ရှောင်ရှန်းအာ၏ အံ့အားသင့်မှု

ကျားနန်အကယ်ဒမီ၏ ဝါရင့်အကြီးအကဲဖြစ်သူ စူးချန်သည် ရှေ့သို့ လျင်လျင်မြန်မြန် တက်လာပြီး လက်အုပ်ချီကာ အရိုအသေပြုရင်း "ဂျူနီယာ စူးချန်က ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဝါရင့်အကြီးအကဲ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

စူးချန်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် သခင်လေး ကျန်းချန်နှင့် ယခင်က တစ်ကြိမ်ဆုံဖူးခဲ့သော်လည်း ထိုစဉ်က ကျန်းချန်သည် သိုင်းဝိဇ္ဇာအဆင့်သို့ ရောက်ရန် တစ်ဝက်သာ လိုတော့သည့် အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူတို့အကြား၌ ထိတွေ့မှု သိပ်မရှိခဲ့ချေ။

နှစ်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် တစ်ဖက်လူမှာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ။

ဤသို့သော ပါရမီမျိုးကို အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ဒေသတွင်သာ ရှိနေခဲ့လျှင် လူတိုင်းက လေးစားပြီး အံ့အားသင့်သွားကြမှာ အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။

"တကယ်တော့... အဲဒီတုန်းက သခင်လေးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆရာတော်တစ်ပါးလို့ ဆိုခဲ့တာ၊ အခုတော့ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီပဲ။ ဒီအတောအတွင်းမှာ သခင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်က တကယ့်ကို မြန်လွန်းလှပါတယ်"

ကျန်းချန်က ရယ်မောရင်း "စာအုပ်တွေထဲမှာရှိတဲ့ ခမ်းနားပြီး ရွှေလိုအဖိုးတန် စာပေ‌ဗဟုသုတတွေကို များများဖတ်ခြင်းက အသိဉာဏ်ပညာနဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေတယ်လေ။ စာများများဖတ်ရင် အဲဒီထဲက နက်နဲတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အလိုလို နားလည်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ပြီး ကျွန်တော်ပေးထားတဲ့ စာရင်းထဲက နောက်ဆုံးဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းနဲ့ ပတ်သက်လို့ ခင်ဗျား မြင်ပြီးပြီမလား။ ဒါကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး မန်တျန်းချီ ကိုယ်တိုင် ရေးထားတာပါ"

စူးချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ လက်ရေးကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သောကြောင့် ကျားနန်အကယ်ဒမီ၏ ဝါရင့်အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ ငြင်းဆန်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ထို့အပြင် နှလုံးသည်းကြွေမီးတောက်မှာလည်း မကြာသေးမီက ခဏခဏဆိုသလို ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေပြီး အချုပ်အနှောင်များကို ဖောက်ထွက်နိုင်ရန်မှာလည်း နှစ်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။ နောက်လာမည့်ပြဿနာများကို စောစောစီးစီး နှိမ်နင်းထားခြင်းက ပို၍ကောင်းပေလိမ့်မည်။

"သခင်လေး... အခုပဲ အဆင့်ရှစ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပြီးတာဆိုတော့ အရင်ဆုံး အနားယူပြီး နှလုံးသည်းကြွေမီးတောက်ကို နှိမ်နင်းဖို့ကတော့ နောက်နေ့မှပဲ သွားကြမလား"

ဝါရင့်အကြီးအကဲ စူးချန်က လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချန် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ နည်းနည်း ပင်ပန်းနေခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင်ဖြစ်သည်။ အဆင့်ရှစ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရခြင်းမှာ စိတ်စွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲရသည်။ အကယ်၍ သာမန် အဆင့်ရှစ် အဂ္ဂိရတ်ဆရာတစ်ဦးသာ ဆိုလျှင် ငါးရောင်ခြယ် ကောင်းကင်ထစ်ချုန်းနှင့်အတူ အဆင့်ရှစ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပြီးနောက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ အနားယူရပေမည်။

ဝါရင့်အကြီးအကဲ စူးချန်၏ စီစဉ်ပေးမှုအောက်တွင် ကျန်းချန်သည် ကျားနန်အကယ်ဒမီ၏ နောက်တောင်ကုန်းရှိ သီးသန့်ခြံဝန်းတစ်ခုတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန်လှပပြီး အနှောင့်အယှက်ပေးမည့်သူ နည်းပါးသဖြင့် အလွန်အေးချမ်းသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချန်သည်လည်း ဤနေရာ၏ ရှုခင်းများကို သဘောကျမိသည်။ သူ၏ မက်မွန်သီးပင်များ ပြွတ်သိပ်နေသည့် တောင်ကုန်းလောက် မကောင်းသော်လည်း ရှားရှားပါးပါး အေးချမ်းလှသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သစ်သားကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ စာဖတ်နေရခြင်းက သူ့ကို ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်စေသည်။

မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းမှာမူ နေပူစာလှုံရင်း အေးမြသော လေပြေလေညင်းကို ခံစားနေပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော မီးတောက်များမှာလည်း ဖိအားများစွာကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကျန်းချန်က "စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။ ကျားနန်အကယ်ဒမီမှာ ရှိတဲ့ စာအုပ်တွေက ဒီလောက်အထိ ဆွဲဆောင်မှုရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး... ဟဲဟဲ" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျန်းချန် တစ်ယောက် စာဖတ်ခြင်းကို စိတ်ဝင်စားနေစဉ်မှာပင် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းက ခေါင်းမော့ကြည့်ကာ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် သူနှင့် မဆိုင်သလိုမျိုး ပြန်အိပ်သွားသည်။

ကျန်းချန်သည် လက်ထဲက စာအုပ်ကို ချလိုက်ပြီး တံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဝူတန်မြို့ရှိ ရှောင်မိသားစုတွင် ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော အမျိုးသမီးငယ် ရှောင်ရှန်းအာပင် ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရှောင်ရှန်းအာမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ရိုင်းပျခြင်းမရှိတော့ပေ။ ထိုအစား သူမသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး မွန်မြတ်သော အပြုအမူဖြင့် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုကာ "ဂျူနီယာ ရှောင်ရှန်းအာက ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဟဲ ဟဲ... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ"

ကျန်းချန်သည် လှည့်ထွက်လာပြီး အဆောင်ငယ်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရှောင်ရှန်းအာက နှုတ်ခမ်းလေးကို စူကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် "သခင်လေးက ကျွန်မလာမယ်ဆိုတာကို သိနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အရာရာတိုင်းက ကံကြမ္မာအတိုင်းပဲလေ။ ဧည့်သည်ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ကြွပါဦး"

ကျန်းချန်က ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ချောင်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် အသင့်ဖျော်ထားသော လက်ဖက်ရည်များမှာ သူတို့နှစ်ဦးအတွက် ခွက်အသီးသီးထဲသို့ အလိုအလို လောင်းထည့်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။

ရှောင်ရှန်းအာသည် သခင်လေး ကျန်းချန်၏ ရှေ့တွင် ရိုသေစွာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူမသည် ရှေးမျိုးနွယ်စု၏ သခင်မလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သိုင်းသူတော်စင်များကို မြင်ဖူးထားသဖြင့် သူတော်စင်၏ အရောင်အဝါကို နည်းနည်းခံနိုင်ရည်ရှိပေသည်။

"သခင်လေးက မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းလို အဆင့်ခြောက် အဆင့်ရှိတဲ့ သားရဲကိုတောင် အစီးအနင်းအဖြစ် ထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ရှန်းအာ တကယ်ကို လေးစားမိပါတယ်"

ရှောင်ရှန်းအာက ပို၍ မေးချင်သော်လည်း တခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီးမှ "သခင်လေး... ကျွန်မ ဒီနေ့လာတာက သခင်လေးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိလို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှန်းအာက တိုရှီရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်းအတွက် လာတာလား"

ကျန်းချန်က လက်ဖက်ရည်ပူပူကို တစ်ငုံသောက်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤမိန်းကလေးမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းပုံ ပေါက်သော်လည်း တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်တော့မည်ဆိုပါလျှင် ပြတ်ပြတ်သားသားရှိလှသည်။

ရှောင်ရှန်းအာက သိလျက်နှင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ ရှောင်မိသားစုသို့ သွားရသည့် အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ ရှောင်မိသားစု၏ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ လက်ထဲတွင်ရှိသော တိုးရှီးရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်းအတွက် ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူမ၏ ဖခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တိုးရှီးရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်းအပိုင်းအစမှာ သခင်လေး ကျန်းချန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူမ၏ မျိုးနွယ်စုကသာ သိသွားလျှင်...

ကျန်းချန်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ခါလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က သတ်ရတာကို မကြိုက်ပေမဲ့ ကြောက်လည်း မကြောက်ဘူး။ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ တစ်ဦးအနေနဲ့ ကျွန်တော် အလေးထားတာက လှည့်ဖြားပြီး တိုက်ခိုက်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ ကမ္ဘာပေါ်က ထူးဆန်းတဲ့ တောင်တန်းတွေဆီ လှည့်လည်သွားလာရင်း ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်တွေကို သောက်ရမယ်ဆိုရင်ပဲ ကျေနပ်ပါပြီ"

ရှောင်ရှန်းအာသည် ခံ့ညားထယ်ဝါသော ထိုက်တောင်ကဲ့သို့ တည်ကြည်လှသည့် ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေးကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေး... သခင်လေးရဲ့ အသက်ကို သိခွင့်ရှိမလားရှင်"

ကျန်းချန်က မငြင်းဘဲ "ဒီနှစ်ဆိုရင် (၂၁) နှစ် ရှိပြီ" ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလျှင်ပင် ရှောင်ရှန်းအာသည် ကုလားထိုင်မှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုကြီး ရှစ်စုထဲမှ တစ်စုဖြစ်သည့် ရှေးမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြားလည်း အသက် (၂၁) နှစ်နှင့် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုကြီး ရှစ်စုအတွင်းမှာပင် ဤမျှ ပါရမီထူးချွန်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး တစ်ခါမျှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးချေ။ ဤသည်မှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေး၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားပေပဲလား။

မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းမှာမူ သမ်းလိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်စွာဖြင့် လျှာသပ်လိုက်သည်။ သူ၏ သခင်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဉာဏ်ကြီးရှင်ဆိုသူများမှာ ပါရမီနည်းပါးသူများထက် အနည်းငယ်သာ သာလွန်သူများ ဖြစ်သည်။

စာဖတ်ခြင်းဖြင့် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ ဒိုချီတိုက်ကြီး၏ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာသော သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ သခင်သည် တကယ်ပင် သမိုင်းတွင် ပထမဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ရှန်းအာသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားနေသော စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ ဒုတိယမြောက် မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သခင်လေး ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာမှာ သုံးခဲ့တဲ့ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်က အထူးမီးတောက်စာရင်းမှာ အဆင့်လေးရှိတဲ့ ရွှေဧကရာဇ် ကောင်းကင်မီးတောက် မဟုတ်လား"

ရွှေဧကရာဇ် ကောင်းကင်မီးတောက်မှာ ရှေးမျိုးနွယ်စု၏ အမွေအနှစ်မီးတောက်သာ ဖြစ်ပြီး ရှေးမျိုးနွယ်စု၏ သားစဉ်‌မြေဆက်များသာလျှင် ထိခိုက်မှုမှမရှိဘဲ ဖော်စပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ရွှေဧကရာဇ် ကောင်းကင်မီးတောက်ကို ရှေးမျိုးနွယ်စု၏ အစဉ်အဆက် ကျွမ်းကျင်သူများက လျှို့ဝှက်အမွေအနှစ် နည်းစနစ်များကို အသုံးပြု၍ ထိန်းချုပ်ကျင့်ကြံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သခင်လေးက တူညီသောအဆင့်ရှိသည့် ရွှေဧကရာဇ် ကောင်းကင်မီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ ရှောင်ရှန်းအာကို များစွာ ပဟေဠိဖြစ်စေသည်။

ကျန်းချန်သည် သူ၏ မီးတောက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ရွှေရောင်မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရှောင်ရှန်းအာသည်လည်း သူမ၏ ရွှေဧကရာဇ် ကောင်းကင်မီးတောက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ မီးတောက်နှစ်ခုလုံး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းချန်၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ရွှေဧကရာဇ် ကောင်းကင်မီးတောက်မှာ ပိုမိုတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်‌သော ဖိအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

၎င်းသည် ရှောင်ရှန်းအာ၏ မီးတောက်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်က ရှောင်ရှန်းအာကို မှင်တက်သွားစေသည်။ အဆင့်လေးရှိသော မီးတောက်ချင်း အတူတူ သူမ၏ မီးတောက်က အဘယ်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသနည်း။

ကျန်းချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "မီးတောက်တွေဆိုတာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အပြန်အလှန် အားပေးသလို အပြန်အလှန်လည်း ဖိနှိပ်တတ်ကြတယ်။ ရှေးစကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်... မင်းရဲ့မီးက 'အမမီး' ဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့မီးက 'အဖိုမီး' ပဲ။ အဖိုနဲ့ အမဆိုတာ အပြန်အလှန် ဆွဲထားသလို အပြန်အလှန်လည်း ကျားကန်တတ်ကြတယ်"

"ဒါ့အပြင် မီးပွားခွဲအစေ့တစ်ခုကတော့ စစ်မှန်တဲ့ ရွှေဧကရာဇ် ကောင်းကင်မီးတောက်ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး"

ရှောင်ရှန်းအာ၏ ချယ်ရီရောင် နှုတ်ခမ်းလေးမှာ အနည်းငယ် ဟသွားသည်။ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်တွေမှာ အဖို နှင့် အမ ဆိုပြီး ခွဲထားတာလား။ သူမ ဘာကြောင့် တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာပါလဲ။

ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများထဲတွင်ပင် မရှိခဲ့ပေ။

ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေးသည် ဤကဲ့သို့သော အ ကြောင်းအရာများကို သိရန် စာအုပ်ပေါင်း ဘယ်လောက်များ ဖတ်ခဲ့ရပါသနည်း။

စာဖတ်ခြင်းဖြင့် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ လူတစ်ယောက်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပုံရသည်။