ကျူရှင်းဓား အောက်မှ နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ် ဖြင့် မိန်းကလေး!
Vol. 11 Ch. 104
ယုကျင်းခန်းမ အတွင်း၌၊
ကျန်းရှောင်ဖန် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေရ ပေသည်။
သူသည် မြေပြင်ကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်ရင်း အပြင်ဘက်မှ ပရမ်းပတာ တိုက်ပွဲ သည် သူ့နှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အလား ပင်။
"ဗုံး—"
ကျန်းရှောင်ဖန် လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုတောင်ဝှေး မှ ပြင်းထန်သော မကောင်းဆိုးဝါးချီတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက် လာပြီး သူ့ မျက်လုံးများ သွေးရောင် တောက်ပနေသည်။
သူ ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်၊ သူသည် ယုကျင်းခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ဝှီး—"
ကျန်းရှောင်ဖန် လှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင်၊
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါး ချီ သည် ပို၍ လေးလံ လာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးသည် အကြီးမြတ်ဆုံး နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန် ကြမ်းကြုတ်သော မကောင်းဆိုးဝါး ချီ ဖြင့် ပြည့်နေ၏။
ကျန်းရှောင်ဖန် ဘုန်းတော်ကြီး ပုခုံး ၏ နောက်ဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာသည်၊ ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ တောင်ဝှေး ကို မဆိုင်းမတွပင် မြှောက်၍ ထိုသူ၏ ခေါင်းထိပ် သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သည်...
"အား!!"
ဘုန်းတော်ကြီး ပုခုံး သည် ချက်ချင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ် လိုက်ရသည်။
သူ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှည့် လိုက်မိသည်။၊ သူ၏ ခေါင်းမှ သွေးများစီးကျလာ၏။
သူ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက် သူသည် ကျန်းရှောင်ဖန် ဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင် သောအခါ၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသ များ ထိုးတက်လာပြီး လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက် လိုက်သည်။
"ဗုံး—"
ဗုဒ္ဓဘာသာ လက်ဝါး ၏ စွမ်းအားသည် အံ့သြဖွယ်ရာပင်။
၎င်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း မှာ ကိုယ့်ဘာသာ ရှင်းပြရန် မလိုပေ။
၎င်းသည် ကျန်းရှောင်ဖန် ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ် ထားသည်မှာ ထင်ရှား၏။
"ညီလေး! မလုပ်နဲ့” ဘုန်းတော်ကြီး ပုဟုန် အလွန် ထိတ်လန့် သွားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ဤ ရုတ်တရက် မြင်ကွင်း ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"ရှောင်ဖန်!"
တကျူ တောင်ထိပ်မှ တပည့်များ တုန်လှုပ် သွားကြသည်။
ကျန့်ပူယီ သည် ဘုန်းတော်ကြီး ပုခုံး ကို အော်လိုက်၏- "ပုခုံး မင်း ဘယ်လို လုပ်ရဲတာလဲ!!"
သူသည် ဓားစွမ်းအား အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ ကျန်းရှောင်ဖန် ကို ကယ်တင်ရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း၊ အကွာအဝေး ဝေးလွန်းသောကြောင့် သူ နောက်ကျ ခဲ့ရသည်...
"ရှောင်ဖန်!"
စူးရု ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အမြွက် ပေါ်လာသည်။
ထျန်ယင် ဘုရားကျောင်း ၏ မဟာ ဘုန်းတော်ကြီး လေးပါး ထဲမှ တစ်ဦး၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှု။
၎င်းသည် ကျန်းရှောင်ဖန် အပေါ်သို့ ကျရောက်ပါက၊ သူ သေဆုံး မည်မှာ သံသယမရှိပေ!
"ဝှီး—"
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဖြစ်သည်။
တောက်ပသော ဓားစွမ်းအား တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ဂျိချန်းဖန် သည် မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိ ကျန်းရှောက်ဖန် ၏ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရောက်ရှိနေပြီး၊ လက်ဝါးချက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် သူ၏ ဓား ကို အတင်းအကျပ် လွှဲလိုက်သည်။
" ထိပ်ပြောင်ကြီး ပုခုံး! မင်း ဘယ်လို ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲတာလဲ!"
ဂျိချန်းဖန် သည် ဘုန်းတော်ကြီးပုခုံး ကို အကြည့်စူးစူးဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အမြွက်မျှ လင်းလက်နေ၏။
ဘုန်းတော်ကြီးပုခုံး သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သွေးများကို ထိလိုက်သည်၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာကာပြောလိုက်သည်- "အောမိတောဖော၊ ဒီ တပည့် က နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ထဲကို ကျရောက်သွားပြီ။ သူ့ကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ် မဟုတ်ရင် သူဟာ နောင်အနာဂတ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဆိုးကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ လူတိုင်း ကျန်းရှောင်ဖန် ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ထို ကောင်လေး ဝိညာဉ်ဝါးမြိုတောင်ေဝှးကို ကိုင်ထားပြီး အဆုံးမဲ့ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော မကောင်းဆိုးဝါးချီကို ထုတ်လွှတ်နေသည်မှာ အကြီးမြတ်ဆုံး နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင် တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။
ဒါ...
လူတိုင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်မိကြသည်။
"အောမိတောဖော!" ဖာရှန် ကျန်းရှောင်ဖန် ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် သူက လျင်မြန်စွာ သတိပေးလိုက်၏-
" ညီလေးကျန်း! မင်း လက်ထဲက မကောင်းဆိုးဝါး ရတနာ ကို အမြန် စွန့်ပစ်လိုက်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ကြမ်းကြုတ်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးချီက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့၊ မင်း နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ထဲကို လုံးဝ ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်..."
"ဟဲဟဲ~ ဟားဟားဟားဟားဟား!"
ကျန်းရှောင်ဖန် အရူး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကာ ဝမ်းနည်းဖွယ် ရယ်မောလိုက်၏။၊ ထျန်ယင် ဘုရားကျောင်း ဘုန်းကြီးများကို ရန်လိုမှုဖြင့် ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်-
"နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် လား?"
"နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ဆိုတာ ဘာလဲ? ပြီးတော့ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ဆိုတာ ဘာလဲ?"
"ငါ သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့တွက် အသေခံ ဖို့တောင် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ဘာရလဲ?!"
"ပြီးတော့ ဘာပြန်ရလဲ!"
"ဟားဟားဟားဟားဟား!"
"ဒါက မင်းတို့ ပြောတဲ့ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ဆိုတာလား!"
"ဒီလိုဆိုရင်၊ ငါ ဒီ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ကို မလိုချင် တော့ဘူး!"
ဒီစကားတွေ ထွက်လာသည်နှင့်၊ ပရိသတ် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ် သွားကြသည်!
ကျန့်ပူယီ အံ့အားသင့်ခြင်း နှင့်အတူ ဒေါသ ဖြင့် ကျန်းရှောက်ဖန် ကို ကြည့်ပြီး ဆူပူလိုက်သည်- "လူမိုက်! မင်း ဘာတွေ ပြောနေလဲ မင်း သိရဲ့လား?!"
"ရှောင်ဖန်!"
စူးရု သည် ကျန်းရှောင်ဖန် ၏ အရူးကဲ့သို့သော ပုံရိပ် ကို ဝမ်းနည်းမှု အနည်းငယ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။
သူမသည် ထိုကလေး ကြီးပြင်းလာသည် ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရ ပေသည်။
ကျန်းရှောင်ဖန် က သူမကို နေ့တိုင်း "ဆရာကတော်" လို့ ခေါ်ခတာကို ကြားခဲ့ရကာ သူမ သူ့အတွက် ရင်နာ မနေဘဲ နေနိုင်ပါမည်လား?
"ဟားဟားဟားဟားဟား!"
"ညီလေးကျန်း မင်း မှန်တယ်။"
ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ဝေးရာမှ စကားပြောနေသူမှာ တစ္ဆေဘုရင်ဂိုဏ်း မှ ဝမ်ရင်ဝမ် ဖြစ်သည်-
"ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် က လူယုတ်မာတွေချည်းပဲ။ ညီလေး၊ ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ထဲကို လာပြီး ဘာလို့ နေရာတစ်ခု မတည်ဆောက်တာလဲ? ငါ၊ ဝမ် က မင်းကို တစ္ဆေဘုရင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဒုတိယ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူး ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်!!"
"ဝိုး—"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း တုန်လှုပ် သွားကြသည်။
နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် မှ လူများစွာ လှုပ်ရှားရန် စိတ်အားထက်သန် နေကြသည်။
တစ္ဆေဘုရင်ဂိုဏ်း ၏ ဒုတိယ ဂိုဏ်းချုပ်!
ဒါဟာ ကောင်းကင်ကို ခြေတစ်လှမ်းတက် တာပဲ!
ချင်းယွမ်ဂိုဏ်း မှာ မင်းဟာ သေးငယ်တဲ့ တပည့် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ကို လာရင်၊ မင်းဟာ မြင့်မြတ်ပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဒုတိယ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်!
ထိုအတွင်းမှ သွေးဆောင်မှု။
ဘယ်သူက ခုခံနိုင်မှာလဲ?!
ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် မှ တပည့်များ တုန်လှုပ် ပြီး ဒေါသထွက် နေကြသည်။
ဖာရှန် သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ အမည် များစွာကို ဆက်တိုက် ရွတ်ဆိုသည်၊ ထို့နောက် ကျန်းရှောက်ဖန် ကို သတိပေးလိုက်သည်- "ကျန်း ညီလေး၊ နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ရဲ့ မဟုတ်မမှန်တာတွေကို နားမထောင်ပါနဲ့။ မင်း လက်ထဲက မကောင်းဆိုးဝါး ရတနာကို အမြန် ချထားပြီး ပြန်လှည့်လာခဲ့ပါ!"
"ရှောင်ဖန်!"
တာကျူ ထိပ်သီး တပည့်များ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းရှောင်ဖန် သည် မလှုပ်မရှက် ခေါင်းငုံ့၍ ကြမ်းကြုတ်သော မကောင်းဆိုးဝါးချီ ကို ထုတ်လွှတ်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။
"အင်း—"
ဂျိချန်းဖန် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်မှ တပည့်များကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်သည်၊ အထူးသဖြင့် ထျန်ယင် ဘုရားကျောင်း တပည့်များကို ခဏတာ ပိုကြာအောင် ကြည့်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဂျိချန်းဖန် သူ၏ ဘေးရှိ ကောင်လေး ကို ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်-
"ရှောင်ဖန်၊ သွားကြစို့။ ဒီနေရာက မင်းနဲ့ မသင့်တော်တော့ဘူး။"
သူ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက်။
သူသည် သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် အားစိုက်ထုတ်သည်။
သူသည် ကျန်းရှောက်ဖန် ကို တစ္ဆေဘုရင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် တွန်းပို့ လိုက်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ အလွန် ထိတ်လန့် သွားကြသည်။
ကျန့်ပူယီတုန်လှုပ် ခြင်းနှင့် ဒေါသ နှစ်မျိုးစလုံးဖြင့်၊ "သတ္တမ၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ?!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဂျိချန်းဖန် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။
သူသည် နဂါးသတ်ဓား ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကျန်းရှောင်ဖန် အတွက် လူတိုင်းကို တစ်ယောက်တည်း တိတ်တဆိတ် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
တောက်ရွှမ် နှင့် သူသည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်မိကြသည်။
ထို့နောက် သူတို့ ဆက်လက် သရုပ်ဆောင်လိုက်ကြ၏။
တောက်ရွှမ် က "ဒေါသ" ထွက်နေေသာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်- "ကျန်းရှောင်ဖန်! မင်း နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် ထဲကို ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး? ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်! ငါ မင်းကို ဒီနေ့ အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်!"
"ယနေ့၊ ဒီ ဆင်းရဲတဲ့ ရသေ့ က သူ၏ ဖြောင့်မတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရမယ်!"
သူ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက်။
တောက်ရွှမ် သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျူရှင်းဓား ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။
"ဗုံး—"
နောက်တစ်ခဏတွင် ကျူရှင်းဓား ကျဆင်းလာ၏။
တောက်ပသော အရောင် ခုနစ်မျိုး ဓားစွမ်းအား ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်၊ စိတ်ကူး၍ မရနိုင်သော စွမ်းအား ဖြင့် ပြည့်နေသည်၊ သို့သော် "အပေါ်ယံ" မှ ကြည့်လျှင် ဤ ဓားချက် သည် ယခင်ကထက် ပိုမို အစွမ်းထက် သည့်အလား ဖြစ်နေသည်...
တောက်ရွှမ် သည် သတ်လိုစိတ် ကို တကယ်ပဲ ဖန်တီးခဲ့ပုံရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
"မဖြစ်ဘူး!!"
စူးရု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အဋ္ဌမ!" ထျန်ပူယီ ၏ မျက်နှာသည် လိမ်ကောက် သွားသည့်အလား ဖြစ်သည်။
"ဝှီး—"
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဖြစ်သည်။
ဓားစွမ်းအား တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားသည်။
ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကောင်လေး သည် တစ္ဆေဘုရင်ဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားဖြင့် ဤ ဓားချက် ကို ပိတ်ဆို့ရန် ရည်ရွယ်သည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် လူများစွာကို ချက်ချင်း တုန်လှုပ် စေသည်။
" ဂျိချန်းဖန်!"
စူးရု ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ် လိုက်မိသည်။
သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါ သွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်၊ စိတ်ကူး၍ မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှု သည် သူမ၏ ရင်ထဲသို့ ထိုးတက်လာသည်၊ သူမကို နာကျင် လွန်း၍ မူးလဲချင်သည်အထိ ဖြစ်စေ၏...
" အစ်ကိုကြီး ဂျိ!"
ကျင်းယွမ် တပည့်များ အများအပြား အလွန် အံ့အားသင့် သွားကြသည်။
တကျူ ထိပ်သီး အဖွဲ့ထဲတွင်၊ အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကျန့်လင်အာ သည် ရုတ်တရက် မျက်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူမ အော်ငိုလိုက်သည်-
"ဂျိချန်းဖန်! ပြန်လာခဲ့!"
ထိုသို့နှင့်အတူ။
သူမသည် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းဖျာ ကို စီး၍ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ချင်သည်။
သို့သော် သူမထက် ပိုမြန်သော၊ ပို၍ပင် ခိုင်မာသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။
"မဖြစ်ဘူး—"
အေးစက်သော အမျိုးသမီးငယ် သည် ထူးခြားစွာ ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူမသည် မဆိုင်းမတွ ခရမ်းပြာရောင် ဓားသက်တံ့ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဂျိချန်းဖန် ဘက်သို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား သွားခဲ့သည်။
သေ ရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ!
သူတို့ အတူတူ သေ ကြမည်!
တစ္ဆေဘုရင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့အတွင်း၌၊ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ် တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။
...
...