အခြေအမြစ်မရှိ၊ လုပ်ကြံဖန်တီးထားသော စွပ်စွဲချက်များ
Vol. 10 Ch. 97
ကျားယွီကွမ်း၌။
ဝါကျင်ကျင်သဲဖုန်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လမ်းမထက်တွင် အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးတို့ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်လာကြသည်။
သူတို့လေးဦးသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသားများကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူတော်စင်ဂိုဏ်းဝင်အချို့၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို ခံနေရသော်လည်း၊ ဤနေရာသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတို့ အခြေစိုက်ရာနယ်မြေဖြစ်၍ သူတို့မှာ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ကြသည်။
"ညာလက်ရုံး အစောင့်အရှောက်"
"ဂိုဏ်းချုပ် ကျားယွီကွမ်းထဲ ရောက်နေပြီလို့ သတင်းရပါတယ်၊ အချိန်မရွေး သဲကန္တာရထဲ သွားဖို့ အသင့်ပါပဲ"
ဟု အသူရာဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက လာရောက်သတင်းပို့၏။
ကျန်းခွေ့က ထိုသူကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် လင်ချွမ်ကို ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲလင်၊ ကျွန်တော်တို့ သဲကန္တာရထဲ အခုပဲ သွားကြမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခဏစောင့်ဦးမလား"
သူနှင့် စုမေ့အာတို့ ဝူတန်မှ လွတ်လာသည်မှာ လင်ချွမ်၏ ကရုဏာကြောင့် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့မှာ လင်ချွမ်ကို အလွန်ရိုသေနေကြသည်။
"အနောက်ဒေသကို ရောက်တာ သုံးရက်ရှိပြီ၊ ရတနာအကြောင်း ဘာမှမကြားရသေးဘူး။ ရှာမတွေ့သေးဘူး ထင်တယ်"
ဟု လင်ချွမ်က မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ရတနာသာ တွေ့ပြီဆိုရင် ဒီမြို့ထဲမှာ ဘယ်သူမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
"သာမန်လူတွေတောင် ရတနာလုဖို့ သဲကန္တာရထဲ သွားကုန်ကြမှာ"
ဟု ကျန်းခွေ့က ဝင်ေရာက်ထောက်ခံလိုက်သည်။
လင်ချွမ်က အနီးရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုသို့ ဝင်လိုက်သည်။
ယွဲ့ချင်းရိုကလည်း လင်ချွမ်၏ အစွမ်းကို သိသဖြင့် ကျန်းခွေ့တို့ ထွက်ပြေးမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိဘဲ နောက်မှ လိုက်လာခဲ့၏။
"လူကြီးမင်း၊ ဒီတည်းခိုခန်းကို လူအုပ်စုတစ်စုက အကုန်ငှားထားပြီးပါပြီ၊ တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျာ"
ဟု စားပွဲထိုးက လင်ချွမ်ကို ပြာပြာသလဲ ရှင်းပြသည်။
တည်းခိုခန်းထဲတွင် ပျံသန်းနေသော ငါးပုံစံ ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ ၁၀ ဦးကျော် ထိုင်နေကြသည်။
"ကျင်းရိဝေ (Jinyiwei - နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့)"
လင်ချွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
သူ နေထိုင်ရာ ဤခေတ်သည် ကျူတီ သို့မဟုတ် ယုံလယ်ဧကရာဇ် စိုးစံသည့် ခေတ်ဖြစ်သည်။
လင်ချွမ် ဝူတန်တွင် နေခဲ့သော ၁၀ နှစ်အတွင်း "ကျင်းနန် စစ်ဆင်ရေး" ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ နန်းတွင်း ကိုယ်ရံတော် တပ်ဖွဲ့များသည် တောက်ယန်ဟုခေါ်သော မိစ္ဆာရဟန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။
တည်းခိုခန်းထဲမှ ထိုလူများသည် ကျန်းခွေ့၏ အသံကို ကြားသွားပြီး ပုံတူကားချပ်များနှင့် တိုက်စစ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"အသူရာဂိုဏ်းရဲ့ ညာလက်ရုံးအစောင့်အရှောက် ကျန်းခွေ့ပဲ"
"ဟိုဘက်က မိန်းကလေးက ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တပည့်ရင်း စုမေ့အာပဲ"
"ဒီနေ့တော့ ငါတို့ ကံကောင်းပြီဟေ့၊ သူတို့ကို ဖမ်းသွားရင် ရာထူးတက်ပြီး ချမ်းသာတော့မှာပဲ"
ဟု အော်ဟစ်ကာ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။
"အကြီးအကဲလင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အာရုံကြောပိတ်ထားတာကို အမြန်ဖွင့်ပေးပါ"
ဟု ကျန်းခွေ့က တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသော်လည်း၊ လင်ချွမ်က ယွဲ့ချင်းရိုကို ကြည့်ကာ
"မိန်းကလေးယွဲ့... ဒါက မင်းတာဝန်ပဲနော်"
ဟု ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
ယွဲ့ချင်းရိုမှာ တွေဝေသွားသည်။
သူမသည် ဓားနတ်ဘုရား၏ တပည့်ဖြစ်ရာ နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်များကို ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အစိုးရကို ဆန့်ကျင်ရာ ရောက်နေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကိုယ်ရံတော် တပ်ဖွဲ့များက "နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ ပေါင်းတဲ့သူဟာ ကြံရာပါပဲ"
ဟု အော်ဟစ်ကာ သူမကိုပါ တိုက်ခိုက်လာသဖြင့် သူမ ဒေါသထွက်သွားသည်။
နန်းတွင်း၏ အရှိန်အဝါကို သုံး၍ မတရားဖမ်းဆီးတတ်သော သူများကို ယွဲ့ချင်းရိုက လက်ညှိုးဖြင့် ဓားကွက်ဖော်ကာ ခုခံလိုက်ရာ သူတို့၏ ဓား ၁၀ စင်းကျော်မှာ တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးသွားတော့သည်။
"ဒါ... ဒါ ဒုတိယအဆင့် သိုင်းသမားလား"
သူတို့ ထိတ်လန့်သွားသည်။
ယွဲ့ချင်းရိုက မေးစေ့ကို မော့ကာ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့်
"မှားတယ်... ငါက ပထမအဆင့် သိုင်းသမားပဲ"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
လင်ချွမ်ပေးသော ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းဆေးလုံး နှစ်လုံးကြောင့် သူမသည် ပထမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ကိုယ်ရံတော် တပ်ဖွဲ့များမှာ
"ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့ မင်း ငါတို့ကို မသတ်ခဲ့တော့၊နောက်နေ့ကျရင် လက်စားချေဖို့ ပြန်လာခဲ့မယ်"
ဟု ကြုံးဝါးကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
ထိုစကားကြောင့် ယွဲ့ချင်းရိုမှာ ကြောင်အသွားပြီး လင်ချွမ်ကို ကြည့်ကာ
"ငါ အခု ဝရမ်းပြေး ဖြစ်သွားပြီလား?"
ဟု ငိုမဲ့မဲ့ဖြင့် မေးလိုက်လေတော့သည်။