ကျန်းဟယ်၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအား

သဲကန္တာရတွင်။

ဝါကျင်ကျင်သဲပြင်ကျယ်ကြီးနှင့် လူသူကင်းမဲ့သော ဤမြေရိုင်းအရပ်သည် လူများစွာ ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အန္တရာယ်များက အရပ်ရပ်၌ အသင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြ​၏။

ယခင်မင်းဆက်၏ ရတနာသတင်းများကြောင့် သိုင်းလောကသည် ဆူပူလှုပ်ခတ်နေပြီး သဲကန္တာရနေရာအနှံ့ရှိ စေတီပုထိုးများအနီးတွင် သူတော်စင်ဂိုဏ်းနှင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတို့၏ တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေကြသည်။

ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် သွေးနံ့များ စွဲကျန်နေခြင်းက သဲကန္တာရကို ပို၍ပင် ခြောက်ခြားဖွယ် ဖြစ်စေသည်။

"ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်..."

မြင်းခွာသံများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

'ကျူ' ဟု အမည်ထိုးထားသော အလံကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သိုင်းလောကသားများ၏ မျက်နှာများမှာ တည်ကြည်သွားကြသည်။

နန်းတွင်းစစ်တပ် ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

"အားလုံး နားထောင်ကြစမ်း၊အခုကစပြီး ဒီသဲကန္တာရဟာ နန်းတွင်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်"

"အမိန့်ကို ဖီဆန်တဲ့သူကို ချက်ချင်း သတ်စေ"

ဟု သံချပ်ကာဝတ် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးက နှင်တံကို မြှောက်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သိုင်းလောကသားများမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ မထီမဲ့မြင် မျက်လုံးများဖြင့်သာ ပြန်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့အတွက် စစ်မြေပြင်တွင် အောင်ပွဲခံနေသော စစ်တပ်မှာ သိုင်းပညာရှင်များနှင့်ယှဉ်လျှင် သန်မာသော သာမန်လူတန်းစားမျှသာ။

"ဒီလူအနည်းငယ်နဲ့ ရတနာကို သိမ်းပိုက်မယ် ဟုတ်လား"

"ကျူတီ ရဲ့ ခေါင်းကို မြည်းကန်ခံထားရလို့လား"

ဟု သိုင်းသမားတစ်ဦးက ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းပင် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ရန် အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေခြင်းပင်။

မနီးမဝေးမှ ကျန်းဟယ် နှင့် ရှောင်လင်ရဟန်းများမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသည်။

ကျန်းဟယ်က သက်ပြင်းချကာ

"နန်းတွင်းက လူတွေက တကယ့်ကို ရှုပ်ထွေးတာပဲ"

"ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း အောင်မြင်မှု အကုန်ယူသွားမှာကို မနာလိုဖြစ်ပြီး အခုလို အချိန်မတော်မှာ ဝင်နှောင့်ယှက်ကြတာပဲ"

ဟု ဆိုသည်။

သူသည် အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင်ဖြေရှင်းရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျန်းဟယ်သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ နဂါးဖြူတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်လင်တပည့်များမှာ အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။

"လေထဲမှာ ပျံသန်းနေတာလား၊ သူက ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူပဲ"

သို့သော် ကျဲ့ခုန်း ကမူ

"မဟုတ်ဘူး၊ သူက ပထမအဆင့် ဖြစ်ရုံတင်မကဘူး"

"ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ပဲ"

ဟု မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

ကျန်းဟယ်၏ အတွင်းအားမှာ သူထက်ပင် သာလွန်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့်ပင်။

ကျန်းဟယ်သည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေသော လူအုပ်ကြားထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သဲဖုန်များ လွင့်စင်သွားပြီး သိုင်းသမားများနှင့် နန်းတွင်းစစ်သားများမှာလည်း လွင့်ထွက်သွားကြသည်။

"ရပ်စမ်း" ဟု ကျန်းဟယ်က အမိန့်ပေးလိုက်သောအခါ သိုင်းလောကသားများမှာ သူ၏ အစွမ်းကို ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။

ဗိုလ်ချုပ်မှာလည်း တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ကျန်းဟယ်ကို နှုတ်ဆက်ရသည်။

ကျန်းဟယ်က ထိုဗိုလ်ချုပ်ကို သတိပေးလွှတ်လိုက်ပြီးနောက် သိုင်းလောကသားများကိုမူ နူးညံ့စွာဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ပါးနပ်လှသော လူမှုဆက်ဆံရေး နည်းဗျူဟာပင်။

ကျန်းဟယ် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျဲ့ခုန်းက

"ရှောင်လင်ရဲ့ အမည်ကိုသုံးပြီး သတင်းလွှင့်လိုက်ပါ"

"သဲကန္တာရကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွေ သိမ်းပိုက်ထားတယ်၊ အလယ်ပိုင်းဒေသက အဓိကဂိုဏ်းကြီးတွေအားလုံး အမြန်လာပြီး ကူညီကြပါလို့"

ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကျဲ့ခုန်းသည် ကျန်းဟယ်ကဲ့သို့ အားကိုးရသော မဟာမိတ်ရှိနေသဖြင့် ဝမ်းမြောက်နေသော်လည်း၊ နန်းတွင်းနှင့် ကျန်းဟယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှောင်လင်ကျောင်းတော်သည်ပင် အသုံးချခံ နယ်ရုပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေသည်ကိုမူ သူ မသိရှိခဲ့ပေ။