တောင်ပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်း

ရှောင်ဇီတောင်ခြေတွင်။

လင်ချွမ်ရနှင့် လင်ယန်ရွှယ် တို့သည် ရှောင်လင်ကျောင်းမှ ရဲရဲတင်းတင်း ထွက်ခွာလာကြသည်။

သူတို့သည် ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသဖြင့် မည်သူမျှ သံသယမဝင်ခဲ့ကြပေ။

"ယဲ့ဝူရှဲ့ဆီကနေ ဘာတွေသိခဲ့ရလဲ၊ အခုတော့ ပြောပြလို့ရပြီမလား"

လင်ယန်ရွှယ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

သူမသည် အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်လာကတည်းက စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သော်လည်း ရှောင်လင်တွင် လူစုလူဝေးများလှသဖြင့် မမေးရဲခဲ့ပေ။

"ရိုးရိုးလေးပါပဲ"

လင်ချွမ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ယဲ့ဝူရှဲ့က ရှေးမင်းဆက်ရတနာတွေရှိတဲ့နေရာကို သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင် မယူနိုင်ခဲ့ဘူး"

"ဆိုလိုတာက အဲဒီရတနာတွေကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် အနောက်ဒေသမှာ ရှိနေတာပဲ"

လင်ချွမ်သည် ရတနာထက် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် လူကိုသာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားသည်။

ယဲ့ဝူရှဲ့ကဲ့သို့ လူကို လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လွှတ်နိုင်သူမှာ အနည်းဆုံး အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် ရောက်နေသူ ဖြစ်ရ ပေမည်။

လင်ချွမ်သည် နတ်ဘုရားဆေးလုံး တစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အတွင်းအားမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူအလိုရှိပါက အချိန်မရွေး အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီ။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်မှ လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင် ပျံသန်းလာပြီး လင်ယန်ရွှယ်၏ ပုခုံးပေါ်သို့ နားလိုက်သည်။

၎င်း၏ခြေထောက်တွင် ချည်ထားသော စာကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် လင်ယန်ရွှယ် မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

"လျိုဟွမ်းယင်ထွက်ပြေးတာကို အကြီးအကဲတွေ သိသွားပြီ"

"ငါ့တပည့်တွေက ငါ့အတွက် စိုးရိမ်ပြီး အခု အကြီးအကဲတွေ ဦးစီးတဲ့အဖွဲ့က ဝူတန်တောင်ကို တိုက်ဖို့ ပြင်နေပြီ"

ဟု သူမက ပြောလိုက်ခြင်းပင်။

"တောက်! တကယ့်ကို အလုပ်ရှုပ်တာပဲ"

လင်ချွမ်က နဖူးကို ပွတ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဝူတန်တောင်သည် သူ၏ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်ရာ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းက ဖျက်ဆီးလိုက်လျှင် သူ ဘယ်မှာ စနစ် ဝင်ရတော့မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ဝူတန်တောင်သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ငါးရက်အကြာတွင်...

ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းမှ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသား အုပ်စုကြီးသည် ဝူတန်တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အေးချမ်းလှသော မြက်ခင်းပြင်မှာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခြင်းပင်။

ဝူတန်ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ အချက်အချာကျသော လမ်းများကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

"ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း"

"နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွေ တကယ်ပဲ အလယ်ပိုင်းဒေသကို ဝင်လာကြပြီ"

"တပည့်တို့... ဂိုဏ်းကြီးတွေကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ကြ"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်းယောက် တောင်ထိပ်တွင်လည်း ယင်ဟွိုက်ယွီ တစ်ယောက် သတင်းရရှိသွားသည်။

သူသည် ဆုမေ့အာ နှင့် ကျန်းခွေ့တို့ကို ကြည့်ကာ

"ဂိုဏ်းချုပ်လင်က ငါတို့ ဝူတန်နဲ့ တကယ်ပဲ အပြတ်အသတ် ရန်စတော့မှာလား"

ဟု အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"အာကော၊ ဒီနှစ်ယောက်ကို စောင့်ကြည့်ထား"

"မင်းရဲ့ဆရာ သွားပြီး နှိမ်နင်းလိုက်ဦးမယ်"

ယင်ဟွိုက်ယွီသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

အောက်ခြေတွင်တော့ ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှ တပည့်များမှာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြပြီ။

သိုင်းသမားများ၏ တိုက်ပွဲမှာ စစ်တပ်နှစ်ခု တိုက်ပွဲထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်လှသည်။

ဖုန်မှုန့်များ ထကာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ အသံများ မြည်ဟည်းနေပြီး သွေးများမှာ မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ စီးကျနေသည်။

"ငါတို့ဂိုဏ်းချုပ်ကို အခုချက်ချင်း ပြန်ပေး"

"မဟုတ်ရင် ဝူတန်တောင်ကို မြေလှန်ပစ်မယ်"

ဟု ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း မှ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။

"လျှောက်မပြောနဲ့"

"ဂိုဏ်းချုပ်လင်က ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ"

"ငါတို့ ဝူတန်က သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အကျဉ်းချထားနိုင်မှာလဲ"

ဟု ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က ပြန်အော်လိုက်ခြင်းပင်။

"တော်ကြစမ်း"

ရုတ်တရက် မိုးကြိုးပဲ့တင်ထပ်သံကဲ့သို့ အော်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောင်ပေါ်မှ ယင်ဟွိုက်ယွီ ဆင်းသက်လာသည်။

အကြီးအကဲမှာ ယင်ဟွိုက်ယွီ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် တွန့်သွားသော်လည်း လင်ယန်ရွှယ်အတွက် နောက်မဆုတ်ရဲပေ။

"မင်းက အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒီလောက်အထိ စိတ်မရှည်ဖြစ်ရသလား"

ယင်ဟွိုက်ယွီက အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

တောင်ခြေတွင် လူပေါင်း ရာကျော် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ဂိုဏ်းချုပ်ကို ပြန်ပေး၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဆုတ်ခွာမယ်"

"မဟုတ်ရင် ဝူတန်မှာ အားလုံး အသေခံပြီး လက်စားချေမယ်"

ဟု အကြီးအကဲက ကြုံးဝါးလိုက်​၏။

ပထမ အဆင့်နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် အထက်ကောင်းကင်မှ အော်သံတစ်ခု ထွက်လာသည်။

"ဆရာ... ဒီလူကို ကျွန်တော့်လက်ထဲပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ"

စကားပြောလိုက်သူမှာ ချန်အာကောပင်။

သူသည် လေထဲတွင် အသာအယာ ပျံသန်းလာပြီး လူအများ၏ အားကျသော အကြည့်များကို ခံယူရင်း ဆင်းသက်လာတော့သည်။