ဂျိချန်းဖန်! ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူ!

“ရွှစ်—“

အဆုံးမဲ့ အကြည့်များ သည် ယုကျင်းခန်းမ ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လှည့်သွားသည်။

ကြည့်လိုက်သောအခါ၊

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကောင်လေး သည် မတ်မတ် ရပ်နေသည်၊ သူ၏ ခေါင်း ကို မော့ ထားပြီး မြင့်မားသော စင်မြင့် ပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ် ကို ကြည့်နေသည်၊ ကြောက်ရွံ့မှု အလျဉ်းမရှိပေ။

သူ၏ နောက်ဘက် တွင်၊

ခေါင်းမာသော မိန်းကလေး သည် သူ၏ လက်စွပ် ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင် ထားသည်၊ သူမ၏ မျက်လုံးများ နူးညံ့မှု ဖြင့် ပြည့်နေသည်၊ သူမ၏ ရှေ့မှ ကောင်လေးကို စိုက်ကြည့် နေသည်၊ သူမ၏ အမြင်တွင် အခြားသူ မည်သူ့ကိုမျှ မမြင်နိုင်တော့ပေ...

သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူများစွာ ကြည့်နေကြသော်လည်း၊

ဘာဖြစ်လဲ?

သူမ အခြားသူများ ၏ အတွေး ကို ဂရုမစိုက်ပါ၊ သူမ၏ ရှေ့မှ ကောင်လေး ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင် ထားချင်သည်၊ သူ သူမကို ထပ်မံ ထားသွား မည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ဖြစ်သည်...

တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

ယုကျင်းခန်းမ သည် တိတ်ဆိတ်မှု ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဂိုဏ်းခွဲ ခုနစ်ခု မှ တပည့်များ လှုပ်ရှား သွားကြသည်၊ သူတို့ထဲမှ သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် အလွန် ကောင်းသော ဆက်ဆံရေး ရှိသည်၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် သူ့အတွက် တောင်းပန်ရန် ရှေ့သို့ တက်လှမ်း ချင်ကြသည်၊ သို့သော်...

သူတို့အားလုံးကို သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်များ က အကြည့် ဖြင့် တားဆီးထားသည်။

မည်သူမဆို မြင်နိုင်သည်မှာ၊

ဂိုဏ်းချုပ် သည် လက်ရှိတွင် ဒေါသထွက် နေသည်၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် တောင်းပန်ရန် ထွက်လာခြင်းသည် ဒုက္ခကို ရှာခြင်း သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

“အင်း—“

ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်များ အများအပြား သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ယုကျင်းခန်းမ ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကောင်လေး ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်၊ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နှစ်သုံးရာ ကာလကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေသည့်အလား...

ထိုအချိန်က၊

အစ်ကိုကြီး ဝမ် လည်း ဒီလိုပဲ မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား?

ကျန့်ပူယိ၏ လက်များ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ထား သည်၊ သူ၏ အမူအရာသည် အလွန် မှောင်မိုက် နေသည်၊ အမှန်တော့... သူ၏ တကျူ ထိပ်သီး မှ အမျှော်အမြင်အရှိဆုံး တပည့်နှစ်ဦး။

ယနေ့၊ သူတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ယုကျင်းခန်းမ ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်ခဲ့ကြသည်၊ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး၏ စစ်ဆေးခြင်းကို ရင်ဆိုင်နေရသည်၊ ပြီးတော့ တပည့်တစ်ဦးသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း သို့ သစ္စာဖောက်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံခဲ့ရသည်။

သူ ဒါကို ဘယ်လို ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလဲ?

“ဟူး—“ ကျန်ပူယီ ၏ စိတ်ခံစားချက်များ ငြိမ်သက် သွားသည်။

သူ မခံနိုင်ရင်၊

သူ ရိုးရိုးလေး မခံတော့ ဘူး။

သူ ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်၊ သူ့ဘေးမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ဖိချ လိုက်သည်။

“ဟင်?”

ကျန်ပူယီ အနည်းငယ် လန့်သွားသည်။

သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ့ကို ချန်စုန့် က ဖိချထားသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ တွေ့လိုက်ရသည်။

“ထိုင်ပါ။”

ချန်စုန့်က အသံ နိမ့်နိမ့် ဖြင့် ပြောသည်။

ထို့နောက် သူသည် တိတ်တဆိတ် အကြည့် တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်၊ ၎င်းအတွင်းတွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ် အချို့ ရှိသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊

ကျန်ပူယီ ချက်ချင်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသည့်အလား ဖြစ်သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စဉ်းစားရင်း ထိုင်ချ လိုက်သည်။

ကျန်ပူယီ ၏ အကြည့် လှည့်လည်သွားသည်။

ခန်းမအလယ်ရှိ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကောင်လေး ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်၊ သူ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ် နေသည်၊ သူ အားကိုးစရာ တစ်ခုခု ရှိသည့်အလား—

ဖြစ်နိုင်သလား?

ကျန့်ပူယီ ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။

…

တောက်ရွှမ်း၏ အကြည့်သည် နက်ရှိုင်း သည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် လျစ်လျူရှု နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ မှိန်‌ေဖျာ့သော ဖိအား တစ်ခု သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသည်၊ တိုင်ချင်းဘုံ ၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ ဖြစ်သည်။

တောက်ရွှမ်း သည် အောက်ခြေရှိ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကောင်လေး ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏ အသံတွင် ဒေါသ အရိပ်အမြွက် ပါ နေပြီး ပြောလိုက်သည်-

“မင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ ကြောင့် ငါ မင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေး ရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မင်း တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား?”

“ဖြောင်း—“

တောက်ရွှမ်း သည် လက်တင်ကုလားထိုင်ကို ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း လန့် သွားကြသည်။

ဂိုဏ်းခွဲ ခုနစ်ခု မှ တပည့်များစွာ နတ်ဆရာ တောက်ရွှမ် ကို ကြောက်ရွံ့သော မျက်လုံးများ ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

သူတို့သည် များသောအားဖြင့် အလွန် ဖော်ရွေ သည်ဟု ထင်ရသော ဤ ဂိုဏ်းချုပ် သည် ဒေါသထွက်သောအခါ ဤမျှ ခန့်ညား လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ...

“ဒီ တပည့် မဝံ့ရဲပါဘူး။”

ဂျိချန်းဖန် သည် လက်များကို ပူး၍ တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

သူသည် အတွင်းမှ နေ၍ ညည်းညူ ခြင်းကို မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ— အစ်ကိုကြီး ဂိုဏ်းချုပ် ၏ သရုပ်ဆောင်မှု သည် အလွန် လက်တွေ့ဆန် နေသည်၊ မဟုတ်ဘူးလား? သူ့ကို ကြောက်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေး အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

သူမလည်း တော်တော် လန့် သွားသည်မှာ ရှင်းနေသည်။

ဂျီချန်ဖုန်း သည် လူရွှယ်ချီ ၏ သွယ်လျသော လက် ကို တိတ်တဆိတ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်၊ သူမကို စိတ်ချမှု ပေးလိုက်သည်။

မြင့်မားသော စင်မြင့် ပေါ်တွင်၊

နတ်ဆရာ တောက်ရွှမ် ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်နေသည်၊ ဂျီချန်ဖုန်း ကို မည်သို့ အပြစ်ပေး ရမည်ကို စဉ်းစားနေသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။

“ဂျိချန်းဖန်။”

“ဒီ တပည့် ရှိပါတယ်။” ဂျိချန်ဖန် အနည်းငယ် လက်ပိုက် အရိုအသေ ပေးသည်။

သူ၏ ဆုလာဘ် ရောက်လာပြီကို သူ သိသည်။

အပြစ်ပေးခြင်း?

ဒါဟာ ဆုလာဘ် တစ်ခု ဖြစ်တာ ရှင်းနေတာပဲ!

“မင်းကို အလင်းရောင် လဝိဉာဉ်လိုဏ်ဂူ မှာ ဆယ်နှစ် အကျဉ်းချတယ်။ ငါ့ခွင့်ပြုချက် မရဘဲ အပြင်ကို ထွက်ခွင့် မရှိ!” တောက်ရွှမ်း က အေးစက်သော လေသံ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်-

“မင်း ကန့်ကွက်စရာ ရှိလား?”

“ဒီ တပည့် ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။” ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ဦးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

မထိတ်လန့်ပါနဲ့၊ ဒါက ဆုလာဘ် ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါပဲ။

“???”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်စု အံ့ဩမှင်သက် သွားကြသည်။

အလင်းရောင် လဝိဉာဉ်လိုဏ်ဂူ မှာ ဆယ်နှစ် အကျဉ်းချခြင်း? ဒါ...

ဒါ ဘယ်လို အပြစ်ပေးခြင်း မျိုးလဲ?

လူတိုင်း တောက်ရွှမ်း ကို ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်ကြသည်။

အလင်းရောင် လဝိဉာဉ်လိုဏ်ဂူ ဆိုတာ ဘာလဲ?

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ပိတ်ပင်ထားသော နယ်မြေ !

ဆက်ခံသော ဂိုဏ်းချုပ်များ မှလွဲ၍ မည်သူမျှ ဝင်ခွင့် မပြု!

ဘိုးဘေး သခင် ချင်ယီ သည် ထိုနေရာတွင် တာအို ကို တစ်ချိန်က နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်၊ မဟာ ဧကမူလ အလင်းရောင် တာအို ၏ ကျင့်ကြံနည်းကို ပြည့်စုံစေ ခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ သမိုင်းမှာ ပထမဆုံး တိုင်းချင်းဘုံ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်...

ထို့အပြင်၊

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ အဖိုးတန် ကျူရှင်းဓားကိုလည်း အဲဒီမှာ ဝှက်ထားတယ်။ အတွင်းထဲမှာ ဝိဉာဉ်ချီကြွယ်ဝ၏၊ ဒါဟာ ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်တာ သေချာသည်။

ဆယ်နှစ် ထောင်ချခြင်း?

ဒါဟာ ဆယ်နှစ် သီးသန့် ကျင့်ကြံခြင်း မဟုတ်ဘူးလား?!

ဂိုဏ်းခွဲ ခုနစ်ခု မှ တပည့်များစွာ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များ ဖလှယ်ကြသည်။

ဘယ်လို ခံစားရလဲဆိုတော့...

ဒီ အပြစ်ပေးခြင်း လို့ ခေါ်တဲ့ အရာက နည်းနည်း လွဲနေ သလား?

ကျန်ပူယီ နည်းနည်း ရှုပ်ထွေး နေသည်။

စူးရု လည်း အလားတူ ရှုပ်ထွေး နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေ သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ဘာလဲ ဆိုတာကို တိတိကျကျ မပြောနိုင်ခဲ့ကြပေ။

“ ညီလေးကျန့်။”

ထိုအချိန်တွင် ကျန့်ပူယီ သည် တောက်ရွှမ်း က သူ့ကို ခေါ်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထရပ်၍ လက်ပိုက် အရိုအသေ ပေးသည်၊ ပြောသည်- “ဂိုဏ်းချုပ် ”

တောက်ရွှမ်းအနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။ သူက တည်ငြိမ်သော လေသံ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်- “ငါ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးချင်တဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ မင်းရဲ့ တကျူ ထိပ်သီး တပည့် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စ...”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်ပူယီ ၏ ရင်ထဲတွင် နစ်မြုပ် သွားသည်။ ဂိုဏ်းချုပ် သည် သူ၏ အဋ္ဌမ တပည့် ကို ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း မှ နှင်ထုတ် တော့မလို့လား?

“အစ်ကိုကြီး၊ ကျေးဇူးပြု၍ မိန့်ပါ။”

ထျန်ပူယီ ၏ လေသံသည် အနည်းငယ် တင်းမာ နေသည်။

“အင်း—“ တောက်ရွှမ်း ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်သည်၊ သူ၏ အမူအရာသည် ဝမ်းနည်း နေသည်၊ ပြောသည်-

“ညီလေး လည်း သိသင့်တယ်၊ ယီချိုင် ဟာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း မှာ မတော်တဆမှု နဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်၊ အဲဒီ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း လူယုတ်မာတွေ က သူ့ကို သတ်ဖြတ် ခဲ့ကြတာ...”

“သနားစရာ ကောင်းတာက၊ ငါ၊ ဆင်းရဲတဲ့ ရသေ့ မှာ တစ်သက်လုံး သူ့ကိုသာ အမျှော်အမြင်ဆုံး တပည့် အဖြစ် ရှိခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် အခု သူ မတော်တဆမှု နဲ့ တွေ့ခဲ့ရတော့၊ အနာဂတ်မှာ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို ဘယ်သူ့ကို ပေးရမလဲ?”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်၏ အမူအရာများ ဖတ်မရပေ။

ထျန်ပူယီ ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှား သွားသည်၊ သူ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်- “ဂိုဏ်းချုပ် အစ်ကိုကြီး၊ ဒါဆိုရင် အစ်ကိုကြီး ဘယ်လို အတွေး ရှိလဲ?”

“ငါ ဂျိချန်းဖန် ကို တုန်းထျန်း ရဲ့ တပည့် ဖြစ်စေပြီး ထိပ်သီးနှစ်ခု ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို ပေါင်းစည်းစေချင်တယ်။ ကျန် ညီလေး၊ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ?” တောက်ရွှမ်း က ပြောသည်။

“!!!”

ဒီစကားတွေ ထွက်လာသည်နှင့်၊ ခန်းမ တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ် သွားသည်။

လူတိုင်း နတ်ဆရာ တောက်ရွှမ် ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ကြသည်၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်မှု ဖြင့် ပြည့်နေသည်။

မဟုတ်ဘူး။

ကတိပြုထားတဲ့ အပြစ်ပေးခြင်း က ဘယ်ရောက်သွားလဲ?

ဒါက သူ့ရဲ့ အပြစ်ပေးခြင်း လား?!

“ဂိုဏ်းချုပ် အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး...” ထျန်ပူယီ လည်း နည်းနည်း ရှုပ်ထွေး နေသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

သူ့ရဲ့ သတ္တမ တပည့် ကို တုန်းထျန် ထိပ်သီး ရဲ့ တပည့် ဖြစ်စေချင်တာလား?

အမွေအနှစ် နှစ်ခု ကို ပေါင်းစည်းတာလား?

ဒါက...

သူ့ရဲ့ သတ္တမ တပည့် ကို ချင်းယွမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ရည်ရွယ်တာလား?

“ငါ ဂျိချန်းဖန်ကို ဝမ် ညီလေး ရဲ့ တပည့် ဖြစ်စေပြီး၊ အမွေအနှစ် နှစ်ခု ကို ပေါင်းစည်းကာ၊ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို ဆက်ခံ စေချင်တယ်။” တောက်ရွှမ်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်၊

၎င်းသည် ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်များ အများအပြားကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ် စေသည်။

ထျန်ပူယီ ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ငြင်းပယ် မည်လား?

ဒါကို သူ ဘယ်လို ငြင်းပယ်နိုင်မှာလဲ?

“ဂျိချန်းဖန်၊ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ?” ကျန်ပူယီ သည် ဂျိချန်ဖန် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အပြစ်ပေးခြင်း လို့ ခေါ်တဲ့ အရာဟာ အဓိပ္ပာယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

ကျန်ပူယီ လည်း သိရှိနားလည်ခဲ့ပြီ။

ဂျိချန်ဖန် ဟာ ဘယ်လို အပြစ်ပေးခြင်း မျိုးမှ ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ ပါရမီ ကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား?

ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင် တပည့် တစ်ဦးကို။

ဘယ်သူက သူ့ကို အပြစ်ပေး ချင်မှာလဲ?

…