပြီ။ ဟုန်ယွိကို သူ မည်သို့ အထင်ကြီးမည်နည်း။

“ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဟုန်ခမ်း။ မင်းရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာ နှိုးဆွခံရလို့လား။ အဲ့ဒီအချိန်က မင်းက ငါဟုန်ယွိကို အထင်မြင်သေးပြီး၊ အသုံးမကျသူလို့ တွေးခဲ့တယ်။ အခြားလူတွေရဲ့ အမြင်တွေကြောင့်သာ၊ မဟုတ်ရင်, မင်း ငါ့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးတာ ကြာလောက်ပြီ။ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။ အခုကတုန်းက မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်တဲ့ကြောင်း ပြောနေတာ ငါ ကြားလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်, အခု ငါ့ကျင့်ကြံမှုက အဆင့်မြင့်အဆင့်ထိ ရောက်ရှိနေပြီ။ ငါ မင်းကို လက်ချောင်းလေး တစ်ချောင်းနဲ့တောင် သတ်ပစ်နိုင်တယ်။ ဘယ်သူမှ မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကို မင်း မယုံနိုင်ဘူး မဟုတ်လား။”

ဟုန်ယွိသည် လှုပ်ရှားမှု မပြုသေးချေ။ ယနေ့ ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် ဟုန်ခမ်းတို့ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းရှိမည်ဟု မဟုတ်ဟု လုံးဝ ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်, သူသည် အလျင်လိုခြင်းမရှိ အလွန်စိတ်ရှည်သည်။

နှစ်များစွာ ခံစားခဲ့ရသော ဖိနှိပ်ခံရမှုနှင့် သူ့အမေအတွက် ရန်ငြိုးသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို သတ်ပြီး ဟုန်ခမ်း၏ သိုင်းပညာကို ဖျက်ဆီးရုံဖြင့် ပျောက်ကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ပြိုင်ဘက်ကို လှုံ့ဆော်ရန် လိုအပ်သည်။ ပြိုင်ဘက်၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာမျိုးကို မြင်တွေ့ရရန် လိုအပ်သည်။ ထိုမှသာ သူ့နှလုံးထဲထဲ ကာလကြာရှာ ဖိနှိပ်ထားရသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ပြီး၊ သူ့အတွေးများလည်း ကြည်လင်လာမည်။ သူ့ကံကြမ္မာလည်း တိုးလာမည်ဖြစ်ကာ၊ သူ့တာအိုပညာနှင့် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်လည်း ပိုမို အားကောင်းလာမည်။

ရန်ငြိုးနှင့် ကျေးဇူးတရား….။

ကြင်နာမှုကို ကြင်နာမှုဖြင့် ပြန်ပေးဆပ်ပါ။ ရန်ငြိုးကို တရားမျှတမှုဖြင့် ပြန်ပေးဆပ်ပါ။

“မင်းရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်လေးနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဟုတ်ထင်နေတာလား။ မင်းက တာအိုပညာ အနည်းငယ် သင်ယူပြီး၊ ယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ပေးကမ်းပြီး ငွေငါးမန်းကို အသုံးချနိုင်ရုံနဲ့ ဘာမဆို လုပ်နိုင်ပြီလို့ ထင်နေတာလား။ မင်းက အဖေ့ကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘူးတော့ဘူးပေါ့။ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်။ အဖေက လူသားအင်မော်တယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ လူသားအင်မော်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲ မင်း သိလို့လား။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းက ဘုန်းတော်ကြီးယင်ယွဲ့လည်း လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦးပဲ။ သူက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို အနိုင်ယူကာ တိုက်ခိုက်ခြင်းဗုဒ္ဓလို့ ခေါ်ဆိုခံရတယ်။ အခု အဖေက ယင်ယွဲ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုအစွမ်းထက်တယ်။ မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ မာန်တက်နိုင်မှာလဲ။ ဒါ့ပြင် ငါက ရွှေ့ယန်ခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်သလို အင်ပါယာတရားရုံးက အရာရှိတစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ မင်းက အဆင်ခြင်မဲ့ လှုပ်ရှားရဲသလား။ အစောင့်တွေ။ အစောင့်တွေ။ ရွှေလင်းယုန် အစောင့်တွေ။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဖျက်ဆီးမြှားကို အသုံးပြုပြီး ဒီနတ်ဆိုးကို သတ်လိုက်ကြစမ်း။ ဘယ်လောက် အတင့်ရဲလိုက်လဲ။ မင်းကများ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးစံအိမ်ထဲ ဝင်ပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့။ တော်တော်အတင့်ရဲလွန်းတယ်။”

ဟုန်ခမ်းက ခက်ထန်စွာ ရယ်မောသည်။ သူ ဟစ်ကြွေးပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ့ဟစ်ကြွေးသံက စံအိမ်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သို့သော် တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ သူ့အော်သံကို မည်သူမျှ မကြားသည့်အတိုင်းပင်။ ဟိုင်ဇီရေကန်၏ တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျွန်များသည် နံရံထောင့်များတွင် ရပ်နေကာ မိုးရှောင်နေကြသည်။ အစောင့်အချို့ပင် မမြင်သလို မကြားသလို ပြုမူနေကြသည်။

“ဟုန်ခမ်း၊ မင်းရဲ့စွမ်းအင်ကို ဖြုန်းတီးမနေပါနဲ့တော့။ ရေကန်ရဲ့အလယ်ကို ငါ့လေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်မှော်ပညာနဲ့ ချိတ်ပိတ်ထားပြီးပြီ။ မင်းစကားတွေက အပြင်ကို မထွက်နိုင်ဘူး။ အပြင်ဘက်က လူတွေ ရေကန် အလယ်ကို ကြည့်ရင်တောင် မင်းက ကြည်လင်ဖန်သား ခြံဝင်းထဲမှာ လက်ဖက်ရည် သောက်နေတာကိုပဲ မြင်ရလိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ဟစ်ကြွေးနေသော ဟုန်ခမ်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“လေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာလား။ သခင်လေးယွိက တကယ်ကို ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ထိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သခင်လေးယွိ စဉ်းစားဖူးလား။ ဒီကျွန်အိုကြီးက သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်တယ်။ ဒီကျွန်အိုကြီးရဲ့ ဟစ်ကြွေးသံက သခင်လေးယွိရဲ့ လေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို ဖြိုခွဲနိုင်တယ်။ တကယ်လို့, ဒီကသတင်းသာ အပြင်ထွက်သွားရင် သခင်လေးယွိ ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ။ ဒါက ရွှေ့ယန်ခရိုင် စစ်ဆေးရေးမှူးရဲ့ စံအိမ်ဖြစ်တယ်။ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်သွားရင်, ကောင်းကင်ဘုံကတောင် ကြားရတယ်။ ဒီအကျိုးဆက်ကို သခင်လေးယွိတင် ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငွေငါးမန်း၊ ယွန်နိုင်ငံနဲ့ သခင်လေး နောက်ကွယ်က တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းတောင် ဒီဘေးအန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ဒါဆိုလည်း စမ်းကြည့်ပါ။” ဟုန်ယွိက လုံးဝ မလှုပ်ရှားချေ။ “ဒီလေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို ဖြိုခွဲလိုက်ရင်, စံအိမ်တစ်ခုလုံး သတိပေးလိုက်သလို လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ကျုပ်ရဲ့ မဟူရာနတ်ဆိုး ကျီးကန်းအစီအရင်ကြောင့် အစောင့်အားလုံး သတိလစ်သွားပြီ။ ဒါ့ပြင်, ကျုပ်ရဲ့ လေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာမှာ သန့်စင်တဲ့ ယန်သဘာဝ အနည်းငယ် ပါဝင်တယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ သိုင်းပညာအရဆို, ခင်ဗျားက သိုင်းသူတော်စင် အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ခင်ဗျား ဖြိုခွဲနိုင်မှာလား။”

“သန့်စင်တဲ့ ယန်သဘာဝ။ အံ့သြစရာမရှိတော့ဘူး။ အခုလေးတင် ဒီကျွန်အိုကြီးက ကောင်းကင်ယံကနေ တိုက်ခတ်လာတဲ့ ယန်စွမ်းအင်လို နွေးထွေးတဲ့ လေလှိုင်း အနည်းငယ်ကို ခံစားမိလိုက်တယ်။ အဲဒီယန်လေပြင်း ရေပြင်ပေါ် ကျရောက်တဲ့ အချိန်အထိ ဂရုမစိုက်ခဲ့မိဘူး။ ဒါဆို သခင်လေးယွိက တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သက်သက် မဟုတ်တော့ဘူးပဲ။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ် ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီပေါ့။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် စကားပြောနေစဉ် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ဝှစ်….။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ အနက်ရောင် အဝတ်အစားက ဆုတ်ပြဲသွားပြီး ရွှေနက်ရောင် ကာဆယာ ပေါ်လာသည်။ ထိုရွှေနက်ရောင်ကာဇယာသည် ထောင်ကျန်း ကောင်းကင်ဘုရင် သိုင်းသူတော်စင် ဝတ်ဆင်ခဲ့သော ကာဆယာ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကောင်းကင်တိုင်းထွာ နတ်ဘုရား ပေတံနှစ်ချောင်းလည်း ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်, ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပ်စိုက်အမှတ်ခုနစ်ခုမှ အားကြီးပြီး ပြင်းထန်သော မှိန်ဖျော့သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်သည်။ အပ်စိုက်မှတ် တစ်ခုချင်းစီတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိနေသည့်အလားပင်။ နတ်ဘုရား ခုနစ်ပါးသည် ကြီးမားသော ကောင်းကင်ဘုံ သေမင်းဘီးကို သယ်ဆောင်ကာ ကြီးမားသော အငွေ့အသက်က အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ လက်သီးဆန္ဒသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သလို၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိခိုက်စေနိုင်သော်လည်း၊ ဖိနှိပ်လာ သည့် ခံစားမှုက တစ္ဆေအင်မော်တယ်များအနေဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရသည်။

“ဘာ။ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၊ ခင်ဗျား ပြောတာ တကယ်လား။ သူ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီပေါ့။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”

ဟုန်ခမ်းသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်ကြောင့် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

သို့သော် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဟုန်ခမ်းသည် ပိုမို အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤမျှ အင်အားကြီးမားလာမည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

အခန်း (၂၄၄)။

ဟုန်ခမ်းအနေဖြင့် အံ့အားသင့်ဖို့သွားဖို့ အကြောင်းမရှိပေ။ သူသည် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ မြို့စားတစ်ဦး၏ သားတစ်ယောက်ဖြစ်သလို၊ ယင်ယန် ဖရိုဖရဲကျမ်းကို ကျင့်ကြံထားသည့် မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဆိုသည်ကို သဘာဝကျကျ နားလည် သဘောပေါက်ထား သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း စက်ဝန်းကို ကျော်လွန်ခဲ့သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်များသည် ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် အမိဝမ်းတွင်းမှာ စဉ်းစားနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် ချို့ယွင်းချက်များ ရှိတတ်ကြပါသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ယခင်ဘဝတုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို မေ့လျော့သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် မှော်ပညာ စွမ်းအားများသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာကြသည်။ အဆုံးတွင်, သူတို့သည် သာမန်လူတွေ ပြန်ဖြစ်သွားကြသည်။ ပြာမှ ပြာသို့၊ ဖုန်မှုန့်မှ ဖုန်မှုန့်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အတိုင်းပင်။ သို့သော် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ် ဖြတ်ကျော်ပြီးသည့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များကတော့ မတူပေ။

မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ် ခံယူပြီးနောက်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်များ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်များသည် သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်သဘောတရားကို ပိုင်ဆိုင်လာကြသည်။ သူတို့၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် အခြေခံသဘောတရားသည် ဘယ်တော့မှ ယိုယွင်းပျက်စီးသွားခြင်း မရှိတော့ပေ။ အခြေခံအားဖြင့် အမိဝမ်းတွင်းဝယ် စဉ်းစားနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့ခြင်းမျိုး မရှိတော့ပါဘူး။

ထို့အပြင်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ် ကျင့်ကြံသူများသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြပါသည်။

ထိုကဲ့သို့ တာအိုပညာရှင်မျိုးသည် သိုင်းသူတော်စင်ကို ကျော်လွန်သည့် စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤကမ္ဘာကြီးထဲမှာ လွတ်လပ်စွာ လျှောက်လည်နိုင်ပြီး၊ တစ်ကိုယ်တော် လုပ်ဆောင်သည့် နှောင်ဖွဲ့ကင်းခြင်း အင်မော်တယ်များ ဖြစ်ကြပါသည်။ သူတို့ကို မည်သူမှ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ကြပါဘူး။

"ကောင်းကင်အထွဋ်အထိပ်နယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တောင်မှ…၊ မင်း တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်ဖြတ်ကျော်ခဲ့တာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။" ဟုန်ခမ်းသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဟုန်ယွိကို ကြည့်လိုက်ပါသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက လောင်ကျွမ်းနေပြီး၊ သူ့မျက်နှာအမူအရာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေသော်လည်း သူ မယုံကြည်ပါဘူး။ (ဤနေရာ၌ ကောင်းကင်အထွဋ်အထိပ်နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ခိုင်းနှိုင်းပြောချင်ပုံရပါသည်)။

ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ်ကို မခံခဲ့ရသေးပါဘူး။ သို့သော်, သူသည် သူတော်စင်တူယွမ်၏ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ် ခံယူထားသော ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူခဲ့သည်။ သဘာဝအတိုင်း သူသည် သန့်စင်သော ယန်သဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားဖြစ်သော အတိတ်ကျမ်းစားဖြင့် ယှဉ်တွဲလိုက်လျှင်, သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထက် များစွာ အားမနည်းတော့ပါဘူး။

အကယ်၍, သူတော်စင်တူယွမ် ပြန်လည်ရှင်သန် ထမြောက်လာခဲ့လျှင်ပင်၊ ဟုန်ယွိနှင့် တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ပါက, မှော်ရတနာတွေ အသုံးမပြုဘဲ ဟုန်ယွိကို အနိုင်ရဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။ သူတို့ နှစ်ယောက်သည် လက်ရည်တူပင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ အမှန်ဆို, တိုက်ပွဲအကြိမ်ရေ ထောင်ချီ ဆင်နွှဲပြီးနောက်၊ သူတော်စင်တူယွမ်သည် ဟုန်ယွိကြောင့် နှိပ်စက်ခံရပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ချေပင် ရှိပါသည်။

"မင်းက မိုက်မဲနေသူလား။ ဒါကို မယုံနိုင်ဘူး၊ ဟုတ်လား။ မင်းကိုယ်မင်း အိပ်မက်မက်နေတယ်လို့ ထင်နေလား..." ဟုန်ယွိသည် ဟုန်ခမ်း၏ အံ့ဩထိတ်လန့်မူ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မူနှင့် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေသည့် မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း၊ စိတ်ကျေနပ်မူကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါချေ။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း အတွေးတွေက ပိုမို ချောမွေ့ပြီးရင်း ချောမွေ့လာပါသည်။ သူ့စိတ်ကို သန့်စင်ပေးသည့် ပျော်ရွှင်ဖွယ် ခံစားချက်မျိုးပင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ပျံသန်းနေသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားနေရသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့ကျင့်ကြံမှုက ပိုမိုသန့်စင်လာသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

လူတစ်ယောက် ခေါင်းမော့ ရင်ကော့နိုင်ခြင်းဟူသည် အဘယ်နည်း။ ဤသည်မှာ လူတစ်ယောက် ခေါင်းမော့ ရင်ကော့၍ ရပ်တည်နိုင်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယင်းက ကမ္မဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် ဟုန်ခမ်းကို အရှက်ခွဲလိုက်သည့်အခါ၊ သူသည် သူ့စိတ်အခြေခံ သဘာဝမှတဆင့် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ချောချော မွေ့မွေ့ စီးဆင်းနေသည့် သူ့ကံတရားကို အမှန်တကယ် ခံစားမိသည်။

"ကောင်းကင်အထွဋ်အထိပ်နယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လား။ သူမက အမျိုးသမီး ဖြစ်ရမယ်။ ငါ သူမနာမည်ကို မသိရသေးဘူး။ ဟုန်ခမ်း။ ငါ့ကို ပြောစမ်းပါ ဦး။ သူမနာမည်က ဘာလဲ။ မင်း ငါ့ကို ကောင်းကင်အထွဋ်အထိပ် နယ်မြေအကြောင်း နည်းနည်းပါးပါး ပြောပြပါ။ ငါ မင်းကို သွားခွင့်ပြုနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းကိုတော့ အရူးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းပေးရမယ်။ ငါ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာကို မဖျက်စီးတော့ဘူး။ ကောင်းကင်အထွဋ်အထိပ်နယ်မြေနဲ့ ဟုန်ရွှန်ကျိတို့ဟာ အရိုးတွေ အရွတ်တွေ ကျိုးပဲ့ဆုတ်ပြဲတဲ့အထိ ချိတ်ဆက်မူရှိနေတယ်။ ဘယ်သူပါလိမ့်…၊ ကောင်းကင်အထွဋ်အထိပ်နယ်မြေ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ခင်ပွန်း၊ ယန်ကျင့်ကျုံး… ။"

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် တစ်ခုခု တွေးမိပုံရပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်ပါသည် "ငါ မင်းကို ပြောဖို့ မေ့သွားတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်အထွဋ်အထိပ်နယ်မြေဟာ ပင်လယ်ကို ထွက်ပြီး ငါ့ကိုသတ်ဖို့ သူတို့လူတွေ စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ ယန်ကျင့်ကျုံ က သူတို့အထဲမှာ ပုန်းနေပြီး ငါ့ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့်, ငါက ငါ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုပြီး၊ သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖြိုခွဲဖျက်ဆီးကာ အဆုံးမှာ လုံးဝ ဖျက်ဆီးလိုက်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားလောက်ဘူး။ သူ့ဝိညာဉ်လည်း ပျက်ဆီးသွားခဲ့ပြီ။ ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ ဘာမှ မသိရတော့ဘူး။ ဟုန်ခမ်း၊ မင်းရော ဒီအကြောင်း သိသေးလား။"

ဟုန်ယွိသည် ပြောပြီးနောက်၊ သူသည် ဟုန်ခမ်းနှင့် ဝူအိမ်တော်ထိန်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာတွေကို ကြည့်လိုက်ပါသည်။ ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးထဲမှ အမူအရာက ကြောင်ကြီး တစ်ကောင်က သူ့လက်သည်း အောက်က ကြွက်နှစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့်အတိုင်းပင်။

"ဘာ။ ယန်ကျင့်ကျုံက မင်းလက်ထဲမှာ သေခဲ့တယ်။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ မူလက တည်ငြိမ်နေသော ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူ့အသံက အံ့ဩစရာကောင်းစွာ ပို၍တင်းမာလာသည်။ မျက်စိ တမှိတ်အတွင်း၊ သူသည် ရိုးသားပြီး တာဝန်ကျေသည့် ကျွန်တစ်ယောက်အဖြစ်မှ ဂုဏ်သိက္ခာ ကြီးမားသည့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်။" ဟုန်ယွိ၏မျက်နှာ ပေါ်က အပြုံးက ပို၍ ပိုပြင်လာသည်။

"ယန်ကျင့်ကျုံနဲ့ မြို့စားဟာ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျမ်းသစ္စာ ကျိန်ဆိုထားတဲ့ ရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သခင်လေးက သူ့ကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတော့, မြို့စားဟာ ကိုယ့်သားကို ပြန်သတ်တဲ့အတွက် သူ့ကျော်ကြားမူနဲ့ ရင်းနှီးရရင်တောင်, သူကိုယ်တိုင် သခင်လေးကို သတ်မှာပဲ။ သခင်လေးယွိ…၊ ဒီကျွန်အိုကြီးက မြို့စားကိုယ်တိုင် လုပ်မှာကို ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ဒီတော့ ဒီကျွန်အိုကြီးဟာ ချွင်းချက်အနေနဲ့ မြို့စားအတွက် သခင်လေးယွိကို သတ်ရတော့မယ်။"

ရုတ်တရက်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ အသံက ရွှေနှင့်ကျောက်စိမ်းတုံးအလား သူ့စကားတွေက ထူးထူးခြားခြား ခိုင်မာလာပါသည်။

ရုတ်တရက်၊ သူသည် သူ့လက်မောင်းတွေ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး၊ သူ့ကြွက်သားတွေလည်း စုစည်းသွားကာ၊ စပါးအုံးမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့လက်မောင်းများသည် ဧရာမငှက်ကြီး၏ အတောင်ပံများကဲ့သို့ ဟုန်ခမ်းကို သူ့နောက်ကျောသို့ ပို့ကာ လုံးဝ ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။

ဝေါင်း…။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေကို တုန်ခါစေသည့် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက် ပါဝင်နေသည်။ သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်ချိန်မှာ သူ့လည်ချောင်း တစ်ခုလုံးသည် ဖားပြုတ်ကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လုံးဝ ဖောင်းကားလာပြီး၊ သူ့လည်ပင်းသည် သူ့ဦးခေါင်းကဲ့သို့ ထူထပ်ကြီးမားလာပြီး၊ ထူးထူးခြားခြား ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။

၎င်းသည် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုယ် ချဲ့ထွင်နိုင်မူ၊ ပျော့ပျောင်းမူ စွမ်းအားနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲအားကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဘုန်း။ ခွမ်း…။

ကြည်လင်သော ဖန်သားအဆောင် တစ်ခုလုံးသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် လုံးဝ ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများနှင့် အပျက်အစီးများသည် ဟိုင်ဇီရေကန်ထဲကို ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးထဲတွင်, ဝူအိမ်တော်ထိန်း ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည့်အခါ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အော်ရာအလွှာများက ချက်ချင်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ မိုးခြိမ်းသံ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ အလွန်မင်း ပြင်းထန်သော သွေးနီရောင်အလင်းတန်း အငွေ့အသက်က အလယ်ဗဟိုကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်းပင် အသက်ရူကြပ်သလို ခံစားရသည်။

ဘန်း၊ ဘန်း၊ ဘန်း၊ ဘန်း။ ဘန်း၊ ဘန်း၊ ဘန်း။

ဟိုင်ဇီရေကန်အထက်ရှိ ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါလာခဲ့ပြီး၊ အချိန်မရွေး ပြိုကွဲသွားတော့မည့်ပုံပင်။

ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာ ပြိုကွဲသွားနှင့်၊ ရေကန်အလယ်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ရွှေ့ယန်ခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးစံအိမ်အတွင်းရှိ လူအားလုံး သိရှိသွားလိမ့်မည်။

ရွှေ့ယန်ခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး စံအိမ်အတွင်းရှိ လူတွေအားလုံး သိရှိသွားခဲ့လျှင်, ရွှေ့ယန်မြို့ထဲမှ သိန်းနှင့်ချီသောလူအများသည် သိရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အခြေခံအားဖြင့် တရားရုံးတစ်ခုလုံးကိုပင် တုန်လှုပ်စေလိမ့်မည်။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံက သူသည် အရာအားလုံးကို စွန့်စားဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီဟု ပြသနေပါသည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ ဒါက သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးရဲ့ စွမ်းအားပေါ့။ ခြံဝန်းတစ်ခုလုံး ပျက်ဆီးသွားတာ နှမြောစရာပဲ။ ဒါတွေက အဖိုးတန် ကြည်လင် ဖန်သားတွေပဲ။ သူက ဒီပစ္စည်းတွေကို အဆောက်ဦးတစ်ခု ဆောက်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့တယ်လား။ ဧကရာဇ် နန်းတော်မှာ တောင် ဒီလို ဇိမ်ခံပစ္စည်းမျိုး မရှိပါဘူး။ ဒီသခင်းကျောက်တွေဟာ ဘာလို့ ဒီလောက် ပျက်စီးလွယ်ရတာလဲ။"

ဟုန်ယွိသည် ကြည်လင်ဖန်သား အဆောင်တစ်ခုလုံး ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့သည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် သံသယဝင်လာသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်၊ သလင်းကျောက်များသည် အလွန် မာကျောပါသည်။ မည်သို့လျှင် ဤမျှ လွယ်ကူစွာဖြင့် ကျိုးပဲ့သွားမည်နည်း။

သို့သော်၊ ယခုအချိန်တွင်, သူသည် ဤအကြောင်းကို တွေးတောရန် အချိန်အခါ မဟုတ်ပါဘူး။

"သန့်စင်သော ယန်လေဟာနယ်၊ အတိတ်ရဲ့ အမှန်တရား၊ ဝိညာဉ်လေဟာနယ်ကမ္ဘာ။ စကြာဝဠာထဲမှာ မြှုပ်နှံခြင်း…။"

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဟုန်ယွိက ရုတ်တရက် ဟစ်ကြွေားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဟိုင်ဇီရေကန်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မှိန်ပျပျ ရောင်ခြည်အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် ထူးထူးခြားခြင်း ကြည်လင်လွန်းပြီး၊ တောက်ပနေသည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် စကြာဝဠာအိတ် အတွင်းရှိ ကမ္ဘာကြီး၏ နံရံလေးခုကဲ့သို့ ကြည်လင် ပြတ်သားပြီး တောက်ပနေသည်။

ဝှီး…၊ ဝှီး…၊ ဝှီး…၊ ဝှီး..၊

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာ၏ အစွန်းအထိ တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာ တုန်ခါပြိုခွဲကာ ကျယ်လောင်သော အသံများက ဆက်တိုက် ထုတ်လွှင့်နေ၏။ သို့သော်၊ ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာ၏ အစွန်းသည် အလွန် ခိုင်ခံ့သည့် ဆည်တစ်ခုလိုပင်။ လှိုင်းလေတွေ မည်မျှ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ပုတ်နေပါစေ၊ ကျိုးပဲ့သွားခြင်း မရှိပါဘူး။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံ၏ အသံလှိုင်းများသည် ဒီရေနှင့်ပြီး၊ ဟုန်ယွိ၏ ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာသည် ဆည်မြောင်းတစ်ခုလိုပင်။ ဒီရေလှိုင်း မည်မျှ ပြင်းထန်နေပါစေ, ဆည်ကို ချိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။

"ဟမ့်။ ထွက်ပြေးချင်တာလား။ တံတား ကျိုးပျက်စမ်း.."

ဘန်း၊ ဘန်း၊ ဘန်း၊ ဘန်း၊ ဘန်း။

ဟုန်ယွိသည် ဟိန်းဟောက်သံကို ခံနိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် ရုတ်တရက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ရေကန်အလယ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည့် လက်ရာမြောက်လှပသော ရေမျှောတံတားသည် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ယင်းက ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ဟုန်ခမ်းနှင့်အတူ ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ် ကမ္ဘာကနေ ထွက်ပြေးဖို့ အစီအစဉ်ကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာသည် အပြင်မှလူအများ၏ အမြင်အာရုံကိုသာ ပိတ်ဆို့နိုင်ပြီး၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းက သူ့စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး၊ အတင်းဖြတ်သန်းမူကို မတားဆီး နိုင်ပါဘူး။ အဆုံးတွင်, ဤပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ စကြာဝဠာအိတ်ကဲ့သို့ အစစ်မှန် ဝိညာဉ်လေဟာနယ်ကမ္ဘာတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။

အကယ်၍, စကြာဝဠာအိတ်ကဲ့သို့ အစစ်မှန် ဝိညာဉ်လေဟာနယ်ကမ္ဘာတစ်ခု ဆိုလျှင်, ဟုန်ယွိသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေစရာပင် မလိုပါ ချေ။ သူသည် တစ်ချက် လှုပ်ရှားရုံဖြင့် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို အထဲမှာ ချုပ်နှောင်ပြီး၊ အစာငတ်ထားကာ အသေသတ်ပစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍, တစ်စုံတစ်ယောက်သည် စကြာဝဠာအိတ်ကဲ့သို့ အစစ်မှန် ဝိညာဉ်လေဟာနယ်ကမ္ဘာ ထဲ ဝင်ထွက်သွားလာလိုလျှင်, ထိုလူများသည် ယန်စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား သို့မဟုတ် သိုင်းပညာ အထူး စွမ်းအားဖြင့် လေဟာနယ်ကို ဖြိုခွဲရန် လိုအပ်သည်။

အကယ်၍, ဝူအိမ်တော်ထိန်းသာ ဤပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါက, ဟုန်ယွိသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုအတွက် ကြီးမားသည့် တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမှာဖြစ်ပြီး၊ ပြဿနာအများကြီး ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သို့သော်၊ ဤအချိန်တွင်, ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် ဟုန်ခမ်းတို့သည် ရေကန်အလယ်က အဆောင်ထဲမှာ လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြသည်။

ခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးစံအိမ် နောက်ဖေးရှိ ဟိုင်ဇီရေကန်သည် ဧကဆယ်ဂဏန်းဝန်းကျင် ကျယ်ဝန်းပြီး၊ ရေကန်အလယ်တွင် ကျွန်းငယ်တစ်ခု ရှိသည်။ ကျွန်းပေါ်တွင် စင်မြင့်တစ်ခုကို ဆောက်လုပ်ထားပြီး၊ ထိုစင်မြင့်ကို ကမ်းပါးမှတဆင့် လက်ရာမြောက် လှပသော ရေမျှောတံတားတစ်စင်းဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။

ထိုရေမျှောတံတားသည် နှစ်လီမှသုံးလီအထိ ရှည်လျားသည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် ထိုရေမျှောတံတားကို ဖောက်ခွဲလိုက်သဖြင့် ရေကန်အလယ် ကျွန်းပေါ်ရှိ စင်မြင့်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ရေပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းရံထားသည့် အထီးကျန် ကျွန်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဝူအိမ်တော်ထိန်း၊ ခင်ဗျားခွန်အားကို အချည်းနှီး ဖြုန်းတီးမနေနဲ့တော့။ မင်းရဲ့ လျှပ်တပြက် အလင်းရိပ်ဖြတ်သန်းခြင်းခြေလှမ်းက တခဏအတွင်း ခြေလှမ်း ငါးဆယ်ပဲ ရွှေ့လျားနိုင်တယ်။ တကယ်လို့, ခင်ဗျားမှာ လူသားအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ ရေပေါ်နင်းလျှောက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုး ရှိနေရင် တော့, ကျုပ်လည်း ခင်ဗျားကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာဘူး။ တကယ်လို့, ခင်ဗျားသာ ကောင်းကင်ဘုရင် ထောင်ကျန့် သိုင်းသူတော်လို သိုင်းသူတော်စင် အထွက်အထိပ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရင်တော့ ကျုပ်ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာလည်း ခင်ဗျားရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ကျိုးပျက်သွား နိုင်တယ်။ နှမြောစရာပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့သိုင်းစွမ်းအားက မလုံလောက်ခဲ့ဘူး။"

ရေမျှောတံတားကို ဖောက်ခွဲပြီးနောက် ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် ဟုန်ခမ်းတို့သည် ရေကန်အလယ် ကျွန်းပေါ်တွင် ပိတ်မိသွားခဲ့ပြီး၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့လက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာ၏ အစိမ်းရောင် အလင်းက ပို၍ ထူထပ်သိပ်သည်းလာပါသည်။

စကြာဝဠာအိတ်ကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် အိတ်ကို သန့်စင်ချိန်တွင် အသေးစား စကြာဝဠာကမ္ဘာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အနည်းငယ် နားလည်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာ၏ ပုံရိပ်ယောင်များနှင့် လှည့်စားနိုင်သည့်နည်းလမ်းများက ပို၍ပင် ဆန်းပြားလာသည်။

"သခင်လေး ယွိက ငါတို့ကို တကယ် သတ်ချင်နေပုံပဲ။"

သူ့ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိ၏ ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာသည် ကျိုးပျက်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ရေမျှောတံတားကို ဖောက်ခွဲခဲ့သည့် ဟုန်ယွိ၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်တွေ့သွားပြီး၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းလည်း သူ့တိုက်ခိုက်မူကို ရပ်တန့်ကာ တစ်ဖန် ဟုန်ယွိကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မဲ့စကားတွေပဲ….။"

ထိုအချိန်တွင်, သူသည် ထိုလူနှစ်ယောက်ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် အရှက်ခွဲပြီးနောက်၊ သူ့အတွေး တွေက မယုံနိုင်လောက်အောင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေသည်။ ဟုန်ယွိသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် ဟုန်ခမ်းတို့ကို ဘာစကားမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ ရုတ်တရက်၊ သူသည် သူ့လက်ချောင်းကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလိုက်သည်။

"အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး၊ နေမင်းမီးလျှံဗုဒ္ဓ၊ လောင်ကျွမ်းစမ်း။"

ကောင်းကင်ယံမှ, ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဟစ်ကြွေးသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တိမ်တိုက်တစ်ခုက အက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ရွှေရောင်မီးလျှံများ ပျံဆင်းလာ ခဲ့ပြီး၊ ရေကန်အလယ် ကျွန်းပေါ်ရှိ စင်မြင့်ဆီသို့ ဦးတည်လောင်ကျွမ်းလာနေသည့် ဆယ်မီတာရှည်လျားသော မီးနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားသည်။

"သခင်လေးခမ်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ပါ။"

အဆုံးတွင် ဟုန်ယွိသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်ပြီး၊ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်တော့ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် တစ်ဖန် ဟိန်းဟောက်ကာ၊ သူ့မျက်လုံး တွေက တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ထဲက ကောင်းကင်တိုင်းထွာပေတံက ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ ပျံသန်းလာနေသော မီးနဂါးကို ရိုက်ချလိုက်ပါသည်။

ဟုန်း။

ထိုရိုက်ချက်မှာ၊ မမြင်နိုင်သည့် လေတိုးအသံက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ, သူသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပ်စိုက်မှတ် ခုနစ်ခုမှ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့နေရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ရှင်ခြင်းသေခြင်း ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီးကို သယ်ဆောင်ကာ၊ သူ့မီးနဂါးကို အပြင်းအထန် ရင်ဆိုင်ရန် ပျံတက်သွားကြသည်။

ဘုန်း။

မီးနဂါးသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ရှင်ခြင်းသေရှင်းဘီးနှင့် အပြင်းအထန် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသည့်အခါ၊ ချက်ချင်း တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ကောင်းကင်တိုင်းထွာ ပေတံကို ဆက်တိုက် ခုတ်ချကာ၊ သူ၏ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော လက်သီးဆန္ဒကို အသုံးပြုပြီး၊ ဟုန်ယွိ၏ တာအိုပညာကို ခုခံခဲ့သည်။

ဆယ်ကြိမ်ထက်မနည်း ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက်၊ မီးနဂါးသည် ရုတ်တရက် မရေမတွက်နိုင်သော မီးပန်းမီးပွားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လေဟာနယ်ထဲ ပျံ့ကြဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဟား…ဟား၊ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးရဲ့ လက်သီးဆန္ဒက မင်းလိုသေးငယ်တဲ့ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။" ဟုန်ခမ်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်, သူသည် ဟုန်ယွိ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် အစွယ်တွေ ခြေသည်းတွေ ထုတ်ထားသည့် မီးနဂါးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်မှ ပျံသန်းလာပြီး၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းက လေဟာနယ်ထဲတွင် သူ့အော်ရာဖြင့် ပိတ်ဆို့ကာ အကြိမ်အနည်းငယ် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်နှင့် ထိုမီးနဂါးသည် ချက်ချင်း ကြေမွသွားသည်ကိုသာ မြင်ခဲ့သည်။

သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ လက်သီးဆန္ဒကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သလို၊ ရုပ်ဝတ္ထုတွေကိုလည်း မထိခိုက်စေနိုင်ပါဘူး။ လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦးသည် သူ့လက်သီးဆန္ဒကို အသုံးပြုခဲ့လျှင်ပင်၊ ရုပ်ဝတ္ထုတွေကို မထိခိုက်စေနိုင်ပါဘူး။

ဤအရာတွင် တာအိုပညာရပ်တွေထက် နိမ့်ကျသည်။ တာအိုပညာရပ်များသည် အရာဝတ္ထုများကို မောင်းနှင်နိုင်ပြီး၊ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်ကြ သည်။ တာအိုပညာရပ်များသည် ရုပ်ဝတ္ထုများကို အမှန်တကယ်ပင် ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး၊ မွေးရာပါ မျက်စိဖြင့်လည်း မြင်နိုင်ကြကာ၊ အစစ်မှန် တည်ရှိမှု နှင့် ညီမျှသည်။

သို့သော်၊ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ လက်သီးဆန္ဒ၊ စိတ်ဝိညာဉ်၊ အော်ရာနှင့်၊ ချီစွမ်းအင် နယ်ပယ်တို့သည် တာအိုမှော်ပညာရှင်တို့၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်များအတွက် အဆိုးဝါးဆုံး ရန်သူဖြစ်ပါသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး….။"

ဟုန်ခမ်းသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ဟုန်ယွိ၏ တာအိုပညာရပ်ကို ပိတ်ဆို့ခဲ့သည်ကို မြင်သည်နှင့်, သူသည် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားကာ၊ သူသည်လည်း လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းပြီး၊ အဝေးမှနေ၍ ဟုန်ယွိကို ချုပ်နှောင်လိုက်ပါသည်။

ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးထဲတွင်, ဟုန်ခမ်း၏ ပုံရိပ်ယောင်လက်သီးချက် ရောက်ရှိလာပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် အပ်စိုက်မှတ် ခုနစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ပါသည်။ သို့သော်၊ ထိုအပ်စိုက်မှတ် ခုနစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသော လက်သီးဆန္ဒသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အဆင့်နှင့် အဝေးကြီးလိုပါသေးသည်။ ထိုလက်သီးဆန္ဒသည် အနည်းငယ် လည်ပတ်နေသော အော်ရာတစ်ခုက သူ့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

"မင်းက သေချင်နေတာပဲ။ ဒီဘာမဟုတ်တဲ့ သိုင်းပညာလေးနဲ့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့။"

ဟုန်ယွိက သူ့လက်ချောင်းကို တောက်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် နွေးထွေးသော လေပြင်းတစ်ချက် အဟုန်ပြင်းစွာ ပျံထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို ထိုအောက်ရာကို ချေမွပစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မဟူနတ်ဆိုး ကျီးကန်အစီအရင်က ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား..။" ဟုန်ခမ်းသည် ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့မှာ မှောင်မည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ့စိတ် ဝိညာဉ်က ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

"နိုးထစမ်း…။"

ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့်, ရုတ်တရက်၊ ဟုန်ခမ်း၏ မျက်လုံးများသည် အလင်းပြန်ရလာသည်။

သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် မကောင်းဆိုးဝါး နည်းလမ်းတွေ အားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်ပါသည်။

ထိုနောက်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ဟုန်ယွိကို ကြည့်ကာ။ "သခင်လေး ယွိ၊ သခင်လေးက တကယ်ပဲ ကိုယ့်အစ်ကိုတစ်ယောက်ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့။" သူသည် ထိုစကားကို ပြောလိုက်ရင်း၊ ကောင်းကင်တိုင်းထွာပေတံနှစ်ချောင်းကို တဖန် ပေါင်းစပ်ပြီး ဟုန်ယွိကို ထိုးချိန်လိုက်ပါသည်။

ဝူ ဝူ၊ ဝူ ဝူ။

ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ လက်ချောင်းက သူ့စိတ်ဝိညာဉ် အားလုံးကို ဆွဲယူနေသည်ကို ခံစားရသည်။ သူ့အမြင်အာရုံက မှောင်မည်းသွားခဲ့ပြီး၊ တောင်လောက် ကြီးမားသော ကောင်းကင်တိုင်းထွာ ပေတံနှစ်ချောင်းက သူ့ခေါင်းကို ချေမွဖျက်ဆီးရန် ဆင်းလက်လာခဲ့သည်။

"ဟမ့်…။" ဟုန်ယွိက အေးစက်စက် နှာချေလိုက်ပြီး၊ သူ့လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်, ထိုတုန်ခါမှုက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အဝေးမှာ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ပေတံဖြင့် သူ့ကို ထိုးချိန်နေသည်ကို မြင်ခဲ့ပြီး၊ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်၊ အော်ရာတို့ဖြင့် သူ့ကို ချုပ်နှောင်နေသည်။

အခုနက, ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ လက်သီးဆန္ဒသည် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သာမန် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များသည် ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဟုန်ယွိအနေဖြင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပါဘူး။

"သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးရဲ့ လက်သီးဆန္ဒဟာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုပြုတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နီးကပ်ရင် နီးကပ်သလောက်, အော်ရာနဲ့ ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်က ပိုမိုသန်မာတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝေးရင်, ဝေးသလောက်၊ လက်သီးဆန္ဒက အားနည်းတယ်။ ဒါပေမယ့်, အဲဒါက ငါတို့ တစ္ဆေအင်မော်တယ် တွေလို မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့တာအိုပညာရှင်တွေဟာ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ခွာပြီး၊ မိုင်ထောင်ချီ အဝေးကနေ တာအိုပညာရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်တယ်။ ခင်ဗျား ဒီလောက် အဝေးကြီးကနေ ခင်ဗျားရဲ့ လက်သီးဆန္ဒနဲ့ ကျုပ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာ လား။ ခင်ဗျားခန္ဓာကိုယ်ထဲက ယန်ချီကို ကျုပ် ငြိမ်းသတ်ပေးပါရစေ။"

ဟုန်ယွိသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ လက်သီးဆန္ဒ ချေဖျက်ပြီးနောက်၊ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မျက်လုံးဖြင့် တိုက်ရိုက် မကြည့်နိုင်လောက်အောင် တောက်လောင်နေသော နေတစ်စင်းကဲ့သို့ ယန်ချီများ စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပါသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုပြုပြီး၊ ပြင်းထန်သော အော်ရာတစ်ခုက အစိုင်အခဲအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်တွေ၊ တစ္ဆေသရဲတွေ အနီးမကပ်နိုင်တော့ပါဘူး။

"ရေကန်ကြီး၊ မြင့်တက်လာလေ့…။"

ဟုန်ယွိက အေးစက်စွဦ ပြုံးလိုက်သည်နှင့် ဟိုက်ဇီ ရေကန်တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ကျွန်းပတ်ဝန်းကျင် ရေမျက်နှာပြင်သည် အက်ကွဲကာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ အမှန်ပင် ရေနံရံကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုရေနံရံကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ကျဉ်းမြောင်းလာခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်သွားကာ၊ စင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ကြီးမားသော ဉခွံသဖွယ် အကာကွယ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ကို ရေနှစ်သတ်ဖို့ ကြိုးစားချင်တာလား…။ ပြိုကွဲစမ်း…။"

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်ခုံးတွေက အပေါ်ကို ပင့်သွားခဲ့သည်။ ရေနံရံကြီး မြင့်တက်လာပြီး ဥခွံသဖွယ် အုပ်မိုးတော့မည့် အချိန်မှာ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် လှည်ပတ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ့ပေတံဖြင့် တစ်လက်မချင်း ဖြတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဖြန်း..၊ ဖြန်း..။

ယခုလေးတင် သိပ်သည်းထားသော ရေကန့်လန့်ကာသည် ရုတ်တရက် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ လက်သီးဆန္ဒကြောင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ရေကန့်လန့်ကာသည် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ ပံ့ပိုးမှု ဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် ရေအများပြားသည် ပြင်းထန်စွာ ပြိုဆင်းသွားခဲ့ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် ဟုန်ခမ်းတို့ကို ရေထဲမှာ နှစ်မြှုပ်ကာ၊ နှစ်ယောက်စလုံးကို ကြွက်စုတ်များအသွင် ပြောင်းပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ကျဆင်းလာတဲ့ ရေဟာ သဘာဝရဲ့ စွမ်းအားပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ လက်သီးဆန္ဒဟာ ကျုပ်စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ပေမယ့် ရေကတော့ သဘာဝအတိုင်း ကျနိုင်ဆဲပဲ။ ခင်ဗျား အဲဒါကို တားဆီးနိုင်ပါ့လား။"

ဟုန်ယွိသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် ဟုန်ခမ်းတို့၏ ရေစိုနေသည့် ပုံစံတွေကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်မိသည် "ဝူအိမ်တော်ထိန်း၊ ကျုပ် လှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတယ်လို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့။ ဒီနေ့၊ ကျုပ် ခင်ဗျားကို စစ်မှန်တဲ့ တာအိုပညာက ဘာလဲဆိုတာ ပြပေးပါရစေ။ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး၊ နဂါးဆင်တံဆိပ်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး ဗောဓိသတ္တ။"

ဘန်း…၊ ဘန်း…။

ယခုလေးတင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သော ကျွန်းဘေးပတ်ပတ်လည်မှ လှိုင်းလုံးများသည် ချက်ချင်းဆိုသလို တဖန် ပွက်ပွက်ထလာပြီး၊ ရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာသည်။ ထို့နောက်၊ ရေပန်းအလယ်မှ လူသားတစ်ဦး အရွယ်စားရှိ ရေမှသိပ်သည်းထားသော အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး ဗောဓိသတ္တသည် ထွက်ပေါ် လာခဲ့သည်။

အစွမ်းထက်သည့် အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး ရေဗောဓိသတ္တသည် ရေထဲမှ လျှောက်ထွက်လာသည်နှင့် ကျွန်းတဖက်ကမ်းပေါ်ကို တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ကြီးမားသော ခွန်အားကြောင့် ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားစေသည်။

အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး ရေဗောဓိသတ္တတစ်ပါး။

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ကောင်းကင်တိုင်းထွာပေတံဖြင့် နောက်တဖန် ခုတ်ပိုင်းပြန်သည်။ သို့သော်, အရှိန်ဟုန်နှင့် လက်သီးဆန္ဒသည် ထိုအနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး ရေဗောဓိသတ္တ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားသည့်အခါ၊ ရေဗောဓိသတ္တသည် ချက်ချင်း ပျံ့ကြံမသွားခဲ့ပါဘူး။ ယင်းအစား၊ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး တစ်ဖန် ခိုင်မြဲစွာ ပြန်မတ်လာကာ၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး၊ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ပါသည်။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းသည် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲပြီး၊ ပြင်းထန်သော လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ၊ ကျွန်း၏စင်မြင့်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်အချို့သည် လေပြင်းကြောင့် ကွေးညွှတ်သွားခဲ့သည်။

ဟုန်ခမ်းသည် ကြံ့ကြံ့ခံ ထိုင်နေသော်လည်း ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းက သူ့ကို လှိမ့်ထိုးသွားစေသည်။ သို့သော်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းက သူ့ကို လှမ်းဆွဲခဲ့သည့်အတွက် ရေထဲသို့ ကျမသွားခဲ့ပေ။

ဘန်း… ၊ ဘန်း..၊ ဘန်း…၊ ဘန်း…။

ကောင်းကင်တိုင်းထွာ ပေတံနှစ်ချောင်းသည် ထိုရေဗောဓိသတ္တ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မယုံနိုင်စရာ အမြန်နှုန်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပါသည်။

ထိုရေဗောဓိသတ္တသည် လက်သီးဖြင့် ပစ်ထိုးပြန်ပြီး၊ တဖန် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပြန်သည်။ ထို့နောက်၊ ထိုလေမုန်တိုင်းသည် ကောင်းကင်တိုင်းထွာပေတံဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရပြီး၊ ရေအလုံးသည် ဖြန်းခနဲ ပြိုကွဲသွားသည်။

သို့သော် ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ထိုရေဗောဓိသတ္တကို ကြေမွအောင် ရိုက်နှက်တိုက်ခိုက်နေမှာ, နောက်ထပ် ရေဗောဓိသတ္တနှစ်ပါးသည် ကမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို လက်သီးဖြင့် ပစ်ထိုးကြသည်။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ပုံရိပ်သည် ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး၊ ရေဗောဓိသတ္တနှစ်ပါးသည် သူတို့ လက်သီးထိုးချက်တွေ မထုတ်ဖော်နိုင်ခင် ကြေမွသွားကြသည်။

သို့သော် နှစ်ပါး ကြေမွသွားချိန်မှာ, နောက်ထပ် အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး ဗောဓိသတ္တလေးပါးသည် ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ပြေးတက်လာပြန်သည်။

တစ်ပါး ကြေမွသွားပြီးနောက် နှစ်ပါး ပေါ်လာခဲ့သည်။ နှစ်ပါးကြေမွသွားသည့်အခါ၊ လေးပါး ပေါ်လာခဲ့ပြန်ပြီ။