ဆယ်နှစ်တာ စောင့်ဆိုင်းပြီးချိန်၊ ဗုဒ္ဓလက်ဝါးသိုင်းကျမ်း ကို ရရှိခြင်း

လင်ချွမ်သည် ပန်းချီလိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ယွဲ့ချင်းရို နိုးလာမည့်အချိန်ကို အသာအယာ စောင့်ဆိုင်းနေမိခြင်း။

လင်ယန်ရွှယ်ကတော့ ညဘက် လှုပ်ရှားမှုအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ရှောင်ဇီတောင်ထဲတွင် ခဏတာ ပုန်းကွယ်သွားခဲ့သည်။

အတော်ကြာပြီးနောက်...

ယွဲ့ချင်းရိုသည် နာကျင်နေသော သူမ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း နိုးလာခဲ့သည်။

သူမသည် လင်ချွမ်ကို ရန်ငြိုးအပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့် နေပေ​၏။

ထိုအကြည့်ကို မြင်ရုံနှင့် လင်ယန်ရွှယ် ပြောခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း လင်ချွမ် သိလိုက်ခြင်းပင်။

ယွဲ့ချင်းရိုသည် သူနှင့် လင်ယန်ရွှယ် စကားပြောနေစဉ်ကတည်းက နိုးနေခဲ့ခြင်း။

"မင်း အမှန်တရားကို သိသွားပြီဆိုတော့ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်"

လင်ချွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားရမယ်"

သူသည် ခြိမ်းခြောက်နေစရာပင် မလိုပေ၊ သူ၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ယွဲ့ချင်းရိုမှာ လက်ဖျားနှင့် တို့ရုံမျှဖြင့် သေနိုင်သူပင်။

"ရှင်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက မိစ္ဆာမနဲ့ ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားဘူး။ ဆရာကတော့ တကယ့်ကို မျက်စိကန်းတာပဲ"

ယွဲ့ချင်းရိုက အေးစက်သော လေသံဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။

ဤစကားမှာ အဓိပ္ပာယ် အနည်းငယ် လွဲနေသော်လည်း လင်ချွမ်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျောခိုင်းလျက် ရပ်လိုက်သည်။

"ငါ အခု မင်းကို သတ်လိုက်ရင် ဓားနတ်ဘုရား က ငါ့နောက်ကို အသေအလဲ လိုက်လာမှာပဲ"

"စိတ်မကောင်းစရာက သူ အခု ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်နေပါစေ ငါ့လက်ထဲမှာပဲ သေရမှာ"

"ဒါက ငါ့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်တော့ မဟုတ်ဘူး"

သူ၏ စကားကြောင့် ယွဲ့ချင်းရို၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

ဓားနတ်ဘုရားမှာ သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော အားကိုးရာ ဖြစ်ရာ သူမသည် ဓားနတ်ဘုရားအတွက်နှင့်ပင် လင်ချွမ်ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း မဆန့်ကျင်ရဲတော့ပေ။

"ဆရာ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ရှင့်ထက် သာလာတဲ့တစ်နေ့ကျရင် ရှင့်လို မိစ္ဆာကို သတ်ပစ်ခိုင်းရမယ်"

ဟု သူမက ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

လင်ချွမ်ကတော့ ဂရုမစိုက်ပါ။

သူမသည် လင်ချွမ်နှင့် လင်ယန်ရွှယ်၏ ဆက်ဆံရေးကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပြောရဲမည် မဟုတ်သလို၊ ဝူတန်တောင်ပြန်ရောက်၍ ပြောလျှင်ပင် မည်သူကမှ ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

"ရှောင်လင်ကျောင်းကို အရင် ပြန်ကြစို့"

လင်ချွမ်က အေးအေးဆေးဆေးပင်။

ညဘက် လှုပ်ရှားမှုတွင် သူမကို ခေါ်သွားရန် မလိုပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိုင်းလောကသားများ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအပေါ် မည်သို့ သဘောထားသည်ကို သူ စုံစမ်းလိုသေးသည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦး ရှောင်လင်ကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ယွဲ့ချင်းရိုကို မြင်သောအခါ သိုင်းသမားများမှာ အံ့ဩဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြသည်။

"သခင်မလေးယွဲ့... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ! အဲဒီမိစ္ဆာ နှစ်ယောက်က မင်းကို ဘာလုပ်သေးလဲ"

ဟု ထိုက်ရှန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ကျန်းဇီဟန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ယွဲ့ချင်းရိုက လင်ချွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြပြီး

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

ဟုသာ ပြောလိုက်​၏။

သူမသည် လင်ချွမ်ကို မိစ္ဆာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ဓားနတ်ဘုရား၏ အသက်အတွက်ကြောင့် အမှန်တရားကို မျိုသိပ်ထားရခြင်းပင်။

ထိုစဉ် ဓားနတ်ဘုရားသည် လွန်ခဲ့သော တစ်နာရီကပင် ရှောင်လင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့ကြောင်း ကျန်းဇီဟန်က ပြောပြသည်။

ထိုစာထဲတွင် "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ" ဟူသော တစ်ခွန်းတည်းသာ ပါရှိသည်။

"ဆရာကတော့ တကယ်ပဲ... ကျွန်မကို မိစ္ဆာလက်ထဲ ထားခဲ့ပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခိုးထွက်သွားတယ်ပေါ့"

"ကျွန်မကတော့ သူ့အတွက် စိုးရိမ်နေတာ၊ တကယ်ကို တာဝန်မယူတတ်တဲ့ ဆရာပဲ"

ယွဲ့ချင်းရိုက ဒေါသတကြီးဖြင့် အခန်းထဲ ဝင်သွားတော့​၏။

လင်ချွမ်သည်လည်း မူလအတိုင်း မထင်မရှား အစေခံလေးအဖြစ်သာ ပြန်နေလိုက်သည်။

ချန်အာကောမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သိုင်းလောကသားများမှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသားများ အနောက်ဒေသသို့ ပြန်သွားပြီဟု ယူဆကာ လူစုခွဲရန် ပြင်ကြသော်လည်း ရှောင်လင်ရတနာကို ပြန်ယူရန်အတွက် အနောက်ဒေသသို့ စစ်ချီရန် ကြံစည်နေကြသည်။

ဤသည်မှာ လင်ချွမ်အတွက် ပြဿနာသစ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အကြောင်းမှာ ဝူတန်ဂိုဏ်းလည်း ထိုစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ချန်အာကော ပါဝင်ပါက သူလည်း လိုက်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

...

ညဉ့်နက်ချိန်။

ရှောင်လင်ကျောင်းတော်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ လင်ချွမ် နှင့် လင်ယန်ရွှယ်တို့သည် ရဲတင်းစွာဖြင့် ပိဋကတ်တိုက်ဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။

ထိုနေရာတွင် အစောင့် ၁၀ ဦးရှိသော်လည်း လင်ချွမ်က 'ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်' ကို သုံး၍ သူတို့ကို တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။

လင်ချွမ် ပိဋကတ်တိုက်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"စနစ် ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုပါ"

"Ding! ဝူတန်ဂိုဏ်းမဟုတ်သော အခြားဂိုဏ်းတွင် ဝင်ရောက်ပါက လက်ခံသူအနေဖြင့် ဆယ်နှစ်တာ စောင့်ဆိုင်းချိန် ဝင်သွားပါမည်။ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုပါသလား"

ဟု စနစ်၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

"ဆက်လုပ်မယ်"

လင်ချွမ်က ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"Ding! လက်ခံသူသည် ရှောက်လင်ပိဋကတ်တိုက်တွင် အောင်မြင်စွာ စနစ်ဝင်ရောက်ပြီး ဆုလာဘ်အဖြစ် 'ဗုဒ္ဓလက်ဝါးသိုင်းကျမ်း'ကို ရရှိပါသည်"

ဗုဒ္ဓလက်ဝါးသိုင်းကျမ်းလား။

ဆယ်နှစ်တာ စောင့်ဆိုင်းချိန်နှင့် လဲရသော်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့် သိုင်းပညာကို ရလိုက်သဖြင့် တန်လွန်းလှသည်။

ဤပညာမှာ ပျောက်ကွယ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ရှောင်လင်ပိဋကတ်တိုက်ထဲမှာပင် ရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လင်ယန်ရွှယ်၏ အသံကြောင့် လင်ချွမ် အတွေးစပြတ်သွားသည်။

သူသည် စိတ်ကို ပြန်ထိန်းကာ ပိဋကတ်တိုက်အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် သိုင်းကျမ်းပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး အပေါ်ထပ်များတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော ပညာရပ်များ ရှိနိုင်ကြောင်း သူ တွေးမိလိုက်သည်။

"အဆင့်မြင့် သိုင်းကျမ်းတွေက အပေါ်ထပ်တွေမှာ ရှိမှာပဲ။ ငါတို့ အန္တရာယ်ကို စွန့်စားပြီး တက်ကြည့်ကြမလား"