ယိုဂျီ : သူက ဒီလောက်တောင် အင်အားကြီးနေပြီလား

ချင်းယွမ်တောင် အောက်ခြေ ထူထပ်သော သစ်တော တစ်ခုတွင်

အဝါရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော တစ္ဆေဘုရင်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်စု စုဝေးနေကြသည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင် ပုံရိပ်သုံးခု ရပ်နေ၏။ ထိုသူများထဲမှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသူတစ်ဦးမှာ ရုပ်ရည်က သာမန်ဖြစ်ကာ ပညာရှိဆန်သော အရှိန်အဝါ ရှိသည်။

သူသည် တမန်တော်လေးပါး ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အဇူရာ နဂါး ပင် ဖြစ်၏။ကျန်နှစ်ဦးမှာ ယိုကျီ နှင့် ပိယောင် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် ဝမ်ရင်ဝမ် ချန်ထားခဲ့သော အရန်အင်အား များဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်‌ပေါ်သို့မတက်မီ ဝမ်ရင်ဝမ် သည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အဆင်ပြေမည်မဟုတ် ဟူသော သတိ‌ ပေးမှု ကို ကြိုတင် ရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အဇူရာ နဂါး နှင့် ယိုကျီ တို့ကို သီးသန့် ချန်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

ကျင်းယွမ်တောင် အောက်ခြေတွင် လူအချို့နှင့်အတူ စောင့်ဆိုင်းရန် ညွှန်ကြားထားသည်၊ သို့မှသာ အကယ်၍ မမျှော်လင့်ထားသော မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားပါက၊ သူတို့အား သွားရောက် ကူညီ နိုင်မည် ဖြစ်၏။

“ယိုအဒေါ်၊ အဇူရာ နဂါးဦးလေး၊ ကျွန်မရဲ့ အဖေဆီမှာ တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလား”

ပိယောင် က စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

အချိန်အတော်ကြာသွားပါပြီ။

သို့သော်မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမရှိသေးချေ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယိုကျီ က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ နူးညံ့စွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်- “ယောင်အာ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီတစ်ခါ ဂိုဏ်းချုပ် က ဖူလုံ ဒယ်‌ စောက်အိုးကို ယူသွားတယ်။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုခု တကယ်ပဲ ဖြစ်လာရင်တောင် သူ လုံလုံခြုံခြုံနဲ့ ဆုတ်ခွာ နိုင်မှာပါ...”

“ဟင်?”

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်

အဇူရာ နဂါး ၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများ ချင်းယွမ်တောင် ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်၏။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်တောင်ပေါ်မှနေ၍ အလွန်တရာမှအစွမ်းထက်လှသော ချီတစ်ခုကိုခံစားမိ၍ပင်။

“မကောင်း‌တော့ဘူး! ဂိုဏ်းချုပ် ကို ကယ်ဖို့ ငါ့နောက်ကို အမြန်လိုက်ခဲ့ကြ!”

အဇူရာ နဂါး က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ကာ

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် တောင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း အရှိန်အဟုန် ဖြင့် တကိသွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊

ယိုကျီ နှင့် ဘီယောင်း တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြကာ လူများကို ချက်ချင်း ဦးဆောင်၍ တောင်ပေါ်သို့တက်လိုက်ကြသည်။

ပိယောင် နှင့် အဖွဲ့သည် ယုကျင်းခန်းမ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သူတို့သည် အလွန် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်ခဲ့ရသည်။

၎င်းမြင်ကွင်းမှာ အဆုံးမဲ့ ဓားရောင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ၊ ပြင်းထန်သော သတ်လိုစိတ် သည် ဓားချီ အတွင်းတွင် လှိုင်းထနေ၍ ယွီယန်ကျီ ကို လုံးဝ ဝါးမြို သွားခြင်းကိုပင်။

“မဖြစ်ဘူး—“ ယွီယန်ကျီ သည် နာကျင်နေသော အော်ဟစ်လိုက်၏။

သို့သော် မကြာမီမှာပင်

ထို အော်သံ ကတဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။

အဆုံးမဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သွေးအိုင် ထဲတွင် ပျက်စီးနေသော ရုပ်အလောင်း တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ ပရိသတ် တစ်ခုလုံး အံ့အားသင့် သွားသည်။

လူတိုင်း သူတို့၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေကြကာ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊

သူတို့ မည်သည့်ဘက်တွင် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ အထက်လမ်း လမ်းမှန်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် တွင်ရှိကြသည်ဖြစ်စေသူတို့အားလုံး အံ့ဩမင်သက်စွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

လူအုပ်သည် အပေါ်သို့ ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေကြကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ဂျိချန်းဖန်၏ ပုံရိပ် ကိုသာ မြင်ရသည်၊ သူ၏ ကျက်သရေ မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်၊ ဓား တစ်ချက်လိုက်ုတ်လွှတ် သည်နှင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

“သေပြီ၊ သေပြီလား?”

“သက်ရှည်ခန်းမ ခန်းမမှူး သေပြီ!!”

“မြန်မြန်! ပြေး!”

“ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးတောင် သေနေမှတော့၊ ဒီမှာ ဆက်နေရင် ငါတို့ သေတွင်း ကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား?!”

ဤအခိုက်အတန့်တွင်

နတ်ဆိုးတပည့်များ သည် အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်ကျဲ သွားကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် သက်ရှည်ခန်းမ မှ လူများသည် အထိတ်လန့်ဆုံး ဖြစ်ကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ခန်းမမှူး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့ မထိတ်လန့်ဘဲ နေနိုင်မည်လော။

“ကောင်းတယ်!”

တောက်ရွှမ်း က အားရပါးရရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ ဂျိချန်းဖန် ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေသည်— သူသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ် သတ်လိုက်နိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။?!

ချက်ချင်းပင်

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လမ်းမှန်ဂိုဏ်းများ မှ ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံး သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ ကျန့်ပူယီ ၏ ပါးစပ်သည် ကွေးညွတ်နေကာ မပြုံးရန်အတွက် သူ၏ပါးစပ်တစ်ခုလုံးကိုထိန်းချုပ်ဖိနှိပ်ထားရသည်မှာ နျူကလီးယား ဓာတ်ပေါင်းဖိုအူတိုင်ထက်ပင် ပိုမို ဖိနှိပ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

“အလို ကောင်းကင်ရေ”

*ငါ့ရဲ့ သတ္တမတပည့်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုသတ်နိုင်လိုက်တာလဲဟ*

“ဟူး ဂျိချန်းဖန်က‌ေတာ့ အမြဲတမ်းဂျိချန်းဖန်ပါပဲ”

တာအိုသခင်ချန်စုန့် သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်၏ ကျောပြင် ပေါ်တွင် ရှိနေပြီး၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းခံစားမိနေသည်။

“အော်မိတော်ဖော်!”

ထျန်းယင်ကျောင်းထိုင် ပူဟုန် သည် သူ၏ လက်များကို ပူး၍ ဗုဒ္ဓဘာသာဆုတောင်ချက် တစ်ခုကိုရွတ်ကာဂျိချန်းဖန်ကို အံ့အားသင့် သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်၊ ဤကိစ္စကြောင့် သူလည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ် ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

လွန်ခဲ့‌ သောနှစ်အနည်းငယ် သာ ဂိုဏ်းသို့ဝင်ခဲ့သော တပည့်တစ်ဦးသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်လော။

ဂရန်းမာစတာ ရွှယ်ယွဲ့သည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ မှော်ရတနာ ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများ ကောင်းကင်ယံရှိ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ် ကို စိုက်ကြည့်နေကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်-

“နတ်ဆိုးနှင့် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း! သေချာပေါက် တစ္ဆသတ်နတ်ဘုရားဓားသိုင်းပဲ!”

မလှမ်းမကမ်းတွင်

လုရွှယ်ချီ သည်လည်း လျိုဟော် ကြေးမုံ ဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှိကာ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တပည့် ပါရမီရှင်များ မရှိတော့ချေ။

လုရွှယ်ခ်ျ သည် ဂျိချန်းဖန်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် နူးညံ့မှု အရိပ်အယောင်သည် မရည်ဂွယ် ပါပဲနှင့်ပင် ပေါ်လာလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ယွီယန်ကျီ သေဆုံးမှုကြောင့်

ကွင်းအတွင်းရှိ တိုက်ပွဲသည် မိနစ်ဝက် ခန့် ရပ်တန့် သွားခဲ့သည်။

အဇူရာ နဂါး နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ဂျိချန်းဖန်၏ ခွန်အားကြောင့် တုန်လှုပ် ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

“မြန်မြန်! ဂိုဏ်းချုပ် ကို ကယ်တင်!”

အဇူရာ နဂါး က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်သည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်၊ သူသည် ဝမ်ရင်ဝမ် ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ အပြေးအလွှား သွားခဲ့သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယိုကျီ လည်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်သည်။

သူမသည် ဝမ်ရင်ဝမ် ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ အကြည့်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ် ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

“ဟူး—“ ယိုကျီ သည် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချ လိုက်သည်။

သူ၏ ခွန်အား...

သူက ဒီလောက်တောင် အင်အားကြီး နေပြီလော။

ပိယောင် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ သူမသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ယွီယန်ကျီ သည် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် တကယ်ပဲ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့် ခဲ့ပေ။

သူမ၏ အမြင်တွင်

ယွီယန်ကျီ ၏ ခွန်အားသည် မဟာ ဂိုဏ်းကြီးလေးခု တွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် အနည်းဆုံး ရှန်ချင်း ထိပ်သီး အဆင့်ဖြစ်သည်ပင်။

ရှန်ချင်း ထိပ်သီး နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးသည် ဒီလိုပဲ သေဆုံးသွားခဲ့သည်လော။

ထို..

ထိုအရာသည် လုံးဝ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။

“သရဲဘုရင်! မပြေးနဲ့!”

တောက်ရွှမ် သည် အဇူရာ နဂါး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီး၊ သူသည် မဆိုင်းမတွ ကျူရှန်းဓား ကို လွှဲယမ်း၍ နောက်ထပ် ဓားချက် တစ်ခုကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ဗုံး—“

ချက်ချင်းပင် အဆုံးမဲ့ ဓားစွမ်းအား ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ

ဓားစွမ်းအား သည် အရောင် ခုနစ်မျိုး စုံလင်စွာ ထုတ်လွှတ်ပြီး သက်တံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော သတ်လိုစိတ် ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ အရင် သွားပါ!”

အဇူရာ နဂါး ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် မဆိုင်းမတွ တစ်ယောက်တည်း ရှေ့သို့ သွားပြီး၊ ဝမ်ရင်ဝမ် နှင့် အခြားသူများအတွက် ဤ ဓားချက် ကို တားဆီး ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

မတတ်နိုင်ပါချေ။

မဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး လေးဦး ထဲမှ သုံးဦး သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရ နေသည်၊ ယွီယန်ကျီ က ဂျိချန်းဖန်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်။

အဇူရာ နဂါး သာ ဖိအားကို ခံယူရန် မတက်ပါက

ထိုအခါ သူတို့ သေချာပေါက် သေဆုံး ကြလိမ့်မည်။

“ဝှီး—“

အဇူရာ နဂါး ၏ အမူအရာက မည်း‌မှောင်သွားကာ

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် နတ်ဆိုး ချီများ ဖြင့် လှိုင်းထနေပြီး သူသည် အစွမ်းထက်သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ကောင်းကင် နတ်ဆိုး စာလိပ် လား?”

“ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် ချိုဝမ်ယွီ ရဲ့ ကောင်းကင် နတ်ဆိုး စာလိပ် လား?”

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဇူရာ နဂါး ထုတ်ဖော်လိုက်သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် ကို မှတ်မိသွားသည်။

အတိတ်အချိန်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် ချိုဝမ်ယွီ သည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီ ဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နတ်ဆိုး နည်းစနစ် ‘ကောင်းကင် နတ်ဆိုး စာလိပ်’ ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး၊ ကျူရှန်းဓား ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထျန်ချိန်ကျီ ကိုပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရ စေခဲ့သည်။

ထျန်ချိန်ကျီ သာ အချိန်မီ မဟာ ဖွဲ့စည်းမှု ကို မဖွင့်ခဲ့ပါက

သူသည် ချိုဝမ်ယွီ ၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

“ဗုံး—“

အဇူရာ နဂါး ၏ ခန္ဓာကိုယ် နတ်ဆိုး ချီများ ဖြင့် ပြည့်နေသည်။

သူသည် ကောင်းကင် နတ်ဆိုး တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့် တူကာ၊ ထူထပ်သော နတ်ဆိုး ချီက ကျူရှန်းဓားစွမ်းအား ကို အတင်းအကျပ် တားဆီး လိုက်၏။

“ဖွတ်—“

အဇူရာ နဂါး သည် သွေးတစ်ပွက် အန်လိုက်သည် ထိုအခါ

သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး၊ သူသည် မဆိုင်းမတွ လှည့်၍ ထွက်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အော်ဟစ်သည်-

“အမြန် ထွက်သွားကြ!”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဝင်တပည့်များကလည်း လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် တောက်ရွှမ်း က နောက်ထပ် ဓားချက် တစ်ခု ထပ်မံ ခုတ်ချမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ထိုနေရာတွင် ဆက်နေဝံ့ခြင်း မရှိကြပေ။

နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ခု လာပါက...

သူတို့အားလုံး ဤနေရာတွင် သေဆုံး သွားနိုင်သည်။

“ဝှီး—“

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။