← Chapters

ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် တိုက်ခိုက်ရေးပညာ၊ မိုးပြာရောင် ကြာပန်း ဓားကပွဲ

Vol. 3 Ch. 29

ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် တိုက်ခိုက်ရေးပညာ၊ မိုးပြာရောင် ကြာပန်း ဓားကပွဲ

Vol. 3 Ch. 29

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာက မမေးဘဲမနေနိုင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

"သွေးတစ်စက်က မင်းကို ဘယ်လောက်နာကျင်စေနိုင်တယ်ဆိုတာကို မေ့သွားတာလား"

ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ပြုံးရိပ်တက်လာသည်။ "စိတ်မဆိုးဘူးဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ကိုက်ကြည့်လို့ရတယ်"

ဒီလိုပြောပြီး ကျန်းချန်ဟာ မကြောက်မရွံ့ သူ့လည်ပင်းကို သူမရှေ့သို့ ကမ်းလိုက်သည်။ မီဒူဆာမှာ ဒီအကြံအစည်ရှိရင်တောင် သူ့အရေပြားကို ကိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ သံမဏိလို မာကျောသည်။ သူ့ကိုကိုက်တာက ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးရင်တောင် သူ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် ထိခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါဟာ သိုင်းသူတော်စင်နဲ့ သူတော်စင်တစ်ဝက်ရဲ့ ကွာခြားချက်ပဲ။

မီဒူဆာက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ပေမဲ့ သူမ၏ဆန္ဒတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဆိုရိုးစကားအရ မြွေတွေဟာ ပင်ကိုအားဖြင့် ရာဂစိတ်ပြင်းထန်သူများဖြစ်သည်။ မိမိသည်လည်း မြွေလူမျိုးတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတွက် သူ့သွေးကြောထဲတွင် မြွေလူမျိုးတို့၏သွေးသည် သဘာဝအတိုင်း စီးဆင်းနေသည်။

ဘုရင်မတစ်ယောက်အနေဖြင့် ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ လည်ပင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ နမ်းလို့မရဘူး...

ဒါ့အပြင် ဒါက တဏှာရူးတာပဲ

ကျန်းချန်က တခြားယောက်ျားအားလုံးထက် ပိုချောမောလှပပြီး အထူးသဖြင့် သူ၏စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မျက်လုံးသည် အရွယ်မရောက်သေးသည့် မိန်းကလေးတွေကိုတောင် သူ့ရင်ခွင်ထဲ ခုန်ဆင်းချင်စိတ်ကို ဖြစ်စေသည်။

ဘုရင်မကြီးမီဒူဆာတောင်ဒီလောက်ချောမောသည့် ယောင်္ကျားလေးကို အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့‌ပေ။

ကျန်းချန်က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုကြည့်ကာ ပြောတယ်။

"မိုးပြာရောင် ကြာပန်းပလ္လင်ဟာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်ကြာအောင် မြေကြီးမီးတောက်ငွေ့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင်ထိုင်ပြီး လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် လေ့ကျင့်မှုအရှိန်ဟာ ဆယ်ဆတိုးမယ်လို့ မဆိုနိုင်ပေမဲ့ သုံးလေးဆလောက်တော့ ပိုမြန်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။"

"ပြန်ယူသွားပါ။ အခုကစပြီး မင်းနေ့တိုင်း ဒီပေါ်မှာထိုင်ပြီး လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့လေ့ကျင့်မှုဟာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာမှာပါ"

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာဟာ ဒါကို အလိုလို သိပြီးဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူဟာ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းက ဒီလိုအဆုံးသတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါ့အပြင် ကြာပန်းပလ္လင်ထဲက ကြာစေ့တွေ ဒီမြေကြီးမီးကြာစေ့များသည် မီးဝိညာဉ်၏အနှစ်သာရဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်စေ့သာ ထွက်သည်။ ဒိုးဟွမ်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်တောင်မှ အသက်စွန့်ပြီး လဲလှယ်ချင်ကြလိမ့်မယ်။

ကျန်းချန်က ညာဘက်လက်ကို လှုပ်လိုက်သည်။ မိုးပြာရောင် ကြာပလ္လင်နဲ့ မြေကြီးမီးကြာစေ့တို့သည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်ကာ သူ့ရှေ့ကို ဝဲပျံလာခဲ့ပြီး တချိန်တည်းမှာပင် အနည်းငယ်တုန်ခါမှုဖြစ်သွားသည်။

"ဒီမှာ ဒီမြေကြီးမီးကြာစေ့အချို့က မင်းအတွက်ပါ" ကျန်းချန်က မြေကြီးမီးကြာစေ့နှစ်စေ့ကို မီဒူဆာရဲ့လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်တာတွေကို သူယူလိုက်သည်။

နောင်တစ်ချိန် ဆေးလုံးဖော်စပ်သည့်အခါ အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်။

မီဒူဆာက သူ့လက်ထဲက မြေကြီးမီးကြာစေ့နှစ်စေ့ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ခါးသက်သက်ခံစားချက်တစ်ခု ရလာသည်။ ကျန်းချန်ဟာ မြေကြီးမီးကြာစေ့နှစ်စေ့ကို ပေးလောက်အောင် ရက်ရောလိမ့်မည်ဟု သူမမမျှော်လင့်ထားပေ။ ဒါက သူ့အပေါ် မျှော်လင့်ချက်အများကြီး ထားနေတာပဲ။

သူ လိုချင်တာကိုရပြီးနောက် ကျန်းချန်က ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာကိုပြန်မလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ချော်ရည်ပင်လယ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

လုံလောက်သည့် စွမ်းအား သို့မဟုတ် ထူးခြားသည့်သဘာဝရတနာတွေမရှိဘဲ ဒီနေရာကိုရောက်လာခြင်းသည် အိပ်မက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

သိုင်းဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်နေသည့် ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာတောင် ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်ရဖို့ ဒုက္ခမျိုးစုံခံစားခဲ့ရသည်။ ဒါက အထူးမီးတောက်တစ်ခုကို ရဖို့ ဘယ်လောက်ထိခက်ခဲတယ်ဆိုတာ သိနိုင်တယ်။

အစကို ပြန်သွားရလျှင် ကျန်းချန်က သူ့လက်ထဲက ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာကို ချထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ပိုစားသင့်တယ်၊ မင်းက အရမ်းပေါ့လွန်းတယ်"ဟု စနောက်လိုက်သည်။

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ မျက်နှာနီရဲသွားပြီး လက်ပိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ " မင်း ငါ့ကိုအချိန်တိုင်း ပွေ့ဖက်ထားမှာမှ မဟုတ်တာ။ မင်းက ငါ့ကို အမိန့်ပေးချင်တာလား။ ငါ့ကို မင်းအတွက် ကလေးမွေးခိုင်းရင်ကော"

"ဘုရင်မကြီးသာ ဆန္ဒရှိရင် ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းသာအားရ လက်ခံပါ့မယ်"

ကျန်းချန်က ရယ်မောခဲ့ပေမဲ့ သူ့မျက်နှာပြင်က ချက်ချင်း မှိုင်သွားပြီး သဲကန္တာရထဲက ပုံရိပ်အချို့ကို မြင်ယောင်မိသွားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် မထင်မဲ့မြင်ပြုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"သူတို့တွေက ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မယ် မထင်မိဘူး" ကျန်းချန်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကိစ္စမရှိဘူး။ သူတို့က ငါတို့ကို ရန်မစခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့မှာ သူတို့ကိုတိုက်ဖို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘူး။ သွားကြရအောင်၊ ပြန်ရမဲ့အချိန်ရောက်ပြီ"

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာက မျက်လုံးကို ကျဉ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက အရင်လိုပဲ။ အစွဲမရှိတဲ့ ပညာတတ်တစ်ယောက်။ ငါသာဆိုရင် ဒီအဖျက်ကောင်တွေက ကြာကြာမခံဘူး"

"ဟဲဟဲ၊ အလှမြင်ရ မမေ့နိုင်၊ တစ်ရက်မမြင်ရ ရူးသွပ်ချင်စိတ်ဖြစ်" ဟု ဆိုကာ ကျန်းချန်က သူ့လက်ထဲက ယပ်တောင်ကို ညင်သာစွာ ယပ်ခတ်လိုက်သည်။ "လွတ်လပ်လွယ်ကူသည့် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ပြောင်မြောက်လှသည့်ပညာအရည်အချင်းရှိသူက ဘယ်သူထက်မှ ပိုတော်တာ မရှိဘူး။ သွားကြရအောင်"

ဝူး ဝူး ဝူး…

ဒါပေမဲ့ ထိုအခိုက်မှာပင် ချွန်ထက်သည့်မြားသုံးစင်းက ထွက်လာပြီး မြေကြီးထဲကို တဝက်ထိုးဝင်သွားသည်။ သူတို့၏စွမ်းအားက အရမ်းကြီးသည်။ သိုင်းသခင်အဆင့်အောက် မည်သူမဆို ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ခြင်းခံရပေလိမ့်မည်။

ကျန်းချန်က အေးဆေးစွာ သူ၏ခေါက်ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ့ဆီကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် မြားသည် သတိပေးချက်မရှိဘဲ ပြန်လွှတ်လိုက်ကာ ခုနက ပစ်ခတ်ခဲ့သည့်လူများဆီသို့ တည့်တည့်ထိုးဖောက်ထွက်သွားသည်။

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာက ပြုံးပြီး မျက်ခုံး နည်းနည်းပင့်လိုက်သည်။ "ဘာလဲ၊ အခုတော့ မင်း လှုပ်ရှားတော့မှာလား"

"ဟဲ ဟဲ၊ ကျွန်တော်ဟာ အရင်လုပ်တဲ့သူမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရင် လုပ်တာဆိုတော့ သူတို့ကို သတ်လိုက်ကြရအောင်"

ကျန်းချန်က "မင်းက စမလုပ်ရင် ငါလည်းမလုပ်ဘူး" ဆိုသည့်မူကို လိုက်နာပြီး တခြားသူများကိုလည်း ယဉ်ကျေးစွာဆက်ဆံသည်။ နှစ်တွေကြာလာတော့ သူ၏ထိုသဘောထားကြောင့် မိတ်ဆွေအများကြီးရခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာတွင် သူ၏စည်းမျဉ်းကို စိန်ခေါ်ချင်တဲ့သူတွေရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်၏လက်ထဲတွင် ဝါးပုလွေတစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။ သူသည် ပုလွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းနားကို ယူဆောင်သွားကာ ညင်သာစွာမှုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ပုလွေကနေ ဖီးနင်းငှက်နှင့်တူသည့် အသံ ထွက်လာသည်။

ဝါးပု‌လွေ၏စူးရှသည့်အသံသည် ကျောက်သဲကန္တာရမြို့တွင် အချိန်အတော်ကြာ ကြားနေရသည်။

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာက မေးခွန်းမေးရန် ဟန်ပြင်နေစဉ် ခုနက ရန်စခဲ့သည့် ကြေးစားအားလုံး ချက်ချင်း ပြာဖြစ်သွားပြီး ခြေရာမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ကို ပြာဖြစ်အောင် မီးရှို့လိုက်ပါ။

တစ်နေရာတည်းမှာ အစုံရအောင် လုပ်ပေးသည့် ဝန်ဆောင်မှုပဲဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့အားလုံး ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူနိုင်ပြီ။

သာယာနာပျော်ဖွယ် ဝါးပုလွေသံက တဖြည်းဖြည်း ရပ်သွားသည်။ ရန်သူများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ သူတို့၏ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကြည့်ရင် သဲကန္တာရ ကြေးစားအဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်ကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ကျန်းချန်က သူ့ရဲ့ဝါးပုလွေကို ကျေကျေနပ်နပ် သိမ်းလိုက်သည်။

"ဟဲ ဟဲ၊ ဂီတဟာ အခြားသူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေဖို့ ကိရိယာတစ်ခုပဲမဟုတ်ဘူး။ လက်နက်တိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာတွေရှိတယ်။ ဥပမာ ဓားဟာ မင်းလက်ထဲမှာ သတ်ဖြတ်ဖို့လက်နက်ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အသုံးဝင်တဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့လက်ထဲမှာ သူ့ရဲ့ အပေါင်းအဖော်ပဲက။"

ကျန်းချန်က သူ၏ယဉ်ကျေးမှုအနေဖြင့် လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ကျောတွင် ထားပြီး ရပ်နေသည်။

"ငါ့ကို သူတို့ စမထိဘူးဆိုရင် ငါမထိဘူး" ဟူသည့် မူအတိုင်း ကျန်းချန်က လိုက်နာသည်။

"မင်းလေ့ကျင့်နေတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပညာတွေက မြွေလူမျိုးတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်အတတ်တွေ။ ဒါပေမဲ့ မင်းဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ သွေးဆာလွန်းတယ်။ ဒါဟာ မင်းရဲ့ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းဘူး။ ဒါတွေကို ပိုပြီး မ‌လေ့လာသင့်ဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းချန်က တိုက်ခိုက်ရေးကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာကို ပေးလိုက်သည်။ "ဒါက အလယ်အလတ်အဆင့် မြေကြီးအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးကျမ်း၊ အမည်က မိုးပြာရောင် ကြာပန်း ဓားကပွဲ။ ဒီ ကခုန်သည့် နေရာက မိုးပြာရောင် ကြာပန်းလို လှပတယ်"

"နူးညံ့သိမ့်မွေ့မှုနှင့် ကြမ်းတမ်းမှုကို လျှော့ချခြင်းက မင်းအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်"

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာက သူ့ကိုပေးအပ်လိုက်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်ကို လက်ခံပြီး တတွတ်တွတ်ပြောနေသည်။ "မိုးပြာရောင် ကြာပန်း ဓားကပွဲ၊ ဒီတိုက်ခိုက်ရေးကျမ်းကို ဘာလို့ ငါအရင်က မကြားဖူးတာလဲ"

"ဒါကတော့ ပုံမှန်ပါပဲ"

ကျန်းချန်က ရှေ့ကိုတိုးလာပြီး "ဒါက ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားတဲ့ ကျမ်းပါ။ ဒါက နူးညံ့သိမ်‌မွေ့မှုကို အလေးပေးပြီး ဓားကို အရန်ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုတယ်။ ကျွမ်းကျင်သွားရင် ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ တောင်တွေ၊ ပင်လယ်တွေကို ပိုင်းနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့လှုပ်ရှားမှုနဲ့ ပေါင်းစပ်ရင် နှစ်ဆပိုထိရောက်လိမ့်မယ်"ဟု ဆိုသည်။

ဒါကိုကြားတော့ မီဒူဆာက ကျန်းချန်ရဲ့အရည်အချင်းကို ထပ်ပြီးအံ့အားသင့်သွားရပြန်သည်။ ဒါဟာ သူကိုယ်တိုင်တီထွင်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးကျမ်းပဲ။ မြေကြီးအဆင့်အတတ်ပညာသည် သာမန်လူတွေ လေ့ကျင့်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိထားရ ပေမည်။

ဒါ့အပြင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့် မြေကြီးအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်တစ်ခုကိုဖန်တီးနိုင်တဲ့သူဆိုတာ ရှားပါးလှ၏။

"နောင်တစ်ချိန်မှာ ကြိုးကြိုးစားစားလေ့ကျင့်ပါ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ဆရာတစ်ဆူဖြစ်လာပြီး မြွေလူမျိုးတွေကို စစ်မှန်တဲ့ မနက်ဖြန်ဆီ ဦးဆောင်ခေါ်သွားပါ"

ကျန်းချန်က မီဒူဆာကို တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ကာ တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း လှမ်းကာ ထွက်ခွာသွားသည့်အိပ်မက်ကိုမက်နေစဉ် ကျန်းချန်၏အသံက သူ့ကို အိပ်မက်ကနေ လှုပ်နှိုးလိုက်သလိုဖြစ်သွားသည်။

All Chapters